
Γράφει ο Βασίλης Καλαματιανός
Ενάμιση μήνα τώρα μας βομβαρδίζουν καθημερινά με βόμβες μεγατόνων προπαγάνδας. Με επεξεργασμένες εικόνες και ήχους με διαστρέβλωση των γεγονότων με προσθέσεις και αφαιρέσεις στοιχείων. Ο Μπάιντεν, ο Ζελένσκι και άλλοι Δυτικοί κυβερνώντες έχουν κατασκηνώσει στα σπίτια μας. Προσπαθούν να πείσουν αυτό που είπε ο Μπάιντεν στις 24 Φλεβάρη: «Η Ρωσία ξαφνικά και αναίτια εισέβαλε στην Ουκρανία». Όλοι όμως γνωρίζουν ότι ούτε ξαφνικά, ούτε αναίτια μπήκαν τα Ρωσικά στρατεύματα στην Ουκρανία και συνεπώς δε μπορεί να χαρακτηρισθεί εισβολή.
Από τότε άρχισαν οι καταδίκες της Ρωσικής «εισβολής». Όλες οι κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια των Δυτικών χωρών και της χώρας μας, όλα τα κόμματα και δυστυχώς και το ΚΚΕ, μάλιστα όπως σημείωσε ο Δ. Κουτσούμπας στο Σύνταγμα «από την πρώτη στιγμή καταδικάσαμε απερίφραστα».
Τη σκυτάλη στη συνέχεια πήραν οι παρουσιαστές των δελτίων ειδήσεων (πολυφωνία και μονοτονία) με τιμητικές εξαιρέσεις το Θ. Αυγερινό, το Δ. Λιάτσο και ορισμένους άλλους κατά περίπτωση. Αλήθειες είπαν και τοποθετήσεις που δεν τους εκθέτουν, αρκετοί απόστρατοι αξιωματικοί. Στο χορό μπήκες και ο Ειρηναίος και ο Βαρθολομαίος και ο Πάπας Φραγκίσκος, ενώ ο Κύριλλος της Μόσχας καταγγέλθηκε σαν πρώην πράκτορας της KGB, και μάλιστα φοράει ακόμη ένα μυστηριώδες ελβετικό ρολόι αξίας 20000 λιρών.
Και τρέχουν όλοι στην Πολωνία για τα παιδιά και τους πρόσφυγες (καλώς) και για «πρεστίζ», βεβαίως, φωνάζουν για ανθρωπιστικούς διαδρόμους (που υπάρχουν) και ξεχνάνε ότι στον Έβρο και με τη Φρόντεξ έκαναν και κάνουν ακριβώς το αντίθετο, κλείνουν τους δρόμους, γιατί αυτά είναι παιδιά ενός άλλους κατώτερου θεού. Ξεχνάνε ότι στη Γιουγκοσλαβία, το Ιράκ και αλλού αντί για ανθρωπιστικούς διαδρόμους ΗΠΑ-ΝΑΤΟ έριχναν βόμβες απεμπλουτισμένου ουρανίου, Ναπάλμ και διασποράς.
Και μέσα στον ανηλεή προπαγανδιστικό βομβαρδισμό, ήρθαν και οι δημοσκοπήσεις, σε επτά Ευρωπαϊκές χώρες, μαζί και η Ελλάδα (οι μεγάλες Ευρωπαϊκές χώρες) από Ευρωπαϊκή εταιρεία. Τα ερωτήματα δύο: Καταδίκη Ρωσικής εισβολής - Κατανόηση. Στο πρώτο ερώτημα τα ποσοστά ήταν 70%-90%. Στην Ελλάδα ήταν 60% ενώ στο δεύτερο, στις Ευρωπαϊκές χώρες ήταν 15-9% και στην Ελλάδα 30%. Αυτό που παρουσιάστηκε εδώ φανερώνει ένα 48% που δεν καταδικάζει, ούτε υποστηρίζει, βλέπει στοιχεία που δικαιολογούν ελαφρυντικά.
Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά του λόφου ή καλύτερα του κόσμου. Στη ΓΣ του ΟΗΕ, πέντε χώρες καταψήφισαν την πρόταση καταδίκης της Ρωσίας και 35 απείχαν, αρνήθηκαν να καταδικάσουν. Μεταξύ αυτών 17 από τις 54 χώρες της Αφρικής και ακόμη Κίνα, Ινδία, Πακιστάν, Ιράν, Μεξικό, Κούβα, Βενεζουέλα, Βραζιλία κ.α. που συνολικά εκπροσωπούν περισσότερο από τον μισό πληθυσμό της γης. Κίνα και Κούβα παρά τις πολύπλευρες πιέσεις, αρνήθηκαν συγκεκριμένα τον χαρακτηρισμό εισβολή, όπως και πολλά ΚΚ.
Ωστόσο υπάρχουν δύο βασικά ερωτήματα προκειμένου να αναδειχτεί η ουσία των γεγονότων. Α) Μπορούσε να αποφευχθεί ο πόλεμος? Β) Ποιες είναι οι αιτίες και οι υπεύθυνοι.
- Μπορούσε να μην υπάρξει κανενός είδους στρατιωτική εμπλοκή αν η Κυβέρνηση της Ουκρανίας είχε εφαρμόσει τις συμφωνίες του Μίνσκ του 2015 που πρόβλεπαν επαναφορά του συντάγματος που υπήρχε πριν το πραξικόπημα του 2014, όχι ένταξη στο ΝΑΤΟ, ευρεία αυτονομία στην περιοχή του Ντονμπάς, τα Ρωσικά δεύτερη επίσημη γλώσσα. Οχτώ χρόνια οι Ουκρανικές κυβερνήσεις με παρότρυνση και στήριξη οικονομική, πολιτική και στρατιωτική από τους Αμερικάνους και Ευρωπαίους πατρόνες τους έκαναν το αντίθετο. Η Ουκρανία είχε μετατραπεί σε προκεχωρημένο φυλάκιο, αιχμή του δόρατος του Αμερικανικο-ΝΑΤΟικου ιμπεριαλισμού. Μπορούσε ακόμη αν οι Δυτικοί απαντούσαν θετικά σε κάποια σημεία από τις γραπτές προτάσεις της Ρωσίας για «ασφάλεια για όλους». Όμως τρεις ολόκληρους μήνες, αυτό που έκαναν ήταν να αυξάνουν τις οικονομικές κυρώσεις.
- Βασική – κυρίαρχη αιτία για τον πόλεμο είναι η στρατηγική επιδίωξη των ΗΠΑ για παγκόσμια κυριαρχία και ηγεμονία. Όσοι δεν βλέπουν αυτό σαν το κυρίαρχο ζήτημα θα πελαγοδρομούν. Οι ΗΠΑ πιέζουν και απειλούν τους πάντες και τους συμμάχους τους, δεν κρύβουν ότι στόχος τους είναι η απομόνωση και υποταγή της Ρωσίας και της Κίνας.
Σ’ αυτή τους την επιδίωξη υπότασσαν τους συμμάχους τους παραχωρώντας επιμέρους και διαμορφώνουν δομές. Μικρογραφία αλλά πολύ αποκαλυπτική της κατάστασης είναι όσα έγιναν στις Βρυξέλλες στις 23-25 Μάρτη με την παρουσία του Μπάιντεν. Συνεδρίασαν οι ΗΠΑ-ΝΑΤΟ, ΕΕ και συναποφάσισαν αυτό που ήθελαν οι ΗΠΑ. Η ΕΕ να μην παίρνει Φυσικό Αέριο από τη Ρωσία, αλλά να πληρώνει τα διπλά και να παίρνει Αμερικάνικο. Κι άλλες κυρώσεις στη Ρωσία και ας δημιουργηθεί και επισιτιστική κρίση, προώθηση ΝΑΤΟικών στρατευμάτων στα σύνορα της Ρωσίας, καλά πάνε για τις ΗΠΑ οι πωλήσεις στους συμμάχους οπλικών συστημάτων και F-35. Φάνηκε πεντακάθαρα η δομή G7 σε ρόλο συντονιστή, ακολουθούν στρατιωτικές συμμαχίες ΝΑΤΟ, AUKUS, με προσπάθεια διεύρυνσής τους, καθώς και οικονομικο-πολιτικές ενώσεις, ΕΕ, ενώσεις Αμερικάνικων κρατών και Ειρηνικού.
Ελέγχουν και αξιοποιούν το χρηματοπιστωτικό σύστημα (ΔΝΤ, Παγκόσμια τράπεζα) τη μεγαλύτερη βόμβα στο σύγχρονο κόσμο, που δεν αφαιρεί ζωές, αλλά διαμορφώνει συνειδήσεις και τρόπο ζωής, είναι ο τομέας της πληροφόρησης (ΜΜΕ, εταιρείες ενημέρωσης) αλλά και ο κινηματογράφος και οι φορείς του αθλητισμού. Δεν πρέπει να ξεχνάμε την παραβίαση των αποτελεσμάτων του Β’ Παγκοσμίου πολέμου και την περικύκλωση της Ρωσίας από το ΝΑΤΟ.
Με καθοριστικό παράγοντα τον πόλεμο, αναπτύσσονται συζητήσεις και διατυπώνονται απόψεις ιδεολογικο-πολιτικές από νέους ανθρώπους και είναι θετικό. Κυρίως είναι στο χώρο της Κομμουνιστικής Αριστεράς. Αν τύχαινε να παρευρεθώ σε μια τέτοια συζήτηση θα έλεγα. Οι μέχρι τώρα διερμηνείς του Μ-Λ απέτυχαν. Οι ερμηνευτές, ήταν απλά αντιγραφείς στο γράμμα και όχι στο πολύπλευρο και εξελικτικό πνεύμα των κλασσικών. Είμαστε όλοι πολύξεροι και γι’ αυτό δεν υπάρχει ακόμη συμφωνία για το χαρακτήρα του Β’ Παγκοσμίου πολέμου και τι ήταν η Σοβιετική Ένωση και άρχισε η αντιπαράθεση για το τι είναι ο πόλεμος στην Ουκρανία, τι είναι η Ρωσία και η Κίνα. Ας μη βιαζόμαστε να καταλήξουμε, η ζωή γεννά πολλά απρόοπτα στην εξέλιξή της. Ένα από αυτά είναι η Κίνα του 1.5 δις κατοίκων, τόσο για την επανάστασή της όσο και για σήμερα. Ας μη βιαζόμαστε. Στο σύνταγμά της καθορίζεται και κατοχυρώνεται ο καθοδηγητικός ρόλος του ΚΚ, ο στόχος του σοσιαλισμού που με βάση το σημερινό πρόγραμμα, μετά την εξάλειψη της φτώχειας που επετεύχθη, ακολουθεί πρόγραμμα ανάπτυξης «ευημερία για όλους» και το 2049, 100 χρόνια μετά την επανάσταση, αρχίζει το πέρασμα στο σοσιαλισμό. Μέχρι τώρα οι Κομμουνιστές και Αριστεροί είμαστε πρωταγωνιστές στις διασπάσεις, είναι καιρός, ανάγκη τουλάχιστον για κοινή δράση. Τώρα.
Πέρα όμως από τις συζητήσεις που γίνονται στη χώρα μας για ιδεολογικά ζητήματα και για τον πόλεμο στην Ουκρανία, γίνονται και άλλες σημαντικές που καθορίζονται από τις επιδιώξεις των ΗΠΑ και σαν μορφή αντίστασης, ανάγκης, διεξόδου.
- 1/4 ο πρωθυπουργός του Πακιστάν που στις 24 Φλεβάρη είχε συνάντηση στη Μόσχα με τον Πούτιν, κατήγγειλε τις ΗΠΑ για επέμβαση στα εσωτερικά της χώρας του με σκοπό να τον ανατρέψουν. Ακολούθησαν αντιαμερικανικές διαδηλώσεις στην Πεσαβάρ και το Ισλαμαμπάντ.
- Στις 30/3 υπήρξε στην Κίνα συνάντηση Λαβρώφ – Γι. Μετά τη συνάντηση, εκπρόσωπος του ΥΠΕΞ της Κίνας δήλωσε: «Δεν υπάρχει όριο στις προσπάθειές μας (Κίνας-Ρωσίας) να πετύχουμε ειρήνη, να προστατέψουμε την ασφάλειά μας και να αντιταχθούμε στην ηγεμονία». Την επόμενη ημέρα πραγματοποιήθηκε σύνοδος των επτά χωρών που συνορεύουν με το Αφγανιστάν.
- Την 1/4, ο Λαβρώφ ήταν στην Ινδία όπου είχε συζητήσεις με τον ομόλογό του Τζαισανγκάρ και με τον πρωθυπουργό. Δυτικά μέσα ενημέρωσης έκαναν αναφορές για πετρέλαιο. Θεωρώ ότι ήταν για πολύ σοβαρότερα και ουσιαστικά.
Αν συνυπολογίσουμε την απαίτηση της Ρωσίας, η ΕΕ να πληρώνει το φυσικό αέριο με ρούβλια, πέρα από το άμεσο, συνδέεται με την προοπτική, με την απαλλαγή από τις δομές του δυτικού χρηματοπιστωτικού συστήματος. Φαίνεται να προωθείται ένα νομισματικό σύστημα το οποία δεν θα έχει σημείο αναφοράς το δολάριο και το ευρώ, αλλά το χρυσό, στοιχεία πραγματικής οικονομίας, ενέργεια, σπάνιες γαίες και μέταλλα, ανταλλαγές με ισοτιμίες των νομισμάτων κάθε κράτους και ένα ιδιαίτερο ρόλο το Γουάν. Βάση για αυτή την επιδίωξη, φαίνεται να αποτελεί η συμφωνία Ρωσίας – Κίνας της 4ης Φεβρουαρίου.
Η επίσκεψη Πούτιν στο Πεκίνο αυτή την ημερομηνία και οι συνομιλίες με τον Σι Τζινπίνγκ, δεν ήταν στα πλαίσια των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων αν και συνδέθηκε με αυτό. Είχε προηγηθεί προετοιμασία από στελέχη των κυβερνήσεων, τόσο στον οικονομικό τομέα, όσο και στον πολιτικό – στρατηγικό. Ήταν τόσο μεγάλης σημασίας η συνάντηση και οι συμφωνίες ώστε να συμμετέχουν οι υπουργοί εξωτερικών των δύο χωρών Λαβρώφ και Γι αλλά και επικεφαλείς τομέων ασφάλειας και πληροφοριών.
Παραθέτουμε σημεία από το ανακοινωθέν των 5000 λέξεων:
- Κοινή δήλωση της Ρωσικής Ομοσπονδίας και της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας για τις διεθνείς σχέσεις που μπαίνουν σε νέα φάση και την παγκόσμια βιώσιμη ανάπτυξη.
- Η στρατηγική συνεργασία ήταν και θα παραμείνει αλώβητη. Οι δύο χώρες υποστηρίζουν η μία την άλλη στην υπεράσπιση των συμφερόντων τους. Η Ρωσία υποστηρίζει «μια Κίνα» και η Κίνα «μη επέκταση του ΝΑΤΟ».
- Αποσταθεροποιητικό παράγοντα αποτελούν, η Αμερικανική επιρροή και ο ρόλος των στρατηγικών τους συμμαχιών σε Ευρώπη και Ασία (ΝΑΤΟ – AUKUS).
- Κάνουν έκκληση στο ΝΑΤΟ να σταματήσει την περαιτέρω επέκτασή του και την ιδεολογία του ψυχρού πολέμου.
- Αρνούνται επεμβάσεις στα εσωτερικά χωρών και τις χρωματικές επαναστάσεις.
- Καταθέτουν προγραμματική τοποθέτηση για το σύγχρονο κόσμο:
- Κοινή ευημερία
- Κανόνες στις διεθνείς σχέσεις
- Οι δύο χώρες δεσμεύονται να οικοδομήσουν ένα διεθνές πολιτικό και οικονομικό σύστημα που δε θα κυριαρχείται από τις ΗΠΑ και το δολάριο.
- Ό,τι αφορά την επίτευξη των στόχων, δε γίνεται αναφορά για στρατιωτικές συμμαχίες αλλά μέσα από:
- Ενίσχυση της συνεργασίας «Ευρασιατική Οικονομική Ζώνη» - «Μια ζώνη, ένας δρόμος» για πανδημία και κλιματική αλλαγή.
- Στήριξη παγκόσμιου οργανισμού εμπορίου (ΠΟΕ) G20, BRICS, του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης, και το σχήμα Ρωσία-Ινδία-Κίνα (ΡΙΚ).
Δεν είναι γνωστό ποιες οικονομικές, εμπορικές ή τι άλλες συμφωνίες υπεγράφησαν. Δεν υπάρχει στρατιωτική συμφωνία. Δεν είναι μια απλή απάντηση στις επιδιώξεις ΗΠΑ-ΝΑΤΟ. Είναι μια συνολική απάντηση στις επιδιώξεις των Δυτικών και ταυτόχρονα μια πρόταση, σ’ όλα τα κράτη του κόσμου και τους λαούς.
- Κοινή ευημερία
- Κανόνες στις διεθνείς σχέσεις
Οι κυβερνήσεις, τα κόμματα, οι συλλογικότητες οφείλουν να τοποθετηθούν. Οι λαοί έχουν το λόγο.
Ο γράφων θεωρεί ότι ανοίγει ένα παράθυρο ελπίδας για ειρήνη και καλύτερες μέρες.
πηγη: ergatikosagwnas.gr