Ο λόγος γίνεται για το «SS AYRFIELD», το οποίο ναυπηγήθηκε το 1911 στην Μ. Βρετανία και είχε συνολικό μήκος 70 μέτρα.

Το πλοίο στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου πολέμου μετέφερε προμήθειες για τα Αμερικάνικα στρατεύματα στην περιοχή του Ειρηνικού ωκεανού.

Αργότερα πουλήθηκε σε εφοπλιστική εταιρία και ήταν ενεργό σε διάφορες θάλασσες έως το 1972.

Τότε μεταφέρθηκε στο αγκυροβόλιο του Homebush Bay της Αυστραλίας όπως μαζί με άλλα κουφάρια τέτοιων πλοίων αργοπέθαινε μέσα στην σκουριά και την εγκατάλειψη!

Το πλοίο αυτό από το 1982 είναι το στολίδι στο κόλπο Homebush και αποτελεί την ατραξιόν της περιοχής αφού οι τοπικές αρχές το ζωντάνεψαν και το μετέτρεψαν σε ένα τεράστιο φυτόκηπο καλύπτοντας το με  πυκνή βλάστηση.

Αυτή την περίοδο οι Αυστραλοί αποφάσισαν να αναζωογονήσουν τον κατεστραμμένο κόλπο από την βιομηχανική δραστηριότητα και από τότε το πλοίο είναι το πιο δημοφιλές αξιοθέατο της πόλης και μοιάζει με ένα θαύμα της φύσης και με μικρό νησάκι!

Η Διοίκηση του Ε.Κ. Πειραιά εκφράζει την αλληλεγγύη της στον αγώνα των Ναυτεργατικών Σωματείων, του σωματείου ΕΝΕΔΕΠ, του Συνδικάτου Μετάλλου Πειραιά και του σωματείου των Ναυπηγοξυλουργών που έχουν πάρει απόφαση για 24ωρη Παμπειραϊκή απεργία στις 25/10/2022 και Πανελλαδική για τα ρυμουλκά.

Η απεργία αυτή αναδεικνύει,

όσο αναφορά τους ναυτεργάτες την νέα επίθεση που έχουν σχεδιάσει κυβέρνηση – ΥΕΝ – Εφοπλιστές ενάντια στις ΣΣΕ σε όλες τις κατηγορίες πλοίων μέσα από την επιχειρούμενη αναθεώρηση του ΚΙΝΔ (Κώδικας Ιδιωτικού Ναυτικού Δικαίου). Παράλληλα βάζει μπροστά και στο προσκήνιο την ανάγκη υπογραφής των ΣΣΕ με πραγματικές αυξήσεις που θα καλύπτουν τις τεράστιες απώλειες που έχει υποστεί το Ναυτεργατικό εισόδημα από την αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης – εφοπλιστών όλα τα τελευταία χρόνια.

Για τους λιμενεργάτες στις προβλήτες ΙΙ και ΙΙΙ της Cosco, ένα χρόνο μετά την δολοφονία του συναδέλφου τους, που παλεύουν για την εφαρμογή των ΒΑΕ, την εφαρμογή της ΣΣΕ για όλους τους εργαζόμενους στις προβλήτες ΙΙ και ΙΙΙ, χωρίς διαχωρισμό σε νέους και παλιούς, για να σταματήσει η ομηρία στους εργαζόμενους μέσω εργολάβων και ΟΦΕ καθώς και μέτρα για την υγιεινή και ασφάλεια.

Για του μεταλλεργάτες και τους ναυπηγοξυλουργούς που διεκδικούν την εφαρμογή και την υποχρεωτικότητα της τοπικής κλαδικής ΣΣΕ καθώς και να παρθούν μέτρα για την υγιεινή και ασφάλεια στους χώρους όπου εργάζονται.

Όλοι οι εργαζόμενοι σήμερα χρειάζεται να παλέψουν διεκδικώντας την λήψη άμεσων – ουσιαστικών και αποτελεσματικών μέτρων για την προστασία του εισοδήματός μας από την εκρηκτική άνοδο του πληθωρισμού και των καθημερινών ανατιμήσεων στην ενέργεια, στα καύσιμα και ευρύτερα στα βασικά καταναλωτικά αγαθά και προϊόντα.

Προετοιμάζουμε με όλες μας τις δυνάμεις την Πανελλαδική απεργία στις 9 Νοεμβρίου και την συγκέντρωση που οργανώνει το ΕΚΠ, στην πλατεία Καραϊσκάκη στις 11.00 το πρωί.

Καλούμε τα Σωματεία μέλη μας και όλους τους εργαζόμενους να εκφράσουν την δραστήρια αλληλεγγύη τους στον δίκαιο αγώνα των εργατικών σωματείων που έχουν προκηρύξει απεργία για τις 25 Οκτώβρη.

Η Διοίκηση

Της Βάσως Αγγελέτου

Διευρύνεται διαρκώς η ψαλίδα των επιτοκίων ανάμεσα στις καταθέσεις και τις χορηγήσεις, χωρίς καμία ένδειξη ότι η τάση αυτή θα αντιστραφεί τους επόμενους μήνες όπου αναμένεται περαιτέρω σύσφιξη της νομισματικής πολιτικής από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Στελέχη του τραπεζικού κλάδου εκτιμούν, σε δηλώσεις τους στο Capital.gr, ότι τα επιτόκια καταθέσεων δεν αναμένεται να συγκλίνουν σύντομα με τα επιτόκια χορηγήσεων καθώς "δεν υφίσταται ανάγκη ρευστότητας στο εγχώριο σύστημα". Πράγματι, η αύξηση των καταθέσεων κατά 40 δισ. ευρώ στη διάρκεια της πανδημικής κρίσης από τις επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά έχουν "πλημμυρίσει" με ρευστότητα τις ελληνικές τράπεζες που κανένα κίνητρο δεν έχουν να διεκδικήσουν αύξηση των καταθέσεων από τον ανταγωνισμό.

Πράγματι, τα στοιχεία των εμπορικών τραπεζών "δείχνουν" μηδενικές ή σχεδόν μηδενικές αυξήσεις στα επιτόκια των προθεσμιακών καταθέσεων (5-10 μονάδων βάσης), οι οποίες αντανακλούν ταχύτερα τις μεταβολές στην αγορά. Με βάση τα στοιχεία της ΤτΕ, το μέσο σταθμισμένο επιτόκιο για τα νέα δάνεια αυξήθηκε τον Αύγουστο κατά 29 μονάδες βάσης και διαμορφώθηκε στο 4,00%. 

Σημειώνεται ότι η τιμολογιακή πολιτική των τραπεζών εμπίπτει στην εμπορική τους πολιτική -η οποία ουδόλως εξετάζεται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και, ειδικότερα, τον εποπτικό μηχανισμό SSM. Όσο υψηλότερη είναι η κερδοφορία των εποπτευόμενων τραπεζών τόσο πιο "ασφαλείς" θεωρούνται στα μάτια του Επόπτη που όμως δεν παρεμβαίνει σε θέματα τιμολόγησης.

Εν τω μεταξύ, η αυξητική τάση των επιτοκίων αναμένεται να συνεχιστεί και, ενδεχομένως, να επιταχυνθεί τους επόμενους μήνες. Μετά από δύο αυξήσεις του βασικού επιτοκίου του ευρώ, κατά 50 μονάδες τον Ιούλιο και κατά 75 μ.β. τον Σεπτέμβριο, οι αγορές προεξοφλούν μια νέα αύξηση 75 μ.β. στην επόμενη συνεδρίαση της ΕΚΤ στις 27 Οκτωβρίου. Η Φρανκφούρτη ακολουθεί κατά πόδας την Ουάσιγκτον στην επιθετική σύσφιξη της νομισματικής πολιτικής με στόχο τη συγκράτηση των ισχυρών πληθωριστικών πιέσεων που καταγράφονται και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, αν και η Fed έχει ήδη αγγίξει τα επίπεδα του 3,1%.

Στεγαστικά με κυμαινόμενο vs σταθερό επιτόκιο

Το κόστος χορήγησης δανείων σταθερού επιτοκίου έχει αυξηθεί κατακόρυφα για τις εμπορικές τράπεζες που πληρώνουν πολύ ακριβά το "κλείδωμα" των επιτοκίων στη διατραπεζική αγορά, ιδίως για μεγάλα διαστήματα (10, 20 ή 30 ετών). Παρ’ όλα αυτά, τα εγχώρια ιδρύματα εξακολουθούν να προσφέρουν στους πελάτες τους δυνατότητα σταθερού επιτοκίου για τα στεγαστικά δάνεια -με το ανάλογο, βέβαια, κόστος. 

Ενδεικτικά, ένα στεγαστικό δάνειο σταθερού επιτοκίου και διάρκειας 20 ετών έχει πλέον επιτόκιο της τάξης του 4,80%, ενώ το ίδιο δάνειο με κυμαινόμενο επιτόκιο κοστίζει λιγότερο από 4%. Όπως εξηγούν πηγές του κλάδου, οι τράπεζες έχουν απορροφήσει ένα μέρος του αυξημένου κόστους στα δάνεια κυμαινόμενου επιτοκίου με σκοπό να αποτρέψουν ένα "σοκ" στη ζήτηση για δάνεια εκ μέρους των πελατών τους. Με το Euribor 3μήνου να κυμαίνεται σήμερα στο 1,45%, το spread έχει μειωθεί πλέον το 2,5% από 3,5% που ήταν πριν από ένα έτος, καθώς σταδιακά "ψαλιδίστηκε" στο 3,10%, 2,90% κ.ά.

Πόσο αυξάνεται η δόση του στεγαστικού

Κατά 50 ευρώ αυξάνεται η δόση του στεγαστικού δανείου που πληρώνουν τα νοικοκυριά για κάθε αύξηση του Euribor κατά μία ποσοστιαία μονάδα, όπως φαίνεται στον παρακάτω πίνακα. Όσο πιο πρόσφατο είναι το δάνειο, τόσο περισσότερο επιβαρύνεται ο οφειλέτης, αφού τα στεγαστικά δάνεια προτεραιοποιούν τις αποπληρωμές τόκων, με το κεφάλαιο να εξοφλείται τελευταίο.

Στον πίνακα που ακολουθεί παρουσιάζεται ένα ενδεικτικό παράδειγμα στεγαστικού δανείου ύψους 100.000 ευρώ, διάρκειας 20 ετών, το οποίο βρίσκεται στην έναρξη της περιόδου αποπληρωμής. Το κυμαινόμενο επιτόκιο είναι συνδεδεμένο με Euribor 3μήνου και ως επιτόκιο εκκίνησης έχει ληφθεί το 3%. 

Επανέρχεται η ρήτρα πρόωρης αποπληρωμής

Ένα νέο δεδομένο που έρχετα να επιβαρύνει ακόμη περισσότερο τους δανειολήπτες είναι η επαναφορά της ρήτρας πρόωρης αποπληρωμής. Θυμίζεται ότι το 2019 καταργήθηκε η ρήτρα για τα δάνεια που εξοφλούνται πριν από τη λήξη τους, καθώς τα μηδενικά επιτόκια καθιστούσαν αμελητέα την επιβάρυνση των τραπεζών που προέβαιναν σε αντιστάθμιση του επιτοκιακού ρίσκου για μεγάλες διάρκειες. 

Η επαναφορά της ρήτρας, εξηγούν αρμόδια τραπεζικά στελέχη, συνεπάγεται ότι η πρόωρη αποπληρωμή στεγαστικών δανείων έχει γίνει και πάλι άκρως σύμφορη για τον δανειολήπτη που θα προτιμήσει να εξοφλήσει το στεγαστικό του δάνειο στη λήξη του.

Πηγή: capital.gr

Ενάντια στο «υψηλό κόστος ζωής», το μισθολογικό, το συνταξιοδοτικό.

Αυτό το φθινόπωρο η κοινωνική αναταραχή ξεκίνησε στις 27 Σεπτέμβρη. Η Γενική Συνομοσπονδία Εργαζομένων (CGT) ανακοίνωσε την ημέρα αυτή απεργία στα διυλιστήρια της Total Energies (Τόταλ Ένερτζις) για να επιτύχει αυξήσεις στους μισθούς. Την επόμενη μέρα, το διυλιστήριο τη Χάβρης (Seine-Maritime), το μεγαλύτερο στη Γαλλία, άρχισε να κλείνει. Αλλά η διοίκηση του ομίλου πετρελαίου θέλει να είναι καθησυχαστική: υπόσχεται ότι δεν θα υπάρξει διακοπή της προσφοράς, χάρη στα αποθέματα που του επιτρέπουν να υπάρχει επάρκεια για είκοσι ημέρες έως ένα μήνα. Την ίδια αυτή μέρα η εταιρεία, που αρνείται να πληρώσει φόρους για υπερκέρδη προφασιζόμενη ότι αυτά έγιναν εκτός Γαλλίας (στην Ουγκάντα), ανακοίνωσε ότι θα καταβάλει στους μετόχους της 2,6 δισ. ευρώ σε έκτακτα μερίσματα, χωρίς να προκληθεί καμία αντίδραση από την εκτελεστική εξουσία, η οποία φαίνεται ότι δεν περίμενε εργατικές κινητοποιήσεις τουλάχιστον αυτή τη στιγμή και παρουσιάζεται αδιάφορη για τους εργαζόμενους.

Στις 29 Σεπτεμβρίου, πρώτη μέρα απεργίας και διεπαγγελματικής κινητοποίησης από την έναρξη του φθινοπώρου. Και η πρώτη μετά την επανεκλογή του Εμανουέλ Μακρόν τον Απρίλιο. Συνολικά, περισσότεροι από 250.000 άνθρωποι διαδήλωσαν σύμφωνα με στοιχεία της CGT, ενώ το υπουργείο Εσωτερικών, από την πλευρά του, μέτρησε 118.500 συμμετέχοντες σε 200 πορείες ανά την επικράτεια. Και αυτό, παρόλο που ο Εμανουέλ Μακρόν είχε επιλέξει, την προηγούμενη μέρα, να επισπεύσει τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος, ανοίγοντας έναν νέο κύκλο διαβουλεύσεων με τους κοινωνικούς εταίρους και τις πολιτικές δυνάμεις της χώρας, με στόχο ένα ολοκληρωμένο νομοσχέδιο προς το τέλος χειμώνα.

Πολύ σύντομα, οι απεργίες επεκτάθηκαν σε όλα τα διυλιστήρια τόσο της Τόταλ Ένερτζις όσο και της Έξον Μόμπιλ. Στους απεργούς άρχισαν να προστίθενται οι εργαζόμενοι στους Πυρηνικούς σταθμούς Παραγωγής Ενέργειας και τα Μαζικά Μέσα Μεταφοράς ιδιαίτερα στη Εθνική Εταιρεία Σιδηροδρόμων ( SNCF) και τα λοιπά Δημόσια Μέσα μεταφοράς του Παρισιού και της ευρύτερης περιοχής του, της Ιλ ντε Φράνς. Ατελείωτες ουρές στα πρατήρια καυσίμων σε όλη τη Γαλλία - ιδιαίτερα στη Βορειοανατολική Γαλλία, στην Ο ντε Φρανς.

Στη Ναντέρ, πολύ κοντά στο Παρίσι, τις μέρες της έλλειψης καυσίμων τον Οκτώβρη του 2022

 «Είναι σαν στα «κίτρινα γιλέκα», οι υπουργοί δεν είδαν τίποτα να έρχεται», ξεσπούσε σε τηλεοπτικά συνεργεία εξοργισμένος ο πρόεδρος της Ο ντε Φρανς, Ξαβιέ Μπερτράν, που η περιοχή του πλήττεται ιδιαίτερα από την έλλειψη. Μετά από αρκετές ημέρες –δυό ολόκληρες εβδομάδες δισταγμού του Υπουργικού συμβουλίου και με το 30% των πρατηρίων να είναι κλειστά, η πρωθυπουργός Ελιζαμπέτ Μπορν, την Τρίτη 11 Οκτωβρίου, εκδίδει διατάγματα επιτάξεων προσωπικού στα διυλιστήρια.

Όλη η εκτελεστική εξουσία, του προέδρου Μακρόν συμπεριλαμβανομένου, προσπαθεί να βγάλει την ουρά της απ’ έξω^. Ρίχνουν την μπάλα ο ένας στον άλλο. Προτείνουν στην εργοδοσία να αυξήσει τους μισθούς –με αντάλλαγμα να μην φορολογήσουν τα υπερκέρδη– και στα συνδικάτα να δείξουν υπευθυνότητα απέναντι στο «Έθνος». Φοβούνται την επέκταση του απεργιακού κινήματος και των διεκδικήσεων και σε άλλα κοινωνικά στρώματα.

Την Πέμπτη 13 Οκτωβρίου, τέσσερις συνδικαλιστικές οργανώσεις εργαζομένων - η Γενική Συνομοσπονδία εργαζομένων (CGT), η Εργατική Δύναμη (FO), η Ενιαία Συνδικαλιστική Ομοσπονδία (FSU) και η Συνδικαλιστική Ένωση Αλληλεγγύης - και τέσσερα κινήματα που εκπροσωπούν τη νεολαία - η Ανεξάρτητη και Δημοκρατική Ομοσπονδία Λυκείων Φοιτητές (FIDL), η Εθνική Ένωση Φοιτητών της Γαλλίας (UNEF), το Εθνικό Κίνημα Λυκείων (MNL) και το η Φωνή των Λυκείων ( La Voix lycéenne) – καλούν σε απεργία την Τρίτη 18 Οκτωβρίου, για μια ημέρα διεπαγγελματικής δράσης για «την αύξηση των μισθών και για την υπεράσπιση του δικαιώματος στην απεργία». Οι εργαζόμενοι στους πυρηνικούς σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, στις δημόσιες συγκοινωνίες, στις δημόσιες συγκοινωνίες του Παρισιού και της ευρύτερης περιοχής του, οι καθηγητές, οι δάσκαλοι, οι μαθητές-φοιτητές σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης καλούνται να συμμετέχουν.

Την Παρασκευή 14 Οκτωβρίου, ο εκπρόσωπος της Γαλλικής Δημοκρατικής Συνομοσπονδίας Εργασίας (CFDT) στην Total Energies ανακοίνωσε ότι βρέθηκε συμβιβασμός μέσα σε μια νύχτα και στη συνέχεια υπογράφηκε για αύξηση μισθού 7%. Η Γενική Συνομοσπονδία Εργαζομένων (CGT), που ζητά αύξηση 10%, έκλεισε τη διαδικασία των συζητήσεων και υποσχέθηκε να συνεχίσει το απεργιακό κίνημα. Από τα επτά διυλιστήρια στη Γαλλία, τα πέντε παραμένουν κλειστά καθώς και αρκετές αποθήκες καυσίμων.

Και ερχόμαστε στην Κυριακή 16.10. 2022…

Το Νέο Ενωτικό Σχήμα της Αριστεράς (NUPES) προετοίμαζε καιρό τη διαδήλωση αυτή στο Παρίσι -από τη Νασιόν στην Βαστίλλη- για το μισθολογικό και την κλιματική κρίση. Δεδομένης της συγκυρίας, προσπάθησε να εκμεταλλευτεί και να συνενώσει σε ένα ενιαίο κοινωνικό ρεύμα διεκδίκησης, τόσο την κοινωνική διαμαρτυρία που γεννήθηκε από την κρίση των καυσίμων σε όλη τη Γαλλία, όσο και τα αιτήματα των εργαζομένων για το μισθολογικό, το συνταξιοδοτικό και την αδράνεια της κυβέρνησης σχετικά με τα μέτρα που θα πρέπει να ληφθούν ενάντια στην κλιματική αλλαγή.

Οι Ολιβιέ Φωρ (σοσιαλιστές), Ματίλντ Πανό (Ανυπότακτη Γαλλία), Φιλίπ Πουτού (Νέα Αντικαπιταλιστική Αριστερά) , Ανί Ερνώ (Νόμπελ Λοτεχνίας 2022) Ζαν Λυκ Μελενσόν κατά τη διάρκεια της «πορείας ενάντια στο υψηλό κόστος ζωής και την κλιματική α», στο Παρίσι, στις 16 Οκτωβρίου 2022. (ΖΑΝ-ΚΛΩΤ ΚΟΥΤΩΣ –Λε Μοντ.)

Η «Ανυπόταχτη Γαλλία» πρωτοστάτησε για την όσο το δυνατόν ευρύτερη συμμετοχή. Η επιτυχία της διαδήλωσης λόγω της απουσίας των συνδικαλιστικών οργανώσεων δεν ήταν καθόλου βέβαιη. Αλλά η συγκυρία της σύγκλισης της κοινωνικής δυσαρέσκειας που αναφέραμε πιο πάνω, αλλά και της απειλής χρήσης του άρθρου 49.3 του Κανονισμού της Εθνοσυνέλευσης, από την Ελιζαμπέτ Μπορν, για την ψήφιση του Δημοσιονομικού Προϋπολογισμού (να μην γίνει δηλαδή ανοικτή συζήτηση στην Εθνοσυνέλευση) έχουν οξύνει τα πνεύματα και την κινητοποίηση του κοινού.

Έτσι, η ανταπόκριση υπήρξε ενθουσιώδης. Πλήθος διαδηλωτών με σημαίες και πλακάτ για περισσότερη κοινωνική δικαιοσύνη και ενάντια στο υψηλό κόστος ζωής και την κυβερνητική απραξία για την κλιματική αλλαγή έδωσε τον τόνο και αναπτέρωσε την ενότητα των αριστερών κομμάτων.

 Ο Ζαν-Λυκ Μελενσόν μιλώντας επάνω σε ένα φορτηγό που λειτουργούσε ως κινούμενη εξέδρα ομιλιών στη μέση του πλήθους, δήλωνε:

«Είναι η μεγάλη λαϊκή συσπείρωση. Είμαστε εμείς που την ξεκινάμε με αυτή την πορεία που έχει τεράστια επιτυχία. Η Γαλλία δεν έχει παραιτηθεί. Η Γαλλία δεν έχει συμβιβαστεί. Η Γαλλία ζητάει την οικοδόμηση ενός νέου Λαϊκού Μετώπου, που θα ασκήσει την εξουσία όταν απαιτηθεί».

Τελικά η διαδήλωση, με κάποιες στιγμές έντασης με την αστυνομία, υπολογίστηκε σε 140.000 άτομα σύμφωνα με τους διοργανωτές και σε 30.000 άτομα σύμφωνα με την αστυνομία. Η πορεία συγκέντρωσε εκτός ​​από αριστερούς και ακτιβιστές της Nupes, φοιτητές, δημόσιους υπαλλήλους, νοσοκομειακό προσωπικό, δασκάλους, συνδικαλιστές και «κίτρινα γιλέκα».

Στο φορτηγό –αυτοσχέδια εξέδρα ομιλητών, πολιτικοί, συνδικάτα και σύλλογοι διαδέχονταν ο ένας τον άλλο, όλο το απόγευμα.

Εκτός από τον Ζαν-Λυκ Μελενσόν , όλες οι προσωπικότητες της συμμαχίας, από την Ανυπότακτη Γαλλία, τους σοσιαλιστές, τους οικολόγους, τους κομμουνιστές, συμπαρατάχθηκαν στη διαδρομή. Οι σημαντικότεροι απόντες της ημέρας, ο κομμουνιστής ηγέτης, Φαμπιέν Ρουσσέλ, σε διαμάχη με τον Ζαν-Λυκ Μελενσόν, και ο πρώην οικολόγος υποψήφιος για την προεδρία Γιαννίκ Ζαντό…

Κατά τη διάρκεια της πορείας ενάντια στο υψηλό κόστος ζωής και την κλιματική αδράνεια, στο Παρίσι, στις 16 Οκτωβρίου 2022. JEAN-CLAUDE COUTAUSSE για τη Λε Μοντ.

Ο Ολιβιέ Φωρ , ο οποίος μίλησε μετά τον Ζαν-λυκ Μελενσόν , είπε . «Τι κοινό έχουμε αγαπητοί φίλοι;» Εμείς που κάποιες φορές έχουμε έρθει αντιμέτωποι, είμαστε μαζί γιατί πιστεύουμε ότι οι κοινές αιτίες που κουβαλάμε αξίζουν περισσότερο από όλα τα υπόλοιπα.

«Πρέπει να αντιστρέψουμε την ισορροπία δυνάμεων. Ελπίζουμε ότι αυτό συμβαίνει, ξεκίνησε ο Φιλίπ Πουτού, αρχηγός του Νέου Αντικαπιταλιστικού Κόμματος. Το δικό μας άρθρο 49.3 είναι η γενική απεργία. »

‘Ολοι δείχνουν να πιστεύουν ότι οι αγώνες πρόκειται να συγκλίνουν τις επόμενες εβδομάδες. Δεδομένου δε ότι η επόμενη δοκιμασία είναι την Τρίτη 18 Οκτωβρίου, με το κάλεσμα για τη διεπαγγελματική απεργία από τα συνδικάτα και τα σωματεία νέων που αναφέραμε παραπάνω, πολλοί από τους ομιλητές στη διαδήλωση τονίζουν από την κινούμενη εξέδρα: «Το σήμερα μπορεί να συνεχιστεί μόνο με την συμπαράταξη και άλλων κινημάτων», «Είναι μια στιγμή που ανεβαίνει η οργή εκείνων, των πολλών Γάλλων, που δεν αντέχουν το γεγονός, ότι σε μια χώρα σαν τη δική μας, υπάρχει τέτοια ανισότητα»

Για πολλούς, ιδιαίτερα από τα ‘κίτρινα γιλέκα’ είναι σίγουρο ότι επέρχεται μεγάλη κινητοποίηση. Δεν είναι ακριβώς σίγουρο το πότε. Πάντα υπάρχει θρυαλλίδα που βάζει φωτιά σε όλο τον κάμπο .

΄Ηταν άραγε αυτή, η άρνηση της Τοτάλ να αυξήσει τα μεροκάματα των εργαζομένων ; Μπορεί. Πάντως πολλοί διεθνείς και άλλοι ντόπιοι παράγοντες έχουν φροντίσει πολύ καλά για τη σύγκλιση των αντιθέσεων . Δεν χρειάζεται να ανησυχούμε για αυτό….

Πηγές : Διαδικτυακές εκδόσεις Lemonde.fr, Alternatives Économiques.

Πηγή: kommon.gr