Μπορεί να σχετίζεται η εμφάνιση της κατάθλιψης με την έλλειψη της Β12 στον οργανισμό μας; Η κ. Ευθυμία Κοντέλα, Ειδική παθολόγος, Διευθύντρια Τμήματος Επειγόντων Περιστατικών Metropolitan Hospital επισημαίνει τα οφέλη της βιταμίνης Β12 για τον οργανισμό μας και τα συμπτώματα της ανεπάρκειάς της

Ίσως δεν θα μάθουμε ποτέ αν στην περίπτωση του ποιητή Κώστα Καρυωτάκη, του οποίου όλο του το έργο εμφορείται από έντονη απαισιοδοξία και μελαγχολία, μια κατάσταση που θεωρείται ότι τον οδήγησε στην αυτοκτονία, έπαιξε ρόλο η έλλειψη κάποιων βιταμινών. Μπορούμε όμως να μάθουμε από τις περιπτώσεις των συνανθρώπων μας που ταλαιπωρούνται από το «τέρας» της κατάθλιψης, κατά ποσό επιβαρύνεται η κατάστασή τους από τη μειωμένη πρόσληψη Βιταμίνης Β12.

Τι είναι η κατάθλιψη;
Ο όρος κατάθλιψη για τους περισσότερους ανθρώπους είναι συνώνυμος με τη θλίψη. Οι καταθλιπτικές συνδρομές είχαν πρωτοπεριγραφεί από τον Ιπποκράτη και βρίσκονταν ανάμεσα στις πλέον εμμένουσες, σταθερές και σωστά διαγνωσμένες ιατρικές καταστάσεις.

Η παθοφυσιολογία της κατάθλιψης είναι ετερογενής και περιλαμβάνει βιοχημικές μεταβολές στον εγκέφαλο, γενετική προδιάθεση και περιβαλλοντικούς και ατομικούς παράγοντες. Παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη κατάθλιψης αποτελούν οι σημαντικές αλλαγές στη ζωή ενός ατόμου, κάποιο ψυχικό ή σωματικό τραύμα, κάποιες αγχώδεις καταστάσεις, και η κακοποίηση. Το αίσθημα θλίψης και η πνευματική κόπωση είναι φυσιολογικές καταστάσεις όσο κρατούν μικρό χρονικό διάστημα. Όταν αυτή η αίσθηση δεν φεύγει και συνεχίζει να υπάρχει για αρκετούς μήνες, τότε αρχίζουμε να μιλάμε για κατάθλιψη.

Τα βασικά παράπονα των καταθλιπτικών ασθενών σχετίζονται με το οδυνηρό αίσθημα άγχους, διαρκή λύπη, απογοήτευση, απώλεια ενδιαφερόντων, κούραση, προβλήματα ύπνου, μειωμένη ικανότητα συγκέντρωσης σκέψης και κακή μνήμη. Αρκετές έρευνες της τελευταίας δεκαετίας δείχνουν ότι η συστηματική συμμετοχή σε προγράμματα άσκησης και οι φυσικές δραστηριότητες μειώνουν τα επίπεδα της κατάθλιψης.

Επίσης, φαίνεται ότι υπάρχει σχέση του τρόπου διατροφής με την κατάθλιψη. Οι καταθλιπτικοί έχουν έλλειψη πολλών ειδών βιταμινών (λόγω πολλών στρεσογόνων ορμονών που τις καταστρέφουν), και κυρίως έχουν διατροφή υψηλή σε σάκχαρα, σε καφεΐνη (κυρίως λόγω των πολλών καφέδων), σε γαλακτοκομικά που συνοδεύεται από υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ. Όσον αφορά τις βιταμίνες που μπορεί να λείπουν από τον οργανισμό των ατόμων που εμφανίζουν κατάθλιψη, φαίνεται ότι όταν αποκατασταθούν στα φυσιολογικά επίπεδα η κατάθλιψη δείχνει να μειώνεται σημαντικά. Επίσης, φαίνεται να μπορούν να βελτιώσουν τη διάθεση αρκετά αμινοξέα, αρκετά μέταλλα καθώς και ορμόνες (βιταμίνη D3, κορτιζόλη, τεστοστερόνη).

Τι είναι η βιταμίνη B12 και ποια τα οφέλη της;
Η βιταμίνη Β12 ή κοβαλαμίνη είναι μια υδατοδιαλυτή βιταμίνη την οποία ο οργανισμός μας δεν μπορεί να παράγει, που εμπλέκεται στον μεταβολισμό των κυττάρων του ανθρώπινου σώματος και ανήκει στο σύμπλεγμα των βιταμινών Β. Ο όρος σύμπλεγμα βιταμινών Β αναφέρεται σε έναν συνδυασμό 8 βιταμινών: Β1, Β2, Β3, Β5, Β6, φυλλικό οξύ (Β9), Β12 και βιοτίνη. Αυτές οι βιταμίνες δεν μπορούν να αποθηκευτούν στο σώμα μας και έτσι η ύπαρξή τους στον οργανισμό μας εξαρτάται εξ ολοκλήρου από την καθημερινή μας διατροφή.

Οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β καταστρέφονται από το αλκοόλ, τη ζάχαρη, τη νικοτίνη, την καφεΐνη γι’ αυτό και δεν αποτελεί έκπληξη το ότι πολλοί άνθρωποι μπορεί να έχουν έλλειψη σε αυτές σε τόσο μεγάλη συχνότητα. Η βιταμίνη Β12 βρίσκεται κυρίως σε ζωικά προϊόντα, στο κόκκινο κρέας, στο μοσχαρίσιο συκώτι, στα πουλερικά, το ψάρι, τα οστρακοειδή, το αβγό και τα γαλακτοκομικά, καθώς και σε συμπληρώματα διατροφής.

Η αρχική πηγή της Β12 στη φύση είναι τα βακτηρίδια, οι μόνοι οργανισμοί που μπορούν να παράγουν αυτή τη βιταμίνη. Στους ανθρώπους, αυτά τα βακτήρια παράγουν Β12 στο παχύ έντερο. Ωστόσο, ελάχιστη από αυτήν θα απορροφηθεί από το τοίχωμα του εντέρου, οπότε πρέπει να λαμβάνουμε την B12 εξωγενώς για να έχουμε ικανοποιητικά επίπεδα.

Η βιταμίνη Β12 αποτελεί το μεγαλύτερο γνωστό βιομόριο και το μόνο θρεπτικό συστατικό με σταθερό δεσμό άνθρακα-μετάλλου. Είναι μια κρυσταλλική ένωση με έντονο κόκκινο χρώμα, μοναδική και ιδιαίτερη, λόγω της περιεκτικότητάς της σε κοβάλτιο.

Ποιες είναι οι δράσεις της βιταμίνης Β12;
Για τη βιταμίνη Β12 γνωρίζουμε πως συνεργάζεται με το φυλλικό οξύ (Β9) σε πολλές διεργασίες στο εσωτερικό του σώματος, συμπεριλαμβανομένων: της σύνθεσης του DNA, των ερυθρών αιμοσφαιρίων, του μεταβολισμού των λιπαρών οξέων και της μόνωσης (της θήκης μυελίνης) που περιβάλλει τα νευρικά κύτταρα και διευκολύνει τη μετάδοση σημάτων στο νευρικό σύστημα. Λόγω αυτής της συμμετοχής της στη σύνθεση της μυελίνης, η χρήση της βιταμίνης Β12 έχει ερευνηθεί και σε ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας.

Στις μέρες μας, γίνεται συχνά λόγος για τις συνέπειες της μειωμένης πρόσληψης της Β12 λόγω της αυξανόμενης στροφής ολοένα και μεγαλύτερου πληθυσμού στην χορτοφαγία (vegetarians) και στην αυστηρή χορτοφαγία (vegans). Υπάρχουν όμως και άλλες περιπτώσεις εκτός από τη χορτοφαγία στις οποίες παρατηρείται έλλειψη Β12.

Σε αυτές ανήκουν οι πεπτικές διαταραχές και η μόνιμη κατανάλωση φαρμακευτικών σκευασμάτων όπως αυτά που περιλαμβάνει η αγωγή για γαστρικό έλκος, η κατανάλωση μετφορμίνης (το γνωστό glucophage), η ηπατική επιβάρυνση (και, επομένως, η συστηματική κατανάλωση αλκοολούχων ποτών, γιατί οδηγεί σε ηπατική επιβάρυνση) και η λήψη κάποιων φαρμακευτικών σκευασμάτων όπως αντιβιοτικά, υπνωτικά χάπια και αντισυλληπτικά χάπια.

Τι συμβαίνει όταν έχουμε έλλειψη βιταμίνης Β12;
Η έλλειψη της βιταμίνης Β12 μπορεί να είναι η αιτία αναιμίας, απογευματινής κούρασης, αδυναμίας συγκέντρωσης και προσοχής, φτωχής μνήμης, παρατεταμένης διάθεσης για κλάμα και ευερεθιστότητας, σύγχυσης, αισθήματος παλμών, διάρροιας, αιμωδίας άκρων και μιας γενικότερης κακής διάθεσης. Καθώς η Β12 παίζει ζωτικό ρόλο για το νευρικό σύστημα, η απουσία της μπορεί να προκαλέσει προβλήματα με τις νευρικές απολήξεις, κυρίως στα περιφερικά νεύρα. Με τον καιρό, οι βλάβες στα περιφερικά νεύρα μπορεί να οδηγήσουν σε δυσκολία στην κίνηση, μούδιασμα και μυϊκή αδυναμία. Συμπτώματα της ανεπάρκειας βιταμίνης Β12 συχνά εμφανίζονται με τη μορφή νευρολογικών συμπτωμάτων πολύ πριν την εμφάνιση των τυπικών αιματολογικών διαταραχών. Περίπου το ένα τρίτο των ατόμων που πάσχουν από έλλειψη φυλλικού οξέος ή βιταμίνης Β12, έχει αναιμία. Παρόμοια αναλογία αφορά και μια σειρά νευροψυχιατρικών συμπτωμάτων.

Περισσότερο από το ένα τρίτο των ψυχιατρικών περιστατικών έχει βρεθεί ότι υποφέρουν από ελλείψεις σε φυλλικό οξύ ή βιταμίνη Β12. Η έλλειψη της βιταμίνης Β12 αυξάνεται όσο μεγαλώνει ένα άτομο.

Οι βιταμίνες στην καταπολέμηση του άγχους και της κατάθλιψης
Η 5-υδροξυτρυπτοφάνη ή αλλιώς 5-ΗΤP είναι ένα παράγωγο του αμινοξέος τρυπτοφάνη το όποιο μετατρέπεται σε σεροτονίνη στο σώμα μας, ουσία που προάγει το αίσθημα της πνευματικής ευεξίας επιδρώντας στον εγκέφαλό μας. Η σεροτονίνη είναι μια χημική ουσία που έχει πολλαπλές λειτουργίες στον ανθρώπινο οργανισμό. Φαίνεται ότι παίζει ρόλο στην όρεξη, στα συναισθήματα, στη διάθεση, στην κίνηση, στη συμπεριφορά και στις λειτουργίες του αυτόνομου νευρικού συστήματος. Φαίνεται επίσης να έχει ρόλο κλειδί στη διατήρηση της ψυχικής ισορροπίας. Τα χαμηλά επίπεδα σεροτονίνης συνδέονται με την κατάθλιψη.

Οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β μπαίνουν στο παιχνίδι, βοηθώντας τον οργανισμό μας να συντηρήσει το αμινοξύ τρυπτοφάνη και να το μετατρέψει όσο το δυνατόν περισσότερο σε σεροτονίνη. Το φυλλικό οξύ και η βιταμίνη Β12 θεωρούνται ιδιαίτερα σημαντικές βιταμίνες του συμπλέγματος Β, καθώς σχετική έρευνα έχει δείξει ότι μπορεί να παίξουν σημαντικό ρόλο στη μείωση του κινδύνου εμφάνισης ή υποτροπής της κλινικής κατάθλιψης. Πολλές από τις βιταμίνες που ενισχύουν τη σεροτονίνη στον οργανισμό μας, καθώς και τα συμπληρώματα που μπορούν να βελτιώσουν την κλινική εικόνα των ανθρώπων που υποφέρουν από κατάθλιψη, μπορούν επίσης να έχουν θετική επίδραση στα συμπτώματα του άγχους. Η συνιστώμενη ημερήσια πρόσληψη Β12 σε ενήλικες είναι 2,4 μg, ενώ δεν έχουν τεθεί ανώτατα όρια λόγω του ότι η συγκεκριμένη βιταμίνη δεν θεωρείται ότι έχει επιβλαβή δράση ακόμα και αν ληφθεί σε μεγάλες ποσότητες.
Σε ό,τι αφορά τα ηλικιωμένα άτομα, δεδομένου ότι έχουν δυσκολία στην απορρόφηση Β12, συστήνεται η πρόσληψή της μέσω εμπλουτισμένων τροφίμων ή πολυβιταμινών.

Σε μελέτες που έγιναν σε ασθενείς με κατάθλιψη, οι οποίοι ακολουθούσαν αγωγή με αντικαταθλιπτικά φάρμακα για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των έξι μηνών, καταμετρήθηκαν τα επίπεδα της βιταμίνης B12 στο αίμα τους σε δύο διαφορετικές χρονικές περιόδους, με διαφορά έξι μηνών. Όπως διαπιστώθηκε, εκείνοι που ανταποκρίθηκαν πληρέστερα στη θεραπεία, διέθεταν υψηλότερη συγκέντρωση βιταμίνης Β12 στον οργανισμό τους, τόσο στην αρχή όσο και στο τέλος της περιόδου μελέτης. Ερευνητές του Ινστιτούτου Μαξ Πλανκ στη Γερμανία εργάζονται για την ανάπτυξη διατροφικού συμπληρώματος το οποίο «καταπολεμά» την επιλόχεια κατάθλιψη.

Παρόλα αυτά, ο ρόλος των βιταμινών του συμπλέγματος Β στη θεραπεία της κατάθλιψης δεν είναι απολύτως ξεκάθαρος και απαιτείται περισσότερη έρευνα και μελέτη όσον αφορά τον ακριβή συσχετισμό ανάμεσά τους. Τα συμπληρώματα δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να υποκαταστήσουν τη θεραπεία με αντικαταθλιπτικά ή την ψυχολογική στήριξη του ασθενούς ατόμου. Φαίνεται όμως πως παίζουν έναν θετικό ρόλο σε συνδυαστικές θεραπευτικές προσεγγίσεις.

Τι πρέπει πάντα να θυμόμαστε και να τηρούμε
Αυτό που μας λέει η φράση: «Νους υγιής εν σώματι υγιεί», το αρχαίο γνωμικό που λεγόταν, λέγεται και θα λέγεται. Αυτό που φέρεται να έλεγε ο Ιπποκράτης: «φάρμακό σου είναι η τροφή σου» Είναι γεγονός ότι οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ σώματος και ψυχής είναι αμφίδρομες. Διατροφικές ανεπάρκειες και ορμονικές διακυμάνσεις μπορεί να έχουν αρνητικές επιπτώσεις στον ψυχισμό μας, που με τη σειρά του επηρεάζει τη διάθεση και τη διατροφή μας, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο από τον οποίο χρειαζόμαστε βοήθεια για να βγούμε. Γι’ αυτό ακούμε πάντα τους ήχους του σώματος μας και αφουγκραζόμαστε τις ανάγκες του.

Πηγή: ygeiamou.gr

Συγκέντρωση στην 24ωρη απεργία και στη συγκέντρωση που διοργανώνει έξω από το υπουργείο Εργασίας πραγματοποιεί το Σωματείο Εργαζομένων Nexi (πρώην First Data).

Η συγκέντρωση γίνεται στο πλαίσιο της σημερινής 24ωρης απεργίας που γίνεται απαιτώντας:

1. Να μην γίνει καμία απόλυση – να μεταφερθούν όλοι οι εργαζόμενοι στις ανάδοχες εταιρίες εφόσον το επιθυμούν με τους ίδιους όρους που ισχύουν τώρα μέσω της επιχειρησιακής σύμβασης που έχει υπογραφεί (μισθοί, χρόνια προϋπηρεσίας, ticket κλπ). - Όσοι δεν επιθυμούν να μεταφερθούν στις ανάδοχες εταιρείες, να μεταφερθούν σε άλλες θέσεις.

2. Να αποσυρθεί το θέμα "αποζημίωση σε μορφή bonus" – Από τη στιγμή που ένας εργαζόμενος θα μεταφερθεί σε άλλο εργοδότη, ο νέος εργοδότης θα αναλάβει και την ευθύνη της πλήρους αποζημίωσης σε περίπτωση μελλοντικής απόλυσης.

Σημειώνεται πως το ΚΚΕ κατέθεσε στη Βουλή, Ερώτηση για το θέμα απαιτώντας να διασφαλιστούν οι θέσεις εργασίας και τα δικαιώματα των εργαζομένων.

Πηγή: 902.gr

Στην Ιταλία η τιμή του καφέ δεν έχει καμία σχέση με τις τιμές που συναντά ο καταναλωτής στην Ελλάδα.

Στο Παλέρμο όπως βλέπετε στο βίντεο βρήκαμε την χαμηλότερη τιμή, αυτή των 30 σεντς! Στη Ρώμη από 0.75 έως 0.85 σεντς. Στην Φεράρα, την Ραβένα και την Μπολόνια από 1 έως 1.20 ευρώ. Στην βόρεια Ιταλία (Τρέντο) συναντάει κανείς τις υψηλότερες τιμές, 1.20-1.25 ευρώ και στην νότια τις πιο χαμηλές (Μεσίνα) 0.70-0.85. Η διαφορά στην τιμή μεταξύ Βορρά και Νότου είναι της τάξης του 0,45%.

Η Ένωση Καταναλωτών βοηθάει αρκετά ώστε να παραμένει η μέση τιμή του καφέ στο 1 ευρώ. Καμία σχέση με την τιμή και την ποιότητα του καφέ στην Ελλάδα, όπου ακόμα και σε επαρχιακές πόλεις ένας καφές της χειρότερης ποιότητας ξεπερνάει τα 3.50 ευρώ, ενώ στην Αθήνα η τιμή κυμαίνεται από 3.70 έως και 4.50 ευρώ! Φυσικά οι τιμές ήταν πολύ χαμηλότερες πριν την ενεργειακή κρίση και την αύξηση των πρώτων υλών καφέ ζάχαρης.

Εάν πιείτε έναν καφέ espresso στην γειτονική χώρα και τον συγκρίνετε με τους καφέδες που υπάρχουν σε ελληνικές καφετέριες θα καταλάβετε ότι πέραν της τιμής η διαφορά στην ποιότητα είναι… αστρονομική. Κάποτε αυτή η κοροϊδία των ανεξέλεγκτων μαυραγοριτών θα πρέπει να τελειώσει και στην χώρα μας.

Oι τιμές στην Ιταλία για να φτιάξει κάποιος καφέ στο σπίτι του, όπως αποτυπώνονται και από τον παραπάνω πίνακα, κυμαίνονται σε αρκετά χαμηλές τιμές, με τον καφέ από μπρίκι Espresso να κοστίζει 0.12 ευρώ, από χειροκίνητη μηχανή Espresso στα 0.18 ευρώ, από μηχανή Espresso για κάψουλες στα 0.41 ευρώ και τέλος από αυτόματη μηχανή Espresso μόλις 0.08 σεντς, την ώρα που στην Ελλάδα και δε στα γραφεία της «Ζούγκλας» φερ ειπείν, ένας καφές espresso από την αυτόματη μηχανή κοστίζει 0.60 ευρώ.

Δείτε το tweet του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου για τον καφέ στο Παλέρμο της Ιταλίας ο οποίος αξίζει μόλις 30 σεντς και γράφει: «Πόσο νομίζετε ότι κοστίζει ένας υπέροχος καφές espresso στο Παλέρμο της Ιταλίας; Τριάντα (30) σεντς! Βρείτε μαγαζι στην Ελλαδα που μπορεί να προσφέρει έναν υπέροχο ιταλικο καφε με 30 σεντς! Αποκλείεται…».

Πόσο νομίζετε ότι κοστίζει ένας υπέροχος καφές espresso στο Παλέρμο της Ιταλίας; Τριάντα (30) σεντς! Βρείτε μαγαζι στην Ελλαδα που μπορεί να προσφέρει έναν υπέροχο ιταλικο καφε με 30 σεντς! Αποκλείεται… pic.twitter.com/4797pbLde3

— M Triantafyllopoulos (@Makis_Tr) July 14, 2023

Αντίδραση καταναλωτή στο twitter για το ρεπορταζ της «Ζούγκλας»

Δείτε το tweet καταναλωτή για το ρεπορτάζ της «Ζούγκλας», στο οποίο παραθέτει απόδειξη από «απλή καφετέρια στην Μήλο» και συγκεκριμένα στην Πολλώνια και στην οποία αναγράφεται το ποσό των 9 ευρώ για έναν «διπλό καπουτσίνο».

«Και που μειώθηκε ο ΦΠΑ στο 13% τι έγινε; Μόνο όσοι αισχροκερδούν ωφελήθηκαν... Πρωινός διπλός καπουτσίνο σε απλή καφετέρια στην Μήλο» γράφει ο ίδιος.

Δείτε το tweet:

 

Σημειώνεται ότι το μεσημέρι της Κυριακής, λίγες ώρες έπειτα από το δημοσίευμα, τηλεφώνησαν στη «Ζούγκλα» οι δικηγόροι της παραπάνω επιχείρησης και απαίτησαν να αφαιρεθεί από το δημοσίευμα η απόδειξη της επιχείρησης υγειονομικού ενδιαφέροντος με πρόσχημα ότι φαίνονται δημόσια τα στοιχεία της καφετέριας και πως δεν είναι αισχροκέρδεια να πωλείται ένας διπλός καπουτσίνο 9 ευρώ. Eπίσης ανέφεραν πως η τιμή αναγράφεται στον κατάλογο.

Η συγκεκριμένη όμως απόδειξη όπως μπορεί κάποιος εύκολα να διαπιστώστει έχει ήδη δημοσιευθεί αυτούσια στα social media και η ηλεκτρονική μας εφημερίδα, απλά προχώρησε σε αναδημοσίευση και ιδού η απόδειξη:

Δείτε εδώ την εξώδικη δήλωση 

 

 

 

 

 

 

 

Πηγή: zougla.gr

 

Δεν έχει σημασία αν ξέρεις να κολυμπάς ή αν είσαι fit. Αντιμετωπίζεις τον ίδιο κίνδυνο πνιγμού με όλους τους άλλους, υπό συγκεκριμένες συνθήκες.

Η ακτογραμμή της Ελλάδας είναι η μεγαλύτερη της Μεσογείου, η 3η μεγαλύτερη στην Ευρώπη και η 11η μεγαλύτερη του κόσμου, με μήκος 13.676 χιλιομέτρων.

Για να καλύψουμε τυχόν απορίες, η μεγαλύτερη ακτογραμμή της Ευρώπης ανήκει στη Νορβηγία (58.133 χλμ) και ακολουθεί η Γροιλανδία (44.087 χλμ.). Σε παγκόσμια κλίμακα, στο Νο1 είναι ο Καναδάς (265.523 χλμ), ακολουθούν οι ΗΠΑ (133.321 χλμ) και η Ρωσία εμφανίζεται στο Νο3 (110.310 χλμ).

#Greece is one of the countries with he longest total coastlines in the world. Greece has a coastline of 13,676 km which is the longest coastline in the #Mediterranean Sea Basin. The country has the third longest coastline in #Europe.https://t.co/fYGPhFlX1A pic.twitter.com/Vgif3E1PWE

— Emerson (@EEmerson14) December 8, 2019

Το στοιχείο που μας κάνει παγκόσμιο προορισμό για διακοπές το καλοκαίρι, μας δίνει εδώ και πολλά χρόνια (από τη δεκαετία του 2000) και την πρώτη θέση σε μια θλιβερή λίστα: έχουμε ‘καταφέρει’ να έχουμε τους περισσότερους πνιγμούς σε όλη την Ευρώπη, αναλογικά πάντα, με την προσβασιμότητα που έχει κάθε χώρα στη θάλασσα.

Αν υποθέσουμε πως ξέρουμε όλοι να κολυμπούμε -ή έστω να επιπλέουμε-, πόσοι ξέρουμε τι να κάνουμε αν πάθουμε κράμπα ή αν αισθανθούμε έντονο πόνο από τσίμπημα.

Πόσοι αποφεύγουμε το αλκοόλ στις παραλίες, πόσοι σεβόμαστε τους λουόμενους όταν κάνουμε θαλάσσια σπορ και τα πραγματικά τα όρια μας.

Ή την οδηγία που ακούμε από παιδιά, να μην μπαίνουμε στη θάλασσα αφότου φάμε.

Όπως επιβεβαιώνουν τα στατιστικά, παραμένουμε ‘ακατέργαστοι’.

Κάνουμε στις παραλίες ό,τι κάνουμε και στους δρόμους: ό,τι θέλουμε

Μελέτη αποκάλυψε πως κατά μέσο όρο, κάθε χρόνο από το 2017 έως το 2020 είχαμε 349 πνιγμούς κατά μέσο όρο “κατά τη διάρκεια ψυχαγωγικής δραστηριότητες -κολύμπι, θαλάσσια σπορ, υδάτινη αναψυχή”. Αριθμός που τους κάνει τη δεύτερη αιτία θανάτου, μετά τα τροχαία.

Η ίδια έκθεση αναφέρει τον Ιούλιο ως “μήνα με τους περισσότερους θανάτους”, με τις πιο επικίνδυνες ώρες να είναι 11.00-12.00 (18%), 12.00-13.00 (17%) και 08.00-10.00 (12%). “Πράγμα λογικό, καθώς από τις 11.00 έως τις 14.00 πηγαίνουν οι περισσότεροι άνθρωποι στην παραλία”.

Το 63% των πνιγμών συνέβησαν σε παραλίες που δεν είχαν την υποχρέωση παρουσίας ναυαγοσώστη (όλες οι οργανωμένες και όποια έχει 300 άτομα, τουλάχιστον μια μέρα του καλοκαιριού).

Όλα αυτά εξακολουθούν να ισχύουν.

Κατά το MEGA, φέτος από την αρχή του Ιουνίου έως τις 15/7 είχαμε φτάσει τους 106 πνιγμούς, εκ των οποίων οι 38 κατεγράφησαν όλο τον Ιούνιο. Μόνο τις δυο πρώτες ημέρες του Ιουλίου πνίγηκαν 5 άνθρωποι. Ήταν όλοι ξένοι.

Συνολικά, οι 72 από τα θύματα ήταν άνδρες και οι 34 γυναίκες. Οι 62 Έλληνες και οι 44 ξένοι.

Σε έλεγχο που έκανε η Ακτοφυλακή, ανακάλυψε πως 1 στις 5 παραλίες δεν έχουν ναυαγοσώστη ή μέριμνα για την παροχή πρώτων βοηθειών.

Στη μαύρη λίστα προστέθηκε την Κυριακή 16/7 ένα 6χρονο αγόρι που βρέθηκε αναίσθητο μακριά από το σημείο όπου ήταν οι γονείς του και ένα 10χρονο κορίτσι, το οποίο έχασε τη ζωή της σε πισίνα, στη Νέα Μάκρη. Σύμφωνα με την ΕΡΤ το παιδί έμεινε τουλάχιστον 3 λεπτά στον πάτο της πισίνας.

Η έλλειψη εποπτείας είναι ένας από τους κύριους παράγοντες κινδύνου για πνιγμό.

Τα παιδιά και οι άνδρες κινδυνεύουν περισσότερο

Μελέτη του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ενημερώνει ότι ο πνιγμός είναι η 3η κύρια αιτία θανάτου από ακούσιο τραυματισμό παγκοσμίως.

Αντιπροσωπεύει το 7% όλων των θανάτων που σχετίζονται με τραυματισμούς.

Υπολογίζεται ότι 236.000 άνθρωποι πεθαίνουν από πνιγμό κάθε χρόνο, στον κόσμο.

Τα παιδιά, οι άνδρες και τα άτομα με αυξημένη πρόσβαση στο νερό κινδυνεύουν περισσότερο από πνιγμό.

Τα στοιχεία έκθεσης του Safe Water Sports που δημιούργησε το Παρατηρητήριο για Ατυχήματα στο Νερό στην Ελλάδα (συλλέγει πληροφορίες, ώστε να εντοπιστούν οι αιτίες και οι συνθήκες των τραγικών συμβάντων) συμφωνούν με τον ΠΟΥ.

Αποκαλύπτουν πως εκ των θυμάτων της τετραετίας 2017-2020 το 70% των θυμάτων είναι άνδρες και το 30% γυναίκες.

Το 80% είναι Έλληνες, το 18% ξένοι και το 2% άγνωστης εθνικότητας.

Το 77% των θανάτων της τετραετίας 2017-2020 οφείλονταν σε πνιγμό, το 10% σε παθολογικά αίτια, το 1% σε θανατηφόρα ατυχήματα και το 12% δεν προσδιορίστηκε.

Επίσης, το 63% των κολυμβητών δεν γνωρίζει βασικούς κανόνες ασφαλείας στην πισίνα ή τη θάλασσα.

 

 

Οι 8 στους 10 που έχασαν τη ζωή τους από πνιγμό, ήταν άνω των 60 ετών.

Σε ό,τι αφορά τους παράγοντες κινδύνου, ξεχωρίζουν

τα βρέφη που μένουν χωρίς επίβλεψη ή μόνο με άλλο παιδί κοντά στο νερό,
η χρήση αλκοόλ κοντά ή μέσα στο νερό και
ιατρικές καταστάσεις όπως είναι η επιληψία.

Αυξημένος είναι ο κίνδυνος και για τους τουρίστες που δεν είναι εξοικειωμένοι με τους τοπικούς κινδύνους και τα χαρακτηριστικά των νερών, στα οποία βουτούν.
Ο μεγαλύτερος παράγοντας κινδύνου είναι η ηλικία, που συχνά συνδέεται με την έλλειψη εποπτείας.

Παγκοσμίως, τα υψηλότερα ποσοστά πνιγμού αφορούν παιδιά ηλικίας από 1 έως 4 ετών. Ακολουθούν αυτά ηλικίας από 5 έως 9 ετών.

Το γένος είναι ένας δεύτερος παράγοντας κινδύνου, με τους αρρένες να έχουν διπλάσιο ποσοστό θνησιμότητας. Επίσης, είναι πιο πιθανό να νοσηλευτούν σε νοσοκομείο από τις γυναίκες για μη θανατηφόρο πνιγμό.

Έρευνες υποδεικνύουν ότι τα υψηλότερα ποσοστά πνιγμού μεταξύ των ανδρών οφείλονται στην αυξημένη έκθεση στο νερό και σε πιο επικίνδυνες συμπεριφορές όπως το να κολυμπούν μόνοι, να καταναλώνουν αλκοόλ πριν κολυμπήσουν μόνοι και να βγαίνουν στα ανοιχτά με βάρκες.

Διάβασες ήδη πως είμαστε μια από τις χώρες με τη μεγαλύτερη προσβασιμότητα στα νερά. Αυτός είναι επίσης, παράγοντας κινδύνου.

Τα άτομα με επαγγέλματα όπως το εμπορικό ψάρεμα ή το ψάρεμα για λόγους επιβίωσης, που χρησιμοποιούν μικρά σκάφη σε χώρες χαμηλού εισοδήματος είναι πιο επιρρεπή σε πνιγμό.

Επίσης, τα παιδιά που ζουν κοντά σε ανοιχτές πηγές νερού (όπως τάφροι, λίμνες, κανάλια άρδευσης ή πισίνες) κινδυνεύουν ιδιαίτερα.

 

 

Οι μεγαλύτεροι μύθοι για τον πνιγμό

Το Magazine επικοινώνησε με τον ειδικό καρδιολόγο, Κοσμά Καστρίτση για να αποκαλύψει όσα αυξάνουν τις πιθανότητες πνιγμού, σε συνδυασμό με διάφορους μύθους που υπάρχουν.

Ο επικρατέστερος θέλει να μπορούμε να κάνουμε μια βουτιά αν έχουμε μόλις φάει, αφού δεν έχει αρχίσει η διαδικασία της πέψης.

“Όταν τρώμε, αυξάνεται η αιματική ροή. Κάτι που συμβαίνει και όταν κολυμπάμε. Ο συνδυασμός τις πρώτες 4 ώρες μετά το φαγητό, μπορεί να οδηγήσει σε εισρόφηση, που οδηγεί σε εμετό από τον οποίον μπορεί να πνιγούμε”.

Ένας άλλος μύθος θέλει να μην κινδυνεύουμε, αν ξέρουμε να κολυμπάμε καλά.

“Είναι χρήσιμο να μη βασιζόμαστε στις δυνάμεις που έχουμε και δη όταν πρόκειται για παιδιά, τα οποία μπορεί να υπερβάλλουν εαυτούς, να κουραστούν, να προσπαθήσουν να πατήσουν, αλλά να είναι στα βαθιά, να αγχωθούν, να καταπιούν νερό 1-2 φορές και να πνιγούν”.

Επίσης, παράγοντες όπως τα ρεύματα, τα κύματα και οι απροσδόκητοι κίνδυνοι μπορεί να εγκυμονούν σημαντικούς κινδύνους, ακόμη και σε πολύ ικανούς κολυμβητές.

“Είναι σημαντικό να κατανοούμε και να σεβόμαστε τα νερά και να γνωρίζουμε τους κινδύνους που εγκυμονούν”.

Ο πνιγμός μπορεί να συμβεί σε όλους μας, ανεξάρτητα από την κολυμβητική μας δεινότητα.

Η εξάντληση, οι κράμπες ή άλλες απροσδόκητες περιστάσεις (όπως δυσκολίες που προκύπτουν από την αλλαγή του καιρού) μπορούν να θέσουν τη ζωή μας σε κίνδυνο.

Τα μπρατσάκια, τα βαρκάκια και ό,τι άλλο φουσκώνουμε και μας βοηθά να επιπλέουμε είναι χρήσιμα, εν τούτοις δεν εγγυώνται την ασφάλεια μας, καθώς μπορεί να ξεφουσκώσουν, να παρασυρθούν από τα ρεύματα ή να οδηγήσουν σε ψευδή αίσθηση ασφάλειας.

Η τήρηση των κανόνων ασφαλείας και η επαρκής επίβλεψη (από γονείς και ναυαγοσώστες) είναι αυτά που μπορούν να σώσουν ζωές.

Σε ό,τι αφορά το μύθο πως η κατανάλωση αλκοόλ είναι ασφαλής όταν κολυμπάς στη θάλασσα “το αλκοόλ μειώνει σημαντικά την κρίση, το συντονισμό και το χρόνο αντίδρασης. Άρα αυξάνει τον κίνδυνο του πνιγμού”.

Προφανώς και μεγαλύτερο κίνδυνο έχουν άνθρωπο με υποκείμενα προβλήματα υγείας και δη καρδιαγγειακές παθήσεις, αναπνευστικά προβλήματα ή μειωμένη ικανότητα των πνευμόνων, όπως και οι παχύσαρκοι, καθώς τα περιττά κιλά μπορεί να επηρεάσουν την κινητικότητα και την αντοχή, στην υπερβολή.
Ο κίνδυνος της ατελείωτης έκθεσης στον ήλιο

Ο κύριος Καστρίτσης ανέφερε και μια ακόμα συνθήκη που μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο πνιγμού, σε όλες τις ηλικίες. “Όταν καθόμαστε για ώρες υπό τον ήλιο, ενδεχομένως να ζαλιστούμε. Σίγουρα θα αφυδατωθούμε, αν δεν αναπληρώσουμε τα υγρά που χάνουμε. Όταν λοιπόν, επιχειρήσουμε να κολυμπήσουμε ενδέχεται να χάσουμε τις αισθήσεις μας”.

 

Πώς να προστατέψουμε τον εαυτό μας

Για να αισθανόμαστε ασφαλείς τα καλοκαίρια, κοντά στο νερό χρειάζεται να μάθουμε κολύμπι. Ή έστω τα βασικά αυτού.

Βοηθά να κολυμπάμε σε καθορισμένες περιοχές που επιβλέπονται από ναυαγοσώστες, να μην κολυμπάμε ποτέ μόνοι και δη σε ανοιχτά νερά ή άγνωστα περιβάλλοντα, να τηρούμε τις προειδοποιητικές πινακίδες και τις σημαίες -που βάζουν οι ναυαγοσωστικές αρχές για το καλό μας-, να ενημερωνόμαστε για τις καιρικές συνθήκες και -το πιο βασικό- να αναγνωρίζουμε τα όρια μας, έχοντας πάντα πρόχειρο και εξοπλισμό ασφαλείας (κάτι να μας βοηθά να επιπλεύσουμε).

Αποφεύγουμε το αλκοόλ και πίνουμε πολύ νερό, ώστε να διατηρηθούμε ενυδατωμένοι και να αποφύγουμε το ενδεχόμενο αφυδάτωσης που μειώνει την απόδοση μας και αυξάνει τον κίνδυνο ασθενειών που σχετίζονται με τη ζέστη.

Τώρα, αν μάθουμε και να ανταποκρινόμαστε σε συνθήκη έκτακτης ανάγκης, ακόμα καλύτερα. Για εμάς και για όσους είναι γύρω μας.

 

Πηγή: news247.gr