Όταν η διαδικασία της μετάγγισης ολοκληρωθεί αναμένεται να δοθεί εντολή για την απελευθέρωση των δύο ελληνόκτητων τάνκερ που κρατούνται ως αντίποινα από τις ιρανικές αρχές στον Περσικό Κόλπο

Ξεκίνησε χθες Πέμπτη η διαδικασία μετάγγισης της ποσότητας πετρελαίου από το ελληνόκτητο τάνκερ «Ιce Energy» στο δεξαμενόπλοιο «Lana» με σημαία Ιράν.

Όταν η διαδικασία της μετάγγισης ολοκληρωθεί αναμένεται να δοθεί εντολή για την απελευθέρωση των δύο ελληνόκτητων τάνκερ που κρατούνται ως αντίποινα από τις ιρανικές αρχές στον Περσικό Κόλπο. Από το δεξαμενόπλοιο Ice Εnergy αναμένεται να απαντληθούν 56.000 τόνοι αργού πετρελαίου και να μεταγγιστούν στο Lana, το οποίο μετά τη διαδικασία αναμένεται να αποπλεύσει για τον προορισμό του.

Σύμφωνα με το κεντρικό λιμεναρχείο Πειραιά, όσο θα βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία, αποφασίστηκε η απαγόρευση αγκυροβολίας και διέλευσης πλοίων σε απόσταση ενός ναυτικού μιλίου περιμετρικά του σημείου.

Το πλοίο Lana, με σημαία Ιράν, μετέφερε 104.000 τόνους ιρανικό πετρέλαιο και τον περασμένο Απρίλιο είχε οδηγηθεί με τη βοήθεια ρυμουλκού στην Κάρυστο λόγω μηχανικής βλάβης.

Το πλοίο κρατήθηκε από τις ελληνικές αρχές στα ανοικτά της Καρύστου, κατόπιν αιτήματος δικαστικής συνδρομής του αμερικανικού υπουργείου Δικαιοσύνης, με το αιτιολογικό ότι είχε φορτωθεί από το Ιράν κατά παράβαση του εμπάργκο που έχουν επιβάλει οι Ηνωμένες Πολιτείες στην Τεχεράνη.

Η ναυτιλιακή Times Navigation του εφοπλιστή Γιάννη Καραγεώργη είχε προσφύγει στις 17 Ιουνίου στον Άρειο Πάγο ζητώντας να αναιρεθεί η απόφαση του Συμβουλίου Εφετών Ευβοίας, η οποία απέρριπτε το αίτημα των ΗΠΑ για δέσμευση του ιρανικού πετρελαίου που μετέφερε στις δεξαμενές του το «Lana». Το θέμα συζητήθηκε τη 19η Ιουνίου και την Τρίτη (21/6) το ανώτατο δικαστήριο έκανε δεκτή την πρόταση του εισαγγελέα και απέρριψε την προσφυγή της Times Navigation.

Παρέμεινε επομένως σε ισχύ η απόφαση του Συμβουλίου Εφετών Εύβοιας δυνάμει της οποίας απορρίφθηκε το αίτημα δικαστικής συνδρομής των ΗΠΑ και διατάχθηκε επαναμετάγγιση του πετρελαίου πίσω στις δεξαμενές του «Lana» από το πλοίο «Ice Energy» που είχε μισθώσει για λογαριασμό των ΗΠΑ η Times Navigation του Γιάννη Καραγεώργη.

kathimerini.gr

Πηγή: e-nautilia.gr

Πηγή: iatropedia.gr - larissanet.gr

Οι διακοπές είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια ανάπαυλα μέσα στη ρουτίνα της καθημερινότητας. Yπάρχουν μελέτες που υποστηρίζουν ότι οι άνδρες oι οποίοι επί πέντε χρόνια δεν είχαν κάνει καθόλου διακοπές, είχαν 20% υψηλότερο ποσοστό εμφάνισης καρδιακών παθήσεων, θνησιμότητας, και αντίστοιχα οι γυναίκες, που δεν απολάμβαναν καλοκαιρινό διάλειμμα εμφάνιζαν συχνότερα συμπτώματα κατάθλιψης, περισσότερο άγχος και δυσκολίες στον ύπνο.

Τα παραπάνω επισημαίνει η ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια Άννα Καλυμνιού, μιλώντας για τις ευεργετικές επιδράσεις των διακοπών στη σωματική και ψυχική υγεία.

«Η επαφή με τη φύση είναι ευεργετική για όλους» τονίζει η κ. Καλυμνιού και προσθέτει: «Μελέτες και κλινική εμπειρία έχουν δείξει ότι ένα πολύ ψηλό ποσοστό (94%) ανθρώπων με ψυχική νόσο, παρουσίαζαν βελτίωση των συμπτωμάτων όταν έρχονταν σε επαφή με τα φύση. Εκτιμάται επίσης ότι η φυσική δραστηριότητα (άσκηση) σε εξωτερικούς χώρους, μαζί με την ταυτόχρονη πρόσληψη βιταμίνης D από τον ήλιο συμβάλλουν στη βελτίωση της διάθεσης και τη μείωση της κατάθλιψης. Επιπλέον τονώνονται οι νοητικές λειτουργίες της συγκέντρωσης και της προσοχής, δεδομένου ότι τα ερεθίσματα και οι πληροφορίες από το φυσικό περιβάλλον δεν είναι βομβαρδιστικές όπως είναι στα αστικά κέντρα».

Απαριθμώντας τα οφέλη των διακοπών στη ψυχική και σωματική υγεία αναφέρει ότι:

• Μειώνουν τα επίπεδα των ορμονών του στρες (όπως η κορτιζόλη), με αποτέλεσμα να διατηρείται σε φυσιολογικά επίπεδα η πίεση και ο καρδιακός ρυθμός.
• Έχει παρατηρηθεί ότι ο σωματικός πόνος (ημικρανίες, πονοκέφαλοι-αυχενικό σύνδρομο) που σχετίζεται με το στρες αμβλύνεται, όπως επίσης και ψυχοσωματικά συμπτώματα.
• Τονώνονται νοητικές λειτουργίες (μνήμη, συγκέντρωση, προσοχή) μέσα από την κοινωνική συναναστροφή και καινούργια ερεθίσματα, όπως όταν πάμε σε ένα καινούριο προορισμό, ή διαβάζοντας ένα βιβλίο.
• Παρέχονται περισσότερες ευκαιρίες για κίνηση και βελτίωση της φυσικής κατάστασης: περπάτημα στη θάλασσα, κολύμπι, χορός.
• Βελτιώνεται η διάθεση με την απουσία των «πρέπει» της καθημερινότητας και με την επαφή με τις επιθυμίες μας (συναναστροφή μας με αγαπημένα πρόσωπα, η επαφή μας με τη φύση, η δυνατότητα να ακολουθήσουμε τους δικούς μας προσωπικούς ρυθμούς και να ασχοληθούμε κυρίως με όσα μας αρέσουν).
• Προλαμβάνουν την επαγγελματική εξουθένωση (burn-out), ειδικά σε όσους ασχολούνται με επαγγέλματα παροχής κοινωνικών υπηρεσιών και υγείας, οι οποίοι είναι πιο επιρρεπείς.
• Μας κάνουν πιο παραγωγικούς (περισσότερες ιδέες μας έρχονται στο νου όταν είμαστε εκτός δουλειάς)

Ωστόσο, υπάρχουν αρκετοί, οι οποίοι για διάφορους λόγους (π.χ. επαγγελματικούς, οικονομικούς κλπ) δεν έχουν τη δυνατότητα να φύγουν για διακοπές, με την έννοια που τις ορίζουν οι περισσότεροι, δηλαδή σε ένα διαφορετικό μέρος, για αρκετές μέρες κλπ. Σε όσους δεν μπορούν να πάνε κάπου για διακοπές η κ. Καλυμνιού συνιστά να εντάξουν στην καθημερινότητά τους μικρές διακοπές- «διαλείμματα» με τη μορφή δραστηριοτήτων που τους ευχαριστούν, ανάλογα με τις ανάγκες και τις προτιμήσεις τους. Όπως για παράδειγμα μία βόλτα κοντά στη θάλασσα, ποδηλασία, καλοκαιρινά σπορ, επισκέψεις και έξοδοι με φίλους, μικρές εξορμήσεις τα Σαββατοκύριακα σε κοντινούς προορισμούς, συμμετοχή σε κοινωνικά-πολιτιστικά δρώμενα που οργανώνονται μέσα στην πόλη κλπ.

«Χρειάζεται να τονίσουμε δύο πράγματα: Πρώτον, ότι οι διακοπές χρειάζεται να είναι εξατομικευμένες και προσαρμοσμένες στις ανάγκες και στον τρόπο ζωής του καθένα και δεύτερον ότι συχνά κάτι που μας “χαλάει” τις διακοπές είναι οι υπέρμετρες προσδοκίες που έχουμε από αυτές: ότι πρέπει να πάμε στο καλύτερο μέρος, με το καλύτερο ξενοδοχείο, ότι θα ξεκουραστούμε τόσο, που μετά στη δουλειά μας δεν θα έχουμε καμιά δυσκολία, ότι θα ερωτευτούμε κεραυνοβόλα και θα αλλάξει η ζωή μας.

Οι προσδοκίες αυτές ενισχύονται απο το lifestyle που μας επιτάσσουν τα ΜΜΕ αλλά και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ας μην ξεχνάμε ότι οι διακοπές δεν είναι κάτι εξωπραγματικό, αλλά είμαστε εμείς οι ίδιοι σε πιο χαλαρή διάθεση. Τέλος, είναι σημαντικό να φροντίζουμε και κατά τη διάρκεια της χρονιάς να περνάμε όμορφα και να επιδιώκουμε μικρες διακοπές-αποδράσεις από την καθημερινότητα, ώστε να μην καταλήγουμε να υπερεπενδύουμε αποκλειστικά στις καλοκαιρινές μας διακοπές».

πηγη: runnfun.gr

Αιμιλία Τσαγκαράτου, αναδημοσίευση από τον Σελιδοδείκτη 

Τα καλοκαίρια μας κάποτε μυρίζανε αλλιώς. Το κομμένο καρπούζι στην αυλή, η κακαβιά στην κατσαρόλα μετά την ψαριά του πατέρα, τα κυπαρίσσια έξω από το χωριό στις μεσημεριανές περιπλανήσεις όταν μάταια οι μεγάλοι προσπαθούσαν να μας βάλουν για ύπνο.

Στα καλοκαίρια μας κάποτε τα μάτια μας τσούζανε από τη θάλασσα και την άμμο στις ατέλειωτες βουτιές μας, αλλά και από την αϋπνία, τότε που μέναμε ξάγρυπνοι να βλέπουμε τα πεφταστέρια παρέα με τις μεγάλες αφηγήσεις για τη ζωή μας, ατομική και συλλογική.

Τα καλοκαίρια κάποτε που τύχαινε να μένουμε στην πόλη, τέτοιες μέρες με το ζόρι βρίσκαμε περίπτερο ανοιχτό για τσιγάρα ή φούρνο για ψωμί.

Τα καλοκαίρια μας κάποτε ήταν η εποχή της ανάπαυλας, η εποχή που όλα μάς φαίνονταν δυνατά, που κάναμε σχέδια για το μέλλον, κοντινό ή μακρινό, που με ξεκούραστο το μυαλό και το κορμί ο χειμώνας που θα ‘ρχόταν δεν φάνταζε τόσο παγωμένος.

Τούτο το καλοκαίρι, όμως, φέρνει άλλες μυρωδιές κι εικόνες. Το δέντρο που μυρίζει φέτος δεν είναι το πεύκο της παραλίας. Είναι το κομμένο δέντρο στην πλατεία, που πετάνε στην καρότσα τού απορριμματοφόρου κατ’ εντολή των συμφερόντων του gentrification -«ανάπλαση» το λένε. Μυρωδιά που ενώνεται με τη δυσωδία που βγαίνει από όλους τους πόρους ενός πολιτικού συστήματος – υπηρέτη των μεγάλων συμφερόντων.

Τούτο το καλοκαίρι τα μάτια δεν τσούζουν από την αλμύρα της θάλασσας, αλλά από τα χημικά στην πλατεία, που πέφτουν για να διαλύσουν «τον εχθρό λαό» της πόλης που διεκδικεί αυτό που του ανήκει. Και μετά θολώνουν από το δάκρυ που στέκεται εκεί στην άκρη από εικόνες που όσο κι αν τα τελευταία χρόνια είναι όλο και πιο συχνές, δεν αντέχονται. Τους πρόσφυγες που πνίγονται έξω από τη Ρόδο και τη Χίο, την προσφυγοπούλα που πεθαίνει από το δάγκωμα του σκορπιού, την απεγνωσμένη έκκληση των αέναα εκτοπισμένων και κατατρεγμένων για βοήθεια και περίθαλψη. Τους πρόσφυγες του Ελαιώνα που μετά τον Δεκαπενταύγουστο, αφού οι αρχές του τόπου θα έχουν προσκυνήσει ευλαβικά για τη γιορτή της Παναγιάς, θα τους κόψουν το νερό για να εκβιάσουν την εκκένωση της δομής. Τους μετανάστες χωρίς ονοματεπώνυμο που παρασύρθηκαν από τρένο έξω από τη Δράμα, και που η αστυνομία στη «λιτή» της ανακοίνωση δηλώνει ότι ήταν «τρεις αλλοδαποί (μη νόμιμοι μετανάστες)». Η διευκρίνιση στην παρένθεση, έτσι, για να μην ξεχνιόμαστε ότι άλλες ζωές έχουν μεγαλύτερη αξία από κάποιες άλλες.

Τούτο το καλοκαίρι, η ζωή της πόλης συνεχίζεται με αμείωτο ρυθμό, γιατί οι στατιστικές που λένε ότι όλο και λιγότεροι εργαζόμενοι και εργαζόμενες μπορούν να κάνουν διακοπές, δεν είναι απλοί αριθμοί, αλλά τα βλέμματα κουρασμένων ανθρώπων που περπατούν στους δρόμους της βιαστικοί και αποκαμωμένοι, με μόνη προσμονή μια μικρή ίσως ολιγοήμερη ανάπαυλα.

Και κει που το κορμί φαίνεται ασήκωτο με τα πόδια καρφωμένα στο έδαφος, βλέπεις το χαμόγελο των κοριτσιών μέσα από την κλούβα με τη γροθιά υψωμένη. Και τότε σου έρχεται στη θύμηση μια άλλη μυρωδιά, αυτή του νυχτολούλουδου που άνθιζε στην αυλή σου στο νησί μόλις έπεφτε το σκοτάδι, προσπαθώντας να βρει χρώματα στο λιγοστό χώμα στη ρωγμή της λιθιάς. Γιατί λίγο χώμα θέλουμε, λίγο αέρα, μια αύρα καλοκαιρινή για να μπορέσουμε να θυμηθούμε τα λόγια που είπε κάποτε ο σκηνοθέτης Τσέζαρις Γκραουζίνις που φέτος η Αντιγόνη του γέμισε την Επίδαυρο: «στην εποχή μας ερχόμαστε αντιμέτωποι με μια πρόκληση: να εξετάσουμε και να επανεξετάσουμε τα πιο όμορφα (και πιο σπάνια σήμερα) χαρακτηριστικά του ανθρώπου -τον ενθουσιασμό και την πίστη ότι μια καλύτερη κοινωνική οργάνωση του παράλογου σύγχρονου κόσμου μας είναι εφικτή»

πηγη: prin.gr