Ο Ιταλός πρωθυπουργός αποκάλεσε «δικτάτορα» του Τούρκο πρόεδρο. Εξηγήσεις ζητά η Άγκυρα από τον Ιταλό πρέσβη. Οργισμένη απάντηση Τσαβούσογλου.

Βαριές κουβέντες επέλεξε να χρησιμοποιήσει ο Μάριο Ντράγκι, στο πλαίσιο συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε, αναφορικά με τη στάση του Ταγίπ Ερντογάν απέναντι στην πρόεδρο της Κομισιόν, κατά την πρόσφατη επίσκεψή της στην Άγκυρα.

Ο Ιταλός πρωθυπουργός αποκάλεσε τον Τούρκο πρόεδρο «δικτάτορα», για να προσθέσει ότι η συμπεριφορά του ήταν στα όρια της ταπείνωσης για την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν.

«Δεν συμμεριζόμαστε την στάση του Ερντογάν, δεν ήταν η κατάλληλη συμπεριφορά. Λυπάμαι ιδιαίτερα που η πρόεδρος της ΕΕ την υπέστη. Με αυτούς τους δικτάτορες με τους οποίους ωστόσο πρέπει να συνεργάζεται κανείς, πρέπει να είμαστε ειλικρινείς και σταθεροί στη θέση μας , αλλά και έτοιμοι να συνεργαστούμε για τα συμφέροντα των χωρών μας» δήλωσε χαρακτηριστικά.

Εξηγήσεις ζητά η Άγκυρα

Μπορεί ο Μ. Ντράγκι να προσπάθησε κάπως να μαζέψει τη δήλωσή του μιλώντας για την ανάγκη συνεργασίας, όμως τα λόγια του (και ως πρώην κορυφαίος αξιωματούχος της Ευρωζώνης) αναμένεται να προκαλέσουν την αντίδραση της Άγκυρας.

Όπως μεταδίδει το πρακτορείο Anadolu, το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών κάλεσε τον Ιταλό πρέσβη στην Άγκυρα για εξηγήσεις, μετά το σχόλιο του Μάριο Ντράγκι.

Την ίδια στιγμή, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, απάντησε με μια οργισμένη ανάρτηση στο Twitter γράφοντας «Καταδικάζουμε απερίφραστα την απαράδεκτη, λαϊκίστικη ρητορική του διορισμένου Ιταλού πρωθυπουργού και τα άσχημα σχόλια που έκανε για τον εκλεγμένο πρόεδρό μας».

Το Sofagate φέρνει τριγμούς και εντός Ε.Ε.

Η προσβλητική συμπεριφορά του Τ. Ερντογάν, ο οποίος επέλεξε να τοποθετήσει την Πρόεδρο της Κομισιόν σε χαμηλότερο και απομακρυσμένο καναπέ ενώ ο Πρόεδρος Μισέλ και ο Πρόεδρος Ερντογάν κάθισαν κοντά και σε ψηλές καρέκλες, έχει προκαλέσει πολλούς τριγμούς στις Βρυξέλλες. 

Παρά την προσπάθεια να απαντήσει ψύχραιμα η Κομισιόν δεν έχει κρύψει την ενόχλησή της, ενώ τα βέλη έχουν στραφεί και προς τον Σαρλ Μισέλ, ο οποίος επιχείρησε να δώσει διευκρινίσεις δύο φορές, τόσο με προσωπική ανάρτηση στο facebook όσο και μέσω ανακοίνωσης του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.

Tη λύπη του για το περιστατικό εξέφρασε απόψε και σε συνέντευξη που παραχώρησε στο τηλεοπτικό δίκτυο LN24. Ο Σαρλ Μισέλ ανέφερε ότι τη στιγμή που έφτασαν στην αίθουσα με την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, τοποθετήθηκαν με βάση το τουρκικό πρωτόκολλο, ενώ σημείωσε ότι υπήρξε συνάντηση προετοιμασίας ωστόσο «όχι με οπτικές λεπτομέρειες».

«Λυπάμαι βαθιά για την εικόνα που δόθηκε», τόνισε ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου εξηγώντας ότι είχε την πεποίθηση πως αντιδρώντας θα δημιουργούνταν «πολύ πιο σοβαρό περιστατικό». Παράλληλα, υπογράμμισε ότι οι εικόνες «δεν αντικατοπτρίζουν το πραγματικό περιεχόμενο της συνάντησης» και προσέθεσε ότι ο ίδιος και η πρόεδρος της Κομισιόν επί τρεις ώρες συνολικά προωθούσαν τις ευρωπαϊκές αξίες.

ΠΗΓΗ: efsyn.gr

Την αντίθεσή της απέναντι στους σχεδιασμούς για ιδιωτικοποίηση των λιμένων Ηρακλείου, Αλεξανδρούπολης, Καβάλας και Ηγουμενίτσας εξέφρασε με ανακοίνωση της η Ομοσπονδία Υπαλλήλων Λιμένων Ελλάδος (ΟΜΥΛΕ) Η Ομοσπονδία κάνει λόγο για επενδυτική άπνοια λόγω της πανδημίας και θέτει θέμα θέσεων εργασίας. Ενώ ζητά συνάντηση με τον υπουργό Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής προκειμένου να του εκθέσουν τις θέσης της.

ΠΗΓΗ: theseanation.gr

Το 1930 ο οικονομολόγος John Keynes  δημοσίευσε ένα βιβλίο με τίτλο «Οικονομικές προοπτικές για τα εγγόνια μας». Σε αυτό το βιβλίο προέβλεπε ότι η ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων σε παγκόσμιο επίπεδο θα είναι τέτοια, που σε έναν αιώνα ο καθένας θα χρειάζεται να δουλεύει 15 ώρες την εβδομάδα. Τόσο θα χρειαζόταν για να καλύπτονται όλες οι βασικές, οι απόλυτες ανάγκες του πληθυσμού. Φανταστείτε τι θα σήμαινε μια εβδομάδα των 15 ωρών. 3ωρο – 5μερο. Αυτή ήταν η πρόβλεψη του Keynes για τα εγγόνια του. Βέβαια… έναν αιώνα μετά τα πράγματα δεν φαίνεται να είναι και τόσο αισιόδοξα… Δεν είναι λίγοι οι νέοι εργαζόμενοι που δουλεύουν 10 έως και 14 ώρες τη μέρα.

Ας προσπαθήσουμε να δούμε τα πράγματα αλλιώς.

Ο πρώην διευθύνων σύμβουλος της Amazon, Jeff Bezos, εκτιμάται ότι έχει στην κατοχή του μια περιουσία που προσεγγίζει τα 200 δις $. Σύμφωνα με μια άλλη εκτίμηση  ισχύει το εξής: Ένας άνθρωπος με ετήσιο εισόδημα το – διόλου ευκαταφρόνητο – ποσό των 150.000$ θα έπρεπε να δουλεύει ασταμάτητα, από το… 120 π.Χ., για να βγάλει 321 εκ. Δολάρια, το ποσό δηλαδή κατά το οποίο αυξάνει την περιουσία του ο Jeff Bezos… κάθε μέρα. Τα μαθηματικά είναι ακόμα πιο κωμικοτραγικά αν σκεφτεί κανείς ότι ο βασικός μισθός στην Ελλάδα δεν ξεπερνάει τα 700€ τον μήνα.

Και αναρωτιόμαστε λοιπόν. Είναι ο Jeff Bezos κάποιος υπερφυσικός άνθρωπος που ζει χιλιετίες για να στήσει την προσωπική του περιουσία ή μήπως συμβαίνει κάτι άλλο; Η απάντηση είναι παραδόξως πολύ απλή. Ο Bezos αντί να δουλέψει χιλιάδες χρόνια για να αποκτήσει αυτή την περιουσία, απλώς χρησιμοποιεί χιλιάδες εργαζόμενους, των οποίων την εργασία εκμεταλλεύεται για να θησαυρίζει ασταμάτητα. Είναι πλέον πασιφανές ότι κανείς δεν θα μπορούσε να δημιουργήσει τέτοιο χαρτοφυλάκιο χωρίς να απομυζεί την δουλειά που προσφέρουν χιλιάδες ή ακόμα και εκατομμύρια εργαζόμενοι.

Η εκτίμηση λοιπόν του Κέυνς, ότι όσο αναπτύσσεται η τεχνολογία και η επιστήμη, τόσο οι άνθρωποι θα ζουν καλύτερα και θα χρειάζεται να δουλεύουν λιγότερο, σκοντάφτει σε ένα συγκεκριμένο εμπόδιο. Αν, για παράδειγμα η τάδε τεχνολογική εφεύρεση, επιτρέπει να παράγεται το ίδιο προϊόν, με τον ίδιο μισθό, στις μισές ώρες, αυτό σημαίνει ταυτόχρονα ότι μπορεί να παραχθεί το διπλάσιο προϊόν, χωρίς αύξηση στο μισθό, στον ίδιο χρόνο. Και αυτό είναι που κάνει τους πλούσιους πιο πλούσιους. Η αύξηση της παραγωγικότητας δεν είναι ένα φρούτο που το καρπώνονται όλοι εξίσου. Αυτή είναι μια απάντηση στο γιατί ενώ έχουμε τεράστια τεχνολογική και επιστημονική πρόοδο σε όλους τους τομείς, επί δύο αιώνες είμαστε «κολλημένοι» στο 8ωρο ακόμα και με κάποια βήματα προς τα πίσω μάλιστα.

Ο Jeff Bezos είναι φυσικά ένα απλό παράδειγμα. Και ίσως υπεραπλουστευμένο. Η πραγματικότητα είναι ότι πάνω από το 85% του παγκόσμιου πλούτου ανήκει στο 1% του παγκόσμιου πληθυσμού. Υπάρχουν δηλαδή αρκετοί άνθρωποι που κάνουν την «δουλειά» του Bezos, η οποία είναι να βγάζουν κέρδος από την δουλειά που κάνουν χιλιάδες χιλιάδων άνθρωποι.

Το ερώτημα όμως πρέπει να τεθεί ξανά. Θα ζούμε κακοπληρωμένοι και εξουθενωμένοι; Ή μήπως πρέπει να ανοίξει επιτέλους η συζήτηση και να αναπτυχτεί ένα ρεύμα διεκδίκησης υψηλότερων μισθών και χαμηλότερων ωραρίων; Αλλιώς οι πλούσιοι θα συνεχίζουν να γίνονται πιο πλούσιοι και οι φτωχοί πιο φτωχοί.

Λάμπης Παπαθανασίου

Ο Λάμπης Παπαθανασίου αρθρογραφεί για το antapocrisis.

ΠΗΓΗ; antapocrisis.gr