Την ώρα που σύμφωνα με τα νέα στοιχεία της Eurostat ο ετήσιος πληθωρισμός στην Ελλάδα διαμορφώθηκε τον Απρίλιο στο 4,5% (από 5,4% τον Μάρτιο σύμφωνα με τη Eurostat ή 4,6% με την ΕΛΣΤΑΤ), η κατάσταση για τα ελληνικά νοικοκυριά πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο, αφού σύμφωνα με σειρά ερευνών φαίνεται πως οι καταναλωτές έχουν φτάσει στο σημείο να κόβουν μέχρι και τα βασικά, ενώ η ακρίβεια έχει εξελιχθεί σε πραγματικό εφιάλτη.

Ο δείκτης τιμών καταναλωτή σημείωσε αύξηση 7% σε ετήσια βάση τον Απρίλη στην ευρωζώνη, μετά την άνοδό του κατά 6,9% τον Μάρτιο.

Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία δομικός πληθωρισμός επιβραδύνθηκε στο 7,3% από 7,5%. Να σημειωθεί πως ο περιβόητος «δομικός πληθωρισμός» εξαιρεί… τα τρόφιμα και την ενέργεια από τις μετρήσεις, λόγω της αστάθειάς τους. 

Ωστόσο, τα ίδια τα επίσημα στοιχεί της eurostat αναδεικνύουν, αυτήν ακριβώς την ενδιαφέρουσα παράμετρο, που «κρύβεται» πίσω από τις παραδοχές του δομικού πληθωρισμού: ότι η κυρία αιτία της μείωσής του οφείλεται πρωτίστως στην μείωση των τιμών στην ενέργεια, για την ακρίβεια, στην επιβράδυνση της αύξησης των τιμών στον εν λόγω τομέα. 

 

 

Ο παραπάνω πίνακας είναι ενδεικτικός, καθώς ναι μεν δείχνει πως ο δείκτης τιμών καταναλωτή βρίσκεται στο 7%, ωστόσο τρόφιμα, ποτά και καπνός εξακολουθούν τη με γεωμετρική αύξηση των τιμών τους, με τον πληθωρισμό να φτάνει στο… 13,6% στην ευρωζώνη.

Από τον Απρίλιο του 2022 τα τρόφιμα καταγράφουν κάθε μήνα διψήφια ποσοστά αυξήσεων

Για να καταλάβουμε τι ακριβώς συμβαίνει και τι πληρώνουν κάθε μήνα τα λαϊκά νοικοκυριά, θα πρέπει να δούμε όχι τόσο ένα στατικό νούμερο, όσο την εξέλιξή του. 

Σύμφωνα, λοιπόν, με τα ίδια τα στοιχεία της Eurostat, από τον Απρίλιο του 2022, τα τρόφιμα καταγράφουν κάθε μήνα διψήφια ποσοστά αυξήσεων, σύμφωνα με ανάλυση του euronews.

 

 

 

 

Σε αυτό το πλαίσιο, μελέτες όπως αυτή του Ινστιτούτου Έρευνας Λιανεμπορίου Καταναλωτικών Αγαθών (ΙΕΛΚΑ) αναδεικνύουν τη στροφή των καταναλωτών προς τις οικονομικότερες προσφορές, όπως ακριβώς συνέβαινε και κατά τα χρόνια των Μνημονίων (ποιος είπε ότι τέλειωσαν τα μνημόνια;).

Έτσι, ενώ το 2017 το 74% των ερωτώμενων κυνηγούσε τις προσφορές και τις εκπτώσεις στο σουπερμάρκετ, αυτό το ποσοστό το 2021 είχε διαμορφωθεί σε μόλις 58% για να αυξηθεί το 2022 στο 63%. Αντίστοιχη αύξηση παρουσιάζει και ο τρόπος που επιλέγεται το κατάστημα, βάσει προσφορών και τιμών ευκαιρίας. Μάλιστα, 8 στους 10 καταναλωτές έφτασαν στο σημείο να αναβάλλουν προσωπικές αγορές ή αγοράζουν οικονομικότερες εναλλακτικές.

Οι ίδιες μελέτες δείχνουν ότι οι περισσότεροι Έλληνες καταναλωτές δεν είναι ικανοποιημένοι από την αποτελεσματικότητα μέτρων όπως το καλάθι του νοικοκυριού, καθώς θεωρούν ότι περιορίζει ελάχιστα τη γενικευμένη ακρίβεια.

Την ίδια στιγμή σε έρευνα του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών, 4 στους 10 πολίτες απάντησαν ότι λόγω της ακρίβειας αναγκάζονται να περιορίσουν βασικές ανάγκες για να μπορέσουν να ανταποκριθούν.

 

Πηγή: imerodromos.gr

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν δίστασε να δηλώσει ότι η κυβέρνησή του "αγωνίστηκε για τα συμφέροντα των εργαζομένων", παρότι νομοθέτησε εναντίον κάθε εργασιακού δικαιώματος.

Και όμως συνέβη: Στον προεκλογικό οίστρο της περιόδου ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν δίστασε χθες, την Εργατική Πρωτομαγιά, να δηλώσει η Ν.Δ επί της ηγεσίας του είναι το κόμμα που «αγωνίστηκε για τα συμφέροντα των εργαζομένων».

Παρά το ότι η απερχόμενη κυβέρνηση ήταν αυτή που κατάργησε το 8ωρο και προχώρησε σε δεκάδες νομοθετήματα υπονόμευσης των εργασιακών δικαιωμάτων!

Χαρακτηριστική είναι η φράση που είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναφέροντας πως «μιας και σήμερα είναι Πρωτομαγιά -η μέρα των εργαζομένων- είναι ίσως και μια ευκαιρία να σκεφτούμε τελικά ποιο είναι το κόμμα, ποια είναι η παράταξη, ποια είναι η κυβέρνηση που αγωνίστηκε για τα συμφέροντα των εργαζόμενων».

Αυτά μάλιστα μόλις λίγες ημέρες μετά το αποκαλυπτικό βίντεο στο οποίο εργοδότης, παρουσία του υπουργού Ανάπτυξης Άδωνι Γεωργιάδη, εκβιάζει εργαζόμενους προκειμένου να ψηφίσουν Νέα Δημοκρατία στις εκλογές.

Η δήλωση του πρωθυπουργού για την Εργατική Πρωτομαγιά, όπως και ανάλογες πρωτοβουλίες του σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης αποτελούν αφορμή προκειμένου να υπενθυμιστούν ορισμένες μόνον από τις πάμπολλες νομοθετικές παρεμβάσεις ή τα στοιχεία της κυβερνητικής πολιτικής σχετικά με τα εργασιακά – συνδικαλιστικά δικαιώματα. Αφού για τα θέματα αυτά η κυβέρνηση Μητσοτάκη είχε πλούσιο νομοθετικό έργο από τον Ιούλιο του 2019 έως και τον Απρίλιο του 2023.

Ας δούμε κάποια από αυτά:

Η Νέα Δημοκρατία πιστώνεται κατά την διάρκεια της διακυβέρνησής με την κατάργηση του 8ωρου. Δηλαδή του αιτήματος – σύμβολο της Πρωτομαγιάς, που εμμέσως πλην σαφώς, καταργήθηκε με το νομοσχέδιο που εισηγήθηκε ο υπουργός Εργασίας, Κωστής Χατζηδάκης και ψηφίστηκε πριν περίπου 2 χρόνια, τον Ιούνιο του 2021. Με βάση τις διατάξεις του νομοσχεδίου για τον χρόνο εργασίας, πλέον είναι δυνατή η κατάτμηση του χρόνου εργασίας σε 6μηνιαία βάση. Ως όριο τίθενται οι 10 ώρες εργασίας ημερησίως που όμως και αυτές μπορούν να καταστρατηγηθούν μέσω της υπερ-εργασίας.

Ενδεικτικό είναι πως για το συγκεκριμένο άρθρο εκτός από τα εργατικά συνδικάτα που απαίτησαν την κατάργησή του, ενστάσεις είχε ακόμη και η Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής εστιάζοντας στο ότι η 6μηνιαία διευθέτηση μπορεί να προκύψει μετά από «διαπραγμάτευση» ανάμεσα στον εργαζόμενο ατομικά και την εκάστοτε επιχείρηση. Επισης στις ίδιες διατάξεις προστέθηκε και ο "θεσμός" των απλήρωτων υπερωριών.

Επίσης η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη προχώρησε στην «αναμόρφωση», αλλά επί της ουσίας στην κατάργηση του νόμου 1264/82. Του εμβληματικού εργασιακού νόμου των πρώτων χρόνων της κυβέρνησης του Ανδρέα Παπανδρέου σχετικά με τις εργασιακές σχέσεις και την συνδικαλιστική δράση. Πρόκειται για ένα νομοθέτημα που θεωρήθηκε πρωτοπόρο την περίοδο που ψηφίστηκε και διατηρήθηκε στο μεγαλύτερο μέρος του από όλες τις κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας, συμπεριλαμβανομένων αυτών του Κώστα Καραμανλή, του Αντώνη Σαμαρά ακόμη και του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.

Η Νέα Δημοκρατία ενίσχυσε το «νομικό οπλοστάσιο» με βάση το οποίο οι απεργίες κρίνονται παράνομες, καταχρηστικές η και τα δύο, με τον προαναφθέν νομοσχέδιο του Κ.Χατζηδάκη. Κατέστησε έτσι ακόμη πιο δυσχερή την άσκηση του απεργιακού δικαιώματος ενώ ήδη με βάση την υφιστάμενη νομοθεσία οι απεργίες κρίνονταν παράνομες από τα δικαστήρια σε ποσοστά μεγαλύτερα του 90%. Μάλιστα η κυβέρνηση κατέστησε σαφές ότι δεν ψήφισε τις συγκεκριμένες διατάξεις απλά για …να υπάρχουν αλλά για να τις εφαρμόσει και μάλιστα άμεσα. Είναι χαρακτηριστικές επ’ αυτού οι απανωτές προσφυγές ενάντια σε απεργίες των εκπαιδευτικών από την υπουργό Παιδείας Νίκη Κεραμέως.

Η κυβέρνηση προχώρησε σε δύο αυξήσεις του κατώτατου μισθού, αφού πρώτα είχε διαμορφώσει συνθήκες ώστε η απώλεια της αγοραστικής δύναμης να είναι πολλαπλάσια. Παρόλα αυτά συνεχίζει να στηρίζει την επιχειρηματολογία της σχετικά με το ότι είναι «φιλεργατικό» κόμμα σε αυτές τις πρωτοβουλίες που είχαν ως αποτέλεσμα ο κατώτατος μισθός να διαμορφωθεί στο τέλος του έτους στα 780 ευρώ μεικτά. Όμως οι συγκεκριμένες πρωτοβουλίες ελήφθησαν σε μία περίοδο ακραίας ακρίβειας, συνδεόμενη προφανώς και με την διατήρηση της υψηλής έμμεσης φορολογίας που πρωτίστως θίγει τον κόσμο της εργασίας. Θυμίζουμε ότι οι αυξήσεις στα ήδη βασικής κατανάλωσης εκτιμώνται γύρω στο 18% ενώ η απώλεια αγοραστικής δύναμης σε όσους αμείβονται με τις κατώτερες αποδοχές υπολογίζεται κοντά στο 40% σύμφωνα με τα στοιχεία της ΓΣΕΕ.

Σχετικά πρόσφατα, μόλις τον Φεβρουάριο, η κυβέρνηση Μητσοτάκη προώθησε νομοθετικά και την υπονόμευση των συλλογικών συμβάσεων των ναυτεργατών. Αυτό επιτεύχθηκε με την αναμόρφωση του Κώδικα Ιδιωτικού Ναυτικού Δικαίου που εισηγήθηκε στην Βουλή ο αρμόδιος υπουργός Ναυτιλίας, Γιάννης Πλακιωτάκης. Εκεί προβλέπεται πως η συλλογικές συμβάσεις του κλάδου θα αντικατασταθούν από την Διεθνή Σύμβαση Ναυτικής Εργασίας. Στα παραπάνω μπορούν να προστεθούν και παρεμβάσεις άλλων υπουργείων, πλην αυτών του υπουργείου Εργασίας που ενίσχυσαν το πλέγμα του περιορισμού των εργασιακών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων: Όπως οι νομοθετικές ρυθμίσεις του υπουργείου Ανάπτυξης σχετικά με την διεύρυνση της εργασίας τις Κυριακές για τα εμπορικά καταστήματα.

Αξίζει να μνημονευθεί και ο τρόπος με τον οποίο η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη ξεκίνησε την νομοθετική της πρακτική για τα ζητήματα των εργασιακών σχέσεων. Η πρώτη νομοθετική της παρέμβαση πραγματοποιήθηκε μόλις ένα μήνα μετά την έλευσή της στην εξουσία τον Αύγουστο το 2019. Ήταν στις 9 Αυγούστου όταν ο τότε υπουργός Εργασίας Γιάννης Βρούτσης, κατέθεσε μόλις μισή ώρα πριν την λήξη της συζήτησης νομοσχεδίου στην Βουλή ένα «πακέτο» τροπολογίων με τον οποίο μεταξύ άλλων καταργούνταν η υποχρέωση των εργοδοτών να αιτιολογούν τις απολύσεις εργαζομένων όπως και οι διατάξεις που προέβλεπαν ευθύνες των εργολάβων σε περιπτώσεις παραβίασης εργασιακών δικαιωμάτων εργολαβικών εργαζομένων.

Τέλος να επισημανθεί ότι στο προεκλογικό της πρόγραμμα η Νέα Δημοκρατία δεν έχει την παραμικρή αναφορά στο ζήτημα της επαναφοράς του θεσμού των συλλογικών διαπραγματεύσεων και των συλλογικών συμβάσεων. Θυμίζουμε ότι εν λόγω θεσμός όπως και οι προβλέψεις για την υποχρεωτική εφαρμογή του (π.χ διαιτησία) καταργήθηκε την περίοδο των μνημονίων. Αυτά ενώ και η επιθεώρηση εργασίας έχει μετατραπεί από κρατική υπηρεσία με την ευθύνη του κράτους σε ανεξάρτητη αρχή με ότι αυτό σημαίνει για την κυβερνητική ευθύνη σχετικά με την εφαρμογή της εργασιακής νομοθεσίας.

Πηγή: news247.gr

Δυναμική ήταν η συγκέντρωση που πραγματοποίησαν στο Πασαλιμάνι το Ε.Κ.Π, Σωματεία της δύναμής του καθώς και μια σειρά Σύλλογοι, φορείς και Συλλογικότητες τιμώντας τον χαρακτήρα της εργατικής Πρωτομαγιάς.

Στην διάρκειά της έπεφτε συνεχώς ψιλόβροχο το οποίο όμως δεν στάθηκε δυνατόν να αποτρέψει την συμμετοχή εκατοντάδων εργαζομένων – συνταξιούχων και νεολαίας που έδωσαν το βροντερό παρόν τους!

Στην αρχή εκφωνήθηκε το ιστορικό της απεργίας του 1923 όπου με την επέμβαση χωροφυλακής και στρατού χτυπήθηκε η συγκέντρωση των εργατών και 11 άτομα έπεσαν θύματα από τους πυροβολισμούς των δυνάμεων καταστολής ενώ δεκάδες τραυματίστηκαν και εκατοντάδες συνελήφθησαν.

Στην συγκέντρωση του Πειραιά μίλησαν ο Πρόεδρος του Ε.Κ.Πειραιά Μάρκος Μπεκρής, ο Πρόεδρος του Φοιτητικού Συλλόγου του Οικονομικού Πανεπιστημίου Πειραιά και ο Πρόεδρος της Ένωσής μας Αντώνης Νταλακογεώργος.

Στην συνέχεια δημοσιεύουμε την ομιλία του:

Εργαζόμενοι- νες, συνταξιούχοι, νέοι και νέες,

Αποτίουμε φόρο τιμής,

• Στην εξέγερση και στους εργάτες του Σικάγου που σαν σήμερα το 1886 σήκωσαν το ανάστημά τους στα αφεντικά και θυσίασαν την ζωή τους διεκδικώντας 8 ώρες δουλειάς- 8 ώρες ανάπαυσης και 8 ώρες ελεύθερο χρόνο!
• Στους ήρωες της εργατικής τάξης που το 1923 εδώ στον Πειραιά αναμετρήθηκαν, συγκρούστηκαν και έδωσαν μία γενναία μάχη για τα δικαιώματά τους και 11 από αυτούς έχασαν τη ζωή τους από τις σφαίρες του στρατού και της τότε χωροφυλακής!
• Στους 200 αγωνιστές- κομμουνιστές που εκτελέστηκαν την 1η Μάη 1944 στο σκοπευτήριο της Καισαριανής από τους Γερμανούς κατακτητές!
• Στους αμέτρητους πρωτοπόρους εργάτες που έδωσαν τη ζωή τους σε όλο τον κόσμο παλεύοντας για μία καλύτερη ζωή, για ανατροπή του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος της εκμετάλλευσης, της καταπίεσης και της βαρβαρότητας.

Συνεχίζουμε και σήμερα αυτές τις πλούσιες αγωνιστικές παραδόσεις στην Ελλάδα, στην Γαλλία και σε δεκάδες ακόμη χώρες που οι εργαζόμενοι ξεσηκώνονται ενάντια στην ακρίβεια, την λιτότητα, την επίθεση στην κοινωνική ασφάλιση, τα εργασιακά δικαιώματα, τις ιδιωτικοποιήσεις βασικών κοινωνικών αγαθών, την λεηλασία του δημόσιου πλούτου και της φύσης!

Η εργατική τάξη βγαίνει μαζικά, αγωνιστικά και ανατρεπτικά στους δρόμους, παλεύει αποφασιστικά για τα δικαιώματά της! Συγκρούεται με την εξουσία του κεφαλαίου και τους κρατικούς κατασταλτικούς μηχανισμούς που έχει αυτό στην υπηρεσία των συμφερόντων του.

Κεφάλαιο και αστικό κράτος προσπαθούν να γυρίσουν το ρολόι της ιστορίας πίσω...

Σήμερα που οι σύγχρονες επιστημονικές και τεχνολογικές κατακτήσεις καθιστούν εφικτή όσο ποτέ άλλοτε την ραγδαία αλλαγή και βελτίωση των όρων ζωής και εργασίας των εργαζομένων, σήμερα ο ταξικός μας αντίπαλος επιδιώκει να καταφέρει βαθιές αντιδραστικές και αντεργατικές μεταρρυθμίσεις που γυρίζουν την εργατική τάξη αιώνες πίσω!

Η ανεργία, η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, η υπονόμευση του οκταώρου, το χτύπημα των ΣΣΕ και του θεσμού των διαπραγματεύσεων, η αύξηση στα όρια συνταξιοδότησης, η μείωση και η συνεχής συρρίκνωση μισθών και συντάξεων, η ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης και του ίδιου του δικαιώματος της απεργίας αποτελούν το υπόδειγμα που προωθούν ΕΕ - ΟΟΣΑ και οι πολιτικές των συντηρητικών, σοσιαλδημοκρατικών κυβερνήσεων και άλλων παραλλαγών τους, που είναι τόσο ίδιες, που εξυπηρετούν τα συμφέροντα του κεφαλαίου, εντείνουν την εκμετάλλευση και προσπαθούν να φορτώσουν στις πλάτες των λαών την κρίση του συστήματος!

Στη χώρα μας όλο αυτό τον χρόνο η εργατική τάξη και δεκάδες συνδικάτα έδωσαν μάχες για υπογραφή ΣΣΕ, για την ασφάλεια και προστασία της ζωής των εργαζομένων, κατά των ιδιωτικοποιήσεων, για πραγματική βελτίωση στους μισθούς και στις συντάξεις εργαζομένων και συνταξιούχων που είναι και τα θύματα της οικονομικής ενεργειακής πολιτικής και του ιμπεριαλιστικού πολέμου στην Ουκρανία.

Είναι ακόμη νωπή η μνήμη μας από το έγκλημα των Τεμπών που απέδειξε ότι η ασφάλεια για το αστικό κράτος και τις κυβερνήσεις τους δεν είναι ούτε αυτονόητη, ούτε δεδομένη, και αυτό παρά το γεγονός ότι υπήρξαν καταγγελίες για το μπάχαλο και την επικινδυνότητα στο σιδηροδρομικό δίκτυο της χώρας μας!

Είναι όψη της ίδιας εγκληματικής πολιτικής της κυβέρνησης που την περίοδο της πανδημίας άφησε απροστάτευτο το δημόσιο σύστημα υγείας με αποτέλεσμα στη χώρα μας να χαθούν δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι!

Η απερχόμενη κυβέρνηση της ΝΔ, με την συναίνεση των άλλων αστικών κομμάτων της αντιπολίτευσης, έχει βαρύτατες ευθύνες για την επικίνδυνη εμπλοκή της χώρας μας στα τυχοδιωκτικά και επικίνδυνα σχέδια ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ.

Η αντιλαϊκή αυτή πολιτική προσπαθεί να αντιμετωπίσει την εκφρασμένη λαϊκή αγανάκτηση και οργή μοιράζοντας ψίχουλα σε εργαζόμενους και συνταξιούχους, ενώ την ίδια στιγμή θησαυρίζουν οι εγχώριοι και ξένοι επιχειρηματικοί όμιλοι, οι τραπεζίτες, οι εφοπλιστές, οι ενεργειακοί κολοσσοί, στο λιανικό εμπόριο, στον τουρισμό κ.λπ.

Η ανάπτυξη που προπαγανδίζουν, οι νέες επενδύσεις για τις οποίες δηλώνουν περήφανοι, καταρρίπτουν το αφήγημα τους ότι τάχα οδηγούν σε καλύτερες δουλειές και καλύτερους μισθούς για τους εργαζόμενους!

Οι ευέλικτες μορφές εργασίας εξακολουθούν να γιγαντώνονται σε βάρος της σταθερής και μόνιμης απασχόλησης, ενώ μισθοί και συντάξεις έχουν κατρακυλήσει σε πρωτοφανή χαμηλά επίπεδα και το λαϊκό εισόδημα βρίσκεται διαρκώς σε πτώση!

Όσο και αν προσπαθούν να φτιασιδώσουν τα οικονομικά στοιχεία, ακόμη και σε αυτά φαίνεται ότι η απόδοση όπως είναι το πλεόνασμα, αυτό είναι αποτέλεσμα της έντασης της εκμετάλλευσης των εργαζομένων, είναι η φοροληστεία σε βάρος του λαού, αφού το μεγαλύτερο μέρος ήταν και είναι έμμεσοι φόροι, όπως ο ΦΠΑ που πήρε την ανηφόρα μαζί και με τις τιμές των εμπορευμάτων, καθώς και των λαϊκών καταναλωτικών αγαθών και υπηρεσιών.

Όμως δεν σταματούν εδώ, η αντιλαϊκή επίθεση συνεχίζεται, επεκτείνεται και κλιμακώνεται σε όλους τους τομείς καθιστώντας την ζωή των λαϊκών μαζών δύσκολη και ανυπόφορη!

Στο στόχαστρό τους το επόμενο διάστημα είναι η επιτάχυνση των πλειστηριασμών των λαϊκών σπιτιών και με την εκτίναξη των στεγαστικών επιτοκίων (φθάνουν έως και 4 παραπάνω δόσεις) τον χρόνο, ενώ στη φαρέτρα τους βρίσκονται νέα αντεργατικά μέτρα και μεταρρυθμίσεις που μπαίνουν στο μάτι των διεθνών οικονομικών και τραπεζικών οίκων για την αξιολόγηση της Ελληνικής οικονομίας για να κερδηθεί η επενδυτική βαθμίδα!

Αυτή την αντιλαϊκή πολιτική το συνεπές ταξικό και αγωνιστικό κίνημα την αντιπάλεψε όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα!

Οι μεγάλες μαζικές απεργίες στις 8 και 17 Μάρτη, όπως και εκείνη της 9 Νοέμβρη, έδειξαν την αγωνιστική δύναμη της εργατικής τάξης και παρά τον δυσμενή και αρνητικό συσχετισμό δυνάμεων στο σ.κ, οι εργαζόμενοι έδειξαν την οργή τους για την πολιτική κυβέρνησης - κεφαλαίου βάζοντας μπροστά όλα τα επίκαιρα και επίμαχα προβλήματα που τους απασχολούν!

Ο φόβος τους ήταν και παραμένει να μη μετατραπεί η λαϊκή οργή σε οργανωμένο αγώνα αμφισβήτησης και ανατροπής της αντιλαϊκής πολιτικής.

Για αυτό επιστρατεύουν το αντεργατικό - αντισυνδικαλιστικό έκτρωμα του νόμου Χατζηδάκη (και όλων των προηγούμενων που έχουν στο θεσμικό τους οπλοστάσιο) για να ποινικοποιήσουν τους αγώνες, να τους οδηγούν στα δικαστήρια, να εντείνουν και να κλιμακώνουν την καταστολή και τις διώξεις, να χτυπήσουν κάθε οργανωμένη εργατική - λαϊκή αντίσταση που βάζει φραγμό στην πολιτική της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του κεφαλαίου.

Αξιοποιούν στην αντιλαϊκή τους πολιτική τις δυνάμεις του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού σε ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ, που ο ρόλος τους είναι αυτός της εκτόνωσης και της υπονόμευσης των αγώνων, δίνοντας καθημερινά όρκους πίστης στον κοινωνικό εταιρισμό, στην σύμπλευση με την πολιτική της ΕΕ και των κυβερνήσεων!

Ο περασμένος οργισμένος Μάρτης από τη λαϊκή και εργατική αγανάκτηση που εκφράστηκε στους δρόμους του αγώνα, δείχνει την πορεία την οποία πρέπει αποφασιστικά να πορευτεί το εργατικό - λαϊκό κίνημα της χώρας μας.

Οι επικείμενες βουλευτικές εκλογές δεν πρόκειται να δώσουν λύσεις στα οξύτατα εργατικά και λαϊκά προβλήματα, τα οποία θα εξακολουθήσουν να αποτελούν καθημερινό βραχνά για τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους, την νεολαία μας!

Οι ανάγκες και τα θέλω του κεφαλαίου θα είναι στην πρώτη γραμμή και την επόμενη μέρα των εκλογών. Στόχος να τα πάρουν όλα, σε μισθούς, στον ελεύθερο χρόνο, το δικαίωμα στην απεργία και στη συλλογική δράση ακόμη και την ζωή των εργαζομένων η οποία γίνεται θυσία στο βωμό των εργοδοτικού κέρδους!

Χρειάζεται περισσότερο από ποτέ ισχυρή - μαζική οργάνωση, συσπείρωση και συμμετοχή των εργαζομένων σε κάθε χώρο δουλειάς, χρειάζεται ένα μαχητικό εργατικό διεκδικητικό πλαίσιο προωθημένων στόχων.

Χρειάζεται κλιμάκωση σε μορφή και περιεχόμενο δράσεων, έναν ανυποχώρητο αγώνα που θα βάλει μπροστά τα δικαιώματα και τις σημερινές ανάγκες των εργαζομένων!

Για την ανασυγκρότηση του σ.κ, την ανεξαρτησία από τις πολιτικές της ΕΕ, των κυβερνήσεων και των αστικών κομμάτων, για την αντεπίθεση, την ρήξη και την ανατροπή στην κατεύθυνση οικοδόμησης μιας νέας κοινωνίας όπου την εξουσία θα την έχουν στα χέρια τους οι παραγωγοί του πλούτου, η μεγάλη λαϊκή πλειοψηφία και όχι μία ισχνή μειοψηφία εκμεταλλευτών - καπιταλιστών!!

Ζήτω η Εργατική Πρωτομαγιά

Ζήτω η Διεθνής αλληλεγγύη των εργατών όλου του κόσμου!

Πριν λίγες ημέρες γράφαμε στον «Ημεροδρόμο» για τον λεγόμενο «πληθωρισμό της απληστίας». Δηλαδή, για τον τρόπο που οι εταιρείες βγάζουν δυσθεώρητα κέρδη παρά τη μείωση των πωλήσεων. Ο τρόπος που το πετυχαίνουν αυτό είναι απλός: αυξάνουν την τιμή πώλησης, χωρίς ωστόσο οι πρώτες ύλες ή το εργασιακό κόστος να αυξάνεται στον ίδιο βαθμό. Στην πραγματικότητα εκμεταλλεύονται τον ίδιο τον πληθωρισμό μόνο και μόνο για να να αυξήσουν τα κέρδη τους.

Σε αυτό το πλαίσιο, ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα στοιχεία προκύπτει από την αγορά του αυτοκινήτου, όπου σύμφωνα με στοιχεία του Transport and Environment, πέντε ευρωπαϊκές αυτοκινητοβιομηχανίες εκτόξευσαν τα κέρδη τους, εν μέσω κορονοϊού, παρά τη σημαντική μείωση που είχαν στις πωλήσεις!

Συγκεκριμένα, πρόκειται για τις VW, Stellantis, BMW, Mercedes και Renault. Τα στοιχεία δείχνουν ότι ενώ οι πωλήσεις, τα κέρδη και τα κέρδη των αυτοκινητοβιομηχανιών μειώθηκαν κυρίως το 2020 λόγω της κρίσης του Covid, τα κέρδη ανέκαμψαν γρήγορα το 2021, φτάνοντας σε μεγάλο βαθμό σε υψηλά ρεκόρ.

Στον παρακάτω πίνακα, από το ρεπορτάζ του T&E, διακρίνονται συνοπτικά τόσο οι μειώσεις στις πωλήσεις όσο και η εκτόξευση των κερδών:

Κέρδη μέχρι και… 600%

Αναλυτικά τα στοιχεία δείχνουν την τεράστια αύξηση των κερδών:

– Η BMW αύξησε τα κέρδη του 2021 κατά 250% σε σύγκριση με το 2019, από 4,9 δισ. ευρώ σε 12,4 δισ. ευρώ. Το 2022, τα κέρδη αυξήθηκαν ξανά κατά σχεδόν 50% στα 17,9 δισ. ευρώ.

– Τα κέρδη της Mercedes 2021 ανήλθαν σε 23 δισεκατομμύρια ευρώ, σχεδόν δεκαπλάσια από τα κέρδη του 2019 (2,4 δισεκατομμύρια ευρώ), τα κέρδη του 2022 ήταν 14,5 δισεκατομμύρια ευρώ, 600% υψηλότερα από το 2019.

– Η Renault, η οποία δεν είχε κέρδη από το 2018, πραγματοποίησε κέρδη 890 εκατομμυρίων ευρώ το 2021, ωστόσο λόγω της διάθεσης του εργοστασίου της Renault στη Ρωσία, η αυτοκινητοβιομηχανία δεν κατάφερε να επιστρέψει κέρδος το 2022. Χωρίς αυτήν τη τη διάθεση η Renault θα είχε σχεδόν διπλασιαστεί τα κέρδη της στα 1,6 δισ. ευρώ.

– Η Stellantis (Alfa Romeo, Chrysler, Opel κλπ), υπερδιπλασίασε τα κέρδη από 6,6 δισ. ευρώ το 2019 σε 14,3 δισ. ευρώ το 2021 και το 2022 αύξησε τα κέρδη κατά επιπλέον 2,5 δισ. ευρώ σε 16,8 δισ. ευρώ.

– Η VW αύξησε τα κέρδη της κατά 11% σε σύγκριση με το 2019, από 13,9 δισ. ευρώ σε 15,4 δισ. ευρώ το 2021 και το 2022 διατήρησε υψηλά κέρδη 15,4 δισ. ευρώ.

Μόνο για το 2022, συνολικά κέρδη 64 δισ. ευρώ!

Συνολικά, τα κέρδη των πέντε αυτοκινητοβιομηχανιών το 2022 (64 δισεκατομμύρια ευρώ) ήταν υπερδιπλάσια από τα κέρδη του 2019 (28 δισεκατομμύρια ευρώ), παρά το γεγονός ότι πούλησαν 25% λιγότερα αυτοκίνητα από ό,τι πριν από τον κορονοϊό και τον αυξανόμενο πληθωρισμό.

Ενώ τα προβλήματα της εφοδιαστικής αλυσίδας ενοχοποιούνται για χαμηλότερους όγκους παραγωγής αυτοκινήτων, οι αυτοκινητοβιομηχανίες έχουν εκφράσει τη στροφή τους στη στρατηγική τους από την πώληση όσο το δυνατόν περισσότερων αυτοκινήτων μαζικής αγοράς προς την πώληση λιγότερων αλλά μεγαλύτερων, premium αυτοκινήτων με υψηλότερα περιθώρια κέρδους.

Αυτό περιλαμβάνει την απόσυρση της παραγωγής δημοφιλών, πιο προσιτών, μικρών αυτοκινήτων όπως το Fiat Punto, το VW Beetle και το Citroën Picasso. Λόγω της έλλειψης προσφοράς και της ισχυρής ζήτησης, οι αυτοκινητοβιομηχανίες αυξάνουν επίσης τις τιμές.

Τεράστια περιθώρια κέρδους

Αυτή η αλλαγή στρατηγικής είχε ως αποτέλεσμα:

– Το περιθώριο κέρδους της BMW σχεδόν τριπλασιάστηκε από 4,6% το 2019 σε 12,6% το 2022.

– Το περιθώριο κέρδους της Mercedes αυξήθηκε από 6,8% το 2019 σε 9,5% το 2022.

– Το περιθώριο κέρδους της Renault αυξήθηκε από 0,4% το 2019 σε 4,8% το 2022.

– Το περιθώριο κέρδους της Stellantis υπερδιπλασιάστηκε από 4,0% το 2019 σε 9,9% το 2022.

– Το περιθώριο κέρδους της VW αυξήθηκε από 5,6% το 2019 σε 5,9% το 2022.

Η αύξηση των περιθωρίων κέρδους δείχνει ότι οι αυτοκινητοβιομηχανίες κερδίζουν περισσότερα χρήματα από κάθε αυτοκίνητο που πωλείται από ό,τι πριν από την κρίση του Covid.

Πηγή: iskra.gr