Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Πώς η Βρετανία χρηματοδοτεί «μυστικά» το στυγνό τουρκικό κράτος

Ο Ερντογάν, έχει χαρακτηρίσει την Βρετανία «σύμμαχο στρατηγικής σημασίας» και όπως φαίνεται το Foreign Office το ανταποδίδει, χρηματοδοτώντας μυστικά το στυγνό τουρκικό καθεστώς, μέσω του Tatlidil Forum, όπως αποκαλύπτει το ερευνητικό site Declassified UK.
Ως γνωστόν η Τουρκία, καταπατά άγρια τα ανθρώπινα δικαιώματα, γεγονός που έχει καταγγελθεί διεθνώς, ενω οι Ρεπόρτερς Χωρίς Σύνορα την αποκαλούν ως τη «μεγαλύτερη φυλακή δημοσιογράφων στον κόσμο» το 2012.
Για το συγκεκριμένο φόρουμ,που δρα υπογείως, δεν είναι γνωστά πολλά πράγματα.
Δημιουργήθηκε το 2011 από τον τότε Βρετανό πρωθυπουργό Ντέιβιντ Κάμερον και τον Τούρκο πρωθυπουργό Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν με στόχο να «διευκολυνθούν και να ενισχυθούν οι σχέσεις» μεταξύ των δύο χωρών.
Σύμφωνα με το Declassified UK., συμπροεδρεύων είναι ο πρώην υπουργός Εξωτερικών των Εργατικών Τζακ Στρο και «υψηλός» υποστηρικτής ο πρίγκιπας Άντριου
Στις συνεδριάσεις του, που εναλλάσονται μεταξύ Βρετανίας και Τουρκίας, συμμετέχουν και άλλα βασιλικά μέλη, ανώτεροι Βρετανοί πολιτικοί, υπουργοί και επιχειρηματίες.
Χρηματοδότες του μεταξύ άλλων, είναι η BAE Systems, και η Rolls Royce δύο από τις μεγαλύτερες εταιρείες όπλων της Βρετανίας, αλλά και η Shell και η BP.
Σύμφωνα με το Declassified UK, το Βρετανικό Υπουργείο Εξωτερικών συνεισέφερε πρόσφατα στο Tatlidil 11.700 £ αν και πρόκειται για ανεπίσημο φορεα. Σε αυτό «πατάει» άλλωστε, αρνούμενο να απαντήσει σε ερώτηση για το θέμα. δηλώνοντας πως δεν γνωρίζε ποιος το συγχρηματοδοτεί ή πότε και πού θα γίνει το επόμενο συνέδριο.
«Η Τουρκία είναι βασικός εταίρος του Ηνωμένου Βασιλείου και σημαντικός σύμμαχος του ΝΑΤΟ. Το φόρουμ Tatlidil όμως δεν είναι κυβερνητικός φορέας. Το Υπουργείο Εξωτερικών παρέχει περιορισμένη οικονομική υποστήριξη» παραδέχτηκε πάντως.
«Το Tatlidil είναι ένας βασικός μηχανισμός που χρησιμοποιεί το βρετανικό κατεστημένο για να προωθήσει τα εμπορικά και στρατιωτικά του συμφέροντα στην Τουρκία», αναφέρει το Declassified UK.
Το εμπόριο μεταξύ Βρετανίας και Τουρκίας αυξήθηκε 20 τοις εκατό τον τελευταίο χρόνο και η βρετανική κυβέρνηση ενέκρινε την εξαγωγή όπλων 1,8 δισεκατομμυρίων λιρών στην Τουρκία.
Το όνομα ενός από τους Τούρκους επικεφαλής του φόρουμ , του Μπουλέντ Γκοκτουνάλ ιδρυτή και προέδρου της συμβουλευτικής εταιρείας Mineks International — έχει εμφανιστεί στο παρελθόν στα Paradise Papers .
Πηγή: naftemporiki.gr
Σιγή ασυρμάτου για την επιστροφή των Ελλήνων ναυτικών από το Ιράν

Ολοκληρώθηκε στο αγκυροβόλιο του λιμανιού του Πειραιά η επιχείρηση μετάγγισης 56.000 τόνων ιρανικού πετρελαίου από το ελληνικών συμφερόντων δεξαμενόπλοιο “Ice Energy” στο υπό σημαία Ιράν δεξαμενόπλοιο “Lana”.
Το “Ice Energy” έχει ήδη αποπλεύσει, ενώ το “Lana” είναι έτοιμο να φύγει μόλις ολοκληρωθεί ο εφοδιασμός του.
Η φόρτωση του “Lana” με το πετρέλαιο που είχε δεσμευτεί από τις ελληνικές αρχές ήταν η βασική προϋποθέση που θα άνοιγε τον δρόμο για την απελευθέρωση από την ιρανική κυβέρνηση των δύο υπό ελληνική σημαία πλοίων, “Delta Poseidon” της Delta Tankers συμφερόντων Διαμαντή Διαμαντίδη και “Prudent Warrior” της Polembros Shipping Limited του Σπύρου Πολέμη που τελούν υπό ομηρία ως αντίποινα για την κατάσχεση του ιρανικού πετρελαίου από τις ελληνικές αρχές εδώ και δυόμιση μήνες.
Ωστόσο, σύμφωνα με πληροφορίες, μέχρι και σήμερα δεν έχει δοθεί κάποιο επίσημο χρονοδιάγραμμα αποδέσμευσης των τάνκερ ελληνικών συμφερόντων παρά την θετική εξέλιξη της ολοκλήρωσης της μετάγγισης του πετρελαίου. Αυτό δημιουργεί έντονη ανησυχία για την επιστροφή των 10 Ελλήνων ναυτικών –πολλοί από τους οποίους ήταν στο πρώτο ταξίδι της καριέρας τους- καθώς μέχρι και χθες το βράδυ δεν υπήρχε πράσινο φως από το Ιράν στις ελληνικές αρχές για την έναρξη των διπλωματικών διαδικασιών για τον απόπλου των δύο ελληνικών δεξαμενόπλοιων.
Το συνολικό πλήρωμα και των δύο πλοίων είναι 49 ναυτικοί εκ των οποίων 10 Έλληνες, ένας Κύπριος και 38 Φιλιππινέζοι.
Το ιστορικό
Το “Lana” το οποίο τότε ονομαζόταν “Pegas” είχε προσέγγισε την Κάρυστο τον περασμένο Απρίλιο, λόγω μηχανικής βλάβης, με τη βοήθεια ρυμουλκού μεταφέροντας 104.134 τόνους πετρελαίου ήταν υπό ρωσική σημαία. Κρατήθηκε από τις ελληνικές αρχές μετά από αίτημα δικαστικής συνδρομής που είχαν υποβάλει οι αρχές των ΗΠΑ στο πλαίσιο κυρώσεων σε βάρος του Ιράν.
Το Συμβούλιο Εφετών Χαλκίδας με το υπ‘ αριθμόν 1/2022 βούλευμα το Συμβούλιο Εφετών Χαλκίδας έχει ζητήσει να επιστραφεί στο δεξαμενόπλοιο μέρος του φορτίου του που ανέρχεται σε 60.000 από τους συνολικά 104.134 τόνους που είχε στις δεξαμενές του.
Είχε ασκηθεί από την εταιρεία Times Navigation αίτημα αναίρεση στον Άρειο Πάγο, ωστόσο δεν δικαιώθηκε.
πηγη: capital.gr- e-nautilia.gr
Πόνος στη μέση: Η κίνηση – κλειδί για άμεση ανακούφιση – Δεν είναι τα φάρμακα

Ο πόνος στη μέση είναι ένα πολύ συνηθισμένο πρόβλημα που αν και δεν είναι ανησυχητικό, ταλαιπωρεί πολύ τους πάσχοντες. Υπάρχει μια κίνηση ωστόσο που αν γίνει εγκαίρως η ταλαιπωρία μπορεί να μειωθεί θεαματικά ί
Ο πόνος στη μέση είναι μια πολύ κοινή πάθηση. Μπορεί να συμβεί σε ανθρώπους σχεδόν όλων των ηλικιών και τα αίτια που τον προκαλούν είναι ποικίλα και σχετίζονται συνήθως με τις καθημερινές συνήθειες των ατόμων, αλλά και τις κληρονομικές προδιαθέσεις.
Σε αρκετές περιπτώσεις, η αντιμετώπιση του πόνου μπορεί να είναι απλώς ζήτημα ξεκούρασης ή ήπιας φαρμακευτικής αγωγής με αναλγητικά. Γι’ αυτό και οι γιατροί συστήνουν αρχικά πολύ συντηρητικές θεραπείες, αλλά και τρόπους αυτοφροντίδας, όπως προσκετικές κινήσεις και επιθέματα θερμότητας, οι οποίοι μπορεί να αποδειχθούν από μόνοι τους αρκετοί για την αντιμετώπιση του προβλήματος.
Όταν ένας πόνος είναι τόσο ισχυρός που να στείλει τον ασθενή στον γιατρό, τότε απαιτούνται πιο εξειδικευμένες θεραπευτικές μέθοδοι. Στις περιπτώσεις αυτές, η άμεση και έγκαιρη φυσικοθεραπεία μπορεί να είναι μια σοφή επιλογή, υποστηρίζει μια νέα μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο BMC Health Services Research και διαπίστωσε ότι οι ασθενείς που έλαβαν έγκαιρη φυσιοθεραπευτική φροντίδα είχαν καλύτερες πιθανότητες να μην χρειαστούν άλλες, συχνά ακριβές θεραπείες.
Η έρευνα, με επικεφαλής τον Richard Skolasky, διευθυντή του Ερευνητικού Κέντρου Σπονδυλικής Στήλης Johns Hopkins, στην Βαλτιμόρη, αξιοποίησε μια βάση δεδομένων από ασφαλίσεις υγείας, αναλύοντας τα στοιχεία περίπου 980.000 ενηλίκων στις ΗΠΑ, ηλικίας έως 65 ετών, που είχαν διαγνωστεί με οξύ πόνο στη μέση. Περίπου το 11% των ασθενών αυτών απευθύνθηκε άμεσα στον φυσικοθεραπευτή, δηλάδη εντός δύο εβδομάδων από τη διάγνωση.
Τα ευρήματα έδειξαν ότι ήδη μετά τον πρώτο μήνα, οι ασθενείς αυτοί είχαν 32% – 57% λιγότερες πιθανότητες να χρειαστούν επιπλέον θεραπείες, όπως χειροπράκτη ή ορθοπεδικό, απεικονιστικές εξετάσεις, αναλγητικές ενέσεις στεροειδών ή να καταλήξουν στα επείγοντα. Οι ίδιες βελτιωμένες προοπτικές συνέχισαν να ισχύουν, αν και σε μικρότερα ποσοστά ακόμη και μετά από ένα χρόνο από την αρχική διάγνωση.
Σημειώνεται, ωστόσο, ότι σε κάποιες περιπτώσεις η έγκαιρη φυσικοθεραπεία δεν μείωσε τελικά το κόστος υγειονομικής περίθαλψης, καθώς το κόστος 2-3 μηνών θεραπείας μπορεί, για παράδειγμα, να υπερβεί την οικονομική επιβάρυνση μιας μαγνητικής τομογραφίας που αποφεύχθηκε. Ο δρ. Skolasky επιμένει, ωστόσο, πως παραμένει σημαντικό ότι τα άτομα που έλαβαν έγκαιρη φυσιοθεραπευτική φροντίδα δε χρειάστηκε να αναζητήσουν άλλες θεραπείες μεταγενέστερα τόσο συχνά όσο άλλοι ασθενείς.
Σε προηγούμενη έρευνα είχε διαπιστωθεί ότι η άμεση φυσικοθεραπεία μπορεί να μειώσει την πιθανότητα ο οξύς πόνος στην πλάτη να γίνει χρόνιος. Επιπροσθέτως, οι ασθενείς είναι καλύτερα προετοιμασμένοι την επόμενη φορά που θα αντιμετωπίσουν παρόμοιο πόνο. Άλλωστε, σχολιάζει ο δρ. Skolasky, ένας από τους στόχους της φυσικοθεραπείας είναι να διδάξει στους ανθρώπους τρόπους να διαχειρίζονται το πρόβλημα μόνοι τους.
Οι ερευνητές υπογράμμισαν ότι τα ευρήματά τους έρχονται σε πλήρη συμφωνία με αυτά που διαπιστώνουν στην καθημερινή πρακτική.
«Όσο πιο νωρίς επισκεφθεί ένας ασθενής με πόνο στη μέση τον φυσικοθεραπευτή, τόσο πιο σύντομα θα γίνει καλά και τόσο πιο απίθανο είναι να χρειαστεί συμπληρωματικές θεραπείες», λέει η δρ. Catherine MacLean, επικεφαλής ιατρός του Νοσοκομείου Εξειδικευμένης Χειρουργικής της Νέας Υόρκης.
Η ίδια υποστήριξε ότι η φυσικοθεραπεία μπορεί να ανακουφίσει άμεσα από τον πόνο στη μέση, βλετιώνοντας συνολικά την κατάσταση των ασθενών που ταλαιπωρούνται. «Η αίσθησή μου είναι ότι η φυσικοθεραπεία αυτή καθεαυτή είναι μόνο ένα μέρος της επιτυχούς αντιμετώπισης. Ένα άλλο μέρος είναι η διαβεβαίωση στον ασθενή ότι δεν του συμβαίνει κάτι σοβαρό και ότι μπορεί να αντιμετωπιστεί εξαιρετικά γρήγορα», είπε.
Φυσικά, ζητούμενο παραμένει το γεγονός της περιορισμένης, ανά περιπτώσεις, πρόσβασης στη φυσικοθεραπεία. Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν σε απομακρυσμένες περιοχές, όπου δεν υπάρχουν κέντρα φυσικοθεραπείας σε εύλογες αποστάσεις, ενώ σύμφωνα με τον δρ. Skolasky η θεραπεία αυτή απαιτεί και μια επένδυση χρόνου, που δεν έχουν όλοι την ευχέρεια να εξασφαλίσουν.
Η εν λόγω έρευνα δεν μπόρεσε να απαντήσει στο εάν η έγκαιρη φυσικοθεραπεία βοήθησε τους ανθρώπους να αποφύγουν τα φάρμακα για τον πόνο. Οι ειδικοί συνιστούν, ωστόσο, σε όποιον αντιμετωπίζει πόνο στη μέση, να καταφύγει σε άλλες θεραπευτικές μεθόδους πριν απευθυνθεί σε φαρμακευτικές αγωγές.
πηγη: ygeiamou.gr
Ποιους κινδύνους κρύβει ο «ατομικός κουμπαράς» για τις επικουρικές συντάξεις

των Σάββα Ρομπόλη και Βασίλειου Μπέτση
Πηγή: Euro2day
Σε πρόσφατη εκδήλωση για το Ταμείο Επικουρικής Κεφαλαιοποιητικής Ασφάλισης (ΤΕΚΑ), επαναλήφθηκε για μία ακόμη φορά η γνωστή επιχειρηματολογία η οποία απέχει τόσο από την θεωρία, όσο και από την αναφορά των δυσμενών αποτελεσμάτων της εμπειρίας της κεφαλαιοποίησης της κοινωνικής ασφάλισης σε άλλες χώρες σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο.
Πιο συγκεκριμένα, διατυπώθηκε η άποψη ότι ο ατομικός κουμπαράς δημιουργεί αντικίνητρο για την ανασφάλιστη εργασία, με την λανθασμένη αντίληψη ότι ο νέος θα απαιτεί να μην εργάζεται σε συνθήκες μαύρης εργασίας.
Όμως στην πραγματικότητα ο ατομικός κουμπαράς δεν θα μειώσει την ανασφάλιστη εργασία δεδομένου ότι με τις ασφαλιστικές εισφορές (6%) για την επικουρική κεφαλαιοποιητική ασφάλιση, να θεωρούνται από τους εργοδότες ως μισθολογικό κόστος, δεν θα αποκλείεται ενίοτε στην πράξη, σε μία αγορά ευέλικτων μορφών εργασίας, η επιλογή της ολικής ή της μερικής ανασφάλιστης εργασίας.
Παράλληλα, υποστηρίχθηκε ότι η επικουρική κεφαλαιοποιητική ασφάλιση θα θέσει τα θεμέλια για την αύξηση των επικουρικών συντάξεων. Προκύπτει όμως το ερώτημα. Πώς είναι δυνατόν να διακηρύσσεται η βεβαιότητα ότι το επίπεδο των συντάξεων του κεφαλαιοποιητικού συστήματος θα είναι υψηλότερο από το σημερινό, όταν το ύψος των συντάξεων εξαρτάται απολύτως (είναι συνάρτηση) από τις διακυμάνσεις και τον κίνδυνο των χρηματιστηρίων;
Από την άποψη αυτή αξίζει να σημειωθεί ότι οι ίδιοι οι επαγγελματίες ως διαχειριστές κεφαλαίων υποστηρίζουν ότι οι εκτιμήσεις που βασίζονται σε «ιστορικές αποδόσεις δεν εγγυώνται τις μελλοντικές αποδόσεις», επισημαίνοντας ότι τα «ψιλά γράμματα» που περιλαμβάνονται στις συμβάσεις των διαχειριστών κεφαλαίων προέκυψαν από τις μεγάλες απώλειες των κεφαλαιοποιητικών ασφαλιστικών ταμείων κατά την χρηματοπιστωτική κρίση του 2008.
Πράγματι, κατά την συγκεκριμένη κρίση εξανεμίστηκαν συντάξεις ύψους 5 τρισ. δολαρίων, τα οποία εγγυώνταν οι διαχειριστές, όπως οι δημόσιοι φορείς σήμερα στην Ελλάδα, με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι-ασφαλισμένοι να διεκδικήσουν τις αποταμιεύσεις σε ατελείωτες δικαστικές διαμάχες.
Ως εκ τούτου, η περίσσεια βεβαιότητα που διακηρύσσεται σήμερα στην Ελλάδα ότι οι νέοι και οι μελλοντικοί συνταξιούχοι θα λάβουν υψηλότερες από τις σημερινές επικουρικές συντάξεις εμπεριέχει σοβαρούς και πολλαπλούς κινδύνους, με αποτέλεσμα οι διακηρυσσόμενες υποσχέσεις, σύμφωνα με την διεθνή εμπειρία, να μην μπορούν να εκπληρωθούν. Κι’ αυτό επειδή οι πραγματικές αποδόσεις των επενδύσεων, μετά την αφαίρεση του κόστους διαχείρισης, των διαφόρων προμηθειών και της στάθμισης του επενδυτικού κινδύνου, δεν είναι μεγαλύτερες από την ανάπτυξη της ίδιας της οικονομίας.
Επίσης, ο δημογραφικός κίνδυνος ενυπάρχει τόσο στο διανεμητικό σύστημα, όσο και στο κεφαλαιοποιητικό σύστημα. Επομένως, αυτό που απαιτείται να γνωρίζουν οι νέες γενιές είναι ότι ο δημογραφικός κίνδυνος είναι εγγενής σε ένα συνταξιοδοτικό σύστημα ανεξάρτητα από το οικονομικό σύστημα με το οποίο λειτουργεί κι αυτό οφείλεται στο γεγονός του ετεροχρονισμού των καταβαλλόμενων εισφορών και του χρόνου λήψης της σύνταξης.
Έτσι, ένας νέος που εισήλθε στην αγορά εργασίας το 2022, έχει προσδόκιμο ζωής 79,5 έτη και το 2070 θα έχει προσδόκιμο ζωής 86,5 έτη. Αυτή η αύξηση του προσδόκιμου ζωής θα μειώσει την σύνταξή του κατά 25%. Για να μην μειωθεί το επίπεδο της σύνταξης του θα πρέπει η καταβαλλόμενη εισφορά του 6% να αυξηθεί στο 8%, γεγονός το οποίο θα συναντήσει την αντίδραση των εργοδοτών.
Επιπλέον, διατυπώθηκε η λανθασμένη άποψη ότι με την κεφαλαιοποίηση της επικουρικής ασφάλισης στην χώρα μας δημιουργούνται συνθήκες διασποράς του δημογραφικού κινδύνου με το επιχείρημα ότι μέχρι την συγκεκριμένη «μεταρρύθμιση» τόσο η κύρια, όσο και η επικουρική ασφάλιση λειτουργούσαν με βάση το διανεμητικό σύστημα με αποτέλεσμα το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης να είναι εκτεθειμένο στον δημογραφικό κίνδυνο, εννοώντας ότι το κράτος θα χρηματοδοτεί από τον Κρατικό Προϋπολογισμό πιθανά ελλείμματα που θα δημιουργούνται λόγω της γήρανσης του πληθυσμού.
Επομένως, η νέα γενιά απαιτείται να γνωρίζει ότι ο θεωρούμενος από τους δημόσιους φορείς κίνδυνος είναι η αύξηση των χρηματοδοτικών μεταβιβάσεων από το κράτος στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης οι οποίες λανθασμένα, κατά την νεοφιλελεύθερη αντίληψη, υπονομεύοντας την οικονομική ανάπτυξη, θεωρούνται ότι μετεξελίσσονται σε οικονομικό κίνδυνο.
Όμως, δεν αποκαλύπτεται στην νέα γενιά ότι με την θεσμοθέτηση (Ν.4826/21) της επικουρικής κεφαλαιοποιητικής ασφάλισης στην Ελλάδα το κράτος με χρέος 190% του ΑΕΠ αναλαμβάνει κόστος μετάβασης 78 δισ. ευρώ (1,5 δισ. ευρώ κατά μέσο όρο ετησίως), επιβαρύνοντας το δημόσιο χρέος στην χώρα μας με 78 δισ. ευρώ μέχρι το 2060.
Μάλιστα υποστηρίζεται λανθασμένα ότι το συγκεκριμένο χρέος είναι μόλις 120 εκατ. ευρώ το έτος, δεδομένου ότι στην αναλογιστική μελέτη που συνοδεύει τον Ν. 4826/2021, στο σενάριο με τις εντός της πραγματικότητας υποθέσεις εργασίας και όχι στο σενάριο με το υψηλό προεξοφλητικό επιτόκιο που είναι εκτός πραγματικότητας, το κόστος μετάβασης υπολογίζεται στο ποσό των 78 δισ. ευρώ και μάλιστα με την υποσημείωση ότι δεν έχουν ληφθεί υπόψη οι εγγυήσεις για αναπηρία, χηρεία και επενδύσεις.
Στις συνθήκες αυτές δεν αποκαλύπτεται στην νέα γενιά η ασφαλής, λόγω της χρηματοδοτικής συνδρομής του κράτους (φορολογουμένων), κερδοφορία των διαχειριστών των αποταμιεύσεων της νέας γενιάς καθώς και οι απώλειες των αγορών οι οποίες, σύμφωνα με το επιχείρημα ότι «ο κάθε νέος θα πρέπει να είναι διατεθειμένος να αναλάβει τον κίνδυνο των αγορών», θα οδηγήσουν στην μείωση του επιπέδου των επικουρικών συντάξεων.
Επομένως, η νέα γενιά γνωρίζοντας ότι οι απώλειες των αγορών θα οδηγήσουν στην μείωση του επιπέδου των επικουρικών τους συντάξεων, θα επιλέξει το χαρτοφυλάκιο χαμηλού κινδύνου με χαμηλές αποδόσεις και χαμηλές συντάξεις.
Έτσι, η διακήρυξη χορήγησης υψηλότερων συντάξεων από τις σημερινές επικουρικές συντάξεις θα επαληθευτεί μόνο με συνεχή, πλήρη, σταθερή εργασία και καταβολή επί σαράντα έτη των ασφαλιστικών εισφορών σε συνδυασμό με την επίτευξη υψηλών αποδόσεων επί σαράντα συνεχή έτη.
Στις συνθήκες αυτές είναι ενδιαφέρον να αναφερθούν οι επιφυλάξεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αναφορικά με την επάρκεια των μελλοντικών συντάξεων που θα χορηγούνται από τα κεφαλαιοποιητικά συστήματα των ατομικών λογαριασμών (Pension at a glance 2021). Κι’ αυτό επειδή παρατηρείται στα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης μια αυξητική τάση συνεχούς μείωσης του αριθμού των συμβάσεων εργασίας αορίστου χρόνου και μία συνεχής αύξηση των ατομικών συμβάσεων εργασίας στις οποίες δεσπόζουσα θέση κατέχουν όλες οι μορφές των ευέλικτων μορφών απασχόλησης συμπεριλαμβανομένων και των αμοιβών.
Με άλλα λόγια, οι δυσμενείς αυτές εξελίξεις, κατά βάση, μείωσης του μισθολογικού κόστους που συντελούνται στις αγορές εργασίας των κρατών-μελών, συνοδεύονται, μεταξύ των άλλων, από πολιτικές ατομικής αντιμετώπισης του κινδύνου του γήρατος. Κατά συνέπεια, αντικαθίστανται τα διανεμητικά συστήματα κοινωνικής ασφάλισης της αλληλεγγύης των γενεών από την κεφαλαιοποιητική ασφάλιση των ατομικών λογαριασμών, επιφέροντας σημαντικά πλήγματα στην επάρκεια των συντάξεων των μελλοντικών γενεών.
Για όλους αυτούς τους λόγους η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προτρέπει τα κράτη-μέλη στον σχεδιασμό και την άσκηση πολιτικών εξασφάλισης επαρκούς επιπέδου των συντάξεων των μελλοντικών γενεών, προκειμένου οι νέες γενεές στο μέλλον να συναντηθούν με ένα αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης το οποίο θα υπερβαίνει το όριο της φτώχειας.
Από την άποψη αυτή αξίζει να σημειωθεί ότι το 2021 στην Ελλάδα (ΕΛΣΤΑΤ,2022) ένας στους τρεις κατοίκους (28,3% του πληθυσμού-2.971.200 άτομα) από 27,4% το 2020, αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο της φτώχειας (ατομικό ετήσιο εισόδημα έως 5.251 ευρώ), πλήττοντας ιδιαίτερα εργαζόμενους(ες), ανέργους(ες), κ.λ.π. οι οποίοι βρίσκονται σε χαμηλή ένταση εργασίας και εισοδήματος.
* Ο κ. Σάββας Γ. Ρομπόλης (φωτ.) είναι Ομότ. Καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου. Ο κ. Βασίλειος Γ. Μπέτσης είναι Δρ. Παντείου Πανεπιστημίου
πηγη: kommon.gr
- Τελευταια
- Δημοφιλή