Τα ζητήματα της υγείας μπορεί να έφυγαν από την επικαιρότητας βοηθούντων σε αυτό και των ΜΜΕ, αλλά η πανδημία ουσιαστικά είναι ακόμα εδώ, πέρα από τις κυβερνητικές προσπάθειες να παρουσιάσουν ότι έληξε και ότι όλα πήγαν σχεδόν καλώς….. Βέβαια έμεινε ο βουβός πόνος από τους δεκάδες ακόμα νεκρούς σε εβδομαδιαία πλέον κλίμακα, ανεβάζοντας τον μακάβριο αριθμό σε πάνω από 34 χιλιάδες από την αρχή της πανδημίας. Αρκετές από αυτές τις απώλειες, θα είχα αποφευχθεί εάν υπήρχε ουσιαστική πρωτοβάθμια περίθαλψη, εάν υπήρχαν περισσότερες ΜΕΘ, εάν υπήρχε οργάνωση σε άλλη βάση και με διαφορετική πολιτική για την υγεία.

Τα Δημόσια Νοσοκομεία και το σημερινό υπάρχον ΕΣΥ, λειτουργούν με μεγάλες πλέον δυσκολίες και ανθρώπινες προσπάθειες του ιατρικού, νοσηλευτικού και υπόλοιπου υγειονομικού προσωπικού, σε ένα μισογκρεμισμένο εποικοδόμημα, να παρέχουν υπηρεσίες, πέραν από τις τεράστιες ελλείψεις σε ανθρώπινο δυναμικό, υποδομές και τεχνολογικό και επιστημονικό εξοπλισμό.                                    

Το κίνημα των υγειονομικών αντιπάλεψε, έτσι ή αλλιώς, την κυβερνητική υγειονομική  πολιτική μέσα και έξω από τα νοσοκομεία, με τις όποιες δυνάμεις είχαν, αναδεικνύοντας τα προβλήματα στα νοσοκομεία και ευρύτερα στον χώρο της υγείας, στην κοινωνία και στους υπεύθυνους, ενώ ακόμα και συνδικαλιστές, δέχθηκαν εργασιακές και δικαστικές διώξεις.

Δόθηκε μάχη για τους 5 χιλιάδες εργαζομένους στην υγεία, οι οποίοι τέθηκαν σε αναστολή εργασίας, με πρόσχημα το ότι δεν είχαν εμβολιαστεί, οι οποίοι και παραμένουν ακόμα εκτός νοσοκομείων, παρά τις υποσχέσεις για επανεξέταση της αναστολής τους. Μπορεί συνολικά το κίνημα των υγειονομικών να μην ανέτρεψε την κυβερνητική πολιτική στην υγεία, αλλά έβαλε σίγουρα εμπόδια στην υλοποίησή της.

Μπροστά σε αυτές τις συνθήκες, η κυβέρνηση του Μητσοτάκη και του Υπουργείο Υγείας, προχώρησαν σε προεκλογικού τύπου διακηρύξεις, όπως αυτές εκφράστηκαν στο συνέδριο, που διοργάνωσε μαζί με τους επιχειρηματικού ομίλους της υγείας και του φαρμάκου στις 25 Οκτωβρίου και με τη συμμετοχή επιφανών καθηγητάδων, διοικητών νοσοκομείων και στελεχών του υπουργείου, καθώς και κάποιων πολιτικών και μη προσκεκλημένων με τίτλο « το νέο ΕΣΥ ». Στο συνέδριο αυτό, αγού πρώτα παρουσιάστηκε μια ιδανική σχεδόν διαχείριση της πανδημίας και της υγείας, προβλήθηκε και το έργο της πρωτοβάθμιας περίθαλψης και της κυβερνητικής παρέμβασης του « προσωπικού γιατρού » η οποίες ξεκίνησε πριν δύο μήνες. Και στην οποία ωστόσο, το μπάχαλο είναι χωρίς προηγούμενο, κυρίως λόγω του μεγάλου όγκου των ασφαλισμένων και της έλλειψης γιατρών, να στελεχώσουν αυτήν τη θεσμική μεταρρύθμιση, όπου ένα γιατρός παθολόγος αντιστοιχεί σε πολλές χιλιάδες πολίτες.

Παράλληλα έγινε και η παρουσίαση του νέου νομοσχεδίου για το νέο ΕΣΥ, την δευτεροβάθμια περίθαλψη και τις μεταρρυθμίσεις στα Δημόσια Νοσοκομεία, το οποίο μέσα από « διάλογο » με όλους τους ενδιαφερόμενους ( θεσμικούς και μη ) θα πάει για ψήφιση στο Κοινοβούλιο..  Και κατά διαβολική σύμπτωση δεν στάλθηκε στο συνδικαλιστικό όργανο των νοσοκομειακών γιατρών ΟΕΝΓΕ…. Άλλωστε με το νομοσχέδιο αυτό, που δόθηκε στη δημοσιότητα, ουσιαστικά προχωρά πολύ γρήγορα η κατεδάφιση του προυπάρχοντος ΕΣΥ. Με το άρθρο 7 θεσμοθετείται η πρόσληψη – συνεργασία ιδιωτών γιατρών, με την αντίστοιχη διακίνηση ασθενών – πελατών, η πρόσληψη ειδικευόμενων γιατρών με μερική απασχόληση στα Δημόσια Νοσοκομεία.

Με το άρθρο 10 θεσμοθετείται πλέον η δυνατότητα των υπηρετούντων ειδικευόμενων γιατρών του ΕΣΥ να μπορούν να συνεργάζονται με ιδιωτικές κλινικές ή και να ασκούν ιδιωτική επαγγελματική ιατρική, δηλαδή ουσιαστικά οι γιατρού αυτοί να τρέχουν να κυνηγούν « ασθενείς πελάτες » μέσω των δημοσίων νοσοκομείων, καταργώντας την πλήρη και αποκλειστική απασχόληση. Ακόμα νομιμοποιείται η ανακύκλωση προσωπικού μέσων των « ομάδων των νοσοκομείων ανά ειδικότητα », και οι προς εξειδίκευση γιατροί να μπορούν να ασκούνται κυκλικά σε όλα τα νοσοκομεία της ίδιας ομάδας, μετατρεπόμενοι έτσι σε γυρολόγους των νοσοκομείων.

Θεσμοθετείται επίσης η ετήσια αξιολόγηση των επικουρικών γιατρών στο ΕΣΥ, προφανώς με κριτήρια την συνεισφορά τους στην επιχειρηματική λειτουργία των νοσοκομείων και σε συνδυασμό με ορισμένα επιχειρηματικά στάνταρς, δημιουργώντας έτσι μόνιμο άγχος στους γιατρούς, για την προώθηση της λογικής κόστους – οφέλους. Παράλληλα με τα άρθρα 11 και 12 του νομοσχεδίου, αποδεικνύεται ότι η επιταχυνόμενη ιδιωτικοποίηση, πάει « πακέτο » με την κυβερνητική – κομματική ρουσφετολογική πολιτική σε θέσεις ευθύνης, άλλωστε τα δύο τελευταία χρόνια, υπήρξε πλήθος καταγγελιών, για τέτοιες μεθοδεύσεις από κυβερνητικούς παράγοντες και Διοικητές Νοσοκομείων. Τέλος με τα υπόλοιπα άρθρα ανοίγεται ουσιαστικά η λειτουργία των φαρμακείων και η εμπορία τους, όπως και η δημιουργία αλυσίδων και μάλιστα με δυνατότητες χρηματοδότησης. Ενώ με άλλη διάταξη, προφανώς διευκολύνεται περαιτέρω η παροχή δυνατοτήτων για την χορήγηση αδειών ίδρυσης και λειτουργίας ιδιωτικών κλινικών.

Όλες αυτές οι νέες νομοθετικές παρεμβάσεις κάθε άλλο παρά τυχαίες είναι, ενώ όσο και να προσπαθούν να τις ντύσουν με όμορφα λόγια περί ενός νέου ΕΣΥ, δεν μπορούν να κρύψουν το χτύπημα σε κάθε έννοια δωρεάν και δημόσιας Υγείας, πάνω στα ερείπια του εναπομείναντος ΕΣΥ μετά την νομοθετική παρέμβαση τον περασμένο Απρίλιο για τα απογευματινά χειρουργεία πληρωμένα από την τσέπη του ασφαλισμένου.

Δεν είναι τυχαίο και σε σχέση με την μισθολογική καθήλωση, την εξόντωση των εφημεριών και την αναγκαστική ετεροαπασχόληση, σε μαζικές παραιτήσεις πολλών ειδικευόμενων γιατρών σε συνδυασμό με την πάγια πολιτική των μη προσλήψεων. Τα κροκοδείλια δάκρυα των κυβερνώντων και των παρατρεχάμενων τους, για το κύμα φυγής των νέων γιατρών στο εξξωτερικό, ο Πατούλης ανέφερε πως φτάνουν στις 20 χιλιάδες, δεν μπορούν να κρύψουν τις βασικές ευθύνες τους γι αυτό το κύμα φυγής.

Όλες οι κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων θεσμοθέτησαν, συντήρησαν και ευνόησαν το καθεστώς των εργολάβων στα νοσοκομεία, δημιούργησαν στρατιές συμβασιούχων, επικουρικών, γιατρών και νοσηλευτών και εφάρμοσαν άμεσα την δημοσιονομική πειθαρχία της ΕΕ. Έθεσαν τα συμφέροντα των επιχειρηματιών της Υγείας και των μεγαλό – ιατρικών καθηγητάδων, πάνω από τις ανάγκες της υγείας του λαού. Ενώ παράλληλα προχώρησαν σε έναν βαθμό και τα ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια λειτουργίας των νοσοκομείων, τα οποία και υποστελεχώθηκαν.

Η σημερινή κυβέρνηση προχώρησε επιπρόσθετα σε περικοπές δαπανών 1,5 δις ευρώ για την υγεία τα τελευταία τρία χρόνια, ενώ για πρώτη φορά στα χρονικά πέρασε και σε αναστολή λειτουργίας πάνω από 5 χιλιάδες υγειονομικούς με πρόσχημα το ότι δεν είναι εμβολιασμένοι.  

Μπροστά σε αυτήν τη διαμορφούμενη κατάσταση και με νέο ΕΣΥ, το οποίο προωθεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη, δεν χωράνε μισόλογα και ημίμετρα, ούτε προεκλογικές αναμονές. Το νέο ΕΣΥ που ετοιμάζει η κυβέρνηση Μητσοτάκη, είναι ενάντια στους ασθενείς και σε κάθε περίπτωση ενάντια στους εργαζομένους. Η σύγκρουση των υγειονομικών, όπως και του εργατολαικού κόσμου με την κυβερνητική πολιτική και στην υγεία, αντικειμενικά θα οξυνθεί. Τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων της υγείας και του μεγαλοιατρικού κατεστημένου, απαιτούν περισσότερα κέρδη και θα επιτευχθούν αυτά, πρώτα και κύρια με τη διεύρυνση της « αγοράς των υπηρεσιών της παρεχόμενης υγείας ».

Μόνο το εγατολαικό κίνημα, μαζί με τους υγειονομικούς, σε μια ενωτική  αγωνιστική βάση μπορεί να δώσει διέξοδο σήμερα, για ένα Δημόσιο και δωρεάν σύστημα Υγείας, δίπλα στον άνθρωπο με εθνικοποίηση των επιχειρηματικών ομίλων υγείας και τον περιορισμό της δράσης του μεγαλοιατρικού και καθηγητικού κατεστημένου. Οι ανέξοδες προεκλογικές υποσχέσεις περί αυξήσεων των δαπανών υγείας, όσο καλές και αν ακούγονται δεν αρκούν σε τίποτα στο γκρεμισμένο εποικοδόμημα του ΕΣΥ.

Ένα πραγματικό φιλολαικό, νέο  ΕΣΥ, θα σημαίνει εθνικοποίηση, θα σημαίνει ευθεία σύγκρουση με τις πολιτικές της ΕΕ, και της κερδοσκοπίας..... Για να μπορέσουμε να υπηρετήσουμε την υγεία ως κοινωνικό αγαθό.

Πηγή: kommon.gr

Το απόγευμα της Τρίτης, η κυβέρνηση Μητσοτάκη έβγαλε σε «δημόσια διαβούλευση», μόνο για 7 ημέρες, το πολυδιαφημισμένο νομοσχέδιο της για την «αναδιάρθρωση της ΕΥΠ», το οποίο, στη θεωρία, έρχεται να διορθώσει όλες τις «παθογένειες» που αποκαλύφτηκαν με το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων, τα παράνομα λογισμικά και την κατάχρηση του όρου της «εθνικής ασφάλειας». Στην πράξη, πρόκειται για μια θρασύτατη παγίωση του αδιαφανούς καθεστώτος που βρέθηκε τους τελευταίους μήνες στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης. Ένα νομοσχέδιο γεμάτο προβλήματα, επικίνδυνες ασάφειες και έντονη οσμή συγκάλυψης, που θα ήταν σκανδαλώδες ακόμα κι αν δεν υπήρχε η υπόθεση των υποκλοπών ή οι δεκάδες χιλιάδες εισαγγελικές διατάξεις άρσης απορρήτου που κατέγραψε η Αρχή Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών τα τελευταία τρία χρόνια.

Όλα ξεκινούν με τον ορισμό

Όλα τα σοβαρά προβλήματα ξεκινούν με το «καλημέρα», στο άρθρο 3, «Ορισμοί», όπου το νομοσχέδιο ορίζει τους «Λόγους Εθνικής Ασφάλειας». Η «εθνική ασφάλεια» είναι ένας ιδιαίτερα βολικός όρος στις παρακολουθήσεις, δεδομένου ότι χρησιμοποιείται μαζικά από την ΕΥΠ, ώστε να αιτιολογηθούν, χωρίς καμία περαιτέρω εξήγηση, οι μαζικές άρσεις απορρήτου. Mε το νέο νομοσχέδιο, «εθνική ασφάλεια» μπορούν να θεωρηθούν σχεδόν τα πάντα:

«”Λόγοι εθνικής ασφάλειας”» είναι οι λόγοι που συνάπτονται με την προστασία των βασικών λειτουργιών του κράτους και των θεμελιωδών συμφερόντων του κοινωνικού συνόλου και περιλαμβάνουν την πρόληψη και την καταστολή δραστηριοτήτων ικανών να επιφέρουν πλήγμα στις συνταγματικές, πολιτικές, οικονομικές ή κοινωνικές δομές της χώρας όπως, ιδίως, λόγοι σχετικοί με την εθνική άμυνα, την εξωτερική πολιτική, την ενεργειακή ασφάλεια, την κυβερνοασφάλεια και την προστασία από άλλες υβριδικές απειλές, την προστασία του νομίσματος και της εθνικής οικονομίας, την προστασία από ανθρωπιστική κρίση, τη δημόσια υγεία και την προστασία του περιβάλλοντος».

Αυτό το άρθρο είναι ουσιαστικά αυτό που θα διαβάζει ο εισαγγελέας, όταν θα παραλαμβάνει ένα αίτημα άρσης απορρήτου για λόγους εθνικής ασφάλειας. Το αίτημα της ΕΥΠ θα γράφει «σύμφωνα με το άρθρο 3 του νόμου τάδε». Αντί δηλαδή για έναν στενό ορισμό που θα προστατεύει τους πολίτες από πιθανές καταχρήσεις και θα ενίσχυε τη διαφάνεια, στο άρθρο περιλαμβάνεται ακόμα και μία γενικόλογη αναφορά σε «άλλες υβριδικές απειλές». Το τι θα μπορούσε να θεωρηθεί «υβριδική απειλή» είναι ένα ερώτημα και θα πρέπει να θυμίσουμε ότι για παράδειγμα, η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει θεωρήσει «υβριδική απειλή» το προσφυγικό. Ο συνταγματολόγος Ξενοφών Κοντιάδης, σε ανάρτησή του σχολίασε πως «ο ορισμός της “εθνικής ασφάλειας” που προβλέπει το νομοσχέδιο είναι αντισυνταγματικός ως εξαιρετικά ευρύς, σε αντίθεση προς το άρθρο 19 παρ. 1 του Συντάγματος που επιτάσσει στενή ερμηνεία.

Ας θέσουμε ένα θεσμικό ερώτημα εδώ: Ένα που περιγράφει ένα τόσο σοβαρό ζήτημα, την έννοια της εθνικής ασφάλειας», δεν θα έπρεπε να απαιτεί και αυξημένη πλειοψηφία, ή έστω μία απόπειρα συνεννόησης με την αντιπολίτευση; Ψιλά γράμματα αυτά βέβαια για την κυβέρνηση Μητσοτάκη, που ούτε ρώτησε, ούτε κάλεσε στη Νομοπαρασκευαστική διαδικασία, ούτε ενημέρωσε θεσμικά την αρμόδια Ανεξάρτητη Αρχή, την ΑΔΑΕ, πριν καταθέσει το νομοσχέδιο.

H ανάλυση των βασικών σημείων του νομοσχεδίου στη «Φάρμα» της Τετάρτης:

Κατοχυρώνονται οι χιλιάδες παρακολουθήσεις fast track

Ο (μη) ορισμός της «εθνικής ασφάλειας» ακολουθείται από το άρθρο για την «Άρση του απορρήτου των επικοινωνιων για λόγους εθνικής ασφάλειας» που περιέχει βήμα προς βήμα τη διαδικασία. «Αίτημα για άρση του απορρήτου των επικοινωνιών για λόγους εθνικής ασφάλειας μπορεί να υποβάλλει μόνο η Ε.Υ.Π. ή η Δ.Α.Ε.Ε.Β. (σημ. Αντιτρομοκρατική)» αναφέρει αρχικά το άρθρο, ωστόσο συνεχίζει λέγοντας ότι «είτε με δική τους πρωτοβουλία είτε κατόπιν σχετικού αιτήματος που διαβιβάζεται από δικαστική ή άλλη πολιτική, στρατιωτική ή αστυνομική δημόσια αρχή στην αρμοδιότητα της οποίας υπάγεται το θέμα εθνικής ασφάλειας που επιβάλλει την άρση».

Τα αιτήματα υποβάλλονται στον αρμόδιο εισαγγελέα (ένας για την ΕΥΠ, ένας για την Αντιτρομοκρατική), ο οποίος όμως θα πρέπει να αποφασίσει μέσα σε μόνο 24 ώρες. «Ο εισαγγελικός λειτουργός κρίνει μέσα σε είκοσι τέσσερις (24) ώρες για την άρση ή όχι του απορρήτου με διάταξή του» αναφέρεται συγκεκριμένα. Το ίδιο ισχύει και για τον δεύτερο εισαγγελέα, έναν αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, ο οποίος και αυτός καλείται να αποφασίζει σε 24 ώρες.

Η κυβέρνηση διαφημίζει ως «μέτρο διαφάνειας» τον δεύτερο εισαγγελέα, αλλά στην πράξη είναι ένα μέτρο θωρακισης της ασυδοσίας της ΕΥΠ. Τα αιτηματά της θα επικυρώνονται άκριτα και άμεσα με δύο υπογραφές δικαστικών λειτουργών.

Αυτή η ασφυκτική πρόβλεψη δεν είναι καινούρια, υπάρχει και στον νόμο του 2008 για την ΕΥΠ. Ωστόσο, η διατήρηση αυτής της προθεσμίας είναι προκλητική. Σύμφωνα με τις εκθέσεις της ΑΔΑΕ, το 2021 εκδόθηκαν 15.475 εισαγγελικές διατάξεις που αφορούσαν άρση απορρήτου για λόγους εθνικής ασφάλειας, έναντι 13.751 το 2020 και 11.680 για το 2019. Ο αριθμός έχει εκτοξευθεί τα τελευταία χρόνια

Όταν η μία εισαγγελέας της ΕΥΠ παραλαμβάνει δεκάδες (τουλάχιστον) αιτήματα άρσης απορρήτου την ημέρα, είναι προφανώς αδύνατον να ελέγξει και να σχηματίσει αιτιολογημένη κρίση για κάθε μία από αυτές, ακόμα και να το ήθελε. Ας υποθέσουμε όμως ότι η εισαγγελέας έχει άπλετο χρόνο και τεράστια όρεξη να ασχοληθεί με το τι υπογράφει. Και πάλι, ο έλεγχος των αιτημάτων άρσης απορρήτου είναι πρακτικά αδύνατος.

Σύμφωνα με το νομοσχέδιο, «Η διάταξη που επιβάλλει την άρση του απορρήτου των επικοινωνιών για λόγους εθνικής ασφάλειας περιέχει τα ακόλουθα στοιχεία: α) το όργανο που διατάσσει την άρση, β) τη δημόσια αρχή ή τον εισαγγελέα ή τον ανακριτή που ζητούν την άρση, γ) τον σκοπό της άρσης, δ) τα μέσα ανταπόκρισης ή επικοινωνίας στα οποία επιβάλλεται η άρση, ε) την εδαφική έκταση εφαρμογής και τη χρονική διάρκεια της άρσης και στ) την ημερομηνία έκδοσης της διάταξης.». Η παράθεση όμως ακόμα κι αυτών των στοιχείων δεν είναι απαραιτητη καθώς «αν, κατά την κρίση του [εισαγγελέα], μετά από εισήγηση της αιτούσας αρχής, ειδικές περιστάσεις εθνικής ασφάλειας επιβάλλουν την παράλειψη ή τη συνοπτική παράθεση ορισμένων από τα στοιχεία αυτά, γίνεται ειδική μνεία στη διάταξη».

Δηλαδή, η ΕΥΠ θα κάνει το αίτημα στην εισαγγελέα και θα μπορεί να επικαλεστεί «ειδικές περιστάσεις εθνικής ασφάλειας», ώστε η διάταξη άρσης απορρήτου να γράφει απλά «για λόγους εθνικής ασφάλειας» χωρίς περαιτέρω αιτολόγηση. Χωρίς καν να αναφέρεται το ονοματεπώνυμο του πολίτη. Ο εισαγγελέας μάλιστα, θα διαβάζει την επίκληση στην εθνική ασφάλεια, με αναφορά στο «άρθρο 3» του συγκεκριμένου νόμο για τις παρακολουθήσεις. Ο/η εισαγγελέας θα λαμβάνει 60 τέτοια αιτήματα την ημέρα και θα είναι αναγκασμένος να απαντήσει στο καθένα μέσα σε 24 ώρες. Στο τέλος, η διάταξη άρσης του απορρήτου μπορεί απλά να είναι ένας τηλεφωνικός αριθμός.

Όλα αυτά συμβαίνουν και σήμερα, έτσι ακριβώς βγαίνουν οι πολλές χιλιάδες άρσεις απορρήτου που καταγράφει η ΑΔΑΕ, καταγγέλλοντας θεσμικά την κατάχρηση κυρίως της τελευταίας τριετίας. Μέχρι πρόσφατα όμως, δεν είχε κυκλοφορήσει ευρέως η πλήρης εικόνα της ασυδοσίας και των μαζικών νομότυπων παρακολουθήσεων χιλιάδων πολιτών. Με το σκάνδαλο στο απόγειο του και ακριβώς την ημέρα που η ΑΔΑΕ, μία Ανεξάρτητη Αρχή, δημοσιοποίησε το πόρισμα της, η κυβέρνηση Μητσοτάκη τα βρίσκει «όλα καλά» και στέλνει ένα ξεκάθαρο, πρακτικό και συμβολικό, μήνυμα.

Για τα πολιτικά πρόσωπα πάντως απαιτούνται συγκεκριμένα στοιχεία

Υπάρχει ωστόσο, μία επιπλέον πρόβλεψη για τα πολιτικά πρόσωπα και έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον σε αυτό το σημείο η διατύπωση του νομοσχεδίου:

«Η άρση του απορρήτου των επικοινωνιών για λόγους εθνικής ασφάλειας που αφορά πολιτικά πρόσωπα επισπεύδεται μόνο από την Ε.Υ.Π..  Το αίτημα, το οποίο οφείλει να στηρίζεται σε συγκεκριμένα στοιχεία που καθιστούν άμεση και εξαιρετικά πιθανή τη διακινδύνευση της εθνικής ασφάλειας, υποβάλλεται από τον Διοικητή της Ε.Υ.Π., μαζί με τα συνοδεύοντα αυτό στοιχεία, στον Προέδρο της Βουλής, προκειμένου να χορηγήσει σχετική άδεια εντός προθεσμίας είκοσι τεσσάρων (24) ωρών. Αν δεν υπάρχει Βουλή, την άδεια του προηγούμενου εδαφίου χορηγεί ο Πρόεδρος της τελευταίας Βουλής ή, αν αυτός δεν υπάρχει, ο Πρωθυπουργός. Αν το αίτημα αφορά στον Πρόεδρο της Βουλής, ή αν δεν υπάρχει Βουλή στον Πρόεδρο της τελευταίας Βουλής, την άδεια χορηγεί ο Πρωθυπουργός. Μόνο εάν χορηγηθεί η άδεια της παρούσας, μπορεί το αίτημα να υποβληθεί στον εποπτεύοντα την Ε.Υ.Π. εισαγγελικό λειτουργό για τη συνέχιση της διαδικασίας».

Η διαφορά είναι ξεκάθαρη. Για τα πολιτικά πρόσωπα, ο Πρόεδρος της Βουλής θα λαμβάνει ένα αιτιολογημένο αίτημα με συγκεκριμένα στοιχεία. Για τους πολίτες, ο εισαγγελέας θα λαμβάνει ένα αίτημα που θα γράφει απλά «εθνικη ασφάλεια σύμφωνα με το άρθρο 3».

Και το ερωτημα είναι εύλογο. Ακόμα και αν δεχθούμε ότι τα πολιτικά πρόσωπα δικαιούνται αυξημένη προστασία (γι αυτό άλλωστε ενημερώνεται ο Πρόεδρος της Βουλής) γιατί να μην υπάρχει η ίδια αναφορά σε συγκεκριμένα στοιχεία και για τον «απλό πολίτη»; Πέρα από μία ολόκληρη συζήτηση για το αν και ποιοι πολίτες χρειάζονται αυξημένη προστασία της ιδιωτικότητας τους η κυβέρνηση Μητσοτάκη εδώ αποδεικνύει ότι γίνεται να νομοθετήσει με τρόπο ώστε η ΕΥΠ να υποχρεώνεται να δίνει στοιχεία.

Δεν το κάνει για όλους, γιατί δεν θέλει.

Δίνει όμως, ξανά, το δικαίωμα στον πολίτη να ενημερωθεί για το αν είχε γίνει άρση απορρήτου των επικοινωνιών του στο παρελθόν. Περίπου. Γιατί η κυβέρνηση δεν επαναφέρει τη διάταξη που η ίδια, με τροπολογία, κατήργησε. Μία τροπολογία που συμπίπτει χρονικά με τα αιτήματα του δημοσιογράφου Θανάση Κουκάκη να μάθει αν παρακολουθείται το τηλέφωνό του.

Η πολιτική ασπίδα της τριετίας

Σύμφωνα με το νομοσχέδιο, για να γίνει η ενημέρωση ενός πολίτη, αφού αυτός έχει απευθυνθεί στην ΑΔΑΕ πρέπει:

• Να έχουν περάσει 3 χρόνια από όταν σταμάτησε η παρακολούθηση
• Να συνεδριάσει πρώτα ένα τριμελές όργανο που αποτελείται από τον διοικητή της ΕΥΠ, την εισαγγελέα της ΕΥΠ και τον πρόεδρο της ΑΔΑΕ, ή τον Πρόεδρο και τον εισαγγελέα  της Αντιτρομοκρατικής μαζί με τον Πρόεδρο της ΑΔΑΕ, αντίστοιχα. Αυτή η τριμελής Επιτροπή θα κρίνει αν ο πολίτης θα μπορεί αν ενημερωθεί ή αν «διακυβεύεται ο σκοπός για τον οποίο διατάχθηκε» η παρακολούθηση.

Προβλέπεται επίσης ότι «το όργανο αποφασίζει κατά πλειοψηφία, χωρίς καταγραφή της τυχόν μειοψηφίας στην απόφαση και χωρίς τήρηση πρακτικών». Δηλάδη, η Ανεξάρτητη Αρχή που οφείλει να ελέγχει την ΕΥΠ θα είναι μειοψηφία στην Επιτροπή και πιθανή διαφοροποίησή της δεν θα αναφέρεται πουθενά. Θα αποφασίζουν ακριβώς τα ίδια πρόσωπα που αποφάσισαν εξαρχής την παρακολούθηση. Κι ακόμα και να ενημερωθεί τελικά ο πολίτης, η ενημέρωσή του δεν θα περιλαβάνει την αιτιολογία. Θα ενημερώνεται απλώς ότι «ναι, παρακολουθήθηκε» και για το χρονικό διάστημα. Αν το αίτημα του απορριφθεί, μπορεί να ξανακάνει αίτηση έναν χρόνο μετά.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη θα μπορούσε απλώς να επαναφέρει τη ρύθμιση που η ίδια κατήργησε και να παραδεχθεί το λάθος της. Δεν το κάνει και βάζει ένα εντελώς αυθαίρετο χρονικό όριο. Από πουθενά δεν προκύπτει κάποια αναγκαιότητα να έχουν περάσει τρία χρόνια. Εξάλλου, αν έχει σταματήσει η παρακολούθηση κάποιου πολίτη, αυτό σημαίνει ότι δεν έχει βρεθεί κάτι άξιο αναφοράς και επομένως, ότι αυτό το άτομο δεν αποτελεί απειλή για την περιβόητη «εθνική ασφάλεια» όπως κι αν αυτή ορίζεται.

Γιατί λοιπόν, αφού ο δυνητικός κίνδυνος έχει ήδη κριθεί, να πρέπει να έχουν περάσει τρία χρόνια πριν την πιθανή γνωστοποίηση; Την ίδια στιγμή που με το ίδιο νομοσχέδιο, το υλικό που έχει συλλεχθεί κατα την παρακολούθηση καταστρέφεται μετά από ένα εξάμηνο; Οι λόγοι μοιάζουν μόνο πολιτικοί.

Ας υποθέσουμε ότι η κυβέρνηση επαναφέρει άμεσα το καθεστώς που ίσχυε πριν παρέμβει η ίδια, με σκανδαλώδη τρόπο και σε τουλάχιστον ύποπτο χρόνο. Σε ένα τέτοιο σενάριο, μέσα σε λίγες μέρες η ΑΔΑΕ θα λάβει χιλιάδες αιτήματα πολιτών για ενημέρωση. Πολλοί από αυτούς με θέσεις και δημόσιο λόγο. Αυτά τα αιτήματα θα κατατεθούν μαζικά και λόγω της επικαιρότητας, θα υπάρχει η πίεση να προχωρήσουν άμεσα οι σχετικές ενημερώσεις. Φανταστείτε να έχουμε και άλλες περιπτώσεις Ανδρουλάκη, για παράδειγμα να λάβει ενημέρωση για παρακολούθησή του ο Τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη του ΣΥΡΙΖΑ, Χρήστος Σπίρτζης, ο οποίος ήδη έχει καταγγείλει την παρακολούθησή του από το Predator, καταθέτοντας και μυνητήρια αναφορά. Ή να λάβουν επίσημη επιβεβαίωση της παρακολούθησής τους από την ΕΥΠ άνθρωποι που αναφέρονται στις λίστες που αποκάλυψε το Documento.

Είναι φανερό ότι η κυβέρνηση θέλει να αποφύγει τέτοια «σενάρια», μεταφέροντας το ζήτημα για πολύ μετά τις εκλογές, σε ένα άλλο πολιτικό τοπίο και μια άλλη επικαιρότητα. Θεσπίζοντας παράλληλα μία νέα δικλείδα «ασφαλείας» της ΕΥΠ, το τριμελές όργανο με πλειοψηφία… την ΕΥΠ, που δεν υπήρχε μέχρι σήμερα. Τα κάνει όλα αυτά, ενώ ταυτόχρονα, πιεζόμενη έντονα, έχει υποσχεθεί διεθνώς, στην Επιτροπή PEGA του Ευρωκοινοβουλίου, ότι θα επαναφέρει την προηγούμενη ρύθμιση. Η αντιπολίτευση καταγγέλλει συγκάλυψη και δεν διαφαίνεται οποιοδήποτε σοβαρό επιχείρημα για να απαντηθεί αυτός ο ισχυρισμός.

«Ο Διοικητής πρέπει να είναι διπλωμάτης, αξιωματικός ή ο Παναγιώτης Κοντολέων»

Εκεί όμως που η ασυδοσία συναντά τον σουρεαλισμό είναι το άρθρο 18, που αναφέρει τα προσόντα που απαιτούνται για τον διοικητή της ΕΥΠ. «2. Διοικητής ορίζεται πρέσβης ή πληρεξούσιος υπουργός Α΄ ή πρέσβης επί τιμή ή πληρεξούσιος υπουργός Α΄ επί τιμή ή απόστρατος αξιωματικός των ενόπλων δυνάμεων ή των σωμάτων ασφαλείας που εν ενεργεία κατείχε βαθμό ανώτατου αξιωματικού».

Είναι η δεύτερη φορά που η κυβέρνηση Μητσοτάκη αλλάζει τις προυποθέσεις για τον διορισμό του διοικητή. Η πρώτη ήταν για χάρη του Παναγιώτη Κοντολέοντα, που παραιτήθηκε μετά τις αποκαλύψεις για το σκάνδαλο και τη δημοσιοποίηση της παρακολούθησης του Νίκου Ανδρουλάκη. Τότε, η κυβέρνηση άλλαξε τον νόμο, με εκπρόθεσμη τροπολογία, μετά τον διορισμό και μετά τις καταγγελίες εβδομάδων της αντιπολίτευσης. Η τότε διάταξη έγραφε:

«δεκαετής τουλάχιστον αποδεδειγμένη επαγγελματική απασχόληση»

Πρόκειται δηλαδή για μία έμμεση παραδοχή του σκανδάλου με τον διόρισμο του προηγούμενου διοικητή, την ώρα που κανείς από την κυβέρνηση δεν έχει εξηγήσει την επιμονή για την τοποθέτηση Κοντολέοντα. Το καλύτερο είναι ότι η Νέα Δημοκρατία τολμάει να πανηγυρίσει αυτήν την αλλαγή. Στην ανακοίνωσή της για τις «7 πιο σημαντικές καινοτομίες του νομοσχεδίου» η ΝΔ έχει την αυστηροποίηση των προσόντων του διοικητή στο νούμερο δύο.

Ερωτήματα γύρω από τα λογισμικά παρακολούθησης

Ερωτήματα τέλος, δημιουργούνται γύρω από την «απαγόρευση της εμπορίας λογισμικών παρακολούθησης», που είχει προαναγγελθεί πολλάκις από τον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Η ΝΔ γράφει ότι «απαγορεύεται με ποινή φυλάκισης η κατοχή ή εμπορία κακόβουλου λογισμικού χωρίς να απαιτείται η συνδρομή οποιασδήποτε άλλης προϋπόθεσης. Επιπλέον αναβαθμίζεται σε κακούργημα με ποινή φυλάκισης έως 10 χρόνια η χρήση των λογισμικών αυτών».

Το ίδιο νομοσχέδιο όμως, ακριβώς στο επόμενο άρθρο προβλέπει ένα παραθυράκι για το Δημόσιο. «Με προεδρικό διάταγμα που εκδίδεται εντός τριών (3) μηνών από την έναρξη ισχύος του παρόντος, μετά από πρόταση των Υπουργών Προστασίας του Πολίτη, Εθνικής Άμυνας και Ψηφιακής Διακυβέρνησης, ρυθμίζονται οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες είναι επιτρεπτή η σύναψη συμβάσεων εκ μέρους κρατικών δομών για την προμήθεια λογισμικών ή συσκευών παρακολούθησης του άρθρου 370ΣΤ του Ποινικού Κώδικα για την εκπλήρωση των σκοπών τους». Πρόκειται για το άρθρο που εντάσσεται στον Ποινικό Κώδικα, ακριβώς στο ίδιο κείμενο για την απαγόρευση των λογισμικών παρακολούθησης.

Είναι σαφές ότι για το Δημόσιο, αλλά και για τον ιδιώτη που θα προμηθεύει το Δημόσιο, δεν ισχύει το πλαίσιο της δήθεν «καθολικής απαγόρευσης» που διαφήμιζε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ενώ ενδιαφέρον θα έχουν και οι σχετικές αποφάσεις για το τι θεωρείται «ποαράνομο λογισμικό», αλλά και η αναφορά στις «προϋποθέσεις» υπό τις οποίες θα είναι νόμιμο για το Δημόσιο.

Συμπέρασμα

Οι αναφορές ότι όλα αυτά γίνονται στο πλαίσιο της αναδιάρθρωσης, της «διαφάνειας» της «διόρθωσης των παθογενειών», της «λογοδοσίας» και του «ελέγχου» είναι καταγέλαστες. Με αυτό το νομοσχέδιο που παρουσίασε στη διαβούλευση, η κυβέρνηση προσπαθεί, αφενός να θωρακιστεί από το σκάνδαλο των υποκλοπών, αφετέρου να κάνει την κατάσταση ακόμα χειρότερη σε βασικά σημεία, ή «απλώς» να θεσμοθετήσει την ασυδοσία.

Έχει ιδιαίτερη σημασία ότι αυτές οι αλλαγές γίνονται εν μέσω ενός τεράστιου σκανδάλου και ότι αυτές οι ρυθμίσεις έχουν διαφημιστεί, εντός και εκτός της χώρας, ως η «κυβερνητική απάντηση» σε αυτό. Αλλά, όπως φάνηκε κι από την τελευταία τηλεοπτική συνέντευξη του Πρωθυπουργού, δεν υπάρχουν λογικές και σοβαρές κυβερνητικές απαντήσεις. Υπάρχουν μόνο οι ερωτήσεις, που απαντώνται μόνες τους, όσο το παζλ συμπληρώνεται.

Πηγή: thepressproject.gr

Ο «Ριζοσπάστης» αποκαλύπτει τις 3+1 τοποθεσίες που έπεσαν στο τραπέζι των ευρωατλαντικών σχεδιασμών. Στη «συζήτηση» πάντα και η αποστολή αντιαεροπορικών

Άλλο ένα βήμα στην εμπλοκή στον πόλεμο κάνει η κυβέρνηση, αναλαμβάνοντας ακόμα πιο ενεργό ρόλο στην υλοποίηση επικίνδυνων ευρωατλαντικών σχεδιασμών ενάντια στη Ρωσία, καθώς σύμφωνα με πληροφορίες δηλώνει πρόθυμη να αναλάβει την εκπαίδευση, εδώ, επίλεκτων Ουκρανών στρατιωτικών.

Θυμίζουμε ότι προχτές το Συμβούλιο των υπουργών Αμυνας της ΕΕ, που συνεδρίασε στις Βρυξέλλες, αποφάσισε την έναρξη της Αποστολής Στρατιωτικής Βοήθειας στην Ουκρανία (European Union Military Assistance Mission Ukraine - EUMAM Ukraine).

Επισήμως, στόχος της είναι «να ενισχύσει τη στρατιωτική ικανότητα των ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων, για να τους επιτρέψει να υπερασπιστούν την εδαφική ακεραιότητα και κυριαρχία της Ουκρανίας εντός των διεθνώς αναγνωρισμένων συνόρων της», άρα με ανακατάληψη εδαφών.

Παραπέρα, η EUMAM Ukraine θα παρέχει «ατομική, συλλογική και εξειδικευμένη εκπαίδευση σε έως και 15.000 στελέχη των ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων σε πολλές τοποθεσίες στην επικράτεια των κρατών - μελών της ΕΕ».

Τι σημαίνει αυτό στην πράξη; Παράγοντες με τους οποίους μίλησε ο «Ριζοσπάστης» αναφέρουν ότι στο ΓΕΕΘΑ υπάρχει έτοιμο σχέδιο να παρασχεθεί εκπαίδευση σε Ουκρανούς κομάντο σε τρεις τοποθεσίες εντός ελληνικής επικράτειας:

--Στο Κέντρο Εκπαίδευσης Ειδικών Δυνάμεων (ΚΕΕΔ) στη Νέα Πέραμο Αττικής, με βασικό «προτέρημα» που πλασάρεται από την ντόπια αστική τάξη σε «εταίρους και συμμάχους» το Πεδίο Βολής «Κανδηλίου». Ανακαινίστηκε πέρυσι, ώστε να προσομοιάζει με αστικό και ημιαστικό περιβάλλον, και εστιάζει στην εφαρμογή τεχνικών και τακτικών μάχης μικρών κλιμακίων. Συγκεκριμένα, δημιουργήθηκαν Πεδία Βολής ελαττωμένης απόστασης, εγκαταστάσεις καταστροφών αστικού περιβάλλοντος, εκκαθάρισης οικοδομικού συγκροτήματος, συμπλέγματος σηράγγων ανοιχτού και κλειστού τύπου και εκκαθάρισης υπογείων, καθώς και πύργος Fast Rope και καταρρίχησης.

-- Στο Κέντρο Εκπαίδευσης Ανορθόδοξου Πολέμου (ΚΕΑΠ) στη Ρεντίνα Θεσσαλονίκης. Παρέχει εκπαίδευση σε αντικείμενα: Καταδρομικών επιχειρήσεων και ανορθόδοξου πολέμου. Αναγνωρίσεως φίλιων εχθρού στο πεδίο της μάχης. Απόδρασης - διαφυγής - επιβίωσης - αντίστασης στην ανάκριση. Βολών μάχης ταχείας αντίδρασης. Ελεύθερου σκοπευτή - ειδικών αποστολών. Παροχής α' βοηθειών στο πεδίο της μάχης. Σχεδίασης επιχειρήσεων. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, μάλιστα, υπάρχει υπο-σενάριο η «αξιοποίηση» αυτή της Ρεντίνας να συνδυαστεί με «επισκέψεις» των Ουκρανών για εκπαίδευση και στη Νέα Σάντα Κιλκίς, όπου εδρεύει η 71η Αερομεταφερόμενη Ταξιαρχία.

-- Στη Θεσσαλία, όπου υπάρχει σειρά τέτοιων σχηματισμών και δομών, όπως η 32η Ταξιαρχία Πεζοναυτών στον Βόλο, με εκπαίδευση στα αντικείμενα πεζοναυτών και καταδρομών, το Κέντρο Εκπαίδευσης Ορεινού Αγώνα Χιονοδρόμων (ΚΕΟΑΧ) στον Ολυμπο και η 1η Ταξιαρχία Αεροπορίας Στρατού στο Στεφανοβίκειο. Ζώνες όπου αναπτύσσονται και Αμερικανοί, για να δώσουν κι αυτοί τα «φώτα» τους. Θυμίζουμε ότι κάθε χρόνο, ήδη από την εποχή ΣΥΡΙΖΑ, προσγειώνονται στο Στεφανοβίκειο Αμερικανοί ελικοπτεράδες, εκπαιδευόμενοι επί μήνες με προσωπικό ειδικών επιχειρήσεων, ενώ ταυτόχρονα, ως συνέπεια της κατάπτυστης νέας Συμφωνίας για τις βάσεις, οι Αμερικανοί έχουν αναπτύξει και λειτουργούν στη χώρα ένα εκτεταμένο πλέγμα logistics για την ταχύτερη διεκπεραίωση δυνάμεών τους προς την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, με κόμβο σε αυτό το πλέγμα και το Στρατόπεδο Γεωργούλα στον Βόλο (το χαρακτηρίζουν Logistics Support Area «Volos»).

Επιπλέον υπάρχει και η σκέψη οι εκπαιδευόμενοι Ουκρανοί να πάνε - υπό την επίβλεψη των Αμερικανών - στην Αλεξανδρούπολη, στο Στρατόπεδο Κανδηλάπτη (οι ΗΠΑ του αποδίδουν τον χαρακτηρισμό Logistics Support Area «Αlex A») και στο Στρατόπεδο Γιαννούλη (Logistics Support Area «Αlex Β»), ώστε να έρχονται κατευθείαν σε επαφή και μια πρώτη εξοικείωση με τα όπλα, μέσα και πυρομαχικά που ξεφορτώνουν - τη μία καραβιά μετά την άλλη - οι ΑμερικανοΝΑΤΟικοί στον ακριτικό λιμένα και να εμπλέκονται άμεσα με τη διεκπεραίωση του υλικού αυτού προς τη συνοριογραμμή με τη Ρωσία.

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, πρόθυμη να «βοηθήσει» εμφανίστηκε στη Σύνοδο των υπουργών Αμυνας της ΕΕ και η Κύπρος, προσφέροντας εκπαίδευση σε αποναρκοθετήσεις, αντικείμενο όπου η Εθνοφρουρά έχει μεγάλη εμπειρία.

Σε κάθε περίπτωση, η «στήριξη» αυτή των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων προς το Κίεβο συζητήθηκε και στο περιθώριο της επίσκεψης, χθες, του πρέσβη των ΗΠΑ Τζορτζ Τζέιμς Τσούνις στο υπουργείο Αμυνας, όπου φέρεται να συζήτησε με την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία τη συμμετοχή της χώρας στο πρόγραμμα αγοράς μαχητικών F-35, την παραχώρηση από την Αμερικανική Ακτοφυλακή (US Coast Guard) περιπολικών πλοίων κλάσης «Island», ενώ δεν αποκλειόταν οι Αμερικανοί να προσπαθήσουν να μπουν, με κάποια πρόταση, «σφήνα» στα σχέδια για προμήθεια νέων τεθωρακισμένων για τον Στρατό Ξηράς, όπου μέχρι σήμερα το προβάδισμα έχουν οι Γερμανοί.

Στο μεταξύ, στο υπουργείο αρμόδιοι παράγοντες αναμένουν ότι θα συνεχιστούν και θα ενταθούν οι πιέσεις για αποστολή αντιαεροπορικών μέσων στην Ουκρανία, με τη συζήτηση να πιάνει τα ρωσικού σχεδιασμού TORM-1 και S-300, συστήματα στα οποία είναι εξοικειωμένοι και οι Ουκρανοί, εξ ου και τα θέλουν.

Μετά δε το προχθεσινό περιστατικό, με θραύσματα πυραύλων να πέφτουν σε πολωνικό έδαφος, δεν αποκλείεται - όπως αναφέρουν οι ίδιοι παράγοντες - τα συστήματα αυτά να ζητηθεί να σταλούν στην Πολωνία, «σε στήριξη συμμάχου, χώρας - μέλους του ΝΑΤΟ». Αναμένεται με ενδιαφέρον, άλλωστε, επίσκεψη του Ελληνα υπουργού Αμυνας στη Βαρσοβία το επόμενο διάστημα, κατόπιν πρόσκλησης του Πολωνού ομολόγου του, και τι θα συζητηθεί εκεί, ενώ ταυτόχρονα, σε άλλη μια κίνηση με σημασία, λέγεται ότι η πολωνική πρεσβεία διοργανώνει αποστολή Ελλήνων δημοσιογράφων στη συνοριογραμμή με την Ουκρανία.

Ολα αυτά ενώ η κυβέρνηση ακόμα αναμένει 10 τεθωρακισμένα οχήματα μάχης «Marder» που της ...χρωστά η Γερμανία. Θυμίζουμε ότι οι δυο κυβερνήσεις είχαν συμφωνήσει η Ελλάδα να στείλει στην Ουκρανία 40 ΤΟΜΑ σοβιετικού σχεδιασμού BMP-1 και το Βερολίνο να της τα αντικαταστήσει με 40 «Marder». Η Αθήνα έστειλε ως πρώτη παρτίδα 20 BMP-1 στο Κίεβο, αλλά σε αντικατάσταση έχει λάβει προς το παρόν μόλις 10.

Στο μεταξύ χθες το απόγευμα ο υπουργός Αμυνας Ν. Παναγιωτόπουλος συμμετείχε σε τηλεδιάσκεψη της Ομάδας Επαφής για την Αμυνα στην Ουκρανία, η οποία οργανώθηκε με πρωτοβουλία του υπουργού Αμυνας των ΗΠΑ Λόιντ Ωστιν, με συμμετοχή υπουργών, υφυπουργών Αμυνας και υψηλόβαθμων αξιωματούχων.

Συζητήθηκαν οι τρέχουσες εξελίξεις στην Ουκρανία, ενώ όπως τονίζεται «δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση στην παροχή αμυντικού εξοπλισμού, εκπαίδευση του στρατιωτικού προσωπικού των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων και στη συνεργασία μεταξύ των αμυντικών βιομηχανιών για κάλυψη των εξοπλιστικών αναγκών».

Αλλωστε ο ίδιος ο υπουργός στην παρέμβασή του αναφέρθηκε στην «ανθρωπιστική και αμυντική βοήθεια που έχει παρασχεθεί, από τη χώρα μας, στην Ουκρανία, όπως πυρομαχικά 155 χλσ. και, προσφάτως, τεθωρακισμένα οχήματα μάχης BMP-1» και διαβεβαίωσε ότι η κυβέρνηση θα συνεχίσει την τέτοια υποστήριξη.

Πηγή: rizospastis.gr

Σύμφωνα με καταγγελία μελών μας στην πορθμειακή δρομολογιακή γραμμή Κέρκυρα – Ηγουμενίτσα Παξών διαπιστώνεται ότι γίνεται παρακράτηση από μισθούς πληρώματος του καταστρώματος για ζημιές οι οποίες γίνονται κατά τη διάρκεια φορτωεκφόρτωσης των οχημάτων.

Θεωρούμε ότι η ενέργεια αυτή δεν έχει καμία απολύτως νομιμοποίηση, και ούτε προβλέπεται στην ισχύουσα ΣΣΕ.

Εφιστούμε την προσοχή των αρμοδίων λιμενικών αρχών και ζητούμε την άμεση παρέμβαση τους ώστε να σταματήσει οποιαδήποτε τέτοια παράτυπη ενέργεια από πλοιοκτήτριες εταιρίες.

Καλούμε τα μέλη μας για οποιαδήποτε τέτοια κίνηση να ενημερώνουν την ένωση μας ώστε να παρεμβαίνει και ν’ ακυρώνει τις αυθαιρεσίες της πλοιοκτησίας.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ