ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΛΑΛΗΣ

Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι πως όταν διάβασα το εξαιρετικό ρεπορτάζ του συναδέλφου Γεράσιμου Λιβιτσάνου σχετικά με το 10ωρο εργασίας που επισήμως έρχεται, ήξερα πως βρισκόμουν σε μια κατάσταση ντέζα βου.  Βρε, σαν ποιο μοιάζει, σαν ποιο μοιάζει, αναρωτιόμουν. Κι, ξαφνικά, εγένετο φως: Έφερνε πολύ στο Ν.Δ. 515/70 (δημοσιευμένο σε ΦΕΚ, την 22^α  Απριλίου 1970 – Διονύσης Ελευθεράτος, Λαμόγια στο χακί , Εκδόσεις Τόπος, 2015, σ.227-229 – δείτε ολόκληρο στο τέλος του κειμένου).  Το διάταγμα με το οποίο η Χούντα καταργούσε το οκτάωρο εργασίας σε μια σειρά επιχειρήσεων.

ΣΤΑ ΦΡΕΣΚΑ ΚΟΥΛΟΥΡΙΑ: Το αντεργατικό έκτρωμα του κ. Βρούτση  έρχεται να αντικαταστήσει τον 1264/82, κουβαλώντας μαζί του την πρόβλεψη για 10ωρο εργασίας, την υπονόμευση του πενθήμερου, ενώ βάζει αστυνομικά βραχιολάκια στη συνδικαλιστική δράση, θεσμοθετώντας «ποινικά κολάσιμες πράξεις» σε κάθε διεκδίκηση που έχει τη μορφή απεργιακής κινητοποίησης.

ΔΕΝ περίμενα βέβαια, τίποτα διαφορετικό από τον υπουργό που ξέγραψε, για πρώτη φορά μετά τη Χούντα, τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, εκχωρώντας στην κυβέρνηση, μέσω του 4172/13, το δικαίωμα καθορισμού του κατώτατου μισθού.

ΔΕΝ περίμενα τίποτα διαφορετικό από μια κυβέρνηση που ήδη από τα έδρανα της αντιπολίτευσης χαρακτήριζε το οκτάωρο «ξεπερασμένο»…

ΑΥΤΟ που με εξέπληξε (κακώς, το ξέρω) είναι ο βαθμός ετοιμότητας του νεοδημοκράτικου ετσιθελικού κράτους να επιβάλλει ένα νέο εργασιακό κολαστήριο, την ίδια ώρα που ο κόσμος της εργασίας ζει με τον φόβο της αρρώστιας, της ανεργίας και της εξαθλίωσης.

ΦΥΣΙΚΑ, σε έναν τέτοιο κόσμο, απ’ τα αφεντικά φτιαγμένο, όσοι επιμένουν να διεκδικούν, όσοι τολμούν να ορθώνουν το μπόι των ανθρώπων μπροστά στους κρανοφόρους, ένστολους μπράβους της εργοδοσίας, πρέπει να φιμωθούν. Γιατί όχι, κι να εξαφανιστούν;

ΕΧΟΥΝ άλλωστε το «know- how»…

ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ: Πριν οι φασιστικοί παλιάτσοι της 21^ης Απιρλίου περάσουν το Ν.Δ. 515/70, που έδινε τη δυνατότητα στον εργοδότη, εκτός των άλλων,  απλά και μόνο με την επίκληση της λεξούλας «επείγουσα» να κρατήσει έως και τρεις ώρες παραπάνω από το οκτάωρο τον εργαζόμενο της επιχείρησης, είχαν διαλύσει 260 συλλόγους, σωματεία και οργανώσεις, κατάσχοντας όποια κινητή ή ακίνητη περιουσία τους. Από τους 260, θυμίζει ο Διονύσης Ελευθεράτος στο βιβλίο: Λαμόγια στο χακί (Τόπος, 2015), οι 158 ήταν εργατικά σωματεία και συνδικάτα. Ενώ, «όσα στελέχη δεν συνελήφθησαν έχασαν τις δουλειές τους», κατόπιν άνωθεν εντολών.

ΜΑ, είναι δυνατόν να συγκρίνουμε την εποχή της Μπουμπουλίνας και του ΕΑΤ-ΕΣΑ με τη σημερινή, που μπορεί να δημοσιευθεί ένα τέτοιο κείμενο, χωρίς ο συντάκτης του να αντιμετωπίσει κανένα πρόβλημα, θα πείτε.

ΑΛΛΑ, το θέμα δεν είναι εάν ζούμε σε καθεστώς αστυνομικής βαρβαρότητας (εδώ, υπάρχουν ενστάσεις) και κρατικού αυταρχισμού (εδώ κι αν υπάρχουν), αλλά ότι τα νομοθετήματα της παράταξης που ήρθε τάχα μου να σώσει τη μεσαία τάξη από τη γκομουνιστική λαίλαπα των δεκαεφτάωρων διαπραγματευτάδων της Κουμουνδούρου, δεν απέχουν πολύ από τις ρυθμίσεις των Χουνταίων στα εργασιακά.

ΚΑΙ εδώ προκύπτει το ερώτημα: Οι τωρινοί είναι πολιτικά τέκνα του Απόστολου Βογιατζή και των λοιπών υπ. Εργασίας των Απριλιανών ή οι Χουνταίοι ήταν πρωτονεοφιλελεύθεροι;

ΔΕΝ ΞΕΡΩ. Το μόνο σίγουρο είναι ότι και στις δύο περιπτώσεις, με το ένα χέρι επιχειρείται ο αφοπλισμός των εργαζομένων (διώκοντας τους γνήσιους συνδικαλιστικούς τους εκπροσώπους) και με το άλλο η παράδοσή τους στις ορέξεις των εργοδοτών.

ΟΣΟ να πεις, είναι ένδειξη συνέπειας, αυτό. Διαχρονικά…

***

πηγη: imerodromos.gr

Προφανώς δεν περιμέναμε στην σχετική ερώτηση που κατέθεσε στην Βουλή η βουλευτής του ΜΕΡΑ25 κ. Φωτεινή Μπακαδήμα για τον παράνομο αποκλεισμό των εκπροσώπων της ΠΕΝΕΝ από το Δ.Σ του ΝΑΤ να ομολογήσει ο Υπουργός την αυθαιρεσία του ούτε να κάνει την απαιτούμενη διορθωτική κίνηση για την αποκατάσταση της νομιμότητας όπως αυτή προκύπτει από τον κωδικοποιημένο νόμο 793/1978 που αφορά τον διορισμό του Δ.Σ από το Υπουργείο Εργασίας.

Διαβάζοντας την απάντηση που έδωσε στην Βουλή επιβεβαιώνεται ο ισχυρισμός μας ότι ο Υπουργός Εργασίας διέπραξε μια επαίσχυντη πολιτική αλητεία και αθλιότητα σε βάρος του κλάδου μας, της ΠΕΝΕΝ και αυτής ακόμη της αστικής νομιμότητας (νομοθεσία), και όχι μόνο, στην ουσία κουρέλιασε αυτό το οποίο διαφημίζει νυχθημερόν το αστικό πολιτικό σύστημα για τον σεβασμό του στους νόμους του κράτους.

Εδραιώνεται επίσης η άποψή μας ότι το κίνητρο για τον άθλιο αποκλεισμό της ΠΕΝΕΝ από το Δ.Σ του ΝΑΤ αλλά και όλους τους άλλους φορείς στην Ναυτιλία είναι βαθύτατα πολιτικό και με την πρακτική της η κυβέρνηση κηρύσσει την ιστορική μας Ένωση ως ανεπιθύμητη σε όλους τους οργανισμούς που εκπροσωπούνται οι Ναυτεργάτες.

Νομικοί κύκλοι που τους θέσαμε υπόψη τόσο την σχετική νομοθεσία για το Δ.Σ του ΝΑΤ όσο και την απόφαση του ΣτΕ (σε προηγούμενη προσφυγή της ΠΕΝΕΝ με την οποία πανηγυρικά δικαιώθηκε) θεωρούν ότι πρόκειται για μια πολιτική επιλογή η οποία είναι πρωτοφανής να μην αποδέχεται και να μην εφαρμόζει το αρμόδιο Υπουργείο την απόφαση του ανώτατου δικαστικού σώματος της χώρας μας.

Στην απάντησή του ο Υπουργός ψευδολογεί ασύστολα, εξαπατά συνειδητά την βουλευτή που έκανε την σχετική ερώτηση, αποκρύπτει την απόφαση του ΣτΕ και προσποιείται ότι δήθεν η απόφασή του "βρίσκεται σε αρμονία με το νομοθετικό πλαίσιο και τις σχετικές διατάξεις και πάντως βρίσκεται εντός των ορίων της διακριτικής ευχέρειας της Διοίκησης".

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ θεωρώντας άδικο, παράνομο και αυθαίρετο τον αποκλεισμό της αποφάσισε να προσφύγει για την ακύρωση της Υπουργικής απόφασης στο αρμόδιο δικαστικό σώμα που προβλέπεται με τον νόμο 3068/2002, ΦΕΚ 274/Α/14/11/2002.

Η κυβέρνηση της Ν.Δ, ο αρμόδιος Υπουργός Εργασίας, οι παρατρεχάμενοί του που τον συμβούλευσαν να προβεί σε αυτή την αθλιότητα θα λάβουν την απάντηση τόσο με τον δικαστικό δρόμο όσο και με πολύμορφες κινητοποιήσεις που βρίσκονται στον σχεδιασμό της ΠΕΝΕΝ.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Υ.Γ.: Ο συγκεκριμένος νόμος 3068/2002 προβλέπει στην περίπτωση παραβίασης του νομοθετικού πλαισίου και αποφάσεων των δικαστηρίων κυρώσεις, αποζημιώσεις και πειθαρχικές ποινές στους κρατικούς - κυβερνητικούς φορείς και πρόσωπα της Διοίκησης........

Στην συνεδρίαση που ακολούθησε τα μέλη της ΤΕΣ - ΕΚΠ εξειδίκευσαν την θέση τους για τις κινητοποιήσεις προτείνοντας για τις 19 Νοέμβρη προειδοποιητική 24ωρη απεργία και για την συνέχεια να υπάρχει ένα μπαράζ πολύμορφων αγώνων (συγκεντρώσεις -διαδηλώσεις - πορείες - καταλήψεις), παρεμβάσεις στους χώρους δουλειάς, σύνδεση του αντεργατικού νομοσχεδίου με τα υπόλοιπα προβλήματα, ανεργία, πλειστηριασμοί, υγειονομικό κ.λπ και κορύφωση όλων αυτών των αγώνων με 48ωρη απεργία εάν η κυβέρνηση παρά ταύτα επιχειρήσει να φέρει το αντεργατικό έκτρωμα στην Βουλή για ψήφιση.

Οι υπόλοιπες δυνάμεις στο Δ.Σ είχαν κοινή γραμμή και συμπόρευση για την κήρυξη 24ωρης απεργίας και ο "καυγάς" μεταξύ τους ήταν ποιός θα εμφανιστεί και θα διεκδικήσει την πατρότητα της σχετικής πρότασης περί της 24ωρης απεργίας.

Το ΠΑΜΕ πρότεινε 24ωρη απεργία στις 26/11 ενώ τα μέλη της ΕΑΚ πρότειναν να συνδιαμορφωθεί η σχετική ημερομηνία με το ΕΚΑ και τα άλλα Εργατικά Κέντρα της Αττικής, οι ίδιοι επίσης ζήτησαν να σταλεί επιστολή παραίνεσης προς την ΓΣΕΕ ως πίεση προκειμένου και αυτή να πάρει μέρος στην 24ωρη απεργία......

Σε επαναλαμβανόμενες παρεμβάσεις στο Δ.Σ της ΤΕΣ - ΕΚΠ για την κλιμάκωση της απεργίας εάν η κυβέρνηση επιχειρήσει να φέρει στην Βουλή το νομοσχέδιο, το ΠΑΜΕ μίλησε γενικόλογα περί κλιμάκωσης χωρίς να οριοθετεί ούτε την μορφή ούτε την έκταση ούτε την διάρκεια χωρίς επίσης να προσδιορίσει το ακριβές διάστημα ενώ πιθανολογείται ότι στην προτεινόμενη ημερομηνία (26/11) το νομοσχέδιο ήδη θα είναι στην Βουλή.....

Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι για πολλοστή φορά σημειώνεται απουσία μελών του Δ.Σ από τις παρατάξεις ΕΑΚ και ΕΠΑΚ (ΠΑΣΚΕ) με αποτέλεσμα οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ να έχουν στο όργανο απόλυτη πλειοψηφία και βεβαίως με τον τρόπο αυτό αυθεντικά να περνούν τις γραμμές και τις δικές τους θέσεις.

Η ΤΕΣ - ΕΚΠ στην σχετική ψηφοφορία στήριξε και ψήφισε τις δικές της θέσεις εκτιμώντας ότι μια ακόμη αποσπασματική 24ωρη απεργία είναι τραγικά αναντίστοιχη της σφοδρότητας της επίθεσης που δέχεται η εργατική τάξη και το σ.κ με το προωθούμενο αντεργατικό - αντιαπεργιακό νομοσχέδιο της κυβέρνησης και η μορφή αυτή αποτελεί συνταγή μιας ακόμη ήττας η οποία όμως θα έχει καταστροφικές συνέπειες για τα εργατικά - συνδικαλιστικά δικαιώματα και ελευθερίες.

ΤΕΣ - ΕΚΠ

Επιστροφή στους αρνητικούς ρυθμούς ανάπτυξης προβλέπουν για την ευρωζώνη στο δ' τρίμηνο 18 οικονομολόγοι οργανισμών και τραπεζών που συμμετείχαν σε δημοσκόπηση των Finanncial Times. Οι οικονομολόγοι εκτιμούν ότι τα νέα lockdowns που ανακοίνωσαν τις τελευταίες ημέρες οι κυβερνήσεις, θα οδηγήσουν σε συρρίκνωση του ΑΕΠ της ευρωζώνης κατά 2,3% στο δ' τρίμηνο. Η ευρωζώνη κατέγραψε, σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποιήθηκαν την προηγούμενη Παρασκευή, ανάπτυξη-ρεκόρ 12,7% στο γ' τρίμηνο.

Η ανάκαμψη αυτή ακολούθησε το τέλος των lockdowns της περασμένης άνοιξης, που είχαν αποτέλεσμα οικονομική συρρίκνωση-ρεκόρ 11,7% στο β' τρίμηνο μετά από -3,7% στο πρώτο. Αξίζει να σημειωθεί ότι μόνον ένας από τους 18 οικονομολόγους που συμμετείχαν στη δημοσκόπηση πιστεύει ότι η οικονομία δεν θα έχει αρνητικό ρυθμό ανάπτυξης στο δ' τρίμηνο, όπως και ότι οι περισσότεροι εξ αυτών στις προηγούμενες προβλέψεις τους εκτιμούσαν θετικό ρυθμό ανάπτυξης για τους τελευταίους τρεις μήνες του 2020.

πηγη: efsyn.gr