Η εξέγερση του Πολυτεχνείου έμπνευση για να βρει η οργή τρόπο και μέσα να εκφραστεί

Φάκελος: Πολυτεχνείο 

Σαράντα εννιά χρόνια μετά την λαϊκή εξέγερση του πολυτεχνείου ο λαός και η νεολαία βιώνουν στο πετσί τους τη βαθιά κρίση του συστήματος με αποτέλεσμα το αίτημα του τότε για «ψωμί-παιδεία-ελευθερία» να συνεχίζει να εμπνέει τους αγώνες για τα σύγχρονα εργατικά δικαιώματα. Η σημερινή ιδιαίτερα δυσμενή συνθήκη με την κατακόρυφη αύξηση του κόστους ζωής, με το ξέσπασμα του ρωσο-ουκρανικού πολέμου και την ένταση των ελληνοτουρκικών ανταγωνισμών, καθώς και η όξυνση του αυταρχισμού και της καταστολής σε όλα τα επίπεδα συνθέτουν ένα ασφυκτικό τοπίο και μια λαϊκή οργή που σιγοβράζει χωρίς να μπορεί να βρει τον τρόπο και τα μέσα για να εκφραστεί.

Ζούμε στην εποχή της τεράστιας επιστημονικής και τεχνολογικής ανάπτυξης και η κοινωνική πλειοψηφία αδυνατεί οικονομικά να περάσει τον μήνα. Στις καθημερινές συζητήσεις μονοπωλεί το ζήτημα της ακρίβειας και ο χειμώνας που έρχεται με τα τεράστια ενεργειακά κόστη φαντάζει δυσβάσταχτος. Ο κόσμος ψάχνει απαντήσεις για το πώς θα τα βγάλει πέρα, ενώ η κυβέρνηση αποποιείται κάθε ευθύνη, πετώντας μας ψίχουλα μέσω της επιδοματικής πολιτικής. Η αγανάκτηση μεγαλώνει όταν βλέπουμε να σπαταλιόνται χρήματα για την ενίσχυση της αστυνομίας και την αγορά πολεμικών εξοπλισμών αντί να δοθούν σε κοινωνικά αγαθά όπως η υγεία και η παιδεία. Η οργή φουντώνει όταν δουλεύουμε από το πρωί μέχρι το βράδυ και παίρνουμε ψίχουλα, ενώ οι μεγάλες εταιρείες θησαυρίζουν στις πλάτες μας.

Η δικιά μας απάντηση πρέπει να είναι η διεκδίκηση μιας ζωής με αξιοπρέπεια με βάση τις ανάγκες και τις δυνατότητες της εποχής. Όταν η κοινωνική ψαλίδα ανοίγει σε βάρος των εργαζόμενων και προς όφελος των κερδών του κεφαλαίου, δεν μπορεί η απάντηση μας να μην βασίζεται στην αντιστροφή αυτής της κατάστασης μέσω της ανατροπής της αστικής επίθεσης, της κυβέρνησης και των άλλων επίδοξων διαχειριστών.
Ταυτόχρονα, το ξέσπασμα του πολέμου στην Ουκρανία, στο κέντρο της Ευρώπης, που αναμένεται να ενταθεί το επόμενο διάστημα, ανέδειξε τους θανάσιμους κινδύνους που εγκυμονεί ο καπιταλισμός για ολόκληρη την ανθρωπότητα. Η διεθνιστική πάλη για ειρήνη, φιλία και αλληλεγγύη των λαών, που δε διαλέγει στρατόπεδο σε πολέμους που γίνονται αποκλειστικά για τα κέρδη του κεφαλαίου, επανανοηματοδοτείται στο σήμερα. Τα βασικά συνθήματα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου ενάντια στον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό συγκροτούν κεντρικά σύγχρονα αιτήματα που σε συνδυασμό με το αίτημα για λεφτά προς όφελος της κοινωνίας και όχι για πολεμικούς εξοπλισμούς και ασκήσεις είναι βασικές πλευρές της αντιπολεμικής πάλης του κινήματος.

Η αντεργατική πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ συμπληρώνεται από την αυταρχική θωράκιση του κράτους. Η τεράστια ένταση της καταστολής και του αυταρχισμού σε όλα τα επίπεδα αποτελεί ανάγκη του σύγχρονου ολοκληρωτικού καπιταλισμού να θωρακιστεί απέναντι σε μια κοινωνία που βράζει και να προλάβει την κοινωνική θύελλα που θα ξεσπάσει. Από την πλευρά μας, είναι αναγκαία η ανάδειξη της εργατικής δημοκρατίας και της πάλης για τα σύγχρονα δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες ως απαραίτητους όρους για να αναπνεύσουμε και να ζήσουμε ελεύθερα.

Σήμερα απαιτείται να πάρει προβάδισμα μια αντικαπιταλιστική, επαναστατική, σύγχρονα κομμουνιστική απάντηση, που θα σηκώνει το γάντι στο κεφάλαιο και την πολιτική του

Η εμπειρία της εξέγερσης του Πολυτεχνείου είναι διδακτική και δείχνει τον δρόμο και στο σήμερα. Ο τριήμερος εορτασμός του Πολυτεχνείου χρειάζεται να αποτελέσει και φέτος σημείο συνάντησης του φοιτητικού, του μαθητικού και ευρύτερα του εργατικού κινήματος. Για να πετύχουν νίκες οι αγώνες, είναι επιτακτική η υπέρβαση του κατακερματισμού των επιμέρους κινημάτων αλλά και της εκλογικής αναμονής που καλλιεργεί η κυβέρνηση και η αντιπολίτευση, που μαγικά θα φέρει καλύτερες μέρες. Σε μια συνθήκη που η λογική του μικρότερου κακού φαίνεται να επικαθορίζει μεγάλο μέρος από τις δυνάμεις του κινήματος αλλά και της αριστεράς, απαιτείται να πάρει προβάδισμα μια αντικαπιταλιστική, επαναστατική, σύγχρονα κομμουνιστική απάντηση που θα σηκώνει το γάντι στο κεφάλαιο και την πολιτική του, που θα μπορεί να ενώνει τις αντιστάσεις σε κατεύθυνση πραγματικά ανατρεπτική, που θα μπορεί να εμπνέει για έναν άλλο δρόμο, τον δρόμο της κοινωνικής χειραφέτησης.

Πέρα από τα όρια του «εφικτού»

Το Πολυτεχνείο αποτελεί πάντα για την επαναστατική αριστερά την αφορμή να αναδείξει πως το σύστημα της εκμετάλλευσης, του πολέμου και της καταπίεσης δεν είναι μονόδρομος. Αντίθετα, η ανάδειξη της εξέγερσης σαν βαθιά πολιτική πράξη που βλέπει πέρα από τα όρια του «εφικτού» και προβάλλει μια σύγχρονη κομμουνιστική προοπτική είναι πιο αναγκαία από ποτέ.

Η αντιδικτατορική πάλη για την ανατροπή της χούντας των συνταγματαρχών και η προσπάθεια μετατροπής της σε έναν ευρύτερο αντιιμπεριαλιστικό αγώνα απέναντι στις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ μας διδάσκει μέχρι και σήμερα να μην προσαρμοστούμε στην «κανονικότητα» που μας επιβάλουν, να μην συμβιβαστούμε αναζητώντας ρεαλιστικές λύσεις. Μας διδάσκει ότι όταν όλα γύρω μας φαντάζουν δυσοίωνα, η πάλη του λαού και της νεολαίας για την ανατροπή της υπάρχουσας κατάστασης αποτελεί την μοναδική εναλλακτική. Για να μπορέσει το πράγμα να πάει αλλιώς, απαιτείται το εργατικό-λαϊκό κίνημα να παλέψει για την συντριπτική ήττα της πολιτικής του κεφαλαίου και της ΕΕ, για την ανατροπή της κυβέρνησης της ΝΔ και κόντρα στην συναίνεση των ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ, με κεντρικό στόχο να προκληθούν ουσιαστικά ρήγματα στην αστική πολιτική που θα χαράξουν τον δρόμο για ευρύτερες αλλαγές σε αντικαπιταλιστική-επαναστατική κατεύθυνση.

Πηγή: prin.gr

Σε ολόκληρο τον κόσμο έχει αναπτυχθεί ένα τεράστιο κίνημα για την προστασία του περιβάλλοντος και των κινδύνων που διαμορφώνει η ανεξέλεγκτη επιχειρηματική δραστηριότητα η  οποία αποδεδειγμένα ενοχοποιείται στο όνομα της αύξησης των κερδών και οδηγούν τον πλανήτη στα όρια της απόλυτης καταστροφής.

Οι διεθνείς συναντήσεις και οι έως τώρα αποφάσεις που λαμβάνονται εκεί συνιστούν ημίμετρα και η κατάσταση οδηγείται σε ένα περιβαλλοντικό ολοκαύτωμα χωρίς ωστόσο να αγγίζει τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους και τις κυβερνήσεις τους!

Ένα σημαντικό κομμάτι αυτής της αδυσώπητης καταστροφής όπως αποδεικνύουν τα στοιχεία των μελετών και ειδικών αφορούν τα βρώμικα Ναυτιλιακά καύσιμα.

Σε αυτόν τον κρίσιμο και νευραλγικό τομέα η χώρα μας λόγω του μεγέθους της Ναυτιλίας θα έπρεπε και όφειλε να διαδραματίσει ένα σπουδαίο ρόλο…

Δυστυχώς οι Έλληνες εφοπλιστές αναδεικνύονται και αυτή τη φορά οι θλιβεροί πρωταγωνιστές που διαρκώς βάζουν εμπόδια στη λήψη των αποφάσεων τόσο στους διεθνείς οργανισμούς όσο και σε περιφερειακό επίπεδο (ΙΜΟ- Ευρωπαϊκή Ένωση)

Υπενθυμίζουμε ότι ο πρώην Πρόεδρος της ΕΕΕ Θ. Βενιάμης στην πρώτη φάση που ήταν σε εξέλιξη η διαβούλευση και μέσα στα προτεινόμενα μέτρα ήταν η εισαγωγή στα πλοία των SCRUBBERS (σύστημα καθαρισμού καυσαερίων) και η ανάλογη μείωση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος των πλοίων επικαλέστηκε τον κίνδυνο να σημειωθούν ατυχήματα στα μηχανοστάσια των πλοίων και να τεθεί σε κίνδυνο η ζωή των Ναυτεργατών!!!

Αυτό και άλλα τέτοια φαιδρά και κατάπτυστα επιχειρήματα χρησιμοποίησαν στην προπαγανδιστική φαρέτρα τους ώστε να εμποδίσουν με κάθε τρόπο την νέα τεχνολογία για την μείωση των καρκινογόνων ρύπων που βγαίνει καθημερινά από τις τσιμινιέρες των πλοίων τους!

Ακολούθως συγκρότησαν ένα αντιδραστικό μπλοκ με ευκαιριακά νηολόγια και σημαίες όπως είναι Κύπρος- Μάλτα- Νησιά Μάρσαλ βάζοντας συνεχώς βέτο για την λήψη των αναγκαίων μέτρων για περιορισμό της ρύπανσης και της κατάργησης των βρώμικων Ναυτιλιακών καυσίμων.

Σε αυτή την «εθνική» γραμμή επιστράτευσαν το Μητσοτάκη και τον Πλακιωτάκη οι οποίοι αποδείχθηκαν οι πιο θερμοί οπαδοί της παράτασης στη λήψη μέτρων και αυτά να παραπεμφθούν στο αόριστο και μακρινό μέλλον…

Αποκαλυπτικά στοιχεία που αποδεικνύουν ότι πάνω απ΄όλα έχουν τα υπερκέρδη τους!

Παρακολουθώντας καθημερινά τα ζητήματα που αφορούν την απαλλαγή των πλοίων από τα ρυπογόνα- καρκινογόνα καυσαέρια διαπιστώνουμε ότι η μια μετά την άλλη χώρα που έχει ένα υπολογίσιμο μέγεθος στη Ναυτιλία, παίρνουν και ανακοινώνουν σειρά μέτρων που σηματοδοτούν αυτή την πορεία όπως είναι: Νορβηγία, Δανία, Σουηδία, Γαλλία, Ιαπωνία αλλά και πολλές ακόμη μικρότερες χώρες.

Οι Έλληνες εφοπλιστές και το πολιτικό τους προσωπικό επιλέγουν να υπονομεύσουν κάθε πρωτοβουλία και προσπάθεια που συντείνει στην αντιμετώπιση του περιβαλλοντικού προβλήματος.

Δυστυχώς ο ασφυκτικός έλεγχος που ασκούν στα ΜΜΕ οι εφοπλιστές δεν αφήνει το παραμικρό περιθώριο να υπάρχει η στοιχειώδης ενημέρωση στις «οικολογικές» θέσεις τους και το μόνο που κάνουν είναι να εξυμνούν το δήθεν πατριωτικό και κοινωνικό ρόλο των μεγαλόσχημων εφοπλιστών!

Αυτή η στρατηγική των Ελλήνων εφοπλιστών δεν σχετίζεται μόνο με τα όσα διαδραματίζονται στα διεθνή forum αλλά και στις επιχειρηματικές τους επιλογές που αφορούν τα νέα ναυπήγησης ποντοπόρα πλοία..

Σύμφωνα με στοιχεία που είδαν το φως της δημοσιότητας  (έρευνα του ναυλομεσιτικού οίκου Xclusiv Shipbrokers Inc.) το ελληνικό εφοπλιστικό κατεστημένο επενδύει συστηματικά στα βρώμικα καύσιμα αφού το 100% των φορτηγών πλοίων που ναυπηγούν καίνε συμβατικά καύσιμα!

Το 75% στα δεξαμενόπλοια και το 60% στα LNG CARRIERS (για ευνόητους λόγους) χρησιμοποιούν άλλα εναλλακτικά καύσιμα!

Ο τυχοδιωκτισμός σε όλο το μεγαλείο του, οτιδήποτε οδηγεί σε μείωση των κερδών το απεχθάνονται και το πολεμούν με κάθε θεμιτό και αθέμιτο τρόπο!

Με αυτή την πολιτική και παίρνοντας υπόψιν τον αναβαθμισμένο ρόλο τους στους διεθνείς οργανισμούς ο στόχος περί μηδενικών εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου από την λεγόμενη Ναυτιλιακή βιομηχανία και η χρήση τους για μηδέν εκπομπές του διοξειδίου του άνθρακα οδηγούνται τουλάχιστον για τον επόμενο αιώνα!!!

Η ευαισθητοποίηση, η οργάνωση – κινητοποίηση και η δράση των λαών της Ευρώπης και όλου του κόσμου είναι η δύναμη που μπορεί να βάλει την σφραγίδα της  να τεθούν στο προσκήνιο οι δικές τους ζωές και των νέων γενεών.

Αντώνης Νταλακογεώργος

Αντιπροσωπείες των Διοικήσεων της ΠΕΝΕΝ και του ΠΣΣ-ΝΑΤ κατέθεσαν σήμερα στον χώρο του Πολυτεχνείου στεφάνια προς τιμή των αγωνιστών της εξέγερσης του Πολυτεχνείου που έπεσαν θύματα της φασιστικής χούντας των Συνταγματαρχών.

Δόθηκαν προχθές στη δημοσιότητα τα στοιχεία της Eurostat για το 2021 που αφορούν την επιβατική και εμπορευματική κίνηση των ευρωπαϊκών λιμανιών.

Από αυτά τα στοιχεία προκύπτει μερική ανάκαμψη στην επιβατική κίνηση των ευρωπαϊκών λιμανιών καταγράφει για το 2021 η Eurostat, έπειτα από τη συμαντική μείωση κατά 45% στον αριθμό επιβατών το 2020 εξαιτίας της πανδημίας.

Συγκεκριμένα, σε σύγκριση με το 2020, ο αριθμός των επιβατών αυξήθηκε κατά 16%, φτάνοντας τα 267,9 εκατομμύρια από 230 εκατομμύρια το 2020. Βέβαια, αυτός ο αριθμός εξακολουθεί να είναι σημαντικά χαμηλότερος από τα επίπεδα πριν από την πανδημία (-36% το 2021 σε σύγκριση με το 2019), όταν τα λιμάνια της ΕΕ κατέγραψαν 418 εκατομμύρια επιβάτες.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, το λιμάνι της Μεσίνας στην Ιταλία παραμένει στην κορυφή των επιβατικών λιμανιών της ΕΕ για το 2021, με 8,3 εκατομμύρια επιβάτες. Στη συνέχεια το λιμάνι του Ρέτζιο Ντι Καλάμπρια κατέγραψε 8,1 εκατομμύρια επιβάτες και τρία ελληνικά λιμάνια συμπληρώνουν τη λίστα: ο Πειραιάς, τα Παλούκια Σαλαμίνας και το Πέραμα (με 5,9 εκατομμύρια επιβάτες το καθένα).

Το 2021, τα λιμάνια που βρέθηκαν στο top20 αντιπροσώπευαν πάνω από το 34% του αριθμού επιβατών στο σύνολο των κρατών – μελών της ΕΕ. Παράλληλα, καταγράφηκε σημαντική μείωση της επιβατικής κίνησης το 2021 σε σύγκριση με το 2019, με εξαίρεση δύο ιταλικά λιμάνια: το Πιομπίνο (+2%) και το Ισόλα ντ’ Ελμπα (+3%).

Ανάκαμψη και στα φορτία

Το συνολικό μεικτό βάρος των εμπορευμάτων που διακινήθηκαν στα λιμάνια της ΕΕ το 2021 υπολογίστηκε σε 3,5 δισεκατομμύρια τόνους, σημειώνοντας αύξηση 4% σε σύγκριση με το 2020. Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, παρόλο που τα επίπεδα του 2021 δείχνουν σημάδια ανάκαμψης, οι αξίες εξακολουθούν να είναι ελαφρώς χαμηλότερες από τα προ  πανδημίας επίπεδα.

Η Ολλανδία παρέμεινε στην κορυφή, καθώς τα λιμάνια της χώρας διακίνησαν 590 εκατομμύρια τόνους αγαθών (+32 εκατομμύρια τόνους σε σύγκριση με το 2020). Στη σχετική λίστα ακολούθησαν η Ιταλία και η Ισπανία, με μερίδιο 14%.

Το Ρότερνταμ (435 εκατομμύρια τόνοι), η Αμβέρσα (216 εκατομμύρια τόνοι) και το Αμβούργο (111 εκατομμύρια), όλα στην ακτή της Βόρειας Θάλασσας, διατήρησαν τη θέση τους ως τα τρία κορυφαία λιμάνια της ΕΕ το 2021. Σε σύγκριση με το 2020, ο αριθμός των τόνων που διακινήθηκαν το 2021 μειώθηκε περισσότερο στον Πειραιά (-10%), στο Αλτζεσίρας στην Ισπανία (-6%) και στην Κλαϊπέντα στη Λιθουανία (-5%). Αντίθετα, αυξήθηκε στο Ζεεμπρούγκε στο Βέλγιο (+27%) και στην Κοστάντζα της Ρουμανίας  (+26%).

H Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ