Η επόμενη μέρα για την κτηνοτροφία - Τι δείχνουν τα τελευταία στοιχεία που είδαν το φως της δημοσιότητας

Σήμα κινδύνου εκπέμπουν οι κτηνοτρόφοι της χώρας μας, καθώς η συνεχόμενη μείωση τόσο του ζωικού κεφαλαίου όσο και των κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων, μαρτυρούν ότι η κτηνοτροφία μετρά αντίστροφα και κατευθύνεται προς την καταστροφή, ενώ αν δεν παρθούν άμεσα μέτρα στήριξης τότε το μέλλον είναι δυσοίωνο.

Η εικόνα των «λουκέτων» στις κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις, τα «πωλητήρια» κοπαδιών, η μείωση της παραγωγής και η εγκατάλειψη του επαγγέλματος του κτηνοτρόφου, επιβεβαιώνουν τα τελευταία στοιχεία, που είδαν το φως της δημοσιότητας και αφορούν την μείωση των ζώων και των εκμεταλλεύσεων.

«Δεν υπάρχει περιθώριο να χαθεί και άλλο ζωικό κεφάλαιο», λένε οι κτηνοτρόφοι, οι οποίοι εδώ και καιρό έχουν προειδοποιήσει ότι αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση, η κατάληξη θα είναι τραγική για έναν από τους πλέον παραγωγικούς κλάδους. Η έλλειψη σε κρέας, γάλα και γαλακτοκομικά προϊόντα, θα δώσουν …χώρο σε εισαγωγές (εφόσον υπάρχουν) και ελληνοποιήσεις, ενώ ο τελικός αποδέκτης, ο καταναλωτής δεν θα έχει πρόσβαση σε φθηνά, αγνά, ελληνικά ποιοτικά προϊόντα.

Έτσι, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, μειωμένος καταγράφεται ο αριθμός τόσο των ζώων (χοίροι, βοοειδή, αιγοπρόβατα) όσο και των εκμεταλλεύσεων για το διάστημα 2020 – 2021 – 2022.  Ειδικότερα, το σύνολο του ζωικού κεφαλαίου παρουσίασε μείωση 4,3% το 2022 σε σχέση με το 2021 και 0,3% το 2021 σε σχέση με το 2020. Το 2022 το σύνολο των ζωικών μονάδων ήταν 1.637.970, οι οποίες κατανέμονται ως εξής: 412.099 στα βοοειδή, 191.947 στους χοίρους, 737.836 στα πρόβατα και 296.088 στις αίγες.

Καταστροφική η επόμενη ημέρα

«Η επόμενη μέρα για την κτηνοτροφία, αν συνεχιστεί αυτή η πολιτική που εφαρμόζεται στον πρωτογενή τομέα και συγχρόνως συνεχιστεί και η μείωση του ζωικού κεφαλαίου και των εκμεταλλεύσεων, θα είναι τραγική. Όταν χάνονται κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις, εμείς μετράμε ολόκληρες οικογένειες, που φεύγουν από το επάγγελμα καθώς και νέους που δεν θα ακολουθήσουν τον κλάδο», τονίζει τον ΟΤ ο τεχνικός σύμβουλος του Συνδέσμου Ελληνικής Κτηνοτροφίας Θωμάς Μόσχος.

Ο ίδιος θεωρεί, ότι η μείωση είναι μεγαλύτερη απ’ αυτή που δημοσίευσε η ΕΛΣΤΑΤ, καθώς όπως εξηγεί, σύμφωνα με τις δηλώσεις του ΟΣΔΕ, τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ και της Eurostat, κανένα νούμερο δεν συμπίπτει με το άλλο. «Χαρακτηριστικό είναι ότι η Ελλάδα σύμφωνα με τις δηλώσεις ΟΣΔΕ έχει 16 εκατ. αιγοπρόβατα, με την ΕΛΣΤΑΤ 14 εκατ. αιγοπρόβατα και με την Eurostat 11 εκατ. αιγοπρόβατα. Είναι 5 εκατ. ζωικός πληθυσμός διαφορά. Συγχρόνως, σύμφωνα με την εικόνα που έχουμε από διάφορες περιοχές και τους συναδέλφους, από την παραγωγή έχει φύγει σχεδόν το 20% των κτηνοτρόφων», λέει χαρακτηριστικά.

Εκτιμά δε, ότι η μείωση στο ζωικό κεφάλαιο και τις εκμεταλλεύσεις θα συνεχιστεί, επισημαίνοντας ότι «αν κάποιος αυτή την στιγμή δεν είναι παραγωγικός και ανταποδοτικός, δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στο αυξημένο κόστος παραγωγής και μειώνει ή πουλά το κοπάδι του».

Κακά μαντάτα για το κόκκινο κρέας

Ακόμα και έλλειψη κόκκινου κρέατος (μοσχαρίσιου) εφόσον δεν παρθούν συγκεκριμένα μέτρα στήριξης. βλέπει για το μέλλον ο κ. Μόσχος, καθώς η νέα «πράσινη» συμφωνία προβλέπει μείωση των κοπαδιών στις μεγάλες ευρωπαϊκές παραγωγικές χώρες έως το 2030.

Όπως μας λέει, αυτή την στιγμή η χώρα μας εισάγει το 85% του κόκκινου κρέατος. «Σύμφωνα με το στρατηγικό σχέδιο που κατέθεσε η κυβέρνηση στη νέα ΚΑΠ αντί να αυξήσει την επιδότηση στην αγελαδοτροφία ελευθέρας βοσκής, δηλαδή να έχουμε στις αγελάδες, που γεννάνε μοσχάρια που κατευθύνονται στη σφαγή, την μείωσε και συγχρόνως θέσπισε επιδότηση για τα εισαγόμενα μοσχάρια, που θα τραφούν για 5 μήνες στην Ελλάδα και μετά θα οδηγηθούν στην κατανάλωση», τονίζει.

Με τη νέα «πράσινη» συμφωνία προβλέπεται να μειωθεί κατά 200 χιλιάδες το κοπάδι με αγελάδες στην Ιρλανδία, κατά 400 χιλιάδες στη Γαλλία και κατά 450 χιλιάδες στην Ολλανδία. «Πάνω από 2 εκατ. μοσχάρια θα λείψουν από την αγορά μέχρι το 2030. Οπότε εμείς από πού θα εισάγουμε μοσχάρια να τα μεγαλώσουμε και πόσο θα φτάσει η τιμή στο κρέας;», λέει χαρακτηριστικά.

Μείωση της παραγωγής χοιρινού κατά 7%

«Ο κλάδος της χοιροτροφίας δέχτηκε ένα τεράστιο πλήγμα από τον covid, ενώ η κορύφωση έγινε μετά την εκτόξευση του κόστους παραγωγής και ειδικότερα των τιμών των ζωοτροφών, μιας και για μας το 70% του κοστολογίου μας είναι η διατροφή των χοίρων», επισημαίνει στον ΟΤ ο πρόεδρος της Νέας Ομοσπονδίας Χοιροτροφικών Συλλόγων Ελλάδας Γιάννης Μπούρας, σημειώνοντας ότι η αύξηση αυτή αποτέλεσε «τον κύριο λόγο για την μείωση της παραγωγής κατά 7% το 2022, μείωση που αναμένεται και το 2023».

Όπως εξηγεί, τον τελευταίο χρόνο έκλεισαν αρκετές χοιροτροφικές εκμεταλλεύσεις και μεγάλες επιχειρήσεις, παρά το γεγονός ότι ο κλάδος την τελευταία 10ετία παρουσίαζε μια σταθερότητα προς αυτό. «Συνολικά οι χοιροτρόφοι μείωσαν την παραγωγή λόγω αδυναμίας σίτισης των ζώων», τονίζει.

Πάντως, σύμφωνα με τον ίδιο, η νέα πρόκληση που αντιμετωπίζει ο τομέας είναι η αφρικανική πανώλη των χοίρων. «Αυτή είναι η μεγάλη πρόκληση για μας γιατί αν μας χτυπήσει η ασθένεια τότε όλα τελειώνουν σε μία νύχτα, τα μαζεύεις και φεύγεις», λέει χαρακτηριστικά.

Η μείωση στην τιμή του αγελαδινού γάλακτος οδηγεί στην εγκατάλειψη

Στην τάση να εγκαταλείψουν το επάγγελμα αγελαδοτρόφοι αναφέρεται στη συνέχεια στον ΟΤ, ο αναπληρωτής πρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνικής Κτηνοτροφίας Χρήστος Τσομπάνος: «Υπάρχει τάση εγκατάλειψης, η οποία δυστυχώς θα συνεχιστεί και οφείλεται εκτός από το αυξημένο κόστος παραγωγής και την έλλειψη εργατικών χεριών, στην μείωση και της τιμής του γάλακτος, η οποία εκτιμάται ότι φτάνει τους τελευταίους μήνες στο 20%. Την ίδια στιγμή το αγελαδινό γάλα στο ράφι παραμένει σε υψηλή τιμή και ο καταναλωτής συνεχίζει να το αγοράζει ακριβά».

Σύμφωνα με τον ίδιο, η τιμή στο γάλα από τον Ιανουάριο και μετά άρχισε να πέφτει μήνα το μήνα: «Τον Ιανουάριο η τιμή ήταν στα 0,59 ευρώ/κιλό και σήμερα έχει φτάσει από τα 0,44 – 0,52 ευρώ/κιλό. Την ίδια στιγμή εκτός από το καλαμπόκι που έχει μειωθεί κατά 30% και από το 0,35 – 0,36 ευρώ/κιλό έχει φτάσει στα 0,22 -0,24 ευρώ/κιλό, όλες οι άλλες πρώτες ύλες κινούνται στα ίδια υψηλά επίπεδα», σημειώνει ο κ. Τσομπάνος.

Παράλληλα, επισημαίνει την ανάγκη να εφαρμόσει επιτέλους το ΥπΑΑΤ τη νομοθεσία και «οι ελεγκτικοί μηχανισμοί να “πιάσουν” το γάλα που έρχεται απ’ έξω».
Τα νούμερα αποκαλύπτουν

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, ο αριθμός των βοοειδών μειώθηκε κατά 5,3% το 2022 σε σχέση με το 2021 και κατά 2,8% το 2021 σε σχέση με το 2020. Συγκεκριμένα, ο αριθμός των βοοειδών ανήλθε σε 581.598 ζώα το 2022 έναντι 614.066 ζώων το 2021 και 631.521 ζώων το 2020.

Αντίστοιχα, μείωση παρατηρείται στον αριθμό των εκμεταλλεύσεων που εκτρέφουν βοοειδή κατά 6,4% το 2022 σε σχέση με το 2021 και κατά 6,3% το 2021 σε σχέση με το 2020.

Συγκεκριμένα, ο αριθμός των εκμεταλλεύσεων που εκτρέφουν βοοειδή ανήλθε σε 9.533 εκμεταλλεύσεις το 2022, έναντι 10.180 εκμεταλλεύσεων το 2021 και 10.865 εκμεταλλεύσεων το 2020.

Μειωμένος κατά 2,3% εμφανίζεται ο αριθμός των χοίρων το 2022 σε σχέση με το 2021, έναντι αύξησης κατά 2,2% το 2021 σε σχέση με το 2020. Συγκεκριμένα, ο αριθμός των χοίρων ανήλθε σε 741.639 ζώα το 2022 έναντι 758.942 ζώων το 2021 και 742.963 ζώων το 2020.

Μείωση παρατηρείται και στον αριθμό των εκμεταλλεύσεων που εκτρέφουν χοίρους κατά 7,2% το 2022 σε σχέση με το 2021 και κατά 12,7% το 2021 σε σχέση με το 2020. Συγκεκριμένα, ο αριθμός των εκμεταλλεύσεων που εκτρέφουν χοίρους ανήλθε σε 4.783 εκμεταλλεύσεις το 2022 έναντι 5.156 εκμεταλλεύσεων το 2021 και 5.906 εκμεταλλεύσεων το 2020.

Μείωση και στα αιγοπρόβατα

Ο αριθμός των προβάτων μειώθηκε κατά 4,1% το 2022 σε σχέση με το 2021 και κατά 0,4% το 2021 σε σχέση με το 2020. Συγκεκριμένα, ο αριθμός των προβάτων ανήλθε σε 7.378.357 ζώα το 2022 έναντι 7.690.930 ζώων το 2021 και 7.721.800 ζώων το 2020.

Επίσης μείωση παρατηρείται στον αριθμό των εκμεταλλεύσεων που εκτρέφουν πρόβατα κατά 2,6% το 2022 σε σχέση με το 2021 και κατά 7,8% το 2021 σε σχέση με το 2020.

Συγκεκριμένα, ο αριθμός των εκμεταλλεύσεων που εκτρέφουν πρόβατα ανήλθε σε 51.014 εκμεταλλεύσεις το 2022 έναντι 52.353 εκμεταλλεύσεων το 2021 και 56.761 εκμεταλλεύσεων το 2020.

Ο αριθμός των αιγών μειώθηκε κατά 5,6% το 2022 σε σχέση με το 2021 και κατά 0,4% το 2021 σε σχέση με το 2020. Συγκεκριμένα, ο αριθμός των αιγών ανήλθε σε 2.960.884 ζώα το 2022 έναντι 3.135.087 ζώων το 2021 και 3.149.008 ζώων το 2020.

Τέλος, μείωση παρατηρείται και στον αριθμό των εκμεταλλεύσεων που εκτρέφουν αίγες κατά 3,9% το 2022 σε σχέση με το 2021 και κατά 9,8% το 2021 σε σχέση με το 2020. Ο αριθμός των εκμεταλλεύσεων που εκτρέφουν αίγες ανήλθε σε 32.037 εκμεταλλεύσεις το 2022 έναντι 33.346 εκμεταλλεύσεων το 2021 και 36.978 εκμεταλλεύσεων το 2020.

Πηγή: ot.gr

Το δεξαμενόπλοιο O.T. Ο SHAGOR NANDINI-2 υπέστη έκρηξη ακολουθούμενη από πυρκαγιά στους χώρους ενδιαίτησης του πληρώματος ενώ βρισκόταν στον ποταμό Sugandha, στο Μπαγκλαντές.

Το τάνκερ ήταν φορτωμένο με πετρέλαιο και επρόκειτο να εκφορτώσει το φορτίο του στον τερματικό σταθμό Padma, λόγω όμως της αργίας, το πλοίο δεν ξεκίνησε την εκφόρτωση του με την άφιξη του.

Η έκρηξη και η πυρκαγιά κατέστρεψαν τους χώρους ενδιαίτησης του πληρώματος, χωρίς όμως να επηρεαστούν οι δεξαμενές φορτίου και το φορτίο του, κάτι το οποίο θα μπορούσε να προκαλέσει μεγαλύτερη καταστροφή, ακόμη και τον θάνατο όλων των μελών του πληρώματος.

Από τα 11 μέλη του πληρώματος, διασώθηκαν τα 4 αλλά με εγκαύματα, ενώ τα υπόλοιπα 7 αγνοούνται.

Άγνωστη παραμένει η αιτία της ισχυρής έκρηξης μη υπέρ κατασκευή του πλοίου.

Πηγή: e-nautilia.gr

Πού θα πας, πόσα χρήματα θα ξοδέψεις, τι θα 'χεις να επιδείξεις και πώς θα βγεις στην παραλία; Αγχώθηκες; Δεν φταις εσύ, αλλά το καλοκαιρινό άγχος που είναι πραγματική συνθήκη.

Ανέκαθεν είχα μια δυσκολία να καταλάβω τι πραγματικά εννοούν όσοι υποστηρίζουν πως λατρεύουν το καλοκαίρι -ευρύτερα γνωστοί ως 'καλοκαιράκηδες'.

Εκτός και αν πρόκειται για παιδί οικογένειας με μέλη τριών γενιών εν ζωή και σπίτι οπουδήποτε στην περιφέρεια -ιδανικά, κάπου κοντά στη θάλασσα. Είναι η μόνη περίπτωση που έχω πρόχειρη για να μπορεί κάποιος να απολαμβάνει τρίμηνες διακοπές, δίχως ιχνοστοιχείο άγχους.

Θα το εκτιμούσα ιδιαίτερα αν όλες οι άλλες ‘κατηγορίες’ μου εξηγούσαν τι ακριβώς τους αρέσει: να ‘λιώνουν’ από τη ζέστη; Να θέλουν να ‘βγάλουν’ το δέρμα τους μήπως και καταφέρουν να δροσιστούν;

Να αισθάνονται εξαντλημένοι, εξοντωμένοι, ζαλισμένοι από τον ήλιο, συν το άγχος του ‘τι θα κάνουμε φέτος;’: ποιος θα είναι ο προορισμός, ποιο το μπάτζετ και τελικά, το ‘δεν γίνεται να μην πάμε κάπου, αφού πηγαίνουν όλοι’.

Μαζί φυσικά, με το μεγαλύτερο μύθο της ιστορίας: το ‘αν δεν πας σε νησί, δεν καταλαβαίνεις καλοκαίρι’.

Λυπάμαι που θα σου το χαλάσω, αλλά όσα περισσότερα ‘must’ έχει η λίστα σου για το ‘ιδανικό’ καλοκαίρι, τόσο περισσότερο άγχος έχεις. Και τόσο περισσότερο απομακρύνεσαι από το νόημα των καλοκαιρινών διακοπών που στο τέλος της ημέρας, είναι η απομάκρυνση από την καθημερινότητα που ζεις τις υπόλοιπες ημέρες του χρόνου.

Ο λόγος που ‘προέκυψαν’ οι καλοκαιρινές διακοπές ήταν η ανάπαυση, μαζί με τη δυνατότητα να διασκεδάζουμε περνώντας περισσότερο χρόνο με αγαπημένους, να εκτιθέμεθα στον ήλιο -και άρα να γεμίζουμε βιταμίνη D-, να μην έχουμε λόγους να αγχωθούμε και να κοιμόμαστε καλύτερα, όπως ερχόμαστε σε επαφή με τη φύση.

Κοινώς, να κάνουμε πράγματα που προάγουν την ευημερία και τη ψυχική υγεία.

Κάπου εδώ, θα ήθελα να συμφωνήσουμε ότι στην ιστορία της ανθρωπότητας δεν πρέπει να έχει υπάρξει ποτέ κάποιος που να κατάφερε να ξεφορτωθεί (οργανικά) την κούραση ενός εργασιακού χρόνου σε μια εβδομάδα. Δηλαδή, το διάστημα που ‘κρατά’ κατά μέσο όρο η επίσκεψη μας σε έναν προορισμό.

Επιπροσθέτως, αν μεταφέρεις σε νησί -βουνό ή θάλασσα- όσα κάνεις στην πόλη όπου ζεις, μάλλον δεν ξεκουράζεσαι, δεν αποσυμπιέζεσαι και τελικά, κάνεις μια τρύπα στο νερό.

Το αυτό συμβαίνει και όταν πας διακοπές με χρήματα που δεν έχεις και θα τα πληρώνεις για μήνες μετά την επιστροφή σου, όπως έρχονται οι ‘φουσκωμένοι’ λογαριασμοί του χειμώνα.

Σε άγχωσα;

Δεν φταίω εγώ. Φταίει το καλοκαίρι.

Summer anxiety is a thing που θα έλεγαν και στο χωριό μου στη Μασατσούσετς και επιβεβαίωσε πολύ πρόσφατα η ψυχολόγος μου, όπως μου εξηγούσε πως πριν ‘μπει’ ο Ιούνιος έως τώρα, το κύριο πρόβλημα όσων την επισκέπτονται είναι το άγχος με ό,τι αφορά τις διακοπές.
Τι είναι το άγχος του καλοκαιριού

Κατά πώς φαίνεται, κάθε εποχή μας ‘κερνάει’ και μια διαταραχή. Ο ψυχίατρος, ψυχοθεραπευτής Σπύρος Καλημέρης έχει αναλύσει στο Magazine το φαινόμενο της Seasonal Affective Disorder (SAD).

Αν δεν θυμάσαι είναι “η κατάθλιψη ή τα καταθλιπτικά επεισόδια που συμβαίνουν σε συγκεκριμένες περιόδους του χρόνου, κυρίως το φθινόπωρο και το χειμώνα”. Η αντίστροφη μέτρηση ξεκινά με τη σκέψη “πλησιάζουμε στο τέλος και αυτού του χρόνου” και αμέσως νιώθουμε απογοήτευση. Όλα γίνονται λίγο πιο θολά. Και μάταια”.

Η κρίση που μπορεί να προκαλέσει το καλοκαίρι είναι παραλλαγή της εποχικής συναισθηματικής διαταραχής.

Στο επίκεντρο είναι και πάλι η λυπημένη διάθεση και τα μειωμένα συναισθήματα ευχαρίστησης. Εν τούτοις, ενώ όσοι έχουν SAD κοιμούνται και τρώνε περισσότερο, τα ‘θύματα’ της καλοκαιρινής έκδοσης δεν νιώθουν ιδιαίτερη πείνα, δεν έχουν τόση όρεξη και δεν κοιμούνται εύκολα και πολύ.

Πώς γίνεται κάτι που συνδέεται με χαλάρωση να μας εξοντώνει;

Σημείωνε.

Οι ύπουλοι εχθροί του καλοκαιριού

Το καλοκαιρινό άγχος που αν του δώσουμε χώρο μπορεί να εξελιχθεί σε καλοκαιρινή κατάθλιψη, έχει πολλούς διαφορετικούς λόγους. Οι κύριοι ωστόσο, είναι αυτοί που ακολουθούν.

*Όταν το σώμα μας ζεσταίνεται πολύ, ενδέχεται να εμφανίσουμε συμπτώματα παρόμοια με αυτά της αγχώδους διαταραχής. Έτσι, η αρχή του δράματος που ζουν κάποιοι το καλοκαίρι εντοπίζεται στην άνοδο της θερμοκρασίας, με την υπερβολική ζέστη να προκαλεί δυσφορία και ανησυχίες όπως η θερμική εξάντληση ή η αφυδάτωση -που συμβάλλουν στην αύξηση του στρες.

Ο πιο ζεστός καιρός αυξάνει τον καρδιακό ρυθμό και μπορεί να πιστέψουμε πως παθαίνουμε κρίση πανικού -ενώ αυτό που μας συμβαίνει είναι θερμική εξάντληση. Μελέτες δείχνουν ότι η ζέστη μπορεί να ‘τριγκάρει’ τις κρίσεις πανικού στους ανθρώπους που τις βιώνουν όλο το χρόνο.

Ξεκάθαρη η κλιματική αλλαγή δεν βοηθά. Οι ειδικοί εκτιμούν πως το φαινόμενο θα γίνει πιο εμφανές και διάχυτο όσο περισσότερο θερμαίνεται ο κόσμος.

Σε μια από τις πρώτες σχετικές μελέτες, με αντικείμενο το τι συμβάλει στην καλοκαιρινή θλίψη, οι περισσότεροι συμμετέχοντες ανέφεραν τη ζέστη και το λαμπερό φως. Σε συνδυασμό με την υγρασία, τα πράγματα γίνονταν ακόμα χειρότερα.

Η ζέστη, η υγρασία και η γύρη (μαζί με τις αλλεργίες που ‘ξυπνά’ και έχουν συνδεθεί με περισσότερες πιθανότητες κατάθλιψης) αναφέρονται χρόνια ως αίτια της καλοκαιρινής κατάθλιψης.

*Ένας άλλος λόγος που προκαλεί άγχος είναι η έλλειψη δομής και η διατάραξη της ρουτίνας που ακολουθούμε όλον τον άλλον χρόνο. Κάποιους τους οδηγούν σε αισθήματα αβεβαιότητας και άγχους.

*Μετά, έχουμε το FOMO. Δηλαδή, το Fear of Missing Out που εν πολλοίς, καταλήγει στο άγχος ότι δεν θα έχουμε κάτι να ποστάρουμε στα social media, που να σχετίζεται με τις φανταστικές εμπειρίες που προσφέρει το καλοκαίρι. Ή δεν θα έχουμε να πούμε κάτι ενδιαφέρον όταν μας ρωτήσουν ‘τι έκανες στις διακοπές σου’. Έτσι, αισθανόμαστε και ανεπαρκείς.

*Υπάρχει και κοινωνική πίεση, μέσω των διαφόρων γάμων, βαπτίσεων, συγκεντρώσεων, πάρτι κλπ. Ναι μεν, πρόκειται για ευχάριστες δραστηριότητες, εν τούτοις προκαλούν κοινωνικό άγχος σε κάποιους. Είναι αυτοί που δεν αισθάνονται άνετα με την κοινωνικοποίηση και τη συμμετοχή σε events που δεν τους προσφέρουν χαρά, αλλά άγχος.

*Πολλοί είναι και αυτοί που αγχώνονται με την εικόνα του σώματος τους, μπροστά στο ‘τέρας’ της επίσκεψης σε μια παραλία. Συνθήκη που μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα αυτοεκτίμησης.

Βοηθά να θυμόμαστε ότι δεν είναι όλα στο μυαλό μας

Η θερινή SAD είναι πιο ετερογενής και έχει μεγαλύτερη ποικιλία, γεγονός που έχει επίσης δυσκολέψει τους ερευνητές στη μελέτη τους.

Φαίνεται να είναι πιο σπάνια από τη χειμερινή SAD, με τους επιστήμονες να τονίζουν πως η πρώτιστη ανάγκη είναι να αναγνωρίζουν όσοι τη νιώθουν πως δεν είναι όλα στο μυαλό τους. Πρόκειται για κάτι πραγματικό.

Εάν λοιπόν, αισθάνεσαι ‘πεσμένος’ το καλοκαίρι, μίλα με έναν επαγγελματία υγείας.

Όπως λέει στην Washington Post ο Norman Rosenthal, ψυχίατρος στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Georgetown που περιέγραψε για πρώτη φορά το SAD στην επιστημονική βιβλιογραφία το 1984 “τα άτομα με καλοκαιρινή κατάθλιψη μπορεί να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο αυτοκτονίας, με την αυτοκτονική συμπεριφορά να κορυφώνεται στα τέλη της άνοιξης και στις αρχές του καλοκαιριού. Μειώνεται ωστόσο, το χειμώνα.

Αυτό μπορεί να οφείλεται στο ότι οι ασθενείς με κατάθλιψη που έχουν αυτοκτονική τάση μπορεί να μην έχουν την ενέργεια να προχωρήσουν στις πράξεις, λόγω της νωθρότητας της SAD.

Τα άτομα με καλοκαιρινή κατάθλιψη που είναι και λυπημένοι και ταραγμένοι δυστυχώς μπορεί να έχουν περισσότερη ενέργεια για να βλάψουν τον εαυτό τους”.

Δεν είναι τυχαίο λοιπόν, το γεγονός ότι στις ΗΠΑ και το Μεξικό οι υψηλές θερμοκρασίες έχουν συνδεθεί με μεγαλύτερα ποσοστά αυτοκτονιών και με τη χρήση περισσότερων καταθλιπτικών λέξεων στα social media.

Γιατί κάποιοι είναι πιο ευάλωτοι από άλλους στην καλοκαιρινή κατάθλιψη

Οι ερευνητές του φαινομένου που μας πιάνει τα καλοκαίρια συμφωνούν πως η ερώτηση του 1.000.000 δολαρίων είναι γιατί κάποιοι είναι περισσότερο ευάλωτοι από άλλους.

Μερικοί από τους βασικούς νευροδιαβιβαστές που εμπλέκονται στη ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματός μας, όπως η σεροτονίνη, η ντοπαμίνη και η νορεπινεφρίνη, ρυθμίζουν και τη διάθεσή μας.

Επομένως, ίσως είναι η κοινή ευπάθεια σε διαταραχή της διάθεσης και ένα θέμα ικανότητας θερμοστατικής ρύθμισης, ως απόκρισης στη ζέστη και την υγρασία.

Σαφώς σε μερικούς ανθρώπους, δεν λειτουργούν όσο καλά λειτουργούν σε άλλους.

Και αυτό είναι κάτι που ‘λατρεύει’ το καλοκαιρινό άγχος.

Στα καλά νέα, υπάρχουν τρόποι να μας βοηθήσουν άνθρωποι που σπουδάζουν πάνω από μια δεκαετία ιατρική. Ας κάνουμε έναν κόπο να τους εμπιστευτούμε.

Πηγή: news247.gr