Περίπου 12.000 εκατομμυριούχοι έχουν εγκαταλείψει τη Μεγάλη Βρετανία από το 2016

Τη λογική του... όπου φύγει, φύγει φαίνεται πως έχουν υιοθετήσει μετά το Brexit, αρκετές χιλιάδες εκατομμυριούχων που είχαν επιλέξει τη Μεγάλη Βρετανία ως έδρα τους. Σύμφωνα με μελέτη της εταιρείας συμβούλων επενδυτικής μετανάστευσης Henley & Partners, που μεταδόθηκε από αρκετά μέσα ενημέρωσης την Παρασκευή, μόνο μέσα στο 2022, έφυγαν από τη Βρετανία πάνω από 1.000 εκατομμυριούχοι. 

Το... πάλαι ποτέ καταφύγιο των πλουσίων χάνει την αίγλη του μετά την έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση, και σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, 1.400 άνθρωποι με περιουσία άνω του 1 εκατομμυρίου δολαρίων μετεγκαταστάθηκαν από τη χώρα πέρυσι.

Ο αριθμός αυτός έρχεται να προστεθεί στους 2.200 που καταγράφηκαν να εγκαταλείπουν τη χώρα το 2019, τους 2.800 του 2018 και τους 4.200 του 2017. Οι τελευταίες αποχωρήσεις λέγεται ότι συνεχίζουν μια τάση που ξεκίνησε λίγο μετά την ψηφοφορία για το Brexit το 2016, όταν το Ηνωμένο Βασίλειο διέκοψε τις σχέσεις με την ΕΕ.

Συνολικά περίπου 12.000 εκατομμυριούχοι έχουν μετεγκατασταθεί από το Ηνωμένο Βασίλειο από τότε, εκτιμά η Henley & Partners, ενώ πριν από την ψηφοφορία για το Brexit, το Ηνωμένο Βασίλειο κατέγραφε εισροές ατόμων με υψηλό καθαρό εισόδημα.

Πηγή: avgi.gr

Η μεγαλειώδης απεργία κατά της αντιδραστικής μεταρρύθμισης «ταρακούνησε» τη Γαλλία και την κυβέρνηση Μακρόν και αποτελεί μια ακόμη ένδειξη της οξυμένης ταξικής αντιπαράθεσης που σταδιακά κατακλύζει την Ευρώπη.

Από μια τεράστια πανεργατική απεργία «σείστηκε» η Γαλλία την Πέμπτη 19 Γενάρη, με περίπου ένα εκατομμύριο κόσμου να συμμετέχει στις περίπου 200 διαδηλώσεις που έλαβαν χώρα στις μεγαλύτερες πόλεις — μεταξύ αυτών Παρίσι, Μασσαλία, Τουλούζη, Νάντ και Νίκαια. Από τους πολλούς κλάδους που απέργησαν, αξίζει να ξεχωρίσουμε τους εργαζόμενους στους σιδηροδρόμους και εν γένει τις μεταφορές, που «ακινητοποίησαν» τα μέσα, τους εκπαιδευτικούς που έκλεισαν τη συντριπτική πλειονότητα των σχολείων, τους δημόσιους υπαλλήλους που έβαλαν «λουκέτο» στις υπηρεσίες τους, τους εργάτες στα διυλιστήρια, που πρωταγωνίστησαν και στο προηγούμενο απεργιακό κύμα που σάρωσε τη χώρα, τους εργαζομένους στα αεροδρόμια που «προσγείωσαν» αεροπλάνα, τους συναδέλφους τους στην ενέργεια που ανάγκασαν το εθνικό σύστημα να «γονατίσει», τους οδηγούς φορτηγών και τους τραπεζικούς υπαλλήλους.

Πρωταρχικό αίτημα των κινητοποιήσεων ήταν, φυσικά, να παρθεί πίσω η νομοθετική ρύθμιση που κατατίθεται από την κυβέρνηση και προβλέπει την αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης από τα 62 στα 64 χρόνια. Παρ’ όλα αυτά, δεν έλλειψαν και τα πιο «βαθιά» συνθήματα από πλευράς συνδικάτων, περί φορολόγησης των πλουσίων, αυξήσεων σε μισθούς με ταυτόχρονη μείωση της ηλικίας συνταξιοδότησης κ.ο.κ. Μάλιστα, σε μια έκφραση της μαχητικής τους διάθεσης και της πρόθεσής τους να γενικεύσουν τον αγώνα, τα συνδικάτα στην ενέργεια απείλησαν με διακοπή της ηλεκτροδότησης σε γραφεία κυβερνητικών βουλευτών και εκπροσώπων της γαλλικής μπουρζουαζίας.

Η μεγάλη μαζικότητα της συγκεκριμένης απεργίας, που αναμφισβήτητα γεννά αισιοδοξία για το μέλλον, μπορεί να αποδοθεί σε τέσσερις κυρίαρχους λόγους. Καταρχάς, η Γαλλία διαθέτει ισχυρή παράδοση σε ανώτερου τύπου ταξικές αναμετρήσεις, όταν διακυβεύονται σοβαρά κεκτημένα. Το γαλλικό εργατικό κίνημα φαίνεται πως έχει συσσωρεύσει μια σχετική ιστορική πείρα και καταφέρνει να ενοποιήσει και να κινητοποιήσει αποτελεσματικά σημαντικά τμήματα του λαού (και της νεολαίας) στους δρόμους όταν επίκεινται αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις. Ενδεικτικό των παραπάνω είναι το γεγονός πως ο Μακρόν, όπως και οι προκάτοχοί του, επιδιώκουν επί χρόνια να κάνουν το «χατίρι» στη γαλλική αστική και να αυξήσουν το όριο συνταξιοδότησης (όπως έγινε σε Γερμανία-
Ιταλία), χωρίς ωστόσο ακόμα να τα έχουν καταφέρει — πέρα από τον Σαρκοζί που το πήγε από τα 60 στα 62 χρόνια, καταβάλλοντας βαρύ πολιτικό τίμημα. Ποιοτικό σημείο στον παράγοντα αυτό είναι και το ότι από το ξέσπασμα της κρίσης του 2008 στην Γαλλία δεν βρέθηκε κάποια σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση –τύπου ΣΥΡΙΖΑ– να «εκφράσει» τα εργατικά αυτά ξεσπάσματα, να τα ενσωματώσει και, εν τέλει, να τα απογοητεύσει.

Παράλληλα, οι εργατικοί αγώνες στη Γαλλία μοιάζουν να τροφοδοτούνται από την πολιτική κρίση των από πάνω και του ίδιου του Μακρόν. Ειδικά μετά από τα δύο χρόνια της πανδημίας και με τον πρόεδρο να έχει χάσει την απόλυτη πλειοψηφία στη βουλή μετά τις εκλογές του 2022, τα πράγματα είναι αισθητά πιο δύσκολα για τον ίδιο και την κυβέρνησή του, πράγμα που ενισχύει την αισιοδοξία των συνδικάτων.

Δεν πρέπει και δεν μπορεί να υποτιμηθούν, επίσης, οι αυτοτελείς διεργασίες που συντελούνται εντός του εργατικού στρατοπέδου. Ο προηγούμενος απεργιακός γύρος, που επικεντρώθηκε στα διυλιστήρια, άφησε μια «γλυκόπικρη» γεύση από πλευράς αποτελέσματος, αλλά αναμφισβήτητα σήμανε αναβάθμιση των μορφών πάλης και της αποφασιστικότητας του εργατικού κινήματος. Δεν είναι τυχαίο πως το κάλεσμα για την προχθεσινή απεργία πλαισιώθηκε από οκτώ διαφορετικά συνδικάτα, γεγονός πρωτάκουστο για τα γαλλικά δεδομένα.

"Συνεχίζονται οι απεργίες στη Βρετανία, πολύ μαζικές κινητοποιήσεις και σε Ισπανία- Πορτογαλία"

Κατά τέταρτον, σημαντικό βαθμό στην ανάταση του γαλλικού εργατικού κινήματος παίζει η ευρύτερη ταξική αναστάτωση που υποβόσκει στην Ευρώπη, στο φόντο της ακρίβειας, του πληθωρισμού και των πολεμικών αναμετρήσεων, καθώς αυτή την περίοδο καταγράφονται μεγαλειώδεις απεργιακές κινητοποιήσεις και σε άλλες χώρες. Στη Βρετανία, συγκεκριμένα, η αντιπαράθεση απεργών και κυβέρνησης έχει… ριζώσει για τα καλά στην υγεία, τους σιδηροδρόμους, τις δημόσιες υπηρεσίες και την εκπαίδευση. Στη δε Πορτογαλία, οκτώ εκπαιδευτικά συνδικάτα έχουν προχωρήσει σε κλιμακωτές απεργίες από τις 9 Δεκέμβρη, διοργανώνοντας διαδηλώσεις που έφτασαν μέχρι και τους 100.000 συμμετέχοντες! Στη Μαδρίτη, τέλος, συνεχίζονται οι κινητοποιήσεις από εργαζομένους στην υγεία κατά της καταστροφής του δημόσιου συστήματος.

Aπό μια τεράστια πανεργατική απεργία «σείστηκε» η Γαλλία την Πέμπτη 19 Γενάρη, με περίπου ένα εκατομμύριο κόσμου να συμμετέχει στις περίπου 200 διαδηλώσεις που έλαβαν χώρα στις μεγαλύτερες πόλεις#GreveGenerale19Janvierpic.twitter.com/hcw7LzWmIo

— Πριν (@PRINgr) January 21, 2023

Πηγή: prin.gr

Το ναυάγιο του οχηματαγωγού Estonia στην Θάλασσα της Βαλτικής το 1994, ένα από τα φονικότερα του 20ού αιώνα, δεν προκλήθηκε από έκρηξη ή σύγκρουση, σύμφωνα με το πόρισμα νέας έρευνας που δημοσιεύθηκε σήμερα και απορρίπτει τα συμπεράσματα πρόσφατου ντοκιμαντέρ.

Το ναυάγιο προκλήθηκε από ελάττωμα στον καταπέλτη της πλώρης του πλοίου, λόγω του οποίου δεν θα έπρεπε να λάβει άδεια απόπλου, σύμφωνα με το πόρισμα της έρευνας των σουηδικών, εσθονικών και φινλανδικών αρχών, που επαναλαμβάνει το πόρισμα της επίσημης έρευνας του 1997. Η αποκάλυψη σε ντοκιμαντέρ του 2020 της ύπαρξης μεγάλου ρήγματος στο κύτος του πλοίου, το οποίο ήταν μέχρι τότε άγνωστο, προκάλεσε νέες υποβρύχιες επιθεωρήσεις το 2021.

Το πλοίο, μήκους 155 μέτρων, ναυπηγήθηκε στην Γερμανία και βυθίστηκε μέσα σε λίγη ώρα την νύκτα της 28ης Σεπτεμβρίου 1994 στο μέσον του ταξιδιού από την Στοκχόλμη στο Ταλίν. Μόνο 137 άνθρωποι επέζησαν και 852 χάθηκαν στα νερά της Βαλτικής. Αν είχε πραγματοποιηθεί η ενδεδειγμένη επιθεώρηση στον καταπέλτη, «τα κατασκευαστικά του ελαττώματα θα είχαν ανακαλυφθεί και το δυστύχημα δεν θα είχε πιθανότατα συμβεί», σύμφωνα με το νέο πόρισμα, που παρουσιάζεται ως «προκαταρκτικό».

«Με βάση τα στοιχεία που έχουν συγκεντρωθεί μέχρι σήμερα, δεν υπάρχει ένδειξη έκρηξης στο επίπεδο της πλώρης» ούτε «σύγκρουσης με πλοίο ή επιπλέον αντικείμενο», αναφέρεται στο πόρισμα.  Επιτροπή διεθνούς έρευνας είχε ήδη φθάσει στο συμπέρασμα το 1997 σε ελάττωμα της συστήματος κλειδώματος του καταπέλτη της πλώρης του Estonia, που επέτρεψε την εισροή υδάτων και την ταχεία βύθισή του. Ωστόσο, το  ντοκιμαντέρ που προβλήθηκε τον Σεπτέμβριο 2020 από το Discovery Channel με τίτλο «Εστόνια: Το αίνιγμα ενός ναυαγίου» έθεσε σε αμφισβήτηση το επίσημο πόρισμα.

Οι εικόνες που μαγνητοσκοπήθηκαν από τηλεκατευθυνόμενο υποβρύχιο παρά την απαγόρευση προσέγγισης του ναυαγισμένου πλοίου που έχει κηρυχθεί ιερός τόπος ενταφιασμού των 852 θυμάτων που παραμένουν εντός του κύτους, αποκάλυψαν ρήγμα πλάτους τεσσάρων μέτρων. Σύμφωνα με τους ειδικούς που επικαλείται το ντοκιμαντέρ, μόνο μία εξωτερική δύναμη θα μπορούσε να έχει προκαλέσει ένα τέτοιο ρήγμα. Σύμφωνα με την επίσημη έρευνα, το ρήγμα πιθανότατα οφείλεται στην πρόσκρουση στον πυθμένα της θάλασσας. «Η θέση της προεξοχής του βράχου κάτω από το κύτος αντιστοιχεί στο σχήμα της παραμόρφωσης», επισημαίνει.

Οι επιζώντες και οι συγγενείς των θυμάτων είχαν αμφισβητήσει σε μεγάλο βαθμό τα πορίσματα της πρώτης έρευνας και αγωνίσθηκαν για περισσότερα από είκοσι χρόνια για να ανοίξει και πάλι ο φάκελος του ναυαγίου.

Πηγή: enikos.gr

Μπορεί να είναι εύκολο να χάσετε τα πρώτα σημάδια γνωστικής εξασθένησης, ωστόσο η αναγνώριση των πρώιμων συμπτωμάτων της άνοιας έχει γίνει πιο κρίσιμη από ποτέ.

Ολοένα και περισσότεροι διαγιγνώσκονται με κάποια μορφή της άνοιας, όπως το Αλτσχάιμερ.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ένας αυξανόμενος όγκος ερευνών γύρω από τις αλλαγές συμπεριφοράς που σχετίζονται με την άνοια θα μπορούσε να βοηθήσει στην έγκαιρη ανίχνευσή της.

Δυστυχώς, υπάρχει μια λεπτή διαφορά στην συμπεριφορά ενός ατόμου, η οποία είναι πρώιμη ένδειξη άνοιας, αλλά συχνά παραβλέπεται τόσο από τους ασθενείς, όσο και από τους γύρω τους.