Η Γερμανία, η σημαντικότερη εστία διαφθορέων της ηπείρου, δεν αρέσκεται στο να κοιτάει την καμπούρα της.

Ποιος μπορεί να ξεχάσει τις εκφράσεις με τις οποίες στόλισε ο γερμανικός τύπος συλλογικά τον ελληνικό λαό κατά τη διάρκεια της κρίσης χρέους την προηγούμενη δεκαετία; Ανίκανοι, διεφθαρμένοι, τεμπέληδες, που τρώνε τα λεφτά του τιμίου ευρωπαϊκού Βορρά σε γυναίκες και ούζα. Δεν θα μπούμε εδώ σε διαδικασία να καταρρίψουμε κατηγορίες, τις οποίες έχει καταρρίψει η ίδια η ζωή. Θα αρκεστούμε μόνο σε μία υπενθύμιση. Όπως το τανγκό, έτσι και η διαφθορά χρειάζεται δύο για να λειτουργήσει. Ο διαφθορέας έχει το μερίδιο ευθύνης του. Ειδικά όταν η συνήθης θέση εντοπισμού του, είναι βορείως του Δούναβη.

Η Γερμανία, η σημαντικότερη εστία διαφθορέων της ηπείρου, δεν αρέσκεται στο να κοιτάει την καμπούρα της. Για την ακρίβεια, κάνει ό,τι μπορεί για να προστατεύσει τις μεγάλες επιχειρήσεις της (εντελώς τυχαία παραδείγματα η Siemens και η Volkswagen) από τις επιπτώσεις των μεθόδων τους. Όταν λοιπόν, το όνομα του Γερμανού υπουργού Οικονομικών εμπλέκεται σε μια ιστορία διαφθοράς, πέρα από το σαρκαστικό χαμόγελο που σχηματίζεται στα χείλη του ευρωπαϊκού Νότου, θα πρέπει και να αναρωτηθούμε και για το βάθος αυτής της υπόθεσης. Τα συστήματα εξουσίας έχουν τη τάση να προστατεύουν τα μέλη τους από τέτοιες ενοχλητικές ιστορίες και όταν αυτό δεν συμβαίνει, ειδικά στα μεγέθη ενός Γερμανού υπουργού Οικονομικών, μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι η υπόθεση είναι ζουμερή.

Ο Κρίστιαν Λίντνερ, υπουργός Οικονομικών και ηγέτης του Ελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος (FDP), βρέθηκε στο στόχαστρο αυτήν την εβδομάδα για μια διαδικασία δανειοδότησης, συνολικού ποσού σχεδόν τριών εκατομμυρίων ευρώ από μια μικρή τράπεζα, με έδρα την Καρλσρούη, την BBBank. Σκοπός του δανείου ήταν η αγορά μιας βίλας, σε ακριβό προάστιο του Βερολίνου, κόστους ενός εκατομμυρίου. Μόνο που αυτής της συναλλαγής, προηγήθηκε ένας χαιρετισμός του υπουργού, σε εταιρική εκδήλωση της συγκεκριμένης τράπεζας, όπου εκφράστηκε με τα πλέον θερμά λόγια. «Η BBBank, μου αρέσει από την κορυφή ως τα νύχια» φέρεται να είπε, σε μια ελεύθερη μετάφραση. Αλλά, πριν πούμε κάτι περαιτέρω εμείς, ας γνωριστούμε με τον κύριο Λίντνερ και το κόμμα του.

Η φωνή της εργοδοσίας

Το FDP ιδρύθηκε το 1948 και έκτοτε, λειτουργεί ως ρυθμιστικός παράγοντας στο γερμανικό πολιτικό σύστημα, στο οποίο οι μονοκομματικές κυβερνήσεις δεν ευνοούνται. Βασικός πολιτικός εταίρος του μεγαλύτερου Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος (CDU), προσέφερε μια πιο κοσμική προσέγγιση στα κοινωνικά ζητήματα και έναν φιλελεύθερο προσανατολισμό στα οικονομικά. Η αφετηρία όμως του κόμματος είναι ελαφρώς πιο πολύπλοκη. Οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ, το κατέτασσαν στο μπλοκ των ακραίων πολιτικών ομάδων τη δεκαετία του ‘50, καθώς όχι μόνο καταψήφισε νόμους αποναζιστικοποίησης του γερμανικού κράτους, αλλά μέχρι τα μέσα της δεκαετίας ήταν στοίχημα αν ναζιστικά στοιχεία θα ηγεμόνευσαν στο εσωτερικό του. Τελικά οι φιλελεύθεροι της νότιας Γερμανίας κέρδισαν την εσωκομματική μάχη, αλλά το FDP συνέχισε για αρκετά χρόνια να ζητά την απελευθέρωση των «λεγόμενων εγκληματιών πολέμου». Αξίζει να σημειωθεί πως σε αυτή την κατηγορία εκείνα τα χρόνια δεν συναντούσε κανείς μόνο ναζί στρατιωτικούς και αξιωματούχους, αλλά και πολυάριθμους επιχειρηματίες των οποίων οι βιομηχανίες χρηματοδότησαν και διευκόλυναν τη ναζιστική φρίκη. Η στενή σύνδεση του κόμματος με την αγορά και τους εργοδότες ξεκινά.

Κυβερνητικός εταίρος για το CDU αλλά και το SPD (Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα), το FDP είδε κατακόρυφη αύξηση των μελών του στα τέλη της δεκαετίας του ‘80, με τη σταδιακή επέλαση του νεοφιλελευθερισμού, οικονομικό δόγμα το οποίο θα είναι και η πυξίδα του εφεξής. Κυβερνητικός εταίρος στη δεύτερη θητεία Μέρκελ το 2009, βρέθηκε για πρώτη φορά εκτός Βουλής το 2013, υπό την ηγεσία του βιετναμέζικης καταγωγής Philipp Rösler. Μετά το αποκαρδιωτικό αποτέλεσμα υπήρξε αλλαγή ηγεσίας, με τον Λίντνερ να αναλαμβάνει και να το οδηγεί σταθερά σε ποσοστά άνω του 10% στις επόμενες δύο εκλογικές αναμετρήσεις (2017 και 2021).

Μετά τη δυναμική επιστροφή του κόμματος, ο Λίντνερ αποφάσισε να κρατήσει το FDP στην αντιπολίτευση και να μην συνεργαστεί με τη Μέρκελ, η οποία εξαναγκάστηκε σε έναν ακόμη μεγάλο συνασπισμό με το SPD. Το αποτέλεσμα του 2021 ανέδειξε ως κυβερνητικό κορμό τους Σοσιαλδημοκράτες του Σολτς, αλλά καθώς τα κουκιά δεν έβγαιναν για μια συγκυβέρνηση μόνο με τους Πράσινους, το FDP εξαναγκάστηκε σε συμμετοχή, λειτουργώντας ως το «μάτι» των αγορών και των γερμανικών βιομηχανιών εντός της κυβέρνησης. Ο Λίντνερ ανέλαβε το υπουργείο Οικονομικών, υποσχόμενος τη διατήρηση της δημοσιονομικής πειθαρχίας και την οριοθέτηση της ατζέντας των Πράσινων, των οποίων η πολιτική πράσινης μετάβασης έχει αρνητικές επιπτώσεις στη γερμανική βιομηχανία.

Ο Κρίστιαν Λίντνερ, γεννημένος πριν από 44 χρόνια στο Βούπερταλ της Δυτικής Γερμανίας, μέλος του FDP από τα 16 του, δραστηριοποιούνταν στο χώρο των επιχειρήσεων πριν εκλεγεί στο τοπικό κοινοβούλιο της Βόρειας-Ρηνανίας Βεστφαλίας το 2000, σε ηλικία 21 ετών. Από το 1997 εργάστηκε ως σύμβουλος επιχειρήσεων, ενώ το 2000 ιδρύει και διαχειρίζεται μια εταιρεία ίντερνετ, τη Moomax Ghb, την οποία και χρεοκοπεί έναν χρόνο αργότερα, χάνοντας 1,2 εκατομμύρια ευρώ που είχε επενδύσει η EnjoyVenture, επενδυτική εταιρεία με διασυνδέσεις στο κόμμα του Λίντνερ. Από τότε μπορούμε να τον βρούμε είτε σε θέση συμβούλου σε μια σειρά επιχειρήσεων, είτε χρησιμοποιώντας το πολιτικό του προφίλ, να δίνει μια σειρά ομιλιών επί πληρωμή ή να προωθεί συγκεκριμένες εταιρείες, δραστηριότητα καθ’ όλα νόμιμη μέχρι το 2021 για τα μέλη του κοινοβουλίου και αρκούντως κερδοφόρα, με τζίρο συνολικά άνω των 53 εκατομμυρίων ευρώ για την πενταετία 2017-2021, με τον Λίντνερ να είναι από τους πιο ακριβοπληρωμένους της σχετικής λίστας, σύμφωνα με την Deutsche Welle.

Θιασώτης των πολιτικών λιτότητας, οι οποίες επιβλήθηκαν στον ευρωπαϊκό χώρο με την κρίση χρέους, είχε στο παρελθόν επικρίνει τον Σόιμπλε, καθώς, κατά τη γνώμη του, ο τότε υπουργός Οικονομικών δεν υπήρξε αρκετά αυστηρός έναντι της Ελλάδας. Ο περιορισμός των κρατικών εξόδων και οι ισοσκελισμένοι προϋπολογισμοί, είναι προμετωπίδα του Λίντνερ και του κόμματός του, αν και η υπουργοποίησή του ήρθε σε μια περίοδο στην οποία το Βερολίνο αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τους χρυσούς κανόνες του. Στόχος του Λίντνερ είναι η επαναφορά στην τάξη, φιλοδοξία με πολλές πολιτικές, και όχι μόνο, προεκτάσεις.

Ένα σκάνδαλο σε τεταμένο πολιτικό πλαίσιο

Όπως αναφέραμε ήδη, το σκάνδαλο συνοψίζεται στο ερώτημα αν η υποστήριξη του Γερμανού υπουργού προς την BBBank, συνδέεται με προνομιούχα μεταχείριση στη διαδικασία δανειοδότησης του. Όπως είδαμε ήδη όμως, ο Λίντνερ είχε αρκετά πάρε-δώσε με αρκετές επιχειρήσεις της Γερμανίας, σχέσεις οι οποίες του επέφεραν άμεσα εισόδημα αλλά, όσο και αν ηθικά δημιουργούν πολλά ερωτήματα, δεν έχουν ποινικές προεκτάσεις. Αν θα διακινδυνεύαμε μια πρόβλεψη για την έρευνα που ξεκίνησε η εισαγγελία, θα ήταν λέγαμε πως ο υπουργός Οικονομικών θα βρεθεί αθώος. Όπως έχει ειπωθεί, τα συστήματα εξουσίας προστατεύουν τα μέλη τους και το γερμανικό όχι απλά δεν αποτελεί εξαίρεση, αλλά έχει γαλουχηθεί στην αυτοπροστασία, καθώς σχηματοποιήθηκε στα χρόνια μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, χρόνια που σχεδόν καθολικά η ελίτ της χώρας, έκρυβε πολλούς σκελετούς στην ντουλάπα της. Άλλωστε, ο κύριος Λίντνερ, έχει προηγούμενο.

Ήταν Ιούνιος του 2022, όταν ο CEO της αυτοκινητοβιομηχανίας Porsche, κόμπασε κατά τη διάρκεια εταιρικής συνάντησης, μπροστά στους έκπληκτους υπαλλήλους του, πως ο Λίντνερ όχι απλά δεν θα υποκύψει στις πιέσεις των Πράσινων για κατάργηση του ρυπαρού καυστήρα εσωτερικής καύσης, αλλά πως κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων για το σχηματισμό κυβέρνησης, ο ηγέτης του FDP, τον ενημέρωνε σε ωριαία βάση για την πορεία τους. Ο Λίντνερ το αρνήθηκε και το σκάνδαλο έληξε με τον CEO να δηλώνει σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Bild, πως διάλεξε λάθος λόγια και εν ολίγοις πως ήθελε να καμωθεί τον σπουδαίο. Με αυτόν τον εξαιρετικά απλό τρόπο, η υπόθεση μπήκε στο συρτάρι.

Ο λόγος που μας ενδιαφέρει πολύ λοιπόν αυτό τρέχον σκάνδαλο δεν είναι ούτε οι διασυνδέσεις πολιτικής-οικονομικών συμφερόντων, καθότι είναι πασίγνωστες, ούτε οι μηδαμινές πιθανότητες ο Λίντνερ να χάσει τη θέση του. Αλλά το πώς αυτό το σκάνδαλο θα μπορούσε να επηρεάσει τις πολιτικές εξελίξεις στο Βερολίνο αλλά και την υπόλοιπη Ευρώπη, υπονομεύοντας τις διαπραγματευτικές ικανότητες του ΥΠΟΙΚ.

Ο Λίντνερ έγινε υπουργός σε μια κακή στιγμή για οποιονδήποτε θέλει να ακολουθεί σφιχτή δημοσιονομική πολιτική. Η πανδημία και ο πόλεμος στην Ουκρανία, με τη συνεπακόλουθη ενεργειακή κρίση, εξανάγκασαν τον πρόεδρο του FDP να ανοίξει τα σεντούκια του γερμανικού κράτους και να αυξήσει το χρέος του, κίνηση αντίθετη με κάθε προεκλογική του δέσμευση. Μήνες τώρα, ο Λίντνερ καλεί για επιστροφή σε μια δημοσιονομική πειθαρχία το Βερολίνο (και συνεπαγόμενα και την Ε.Ε.), φοβούμενος τόσο την οικονομική εκτροπή, την επίδραση της ανεξέλεγκτης ροής κρατικών χρημάτων στον πληθωρισμό, αλλά πιθανόν, και για το ίδιο το πολιτικό του μέλλον, καθώς σύμφωνα με δημοσκοπήσεις, το FDP μετά βίας καταγράφει το απαιτούμενο 5% για την είσοδο στο Κοινοβούλιο.

Η υλοποίηση όμως των πολιτικών του Λίντνερ θα έβαζε ξεκάθαρο όριο στη δυνατότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης να συνεχίσει τον ανταγωνισμό με τη Ρωσία. Το γερμανικό κράτος δεν θα είχε τη δυνατότητα ούτε να αυξήσει τις στρατιωτικές του δαπάνες, αλλά ούτε και να προστατεύσει τις ευρωπαϊκές κοινωνίες από τις οικονομικές συνέπειες του πολέμου. Άνθρωπος των αγορών ο Λίντνερ, και έτσι η πριμοδότηση σύγκρουσης με τη Μόσχα, δεν ήταν ποτέ η πρώτη του επιλογή. Αντιθέτως, το 2017 πρόκρινε μια πιο συγκαταβατική προσέγγιση στο Ουκρανικό ζήτημα και θεωρούσε πως πρέπει να λαμβάνεται ως δεδομένη βάση συζήτησης η προσάρτηση της Κριμαίας στη Ρωσική Ομοσπονδία. Με το ξέσπασμα του πολέμου, στηρίζει μαζί με την υπόλοιπη γερμανική κυβέρνηση την Ουκρανία και ενώ, διακηρυκτικά, παρέχει τη στηριξή του άνευ όρων, πάντοτε υπογραμμίζει πως η γερμανική ευμάρεια και οικονομική σταθερότητα, δεν πρέπει να τεθεί σε κίνδυνο. Σε μια τελευταία απόκλιση από την επίσημη κυβερνητική γραμμή, το FDP, διστάζει να εγκρίνει την κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων του ρωσικού κράτους και ρώσων ολιγαρχών ύψους 2,2 δις ευρώ, και την απόδοση αυτών στην Ουκρανία, ως τμήμα πολεμικών αποζημιώσεων.

Με τη σκιά ενός σκανδάλου να τον βαραίνει, είναι πιθανό ο αποδυναμωμένος Λίντνερ να μην καταφέρει να επιβάλλει τις κόκκινες γραμμές του εντός του κυβερνητικού συνασπισμού. Και καθώς οι κόκκινες γραμμές του αφορούν σε μεγάλο βαθμό την οικονομική πολιτική, όχι μόνο της Γερμανίας, αλλά συνολικά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η επιτυχία επιβολής τους ή όχι, θα είχε άμεσες συνέπειες και στη χώρα μας. Μένει να δούμε πως θα εξελιχθεί το πολιτικό bras de fer ανάμεσα στους κυβερνητικούς εταίρους στο Βερολίνο, αλλά πολύ φοβόμαστε, πως κανένα από τα αποτελέσματα, δεν θα μας είναι ιδιαιτέρως αρεστό. 

Πηγή: kosmodromio.gr

Πριν λίγες ημέρες άνοιξε η διαδικασία υποβολής επιχειρηματικών σχεδίων στον αναπτυξιακό νόμο για τις εκδόσεις, την οπτικοακουστική παραγωγή και τις τηλεπικοινωνίες. Μέσω της «Επιχειρηματικότητας 360», το κράτος θα επιδοτήσει έως και 75% τις εκδοτικές δραστηριότητες, σε έντυπη ή ηλεκτρονική μορφή, την παραγωγή ραδιοτηλεοπτικών προγραμμάτων, τη δημιουργία τηλεοπτικών στούντιο, τις υπηρεσίες ραδιοτηλεοπτικού περιεχομένου στο διαδίκτυο, την παραγωγή διαδικτυακού περιεχομένου. Πρόκειται για υλοποίηση της δέσμευσης στελεχών της γενικής γραμματείας ενημέρωσης του Μεγάρου Μαξίμου, την οποία επαναλάμβαναν σε κάθε συνάντηση με εκδότες κεντρικών ή και περιφερειακών μίντια όλη την προηγούμενη χρονιά.

Με αυτούς (ολιγάρχες στην ενημέρωση, εκδότες και μεγαλοδημοσιογράφους ιδιοκτήτες ιστοσελίδων) θα δώσει την επικοινωνιακή προεκλογική μάχη. Με εκατοντάδες παλιές, νέες και «ανανεωμένες» ιστοσελίδες, διαδικτυακά ραδιοφωνικά και τηλεοπτικά προγράμματα, περιφερειακές εφημερίδες, τηλεοπτικά δελτία και εκπομπές να λειτουργούν ως φερέφωνα-πολλαπλασιαστές της προεκλογικής τακτικής του Μαξίμου. Τα πρώτα δείγματα είναι ήδη στον διαδικτυακό «αέρα» με τις ειδήσεις-καρμπόν.

Οι κατευθυντήριες γραμμές της οικονομικής πολιτικής της, εξάλλου, παρουσιάστηκαν στα πραγματικά αφεντικά της χώρας τον περασμένο Δεκέμβριο στη Νέα Υόρκη. Τράπεζες, funds, στελέχη της ΕΕ, εταιρείες ενέργειας και τουριστικού κεφαλαίου, τηλεπικοινωνιών, ακινήτων και οπτικοακουστικής αγοράς, έλαβαν τις διαβεβαιώσεις του πρωθυπουργού και των υπουργών Οικονομικών και Ανάπτυξης, Χρ. Σταϊκούρα και Α. Γεωργιάδη, στο 24ο «Capital link invest in Greece», που έγινε υπό τη σκέπη της αμερικάνικης κυβέρνησης. Κατανόησαν πλήρως πως η χώρα μας προσφέρει όλα τα εργαλεία –παράδοση φυσικού και οικονομικού πλούτου σε συνδυασμό με χαμηλά αμειβόμενο εργατικό δυναμικό– για την απρόσκοπτη κερδοφορία του διεθνούς κεφαλαίου. Ανάμεσα στους ενδιαφερόμενους επενδυτές βρίσκονταν τα τρανταχτά ονόματα εταιρικών σχημάτων που διακρίθηκαν τα δυο τελευταία χρόνια για την επίθεση τους στην ανεξάρτητη δημοσιογραφία μέσω αγωγών slapps (αιολικά-ναυπηγεία-ενέργεια), την υφαρπαγή των δημόσιων κοινών αγαθών (Prodea) ή τον εκμαυλισμό μίντια μέσω διαφημιστικών μηνυμάτων και χορηγιών (Eldorado).

Ειδήσεις πίσω από τις κάμερες

Με «ανενεργό» το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, την κατά νόμο αρμόδια αρχή για τη διασφάλιση της πολιτικής πολυφωνίας, θα βαδίσουν τα ΜΜΕ την προεκλογική περίοδο. Η θητεία των 7 εκ των 9 μελών έχει λήξει από τον περασμένο Νοέμβριο, γεγονός που θυμήθηκε τώρα ο αντιπολιτευόμενος ΣΥΡΙΖΑ. Ζήτησε ήδη συνεδρίαση της διάσκεψης των προέδρων της Βουλής για το θέμα, αλλά δεν είναι διόλου βέβαιο πως η διαδικασία θα προχωρήσει.

Η αδυναμία παρέμβασης του ΕΣΡ στο προεκλογικό τοπίο, εξαιτίας της σύνθεσής του, έχει συμβεί και στο παρελθόν πριν από βουλευτικές εκλογές. Πολλές από τις αποφάσεις προστίμων έχουν καταπέσει στο Συμβούλιο της Επικρατείας εξαιτίας ακριβώς της μη σύννομης θητείας των μελών του. Μέχρι και σήμερα, κανένα από τα πολιτικά κόμματα δεν ενδιαφέρθηκε να ασχοληθεί με αυτή την Αρχή, που έχει πλέον διευρυμένες αρμοδιότητες και για τον χώρο του διαδικτύου.

Μερίδιο στην καθημερινή τηλεθέαση της ενημέρωσης διεκδικεί το Attica TV που από διαδημοτικός τηλεοπτικός σταθμός στον δήμο Ασπροπύργου μετατράπηκε σε ενημερωτικό σταθμό των επιχειρηματιών Μπάκου-Καϋμενάκη μετά τις 5 το απόγευμα, με τη μετακίνηση ισχυρής δημοσιογραφικής ομάδας. Το ενημερωτικό πρόγραμμα, στον αντίποδα του Action 24 που ανήκει στο ίδιο επιχειρηματικό δίδυμο, θα κινείται σε σοσιαλδημοκρατική κατεύθυνση. Ο σταθμός ανέβηκε ήδη στην πλατφόρμα της Cosmote TV.

Πηγή: prin.gr

Τι δείχνουν τα στοιχεία για τον πληθυσμό στις αγροτικές περιοχές το 2021

Αν και το 45% της έκτασης της ΕΕ ανήκει στις κυρίως αγροτικές περιοχές, μόνο το 21% του ευρωπαϊκού πληθυσμού ζουν σε αυτές. Την ίδια στιγμή, και ενώ τα στοιχεία δείχνουν μία μείωση του πληθυσμού σε 155 αγροτικές περιοχές της ΕΕ, στην Ελλάδα και ειδικότερα στις αγροτικές  περιοχές της Ικαρίας, της Σάμου, της Λέσβου και της της Λήμνου καταγράφεται αύξηση.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, την περίοδο 2015-2020, ο πληθυσμός των κυρίως αγροτικών περιοχών μειώθηκε, κατά μέσο όρο, 0,1% κάθε χρόνο, ενώ σχεδόν καμία μεταβολή δεν καταγράφηκε στον πληθυσμό των ενδιάμεσων περιοχών. Από την άλλη πλευρά, ο πληθυσμός των κυρίως αστικών περιοχών αυξανόταν, κατά μέσο όρο, 0,4% κάθε χρόνο.

Παράλληλα, την ίδια περίοδο (2015-2020) ο αριθμός των ηλικιωμένων αυξανόταν ραγδαία. Ειδικότερα, ο αριθμός των ατόμων ηλικίας 65 ετών και άνω αυξήθηκε κατά 1,6% κάθε χρόνο στις κυρίως αστικές περιοχές και στις ενδιάμεσες περιοχές. Ωστόσο, η πιο γρήγορη ανάπτυξη μεταξύ αυτής της ομάδας καταγράφηκε για όσους ζουν σε κυρίως αγροτικές περιοχές (1,8% κάθε χρόνο).

Αντίθετα, ο αριθμός των ατόμων σε ηλικία εργασίας (20-64 ετών), που ζουν σε κυρίως αγροτικές περιοχές μειώθηκε, κατά μέσο όρο, 0,6% κάθε χρόνο. Ο αριθμός των νεότερων ατόμων (κάτω των 20 ετών) μειώθηκε κατά 0,7% κάθε χρόνο. Αυτές οι δύο ομάδες στις κυρίως αστικές περιοχές παρουσίασαν ανάπτυξη (0,1% και 0,3% κάθε χρόνο, αντίστοιχα), υποδηλώνοντας ότι αυτοί οι άνθρωποι εγκατέλειψαν τις κυρίως αγροτικές περιοχές για να συνεχίσουν την εκπαίδευσή τους ή αναζητώντας εργασία.

Οι πληθυσμιακές αλλαγές

Τα τελευταία χρόνια (2015–2020), ο πληθυσμός αυξήθηκε με σχετικά γρήγορο ρυθμό (τουλάχιστον 0,3% ετησίως) σε 108 κυρίως αγροτικές περιοχές της ΕΕ. Αντίθετα, ο αριθμός των ατόμων μειώθηκε με σχετικά γρήγορο ρυθμό (λιγότερο από -0,3% ετησίως) σε 155 κυρίως αγροτικές περιοχές.

Κατά την περίοδο 2015–2020, οι αγροτικές περιοχές με τα υψηλότερα ποσοστά ερήμωσης ήταν οι περιφέρειες της Κροατίας Vukovarsko-srijemska županija (-2,5% ετησίως) και Požeško-slavonska županija (-2,3%) και η βουλγαρική περιφέρεια Vidin (επίσης -2,3%).

Οι αγροτικές περιοχές με τους υψηλότερους ρυθμούς αύξησης του πληθυσμού ήταν οι ελληνικές νησιωτικές περιοχές της Ικαρίας, της Σάμου (2,8% ετησίως) και της Λέσβου, της Λήμνου (2,7%), ακολουθούμενες από τη γερμανική περιφέρεια Landshut, το Kreisfreie Stadt και τη νησιωτική περιφέρεια των Καναρίων Ισπανίας, El Hierro (και οι δύο 1,3%).

Πηγή: ot.gr

Βάσει των ανακοινώσεων της ΕΛΣΤΑΤ ο μέσος ετήσιος πληθωρισμός έκλεισε το 2022 στο 9,6% έναντι 1,2% του 2021, ποσοστό που αποτελεί υψηλό 28 ετών από το 1994, όταν είχε φτάσει στο 10,9%. Οι ίδιες ανακοινώσεις περιλάμβαναν όμως και μια θετική ένδειξη: την υποχώρηση του δείκτη στο 7,2% για τον μήνα Δεκέμβριο έναντι 8,5% του Νοεμβρίου, 9,1% του Οκτωβρίου και 12,1% του Σεπτεμβρίου.

Θα μπορούσε λοιπόν κανείς να συμπεράνει ότι ο πληθωρισμός κορυφώθηκε και άρχισε να αποκλιμακώνεται, ακολουθώντας την ευρύτερη τάση στην Ευρώπη εν μέρει επειδή περιορίζονται οι τιμές στο φυσικό αέριο και το ηλεκτρικό ρεύμα, που πυροδότησαν το πληθωριστικό κύμα, κυρίως όμως επειδή η σύγκριση γίνεται με το προηγούμενο δωδεκάμηνο κατά το οποίο είχαν ήδη καταγραφεί οι πρώτες μεγάλες αυξήσεις τιμών – ειδικά στο φυσικό αέριο και το ρεύμα.

Εκτίναξη στα τρόφιμα

Ετσι για παράδειγμα αυτό το 7,2% του πληθωρισμού του Δεκεμβρίου 2022 έρχεται και προστίθεται πάνω στο 5,1% του πληθωρισμού του Δεκεμβρίου 2021, που σημαίνει ότι τον τελευταίο ενάμιση χρόνο έχουμε πολύ μεγάλες ανατιμήσεις σε πολλές κατηγορίες αγαθών και υπηρεσιών, ειδικά για μια χώρα με χαμηλούς μισθούς.

Υπάρχει όμως ένα πολύ ανησυχητικό στοιχείο τον Δεκέμβριο: ο καλπάζων πληθωρισμός των τροφίμων και άλλων ειδών πρώτης ανάγκης που «τρέχει» με 15,5%, υπερδιπλάσιο δηλαδή ρυθμό του πληθωρισμού, και οι πολύ μεγάλες ανατιμήσεις σε ορισμένες κατηγορίες βασικών τροφίμων όπως τα γαλακτοκομικά και τα αυγά που είχαν αυξήσεις 25,6%, το ελαιόλαδο

και λοιπά έλαια (21,7%), το ψωμί και τα δημητριακά (18,1%) , τα κρέατα (17,8%), τα λοιπά τυποποιημένα τρόφιμα (14%), τα λαχανικά (13,1%) κ.λπ., ενώ σημαντικές ανατιμήσεις της τάξης του 18,1% καταγράφηκαν και στα είδη άμεσης κατανάλωσης νοικοκυριού.

Οπως συμβαίνει μάλιστα και με τον γενικό πληθωρισμό, έτσι και με τον πληθωρισμό των τροφίμων το 15,5% του Δεκεμβρίου 2022 έρχεται να προστεθεί πάνω στο 4,3% του προηγούμενου 12μηνου (Δεκέμβριος του 2021), ενώ για αρκετές κατηγορίες βασικών τροφίμων –π.χ. ψωμί και δημητριακά, κρέατα, λοιπά τυποποιημένα τρόφιμα– οι συνολικές ανατιμήσεις προσεγγίζουν το 25%, για τα αυγά και τα γαλακτοκομικά ξεπερνούν το 30% και για τα έλαια και λίπη φτάνουν το 40%.

Και νέες ανατιμήσεις

Οι μεγάλες αυτές ανατιμήσεις αναμένεται να έχουν και συνέχεια τον Ιανουάριο, καθώς σύμφωνα με παράγοντες της αγοράς οι τιμοκατάλογοι βιομηχανιών και προμηθευτών που έφτασαν στα τέλη του έτους στις αλυσίδες σουπερμάρκετ περιλαμβάνουν νέες ανατιμήσεις της τάξης του 10% ως 20% σε διάφορες κατηγορίες ειδών πρώτης ανάγκης που θα εμφανιστούν στο ράφι μες στις επόμενες εβδομάδες.

Η άνοδος του πληθωρισμού των τροφίμων κατά δύο ποσοστιαίες μονάδες από 13,5% σε 15,5% στο τρίμηνο Οκτωβρίου – Δεκεμβρίου, διάστημα κατά το οποίο τέθηκε σε ισχύ η πρωτοβουλία του Αδωνη Γεωργιάδη για το «καλάθι του νοικοκυριού», δηλώνει την παταγώδη αποτυχία της πρωτοβουλίας του υπουργού Ανάπτυξης να βάλει φρένο στις τιμές των τροφίμων.

Στο υπουργείο Ανάπτυξης και στην κυβέρνηση γνωρίζουν άλλωστε πολύ καλά ότι δεν μπορούν να ελέγξουν την ακρίβεια στα τρόφιμα με συμφωνίες κυρίων στη λιανική.

Και ο Αδ. Γεωργιάδης μη θέλοντας να αποδεχτεί δημοσίως την αποτυχία της πρωτοβουλίας του, με ένα αμίμητο tweet του την πρώτη εβδομάδα του χρόνου έσπευσε να αναγνωρίσει την έλευση του νέου κύματος ακρίβειας, διεκδικώντας όμως «επιτυχία» για το «καλάθι» του με το σκεπτικό πως ό,τι μπαίνει σε αυτό έχει μικρότερες ανατιμήσεις από ό,τι άλλο βρίσκεται στα ράφια.

Πηγή: documentonews.gr