Δήλωση Μιχάλη Ρίζου, εκπροσώπου ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ – ΚΙΝΗΣΕΩΝ – ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΩΝ στην ΕΕ της ΑΔΕΔΥ

ΟΛΟΙ ΑΥΡΙΟ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ!
Η ΑΠΕΡΓΟΣΠΑΣΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΠΑΡΑ ΤΙΣ ΛΥΣΣΩΔΕΙΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΘΥΜΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ΤΗΣ ΥΠΟΤΑΓΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ «ΧΑΜΗΛΩΝ ΠΤΗΣΕΩΝ»!

Να αποσυρθεί το νομοσχέδιο έκτρωμα!
Να καταργηθούν όλοι οι αντεργατικοί νόμοι των προηγούμενων κυβερνήσεων ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ!

Η κυβέρνηση της ΝΔ κατέθεσε εσπευσμένα τη Δευτέρα στην Ολομέλεια της Βουλής, με στόχο να ψηφιστεί αύριο, το νομοθετικό οδοστρωτήρα για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες μας. Για το δικαίωμα μας στον ελεύθερο χρόνο, για την ελευθερία της συλλογικής διεκδίκησης και της συνδικαλιστικής δράσης.

Η κυβέρνηση των επιχειρηματιών που εχθρεύεται και μισεί το λαό, γνωρίζει ότι κάθε ώρα που περνάει όλο και περισσότεροι παίρνουν την απόφαση να σταθούν στο πλευρό των συναδέλφων τους, των γονιών τους, των παιδιών τους που συμμετείχαν στις μεγαλειώδεις απεργιακές κινητοποιήσεις στις 10 Ιουνίου. Η μαζική συμμετοχή χιλιάδων εργαζόμενων στην απεργία και στις απεργιακές συγκεντρώσεις έστειλε ηχηρή απάντηση στην προκλητική προσπάθεια της να παρουσιάσει τη βαρβαρότητα σαν πρόοδο και εκσυγχρονισμό. Έστειλε το μήνυμα της απεργιακής κλιμάκωσης.

Γι’ αυτό άρχισε να επεξεργάζεται ακόμα πιο καταχθόνια σχέδια. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη όταν κατάθεσε το νομοσχέδιο γνώριζε φυσικά ότι τις ίδιες μέρες διεξάγονταν οι πανελλαδικές εξετάσεις. Το έκανε επίτηδες, για να περιορίσει τις λαϊκές αντιδράσεις, για να ενεργοποιήσει την αθλιότητα του κοινωνικού αυτοματισμού, τον εμφύλιο ανάμεσα στους εργαζόμενους. Όπως και το Νοέμβριο που επιχείρησε εν μέσω lockdown να φέρει το ίδιο νομοσχέδιο. Και έφαγε τα μούτρα της γιατί οι εργαζόμενοι απέδειξαν ότι δεν «κλειδώνονται» όταν εξεγείρονται για τα δίκια τους. Το ίδιο θα πάθει και τώρα!

–Καταγγέλλουμε την απεργοσπαστική αγωγή κυβέρνησης και Υπουργείου Παιδείας ενάντια στους κλάδους που απεργούν στις 16/6 στο όνομα της δήθεν περιφρούρησης των πανελλαδικών εξετάσεων. Το ενδιαφέρον της για τους μαθητές είναι υποκριτικό. Όταν μειώνει τον αριθμό των εισακτέων στα Δημόσια Πανεπιστήμια, την ίδια στιγμή που ενισχύει τα ιδιωτικά. Όταν για περισσότερο από ένα χρόνο κρατάει τα πανεπιστήμια κλειστά. Όταν επιβάλλει την καταστροφική τηλεκπαίδευση, όταν δεν φρόντισε να φτιάξει σχολεία για να φοιτήσουν με ασφάλεια 15 μαθητές ανά τάξη, δεν προχώρησε στις αναγκαίες προσλήψεις μόνιμων εκπαιδευτικών.

–Καταγγέλλουμε τον κυβερνητικό, εργοδοτικό συνδικαλισμό, συνοδοιπόρο στην φασίζουσα τακτική της κυβέρνησης. Μέσω όχι μόνο της συνδικαλιστικής παράταξης που πρόσκειται στη ΝΔ, αλλά και αυτών του ΚΙΝΑΛ και του ΣΥΡΙΖΑ, προσπάθησε συντονισμένα και με σχέδιο, να αποκλιμακώσει το απεργιακό μέτωπο που απλωνόταν σ όλη την χώρα και να διασπάσει τους εργαζόμενους σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα (άλλα έλεγαν στα συνδικάτα του δημοσίου και άλλα στου ιδιωτικού). Το κατάφερε προς στιγμής με την ολέθρια επιλογή για ακύρωση της απεργίας στις 3 του Ιούνη. Όμως οι αντιδράσεις, η κατακραυγή και η πίεση των εργαζομένων, οδήγησαν στην πολύ πετυχημένη απεργία στις 10 του Ιούνη.

Και πάλι όμως επιχείρησε ξεδιάντροπα να αποκλιμακώσει τις αντιδράσεις: Στην ΑΔΕΔΥ, τη ΓΣΕΕ, το ΕΚΑ οι ίδιες δυνάμεις πρότειναν 3ωρες στάσεις εργασίας για αντί για νέο απεργιακό ξεσηκωμό. Κάτω από τη νέα κατακραυγή της εργατικής βάσης επιβλήθηκε τελικά η 24ωρη απεργία της 16 Ιούνη.

Κι εδώ αρχίζει η απόλυτη ξεφτίλα. Η πλειοψηφία ΝΔ-ΚΙΝΑΛ-ΣΥΡΙΖΑ στην ΟΛΜΕ σπεύδει να ζητήσει από την ΑΔΕΔΥ την εξαίρεση του κλάδου!!! από την απεργία επιδεικνύοντας έτσι στάση υπευθυνότητας, όχι απέναντι στη δοκιμαζόμενη νεολαία, αλλά απέναντι στην κυβέρνηση και τα προστάγματά της. Την πάσα πήρε αμέσως η κυβέρνηση, που όπως και οι εφοπλιστές απέναντι στους ναυτεργάτες, προσφεύγει στα δικαστήρια για να βγάλει παράνομη την απεργία σε όλο το δημόσιο αλλά και στα μέσα μαζικής μεταφοράς, δηλ. σχεδόν παντού. Η πλειοψηφία της Ε.Ε. της ΑΔΕΔΥ ανταποκρίνεται θετικά, και πριν ακόμα αποφασίσουν τα δικαστήρια, σπεύδει και αυτή να εξαιρέσει τους εκπαιδευτικούς. Ακολουθούν και οι συγκοινωνίες που μεταθέτουν τις στάσεις εργασίας τους.

Η ενέργεια αυτή της κυβέρνησης αποτελεί προπομπό της πολιτικής που θα εφαρμοστεί την επόμενη ημέρα, αν ψηφιστεί το αντεργατικό ν/σ. Είναι προάγγελος του νέου αυταρχικού καθεστώτος που θα επιχειρήσει να διαμορφώσει, για να δημιουργήσει συνθήκες νεκροταφείου στους εργαζόμενους. Πάντα με μοχλό την «Αγία οικογένεια» κυβέρνησης, εργοδοτών, δικαστηρίων, υποταγμένων συνδικαλιστών.

Μεγάλη ευθύνη έχουν και οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ. Συνηγόρησαν στην απόφαση της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ που έδωσε το έναυσμα για υποχώρηση και σε άλλους κλάδους. Το ΚΚΕ δια του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του την επικρότησε ως «απάντηση στην προβοκάτσια» (δηλώσεις Παφίλη). Η γενικότερη τακτική χαμηλών πτήσεων, οι συνεχείς κατηγορίες περί «τυχοδιωκτισμού» απέναντι σε μαχόμενα συνδικάτα όπως η ΠΕΝΕΝ, η κοινοβουλευτικοποίηση του κινήματος και του εργατικού αγώνα, δείχνουν τις συνέπειες μιας γραμμής που δεν μπορεί να υπερβεί τα όρια της διαμαρτυρίας, δεν μπορεί να φτάσει στην ανατροπή.

Αντί το κίνημα να μεταθέσει το πρόβλημα στην κυβέρνηση, το γυρνάει εντός του, αυτοενοχοποιείται και χάνει τη μαχητική ισχύ του. Δεν καταλαβαίνουν ότι έτσι ρίχνουν νερό στο μύλο του Κ. Χατζηδάκη; Που με περισσό θράσος δηλώνει στη Βουλή μόλις χθες: «Θα περιμέναμε με όσα έχουν γίνει σε απεργίες όπως στην ακτοπλοΐα και στο μετρό να έχετε πάρει το μάθημα και να θέλετε να ακολουθήσουμε το δρόμο των ευρωπαϊκών χωρών. Όμως εσείς επαναλαμβάνετε το γνωστό μότο ότι νόμος είναι το δίκιο του εργάτη. Να το δεχθούμε! Αλλά πρέπει και εσείς να δεχθείτε ότι νόμος είναι το δίκιο του φοιτητή που θέλει να δώσει εξετάσεις και να λειτουργεί το μετρό. Νόμος είναι και το δίκιο του αρρώστου που θέλει να αγοράσει φάρμακα! Νόμος είναι το δίκιο του ανάπηρου που θέλει να εξυπηρετηθεί! Εσείς είστε με τους εργατοπατέρες, εμείς είμαστε με την κοινωνία!».

Οι εργαζόμενοι αύριο θα ξαναβγούν στους δρόμους και θα ξανααπεργήσουν. Κόντρα στις σειρήνες της υποταγής, τους εργατοπατέρες και τον κ. Χατζηδάκη. Διότι ξέρουν καλύτερα από όλους τα συμφέροντά τους. Και μέσα από τους δρόμους της φωτιάς θα ανασυγκροτήσουν ταξικά το κίνημα, θα αναδείξουν τις νέες συνδικαλιστικές και πολιτικές πρωτοπορίες τους για να νικήσουν!

15/6/2021

ΜΙΧΑΛΗΣ ΡΙΖΟΣ, εκπρόσωπος ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ – ΚΙΝΗΣΕΩΝ – ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΩΝ στην ΕΕ της ΑΔΕΔΥ

ΠΗΓΗ: pandiera.gr

Είναι οι ίδιοι. Οι κύριοι της κυβέρνησης Μητσοτάκη που κουνάνε το δάχτυλο για την «ατομική ευθύνη» που έχουμε όλοι για τον κορωνοϊό και τα μέτρα, όπως και για τον εμβολιασμό. Αυτοί, φυσικά, έχουν το ευθύνη μόνο να μας «μαλώνουν» και να έχουν στιγμές «ανεμελιάς». 

Είναι οι ίδιοι. Αυτοί που θα έπρεπε να απολογούνται για τις καθυστερήσεις στους εμβολιασμούς και παίζουν με τα νούμερα, «μπερδεύοντας» τους εμβολιασμούς με τους εμβολιασμένους για να φαίνονται μεγαλύτεροι οι αριθμοί. 

Το ζήτημα του εμβολιασμού είναι πολύ σοβαρό για ανεύθυνους διαχειριστές. Η κυβέρνηση, όμως, αποδεικνύει, για μια ακόμα φορά, ότι την απασχολεί περισσότερο αυτό που φαίνεται ότι συμβαίνει, απ’ αυτό που πραγματικά συμβαίνει. Απόδειξη η αναστάτωση που έχει προκληθεί – δικαίως – μετά τις ανακοινώσεις για να σταματήσει το εμβόλιο της Astra Zeneca στους κάτω των 60, την ίδια στιγμή που εκατοντάδες χιλιάδες έχουν κάνει την πρώτη δόση.

Τι μας είπαν χθες οι εκπρόσωποι της Εθνικής Επιτροπής Εμβολισμών; 

Συνέστησαν να μην γίνονται εμβολιασμοί στους κάτω των 60 με το συγκεκριμένο εμβόλιο, λόγω των δεδομένων που υπάρχουν και τα οποία είναι διαρκώς μεταβαλλόμενα.

Συμβούλεψαν όσους έχουν ραντεβού για την πρώτη δόση του εμβολίου Astra Zeneca να το αλλάξουν, προσθέτοντας ότι θα τους έρθει σχετική ειδοποίηση.

Για εκείνους τους εκατοντάδες χιλιάδες που έκαναν την πρώτη δόση με το εμβόλιο Astra Zeneca συνέστησαν να προχωρήσουν στη δεύτερη δόση. Βγήκε, μάλιστα, σήμερα ο υπουργός Υγείας να το επαναλάβει, μετά την ανησυχία που έχει προκληθεί. 

Να σημειωθεί ότι η σύσταση Επιτροπής, για τη δεύτερη δόση του Astra Zeneca, αφορά όποιους δεν είχαν επιπλοκές, μετά την πρώτη δόση. Συγκεκριμένα,  όπως υποστήριξε η Μ. Θεοδωρίδου, εκ μέρους της Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμών, «θα πρέπει να γίνει η υπενθύμιση ότι παραμένει η σύσταση για τη δεύτερη δόση στα άτομα που έχουν εμβολιαστεί με πρώτη δόση AstraZeneca, δεδομένου ότι ο κίνδυνος αυτής της σπάνιας ανεπιθύμητης ενέργειας είναι εξαιρετικά σπάνιος μετά τη δεύτερη δόση, συγκεκριμένα 1,3 περιστατικά ανά ένα εκατομμύριο δόσεις εμβολίων». Εξαιρούνται τα άτομα που έχουν εκδηλώσει σοβαρές παρενέργειες, όπως θρομβώσεις, ή ειδικά ιατρικά προβλήματα, είπε χθες.

Προσέξτε ποιους φέρνουν σε ανησυχία οι κυβερνώντες. Τους ανθρώπους που λάμβαναν συγχαρητήρια για την επιλογή του Astra Zeneca – και από κυβερνητικούς παράγοντες. Τους πολίτες από 30-44 οι οποίοι για ένα χρονικό διάστημα δεν είχαν δυνατότητα επιλογής άλλου εμβολίου εκτός του Astra Zeneca. Μάλιστα, τώρα, δεν υπάρχει καν σαφής εξήγηση για το εάν είναι απολύτως ασφαλές και αποτελεσματικό να εμβολιαστεί, εφόσον το επιθυμεί, με άλλο εμβόλιο όποιος έχει κάνει την πρώτη δόση με Astra Zeneca.  

Εμείς λοιμωξιολόγοι δεν είμαστε και ούτε έχουμε σκοπό να τους παριστάνουμε. Εδώ, όμως, πια υπάρχει ένα μεγάλο θέμα που αφορά την κοινωνία συνολικά. 

Ακούστε, κύριοι «άριστοι». Δεν είναι ούτε «αρνητές» του εμβολίου, ούτε «ψεκασμένοι» όλοι εκείνοι που μετά τις χτεσινές ανακοινώσεις βρέθηκαν σε ανησυχία. Για το γεγονός φταίτε αποκλειστικά εσείς, που σε μια τέτοια συνθήκη χρησιμοποιείτε πάλι την «ατομική ευθύνη» σε ζήτημα που είναι επιστημονικό. Το λιγότερο που έχετε να κάνετε είναι να λάβετε την ευθύνη να ενημερώστε σωστά, εσείς οι ανεύθυνοι, έναν υπεύθυνο λαό. 

Και για να μην ξεχνιόμαστε: Εσείς δεν είστε που περάσατε τροπολογία η οποία κάθε άλλο παρά ενισχύει την εμπιστοσύνη στις επιστημονικές επιτροπές αλλά και στις σχέσεις που αυτή αναπτύσσει με την κυβερνητική εξουσία; Λέμε για εκείνη την τροπολογία με την οποία θεσπίσατε το δικαστικό ακαταδίωκτο για τα μέλη της επιτροπής λοιμωξιολόγων αλλά και της επιτροπής εμβολιασμού. Τη θυμάστε;…

ΠΗΓΗ; imerodromos.gr

Δημήτρης Σταμούλης

Αντιδραστική τομή από ΝΔ, «συνενοχή» ΣΥΡΙΖΑ

Από το γαϊτανάκι της αντιπαράθεσης ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ προκύπτουν αποκαλυπτικά στοιχεία για τη συνενοχή των δύο κυρίαρχων πόλων του αστικού πολιτικού συστήματος, όσον αφορά τα εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα. Από τη μια υπάρχει η υποκρισία της ΝΔ ότι το νομοσχέδιο «αποκαθιστά αδικίες» και «καταργεί αναχρονιστικές ρυθμίσεις», αναφερόμενη βέβαια σε εργατικά δικαιώματα κατακτημένα με αίμα, θυσίες και σκληρούς αγώνες δεκαετιών!
Από την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ εντελώς υποκριτικά κατηγορεί την κυβέρνηση ότι «κήρυξε τον πόλεμο στους εργαζόμενους», καθώς ο δρόμος για την αντιδραστική τομή Χατζηδάκη έχει στρωθεί από όλες τις προηγούμενες κυβερνήσεις, και του ΣΥΡΙΖΑ. Για του λόγου το αληθές ο ΣΥΡΙΖΑ πρόσφατα ζήτησε την κήρυξη ως υποχρεωτικής της κλαδικής ΣΣΕ των ξενοδοχοϋπαλλήλων, που προβλέπει κατά τη θερινή και χειμερινή τουριστική σεζόν, εφόσον η πληρότητα του ξενοδοχείου υπερβαίνει το 70%, 9ωρη εργασία χωρίς καμιά πρόσθετη αμοιβή, και κατά τις ημέρες ανάπαυσής τους, τις Κυριακές και τις αργίες!

Στην ίδια κατάπτυστη σύμβαση είχε βάλει την υπογραφή της και η Ε. Αχτσιόγλου ως υπουργός Εργασίας. Επιπλέον, ο κυβερνητικός ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε κάνει τίποτα για να καταργήσει την πανευρωπαϊκή πρωτοτυπία της «υπερεργασίας» με διευθυντικό δικαίωμα, έως και 5 ώρες την εβδομάδα, είχε αυξήσει τις εργάσιμες Κυριακές με το περίφημο άρθρο 50 του νόμου 4472/2017, που έδωσε δυνατότητα για λειτουργία των καταστημάτων ακόμη και όλες τις Κυριακές του χρόνου σε κάποιους νομούς. Ενώ με δική του διάταξη (2018), επιβλήθηκε διάταξη που απαιτεί για τη λήψη απεργιακής απόφασης από σωματείο απαρτία συνέλευσης του 1/2 των οικονομικά τακτοποιημένων μελών, από το 1/3 (στην πρώτη Γενική Συνέλευση) έως το 1/5 (στην τρίτη Γενική Συνέλευση) που απαιτούνταν μέχρι πρότινος.

1 Κατάργηση 8ωρου/5ήμερου, επιβολή 10ωρου/50ωρου μέσω ατομικής «διευθέτησης του χρόνου εργασίας»

Με τη λεγόμενη «διευθέτηση του χρόνου εργασίας» οι εργαζόμενοι θα εξαναγκάζονται από τον εργοδότη να υπογράφουν ατομικές συμβάσεις, όπου θα αποδέχονται την ημερήσια εργασία έως και 10 ώρες για συγκεκριμένη περίοδο, που η επιχείρηση έχει φόρτο εργασίας. Αυτές οι επιπλέον ώρες θα καταγράφονται σε «τράπεζα χρόνου». Όσο και να διαρρηγνύει τα ιμάτιά του ο υπουργός Εργασίας ότι «δεν καταργείται το 8ωρο», ουσιαστικά γίνεται κουρέλια. Ενώ με τις ατομικές συμβάσεις, επιφέρεται νέο χτύπημα στον αγώνα για επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων.
Ο παραπάνω εργάσιμος χρόνος δεν θα επιστρέφεται όποτε το επιθυμεί ο εργαζόμενος. Ο «οικογενειακός προγραμματισμός» που επικαλείται η κυβέρνηση είναι «παραμύθι». Αυτός που θα επιλέγει πότε και πώς θα επιστραφεί είναι ο εργοδότης μέσα σε διάστημα έξι μηνών. Η κυβέρνηση διαδίδει εδώ μια καραμπινάτη απάτη στα «Non paper» που διακινεί στα ΜΜΕ. Μιλά για «4ήμερη εργασία 10 ωρών την κάθε μέρα και καμία ώρα απασχόλησης την Παρασκευή». Είναι ψέμα! Κανένας βιομήχανος όταν έχει φόρτο εργασίας, δεν θα «χαρίσει» καμιά Παρασκευή. Θέλει τον εργάτη πάνω από τη μηχανή 5 μέρες, 50 ώρες! Το 4ήμερο λοιπόν θα προκύψει σε εύθετο χρόνο, δεν θα είναι βεβαίως με off την Παρασκευή και, ασφαλώς, χωρίς αυτός ο χρόνος να καθοριστεί από τις ανάγκες του εργαζόμενου αλλά από τις «υποχρεώσεις» του εργοδότη.

2 Φθηνότερες υπερωρίες για το κεφάλαιο

Η κυβέρνηση προβάλει «θετικά» την αύξηση των επιτρεπόμενων υπερωριών στις 150 ώρες το χρόνο και την εξίσωση σε βιομηχανία και λοιπούς κλάδους, τονίζοντας ότι «έτσι συμβαίνει στην Ευρώπη». Μάλιστα διατείνεται ότι αυτή η αλλαγή θα είναι προς όφελος των… εργαζομένων, που θα έχουν την ευκαιρία να αυξήσουν το εισόδημά τους!
Ποια είναι όμως η αλήθεια; Σήμερα οι επιτρεπόμενες (νόμιμες) υπερωρίες είναι 96 ώρες/έτος στη βιομηχανία και 120 ώρες/έτος στις μη βιομηχανικές επιχειρήσεις. Το σύστημα αμοιβής των υπερωριών δεν αλλάζει, που σημαίνει ότι κάθε ώρα υπερωρίας πάνω από τις 9 (σ.σ. η 9η ώρα ημερησίως θεωρείται υπερεργασία, αμείβεται με 20% επιπλέον, και επιβάλλεται με εργοδοτικό δικαίωμα) θα πληρώνεται με ημερομίσθιο προσαυξημένο κατά 40%. Έτσι οι βιομήχανοι θα έχουν στη διάθεσή τους έως και 156 ώρες επιπλέον με +40% επιβάρυνση, όταν με το υφιστάμενο καθεστώς η υπέρβαση των 120 ωρών νόμιμης υπερωρίας ετησίως αμείβεται με προσαύξηση 60%, ενώ στις μη νόμιμες υπερωρίες, η προσαύξηση φτάνει στο 80%. Όσο για την προσαύξηση 120% που προβλέπει το νομοσχέδιο για τις πάνω από 150 ώρες υπερωριών είναι «δώρο άδωρο» για τους εργάτες, αφού ο εργοδότης θα είναι ικανοποιημένος και με το παραπάνω με την κυβερνητική ρύθμιση των 150 ωρών, έχοντας ήδη αξιοποιήσει και τη διευθέτηση εργασίας…

3 Πολλαπλά χτυπήματα κατά απεργιών, απώτερη επιδίωξη η «κατάργησή» τους

Ακόμα πιο αντεργατικό και από τις αρχικές εξαγγελίες του υπουργείου Εργασίας είναι το νομοσχέδιο, παρουσιάζοντας δύο άκρως αντιδραστικές «καινοτομίες». Την «απαγόρευση παράνομης απεργίας» και την «αστική ευθύνη συνδικαλιστών». «Άλλο απεργία και άλλο παρανομία! Την αστική ευθύνη των συνδικαλιστών τη θεσπίζουμε για περιπτώσεις, όπως αυτή του κ. Νταλακογεώργου και της ΠΕΝΕΝ που ενώ είχε κριθεί η απεργία παράνομη, έβαλαν μπλόκο στο λιμάνι του Πειραιά». Με τη φράση του αυτή στη βουλή ο Κ. Χατζηδάκης συμπυκνώνει τη στρατηγική επιδίωξη κυβέρνησης και κεφαλαίου να ξεμπερδεύει και με την ανυπακοή ταξικών σωματείων.

Η κυβέρνηση θέλει να επιβάλλει ότι εάν κριθεί παράνομη στα δικαστήρια απεργία ή στάση εργασίας (αυτό πρακτικά συμβαίνει με το 90% των απεργιών!) που έχει κηρυχθεί από πρωτοβάθμιο σωματείο, δεν θα επιτρέπεται, η κήρυξη απεργίας από την αντίστοιχη δευτεροβάθμια ή τριτοβάθμια συνδικαλιστική οργάνωση για το ίδιο θέμα.

Επιπλέον, προσθέτουν και διάταξη σύμφωνα με την οποία «τόσο οι συνδικαλιστές που πραγματοποιούν καταλήψεις, αποκλεισμούς, ή ασκούν βία, εμποδίζοντας τους εργαζόμενους που δεν συμμετέχουν στην απεργία να εργαστούν, όσο και η συνδικαλιστική τους οργάνωση, θα έχουν αστική ευθύνη». «Βία» βέβαια βαφτίζουν την περιφρούρηση της απεργίας και όχι την απεργοσπασία με την αρωγή των ΜΑΤ! Αξίζει δε να επισημανθεί ότι «η ευθύνη δεν βαραίνει το σύνολο των μελών του ΔΣ αλλά εκείνους που προβαίνουν σε αυτές τις πράξεις». Δηλαδή στοχοποιούν ειδικά τους ταξικούς συνδικαλιστές που συμμετέχουν πρωτοπόρα στις απεργίες. Από την άλλη οι εργοδότες θα μπορούν να απαιτούν καταβολή αποζημίωσης μετά από άσκηση αγωγής ως… θιγόμενη επιχείρηση.

Η κυβέρνηση στο όνομα της «προστασίας του κοινωνικού συνόλου» από τις απεργίες στην κοινή ωφέλεια θέλει να επιβάλλει την «υποχρέωση παροχής εγγυημένης υπηρεσίας στο 1/3 της συνήθως παρεχόμενης». Δηλαδή να βγάλει τους μισούς κλάδους εργασίας εκτός απεργιών! Με άλλα άρθρα, περιορίζουν τη δυνατότητα κήρυξης απεργίας αλληλεγγύης προς εργαζομένους σε άλλες επιχειρήσεις ή εκμεταλλεύσεις, και υποχρεώνονται όσες συνδικαλιστικές οργανώσεις κηρύσσουν απεργία σε Δημόσιο, ΟΤΑ, ΝΠΣΣ και φορείς, υπηρεσίες, οργανισμούς και επιχειρήσεις του Δημοσίου, να υποβάλουν στον ΟΜΕΔ αίτηση διεξαγωγής «δημοσίου διαλόγου» για τα αιτήματα της απεργίας, με νέο όρο, όσο διαρκεί ο «δημόσιος διάλογος», να αναστέλλεται το απεργιακό δικαίωμα!

Η «απαγόρευση παράνομης απεργίας» και η «αστική ευθύνη» σε βάρος ταξικών συνδικαλιστών που προστέθηκαν στο νομοσχέδιο δείχνουν πόσο αντιδραστικό είναι

4 Χειραγώγηση και ασφυκτικός έλεγχος των σωματείων

Θεσπίζεται υποχρεωτική εγγραφή-φακέλωμα των συνδικαλιστικών οργανώσεων σε ηλεκτρονικό μητρώο (ΓΕΜΗΣΟΕ). Κάνοντας λόγο ψευδεπίγραφα για «διαφάνεια στον συνδικαλισμό», το νομοσχέδιο επιδιώκει την καθιέρωση ηλεκτρονικής ψηφοφορίας για απόφαση απεργίας ή εκλογή ΔΣ, που βαφτίζεται «δυνατότητα συμμετοχής των εργαζομένων εξ αποστάσεως». Όσα σωματεία δεν θα υπακούουν θα έχουν «συνέπειες» αφού θα «συναρτάται η ενημέρωση του συστήματος με τη δυνατότητα χρηματοδότησης, άσκησης των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων όπως της κήρυξης απεργίας και της συμμετοχής της συνδικαλιστικής οργάνωσης σε συλλογικές διαπραγματεύσεις, αλλά και την προστασίας των συνδικαλιστικών στελεχών»!

5 Περισσότεροι κλάδοι εργαζομένων θα δουλεύουν τις Κυριακές

Διευρύνονται οι κλάδοι στους οποίους επιτρέπεται η λειτουργία τις Κυριακές, και πάλι στο όνομα των «ισχυόντων στις χώρες της ΕΕ». Πρόκειται για κρίσιμους για τις ανάγκες αναπαραγωγής του κεφαλαίου κλάδους όπως ταχυμεταφορές, παραγωγή υγειονομικών ειδών και διανομή φαρμάκων, logistics, κέντρα κοινών υπηρεσιών ομίλων επιχειρήσεων (λογιστήρια), τηλεφωνικά κέντρα, παραγωγής έτοιμου σκυροδέματος και λατομείων, κέντρα δεδομένων. Ενώ με άδεια του ΣΕΠΕ, υπάρχει η δυνατότητα για άλλους τέσσερις τομείς υπηρεσιών να μπορούν να λειτουργούν Κυριακές.

6 Κατάργηση ΣΕΠΕ, θέσπιση «Ανεξάρτητης Αρχής»

Το Σώμα Επιθεωρητών Εργασίας, που έτσι κι αλλιώς υποτυπωδώς λειτουργεί όντας υποστελεχωμένο και χωρίς κατεύθυνση να «χτυπά» την εργοδοτική ασυδοσία και παρανομία σε σταθερή και ευρεία βάση κλάδων και χώρων εργασίας, μετατρέπεται σε «Επιθεώρηση Εργασίας». Θα είναι «Ανεξάρτητη Αρχή», κατά το πρότυπο της ΑΑΔΕ, και θα έχει «λειτουργική ανεξαρτησία και διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια». Eπιδιώκουν έναν θεσμό «ανεπηρέαστο» από δήθεν πολιτικές πιέσεις, αλλά κυρίως από τις εργατικές διεκδικήσεις. Η λειτουργική του αυτονομία, προβλέπει έναν διοικητή και μια διοικούσα επιτροπή η οποία στην πραγματικότητα θα αποτελείται από τεχνοκράτες που με έμμεσο τρόπο θα μπορούν να καθορίζονται από τον υπουργό Εργασίας και τη Βουλή. Τον μετατρέπουν απλά σε έναν εισπρακτικό μηχανισμό «ελέγχου» της τυπικής νομιμότητας στους χώρους δουλειάς, αλλά και «απρόσβλητο» από τα δίκαια εργατικά αιτήματα και διεκδικήσεις.

7 Η ψηφιακή κάρτα όπλο για την επιβολή της ελαστικής εργασίας

Η ψηφιακή κάρτα εργασίας παρουσιάζεται από την κυβέρνηση ως «εγγύηση» για την τήρηση του ωραρίου των εργαζομένων και την αμοιβή τυχόν υπερωριών, και εργαλείο «πάταξης της μαύρης εργασίας». Πολλοί χώροι εργασίας έχουν ήδη τέτοιες κάρτες. Αλλά σχεδόν σε καμιά των περιπτώσεων δεν οδηγούν σε καταγραφή και πολύ περισσότερο σε πληρωμή υπερωριών! Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο κλάδος των τραπεζών. Επίσης το πρόβλημα του ΣΕΠΕ δεν ήταν ο έλεγχος των «εργοδοτικών τρικ», αλλά το αν γίνονται και πόσοι έλεγχοι στους χώρους δουλειάς. Η βασική αποστολή της ψηφιακής κάρτας είναι όπως ο ίδιος ο Κ. Χατζηδάκης δήλωσε στη βουλή, να αποτελέσει το «κλειδί για την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων […] της διευθέτησης του χρόνου εργασίας και της εξίσωσης των υπερωριών σε βιομηχανία και υπηρεσίες». Ένα όπλο δηλαδή για την πιο αποτελεσματική εφαρμογή της ελαστικοποίησης της εργασίας, και αξιοποίησής της στη λεγόμενη «τράπεζα χρόνου» με τα 10ωρα-50ωρα.

8 Γενίκευση τηλεργασίας, αόριστα «δικαιώματα» για τους εργαζόμενους

Με το νομοσχέδιο αποδεικνύεται ότι η τηλεργασία ήρθε για να μείνει μετά την πανδημία. Θεσπίζεται δυνατότητα μονομερούς επιβολής της από τους εργοδότες στο όνομα της προστασίας της δημόσιας υγείας. Ό,τι αναφέρεται για τα δικαιώματα των εργαζομένων (κόστος συντήρησης του εργοδότη, δικαίωμα αποσύνδεσης κ.α.) είναι τόσο αόριστο όσον αφορά το πώς θα τηρούνται στην πράξη, που πιο πολύ ακούγονται ως υποσχέσεις. Κι όλα αυτά πάντα με ατομικές διαπραγματεύσεις και συμβάσεις. Ήδη χιλιάδες εργαζόμενοι βίωσαν την τηλεργασία εν μέσω πανδημίας, χωρίς δικαίωμα στην αποσύνδεση, με όλα τα έξοδα δικά τους, με διάχυση του εργάσιμου στον ελεύθερο χρόνο και μετατροπή της οικίας σε χώρο εργασίας.

Αντεργατικές «πατέντες», ευρεσιτεχνίες όλες της ΕΕ

«Οι ρυθμίσεις που φέρνουμε με το νομοσχέδιο δεν είναι ελληνικές πατέντες, αλλά εφαρμόζονται σε προηγμένες χώρες της Ευρώπης και του κόσμου (…) μεταφέρουμε επιτυχημένες ευρωπαϊκές πρακτικές σε μια σειρά από θέματα όπως υπερωρίες, λειτουργία κλάδων τις Κυριακές, διευθέτηση χρόνου εργασίας». Οι ισχυρισμοί Χατζηδάκη δείχνουν ότι η κυβέρνηση υιοθετεί ό,τι πιο αντεργατικό έχει στη στρατηγική της εδώ και χρόνια η Ευρωπαϊκή Ένωση, που λειτουργεί ως συλλογικός εκφραστής του κεφαλαίου, «βγάζοντας» γραμμή, ντιρεκτίβες και νομοθετικά πλαίσια υπέρ του.

Από το 2003, με την Οδηγία 2003/88, η ΕΕ έχει πάψει να αναγνωρίζει το 8ωρο ως ανώτατο όριο της εργάσιμης ημέρας. Είναι η πρώτη που νομοθέτησε τη λεγόμενη «διευθέτηση του χρόνου εργασίας», δίνοντας τη δυνατότητα στις κυβερνήσεις να καταργήσουν κατά βούληση τον ημερήσιο σταθερό χρόνο εργασίας. Γενικεύτηκε η ελαστική απασχόληση, αυξήθηκαν οι υπερωρίες, και ο εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας πλέον υπολογίζεται ως «μέσος όρος» στη διάρκεια 6 ή/και 12 μηνών, επιτρέποντας έτσι δουλειά μέχρι και 13 ώρες την ημέρα, χωρίς πληρωμή υπερωριών. Αλλά και με τον «Ευρωπαϊκό Πυλώνα Κοινωνικών Δικαιωμάτων» του Γκέτεμποργκ (2017) προβλέπεται «…να διασφαλίζεται η αναγκαία ευελιξία για τους εργοδότες ώστε να μπορούν να προσαρμόζονται γρήγορα στις μεταβολές της οικονομικής συγκυρίας», «να προάγονται καινοτόμες μορφές εργασίας» και «να διευκολύνεται η επαγγελματική κινητικότητα».

ΕΕ και κυβερνήσεις μαζί προωθούν και επιβάλλουν τον σύγχρονο εργασιακό μεσαίωνα στις χώρες-μέλη. Η κυβέρνηση της ΝΔ όπως και η πρότερη του ΣΥΡΙΖΑ και οι προκάτοχοί τους ακολούθησαν πιστά την ευρωπαϊκή στρατηγική του κεφαλαίου σε βάρος του κόσμου της εργασίας. Από αυτή την άποψη οι ευθύνες για το άθλιο μέλλον που διαμορφώνουν για τους εργαζόμενους βαρύνουν και τους εγχώριους κυβερνώντες και την ΕΕ.

ΠΗΓΗ: prin.gr

του Βασίλη Λιόση

Δεν είμαι φιλόλογος και είναι αυτονόητο πως δεν θα μπορούσα σε καμία περίπτωση να κρίνω το γραπτό ενός μαθητή στο μάθημα της Έκθεσης. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει πως δεν δικαιούμαι, όπως και όλοι μας άλλωστε, να ασκήσω (ασκήσουμε) κριτική στο θέμα που επιλέχθηκε για τις Πανελλαδικές. 

Πρόκειται για ένα θέμα με σκληρό ιδεολογικό πυρήνα που έχει τις βάσεις του στο μεταμοντέρνο κύμα και τον Φουκουγιάμα. Οι μεν πρώτοι μίλησαν για την κατάρρευση των μεγάλων αφηγήσεων προάγοντας τον αγνωστικισμό και μία ιδεολογική κουρελού, ο μεν δεύτερος βιάστηκε να αναγγείλει το τέλος της ιστορίας με το «περίφημο» πόνημά του «Το Τέλος της Ιστορίας και ο Τελευταίος Άνθρωπος» που πολυδιαφημίστηκε, περίπου τρεις δεκαετίες πριν, με τον πιο εντατικό τρόπο που θα μπορούσε αυτό να γίνει. 

Κατά πρώτο, υποτίθεται πως τόσο ένα θέμα που επιλέγεται για τις πανελλαδικές εξετάσεις όσο και αυτά που γράφει ένας μαθητής δεν πρέπει να είναι ιδεολογικά χρωματισμένα, αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση μόνο αυτό δεν συνέβη. 

Κατά δεύτερο, το κείμενο έχει μία σοβαρότατη ιστορική ανακρίβεια με βάση την οποία «Προβλέψεις που αναστάτωσαν γενιές δεν επαληθεύτηκαν ποτέ». Το ερώτημα που αναφύεται είναι απολύτως νόμιμο: Για ποιες προβλέψεις μιλάμε; Γιατί πρόβλεψη υποτίθεται ότι κάνει και η αστρολογία, προβλέψεις κάνουν και οι κοινωνικές επιστήμες και είναι σαφές πως αυτοί που επέλεξαν το εν λόγω θέμα δεν είχαν στο μυαλό τους τα ζώδια. Επιπλέον, οι ιδέες όταν μετασχηματίστηκαν σε υλική δύναμη άλλαξαν τον κόσμο και αυτό δεν επιδέχεται καμία απολύτως αμφισβήτηση. Διαφορετικά θα είχαμε μείνει στο δουλοκτητικό σύστημα ή στον Μεσαίωνα. Δεν θα είχε προκύψει η Αναγέννηση, ο Διαφωτισμός, η γαλλική επανάσταση, η ρωσική επανάσταση, η επανάσταση του 1821, η αμερικανική επανάσταση και πολλά ακόμη ιστορικά γεγονότα που έκαναν πραγματικότητα την έννοια της προόδου. Διαφορετικά, δεν θα είχαμε κοινωνική ασφάλιση, συντάξεις και μισθούς, συλλογικές συμβάσεις, οκτάωρο, δίκαιο που τιμωρεί κοινωνικές αδικίες (όσο αυτό συμβαίνει), χώρες που έφυγαν από το ελεεινό καθεστώς της αποικιοκρατίας. Βεβαίως, σήμερα που μιλάμε έχουμε ένα τεράστιο ιστορικό πισωγύρισμα, μόνο που αυτό το επιβάλλουν ακριβώς αυτοί οι κύριοι που μιλάνε για το τέλος των μεγάλων αφηγήσεων.  

Κατά τρίτο, θα πρέπει όσοι επέλεξαν το συγκεκριμένο θέμα να έχουν υπόψη τους πως ο Φουκουγιάμα έχει πλέον αναθεωρήσει τον ίδιο του τον εαυτό και μάλιστα λέει πως προβλέπει την επιστροφή του σοσιαλισμού! Ναι ο Φουκουγιάμα το λέει αυτό, όχι κάποιος «κολλημένος» μαρξιστής.  

Οι κύριοι που επέλεξαν, λοιπόν, το φετινό θέμα της Έκθεσης είχαν σαφέστατη ιδεολογική στόχευση. Είναι εναρμονισμένοι με τα κυρίαρχα ιδεολογικά και πολιτικά προτάγματα και ως εκ τούτου είναι ασυνεπείς και υποκριτές. Γιατί το υποτιθέμενο τέλος των μεγάλων αφηγήσεων, υποστηρίζεται μέσω μίας αφήγησης: αυτή που μας λέει ότι δεν υπάρχουν αφηγήσεις! 

Εν τέλει, τι μας δείχνουν όλα αυτά; Ότι παρόλη την υποχώρηση των κοινωνικών οραμάτων, παρόλο το ιστορικό πισωγύρισμα που βιώνουμε εδώ και ορισμένες δεκαετίες, παρόλη την κατίσχυση του θατσερικού δόγματος «δεν υπάρχει κοινωνία, μόνο άτομα», κάποιοι φοβούνται γιατί γνωρίζουν πολύ καλά πως η ιστορία έχει νομοτέλειες όσο κι αν σχίζουν τα ιμάτιά τους για το αντίθετο. Και φοβούνται πως όταν ο καιρός θα έχει γυρίσματα, τότε θα αναζητούν εναγωνίως κρυψώνες, ευνόητο για ποιους λόγους…

Υ.Γ.: Τι έκπληξη στα αλήθεια το κείμενο να έχει επιλεγεί από την «Καθημερινή»!

ΠΗΓΗ: kommon.gr