Την ταλαιπωρία των εργαζομένων, όχι μόνο του κλάδου των super markets, αλλά όλων των κλάδων, που είχαν την ατυχία ν’ ασθενήσουν με COVID-19, αναδεικνύει με επιστολή του προς τον ΕΦΚΑ το Πανελλαδικό Σωματείο Εργατοϋπαλλήλων επιχείρησης «Ελληνικές Υπεραγορές ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗΣ». Όπως τονίζεται στην επιστολή, «οι εργαζόμενοι που νοσούν με κορονοϊό δυσκολεύονται πολύ να λάβουν ιατρική βεβαίωση (γνωμάτευση και αναρρωτική άδεια) για το διάστημα της αναγκαστικής απουσίας», ενώ σε αρκετές περιπτώσεις «όσοι καταφέρνουν τελικά να λάβουν αναρρωτική άδεια, ενημερώνονται από τις επιτροπές του ΕΦΚΑ ότι δεν δικαιούνται να πληρωθούν, με το ίδιο σκεπτικό περί ασυμπτωματικού κρούσματος».

Επί της ουσίας, ο ίδιος ο Ασφαλιστικός Φορέας προτρέπει τους εργαζόμενους, που έχουν νοσήσει με COVID – 19,  να λάβουν άδεια από τον εργοδότη τους με την απαράδεκτη διαδικασία, που ισχύει για τους εργαζόμενους που μπαίνουν σε καραντίνα, και η οποία προβλέπει ότι ο εργαζόμενος αναπληρώνει σταδιακά το 50% των χαμένων ωρών χωρίς αμοιβή (!).

Για ακόμα μία φορά αναδεικνύεται σε όλο της το μεγαλείο η υποκρισία της περιβόητης «ατομικής ευθύνης» που αναπαράγεται.

Η διοίκηση του ΕΦΚΑ και το Υπουργείο Εργασίας πρέπει να σταματήσουν άμεσα τον εμπαιγμό των εργαζομένων  που ασθενούν με  COVID – 19 από τον ασφαλιστικό φορέα.

Για την ΟΙΥΕ

Κάθε απόγευμα παρατίθεται το ενημερωτικό δελτίο του ΕΟΔΥ με κρούσματα, νεκρούς, διασωληνωμένους. Και όλοι περιμένουμε να ακούσουμε. Περιμένουμε με την ελπίδα να πέσουν τα νούμερα. Να σταματήσουν να αυξάνουν κατά δεκάδες ή εκατοντάδες πλέον οι νεκροί. Και όλα είναι νούμερα. Τόσα κρούσματα, τόσοι  νεκροί, τόσοι διασωληνωμένοι. Και έχουμε μπει όλοι σ’ αυτή την διαδικασία. Κινδυνεύοντας να ξεχάσουμε ότι τα κρούσματα, οι νεκροί, οι διασωληνωμένοι είναι άνθρωποι. Ήταν και είναι άνθρωποι. Συμπολίτες μας με ονοματεπώνυμο, ζωή, οικογένεια, δουλειά. Σαν  των υπολοίπων. Που κόπηκαν απότομα από την  ‘’ατυχία’’ να κολλήσουν κορωνοιό. Από την “ατυχία” να στοιβάζονται σε ένα λεωφορείο για να πάνε στην δουλειά τους, από την “ατυχία” να δουλεύουν σε μια δουλειά χωρίς μέτρα, από την “ατυχία” να μην μπορούν να κάνουν εγκαίρως το test, από την “ατυχία” να μην  μπορεί να τους αντιμετωπίσει ικανοποιητικά το ΕΣΥ λόγω υπερπληθώρας ασθενών και έλλειψης εξοπλισμού και προσωπικού.

Όσο προχωράει η πανδημία πληθαίνουν οι κατηγορίες για μη ορθή διαχείριση ασθενών λόγω έλλειψης  προσωπικού και μέσων και συνεπώς μη τήρησης των πρωτοκόλλων βέλτιστης αντιμετώπισης. Τα παραδείγματα είναι πολλά. Θεσσαλονίκη, Δράμα, Σέρρες, Λάρισα, Αγρίνιο κ.α.

Πληθαίνουν οι κατηγορίες για την αλλοπρόσαλλη και επικίνδυνη πολιτική της κυβέρνησης. Που κατηγορεί τους πολίτες για τα δικά της σφάλματα, χρεώνει τα πάντα στην ατομική ευθύνη, παριστάνει ότι όλα πάνε καλά, πανηγυρίζει που είμαστε (ακόμα) πίσω από το Βέλγιο, δηλώνει ότι με περισσότερες ΜΕΘ έχουμε περισσότερους θανάτους. Εσχάτως αποκαλύφθηκε ότι ο ΕΟΔΥ κρατά (και δίνει) λάθος στοιχεία στην Επιτροπή.

Άραγε για όλη αυτή την κατάσταση φταίει κανείς; Ή απλώς η πανδημία είναι μια φυσική καταστροφή; Υπάρχουν υπεύθυνοι που θα έπρεπε να είχαν προετοιμάσει αλλιώς την χώρα για το δεύτερο κύμα της πανδημίας; Ή απλώς θα μείνουμε στο ότι κάποιοι ήταν άτυχοι;

H έξοδος της χώρας από το πρώτο lockdown έγινε με επιδημιολογικά δεδομένα που επέτρεπαν διαφορετική διαχείριση. Υπήρχε χρόνος και χώρος για μια διαφορετική προετοιμασία και οργάνωση ενόψει του αναμενόμενου δεύτερου κύματος. Οι ομοσπονδίες γιατρών και υγειονομκών –και όχι μόνο- είχαν επισημάνει ήδη από τον Μάιο τα βήματα τα οποία έπρεπε να γίνουν. Στο πώς θα ανοίξει με ασφάλεια ο τουρισμός, πώς  θα ενισχυθεί το ΕΣΥ με προσωπικό και ΜΕΘ, το πως θα πρέπει να οργανωθεί η ΠΦΥ και πώς να γίνει η ιχνηλάτηση.

Η κυβέρνηση και οι παράγοντές της, μεθυσμένοι από το success story του πρώτου κύματος (που αποδεικνύεται πλέον εντελώς ότι ήταν καθαρή τύχη), δεν έδωσαν  καμία σημασία στις προειδοποιήσεις.

Επέλεξαν να μην μιλήσουν και να μην συμβουλευτούν κανέναν. Με την αλαζονεία για σύμβουλο, επέλεξαν να μην κάνουν τίποτα ή σχεδόν τίποτα, νομίζοντας αφελώς ότι θα την σκαπουλάρουν όπως και την πρώτη φορά.

Ο Νοέμβριος όμως αποδείχθηκε ότι δεν ήταν Μάρτιος. Και οι εικόνες Ιταλίας έγιναν καθημερινότητα στα Νοσοκομεία της  Β. Ελλάδας. Όπου από κάθε μαρτυρία προκύπτει ότι οι συνθήκες νοσηλείας και περίθαλψης  δεν είναι αυτές που πρέπει, γιατί πολύ απλά δεν υπάρχουν το προσωπικό και οι υποδομές…

Για όλους αυτούς τους συμπολίτες μας που χάθηκαν, υπάρχει κανείς να αναλάβει την ευθύνη;

Όπως και οι νεκροί, έτσι και οι ευθύνες έχουν ονοματεπώνυμο. Και ξεκινούν από πολύ ψηλά, από τον ίδιο τον πρωθυπουργό, κατηφορίζοντας προς  υπουργούς, γενικούς γραμματείς, ΥΠΕάρχες, διοικητές νοσοκομείων, επιτροπή εμπειρογνωμόνων. Που άφησαν τον λαό της χώρας απροετοίμαστο απέναντι στην πανδημία. Και οι ευθύνες αυτές δεν είναι μόνο πολιτικές. Είναι και ποινικές…

Οι φορείς που εκπροσωπούν τον εργαζόμενο κόσμο, τους υγειονομικούς, πρέπει να αναλάβουν την ευθύνη να προχωρήσουν σε αναζήτηση των ευθυνών αυτών.  Και  δικαστικά. ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, ΟΕΝΓΕ, ΠΟΕΔΗΝ έχουν υποχρέωση να ζητήσουν την δικαίωση όσων «άτυχων» –με ονοματεπώνυμο- έπεσαν θύματα της εγκληματικής αδιαφορίας, αμέλειας και ανικανότητας αυτής της κυβέρνησης και των μηχανισμών της.

Αποστόλης Παπαποστόλου

Ο Αποστόλης Παπαποστόλου είναι Επιμελητής Α’, ιατρός Παθολόγος στο Νοσοκομείο Μεσολογγίου.

πηγη: antapocrisis.gr

Δημήτρης Γρηγορόπουλος

Σαν σήμερα πριν από 200 χρόνια γεννήθηκε ο Φρίντριχ Ένγκελς, ένας πρωτοπόρος επαναστάτης, θεμελιωτής της θεωρίας του κομμουνισμού, αχώριστος συνεργάτης και σύντροφος του Καρλ Μαρξ. Η συμβολή του Ένγκελς στη θεωρητική θεμελίωση της αναγκαιότητας-δυνατότητας της κομμουνιστικής απελευθέρωσης ήταν ιδιαίτερα σημαντική, ειδικά σε τομείς όπως η διαλεκτική και η σχέση της με τις φυσικές επιστήμες, ο ιστορικός υλισμός και η πολιτική οικονομία.

Χρονολόγιο

1820, 28 Νοεμβρίου – Γέννηση του Φρίντριχ Ένγκελς στο Μπάρμεν (Βούπερταλ) της Γερμανίας

1847 – Συγγράφει με τον Καρλ Μαρξ το Κομμουνιστικό Μανιφέστο.

1849 – ο Φ. Ένγκελς συμμετέχει στις επαναστατικές εξεγέρσεις στη Γερμανία.

1850 – ο Ένγκελς εγκαθίσταται στο Μάντσεστερ και η συνεργασία με τον Μαρξ εντατικοποιείται.

1870 – Εγκαταλείπει τις επιχειρηματικές δραστηριότητες και η θεωρητική συνεισφορά του κορυφώνεται.

1883 – Θάνατος του Μαρξ, ο Ένγκελς επωμίζεται το τιτάνιο έργο της επεξεργασίας και έκδοσης του δεύτερου και τρίτου τόμου του Κεφαλαίου.

1895, 5 Αυγούστου – Θάνατος του Ένγκελς στο Λονδίνο.

Ο Φρίντριχτ Ένγκελς έχει τεράστια συμβολή και στα τρία συστατικά του Μαρξισμού – φιλοσοφία, πολιτική, οικονομία, ενώ υπήρξε μαχητικός κοινωνικός επαναστάτης και μέντορας των εκκολαπτόμενων κομμουνιστικών κομμάτων. Η εντρύφηση του Ένγκελς στις φυσικές επιστήμες συνέβαλε αποφασιστικά στο να αντιληφθεί και να τεκμηριώσει τον υλικό χαρακτήρα της πραγματικότητας και την καθοριστικότητα της ύλης έναντι της συνείδησης. Η εξοικείωσή του με την εξέλιξη και τα πορίσματα των φυσικών επιστημών, όπως η μετατροπή της ενέργειας, η δαρβινική θεωρία της εξέλιξης κά, αλλά και η όξυνση των κοινωνικοταξικών αντιθέσεων, όπως και η μελέτη του Χέγκελ βοήθησαν τον Ένγκελς να αντιληφθεί τον διαλεκτικό χαρακτήρα της φύσης, της κοινωνίας και της σκέψης, τους νόμους κίνησης και εξέλιξης των όντων. Σε αντίθεση με τον Χέγκελ που αντιλαμβανόταν ιδεαλιστικά τη διαλεκτική και θεωρούσε τους νόμους κίνησης και εξέλιξης καθορισμένους απ’ την απόλυτη ιδέα, ο Ένγκελς, ο Μαρξ και στη συνέχεια ο Λένιν θεμελίωσαν την υλιστική διαλεκτική, που ανάγει την κίνηση, την εξέλιξη και την αλληλόσχεση των όντων στις υλικές διαδικασίες της φύσης και της κοινωνίας, οι οποίες αντανακλώνται στη γνωστική διαδικασία.

Ιδιαίτερα στη Διαλεκτική της Φύσης ο Ένγκελς διαφοροποιήθηκε ριζικά από τον μηχανιστικό και ενατενιστικό υλισμό πού δεν αντιλαμβανόταν τη διαλεκτική εξέλιξη των ποσοτικών αλλαγών σε ποιοτικές αλλαγές ριζικά διαφορετικές, αδυνατούσε να εφαρμόσει τον υλισμό στην κοινωνία και να εξηγήσει υλιστικά την ανθρώπινη δραστηριότητα, τις σχέσεις και αντιθέσεις των κοινωνικών τάξεων.

Στο Αντι-Ντύριγκ ο Ένγκελς απαντώντας στον Ντύριγκ ανατρέπει το επιχείρημά του ότι ο ιστορικός υλισμός, όπως τον χρησιμοποιεί ο Μαρξ, προβλέπει την ανατροπή του καπιταλισμού επικαλούμενος απλώς τους νόμους της ιστορικής διαλεκτικής. Ο ‘Ενγκελς, απεναντίας, διευκρινίζει ότι η θεωρία και πρόβλεψη του ιστορικού υλισμού για την αντικατάσταση ενός κοινωνικού συστήματος από ένα άλλο ανώτερο εδράζεται στη συγκεκριμένη μελέτη και γνώση των αντιθέσεων μιας κοινωνίας, πού υπό συγκεκριμένους ιστορικούς όρους οδηγούν στη διάδοχη κοινωνία.

Για την πολιτική ο Ένγκελς θεωρούσε ότι δεν έχει δικό της ιστορικό αυτοτελές περιεχόμενο. Το περιεχόμενο της το διαμορφώνουν, σε τελευταία ανάλυση, τα συμφέροντα των τάξεων και στρωμάτων, που εκφράζονται και εφαρμόζονται από μία πολιτική πρακτική. Το ιστορικό περιεχόμενο της πολιτικής του κόμματος της εργατικής τάξης είναι η χειραφέτησή της και μετά την επαναστατική κατάληψη της εξουσίας, η οικοδόμηση του σοσιαλισμού-κομμουνισμού. Ο Ένγκελς στο γράμμα του στον Μέριγκ με σαφήνεια υποστηρίζει τη διαλεκτική σχέση οικονομίας-πολιτικής. Η πολιτική γεννιέται από οικονομικά αίτια, αντεπιδρά όμως πάνω στα ίδια της τα αίτια. Το ταξικό συμφέρον δεν αντανακλάται μονοσήμαντα στην εργατική πολιτική. Απόδειξη οι διαφωνίες σ’ ένα εργατικό κόμμα για την λύση ενός προβλήματος, η αλλαγή στάσης κοκ.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1880 εμφανίστηκε η υπερεκτίμηση της κοινοβουλευτικής πάλης απ’ τη γερμανική σοσιαλδημοκρατία. Η αξιοποίηση των αστικών ελευθεριών και οι εκλογικές επιτυχίες της σοσιαλδημοκρατίας συνέβαλαν στη δημιουργία ψευδαισθήσεων για τις δυνατότητες του εκλογικού δικαιώματος. Σε μία δημοσίευση του Ένγκελς στο έργο Ο εμφύλιος πόλεμος στη Γαλλία 1848-50 με επιδέξιες περικοπές αποδόθηκε στον Ένγκελς ο χαρακτηρισμός του ειρηνόφιλου λάτρη της νομιμότητας. Τον χαρακτηρισμό αυτόν απέκρουσε σε γράμμα του ο Ένγκελς προς τον Κάουτσκι.

Ο Ένγκελς και ο Μαρξ πρέσβευαν ότι στον πολιτικό αγώνα της εργατικής τάξης το κύριο ζήτημα είναι η επανάσταση

Ο Ένγκελς ασχολήθηκε πολλές φορές με τη διαλεκτική των «νόμιμων» και «μη νόμιμων», των «ειρηνικών» και «μη ειρηνικών» μορφών πάλης. Αυτές τις μορφές ο Ένγκελς τις θεωρούσε μορφές της επαναστατικής πάλης της εργατικής τάξης για την εξουσία. Κατά τον Ένγκελς «η υποχρέωση απέναντι στη νομιμότητα είναι νομική και όχι ηθική, παύει τελειωτικά, όταν οι εξουσιαστές παραβαίνουν τους νόμους». Μάλιστα, οι Μαρξ και Ένγκελς έκφρασαν πολλές φορές τη σκέψη ότι, όταν η εργατική τάξη κατακτήσει στις εκλογές την πλειοψηφία στη βουλή, τότε η αστική τάξη θα εγκαταλείψει το βάθρο της νομιμότητας και θα ανατρέψει την εργατική κυβέρνηση, πρόβλεψη που ανεξαίρετα επαληθεύεται μέχρι σήμερα.

Από το 1845 ως το θάνατό τους ο Ένγκελς και ο Μαρξ πρέσβευαν ότι στον πολιτικό αγώνα της εργατικής τάξης το κύριο ζήτημα είναι η επανάσταση για την κατάληψη της εξουσίας και τη διαμόρφωση της κομμουνιστικής κοινωνίας, η οικονομική, κοινωνική και πολιτική χειραφέτηση της εργατικής τάξης. Σ’ αυτό το στόχο υπάγονται όλες οι μορφές και οι μέθοδοι πολιτικής πάλης.

Σχετικά παραγνωρισμένη είναι η συμβολή του Ένγκελς στη μαρξιστική οικονομία. Το πρώτο οικονομικό έργο του είναι τα Περιγράμματα μιας κριτικής της Πολιτικής Οικονομίας που εντυπωσίασε τον Μαρξ και τον παρακίνησε να ασχοληθεί και να μελετήσει την Πολιτική Οικονομία. Το έργο του Η κατάσταση της Εργατικής Τάξης στην Αγγλία μελετά την αγορά εργασίας, τον προσδιορισμό των μισθών, την ανεργία, τη διαδικασία εκβιομηχάνισης και τις συνέπειες των τεχνικών αλλαγών, την ταξική πάλη ως μέσο αύξησης των απολαβών των εργατών και βελτίωσης των συνθηκών εργασίας, τον κοινωνικό προσδιορισμό της αξίας της εργατικής δύναμης.

Ο Ένγκελς στο Αντι-Ντύριγκ αναλύει τη θεωρία της υπεραξίας και της γαιοπροσόδου. Ορίζει ως βασικές αρχές της μαρξιστικής οικονομικής ανάλυσης τη θεωρία της Υπεραξίας και τον Νόμο της Πτωτικής τάσης του Ποσοστού Κέρδους.

Ωστόσο, η πιο σημαντική συμβολή του Ένγκελς στη μαρξιστική πολιτική οικονομία είναι το χαλκέντερο έργο συγκρότησης του δεύτερου και τρίτου τόμου του Κεφαλαίου. Ο Ένγκελς διεκπεραίωσε αυτό το έργο χάρη στη βαθιά γνώση της πολιτικής οικονομίας και τον στενό συγχρωτισμό του με το έργο και τη σκέψη του Μαρξ. Αυτή η γιγάντια εργασία του Ένγκελς διαψεύδει τις επιθέσεις που τον υποβιβάζουν σε θέση απλού εκλαϊκευτή ή και διαστρεβλωτή βασικών αντιλήψεων του Μαρξ.

πηγη: prin.gr

Αποκαλυπτικό έγγραφο, με ημερομηνία 26 Νοεμβρίου 2020, το οποίο έστειλε το Γραφείο του Γενικού Γραμματέα Υπηρεσιών Υγείας του υπουργείου Υγείας, προς τους διοικητές των Υγειονομικών Περιφερειών, παρουσίασε, χθες, ο δημοσιογράφος, Νίκος Μπογιόπουλος, κατά τη διάρκεια της χθεσινής εκπομπής με τον Μανώλη Κοττάκη (Real fm 2-12-2020).

Στο έγγραφο αναφέρεται πως «διαπιστώνεται ότι η ενημέρωση του Μητρώου Ασθενών παραμένει ελλιπής τόσο ως προς τις παραπομπές για εργαστηριακούς ελέγχους όσο και ως προς την παρακολούθηση των νοσηλευομένων».

Παράλληλα, σημειώνεται ότι «από 27/11/2020 είναι υποχρεωτική η καταχώρηση των εξετάσεων και των αποτελεσμάτων των Rapid Test στο Π.Σ του Εθνικού Μητρώου Ασθενών με Covid 19…». 

Το σχετικό έγγραφο παρουσίασε επίσης η ιστοσελίδα eksegersi.gr σε δημοσίευμα υπό τον τίτλο Θυμήθηκαν «ξαφνικά» ότι πρέπει να τηρούν το Μητρώο Ασθενών

πηγη: imerodromos.gr