Δήλωση από Δέσποινα Τοσονίδου και Πάνο Παπανικολάου, εκπροσώπους του Ενωτικού Κινήματος για την Ανατροπή στην Ε.Γ. της ΟΕΝΓΕ

Κυριολεκτικά με το καλημέρα έγιναν τα θριαμβευτικά αποκαλυπτήρια για το σκοπό που εξυπηρετούσε όλος αυτός ο προπαγανδιστικός θόρυβος που εξαπολύθηκε από την κυβέρνηση για τους λίγους ανεμβολίαστους υγειονομικούς, παρά το γεγονός πως το ποσοστό εμβολιασμού των υγειονομικών του ΕΣΥ είναι από τα υψηλότερα στην Ευρώπη. Ο νέος υπουργός κ. Πλεύρης με τροπολογία που κατέθεσε σήμερα σε άσχετο νομοσχέδιο (του Υπουργείου Μετανάστευσης περί απελάσεων προσφύγων, σημαδιακό κι αυτό) προχωρά στην πλήρη παράδοση σχεδόν του συνόλου των δραστηριοτήτων των νοσοκομείων (εργαστηριακός τομέας, υπηρεσίες διοικητικές – τεχνικές – οικονομικές, φύλαξη, καθαριότητα κλπ) σε ιδιωτικές δομές, ιδιωτικές επιχειρήσεις περίθαλψης, ιδιωτικά συνεργεία, ιδιώτες εργολάβους ανθρώπινης εργασίας. Μάλιστα, δίνεται η δυνατότητα σε διοικητές νοσοκομείων και ΥΠΕ για απ’ ευθείας αναθέσεις χωρίς κανέναν απολύτως έλεγχο. Το ίδιο ακριβώς προβλέπεται να ισχύσει και για το ΕΚΑΒ, μέσω συμβάσεων με εταιρίες ιδιωτικών ασθενοφόρων. Αποδεικνύεται περίτρανα ότι εκτός από τα εκδικητικά τιμωρητικά μέτρα ενάντια στους λίγους υγειονομικούς που (κακώς) δεν έχουν εμβολιαστεί, όλα αυτά δεν ήταν παρά ένα επικοινωνιακό πυροτέχνημα για πλήρη ιδιωτικοποίηση των πάντων και για όργιο κρατικοδίαιτης ρεμούλας «ημέτερων» ιδιωτών – επιχειρηματιών.

Επίσης, οι συμβάσεις των νέων επικουρικών υγειονομικών θα είναι 3μηνες αντί ετήσιες, δηλαδή μετατρέπονται ολοκληρωτικά σε μίας χρήσεως αναλώσιμα αντικείμενα.

πηγη: prin.gr

Μονόδρομος ο πανυγειονομικός απεργιακός αγώνας διαρκείας. Καλούμε το λαό σε ξεσηκωμό συμπαράστασης στους αγωνιζόμενους υγειονομικούς για τη σωτηρία του κοινωνικού αγαθού της δημόσιας δωρεάν περίθαλψης.

του Βασίλη Λιόση

«Τα πάντα ρει και ουδέν μένει». Πρόκειται για την πασίγνωστη φράση του Ηράκλειτου με την οποία δήλωσε πως τα πάντα μεταβάλλονται και πως τίποτα δεν μπορεί να μείνει αιωνίως σταθερό. Και πρόκειται για ένα νόμο που ισχύει και στη φύση και στην κοινωνία. Πράγματι, η ανθρώπινη κοινωνία έχει γνωρίσει διαδοχικά διαφορετικά κοινωνικοοικονομικά συστήματα, αυτοκρατορίες έχουν ανθίσει, έχουν παρακμάσει κι εν τέλει εξαφανιστεί, οι συσχετισμοί των δυνάμεων αλλάζουν, ιδέες, συνήθειες, συμπεριφορές πάνε κι έρχονται. Δεν υπάρχει κανένας λόγος ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός να ξεφύγει από αυτόν τον κανόνα. Και όλα δείχνουν πως έχει μπει σε τροχιά παρακμής.

Ο ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟΣ ΣΒΑΪΤΣΕΡ

Το 2002 εκδόθηκε στα ελληνικά το βιβλίο του Πέτερ Σβάιτσερ με τον τίτλο Η νίκη. Ο Σβάιτσερ, αμερικανός που εργάστηκε στο Ινστιτούτο Hoover για τον Πόλεμο, την Επανάσταση και την Ειρήνη, του πανεπιστημίου Stanford, αναλύει στο βιβλίο του την αμερικανική στρατηγική που είχε εκπονηθεί για τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης (ΣΕ). Άξονες αυτής της στρατηγικής ήταν η ενίσχυση της αντιπολίτευσης στην Πολωνία (δηλαδή του Βαλέσα και της εκκλησίας), το οικονομικό γονάτισμα της ΣΕ με το κυνήγι των εξοπλισμών συμπεριλαμβανομένων και των πυρηνικών καθώς και οι πιέσεις στις τιμές του πετρελαίου και η ενίσχυση των αντεπαναστατικών ομάδων του Αφγανιστάν προκειμένου να πέσει η φιλοσοβιετική κυβέρνηση.

ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ: Ο ΣΤΟΧΟΣ ΕΠΕΤΕΥΧΘΗ

Επί Γκορμπατσόφ τα σοβιετικά στρατεύματα αποχώρησαν κι έκτοτε η επέλαση της πολιτικής αντίδρασης με τα χαρακτηριστικά του σκοταδισμού έγινε όχι μόνο ανεμπόδιστα αλλά και υποστηριζόμενη από τις ΗΠΑ. Από το 2001, οπότε και οι ΗΠΑ εισβάλλουν με πρόσχημα την 11^η Σεπτέμβρη (την ημερομηνία που τα δύο αεροπλάνα έπεσαν πάνω στους δίδυμους πύργους), το Αφγανιστάν τελούσε υπό καθεστώς νεοαποικιοκρατίας. Με κυβέρνηση μαριονέτα, με αμερικανικά στρατεύματα και με τις ΗΠΑ να ξοδεύουν εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια για να στερεώσουν την πολιτική και οικονομική τους κυριαρχία. Κι όμως ούτε το σχεδόν ένα τρισεκατομμύριο δολάρια, ούτε οι κατοχικές στρατιωτικές δυνάμεις, ούτε οι καθοδηγούμενες από τις ΗΠΑ αμερικανικές κυβερνήσεις στάθηκαν ικανά στοιχεία να εκπληρώσουν τους στόχους των ΗΠΑ.

Το ερώτημα «τι θα ήταν καλύτερο, η παραμονή των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν ή η επικράτηση των Ταλιμπάν» στερείται νοήματος. Ανάμεσα στη Σκύλα και στη Χάρυβδη, δεν είμαστε υποχρεωμένοι να επιλέξουμε. Η αποχώρηση των Αμερικανών δείχνει είτε αδυναμία επιβολής των στρατηγικών τους στόχων είτε στροφή στην εξωτερική τους πολιτική. Επί της ουσίας συνιστά μία ήττα τους, πολιτικά, οικονομικά και στρατιωτικά. Παρέβλεψαν τα τεράστια ποσά που ξοδεύτηκαν, αποχώρησαν έπειτα από 20 έτη αφήνοντας συντρίμμια και δύσκολα θα αποκτήσουν πλέον τον έλεγχο του ορυκτού πλούτου και των σπάνιων γαιών στο Αφγανιστάν.

Ο ΤΡΑΜΠ ΕΔΩΣΕ ΣΗΜΑΔΙΑ

Ήδη ο Τραμπ πριν να εκλεγεί πρόεδρος, στο βιβλίο του «Αμερική, σπουδαία ξανά» αναφερόταν στην ανάγκη να μην επωμίζονται εξ ολοκλήρου οι ΗΠΑ τα στρατιωτικά έξοδα των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και ότι θα έπρεπε να συμβάλλουν και οι σύμμαχοι. Επρόκειτο, για ένα σημάδι αδυναμίας, οικονομικής και πολιτικής. Τα αμερικανικά μονοπώλια έδειχναν ότι δεν μπορούν να έχουν πλέον την κυρίαρχη και ηγεμονική θέση τουλάχιστον όπως την είχαν, αν και βεβαίως πολύ θα το ήθελαν. Και πού οφειλόταν αυτό; Πρώτον, στην παρατεταμένη οικονομική κρίση που χτύπησε τις ΗΠΑ και δεύτερον, στην εντυπωσιακή άνοδο του νούμερο ένα οικονομικού ανταγωνιστή των ΗΠΑ, δηλαδή της Κίνας. Οι ΗΠΑ δείχνουν να μην μπορούν να ανταγωνιστούν, τουλάχιστον στην παρούσα φάση, την Κίνα. Η (καπιταλιστική) Κίνα βγήκε αλώβητη από την κρίση του 2008, αλώβητη και από την πανδημία. Έχει πλέον τα δικά της ισχυρά μονοπώλια, κάνει επενδύσεις τεραστίων διαστάσεων, ακολουθεί ένα ιδιόμορφο κεϋνσιανό μοντέλο που φαίνεται να είναι αποτελεσματικό, ενώ οι ΗΠΑ δείχνουν βαλτωμένες και αδύναμες να την παρακολουθήσουν.

ΤΡΟΧΙΑ ΠΑΡΑΚΜΗΣ

Ο αμερικανικός καπιταλισμός αρχίζει και βαριανασαίνει. Για την ακρίβεια η δύσπνοιά του έχει ξεκινήσει αρκετά χρόνια πριν. Τεράστιες ταξικές αντιθέσεις, εκτεταμένη φτώχια, μεγάλος αριθμός αστέγων και ανθρώπων που σιτίζονται από την  κρατική πρόνοια, αναπαραγωγή του ρατσισμού, αδυναμία ή/και συνειδητή επιλογή να μην αντιμετωπιστεί η πανδημία με τους νεκρούς να ξεπερνάνε τις 600.000, δημιουργία ακροδεξιών κινημάτων όπως αυτό που εισέβαλε στο Καπιτώλιο, εκτεταμένη οπλοκατοχή από υπερσυντηρητικούς πολίτες. Τι άλλο από διαδικασία σαπίσματος είναι όλο αυτό;

Όμως, ο αμερικανικός καπιταλισμός δεν είναι ο οποιοσδήποτε καπιταλισμός. Η Αμερική ήταν και παραμένει η πιο μεγάλη ιμπεριαλιστική δύναμη με ό,τι αυτό σημαίνει: μονοπώλια που παίζουν κρίσιμο ρόλο στις διεθνείς οικονομικές εξελίξεις, νούμερο ένα στρατιωτική δύναμη, ύπαρξη βάσεων σε εκατοντάδες γωνιές του πλανήτη, στρατιωτικές επεμβάσεις, έλεγχος ή σημαντική επιρροή σε διεθνείς οργανισμούς. Η αποχώρηση από το Αφγανιστάν δεν είναι απλώς ένα ράγισμα στη βιτρίνα του αμερικανικού καπιταλισμού αλλά του αμερικανικού ιμπεριαλισμού.     

Τι σημαίνουν εν τέλει όλα αυτά;

α) Πιθανώς έχουμε εισέλθει σε μία περίοδο παρακμής για τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό.

β) Αν ισχύει το παραπάνω συμπέρασμα δεν σημαίνει ότι θα πρόκειται για μία σύντομη χρονικά περίοδο.

γ) Τα όποια σημάδια παρακμής δεν θα μειώσουν απαραίτητα την επιθετικότητα του αμερικανικού ιμπεριαλισμού. Μπορεί να συμβεί και το αντίθετο, δηλαδή να αυξήσουν την επιθετικότητά του ως τακτική επιβίωσης ή μπορεί να τον οδηγήσουν σε αναπροσανατολισμό των στόχων του.

                Όπως και να έχει οι αντιιμπεριαλιστικοί στόχοι των κινημάτων παραμένουν απολύτως ζωντανοί κι επίκαιροι.

πηγη: kommon.gr

Η είδηση στην παραπάνω εικόνα είναι από το σημερινό πρωτοσέλιδο της "Αυγής", -παρόμοιες αναφορές για το τσουνάμι των των ανατιμήσεων που θα πλήξουν τα λαϊκά στρώματα, υπάρχει και πολλές εφημερίδες-, όπου ανάμεσα στα άλλα διαβάζουμε ότι έρχεται αύξηση στα τιμολόγια ηλεκτρικής ενέργειας ύφους 50%! 

Δίπλα ακριβώς παραθέτουμε μια δήλωση που έκανε ο Κωστής Χατζηδάκης στις 4 Δεκέμβρη 2020: "Δεν θα υπάρξει αύξηση στις τιμές της ΔΕΗ και των ιδιωτικών εταιρειών. Δεν υπάρχει ούτε μία στο τρισεκατομμύριο να ανεχθούμε τέτοια παιχνιδάκια"  

Παραθέτοντας, λοιπόν την παραπάνω δήλωση του Χατζηδάκη που απέκλειε με τόσο κατηγορηματικό τρόπο την αύξηση στα τιμολόγια ηλεκτρικής ενέργειας δεν το κάνουμε απλώς για να τον χαρακτηρίσουμε αναξιόπιστο. Το κάνουμε για να πούμε ότι έχουμε άλλον έναν πρωτοκλασάτο υπουργό κατά δήλωση του, πολιτικό απατεώνα.  

Το συγκεκριμένο κυβερνητικό στέλεχος είναι το ποιο κατάλληλο πρόσωπο να εκποιεί δημόσια περιουσία -βλέπε Ολυμπιακή και ΟΣΕ-. Μπορεί να χαρακτηριστεί και "εθνικός πωλητής" ενώ όποιος παρακολουθεί την πολιτική διαδρομή του Κωστή Χατζηδάκη διαπιστώνει πόσο δυνατές προσωπικές σχέσεις έχει σφυρηλατήσει με τους βαρόνους των ΜΜΕ και την ντόπια οικονομική ολιχαρχία.

Και εδώ -για να μην υπάρξει καμιά παρανόηση- ο Χατζηδάκης δεν ασκεί προσωπική πολιτική αλλά υλοποιεί κυβερνητικές αποφάσεις για το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας στους ιδιώτες καπιταλιστές. Οι δε ανατιμήσεις στο ηλεκτρικό ρεύμα ήταν αναμενόμενη συνέπεια αυτής της πολιτικής.

Για την απίστευτη πρόταση -μπαρούφα που έκανε ο ανεκδιήγητος υπουργός Α. Γεωργιάδης δεν βρίσκουμε διατυπώσεις για να την σχολιάσουμε. Αποκλείουμε να υπήρχε υπουργός Ανάπτυξης οποιασδήποτε δυτικής χώρας και να έκανε παρόμοια δήλωση .... Αλλά είπαμε ... είμαστε σε εποχές "νεοδημοκρατικής κανονικότητας".

πηγη: tsak-giorgis.blogspot.com

Πρωτοφανή άνοδο σημειώνουν οι ναύλοι των πλοίων με τα σκήπτρα να κρατάει η φορτηγός ναυτιλία.

Η ευρύτερη ναυτιλία αυτή την περίοδο έχει μετατραπεί σε πραγματικό χρυσωρυχείο και οι εφοπλιστές απολαμβάνουν ιλιγγιώδη κέρδη.

Την ίδια περίοδο οι "μεγάλοι Έλληνες πατριώτες" εφοπ(ληστές) συνεχίζουν να αποχωρούν από το εθνικό νηολόγιο ενώ επιταχύνεται η αποβολή από τα καράβια τους των Ελλήνων Ναυτεργατών....

Συνεχίζεται η συνδικαλιστική σιγή νεκροταφείου για τις συμβάσεις και τα ναυτεργατικά δικαιώματα στη ποντοπόρο ναυτιλία...

Διαβάστε τις επόμενες μέρες στην ιστοσελίδα μας σχετικό άρθρο και ανάλυση με βάση την εισήγηση του προέδρου της ΕΕΕ στην ετήσια συνέλευση τους.