Ένα μόλις χρόνο μετά τις εθνικές εκλογές και σε ένα κλίμα πολιτικής συναίνεσης, βρίσκεται σε εξέλιξη ένας σημαντικός αγώνας διαρκείας των εκπαιδευτικών της Πορτογαλίας. Ένας αγώνας που εκφράζει όλη την οργή τους ενάντια στην κυβερνητική πολιτική διαφορετικών κυβερνήσεων, οι οποίες εδώ και αρκετές δεκαετίες έχουν βάλει στο στόχαστρο τη Δημόσια Εκπαίδευση, αλλά και τον τομέα της υγείας και όλες τις κοινωνικές και δημόσιες δομές του κράτους.

Η σημερινή κυβέρνηση –ακολουθώντας την πορεία όλων των προηγούμενων για πάνω από 20 χρόνια– σκοπεύει να εκμεταλλευτεί την πρόσφατη απόλυτη πλειοψηφία της στο κοινοβούλιο για να δώσει το τελειωτικό χτύπημα στη δημόσια εκπαίδευση (και στο ΕΣΥ).

Τα καταστροφικά πλήγματα που δέχθηκε κατά καιρούς η Δημόσια Εκπαίδευση ήταν αλλεπάλληλα. Ειδικά την εποχή του Ζοζέ Σώκρατες¹ (πρωθυπουργού το Σοσιαλιστικού Κόμματος/Partido Socialista από το 2005-2011), με υπουργό Παιδείας τη Μαρία Ντε Λούρδες Ροντρίγκες, η κυβέρνηση ξεκίνησε μια πραγματική σταυροφορία λάσπης κατά των εκπαιδευτικών, λέγοντας ότι έχουν πάρα πολλές διακοπές, αποκαλώντας τους τεμπέληδες, υποστηρίζοντας ότι είναι υπεράριθμοι κλπ. Στη συνέχεια ακολούθησε το δίδυμο Πάσους Κοέλιου² και Πάουλο Πόρτας³, που έκανε απολύσεις εκπαιδευτικών, αφού για την κυβέρνηση του PSD⁴/CDS⁵ εξακολουθούσαν να είναι «υπεράριθμοι».

Το πρώτο χτύπημα ήρθε στις αρχές της δεκαετίας του 1990 από τον «αλησμόνητο» πολιτικό Καβάκο Σίλβα⁶, πειθαρχημένο μαθητή της Παγκόσμιας Τράπεζας ο οποίος, μαζί με τον Κότριμ Φιγκέιρεδο⁷, τον Αντρέ Βεντούρα⁸, τον Ντιαμαντίνο Ντουράιο⁹, τη Μανουέλα Φερρέιρα Λέιτε¹⁰ και άλλους, ξεκίνησαν την επίθεση στη δημόσια εκπαίδευση, επιβάλλοντας μια νέα σκληρή διπλή φορολογία (φόρους και τέλη) σε οικογένειες και φοιτητές για τη χρηματοδότηση της δημόσιας εκπαίδευσης και τη μισθοδοσία των καθηγητών της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, αποσύροντας έτσι την υποχρέωση του κράτους και προκαλώντας τεράστια αύξηση των διδάκτρων που επωμίστηκαν οι πολίτες.

Το πορτογαλικό κράτος ακολουθεί μια ακραία νεοφιλελεύθερη γραμμή, η οποία στηρίζεται από το PS¹¹, το PSD/CDS, το IL¹² και τη Chega¹³, θεωρώντας ότι το κράτος οφείλει μόνο να εξυπηρετεί το γιγαντιαίο «δημόσιο» χρέος (μόνο το 2022 έχουν ήδη καταβληθεί 6 δισ. σε διεθνείς πιστωτές) και να μεριμνά για τη συντήρηση δικαστηρίων, αστυνομίας και στρατού.

Αντίθετα οι δημόσιες υπηρεσίες του χώρου της υγείας και της εκπαίδευσης έχουν μπει στο στόχαστρο της κυβέρνησης που επιδιώκει τη διάλυσή τους και την παράδοσή τους στο ιδιωτικό κεφάλαιο. Εάν περάσει η μεταρρύθμιση που προωθείται στη δημόσια εκπαίδευση θα επηρεάσει άμεσα το ένα τρίτο του διδακτικού προσωπικού, το οποίο θα προσλαμβάνεται απευθείας σε τοπικό επίπεδο από τα σχολικά συμβούλια, στο πλαίσιο των λεγόμενων «διακοινοτικών κοινοτήτων», καταργώντας τον σημερινό τρόπο πρόσληψης με διαγωνισμό, και ανοίγοντας τον δρόμο σε ρουσφετολογικές προσλήψεις φίλων, κομματικών «κολλητών», και συγγενών δημάρχων, δημοτικών συμβούλων κλπ . Επίσης, η μείωση του προϋπολογισμού για τον δημόσιο τομέα (την ώρα που αυξάνονται οι στρατιωτικές δαπάνες) και η διατήρηση χαμηλών μισθών, θα εξωθήσουν τους επαγγελματίες να φύγουν στον ιδιωτικό τομέα, συμβάλλοντας κι αυτά στην ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης. Να σημειώσουμε ακόμη ότι το 40% των επενδύσεων για την υγεία που προέρχεται από τον Κρατικό Προϋπολογισμό διοχετεύεται σε ιδιωτικά νοσοκομεία ενώ λείπουν χρήματα στο ΕΣΥ και στο Δημόσιο Σχολείο.

Οι Πορτογάλοι εκπαιδευτικοί και το μη εκπαιδευτικό προσωπικό των δημόσιων σχολείων διαδηλώνουν και απεργούν δυναμικά και συντονισμένα, με αφορμή εξαγγελίες της κυβέρνησης για αλλαγή στον τρόπο τοποθετήσεων στα σχολεία και μεταβίβαση των αρμοδιοτήτων σε τοπικό επίπεδο. Οι προσλήψεις, σχεδιάζεται να γίνονται με επιλογή από συμβούλια διευθυντών, σε επίπεδο σχολείων ή δημοτικών αρχών, και με βάση το «προφίλ δεξιοτήτων» των υποψηφίων, διαδικασία η οποία εφαρμόζεται ήδη για το μη διδακτικό σχολικό προσωπικό. Όπως καταγγέλλουν τα εκπαιδευτικά σωματεία, η διαδικασία έρχεται για να εντείνει την εργασιακή και πολιτική ομηρία όσων δουλεύουν στα σχολεία, ενώ θα αυξήσει την περιφερειακή ανισότητα στην εκπαίδευση και θα υποβιβάσει ακόμη περισσότερο την ποιότητα του δημόσιου σχολείου.

Τα αιτήματα που θέτει το εκπαιδευτικό κίνημα είναι πολύ περισσότερα: υπολειτουργία σχολείων λόγω ελλείψεων προσωπικού, υποχρηματοδότηση, μακροχρόνια αδιοριστία και περιπλάνηση και συμβάσεις ομηρίας του εκπαιδευτικού και μη προσωπικού, μισθοί 650 ευρώ, επισφάλεια όλων των κλάδων που εργάζονται στα σχολεία (διοικητικό προσωπικό, σχολικοί ψυχολόγοι, λογοθεραπευτές κλπ), μη ένταξη όλων των εργαζόμενων στο ίδιο συνταξιοδοτικό καθεστώς, εργατικά ατυχήματα, σύστημα προσλήψεων που υποβαθμίζει τα πτυχία, γήρανση του διδακτικού προσωπικού, σύστημα ποσοστώσεων για την προαγωγή σε κλιμάκια.

Το λυπηρό σε όλα αυτά είναι η επαίσχυντη θέση των μεγαλύτερων συνδικάτων που ελέγχονται από το Κομμουνιστικό Κόμμα Πορτογαλίας αλλά και των κομμάτων της κοινοβουλευτικής αριστεράς, με μόνη εξαίρεση την Ένωση όλων των επαγγελματιών της εκπαίδευσης STOP, η οποία δημιουργήθηκε τον Ιούνιο του 2018, και στέκεται δίπλα στους εκπαιδευτικούς σε αυτόν τον αγώνα και έχει προκαλέσει ανατροπές που έχουν καταπλήξει τους πάντες.

Σε αυτό το περιβάλλον, χωρίς κόμματα και χωρίς τις ομοσπονδίες το STOP ένα μικρό συνδικάτο, με 1300 μέλη, έχει ταράξει την νηνεμία που πνέει στο συνδικαλιστικό κίνημα στην Πορτογαλία, ξεκινώντας δυναμικές και μαζικές απεργιακές κινητοποιήσεις τον Δεκέμβριο και ανακοινώνοντας τη συνέχισή τους για όλο τον Γενάρη.

Παντού – από το βορρά έως το νότο της χώρας και με τη βοήθεια των λεγόμενων κοινωνικών δικτύων – οι εκπαιδευτικοί άρχισαν να οργανώνονται, να συνδέονται μεταξύ τους και να πραγματοποιούν καθιστικές διαμαρτυρίες μπροστά από τα σχολεία τους (ή ομάδες σχολείων) και τα δημαρχεία των αντίστοιχων δήμων. Η διαδικασία ήταν διαρκής και οδήγησε στο κάλεσμα σε εθνική διαδήλωση στις 14 Ιανουαρίου, η οποία υπήρξε μεγαλειώδης. Σε ορισμένες περιοχές της χώρας συμμετείχαν ολόκληρα σχολεία, με πανό, σημαίες και συνθήματα, μεταξύ των οποίων κυριάρχησαν : “Ήρθε η ώρα, ήρθε η ώρα να φύγει ο υπουργός! “- “Το σχολείο ενώθηκε δεν θα ηττηθεί ποτέ”.

Σε αντίθεση με τα μεγάλα συνδικάτα που το κατηγορούν για τις μορφές πάλης που επιλέγει, το STOP έχει καταφέρει να συνενώσει τους εργαζόμενους σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης αλλά και τους μη εκπαιδευτικούς, προτείνοντας ένα πρόγραμμα απεργιακών κινητοποιήσεων που χαρακτηρίζεται από πολυμορφία, πρωτοτυπία και δυναμισμό, κάτι που επιτρέπει να διατηρείται ζωντανή η απεργία για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Έτσι, η πρωτόγνωρη μορφή απεργίας που εφαρμόζει, η «Απεργία ντελίβερυ», όπως την αποκαλούν, δίνει τη δυνατότητα σε κάθε εκπαιδευτικό να επιλέγει τόσο την ημέρα και όσο και τη διάρκεια της απεργίας του. Μπορεί για παράδειγμα κάποιος να απεργήσει μία ημέρα και κάποιος άλλος τρεις.

Ο απρόβλεπτος αυτός ξεσηκωμός έχει ταρακουνήσει την κυβέρνηση, με τον Υπουργό Παιδείας να δηλώνει πως θα ελέγξουν τη νομιμότητα της απεργίας, και να θέτει θέμα για το απεργιακό ταμείο του συνδικάτου, με προφανή την πρόθεσή του να κηρύξει την απεργία παράνομη. Ως απάντηση στις απειλές του υπουργού, διπλασιάστηκαν οι διαδηλωτές οι οποίοι το Σάββατο 14/1 έφτασαν σχεδόν τους 100.000.

Εκτός όμως από την πίεση που υφίσταται η κυβέρνηση, τα μεγάλα συνδικάτα έχουν και αυτά πιεστεί εξαιρετικά από αυτήν την εξέλιξη. Ωστόσο, οι ηγεσίες των συνδικάτων της μεγαλύτερης συνομοσπονδίας που αποτελεί μέρος της CGTP (Fenprof), – μιας μεγαλύτερης ακόμα “συνδικαλιστικής πλατφόρμας” που απαρτίζεται από επτά άλλα συνδικάτα – δεν έχουν επενδύσει πραγματικά σε αυτές τις κινητοποιήσεις. Κατηγορούνται μάλιστα ότι, αντί να συμμετέχουν στις δράσεις που οργανώθηκαν με πρωτοβουλία του STOP, κάνουν συγκεντρώσεις οι οποίες θα μπορούσαν να συγχέονται με τις ήδη προκηρυγμένες από το STOP συγκεντρώσεις, σε μια προσπάθεια να διαλύσουν τους εκπαιδευτικούς.

Παρότι αναγνωρίζουν ότι οι εκπαιδευτικοί έχουν κάθε λόγο να κινητοποιηθούν, δεν συμμετείχαν στην διοργάνωση αυτών των κινητοποιήσεων, και στις 6 Ιανουαρίου, οκτώ συνδικαλιστικές οργανώσεις (ASPL, FENPROF, PRÓ-ORDEM, SEPLEU, SINAPE, SINDEP, SIPE e SPLIU), προτιμώντας ένα παράλληλο σχέδιο δράσης, κατέθεσαν στο Υπουργείο Παιδείας προειδοποίηση για κυλιόμενη, ανά γεωγραφική περιοχή, απεργία 18 ημερών, από τις 16 Ιανουαρίου ως τις 8 Φεβρουαρίου, ξεκινώντας από τον νότο προς τον βορρά, αλλά και τοπικές διαδηλώσεις που θα κορυφωθούν σε μια πανεκπαιδευτική διαδήλωση στις 11 Φεβρουαρίου και συγκέντρωση έξω από το υπουργείο Παιδείας στη Λισσαβώνα.

Σήμερα, Παρασκευή 20 Ιανουαρίου, χιλιάδες εκπαιδευτικοί συγκεντρώθηκαν μπροστά από το υπουργείο Παιδείας, όπου συναντήθηκαν εκπρόσωποι των συνδικάτων με τον υπουργό. Το αποτέλεσμα των συναντήσεων ήταν αναμενόμενο και οι εκπαιδευτικοί δήλωσαν πως δεν σταματάνε τον αγώνα. Η εκ περιτροπής απεργία κατά περιφέρειες έφτασε στην Μπραγκάνσα σε ποσοστό «μεταξύ 90 και 95%». Και στην υπόλοιπη χώρα πολλά σχολεία είναι κλειστά. Στο Καραζέντα ντε Ανσιάγιες το ποσοστό της απεργίας έφτασε το 90%, στη Βίλα Φλορ το 70%, στο Μακέντο ντε Καβαλέιρος και στο Βινχάις το 100%, στο Μιράντα Ντο Ντούρο το 99%, στο Μογκαντούρο το 90%.

Να σημειώσουμε ότι ο Σύλλογος Φοιτητών της Ανώτατης Εκπαιδευτικής Σχολής του Πολυτεχνείου του Πόρτο με χθεσινή ανακοίνωση του (Πέμπτη 19/1) εκφράζει την αλληλεγγύη του «στους αγώνες που δίνονται στη χώρα για την αξιοπρέπεια του Δημόσιου Σχολείου και όλων των εργαζομένων του», καταγγέλλοντας την τεράστια μείωση του προϋπολογισμού για την Παιδεία, τη διάλυση του Δημόσιου Σχολείου, που προκλήθηκε από διάφορους Υπουργούς και Κυβερνήσεις, τις επισφαλείς τοποθετήσεις, την μη αναγνώριση όλης της προϋπηρεσίας των εκπαιδευτικών, την έλλειψη επαγγελματιών ψυχοκοινωνικής υγείας και βοηθών, την αύξηση του αριθμού των μαθητών ανά τάξη, τα παρωχημένα προγράμματα σπουδών, το κλείσιμο σχολείων και άλλα.

Σημειώσεις

Σε διαγραφή 136 πλοίων, που σχετίζονται με την κρατική πετρελαϊκή εταιρεία του Ιράν τα τελευταία τέσσερα χρόνια και τη μεταφορά ιρανικού πετρελαίου, προέβη πρόσφατα το νηολόγιο του Παναμά.

Οι εξαγωγές ιρανικού πετρελαίου άγγιξαν τα υψηλότερα επίπεδά τους τους τελευταίους δύο μήνες του 2022 και στις αρχές του 2023, παρά τις αμερικανικές κυρώσεις σε εταιρείες που, σύμφωνα με την Ουάσιγκτον, διευκολύνουν το εμπόριο πετρελαίου του Ιράν. Ο πρώην κυβερνήτης της Φλόριντα, Jeb Bush, κάλεσε την Ουάσιγκτον να ασκήσει πιέσεις στον Παναμά προκειμένου να σταματήσει να διευκολύνει το Ιράν στην παράκαμψη των κυρώσεων. Ο κ. Bush είναι μέλος του United Against Nuclear Iran (UANI), που έχει ως στόχο να εμποδίσει το Ιράν να καταστεί «μια περιφερειακή υπερδύναμη στα πυρηνικά όπλα». Αξιωματούχος της Ναυτιλιακής Αρχής του Παναμά (AMP), από την πλευρά του, τόνισε στο Reuters ότι οι αρχές της χώρας διατηρούν στενή συνεργασία με το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών.

Η Τεχεράνη, πάντως, δεν φαίνεται να πτοήθηκε από την κίνηση του Παναμά. Μάλιστα η κρατική εταιρεία πετρελαίου του Ιράν χαρακτήρισε «ασήμαντη» την απόφαση του Παναμά, ενώ ο Ports and Maritime Organization του Ιράν με ανακοίνωσή του ανέφερε ότι αυτά τα πλοία θα εγγραφούν στο νηολόγιο του Ιράν και θα συνεχίσουν να μεταφέρουν πετρέλαιο από και προς τη χώρα. Επίσης, η ιρανική πλευρά κάλεσε τις αρχές του Παναμά να λάβουν σοβαρά υπόψη τις όποιες συνέπειες θα έχουν οι δημόσιες αυτές τοποθετήσεις σε νομικό επίπεδο.

Πηγή: naftikachronika.gr

Υπάρχουν ωφέλιμες τροφές για την ψυχική υγεία και ποιες είναι; Τις ανακαλύπτουμε με τη βοήθεια δύο καθηγητών της Σχολής Επιστημών Τροφίμων του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής.

Τον τελευταίο καιρό, που η διατροφή φαίνεται να αποκτά τεράστια σημασία για την υγεία μας, έχουν εντοπιστεί και ορισμένα συστατικά τα οποία φαίνεται να έχουν επικουρική δράση στην ψυχική μας υγεία. Τα συστατικά αυτά εμπλέκονται σε πολλές μεταβολικές αντιδράσεις, ενισχύοντας τη λειτουργία του νευρικού συστήματος.

Τέτοια είναι τα ω-3 λιπαρά οξέα, το σύμπλεγμα των βιταμινών Β, οι βιταμίνες C, D, Ε και Α, το μαγνήσιο, ο ψευδάργυρος, το σελήνιο και τα αμινοξέα τεανίνη, γλυκίνη και τρυπτοφάνη. Αυτά τα συστατικά βρίσκονται σε ορισμένες τροφές, που χρήσιμο είναι να καταναλώνονται όχι μόνο όταν υπάρχουν προβλήματα ψυχικής υγείας, αλλά και προληπτικά.

Ο Κώστας Σφλώμος και η Δήμητρα Χούχουλα, καθηγητές στη Σχολή Επιστημών Τροφίμων στο Πανεπιστήμιο της Δυτικής Αττικής στο βιβλίο τους Τροφογνωσία @ Ευεξία (εκδ. Τσότρας) αναφέρουν πως τα παραπάνω συστατικά περιλαμβάνονται σε συγκεκριμένες κατηγορίες τροφίμων οι οποίες «μπορούν να συμβάλλουν (επικουρικά) στη διαχείριση χρόνιων ψυχοσωματικών προβλημάτων». Όπως θα δείτε παρακάτω, οι συγκεκριμένες τροφές εντάσσονται στο πλαίσιο μιας υγιεινής διατροφής. Για να σας γίνει συνήθεια μια τέτοια διατροφή, υπάρχουν 4 tips που μπορεί να βοηθήσουν.

Τρόφιμα απαραίτητα για την ψυχική υγεία

– Παχιά ψάρια

Ο σολομός, το σκουμπρί, η ρέγγα και οι σαρδέλες είναι πλούσια σε ω-3 και βιταμίνη D, συστατικά που έχει βρεθεί ότι μειώνουν τα επίπεδα του στρες και συνδέονται με τη βελτίωση της διάθεσης.

– Ρεβίθια

Περιέχουν βιταμίνες του συμπλέγματος Β, αλλά και ανόργανα άλατα όπως αυτά του μαγνησίου, του καλίου, του ψευδαργύρου, του σεληνίου, του μαγγανίου και του χαλκού που έχουν αντιστρεσογόνο δράση. Τα ρεβίθια είναι επίσης πλούσια σε τρυπτοφάνη που χρησιμοποιεί ο οργανισμός για να παράξει νευροδιαβιβαστές οι οποίοι ρυθμίζουν τη διάθεση.

– Λαχανικά

Συγκεκριμένα, το μπρόκολο, τα λαχανάκια Βρυξελλών και το κουνουπίδι έχουν αντικαταθλιπτική και ηρεμιστική δράση.

– Αγκινάρες

Τα προβιοτικά της αγκινάρας έχει βρεθεί ότι βοηθούν στον έλεγχο του άγχους και της κατάθλιψης.

– Αβγά

Περιέχουν βιταμίνες, αμινοξέα και αντιοξειδωτικά που συμβάλλουν στην προστασία της υγείας του εγκεφάλου.

– Συκώτι

Το συκώτι και τα άλλα εντόσθια είναι πλούσια σε βιταμίνες Β, απαραίτητες για την παραγωγή νευροδιαβιβαστών όπως η ντοπαμίνη και η σεροτονίνη, οι οποίες είναι υπεύθυνες για την καλή διάθεση.

– Οστρακοειδή

Μύδια, στρείδια, αχιβάδες κ.λπ. είναι πλούσια στα περισσότερα από τα συστατικά που αναφέραμε παραπάνω (σελήνιο, ψευδάργυρο, βιταμίνη Β12 κ.ά.) τα οποία ελέγχουν άγχος και κατάθλιψη και ενισχύουν την καλή διάθεση.

– Ξηροί καρποί

Τα καρύδια έχει βρεθεί ότι ενισχύουν τη γνωστική λειτουργία σε ηλικιωμένα άτομα, ενώ τα αμύγδαλα προστατεύουν τον εγκέφαλο από τις βλαπτικές, ελεύθερες ρίζες. Τέλος, οι ηλιόσποροι είναι πλούσιοι σε βιταμίνη Ε, απαραίτητη για την καλή ψυχοπνευματική υγεία.

– Ταχίνι

Αποτελεί εξαιρετική πηγή τρυπτοφάνης, του αμονιξέος που αποτελεί πρόδρομη ουσία των νευροδιαβιβαστών ντοπαμίνης και σεροτονίνης.

– Σκόρδα και κρεμμύδια

Είναι πλούσια σε ενώσεις του θείου οι οποίες οδηγούν σε αύξηση των επιπέδων της γλουταθειόνης, μιας ουσίας που αποτελεί αιχμή του δόρατος του οργανισμού για την αντιμετώπιση του στρες.

– Φρούτα του δάσους

Το μύρτιλο, όπως και άλλα είδη μούρων, είναι πλούσιο σε φλαβονοειδή τα οποία εμφανίζουν ισχυρές αντιοξειδωτικές και νευροπροστατευτικές δράσεις.

– Γλυκοπατάτες

Οι γλυκοπατάτες, ανάμεσα στα πολλά οφέλη που έχουν, βοηθούν στη μείωση της κορτιζόλης που είναι η ορμόνη του στρες.

– Γιαούρτι

Το γιαούρτι πρέπει να συμπεριληφθεί στη διατροφή όσων υποφέρουν από αγχώδεις διαταραχές. Τα προβιοτικά που βρίσκονται σε ορισμένους τύπους γιαουρτιού βελτιώνουν την ευεξία και συμβάλλουν στην ψυχική υγεία.

– Φρούτα πλούσια σε C (κεράσια, ακτινίδια, πορτοκάλια)

Ειδικά τα κεράσια και το βύσσινο βοηθούν στη διαχείριση του άγχους και της αϋπνίας.

– Μαϊντανός και άλλα αρωματικά

Είναι πλούσια σε καροτενοειδή και φλαβονοειδή και έχουν ισχυρή αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδη δράση. Η αντιφλεγμονώδης διατροφή συνδέεται με τη μείωση του στρες και της κατάθλιψης.

– Πράσινα φυλλώδη λαχανικά

Μία από τις πιο ευεργετικές τροφές για την υγεία, τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά συμβάλλουν και στην προστασία της ψυχικής μας διάθεσης, χάρη στο μαγνήσιο.

– Πράσινο τσάι

Το πράσινο τσάι είναι πλούσιο στο αμινοξύ τεανίνη, το οποίο προάγει τη χαλάρωση, χωρίς να προκαλεί υπνηλία και επιδρά θετικά στο άγχος και το στρες.

– Χαμομήλι και βαλεριάνα

Πρόκειται για γνωστά φυτικά ηρεμιστικά που βοηθάνε στη χαλάρωση και την υγεία του ύπνου.

– Κουρκουμάς

Η κουρκουμίνη, γνωστή για την αντιφλεγμονώδη δράση της, μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη βλάβης των εγκεφαλικών κυττάρων, που σχετίζεται με χρόνια φλεγμονή και οξειδωτικό στρες.

Οι πληροφορίες αντλήθηκαν από το βιβλίο των Κώστα Σφλώμου και Δήμητρας Χούχουλα Τροφογνωσία @ Ευεξία (εκδ. Τσότρα), στο οποίο μπορείτε να διαβάσετε περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με το πώς ακριβώς οι παραπάνω τροφές λειτουργούν προστατευτικά και ενισχυτικά για την ψυχική υγεία.

Πηγή: ow.gr

Η κυβέρνηση επιχειρεί την... (προεκλογική) επανεφεύρεση του εργασιακού πολιτισμού, θύμα της εργασιακής βαρβαρότητας από το 2010, την οποία υπηρέτησαν και ενίσχυσαν.

Την… (προεκλογική) επανεφεύρεση του εργασιακού πολιτισμού επιχειρεί η κυβέρνηση.

Στελέχη της, εμφανίζονται να τάσσονται υπέρ της «κουλτούρας των συλλογικών διαπραγματεύσεων», υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνηση «ενθαρρύνει την υπογραφή κλαδικών συμβάσεων εργασίας». Κάτι, που επιβεβαίωσε και ο πρωθυπουργός κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε, επισημαίνοντας ότι στόχος είναι η ενίσχυση των αποδοχών των εργαζομένων.

Μόνο που οι κυβερνώντες επιθυμούν να αγνοούν ότι ο εργασιακός πολιτισμός (όποιος κι αν είναι αυτός στο πλαίσιο του παρόντος οικονομικού συστήματος), έπεσε από το 2010 θύμα της εργασιακής βαρβαρότητας, την οποία όχι μόνο υπηρέτησαν, αλλά και ενίσχυσαν.

Προτού αναρωτηθούν, ακόμη και οι καλόπιστοι, γιατί εδώ και τρία χρόνια η κυβέρνηση δεν φρόντισε για την «κουλτούρα των συλλογικών διαπραγματεύσεων», αρκεί να συνειδητοποιήσουμε τη σοβαρότητα των επιπτώσεων στους μισθούς από τα μνημονιακά μέτρα και στη συνέχεια να διαπιστώσουμε ότι με μια μονοκοντυλιά το 2010 υπήρξε ανατροπή αγώνων και κατακτήσεων ενός αιώνα.

Βάσει των στοιχείων του Οργανισμού Μεσολάβησης και Διαιτησίας (ΟΜΕΔ), από το 1992 έως το 2010 είχαν υπογραφεί συνολικά 5.533 κλαδικές, ομοιοεπαγγελματικές αλλά και επιχειρησιακές συμβάσεις.

Από τα τέλη του 2011 έως τον Ιούνιο του 2014 υπεγράφησαν 1.440 επιχειρησιακές συμβάσεις, οι οποίες προέβλεπαν μείωση αποδοχών από 10% έως 50%.

Ενώ το 2010 βρίσκονταν σε ισχύ 65 κλαδικές ή ομοιοεπαγγελματικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας, το 2021 δεν ξεπέρασαν τις 17, εκ των οποίων μόλις πέντε είχαν υποχρεωτική ισχύ για όλες τις επιχειρήσεις στους κλάδους τους οποίους αφορούσαν (Ετήσια Έκθεση 2022- ΙΝΕ/ ΓΣΕΕ).

Σύμφωνα με τα στοιχεία των συνδικάτων, οι κλαδικές συμβάσεις καλύπτουν – μόλις και μετά βίας – 950.000 εργαζόμενους (το 25% του συνόλου), ενώ εκτός ομπρέλας κλαδικών συμβάσεων εκτιμάται ότι βρίσκονται σχεδόν 3 εκατομμύρια εργαζόμενοι.

Τα παραπάνω, είχαν ως συνέπεια σχεδόν το 38% των εργαζομένων (839.392), δηλαδή περίπου 4 στους 10, να λαμβάνουν μηνιαίες αποδοχές, οι οποίες έχουν ως αφετηρία ποσά μικρότερα των 500 ευρώ και δεν ξεπερνούν τα 800 ευρώ. Εξ αυτών οι 336.400 περιορίζονται σε έως 500 ευρώ.

Το 35,6% (801.627) λαμβάνει από 800 έως 1.200 ευρώ το μήνα.

Μάλιστα, τα ποσά αυτά είναι μικτά. Δηλαδή αφαιρώντας τις ασφαλιστικές εισφορές, οι αποδοχές είναι ακόμα χαμηλότερες…

Σε συνδυασμό με τις διαδοχικές κρίσεις (υγειονομική, ενεργειακή, πληθωριστική), σύμφωνα με το ΙΝΕ-ΓΣΕΕ, τα νοικοκυριά με μηνιαίο εισόδημα χαμηλότερο από 750 ευρώ έχουν απώλεια αγοραστικής δύναμης έως και 40%. Στο αμέσως επόμενο εισοδηματικό κλιμάκιο (751-1.100 ευρώ) η απώλεια κυμαίνεται από 9% έως 14%.

Σύμφωνα με τους επιστημονικούς συνεργάτες της ΑΔΕΔΥ, οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων μειώθηκαν από 11% έως 15,7% εξαιτίας των μνημονίων την περίοδο 2010-2020 και παράλληλα καταργήθηκαν τα Δώρα. Στη συνέχεια, η αγοραστική δύναμη συρρικνώθηκε περαιτέρω, εξαιτίας της κρίσης τιμών.

Πιάνοντας την άκρη του νήματος της ιστορίας, θα βρεθούμε στο 1911, οπότε καταγράφεται η πρώτη απόπειρα νομοθετικής ρύθμισης συλλογικών διαφορών.

Υπηρεσία του υπουργείου Eθνικής Oικονομίας, αναλαμβάνει τη «μελέτη προληπτικών μέτρων και την επέμβαση προς λύσιν διαφορών μεταξύ εργατών και εργοδοτών».

Δυο χρόνια αργότερα θα κατατεθεί σχέδιο «περί συμβάσεως εργασίας».

Όμως, η αντίδραση των εργοδοτών απέτρεψε τη θέσπιση συλλογικών συμβάσεων.

Tο 1914, ο νόμος 281 «Περί σωματείων», αποτέλεσε την αφετηρία της συνδικαλιστικής νομοθεσίας. Ωστόσο, έως το 1934 υπήρξαν ελάχιστες κλαδικές συμβάσεις και τελικά, ο θεσμός καθιερώνεται το 1935 επί κυβερνήσεως Tσαλδάρη, με αναγκαστικό νόμο.

Όπως επισήμανε η ΓΣΕΕ σε εγκύκλιο προς τις οργανώσεις- μέλη της λίγο μετά το πρώτο μνημόνιο «από τις αρχές του 2010, η εργατική τάξη της χώρας έχει γίνει διαρκής στόχος επιθέσεων. Με έναν ορυμαγδό αυθαίρετων, άδικων, επώδυνων και πολύπλευρων μέτρων μόνιμου χαρακτήρα και σε πλήρη αντίθεση με τη συνταγματική τάξη της χώρας και τη δέσμευσή της από διεθνείς συμβάσεις που προστατεύουν τα εργασιακά δικαιώματα, αποδομούν κάθε έννοια κοινωνικής προστασίας και ισότητας, φιμώνουν την ελεύθερη συνδικαλιστική δράση και εξουδετερώνουν τους μηχανισμούς συλλογικής δράσης και τους υποστηρικτικούς θεσμούς για την αποτελεσματική προστασία και προώθηση των συμφερόντων των εργαζομένων, με στόχο να τους αφήσουν στο έλεος της ατομικής διαπραγμάτευσης.

Στο πλαίσιο αυτό, σας αποστέλλεται η παρούσα Επείγουσα Εγκύκλιος για την παροχή διευκρινήσεων πάνω σε κρίσιμα ζητήματα που προκύπτουν από την εφαρμογή των ρυθμίσεων του άρθρου 37 του ν. 4024/2011, με το οποίο υπό τον τίτλο «Ρυθμίσεις Συλλογικών Διαπραγματεύσεων» επιβάλλονται τα ακόλουθα:

α) η δυνατότητα υπογραφής επιχειρησιακής σύμβασης εργασίας από συλλογικά μορφώματα ‘εικονικής’ εκπροσώπησης των εργαζομένων (‘ενώσεις προσώπων’),
β) η δυνατότητα σύναψης επιχειρησιακής σύμβασης εργασίας και από επιχειρήσεις που απασχολούν λιγότερα από 50 άτομα (οι οποίες κατ’εξοχήν καλύπτονταν από τις κλαδικές συμβάσεις),
γ) η ‘αναστολή’ της αρχής της εύνοιας για όσο χρόνο διαρκεί το μεσοπρόθεσμο πλαίσιο δημοσιονομικής στρατηγικής και η κατίσχυση της επιχειρησιακής σύμβασης σε περίπτωση συρροής με κλαδική και

δ) η ‘αναστολή’ της διαδικασίας επέκτασης της ισχύος των κλαδικών και των ομοιοεπαγγελματικών συμβάσεων μέσω της κήρυξής τους ως γενικά υποχρεωτικών για όσο χρόνο διαρκεί το μεσοπρόθεσμο πλαίσιο δημοσιονομικής στρατηγικής».

Από τη βαρβαρότητα στον πολιτισμό χρειάζεται ένας αιώνας. Από τον πολιτισμό στη βαρβαρότητα αρκεί μια μέρα, είχε πει ο Αμερικανός ιστορικός & φιλόσοφος, Γουίλ Ντυράν.

Πηγή: kosmodromio.gr