Η ακροδεξιά της Γερμανίας, την Κυριακή1 Σεπτεμβρίου, με το κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD), ήταν ο μεγάλος νικητής των περιφερειακών εκλογών, για πρώτη φορά στη μεταπολεμική περίοδο, στη Θουριγγία και Σαξονία.

Το κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD), με επικεφαλής τον Μπγιόρν Χόκε, κέρδισε τις εκλογές στη Θουριγγία, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, οι οποίες του πιστώνουν 32,8% των ψήφων, μπροστά από το συντηρητικό Χριστιανοδημοκρατικό κόμμα CDU (24,3%).

Στη γειτονική Σαξονία, το Χριστιανοδημοκρατικό κόμμα (της πρώην καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ, προηγείται με μικρή διαφορά (31,9%), και εδώ ακολουθείται στενά από το AfD (30,6%). Οι Σοσιαλδημοκράτες του καγκελάριου Όλαφ Σολτς υπέστησαν άλλη μια εκλογική υποχώρηση, με αποτέλεσμα μεταξύ 6,1% και 7,4% και στα δύο ομόσπονδα κρατίδια. Με 5,1% των ψήφων στη Σαξονία (-3,5%), οι Πράσινοι θα παραμείνουν λίγο πάνω από το όριο του 5% που απαιτείται για να εκπροσωπηθούν στο περιφερειακό κοινοβούλιο- από την άλλη πλευρά, δεν θα έχουν πλέον κανέναν βουλευτή στη Θουριγγία, όπου συγκέντρωσαν μόλις 3,2% (-2%). Όσον αφορά το Κόμμα των Φιλελευθέρων Δημοκρατών (FDP), η πανωλεθρία του είναι ακόμη πιο πικρή: ήδη απόν από το Κοινοβούλιο της Σαξονίας από το 2014, αυτή τη φορά εκδιώχθηκε από το Κοινοβούλιο της Θουριγγίας, όπου έλαβε μόλις το 1% των ψήφων.

Επιπτώσεις των εκλογικών αποτελεσμάτων

Οι εκλογές είναι πλήγμα για την αντιδημοφιλή κυβέρνηση συνασπισμού του καγκελάριου με τους Πράσινους και τους φιλελεύθερους του FDP, ένα χρόνο πριν από τις γενικές εκλογές του 2025.

Παρά τη νίκη, είναι απίθανο το κόμμα AfD να ηγηθεί κυβέρνησης , καθώς τα άλλα κόμματα έχουν δηλώσει ότι αρνούνται να συνεργαστούν σε συνασπισμό μαζί του.

Το AfD έχει λάβει «σαφή εντολή διακυβέρνησης», δήλωσε ο συν-επικεφαλής του κόμματος σε εθνικό επίπεδο, Τίνο Χρουπάλλα, λέγοντας ότι είναι έτοιμος «να συζητήσει με όλα τα κόμματα» για να βρεθεί η απόλυτη πλειοψηφία. «Οι ψηφοφόροι γνωρίζουν ότι δεν σχηματίζουμε συνασπισμό με το AfD», δήλωσε ο Κάρστεν Λίνεμαν, γενικός γραμματέας των Συντηρητικών, που θέλει να σχηματίσει κυβέρνηση.

Οι Πράσινοι αποχωρούν από το κοινοβούλιο της Θουριγγίας και οι Φιλελεύθεροι του FDP δεν θα εκπροσωπούνται πλέον σε καμία από τις περιφερειακές συνελεύσεις. Η Θουριγγία και η Σαξονία, οι οποίες έχουν σημαντικά προνόμια στους τομείς της εκπαίδευσης και της ασφάλειας, θα μπορούσαν να κυβερνηθούν από ευρείες, ετερόκλητες συμμαχίες που συνδυάζουν τη δεξιά και την αριστερά.

Πολιτικές αναταράξεις

Οι εκλογές στα δύο αυτά κρατίδια διεξήχθησαν λίγο περισσότερο από μια εβδομάδα μετά την δολοφονία τριών ανθρώπων με μαχαίρι, από ένα Σύρο στο Σόλινγκεν, στα δυτικά της χώρας, η οποία συγκλόνισε τη χώρα και αναζωπύρωσε μια έντονη συζήτηση για τη μετανάστευση. Οι ηγέτες του AfD προσπάθησαν να επωφεληθούν από το σοκ που προκάλεσε η πράξη, κατηγορώντας τις διαδοχικές ομοσπονδιακές κυβερνήσεις ότι έσπειραν «χάος».

Μετά από αυτή την επίθεση από το φερόμενο ως δράστη -που είναι ύποπτος για διασυνδέσεις με την τζιχαστική οργάνωση «Ισλαμικό κράτος»- η κυβέρνηση Σολτς ανακοίνωσε αυστηρότερους κανόνες για την οπλοφορία και τον έλεγχο της μετανάστευσης.

Το AfD, ένα κατά βάση ευρωσκεπτικιστικό κόμμα την εποχή της ίδρυσης του (το 2013), έγινε πιο ακραίο μετά τη μεγάλη μεταναστευτική κρίση του 2015, την πανδημία Covid-19 και στη συνέχεια τον πόλεμο στην Ουκρανία, ο οποίος αποδυνάμωσε τη Γερμανία -την κορυφαία οικονομική δύναμη της Ευρώπης. Οι κυρώσεις στη Ρωσία προκάλεσαν μείωση ως ελαχιστοποίηση του εισαγόμενου αερίου, καταβαράθρωση της βιομηχανίας και εκτίναξη του πληθωρισμού στα ύψη.

Τους τελευταίους μήνες το AFD σημείωσε αρκετές εκλογικές επιτυχίες, πετυχαίνοντας το καλύτερο αποτέλεσμα που έχει σημειώσει ποτέ, στις ευρωεκλογές του Ιουνίου. Έχει κερδίσει τους πολίτες με τη σφοδρή αντιμεταναστευτική ρητορική του και τις εκκλήσεις του για τερματισμό των παραδόσεων όπλων στην Ουκρανία, μια θέση που είναι πολύ δημοφιλής στις περιοχές της πρώην κομμουνιστικής ΓΛΔ όπου ο φόβος του πολέμου έχει βαθιές ρίζες. Σημειωτέον ότι η πρώην ΓΛΔ έχει αποδειχθεί γόνιμο έδαφος για το κόμματου AfD, λόγω των επίμονων ανισοτήτων μετά την επανένωση το 1990 και μιας βαθιάς δημογραφικής κρίσης που συνδέεται με την αποχώρηση των νέων προς άλλες περιοχές, κυρίως λόγω της άνισης οικονομικής μεταχείρισης των πρώην ανατολικογερμανικών πληθυσμών και φυσικών πόρων.

Άνοδος της Βάγκεκνεχτ

Ενώ το AfD είναι ο μεγάλος νικητής αυτών των δύο περιφερειακών εκλογών, ένα άλλο κόμμα έχει λόγο να είναι ικανοποιημένο από τα αποτελέσματα της Κυριακής: η Συμμαχία Σάρα Βάγκεκνεχτ (BSW). Το κόμμα αυτό, που ιδρύθηκε τον Ιανουάριο από την πρώην επικεφαλής του αριστερού κόμματος Ντι Λίνκε, Σάρα Βάγκεκνεχτ η οποία είναι επίσης μέλος της Μπούντεσταγκ, και υπερασπίζεται ένα πρόγραμμα πολύ γενναιόδωρο, αλλά αποφασιστικά συντηρητικό σε κοινωνικά ζητήματα, κέρδισε το 11,8% των ψήφων στη Σαξονία και το 15,8% στη Θουριγγία.

Το κίνημα που ιδρύθηκε στη Γερμανία από τη Σάρα Βνγκενεχτ μοιράζεται τον ίδιο ευρωσκεπτικιστικό λαϊκισμό με εκείνον του Ζαν-Λυκ-Μελενσόν εξηγεί ο Έκχαρτ Ζέσσε καθηγητής πολιτικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Τσέμνιτζ, σε άρθρο του στη Le Monde (22 Σεπτεμβρίου 2018 ).

Παράλληλα το κόμμα BSW, με τη θεαματική επέλαση του , ξεπερνώντας το 10% και στα δύο ομόσπονδα κρατίδια, ετοιμάζεται να παίξει τον ρόλο του διαιτητή στον σχηματισμό των τοπικών κυβερνήσεων. Όπως και το AfD, το BSW κέρδισε τους ψηφοφόρους με τη σφοδρή αντιμεταναστευτική του στάση και το αίτημά του για τερματισμό των παραδόσεων όπλων στην Ουκρανία, μια δημοφιλή θέση σε αυτές τις περιοχές της πρώην ΓΛΔ.

H Σ. Βάγκενκνεχτ εγκατέλειψε το Λίνκε στα τέλη του 2023, επειδή θεώρησε ότι αυτό το κόμμα της είχε γίνει η φωνή μιας «αριστεράς του lifestyle, αφοσιωμένης στη διαφορετικότητα και τα ανοιχτά σύνορα και ενάντια στον ρατσισμό και την κλιματική αλλαγή». Πρόκειται ασφαλώς για «έντιμους» σκοπούς, αλλά κατά την άποψή της «ενδιαφέρουν κυρίως μορφωμένους ανθρώπους στις μεγαλουπόλεις», με κίνδυνο «να δημιουργηθεί δυσαρέσκεια στους λιγότερο προνομιούχους ανθρώπους, οι οποίοι έχουν την εντύπωση ότι δεν τους μιλάμε για τα πραγματικά προβλήματα της καθημερινότητας».

Στην αγροτική Θουριγγία, η οποία καλύπτεται από απέραντα δάση και δεν έχει μεγάλες μητροπόλεις, η προσέγγιση αυτή είναι πολύ δημοφιλής. Γεννημένη η ίδια στην Ιένα, την οικονομική πρωτεύουσα της περιοχής, η Σ. Βάγκεκνεχτ την έχει καταστήσει ένα από τα βασικά σημεία της εκστρατείας της. Και έχει σαφώς απήχηση, αν κρίνει κανείς από το χειροκρότημα που αποσπά, όταν αστειεύεται για τους «μοντέρνους ανθρώπους στις μεγάλες πόλεις που πίνουν γάλα βρώμης και ματσιάτο, ψωνίζουν από βιολογικά καταστήματα και οδηγούν ηλεκτρικά ποδήλατα», όπως έκανε στη συνάντηση που πραγματοποίησε στην Πλας ντ’ Άλτενμπουργκ στις 20 Αυγούστου μπροστά σε σχεδόν 400 άτομα. Παρών ήταν και ο σύζυγός της, Όσκαρ Λαφοντέν, πρώην πρόεδρος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (1995-1999), βραχύβιος υπουργός Οικονομικών υπό τον Γκέρχαρντ Σρέντερ (1998-1999) και συνιδρυτής, το 2007, του Ντι Λίνκε, από το οποίο τελικά επίσης αποχώρησε.

Παράπλευρο θύμα το Λίνκε

Το κύριο παράπλευρο θύμα αυτής της ραγδαίας ανόδου είναι το Ντι Λίνκε, το κόμμα αυτό, το οποίο βρισκόταν σε βαθιά κρίση, κατέρρευσε κυριολεκτικά. Στη Σαξονία, το 4,5% του (-5,9%) δεν θα του επιτρέψει να παραμείνει εκπροσωπούμενο στο περιφερειακό κοινοβούλιο της Δρέσδης. Στη Θουριγγία, το μοναδικό από τα δεκαέξι ομόσπονδα κρατίδια της χώρας όπου κατείχε την εκτελεστική εξουσία, το Ντι Λίνκε έπεσε στο 13,1%, 18 μονάδες χαμηλότερα από το 2019, παρά τη δημοτικότητα του απερχόμενου υπουργού-προέδρου, Μπότο Ραμέλοουτου οποίου ο πραγματισμός είχε εκτιμηθεί ακόμη και από τους αντιπάλους του.

Πάντως στις ευρωεκλογές της 9ης Ιουνίου, όταν το BSW κέρδισε το 6,2% των ψήφων σε εθνικό επίπεδο και πέτυχε το καλύτερο αποτέλεσμά του στη Θουριγγία (15%), οι μετεκλογικές αναλύσεις έδειξαν ότι προσέλκυσε μια μεγάλη πλειοψηφία πρώην ψηφοφόρων του SPD και του ντι Λίνκε και απομείωσε το εκλογικό σώμα της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης (CDU) και του Φιλελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος (FDP), αλλά πολύ λιγότερο εκείνο του AfD.

Η φιλορωσική τοποθέτηση

Παρά τις διαφορές τους, το AfD και το νέο κόμμα της Σ. Βάγκεκνεχτ, τα οποία κέρδισαν σχεδόν το μισό εκλογικό σώμα την Κυριακή, έχουν ως κοινό σημείο ότι ζητούν τον τερματισμό της υποστήριξης προς το Κίεβο, στενότερους δεσμούς με τη Μόσχα και μια πολύ πιο σταθερή μεταναστευτική πολιτική και πολιτική μέτρων ασφαλείας.

Υπέρ της άρσης των κυρώσεων κατά της Μόσχας και της επανέναρξης των εισαγωγών ρωσικού φυσικού αερίου και κατά της εγκατάστασης αμερικανικών πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς στο γερμανικό έδαφος, που ανακοίνωσαν οι Ηνωμένες Πολιτείες στην τελευταία σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ, η Σ. Βάγκενκνεχτ προειδοποίησε: «Θα συμμετέχουμε μόνο σε περιφερειακές κυβερνήσεις που παίρνουν σαφή θέση υπέρ της διπλωματίας και κατά του πολέμου», δήλωσε στα τέλη Ιουλίου. Θέτοντας αυτούς τους όρους, η γυναίκα που δεν είναι η ίδια υποψήφια -είναι μέλος της Μπούντεσταγκ και σκοπεύει να παραμείνει- ασκεί πίεση στο CDU, το οποίο, στη Θουριγγία όπως και στη Σαξονία, μπορεί να χρειαστεί να σχηματίσει συμμαχία με το BSW αν θέλει να ηγηθεί των επόμενων περιφερειακών κυβερνήσεων.

Τα εκλογικά σώματα επιλέγουν την ψήφο τους στη βάση του κόστους και της ποιότητας ζωής τους. Όταν αυτή η ποιότητα και το κόστος ζωής γίνονται αβάσταχτα, οι άνθρωποι στήνουν ευήκοον ους στους κομίζοντες εύκολες και δήθεν αποτελεσματικές λύσεις, χαρισματικών ανθρώπων ή δυνατών και πλουσίων συμμάχων. Όμως εδώ η κρίση είναι παγκόσμια και η Γερμανία, λόγω της υποταγής της στις προσδοκίες των ΗΠΑ και της Δύσης, έχει μποϋκοτάρει η ίδια τη βιομηχανία της με τις κυρώσεις στη Ρωσία στερώντας της την φτηνή ενέργεια.

Η καταιγίδα ήταν προβλέψιμη. Ξέσπασε το βράδυ της Δευτέρας 2.9.24 με την ανακοίνωση της Φολγκσβάγκεν για πιθανό κλείσιμο εργοστασίων στη Γερμανία. Ήταν ένα βαθύ πολιτισμικό σοκ για μια χώρα που για πάνω από έναν αιώνα έχει τοποθετήσει τη βιομηχανία στο επίκεντρο του κοινωνικού της μοντέλου.

Η χαλυβουργία Τύσσεν ετοιμάζει ένα τεράστιο σχέδιο αναδιάρθρωσης και, σύμφωνα με το Ρόιτερς, η αμερικανική κατασκευάστρια ηλεκτρονικών Ίντελ πρόκειται να παρουσιάσει στο διοικητικό της συμβούλιο σε λίγες εβδομάδες ένα σχέδιο περικοπής κόστους, το οποίο θα μπορούσε να οδηγήσει στο πάγωμα ή στην εγκατάλειψη του γιγαντιαίου εργοστασιακού της σχεδίου στο Μαγδεμβούργο (Σαξονία). Μια επένδυση σχεδόν 30 δισεκατομμυρίων ευρώ, συμπεριλαμβανομένων 10 δισεκατομμυρίων ευρώ σε επιδοτήσεις, για την παραγωγή της τελευταίας γενιάς τσιπ.

Η Γερμανία βρίσκεται στο επίκεντρο αυτής της καταιγίδας, επειδή είναι το νευραλγικό κέντρο της ευρωπαϊκής βιομηχανίας, αλλά οι καμπάνες συναγερμού χτυπούν παντού. Στον τομέα της αυτοκινητοβιομηχανίας, ο όμιλος Stellantis βρίσκεται αντιμέτωπος με την οργή της ιταλικής κυβέρνησης από τότε που ανακοίνωσε τον Ιούνιο ότι αναστέλλει τα σχέδιά του για την κατασκευή εργοστασίου μπαταριών στο Termoli, στα νότια της χώρας. Οι απανταχού κατασκευαστές αναδιπλώνουν τον καμβά εδώ και αρκετούς μήνες μπροστά στα σύννεφα που μαζεύονται.

Οι αιτίες είναι γνωστές και μπορούν να αποδοθούν στην παγκόσμια αταξία που δημιούργησαν η υγειονομική και γεωπολιτικές κρίσεις των τελευταίων ετών. Η πορεία προς το τέλος της πανδημίας προκάλεσε παγκόσμιο πληθωρισμό, ο οποίος αντιμετωπίστηκε με αύξηση των επιτοκίων. Αυτά έδωσαν έμπνευση στην οικονομία μέχρι το σημείο της ζήτησης. Αλλά έβλαψαν επίσης τους εθνικούς προϋπολογισμούς και τα περιθώρια ελιγμών τους. Ως αποτέλεσμα, η ανάπτυξη στην αγορά αυτοκινήτου σταμάτησε, συμπεριλαμβανομένου του τομέα των ηλεκτρικών αυτοκινήτων. Αλλά και οι πωλήσεις ηλεκτρικών αυτοκινήτων στη Γερμανία μειώθηκαν κατά 37% τον Ιούλιο μετά τον απότομο τερματισμό των επιδοτήσεων αγοράς. Σε αυτή την πτώση της ζήτησης προστίθενται η αύξηση του κόστους και ο ανταγωνισμός από την Κίνα.

Οι πιο ευάλωτοι αποδέκτες όλης αυτής της αναταραχής τελικά είναι οι ίδιοι οι εργαζόμενοι και ιδιαίτερα στις πιο ευάλωτες περιοχές όπως είναι η πρώην ΛΔΓ.

Μονάχα η συσπείρωση των εργαζομένων , η κατανόηση των σημερινών συνθηκών και η διεκδίκηση μέχρι τέλους των λύσεων υπέρ όλων και υπέρ του πλανήτη μπορεί να μας δώσει φως στο βάθος του τούνελ…

Πηγή : Διαδικτυακή Lemonde.fr

Πηγή: kommon.gr

Υπάρχει μια χαρακτηριστική σκηνή για τον ανθρωπότυπο του στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ. Για την ακρίβεια πολλές αλλά μία είναι πολύ ταιριαστή με όσα σήμερα λαμβάνουν χώρα. Θυμόμαστε όλοι (μάλλον) την περίφημη σκηνή κατά την οποία σε ένα συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ η πλειοψηφία είχε ψηφίσει αντίθετα προς την επιθυμία του Αλέξη Τσίπρα. Ο αδιαμφισβήτητος τότε πρόεδρος (καθότι υποτίθεται ότι ήταν «άχαστος») κάλεσε τους συνέδρους να ξαναψηφίσουν αφού αναρωτηθούν αν όντως ήθελαν να διαφωνήσουν μαζί του. Η ψηφοφορία επαναλήφθηκε και το αποτέλεσμα τελικώς «διορθώθηκε».

Ή πάλι μπορούμε να θυμηθούμε το μένος της τότε ηγετικής ομάδας και των κολλητών τους «τρολ» κατά το καλοκαίρι του 2015, εναντίον όσων αρνήθηκαν να υπογράψουν μνημόνιο προδίδοντας το «Όχι» του ελληνικού λαού. Ή τις στενές φιλίες με τον Νετανιάχου, την αγωνία της τότε ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ να πείσει ότι είναι πιο φιλοαμερικανοί από τη δεξιά, τα τυχοδιωκτικά ανοίγματα στην καραμανλική δεξιά, τα «μπρος-πίσω» με τους ολιγάρχες και τόσα άλλα τα οποία είχαν ως μόνο σταθερό άξονα την ανάγκη ενός πολιτικού σχηματισμού να διασφαλίζει ότι συγκεκριμένοι άνθρωποι από το εσωτερικό του θα διατηρούσαν την πρόσβασή τους στην κυβερνητική εξουσία.

Ο ΣΥΡΙΖΑ επί Τσίπρα και με τη συμμετοχή όλης της ηγετικής του ομάδας (μηδενός εξαιρουμένου εξ όσων έμειναν το καλοκαίρι του 2015) μετασχηματίστηκε σε έναν συνδυασμό τυπικού εξωκοινοβουλευτικού αριστερισμού ως προς τη μικρόνοη εξουσιαστικότητα μιας χούφτας ανθρώπων χωρίς κοινωνική αντιστοίχηση και έρεισμα και τυπικού αστικού κόμματος ως προς την εξάρτησή του από την πρόσβαση στην κρατική εξουσία (και επομένως την απορρόφησή του από τα συμφέροντα και τις δυνάμεις που όντως την ασκούν).

Έτσι και εξαιτίας αυτών, μεταξύ άλλων ο Τσίπρας επέλεξε (προφανώς κατόπιν παροτρύνσεων) να τοποθετήσει τον Κασσελάκη στο ψηφοδέλτιο επικρατείας ενώ όλοι μαζί του επέτρεψαν να είναι υποψήφιος. Και επιπλέον, εξαιτίας όλων των παραπάνω και της απέχθειας που αυτά εμπέδωσαν στη βάση του ΣΥΡΙΖΑ (ή μάλλον σε αυτό το ευκαιριακό άθροισμα ανθρώπων με το οποίο επέλεξαν να αντικαταστήσουν τη βάση τους και στον ΣΥΡΙΖΑ) ο Κασσελάκης σε ένα μήνα πήρε το κόμμα από τους παλιότερους και νεότερους γραφειοκράτες του. Τόσο από εκείνους που θεωρούν ότι είναι επαρκώς επαναστάτες ώστε μπορούν και ένα μνημόνιο ακόμα να το βαφτίσουν αριστερό, όσο και από τους άλλους που νομίζουν ότι έχουν στο τσεπάκι τους τους παλαιούς ψηφοφόρους τους ΠΑΣΟΚ και επομένως ότι μπορούν να τους διαπραγματευτούν με όποιον θέλουν, όποτε θέλουν.

Η σημερινή κρίση στον ΣΥΡΙΖΑ είναι η κρίση μιας ιδεολογίας (ή τέλος πάντων σπαραγμάτων μιας ιδεολογικής γραμμής) η οποία συγκολλήθηκε όπως- όπως το 2010-2012 και καταστράφηκε το 2015 φέρνοντας στο φως και γιγαντώνοντας τον παραγοντισμό και τον στείρο κυβερνητισμό όσων γλυκάθηκαν από την επαφή με την κυβερνητική εξουσία. Είναι χαρακτηριστικό ότι στην τελευταία κεντρική επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ, η ιδεολογική και ουσιαστικώς προγραμματική σύγκρουση με τον Κασσελάκη από πλευράς των αμφισβητιών του είναι ανύπαρκτη. Και ποιος θα μπορούσε να την ασκήσει άλλωστε; Οι υπουργοί των μνημονίων θα μπορούσαν να τον εγκαλέσουν για δεξιά απόκλιση; Όσες και όσοι συνωθούνται στην πρεσβεία των ΗΠΑ θα μπορούσαν να τον κατηγορήσουν ότι είναι άνθρωπος των ΗΠΑ; Οι άνθρωποι που πέρασαν μνημόνιο μαζί με τον Μητσοτάκη μπορούν να μιλήσουν για αντί-μητσοτακισμό έστω; Ή πολύ περισσότερο όσοι τρέμουν στην ιδέα να ασχοληθούν με τα πραγματικά και στρατηγικά ζητήματα της εποχής επειδή θα πρέπει να αναμετρηθούν με τις ανεπάρκειές τους, με τις επιλογές τους και με τους φίλους τους στην ολιγαρχία;(πολυκεντρικός κόσμος, ανατροπή του νεοφιλελευθερισμού, πραγματική έξοδος από τη μνημονική πραγματικότητα, σύγκρουση με την ολιγαρχία και πολλά άλλα).

Ο τρόπος που αντιπολιτεύονται τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ, μόνο καλό κάνει στον Κασσελάκη. Του επιτρέπουν να καταδεικνύει την υποκρισία του ηγετικού στελεχιακού δυναμικού του ΣΥΡΙΖΑ. Ενός δυναμικού που διακατέχεται από μόνο ένα άγχος: ποιος θα τους κάνει κυβέρνηση. Τα υπόλοιπα δε, ότι το άγχος είναι να πέσει ο Μητσοτάκης για το καλό του λαού ακούγονται από τα συγκεκριμένα χείλη περισσότερο ως σκετς από επιθεώρηση.

Αυτό που κάνει ο Κασσελάκης έξοχα (ίσως το μόνο πράγμα που μπορεί να κάνει καλά) είναι να ξεμπροστιάζει τι είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο Κασσελάκης δεν έχει ιδεολογική επάρκεια, κομματική αντίληψη, ικανότητα να συνθέσει προγραμματικό λόγο, ούτε καν ένα ιδιαιτέρως σημαντικό επικοινωνιακό χάρισμα. Ήρθε διόλου τυχαία «φυτεμένος» από συγκεκριμένα συμφέροντα. Αλλά μπορεί να κάνει ένα πράγμα: να βγάζει στη φόρα τα «άπλυτα» των αντιπάλων του μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ γιατί δεν είναι ένας από αυτούς. Οι αντίπαλοί του δε, έχουν τόσα «άπλυτα», τόσους «σκελετούς στην ντουλάπα» ώστε είναι αδύνατον να κρυφτούν.

Το πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ είναι σχεδόν ίδιο στον πυρήνα του με το πρόβλημα του ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ. Υποτίθεται ότι είναι κόμματα της αριστεράς/κεντροαριστεράς αλλά δεν έχουν αριστερούς ανθρώπους (κομμουνιστές, σοσιαλιστές) στο εσωτερικό τους και ειδικότερα στα ηγετικά τους κλιμάκια. Δεν έχουν πολύ περισσότερο τις οργανωμένες δυνάμεις οι οποίες θα μπορούσαν να βάλουν πραγματικά δύσκολα στις ηγεσίες των κομμάτων αυτών, να στρατεύσουν κόσμο στα εν λόγω κόμματα και να τους δώσουν εν τέλει ιδεολογική, προγραμματική και οργανωτική δυναμική. Για την ακρίβεια, η αντιπολίτευση στον Κασσελάκη (όπως και στον Ανδρουλάκη) περισσότερο φοβάται την πιθανότητα ενός ανοίγματος προς τα αριστερά από ό,τι επιθυμεί την ανατροπή του νυν προέδρου. Εξ αυτού του λόγου τα εν λόγω κόμματα δεν μπορούν να καταστούν ανταγωνιστικά στη ΝΔ όποιον και να βάλουν επικεφαλής. Για τον ίδιο επίσης λόγο είναι αρκετά πιθανό ακόμα και νέα κάλπη να στηθεί στον ΣΥΡΙΖΑ ο νικητής να είναι και πάλι ο Κασσελάκης. Η αντιπάθεια των πολλών προς τη γραφειοκρατία του ΣΥΡΙΖΑ υπερβαίνει (ακόμα τουλάχιστον) ακόμα και το ένστικτο επιβίωσης.

Πηγή: kosmodromio.gr

Ο Γιώργος Βάλλης εμφανίζεται ως Πρόεδρος της διασπαστικής Πανελλήνιας Ένωσης Πληρωμάτων Ιδιωτικών και Επαγγελματικών Θαλαμηγών, ο οποίος εργάζεται σε θαλαμηγό εφοπλιστή με βεβαρυμμένο ποινικό μητρώο, είναι αυτός που γέμισε τις στάσεις και τις πιάτσες των λεωφορείων διαφημίζοντας τον εαυτό του με γιγαντοαφίσες πολλών χιλιάδων ευρώ…

Το τελευταίο διάστημα δεν αναλώνεται στα περί θαλαμηγών, αλλά επεκτείνει το ενδιαφέρον του και στη επιβατηγό Ναυτιλία για την οποία είναι παντελώς άσχετος.

Στο πλαίσιο αυτό διαβάζουμε και καταγράφουμε τις παρεμβάσεις που έχει κάνει:

Για το «FAST FERRIES ANDROS» στην Μύκονο, το «ΔΙΑΓΟΡΑΣ» στην Μυτιλήνη, για τα ταχύπλοα της Ακτοπλοΐας, ενώ ενοχοποίησε απροκάλυπτα τον πλοίαρχο του «ΣΑΟΝΗΣΟΣ» ο οποίος πρόσφατα συνελήφθη, γεγονός που προκάλεσε την έντονη αντίδραση όλων των πλοιάρχων της επιβατηγού Ναυτιλίας.

Όμως δεν σταμάτησε σε αυτά…

Προχθές κατήγγειλε ενώ στην συνέχεια υπέβαλε μηνυτήρια αναφορά εναντίον του πλοιάρχου του «FLYING CAT 3» διότι, άκουσον – άκουσον, διαπίστωσε σύμφωνα με τα λεγόμενα του ότι η ταχύτητα που έπλεε όταν εξήλθε από το λιμάνι των Σπετσών ήταν επικίνδυνη για τη Ναυσιπλοΐα!!

Τον ίδιο πλοίαρχο κατηγόρησε ότι τον εξύβρισε με αποτέλεσμα με την πρόσδεση του πλοίου στον Πειραιά αυτός να προσαχθεί για απολογία στο Α΄ Λιμενικό Τμήμα του Πειραιά…

Δεν γνωρίζουμε εάν το περιστατικό είναι όπως το περιγράφει ο Γ. Βάλλης, όμως αμφιβάλλουμε…

Η ουσία είναι εδώ: Ποιος του έχει αναθέσει τον ρόλο του χωροφύλακα στην Ακτοπλοΐα ή ποια νομιμοποίηση έχει να μιλάει και κυρίως να καταγγέλλει δημόσια πλοιάρχους της Ακτοπλοΐας και να μετατρέπεται σε κατήγορο τους;

Να συμπληρώσουμε και άλλο προσόν… του εν λόγω κυρίου, όποιος του ασκεί κριτική ή αμφισβητεί την διασπαστική Ένωση που εκπροσωπεί τον τρέχει με μηνύσεις στα δικαστήρια απαιτώντας αποζημίωση για δήθεν συκοφαντική δυσφήμιση ζητώντας εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ!!

Ανάμεσα σε αυτούς που έχει μηνύσει είναι ο Πρόεδρος μας ζητώντας 200.000 ευρώ για ηθική βλάβη με αφορμή δημόσια κριτική που άσκησε σε αυτόν η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ..

Μήνυση επίσης έχει υποβάλλει προς την ΓΓ του Εργατικού Κέντρου Πειραιά, τον ΓΓ και τον πρώην Πρόεδρο της HYCA και πόσους ακόμη δεν γνωρίζουμε με το ίδιο πάντα προσφιλές επιχείρημα… περί δήθεν συκοφαντικής δυσφήμισης…!!

Υ.Γ1: Από το φωτογραφικό και βιντεοσκοπημένο υλικό στο οποίο αυτοδιαφημίζεται θα παρατηρήσει κανείς τα εξής: Μιλάει για μισθούς που αυθαίρετα και παράνομα ορίζει ο ίδιος…

Πουθενά δεν κάνει λόγο για ΣΣΕ και εργασιακά δικαιώματα, ποιεί την νήσσαν για το φαινόμενο της ανασφάλιστης εργασίας την χειμερινή περίοδο στα θαλαμηγά σκάφη, παράλληλα ορίζει ταρίφα για τις συνδρομές και τέλος ποτέ δεν μας έχει απαντήσει πού βρίσκεται η έδρα και τα γραφεία του παρα- σωματείου του…

Υ.Γ2: Προς γνωστούς – αγνώστους…

Αντί να ασχολείστε με την ΠΕΝΕΝ και τον Πρόεδρο της καλό είναι να πάρετε δημόσια θέση για το θλιβερό και νοσηρό αυτό φαινόμενο διότι εκθέτει αυτούς που δηλώνετε ότι εκπροσωπείτε…

Η Διοίκηση

Παρά τις έγκαιρες προειδοποιήσεις και την απαίτηση μας για την ορθή εφαρμογή της νομοθεσίας, οι αρμόδιες αρχές και η εταιρεία αγνόησαν τις υποχρεώσεις τους, παρακάμπτοντας τις διατάξεις της νομοθεσίας.

Η Συλλογική Σύμβαση Εργασίας Ακτοπλοΐας  ως νομικά δεσμευτικό έγγραφο, ορίζει ρητά στην παράγραφο 4 του άρθρου 24 ότι οι ατομικές συμβάσεις ναυτολόγησης είναι αορίστου χρόνου. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορούν να τερματιστούν αυθαίρετα ή να τροποποιηθούν μονομερώς εις βάρος των Ναυτεργατών.

Ωστόσο, η πρακτική της Levante Ferries και των τοπικών Λιμεναρχείων να αναγράφουν στα ναυτικά φυλλάδια ως λόγους απόλυσης «λήξη σύμβασης ακτοπλοΐας» ή «αμοιβαία συναινέσει» είναι όχι μόνο προβληματική, αλλά και προδήλως παράνομη.

Αυτοί οι όροι χρησιμοποιούνται προφανώς ως τέχνασμα για να αποφευχθεί η καταβολή των νόμιμων αποζημιώσεων στους Ναυτεργάτες.

Επιπλέον, η συνέχιση της απασχόλησης των περισσότερων  μελών του πληρώματος υπό χειρότερες συνθήκες, χωρίς την επίσημη καταγραφή αυτής της αλλαγής, στα ναυτικά φυλλάδια αποτελεί μια ακόμη προσπάθεια καταπάτησης των εργασιακών δικαιωμάτων.

Η  μεθόδευση  του Διευθυντή Ναυτικής Εργασίας είναι εξίσου ανησυχητική και απαράδεκτη. Η αποτυχία του να παρέχει σαφείς οδηγίες στα λιμεναρχεία αναγνωρίζοντας τη βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας δείχνει για πολλοστή φορά ότι είναι με τα εφοπλιστικά συμφέροντα!

 Η στάση της πλειοψηφίας της ΠΝΟ για μια ακόμη φορά στην υπόθεση του Ε/Γ – Ο/Γ «Κεφαλονιά» είναι βαθύτατα υπονομευτική για τα δικαιώματα των Ναυτεργατών.

Η ΠΝΟ όφειλε να πάρει σαφή και ξεκάθαρη θέση, καταδικάζοντας τις παράνομες πρακτικές και απαιτώντας την άμεση αποκατάσταση των δικαιωμάτων των Ναυτεργατών. Η απουσία μιας τέτοιας στάσης στέλνει ένα επικίνδυνο μήνυμα στους πλοιοκτήτες και τις αρμόδιες αρχές ότι τέτοιες παραβιάσεις μπορούν να συμβαίνουν και με την δική της έγκριση!

Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία και την Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, οι Ναυτεργάτες δικαιούνται αποζημίωση σε περίπτωση λύσης της σύμβασης εργασίας τους. Οι συμβάσεις αορίστου χρόνου, όπως αυτές του πληρώματος του Ε/Γ – Ο/Γ «Κεφαλονιά», δεν μπορούν να τερματιστούν χωρίς την καταβολή των νόμιμων αποζημιώσεων.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ