Δημήτρης Σταμούλης

▸ Πάνω από το 10% ο πληθωρισμός, «φαγώθηκαν» ήδη τα ψίχουλα της κυβέρνησης, ενώ ΡΑΕ και ΝΔ καλύπτουν τους μαυραγορίτες

«Λάδι» έβγαλε ο πρόεδρος της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας, στη βουλή τα «τρελά» κέρδη των εταιρειών ενέργειας, χαρακτηρίζοντάς τα… «υπερ-έσοδα» και όχι αισχροκέρδεια, ενώ αποφάνθηκε ότι «δεν υπάρχουν ενδείξεις χειραγώγησης της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας»! Η δήθεν ανεξάρτητη αρχή τάσσεται αναφανδόν με το μέρος του κεφαλαίου, ενάντια στον λαό που στενάζει από τους «φορτωμένους» λογαριασμούς ενέργειας και το τσουνάμι ανατιμήσεων σε τρόφιμα, καύσιμα και βασικά είδη για την επιβίωση. Η εξέλιξη αυτή αποτελεί προάγγελο του πώς θα κινηθεί η κυβέρνηση και οι δήθεν «δεσμεύσεις» του Κ. Μητσοτάκη ότι θα φορολογήσει με 90% τα «υπερέσοδα», τα οποία όμως ακόμα… αγνοούνται ως προς το ύψος τους. Βέβαια, ο ίδιος ο πρόεδρος της ΡΑΕ παραδέχθηκε ότι «η λειτουργία της αγοράς μπορεί να οδηγεί σε αυξημένα κέρδη υπό ακραίες τιμές. Η πραγματικότητα είναι ότι οι αγορές λειτουργούν και παράγουν αυξημένα έσοδα…».

Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι ξεκάθαρη ακόμα και με τους υπολογισμούς της ΡΑΕ, που κάνει λόγο για υπερκέρδη των εταιρειών ύψους 927 εκατ. ευρώ σε διάστημα μόλις ενός εξαμήνου! Η κυβέρνηση, ωστόσο, δεν προτίθεται να φορολογήσει αυτά τα κέρδη, αλλά πολύ μικρότερα, υπολογίζοντας και τις «εκπτώσεις» που ήδη έχουν παραχωρήσει οι εταιρείες από αυτά που έχουν «κλέψει» από τον κόσμο. Πολύ σύντομα θα αποκαλυφθεί το μέγεθος της απάτης των εξαγγελιών Μητσοτάκη για τα «600 ευρώ» που θα επιστρέψει για τους λογαριασμούς ρεύματος, όπως το ίδιο έγινε και με το επίδομα καυσίμων που έφτασε ίσα ίσα για… 5 λίτρα βενζίνης το μήνα. Όσο για την περιβόητη αύξηση των 50 ευρώ το μήνα στον κατώτατο μισθό, αυτά ήδη εξανεμίστηκαν, με τον πληθωρισμό Απριλίου να έχει σκαρφαλώσει στο 10,2%, σημειώνοντας ρεκόρ 28 ετών! Εκρηκτική αύξηση κατά 122,6% καταγράφηκε στην τιμή του φυσικού αερίου, 88,8% στον ηλεκτρισμό και 65,1% στο πετρέλαιο θέρμανσης, ενώ αυξήθηκαν 22% τα έλαια, 14% τα κρέατα, 13% τα λαχανικά, 10% το ψωμί. Συνολικά η ομάδα στέγαση (ενοίκια, ρεύμα, θέρμανση κ.α.) αυξήθηκε κατά 35,2%, οι μεταφορές 15,4%, η διατροφή 10,9%. Mε φρενήρεις ρυθμούς «τρέχουν» οι αυξήσεις και στα καύσιμα, με τις τιμές λιανικής της αμόλυβδης στην Ελλάδα να έχουν εκτιναχθεί έως και τα 2,33 ευρώ το λίτρο, έχοντας καταγράψει από την αρχή του πολέμου +15% και το ντίζελ +17,5%.

Αυτή η κατάσταση οδηγεί το 60% των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα να δηλώνει ότι περιόρισε τις δαπάνες για βασικά αγαθά διατροφής, ενώ 3 στους 4 μείωσαν τις δαπάνες για θέρμανση. Κι από πάνω, κυβέρνηση και ΕΕ καλλιεργούν ξανά το δόγμα της ατομικής ευθύνης, όπως και στην πανδημία, με τα ανατριχιαστικά μέτρα που έριξαν στην πιάτσα: Από τη ρύθμιση της θερμοκρασίας των κλιματιστικών με άνωθεν εντολή έως τις εκ περιτροπής διακοπές ρεύματος και τις μετακινήσεις ΙΧ με το χιλιόμετρο!

Κυβέρνηση, ΕΕ και κεφάλαιο επιχειρούν να αποδώσουν το τρομακτικό ράλι τιμών σε όλα τα βασικά αγαθά στη «συγκυρία», τον πόλεμο ή την κλιματική αλλαγή, σε «εξωγενείς» παράγοντες, αφήνοντας να εννοηθεί ότι δεν μπορούν να κάνουν και πολλά…. Βέβαια, όταν πρόκειται για τους μισθούς, εκεί όλα γίνονται. Δεν δίνουμε μεγαλύτερες αυξήσεις, αφού ήδη αγγίξαμε «τα απώτατα όρια της οικονομίας», διαμήνυσε ο Μητσοτάκης, μιλώντας για το 50άρικο στον κατώτατο, για να προσθέσει ότι «κάθε αύξηση δεν πρέπει να επιβαρύνει την ανταγωνιστικότητα και το κόστος των επιχειρήσεων…».
Ο βασικός, όμως, υπεύθυνος για αυτή την άνευ προηγουμένου λεηλασία του ανθρώπινου μόχθου είναι το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα, οι περιβόητοι νόμοι της αγοράς, η ανάγκη του κεφαλαίου για μέγιστο κέρδος. Πίσω από τους πολέμους, βρίσκονται οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί και το ματωμένο ξαναμοίρασμα εδαφών και αγορών. Πίσω από το ξέφρενο ράλι στην ενέργεια, βρίσκονται τα χρηματιστήρια ενέργειας, το καρτέλ του ΟΠΕΚ+, οι ΗΠΑ με το εμπάργκο στο ρωσικό πετρέλαιο για να «σπρώξουν» το δικό τους LNG. Αλλά και στην Ελλάδα, είναι η ρήτρα αναπροσαρμογής που έχει εκτινάξει στα ύψη τους λογαριασμούς ρεύματος και η οποία «ανήκει στις εμπορικές πρακτικές», όπως ξετσίπωτα είπε ο πρόεδρος της ΡΑΕ. Αλλά και η Οριακή Τιμή Συστήματος, που δίνει δυνατότητα να κερδοσκοπούν ασύστολα οι ενεργειακές εταιρείες. Πίσω από τις διαρκείς ανατιμήσεις στα τρόφιμα και τις μεγάλες (πραγματικές ή τεχνητές) ελλείψεις σε βασικά είδη, κρύβονται η κερδοσκοπία των πολυεθνικών ομίλων, το χρηματιστήριο τροφίμων, αλλά και η κλιματική αλλαγή, αποτέλεσμα της αδηφάγας καπιταλιστικής ανάπτυξης.

Απέναντι στον Αρμαγεδδώνα για τα λαϊκά δικαιώματα δεν χωρούν μικροτροποποιήσεις, απαιτείται αγώνας για βασικές διεκδικήσεις που έρχονται σε ρήξη με τη σημερινή τάξη πραγμάτων:

Πρώτο, αυξήσεις στους μισθούς, κανένας μισθός κάτω από 1.000 ευρώ, συλλογικές συμβάσεις, δραστική μείωση του χρόνου εργασίας, κατάργηση όλων των αντεργατικών μέτρων και του νόμου Χατζηδάκη.

Δεύτερο, διατίμηση στα βασικά αγαθά, κατάργηση της έμμεσης φορολογίας (ΦΠΑ, ειδικοί φόροι) και του ΕΝΦΙΑ. Μπλόκο στους πλειστηριασμούς κατά του λαού. Να πληρώσει το κεφάλαιο!

Τρίτο, εθνικοποιήσεις της ενέργειας, των τροφίμων, των τραπεζών, υπεράσπιση των δημόσιων αγαθών. Δημόσια υγεία
και παιδεία. Διατροφική επάρκεια με ενίσχυση μικρομεσαίας αγροτιάς και πρωτοβάθμιων συνεταιρισμών.

Τέταρτο, διαγραφή του δημόσιου χρέους και του ιδιωτικού χρέους των φτωχών νοικοκυριών, ρήξη με το καθεστώς της διαρκούς επιτροπείας, έξοδος από την ΕΕ.

Πέμπτο, έξω από το ΝΑΤΟ, έξω οι βάσεις, καμία εμπλοκή-συμμετοχή στον πόλεμο. Όχι στους εξοπλισμούς.
Έκτο, ελεύθερη συνδικαλιστική δράση, κατάργηση του νόμου κατά των διαδηλώσεων.

ΠΗΓΗ: prin.gr

Η διαφαινόμενη επιλογή της Φινλανδικής κυβέρνησης να ζητήσει την είσοδο της χώρας στο ΝΑΤΟ, υπενθυμίζει τη σύνθετη ιστορία της χώρας και με τη Ρωσία και με τη Δύση

Στα τέλη του 1917 και τις αρχές του 1918 ήταν η νεοσύστατη τότε Σοβιετική Ένωση, λίγους μήνες μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, που αναγνώρισε αμέσως την ανεξαρτησία και την κυριαρχία της Φινλανδίας. Άλλωστε, η απόφαση αυτή εντασσόταν στον τρόπο που οι Μπολσεβίκοι είχαν ενσωματώσει στην ιδεολογία τους το «δικαίωμα στην αυτοδιάθεση», έστω και εάν δεν ήταν έτοιμοι να το αποδεχτούν πάντα με τον ίδιο τρόπο, όπως έδειξε το παράδειγμα του πώς αντιμετώπισαν τη μενσεβίκικη κυβέρνηση στη Γεωργία.

Όμως, η μικρή αυτή ιστορική λεπτομέρεια υπενθυμίζει ότι η Φινλανδία υπήρξε για ένα διάστημα τμήμα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και ότι οι ρίζες των κομμάτων της φινλανδικής αριστεράς βρίσκονται στις πολιτικές διεργασίες του ευρύτερου χώρου που αποτελούσε την σοσιαλδημοκρατία της τσαρικής αυτοκρατορίας. Άλλωστε, η ίδια η ιστορία της Φινλανδίας μέχρι και την ανεξαρτησία σφραγίστηκε από την διπλή πίεση και για μεγάλες περιόδους και κατάκτηση είτε από τη Σουηδία είτε από την Τσαρική Αυτοκρατορία.

Μάλιστα, όπως έχουν υπογραμμίσει αρκετοί ιστορικοί, οι πολιτικές δυναμικές στον ρωσικό επαναστατικό κύκλο που ξεκινά ουσιαστικά με την επανάσταση του 1905 και ολοκληρώνεται με την Οκτωβριανή Επανάσταση, δεν μπορούν να γίνουν κατανοητές με αναφορά μόνο στις εξελίξεις στην ίδια τη Ρωσία και τα μεγάλα αστικά κέντρα. Καθοριστικό ρόλο είχαν και τα σοσιαλδημοκρατικά και άλλα πολιτικά κινήματα που εμφανίστηκαν και αναπτύχθηκαν στις περιοχές της Αυτοκρατορίας εκτός Ρωσίας.

Η επανάσταση του 1918 και η πικρή εμπειρία του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου

Στην ίδια τη Φινλανδία, η ανακήρυξη της ανεξαρτησίας ακολουθήθηκε από την προσπάθεια του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος να κάνει επανάσταση, την ανακήρυξη της Φινλανδικής Σοσιαλιστικής Εργατικής Δημοκρατίας και τον εμφύλιο πόλεμο που ακολούθησε και που ως ένα βαθμό συνέπεσε με τον εμφύλιο πόλεμο στη Σοβιετική Ένωση. Η νίκη των «Λευκών» στον εμφύλιο πόλεμο θα ξεκινήσει μια μακρά περίοδο διωγμών των κομμουνιστών αλλά και την ένταξη της Φινλανδίας στη γερμανική σφαίρα επιρροής.

Στη συγκυρία που ακολούθησε το σύμφωνο Μολότοφ –Ρίμπεντροπ και αφού η Σοβιετική Ένωση είχε ανακτήσει τις περιοχές της Βαλτικής, τέθηκε το θέμα της Φινλανδίας. Το ζήτημα του σκοπού της επίθεσης των σοβιετικών δυνάμεων στη Φινλανδία τον χειμώνα του 1939-1940 είναι διαφιλονικούμενο στη σχετική συζήτηση, αν και φαίνεται ότι η ΕΣΣΔ δεν επεδίωκε τόσο την κατάκτηση της Φινλανδίας, όσο την απόσπαση εδαφών και τη βελτίωση της δυνατότητας άμυνας του Λένινγκραντ. Στην αρχή της επίθεσης θα ανακηρυχθεί και η «Φινλανδική Λαοκρατική Δημοκρατία» υπό τον κομμουνιστή Όττο Κουούσινεν. Ο ίδιος ο πόλεμος θα τερματιστεί με τη Συνθήκη Ειρήνης τα Μόσχας στις 12 Μαρτίου 1940, με τη Ρωσία να συναντά μεγάλη αντίσταση.

Τα δεδομένα θα αλλάξει η επίθεση της ναζιστικής Γερμανίας στην ΕΣΣΔ. Αυτή τη φορά ήταν η Φινλανδία, υπό φιλογερμανική διακυβέρνηση που πήρε την πρωτοβουλία της επίθεσης. Ο πόλεμος τώρα θα κρατήσει πάνω από 3 χρόνια και για τη σοβιετική ιστοριογραφία ήταν ουσιαστικά το Φινλανδικό μέτωπο του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου. Στο τέλος οι σοβιετικοί θα νικήσουν και θα υπογραφεί η ανακωχή της Μόσχας τον Σεπτέμβριο του 1944.

Ο πόλεμος του 1941-1944 θα αφήσει ανεξίτηλα ίχνη στη Φινλανδία. Καταρχάς στο πολιτικό της τοπίο η Αριστερά θα βρεθεί ενισχυμένη. Παρότι οι Σοσιαλδημοκράτες θα είναι το μεγαλύτερο κόμμα, η συνεργασία των κομμουνιστών με τους αριστερούς σοσιαλδημοκράτες στο πλαίσιο της Δημοκρατικής Ένωσης του Φινλανδικού Λαού θα έχει τις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες ποσοστά άνω του 20%, καθιστώντας το Κομμουνιστικό Κόμμα ένα από τα μεγαλύτερα ως προς την επιρροή στην Ευρώπη. 

Η επιλογή της μεταπολεμικής ουδετερότητας

Ταυτόχρονα, η ίδια η μορφή του πολέμου και το τραύμα της συνεργασίας με τη Γερμανία μαζί με την ειδική βαρύτητα που είχε η ΕΣΣΔ ως νικήτρια του πολέμου, είχε συγκεκριμένα αποτελέσματα στην εξωτερική πολιτική της Φινλανδίας. Η χώρα θα επιλέξει ένα δρόμο ουδετερότητας και γενικά σχέσεων καλής γειτονίας και συνεργασίας με την ΕΣΣΔ.

Μάλιστα, αυτή η τοποθέτηση φάνηκε να είναι ιδιαίτερα δημοφιλής και με την κοινωνία. Για αυτό και η επιλογή για ένταξη στη διαδικασία της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν συνοδεύτηκε από μια ανάλογη επιλογή για ένταξη στο ΝΑΤΟ.

Ωστόσο, πάντα μπορεί κανείς να παρατηρήσει στη δημόσια συζήτηση και στις τοποθετήσεις των πολιτικών δυνάμεων τη φόρτιση που έχει ακόμη αφήσει η ιστορία όσων συνέβησαν ανάμεσα στο 1939 και το 1944. Αυτό φάνηκε και στην αντίληψη ότι οι Ρώσοι γενικά επιβουλεύονται την Φινλανδία και τον τρόπο που κατά καιρούς επανερχόταν το ζήτημα της Καρελίας σε σχέση με τις εκτάσεις που παραχωρήθηκαν στη Σοβιετική Ένωση μετά το 1944. Από την άλλη, η ισχυρή παρουσία της κομμουνιστικής αριστεράς και της ιστορικότητας που είχε ο εμφύλιος πόλεμος, λειτουργούσε στην αντίρροπη κατεύθυνση.

Τι θα σηματοδοτήσει η είσοδος της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ

Για την ίδια τη Ρωσία (όπως και για την ΕΣΣΔ) η Φινλανδία αποτελεί ένα πολύ μεγάλο και δύσκολο σύνορο μήκους 1340 χιλιομέτρων. Μια ουδέτερη Φινλανδία απαλλάσσει εν μέρει από το κόστος της πλήρους φύλαξης ενός τόσο μεγάλου συνόρου. Αντίθετα, μια Φινλανδία ενταγμένη σε ένα ΝΑΤΟ σε τροχιά σύγκρουσης με την Ρωσία σημαίνει πολύ μεγαλύτερες αμυντικές απαιτήσεις για τη Ρωσία, που έρχονται να προστεθούν στη μακρά γραμμή της ιδιότυπης «υγειονομικής ζώνης» που προσπαθεί να διαμορφώσει η Δύση, και μάλιστα σε μια περιοχή τις δυσκολίες της οποίας η Ρωσία γνωρίζει από πρώτο χέρι.

Για το ΝΑΤΟ, το να ενταχθεί η Φινλανδία είναι ένα μεγάλο στρατηγικό πλεονέκτημα. Αποκτά παρουσία και δυνατότητα να παρατάξει δυνάμεις και εξελιγμένα οπλικά συστήματα σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη περιοχή για τη Ρωσία. Αποτελεί, δηλαδή, μια σημαντική αλλαγή συσχετισμού. Επιπλέον, το ΝΑΤΟ ελπίζει να εκμεταλλευτεί την αμυντική ικανότητα των Φινλανδικών ενόπλων δυνάμεων , που εδώ και δεκαετίες έχουν έναν προσανατολισμό, εκπαίδευση, διάταξη και εγκαταστάσεις κατεξοχήν προσανατολισμένες στην αντιμετώπιση επίθεσης από τη ρωσική πλευρά. Άλλωστε, η Φινλανδία ήταν μια χώρα που κατεξοχήν διατήρησε σχετικά υψηλές αμυντικές δαπάνες ακόμη και μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και ένοπλες δυνάμεις με μεγάλο αριθμό εφέδρων.

Προφανώς επίσης ρόλο στη διαφαινόμενη αλλαγή κλίματος παίζει και ο τρόπος που  πλέον στο προσκήνιο δεν είναι οι μεταπολεμικές γενιές που μπορεί να στάθμιζαν διαφορετικά τις εμπειρίες της Φινλανδίας από το 1918 έως το 1944 και την ανάγκη, μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η χώρα τους να μη γίνει πεδίο αντιπαράθεσης αντιμαχόμενων συνασπισμών. Όμως, με τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να επιλέγουν να είναι με έναν ιδιαίτερα εμφατικό τρόπο τη συστράτευση στο ΝΑΤΟ και την αποδοχή της νέας διαιρετικής γραμμής είναι σαφές ότι η λογική της σύγκρουσης επανέρχεται στο ευρωπαϊκό έδαφος.

Πηγή: Παναγιώτης Σωτήρης – in.gr -  vathikokkino.gr/

του Γιάννη Νικολακόπουλου

Περίπου 150.000 από τους 1.781.000 ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του 3ου Συνεδρίου του προσήλθαν στις κάλπες και ψήφισαν σε ποσοστό 99% τον Α. Τσίπρα ως πρόεδρο του κόμματος.

Η ερμηνεία του γεγονότος από τα κοινοβουλευτικά κόμματα εντοπίζεται κύρια στον αριθμό συμμετοχής στην διαδικασία των εκλογών.

Από τον ΣΥΡΙΖΑ

Κατά την εφημερίδα Αυγή « Ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ κατάφερε να εξαπλασιάσει τις δυνάμεις του από το 2019.

Σε μία συγκυρία ραγδαίας φθοράς της κυβέρνησης ο Αλέξης Τσίπρας κερδίζει το στοίχημα… ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να ξεπεράσει σημαντικά τον «εξαψήφιο» πήχη - αριθμό στις κάλπες της Κυριακής, με περισσότερους από 150.000 πολίτες να πηγαίνουν στις κάλπες σε όλη την Ελλάδα, να εγγράφονται μέλη και να ψηφίζουν».

Στην κεντρική αρθρογραφία του επισημαίνεται: «Χιλιάδες και χιλιάδες είπαν όχι χτες στον καναπέ. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι από χτες άλλο κόμμα, άλλου είδους κόμμα, άλλης μαζικότητας κόμμα, στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Μια στρατιά από μέλη - μετόχους. Και η συνέχεια προβλέπεται συναρπαστική».

Από τη ΝΔ

Η ΝΔ σε ανακοίνωσή της αναφέρει ότι: «Ο κ. Τσίπρας νίκησε τον κ. Τσίπρα κι ανατρέποντας τα προγνωστικά, εκλέχτηκε πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ελπίζοντας ότι έχει κατοχυρώσει τη θέση του μετά την επερχόμενη ήττα».

Συνέχισε δε λέγοντας πως «Γιατί αυτός ήταν ο στόχος του. Όσο για τους πανηγυρισμούς για τη συμμετοχή αρκεί να θυμίσουμε τους αριθμούς: στις κάλπες για εκλογή Προέδρου της ΝΔ έλαβαν μέρος 404.000 πολίτες και για την εκλογή προέδρου στο ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ συμμετείχαν 270.000 πολίτες.

Από το ΠΑΣΟΚ

Το ΠΑΣΟΚ και ο αρχηγός Νίκος Ανδρουλάκης στέκονται «μόνο στην μαζική συμμετοχή φίλων και μελών τους». Υπενθυμίζουν πως στις δικές τους εσωκομματικές εκλογές του Δεκεμβρίου για την ανάδειξη αρχηγού «προσήλθαν 270.000 φίλοι και μέλη». 

Συμπληρώνουν ότι: «Ακριβώς μία εβδομάδα πριν, την προηγούμενη Κυριακή για τις εκλογές συνέδρων, νομαρχιακών – τοπικών επιτροπών και του ονόματος ήρθαν στις κάλπες ήρθαν 180.000 μέλη». 

Από το ΚΚΕ

Τόνισε ο Περισσός: «Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρουμε, ούτε μας απασχολεί για το πώς ακριβώς ο ΣΥΡΙΖΑ σχεδιάζει τις εσωκομματικές του εκλογές. Άλλωστε είναι διαδικασίες που τις δανείστηκε από τους «μετρ» του είδους, τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ. Ωστόσο, ο εκφυλιστικός έως γελοίος χαρακτήρας αυτών των διαδικασιών φτάνει μέχρι του σημείου να στέλνονται επανειλημμένα και ενοχλητικά μηνύματα σε κινητά μελών και στελεχών του ΚΚΕ, ακόμη και σε μέλη της Κεντρικής Επιτροπής και βουλευτές, για να ψηφίσουν για τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ. Να το χαίρονται αυτό το "απαύγασμα της δημοκρατίας" και τις δήθεν «σύγχρονες διαδικασίες» που καμία σχέση δεν έχουν με την ουσιαστική και πραγματική συμμετοχή του λαού στην κοινωνική και πολιτική ζωή».

Το ΜΕΡΑ25 και την Ελληνική λύση δεν φαίνεται να απασχόλησαν ξεχωριστά οι εσωκομματικές εκλογές του ΣΥΡΙΖΑ.

Στοιχεία από την μορφή της σημερινής αστικής δημοκρατίας

Έχουμε λοιπόν τους προ αλειφόμενους κυβερνήτες και συγκυβερνήτες να καλωσορίζουν ουσιαστικά το ΣΥΡΙΖΑ στο κλαμπ της πλασματικής δημοκρατίας.

Στο κλαμπ όπου κομματική δημοκρατία ονομάζεται η μορφή λειτουργίας η οποία στηρίζεται στο σχήμα «Ηγέτης – ακόλουθοι».

Είναι το ανάλογο του γνωστού κοινωνικού σχήματος που συναντούμε στην καθημερινή ζωή, του influencer.

Αυτό οι κατά τα άλλα… λάτρεις της αριστοκρατικής Αθηναϊκής δημοκρατίας επιχειρούν να το εμφανίσουν ως απαύγασμα της δημοκρατίας.

Σε αυτή…την επιτυχία ο Αλέξης Τσίπρας έφθασε αφού στα πλαίσια της εσωκομματικές δημοκρατίας στις εκάστοτε πολιτικές στροφές έβαλε όλους τους διαφωνούντες εσωκομματικούς συνομιλητές στο περιθώριο.

Το έκανε με τον Αλαβάνο, τον Κωνσταντόπουλο, τον Λαφαζάνη, τον Βαρουφάκη, τη Ζωή, τον Μηλιό, τον Ρινάλντι, το "Αριστερό Ρεύμα", τη "Ρόζα", το "Κόκκινο" και όσους άλλους ...δεν συνεμορφώθησαν στους απότομους δεξιούς μετασχηματισμούς του.

Το ίδιο κάνει σήμερα με τους "53" και τους συνοδοιπόρους των. Δεν θα τους διώξει -ούτε άλλωστε και οι ίδιοι διακατέχονται από αισθήματα αναχωρητισμού- αλλά ουσιαστικά θα καταλήξουν ενεργοί συμμέτοχοι των πολιτικών του αρχηγού.

Ένα τέτοιο κόμμα δεν είναι, δεν μπορεί και δεν πρόκειται να γίνει ποτέ φορέας πολιτικών αλλαγών, ακόμη και αν επιλεγεί να συγκυβερνήσει.

Η μορφή και ο τρόπος της εσωτερικής του λειτουργίας είναι το πρώτο στοιχείο της πολιτικής του ταυτότητας κάθε κόμματος.

Αυτή την υποβοηθούμενη από τη χρήση της ηλεκτρονικής τεχνολογίας απρόσωπης σχέσης ηγεσίας – λαού ο ΣΥΡΙΖΑ-Τσίπρας την βρήκε να κυριαρχεί πολιτικά στην κοινωνία και χωρίς…αριστερούς ενδοιασμούς την ίππευσε σηκώνοντας ψηλότερα τη σημαία της.

Και αξίζει βέβαια να διερωτηθούμε. Στοιχείο της αστικής δημοκρατίας ήταν από πάντα το σώμα που εκλέγει - επιλέγει τον αρχηγό του να μπορεί ανά πάσα στιγμή να τον ανακαλεί.

Τώρα, ποιο σώμα θα μπορεί να ανακαλέσει τον Τσίπρα, τον Μητσοτάκη, τον Ανδρουλάκη;

Οι «αρχηγοί» πλέον θα ανακαλούνται από αυτούς που τους στηρίζουν και τους προωθούν.

Είναι οι μόνοι που συγκροτούνται πραγματικά σε σώματα, ομίλους , συλλόγους, οργανώσεις και αποδεδειγμένα επηρεάζουν αποφασιστικά τα εκλογικά αποτελέσματα έχοντες την αντικειμενικότερη γνώση της πραγματικότητας.

Είναι οι πραγματικοί κυβερνήτες, ιδιαίτερα όταν απέναντί τους έχουν άτομα, όχι κόμματα με αυτόνομες συλλογικές διαδικασίες.

ΠΗΓΗ: kommon.gr

Ανοδική, μαζική και ελπιδοφόρα είναι η ανταπόκριση των μελών μας συναδέλφων Ναυτεργατών και ευρύτερα εργαζομένων και συνταξιούχων που παρακολουθούν την δράση, τους αγώνες, τις συνεχείς παρεμβάσεις της Ένωσής μας για πληθώρα θεμάτων της καθημερινότητας που έχουμε συστηματική και συνεχόμενη ενημέρωση, τόσο από την ιστοσελίδα όσο και στο facebook.

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης της ΠΕΝΕΝ αποτελούν μια μαχόμενη – αγωνιστική και συνεπή δημόσια έκφραση που αντιπροσωπεύουν την ταξική Ναυτεργατική άποψη για τα δρώμενα στην Ναυτιλία, τον ρόλο εφοπλιστών – κυβέρνησης – αστικών κομμάτων, τα ναυτεργατικά προβλήματα και δικαιώματα αλλά και ευρύτερα των εργαζομένων, των συνταξιούχων και της νεολαίας μας.

Αποτελούν χρήσιμο εργαλείο στην ενημέρωση, στην επικοινωνία, στην διαμόρφωση θέσεων για όλα αυτά που μας απασχολούν, στην συνεχή προσπάθειά μας να δημιουργηθεί, να εμπεδωθεί και να αναπτυχθεί ένα αγωνιστικό ναυτεργατικό μέτωπο μέσα και έξω από τα καράβια που θα έχει στην προμετωπίδα του τα δικά μας συμφέροντα και δικαιώματα.

Αυτή η γραμμή μας είναι σε ένα άλλο δρόμο, μια άλλη επιλογή που συγκρούεται με τον εφοπλιστικό μονόδρομο, αυτόν της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας τους.

Η συστηματική και καθημερινή ενημέρωση που διαθέτει η ΠΕΝΕΝ πρέπει να αγκαλιάσει, να συσπειρώσει όλον τον κλάδο και όλον τον Ναυτεργατικό μας κόσμο.

Τα δείγματα που έχουμε έως τώρα είναι απολύτως θετικά και αυτό μας επιβάλει να συνεχίσουμε και να εντείνουμε τις προσπάθειές μας για την ολόπλευρη και ουσιαστική ενημέρωση ενός ευρύτερου λαϊκού κόσμου που παρακολουθεί την δράση και τους αγώνες της ιστορικής ΠΕΝΕΝ!

Στην συνέχεια δημοσιεύουμε την απήχηση που είχαν σειρά προβλημάτων που ανέδειξε η ΠΕΝΕΝ τους μήνες Απρίλη – Μάη 2022.

Κορυφαίο θέμα που ξεπέρασε τις 20.000 σε απήχηση ήταν:

1. 1. Για τον θάνατο του Υπ/ρχου στο Ε/Γ- Ο/Γ ΠΡΕΒΕΛΗΣ

Ακολουθούν κατά σειρά απήχησης:

1. 2. Στα χέρια της Cosco το άνοιγμα του λιμανιού από την απεργία των Λιμενεργατών
2. 3. Δυναμική παρέμβαση της ΠΕΝΕΝ για την εξόφληση του μισθού του «AQUAJEWEL»
3. 4. Απεργία Λιμενεργατών. ΠΕΝΕΝ: Καταδικάζουμε την επιχείρηση καταστολής
4. 5. Παρέμβαση του Προέδρου της ΠΕΝΕΝ στην εκπομπή της ΕΡΤ «Συνδέσεις»
5. 6. ΠΕΝΕΝ: ΥΕΝ – Λιμενικές αρχές θεματοφύλακες της εφοπλιστικής παραβατικότητας
6. 7. Εκδήλωση συζήτηση την Τετάρτη 20/4 στο Ε/Γ – Ο/Γ «ΕΛΥΡΟΣ»
7. 8. Κυβέρνηση για νέο ΕΣΥ, εάν έχεις λεφτά έλα το απόγευμα, δεν έχεις λεφτά σε 6 μήνες και βλέπουμε!
8. 9. ΠΕΝΕΝ: Άνεργοι Ναύτες που αναζητούν δουλειά να επικοινωνούν με το Σωματείο μας.
9. 10. Γ.Γ – Πλειοψηφία της ΠΝΟ: Σε επικίνδυνες ατραπούς η οικονομική διαχείριση.