Όπως δήλωσε η νευρολόγος Dorit Ron, ερευνήτρια πιθανών θεραπειών (μεταξύ τους είναι και η ραπαμυκίνη, φάρμακο που έχει σχεδιαστεί για να βοηθά τους μεταμοσχευμένους ασθενείς να δέχονται τα νέα όργανα) στην Washington Post “υπάρχει απελπιστική ανάγκη για νέα φάρμακα και υπάρχουν πολλές οδοί που εξερευνούμε”.
Παρ’ όλα αυτά, “η απόκτηση πολλά υποσχόμενων νέων φαρμάκων στα χέρια των γιατρών και των ασθενών έχει αποδειχθεί δύσκολη” όπως εξήγησε ο George Koob, διευθυντής του Εθνικού Ινστιτούτου για την Κατάχρηση Αλκοόλ και τον Αλκοολισμό (NIAAA).
Δεν υπάρχει πρόοδος όχι γιατί δεν γίνεται σχετική προσπάθεια, αλλά η έλλειψη ευαισθητοποίησης από τους γιατρούς, οι αποφάσεις χρηματοδότησης από τη φαρμακοβιομηχανία και το στίγμα γύρω από τον αλκοολισμό.
Ένας άλλος λόγος είναι οι περιορισμένοι τρόποι που υπάρχουν διαθέσιμοι και δεν θα έλεγες πως είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικοί.
Από το 1949, η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) έχει εγκρίνει μόνο τρία φάρμακα για τη θεραπεία του έντονου αλκοολισμού. Συνήθως δεν χρησιμοποιείται κάποιο εξ αυτών.
Εν προκειμένω (και εν αντιθέσει με άλλες παθήσεις) οι γιατροί δεν συνταγογραφούν συχνά και ουσίες ‘εκτός ετικέτας’ (που βοηθούν αποδεδειγμένα στον αλκοολισμό, αλλά η FDA δεν τα έχει εγκρίνει για αυτό το λόγο). Στην κατηγορία ανήκουν
- η γκαμπαπεντίνη (συμπληρωματική θεραπεία εστιακών επιληπτικών κρίσεων και θεραπεία περιφερικού νευροπαθητικού πόνου),
- η βακλοφένη (μυοχαλαρωτική ουσία που χρησιμοποιείται συμπληρωματικά για τη θεραπεία σπασμών και μυικών κραμπών)
- η τοπιραμάτη (θεραπεία επιληψίας και πρόληψης ημικρανιών) και
- η ονδανσετρόνη (φάρμακο για την πρόληψη της ναυτίας και του εμετού που προκαλείται από χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία ή χειρουργική επέμβαση).
Αρκετοί ερευνητές έχουν ενημερώσει ότι τα προβλήματα με τα υπάρχοντα φάρμακα που έχουν εγκριθεί από την FDA, συμπεριλαμβανομένης της περιορισμένης αποτελεσματικότητας, παίζουν ρόλο στην ανεπαρκή φροντίδα και θεραπεία των αλκοολικών. Που ζουν στο σκοτάδι, σε ό,τι αφορά τις ουσίες που μπορούν να τους βοηθήσουν.
Σε αντίθεση με τα φάρμακα για την κατάθλιψη, τον καρκίνο και τη στυτική δυσλειτουργία, αυτά για τον αλκοολισμό δεν προωθούνται στην τηλεόραση ή στα περιοδικά, όπου υπάρχει πληθώρα διαφημίσεων για ποτά.
“Πολλοί εξακολουθούν να πιστεύουν ότι το μόνο που μπορούν να κάνουν, είναι να πάνε για αποτοξίνωση και να περάσουν το υπόλοιπο της ζωής τους σε συναντήσεις Ανώνυμων Αλκοολικών” ενημέρωσε ο Dr. Bogenschutz, πριν προσθέσει ότι “έρευνες δείχνουν ότι πολλοί ασθενείς είναι απρόθυμοι να πάνε για αποτοξίνωση, ενώ ποσοστό μικρότερο του 6% ατόμων με διαταραχή χρήσης αλκοόλ να λαμβάνουν θεραπεία κάθε είδους”.
Η ΝΕΑ ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΑ ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ
Τον περασμένο Αύγουστο δημοσιεύτηκαν στο JAMA Network τα ευρήματα μικρής μελέτης, που προτείνουν πως τα ‘μαγικά μανιτάρια’ μπορούν να βοηθήσουν στον αλκοολισμό.
Ερευνητές των οποίων ηγήθηκε ο διευθυντής του NYU Langone Center for Psychedelic Medicine, Michael Bogenschutz μελέτησαν 93 άτομα που είχαν διαγνωστεί ως αλκοολικά.
Όσοι έλαβαν δύο δόσεις ψιλοκυβίνης (βλ. παραισθησιογόνος ουσία που βρίσκεται στα μαγικά μανιτάρια και έχει ψυχότροπες ιδιότητες που είναι όμοιες με εκείνες του LSD) μείωσαν την κατανάλωση αλκοόλ κατά 83% μέσα σε οκτώ μήνες, σε σύγκριση με το 51% όσων έλαβαν εικονικό φάρμακο.
Το 25% που είχε λάβει για πρώτη φορά ψιλοκυβίνη το 2015, σταμάτησε να πίνει εντελώς, σε σύγκριση με το 9 % που πήρε το placebo.
Όλοι οι συμμετέχοντες έκαναν 12 συνεδρίες ψυχοθεραπείας. Η κάθε μία είχε διάρκεια από μία ώρα έως 90 λεπτά. Όσοι πήραν την ουσία, έκαναν και δύο ολοήμερες συνεδρίες.
Αυτό ήταν το κλειδί για τη διασφάλιση της ασφάλειας των ασθενών, όπως βίωναν αλλοιωμένη κατάσταση της πραγματικότητας και αναζητούσαν το μέγιστο όφελος.
Αν και είναι άγνωστο ακόμα το πώς ακριβώς βοηθά η ψιλοκυβίνη, φάνηκε να μπορεί να αυξήσει το αποτέλεσμα της θεραπείας “ώστε το άτομο που έχει πάρει το φάρμακο να γίνει πιο ανοιχτό, πιο ευέλικτο και πρόθυμο να μάθει νέες συμπεριφορές και πρότυπα”, δήλωσε ο Dr. Bogenschutz.