Η θλιβερή πραγματικότητα του κόστους ζωής φαίνεται ακόμα πιο έντονα, ειδικά ενόψει των διακοπών. Αυτή την εβδομάδα, μια μητέρα δύο παιδιών ξέσπασε σε κλάματα καθώς όπως εξομολογήθηκε η τετραμελής οικογένειά της τα βγάζει δύσκολα πέρα παρά το γεγονός ότι εκείνη και ο σύζυγός της έχουν εργασία και μάλιστα με αξιοπρεπή μισθό. Λέει ότι δεν συνειδητοποιούσε ότι το να είναι νοσοκόμα δεν θα ήταν αρκετό για να πληρώσει τους λογαριασμούς και θα έπρεπε ακόμα να ανησυχεί για τον άδειο τραπεζικό λογαριασμό.

Στο βίντεο, η εργαζόμενη στον τομέα της υγείας κλαίει καθώς εξηγεί ότι αυτή και ο σύζυγός της, ο Στιβ, βγάζουν αξιοπρεπείς μισθούς και δεν «ζουν πάνω από τις δυνατότητές τους με υπερβολικά έξοδα», αλλά δεν έχουν αρκετά χρήματα για να τα βγάλουν πέρα.

«Νιώθω ότι ο άντρας μου και εγώ τα κάνουμε όλα σωστά», λέει στην κάμερα καθώς αρχίζει να δακρύζει. «Και οι δύο έχουμε καλές δουλειές. Είμαι νοσηλεύτρια, εργάζομαι με πλήρη απασχόληση και εκείνος αυτός εργάζεται πλήρους απασχόλησης.

«Μόλις πληρωθήκαμε την περασμένη Παρασκευή και πληρώσαμε το στεγαστικό δάνειο, αγοράσαμε μερικά είδη παντοπωλείου, βάλαμε βενζίνη στο αυτοκίνητο και παιδιά, είναι Τρίτη και έχουμε περίπου 200-300 δολάρια για να αντέξουμε μέχρι την επόμενη Παρασκευή».

«Δύο θέσεις πλήρους απασχόλησης δεν είναι αρκετές σήμερα»

Η μητέρα εξηγεί ότι αυτή και ο Steve, μαζί με τους δύο γιους τους, μένουν σε ένα ράντσο τριών υπνοδωματίων με ένα μπάνιο στην Πενσυλβάνια.

«Δεν μένουμε σε μεγάλο σπίτι», συνεχίζει. «Κάποιος πρέπει να κάνει κάτι για να το αλλάξει αυτό γιατί βγάζω καλά λεφτά, αυτός βγάζει καλά χρήματα, δεν ζούμε πάνω από τις δυνατότητές μας, αλλά ζούμε μισθό με μισθό», συνεχίζει καθώς κλαίει.

«Δύο θέσεις πλήρους απασχόλησης δεν είναι αρκετές σήμερα – συνεχίζουμε να ζούμε από μισθό σε μισθό. Εργάζομαι με πλήρες ωράριο, και αυτός εργάζεται περισσότερο από πλήρη απασχόληση, εργάζεται υπερωρίες κάθε εβδομάδα. Δεν ξέρω τι να κάνω. Είμαι τόσο αγχωμένη που δεν πρέπει να είναι έτσι».

Είναι μια ερώτηση που κάνουν πολλά ζευγάρια και οικογένειες καθώς κάνουν τουλάχιστον δύο δουλειές για να τα βγάλουν πέρα. Πώς όμως μπορούν να προχωρήσουν όταν το κόστος ζωής συνεχίζει να αυξάνεται;

«Συχνά έβλεπα ανθρώπους να μιλούν για το πόσο εκτός ελέγχου είναι οι τιμές στο διαδίκτυο, αλλά ένιωθα ότι δεν είχαν καμία επιρροή ή δύναμη να αλλάξουν τα πράγματα», λέει.

Ενθαρρύνει τους ακόλουθούς της να μοιράζονται το βίντεό της και να συνεχίσουν να δημοσιεύουν σχετικά με αυτό στο διαδίκτυο με την ελπίδα ότι αν αρκετοί άνθρωποι μιλήσουν, θα μπορούσε να προκαλέσει κάποια αλλαγή.

«Ίσως κάποιος που μπορεί να κάνει κάτι γι’ αυτό θα δει ένα από τα βίντεό μας.

«Ήθελα απλώς να μοιραστώ τον αγώνα μας και ίσως κάποιος άλλος μπορούσε να συσχετιστεί. Απλά πρέπει να στηρίζουμε ο ένας τον άλλον μέχρι να αλλάξουν τα πράγματα. Ευχαριστώ που παρακολουθήσατε», κατέληξε.

Πηγή: enikos.gr

Δεν μπορεί να υπάρξει βιώσιμη λύση όσο συνεχίζεται το αιματοκύλισμα τονίζει ο Μοχάμεντ Ελ Μπάτα, Παλαιστίνιος, με καταγωγή από τη Γάζα, ο οποίος ζει στην Ελλάδα. Περιγράφει στο Πριν την απελπιστική κατάσταση που επικρατεί σήμερα στην Παλαιστίνη όπου όπως σημειώνει σκοτώνονται αθώοι άνθρωποι ενώ η «διεθνής κοινότητα» κρατάει τα μάτια κλειστά. Θεωρεί σημαντικό να ηττηθεί και να υποχωρήσει το Ισραήλ καθώς πιστεύει ότι η Γάζα είναι το τελευταίο κομμάτι στον κόσμο που αντιστέκεται. Όπως μας λέει, «θέλουμε να είμαστε όλοι ελεύθεροι είτε σε ένα ενιαίο κράτος είτε σε δύο κράτη».

Ποια είναι η κατάσταση σήμερα στην Παλαιστίνη;

Την κατάσταση σήμερα δεν την γνωρίζουν ούτε οι ντόπιοι κάτοικοι. Για δύο μέρες, που ήταν κλειστά τα πάντα, βομβάρδιζαν ανελέητα, ισοπεδώνοντας ολόκληρες συνοικίες. Αλλά δεν τολμάει κανείς να πάει να δει, γιατί βομβαρδίζουν τα ίδια σημεία επανειλημμένα, θεωρώντας πως υπάρχουν τούνελ από κάτω. Στο τέλος δεν υπάρχουν πια ούτε πτώματα. Οι αγνοούμενοι είναι δεκάδες χιλιάδες. Η Πολιτική Προστασία και οι υπηρεσίες υγείας δεν υφίστανται πια. Έχουν βομβαρδίσει γύρω στα 30 ασθενοφόρα και πολλά νοσοκομεία. Μεταφέρουν τους τραυματίες στα νοσοκομεία με ό,τι βρουν. Θάβουν τα πτώματα γιατί δεν ξέρουν αν υπάρχουν ζώντες συγγενείς. Δυστυχώς, αθώοι άνθρωποι σκοτώνονται και η ανθρωπότητα κρατάει τα μάτια κλειστά. Προέχει η άμυνα του Ισραήλ όσα θύματα κι σν πέσουν από την άλλη πλευρά.

Πώς σχολιάζετε την προπαγάνδα ότι ο πόλεμος γίνεται ανάμεσα στο Ισραήλ και τη Χαμάς, ανάμεσα στον πολιτισμό και τη βαρβαρότητα;

Αρχικά η Χαμάς ιδρύθηκε και λειτουργούσε με άδεια της ισραηλινής κατοχής στα κατεχόμενα. Ήταν η σφήνα που θα έσπαγε την παλαιστινιακή ενότητα, γιατί όλες οι οργανώσεις, πολλές αριστερές (Λαϊκό Μέτωπο, Δημοκρατικό Μέτωπο) έβρισκαν λύση στις διαφορές τους κάτω από την ομπρέλα της PLO. Αν και είχε την εύνοια του Ισραήλ, αυτή τη στιγμή δεν έχω καμιά αμφιβολία για τον πατριωτισμό της Χαμάς, αλλά και κανενός ανθρώπου ή οργάνωσης της Παλαιστίνης.

Τώρα, το να σκοτώνουν 8.000 αθώους ανθρώπους είναι αθωότητα; Τα διαμελισμένα πτώματα 4.000 παιδιών είναι πολιτισμός; Οι δεκάδες χιλιάδες τραυματίες και αγνοούμενοι κάτω από τα ερείπια τι είναι; Για μένα η ανώτατη μορφή βαρβαρότητας είναι η κατοχή. Βάρβαρος είναι αυτός που επιβάλλεται και καταπιέζει όλα τα δικαιώματα και στερεί όλες τις ελευθερίες ενός άλλου ανθρώπου, λαού. Αυτό είναι βαρβαρότητα κι όχι η αντίσταση.

Σήμερα η Γάζα είναι το μόνο κομμάτι στον κόσμο που αντιστέκεται. Κατοχές υπάρχουν παντού (οικονομικές, μνημόνια κ.λπ.). Η Γάζα ξέρει ότι εκεί θέλουν το έδαφος, το real estate, για να χτίσουν μία καθαρή χώρα μόνο για Εβραίους. Αλλού υπάρχουν άλλα συμφέροντα. Και δεν δίνεται καμία μάχη. Σε διώχνουν από το σπίτι σου με δικαστικές αποφάσεις και το αγοράζει ένα fund που το δίνει στα Αirbnb για να έρθουν οι τουρίστες.

Ποια πιστεύετε ότι είναι η επιδίωξη του Ισραήλ με τους βομβαρδισμούς;

Η εθνοκάθαρση. Κι αυτό για μας ήταν θέμα χρόνου. Οι Ισραηλινοί στις εθνικές τους γιορτές και παρελάσεις φωνάζουν εδώ και χρόνια: «Η δεύτερη Νάκμπα έρχεται!», «Τα σχολεία στη Γάζα δεν υπάρχουν γιατί εκτελέσαμε όλα τα παιδιά», κλπ. Ειδικά την ημέρα της Ιερουσαλήμ που μπαίνουν τα Ισραηλινά παιδιά από τα σχολεία στην Παλαιστινιακή Ιερουσαλήμ και απαγορεύεται στους Παλαιστίνιους να βγουν, τα παιδιά φωνάζουν «Θάνατος στους Άραβες» (όχι στους Παλαιστίνιους), βρίζουν θρησκευτικά σύμβολα… Οπότε, η δεύτερη Νάκμπα για μας είναι ορατή γιατί και οι πράξεις του κράτους του Ισραήλ οδηγούν προς τα εκεί.

Στη Δυτική Όχθη έχουν φυτέψει ένα εκατομμύριο έποικους. Υποτίθεται ότι οι Παλαιστίνιοι θα έπαιρναν πίσω το 20% της εσωτερικής Παλαιστίνης και θα δημιουργούνταν Παλαιστινιακό κράτος στα εδάφη της Δυτικής Όχθης και της Γάζας. Με βάση αυτή τη δέσμευση δέχθηκαν να μπουν στις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις. Από τη στιγμή που δολοφόνησαν τον Ράμπιν και δηλητηρίασαν τον Αραφάτ πέθανε αυτό το σχέδιο, οπότε ολοταχώς μπήκε σε εφαρμογή το άλλο σχέδιο που είναι η μη δημιουργία Παλαιστινιακού κράτους. Το δήλωσε ο Νετανιάχου πριν καν εκλεγεί πρωθυπουργός για πρώτη φορά, πως δηλαδή δεν θα επιτρέψει ποτέ την ίδρυση Παλαιστινιακού κράτους και προχώρησε στους εποικισμούς. Είναι κατανοητό, όταν οι έποικοι κτίσουν σπίτια, εγκατασταθούν, κάνουν παιδιά δεν είναι εύκολο να τους βγάλεις για να δημιουργήσεις κράτος για τους άλλους.

Οι εποικισμοί και οι δολοφονίες Παλαιστινίων συνέβαιναν επί χρόνια στη Δυτική Όχθη, αλλά κλιμακώνονταν διαρκώς σε βαθμό ανησυχητικό, με κορύφωση φέτος, το 2023, που σκότωσαν τόσα άσχετα παιδιά στη Δυτική Όχθη. Βομβάρδιζαν χωριά ανεξαιρέτως. Έμπαιναν οι έποικοι σε χωριά και κατέστρεφαν. Έχω αναφερθεί πολλές φορές σε ένα χωριό όπου έμεναν ηλικιωμένοι και ευκατάστατοι Παλαιστίνιοι μετανάστες οι οποίοι είχαν επιστρέψει από την Αμερική. Πρόκειται για Χριστιανικό χωριό, δεν υπήρχε εκεί ούτε ένας μουσουλμάνος. Πριν ένα μήνα μπήκαν οι έποικοι και το έκαψαν ολοσχερώς. Εμείς αυτά τα ξέρουμε αλλά δεν βγαίνουν εικόνες παραέξω. Είναι καθημερινό φαινόμενο να υπάρχουν θύματα από την πλευρά των Παλαιστινίων, χωρίς καμιά αντίδραση από πουθενά. Αν όμως συμβεί και σκοτωθεί ένας Ισραηλινός, όλοι ξεσηκώνονται με μαύρο δάκρυ.

Πώς βλέπετε την απαγόρευση παλαιστινιακών πολιτικών οργανώσεων, συμβόλων και φιλοπαλαιστινιακών συλλογικοτήτων σε χώρες της Ευρώπης;

Αυτό δείχνει τα όρια της δημοκρατίας και στην Ευρώπη. Πρέπει οι ευρωπαϊκοί λαοί να ξυπνήσουν, να δουν την εικόνα που γίνεται πιο ξεκάθαρη. Η δημοκρατία στην Ευρώπη κινδυνεύει αυτή τη στιγμή γιατί υπάρχουν καθεστώτα που επιβάλλονται. Στα κανάλια κανείς δεν τολμά να πει κάτι διαφορετικό από αυτό που θέλουν. Εμάς γενικώς δεν μας δείχνουν. Από μια μαγνητοσκοπημένη συνέντευξή μου έδειξαν αποσπάσματα, αλλοιώνοντας εντελώς αυτά που είπα. Οι ευρωπαϊκοί λαοί πρέπει να ανησυχούν.

Ποια θα μπορούσε να είναι μια βιώσιμη λύση;

 Αυτή τη στιγμή σφάζονται άνθρωποι, δεν υπάρχει προοπτική. Αν δίνεις ελπίδα στον κόσμο είναι εύκολο να διαγράψει σφάλματα του παρελθόντος. Αν το Ισραήλ ηττηθεί με κάποιο τρόπο σ’ αυτή τη μάχη, και δεν εννοώ να καταστραφεί, αλλά να δει ο Νετανιάχου και να παραδεχτεί ότι δεν τα κατάφερε να καθαρίσει τη Γάζα από τη Χαμάς, τους μη Χαμάς κ.λπ, αν το πάρουν απόφαση οι Ισραηλινοί ότι οι Παλαιστίνιοι θα μείνουν, κάτι θα πρέπει να δώσουν πίσω. Αυτό είναι η λύση των δύο κρατών. Δεν πιστεύω ότι το Ισραήλ θα δεχτεί τη λύση ενός κράτους όπου θα ενταχθούν οι Παλαιστίνιοι ως Ισραηλινοί πολίτες. Γιατί το Ισραήλ είναι εβραϊκό κράτος, είναι δόγμα.

Οι απαγορεύσεις και η λογοκρισία σε οτιδήποτε φιλοπαλαιστινιακό δείχνει και τα όρια της ελευθερίας στην Ευρώπη. Οι ευρωπαϊκοί λαοί πρέπει να ανησυχούν.

Όταν μιλάτε για ενιαίο κράτος Παλαιστινίων τι εννοείτε;

 Ενιαίο με δύο οντότητες. Γάζα και Δυτική Όχθη δεν ενώνονται γεωγραφικά. Όλα τα εδάφη το Ισραήλ τα πήρε το 1948, εκτός από τη Δυτική Όχθη και τη Γάζα που τα πήρε το 1967. Αν δεν είχε βγει η απόφαση του ΟΗΕ που λέει ότι είναι κατεχόμενα, θα τα διεκδικούσαν και αυτά. Όλοι οι Παλαιστίνιοι της διασποράς προέρχονται από τα εδάφη του ’48. Για μας κι αυτά είναι κατεχόμενα. Το ότι όλος ο κόσμος αναγνωρίζει το Ισραήλ δεν διαγράφει το ιστορικό μας δικαίωμα στην πατρίδα μας, στη γη των προγόνων μας.

Το σύνθημα «από το ποτάμι μέχρι τη θάλασσα»;

Ισχύουν πολλές ερμηνείες. Αν υπάρξει λύση ενός κράτους με δύο λαούς με ίσα δικαιώματα, εμένα με ικανοποιεί. Αν υπάρξουν δύο κράτη με πλήρη δικαιώματα, με καλύπτει κι αυτό. Αυτό σημαίνει ελεύθερη γη από τον ποταμό μέχρι τη θάλασσα. Η εξήγηση που δίνουν αυτοί είναι εκείνη που ακούγεται εξτρεμιστική, ότι θέλουμε να τους διώξουμε και να είμαστε ελεύθεροι εμείς. Όχι. Θέλουμε να είμαστε όλοι ελεύθεροι, είτε σε ένα ενιαίο κράτος είτε σε δύο κράτη.

Πως απαντάτε στο επιχείρημα ότι «δεν υπήρχε Παλαιστίνη;»

Λένε ότι δεν υπήρχε Παλαιστίνη. Μα δεν υπήρχε και καμιά αραβική χώρα. Ήταν το αραβικό κράτος. Οι Άραβες σε όλα τα κράτη έχουν την ίδια γλώσσα, ίδια έθιμα, θρησκεία, ιστορία,…η έκταση του αραβικού κράτους είναι μεγάλη, αποτελείται από 4-5 γεωγραφικές περιοχές. Την Κοιλάδα Καμήλου, το Μαγκρέμπ, το Ιράκ (τη Μεσοποταμία, δηλαδή), τη Μεγάλη Συρία (Συρία, Παλαιστίνη, Λίβανος και Ιορδανία) και την Αραβική Χερσόνησο. Δεν υπήρχε Παλαιστίνη, δεν υπήρχε Συρία, δεν υπήρχε Λίβανος, Ιορδανία. Αυτά είναι κρατίδια που δημιουργήθηκαν από την Αγγλική και Γαλλική κατοχή. Όλοι οι Άραβες είμαστε αδέλφια, ένας λαός. Όταν επαναστάτησαν οι Άραβες και έδιωξαν τους Τούρκους μετά από 450 χρόνια κατοχής, ήρθαν οι Άγγλοι και οι Γάλλοι φίλοι μας για να βοηθήσουν στην ίδρυση του Αραβικού κράτους. Αντί όμως να βοηθήσουν έκαναν κατοχή και το μοίρασαν σε κρατίδια σαν σκακιέρα, ο ένας εδώ, ο άλλος εκεί. Ταυτόχρονα είχαν δώσει την υπόσχεση του Μπάλφορντ να ιδρύσουν εβραϊκό κράτος στην Παλαιστίνη πριν καν έρθουν οι δυνάμεις τους, οι οποίες μπήκαν χωρίς πόλεμο, αφού ήρθαν ως σύμμαχοι κι όχι ως κατακτητές.

Έκαναν 30 χρόνια κατοχή, έκαναν τη ζημιά που έκαναν, δημιούργησαν όλη την υποδομή του εβραϊκού κράτους. Από τη στιγμή που οι Παλαιστίνιοι άρχισαν να αντιστέκονται στην αγγλική κατοχή οι σφαγές δεν σταμάτησαν ποτέ. Οι νόμοι βάσει των οποίων δικάζει και σκοτώνει το Ισραήλ σήμερα είναι αγγλικοί νόμοι. Το επιβεβαιώνει και ο ιστορικός Ίλαν Πάπε. Και δυστυχώς κανείς δεν βλέπει τις αλλεπάλληλες σφαγές που έχουν υποστεί οι Παλαιστίνιοι και γίνεται θέμα μόνο αν σκοτωθεί ένας Ισραηλινός. Οι παλιοί Εβραίοι πια δεν ζουν στην Παλαιστίνη. Τους είχαν κι αυτούς στο στόχαστρο οι Ισραηλινοί, οι σημερινοί σιωνιστές. Οι περισσότεροι παλιοί έχουν μεταναστεύσει στην Αμερική. Και αν δείτε τις διαδηλώσεις θα δείτε τους παραδοσιακούς Εβραίους που φοράνε την παλαιστινιακή κοφίγια και αυτοπροσδιορίζονται ως Παλαιστίνιοι Εβραίοι. Αυτοί έχουν να αφηγηθούν ιστορίες. Πώς ζούσαν μαζί με τους Παλαιστίνιους, χωρίς πόλεμο. Μαρτυρίες τέτοιες υπάρχουν και από τις δύο πλευρές, αλλά δεν τις καταγράφει κανείς και κανείς δεν θέλει να τις μάθει. Υπάρχει ένα μεγάλο σχέδιο κι αυτό προχωράει, υπάρχουν οι απόλυτα καλοί και οι απόλυτα κακοί. Οι Ισραηλινοί είναι οι απόλυτα καλοί και πρέπει να επικρατήσουν, μη χαλάσει ο κόσμος μ’ εμάς τους κακούς, τα «ανθρωπόμορφα ζώα».

Πώς εξελίσσεται η χερσαία εισβολή των ισραηλινών στρατευμάτων;

Είναι γεγονός πως η πέμπτη μεγαλύτερη δύναμη του κόσμου δεν τολμά να μπει στη Γάζα με έκταση 5×30 χιλιόμετρα. Τις προηγούμενες μέρες μπήκαν 2.000 Αμερικανοί κομάντος, σκοτώθηκαν. και οι Αμερικανοί αποσύρθηκαν. Οι Ισραηλινοί μπαινοβγαίνουν από συγκεκριμένες περιοχές που είναι ασφαλείς, από τη θάλασσα, όπου δεν υπάρχουν τούνελ για να τους βομβαρδίσουν ή από περιοχές που είναι μόνο χωράφια.

Μακάρι να μην μπουν και να σταματήσουν οι βομβαρδισμοί που κοστίζουν στους Παλαιστίνιους. Για το Ισραήλ η χερσαία εισβολή είναι καθαρά θέμα γοήτρου. Ο πόλεμος κρατάει ΄πολύ για να βγει δήθεν νικητής με κάποιες ζημιές. Παίζει και το Ισραήλ το παιχνίδι των ομήρων, έχοντας πάρει άλλoyς 4.000 Παλαιστίνιους από τη Δυτική Όχθη.

Στην Τζενίν οι άνθρωποι αντιστέκονται με απλά όπλα, όχι τις ρουκέτες της Χαμάς, και ο στρατός δεν τολμάει να μπει. Ο τρόμος και ο φόβος που έχουν οι Ισραηλινοί στρατιώτες μέσα τους είναι πολύ αισιόδοξο μήνυμα για μας.

Πηγή: prin.gr

Οι Παλαιστίνιοι ζουν κάτω από έναν τρομερό ζυγό εδώ και εβδομήντα πέντε χρόνια. Τα εργαλεία της αποικιοποίησης είναι ποικίλα. Από τα πιο προφανή, όπως ο πανταχού παρών ισραηλινός στρατός, τα σημεία ελέγχου, οι έποικοι και οι βομβαρδισμοί, ο αποκλεισμός της Γάζας από το 2007- μέχρι τα λιγότερο θεαματικά, όπως η οδική υποδομή, το τείχος αποκλεισμού της Γάζας, το σκληρό και ταπεινωτικό σύστημα αδειών που διέπει την καθημερινή ζωή των Παλαιστινίων, η διαίρεση της Δυτικής Όχθης σε ζώνες που διευκολύνουν τον εποικισμό και τον έλεγχο των πόρων, ή οι αυθαίρετες διοικητικές κρατήσεις-φυλακίσεις. Όλα αυτά τα πράγματα συνιστούν το έγκλημα κατά της ανθρωπότητας που είναι το ισραηλινό απαρτχάιντ.

Η απρόσμενη επίθεση που εξαπέλυσε η Χαμάς εναντίον του Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου δεν είναι παρά η τελευταία αγανακτισμένη απάντηση των Παλαιστινίων στο απαρτχάιντ. Η επίθεση προκάλεσε σοκ σε ολόκληρο τον κόσμο. Το αιφνιδιαστικό αποτέλεσμα δεν μπορεί να συγκριθεί παρά μονάχα με εκείνο του πολέμου του Γιομ Κιπούρ, πενήντα χρόνια νωρίτερα (6 Οκτώβρη 1973).

Για την δράση της Χαμάς

Ο αποκλεισμός της Γάζας, που θεσπίστηκε το 2007, θεωρήθηκε από πολλούς ως το πρόσφορο έδαφος για την ανάπτυξη της πολιτικής και στρατιωτικής επάρκειας της Χαμάς. Εκπλήσσει η στρατηγική της ευελιξία απέναντι σε έναν τόσο ισχυρό εχθρό: το δολοφονικό κράτος του Ισραήλ, του τοποτηρητή των συμφερόντων του Αμερικάνικου Ιμπεριαλισμού στη Μέση Ανατολή.

Τα χρόνια αυτά έδωσαν στη Χαμάς και στις συνεργαζόμενες επαναστατικές παλαιστινιακές οργανώσεις τη δυνατότητα να δημιουργήσουν σχέσεις αμοιβαίας εμπιστοσύνης σε όλη την Παλαιστίνη, στρατολόγησης μελών από την αγανακτισμένη νεολαία της χώρας, τροφοδοσίας και υποστήριξης της στα Παλαιστινιακά εδάφη. Μέλη της βρίσκονται - εκτός της Γάζας - στη Δυτική Όχθη, την Ανατολική Ιερουσαλήμ, στις φυλακές, στους Παλαιστίνιους της Διασποράς ιδιαίτερα τους πρόσφυγες στις γειτονικές αραβικές χώρες (Λίβανο, Ιορδανία, Αίγυπτο κ.λπ.) και σε όλο τον πλανήτη. Η πολιτική της ηγεσία βρίσκεται στο Κατάρ, η στρατιωτική μέσα στη Γάζα.

Της έδωσαν ακόμα τη δυνατότητα να αποκτήσει συμμάχους και υποστηρικτές στα όπλα (Χεζμπολάχ Λιβάνου, Χούθι Υεμένης, σιϊτικές ομάδες σε Ιράκ, Συρία, Ιράν) να εξοπλιστεί και να κατασκευάσει η ίδια οπλισμό από υλικά τα οποία βρίσκονταν μέσα στη Γάζα. Απόκτησε τις γνώσεις ώστε να καταρτίσει ιδιαίτερα ευφυές σχέδιο επίθεσης και σε απρόσμενη χρονική στιγμή ανατρέποντας όχι μόνο τη λήθη του Παλαιστινιακού ζητήματος από την παγκόσμια γεωπολιτική ατζέντα αλλά και όλη την παγκόσμια κατακτημένη τάξη πραγμάτων.

Έφερε και πάλι στο προσκήνιο το σχέδιο του ΟΗΕ για τη δημιουργία στην περιοχή ενιαίου και ανεξάρτητου Παλαιστινιακού κράτους στα όρια του 1967, και την επιστροφή των προσφύγων.

Αιφνιδιασμός Ισραήλ, ΗΠΑ και Σιωνιστικών Λόμπι

Η υπερδεξιά κυβέρνηση του Νετανιάχου αιφνιδιάστηκε εξαιρετικά. Κουρελιάστηκε η αλαζονεία του πιο καλά οργανωμένου αμυντικού συστήματος. Το φοβερό τείχος απομόνωσης της Γάζας και το υπερσύγχρονο αντιπυραυλικό σύστημα αναχαίτισης πυραύλων από το εσωτερικό της Γάζας έπεσαν ως τραπουλόχαρτα. Αποδείχτηκαν δε ανεπαρκείς οι χιλιάδες μυστικοί πράκτορες μέσα στην ίδια τη Γάζα που δεν κατάφεραν να αποκαλύψουν έγκαιρα τη μυστική επιχείρηση που προκάλεσε 1.200 νεκρούς Ισραηλινούς και έδωσε στη Χαμάς 240 ομήρους.

Από τις 7 Οκτώβρη άρχισε και η εξόντωση με αεροπορικούς βομβαρδισμούς του λαού της Γάζας, η αποστέρησή του από νερό, ηλεκτρικό, τρόφιμα και φάρμακα, η καταστροφή των υποδομών, των κοινωνικών, εκπαιδευτικών και νοσηλευτικών δομών και η απηνής εκδίωξη των αμάχων προς το νότιο τμήμα της Γάζας.

Η πορεία των αμάχων από το βόρειο τμήμα της Γάζας παρομοιάστηκε από τα διεθνή πρακτορεία με την έξοδο των πληθυσμών από Ρουάντα ή Βοσνία. Άφηναν τη βόρεια Γάζα, όπου κάθε τι χτισμένο μετατρέπονταν σε σωρούς από χαλάσματα, και πορεύονταν προς το νότο ο οποίος -και παρά τις διαβεβαιώσεις περί του εναντίου- βομβαρδίζονταν και αυτός. Ανενδοίαστη η ισραηλινή κυβέρνηση προανήγγειλε για πρώτη φορά, -στην πρόσφατη τουλάχιστον ιστορία- εθνοκάθαρση μέσω γενοκτονίας.

Οι κυβερνήσεις της αναπτυγμένης Δύσης (ΗΠΑ και ΕΕ) παρέμειναν όχι μόνο ατάραχες, αλλά και ακόμα, απαγορεύουν και καταστέλλουν τις λαϊκές κινητοποιήσεις υπέρ της Παλαιστίνης ενώ προωθούν και προστατεύουν αυτές που διοργανώνουν τα σιωνιστικά λόμπι.

Οι υποστηρικτές της παλαιστινιακής υπόθεσης

Τα αραβικά και μουσουλμανικά κράτη υποστηρίζουν τους Παλαιστίνιους και πολλά από αυτά ανακαλούν τους πρέσβεις τους από το Ισραήλ. Διακόπτονται οι συνεννοήσεις μεταξύ ΗΠΑ και Σαουδικής Αραβίας που είχαν ξεκινήσει για αποκατάσταση σχέσεων, η Τουρκία τάσσεται ξεκάθαρα υπέρ της Παλαιστίνης, όπως και ο βασιλιάς Αμπντάλα της Ιορδανίας, ενώ ο Σίσι της Αιγύπτου αρνείται κατηγορηματικά να πάρει πρόσφυγες της Παλαιστίνης στα αιγυπτιακά εδάφη όσο και αν τον πιέζουν Αμερικάνοι-Ευρωπαίοι. Πολλά μέλη των BRICS υποστηρίζουν την εκεχειρία, πολλές αφρικάνικες και λατινοαμερικάνικες χώρες επίσης.

Οι Χούθι της Υεμένης υποστηρίζουν τους Παλαιστίνιους με εκτόξευση πυραύλων προς το Ισραήλ, ελέγχουν τα στενά του περάσματος προς την Ερυθρά θάλασσα, αποκλείουν τη διέλευση πλοίων ισραηλινών συμφερόντων. Η Χεζμπολάχ του Λιβάνου τους υποστηρίζει ένοπλα, αντιδρώντας στις παρενοχλήσεις των ισραηλινών, στα κοινά τους σύνορα. Οι σιιτικές πολιτοφυλακές βομβαρδίζουν τις βάσεις των αμερικάνων στη Συρία, το ίδιο και αυτές του Ιράκ.

Όλα αυτά τα κράτη (με εξαίρεση ίσως των Χούθι) και δυνάμεις είναι πολύ προσεκτικά. Δεν θέλουν να μετατραπεί ο πόλεμος σε έναν σημαντικό περιφερειακό πόλεμο. Ακόμα και το Ιράν. Υποστηρίζει, απειλεί αλλά δεν αναμιγνύεται στην πράξη.

Θαυμαστές είναι οι λαϊκές φιλοπαλαιστινιακές κινητοποιήσεις παντού στον κόσμο. Παρόλη την ξέφρενη προπαγάνδα, όλων των αντιδραστικών κυβερνήσεων, για το δικαίωμα στην «αυτοάμυνα» των ισραηλινών, τα πλήθη πλημμυρίζουν τις κυριότερες πόλεις των ΗΠΑ, της ΕΕ, των αραβικών, μουσουλμανικών χωρών, των χωρών της Ασίας, της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής. Ακόμα και εδώ, στην επέτειο του Πολυτεχνείου, η πορεία ήταν γεμάτη με Παλαιστινιακές σημαίες.

Τη δύσκολη θέση της κυβέρνησης Νετανιάχου από την αρνητική παγκόσμια κοινή γνώμη επιδεινώνουν οι διεκδικήσεις των συγγενών των ομήρων της Χαμάς. Οι τελευταίοι διαδηλώνουν κάθε Σάββατο, στο Τελ Αβίβ, για να πιέσουν την κυβέρνηση (η οποία αρχικά δεν είχε καμμιά τέτοια πρόθεση) να απελευθερώσει τους ομήρους.

Την εβδομάδα που μας πέρασε οι Πρωθυπουργοί της Ισπανίας και του Βελγίου μετά από μιαν επίσκεψη στον Νετανιάχου δήλωσαν -επισύροντας την μήνι του τελευταίου- ότι τάσσονται υπέρ της κατάπαυσης του πυρός και της ειρηνικής διευθέτησης του προβλήματος με τη λύση των δύο κρατών.

Οι απώλειες των Παλαιστίνιων και των συμμάχων τους

Μέσα σε 49 ημέρες από τις 7 Οκτώβρη μέχρι τις 24 Νοέμβρη -πρώτη ημέρα της τετραήμερης εκεχειρίας μεταξύ Χαμάς και Ισραήλ- έχουν διαπιστωθεί περί τις 15.000 άμαχους νεκρούς Παλαιστίνιους μεταξύ των οποίων 7.500 παιδιά . Ολόκληρες οικογένειες (με 30 έως και 50 άτομα) έχουν εξοντωθεί μέσα στα σπίτια τους από βόμβες, μωρά μέσα σε θερμοκοιτίδες νοσοκομείων έχουν αφεθεί στην τύχη τους και χειρουργεία γίνονταν δίχως αναισθητικό, λόγω έλλειψης ηλεκτρικού και φαρμάκων. Τα περισσότερα νοσοκομεία της Γάζας, ανάμεσά τους το μεγαλύτερο Αλ Σίφα, καταστράφηκαν τελείως στην προσπάθεια των ισραηλινών να βρούν τα περάσματα στις υπόγειες σήραγγες της Χαμάς. Τα πειστήρια που εκθέσανε ήταν πραγματικά για γέλια. Ο διοικητής-γιατρός του Νοσοκομείου συνελήφθη από την υπηρεσία Εσωτερικής Ασφάλειας του Ισραήλ…

Ρίχτηκαν βόμβες σε σχολεία με τα παιδιά μέσα, σε προσφυγικούς καταυλισμούς, σε εκκλησίες…

Πάρα πολλοί (πάνω από 150) Παλαιστίνιοι από τη Δυτική Όχθη σκοτώθηκαν και πολλαπλάσιοι τραυματίστηκαν, ενώ περί τους 70 μαχητές της Χεζμπολάχ, στα σύνορα με τον Λίβανο, έγιναν θύματα επιθέσεων των Ισραηλινών.

Επίσης, 100 υπάλληλοι των υπηρεσιών του Ο.Η.Ε. σκοτώθηκαν, γεγονός πρωτοφανές για εμπόλεμες ζώνες.

Οι απίστευτες θηριωδίες του ισραηλινού στρατού δεν έχουν τέλος…

Οι δικές του απώλειες βέβαια, δεν δίνονται στη δημοσιότητα. Είναι όμως σίγουρο, από σποραδικά ανακοινωθέντα των Παλαιστινιακών οργανώσεων που οι μαχητές τους αντιστέκονται με δυναμισμό στις χερσαίες ισραηλινές επιχειρήσεις, ότι έχουν βγεί εκτός μάχης πολλά ισραηλινά τεθωρακισμένα και ισραηλινοί στρατιώτες.

Τα αποτελέσματα της αντιπαράθεσης μέχρι τώρα

Ο αγώνας των αντιστασιακών οργανώσεων, η απίστευτη αντοχή και το δεν «παίρνει άλλο» του παλαιστινιακού λαού, τόσο της Γάζας όσο και της Δυτικής ‘Όχθης και της Ανατολικής Ιερουσαλήμ, ταυτόχρονα με την διεθνή συμπαράσταση από τους λαούς του κόσμου, έφεραν τους Παλαιστίνιους κοντά στην πρώτη νίκη.

Ο Ιμπραήμ Ραΐσι, πρωθυπουργός του Ιράν, στην αναγγελία της πρώτης εκεχειρίας για ανταλλαγή ομήρων και παροχή-είσοδο στη Γάζα ανθρωπιστικής βοήθειας με είδη πρώτης ανάγκης (νερό, καύσιμα, τρόφιμα, φάρμακα), τους συνεχάρη ήδη για τη νίκη τους.

Οι διεθνείς δεξαμενές σκέψης αμερικανονατοϊκών συμφερόντων αρχίζουν να μιλάνε ότι είναι πιο συμφέρον για τις ΗΠΑ να επιδιώξει μια πολιτική κατευνασμού του Ισραήλ και ειρηνικών διευθετήσεων στην περιοχή προσπαθώντας να αποκαταστήσει τις σχέσεις με τη Σαουδική Αραβία. «Καθόσον ο διάδοχος του θρόνου πρίγκηπας Μωχάμεντ Μπιν Σάλμαν είναι ο μόνος που θα μπορούσε να σταθεί διαλλακτικά τόσο απέναντι στους Αμερικάνους όσο και στα κράτη του Κόλπου, στο Ιράν, τους Αραβικούς και Μουλσουμανικούς λαούς, με στόχο την επίτευξη του μεγαλοπρεπούς οικονομικού σχεδίου του για την επόμενη μέρα της Σαουδικής Αραβίας». Μόνο με αυτόν τον τρόπο, προτείνουν οι δεξαμενές σκέψης, δεν θα παραγκωνιστούν τελείως οι ΗΠΑ από τη Μέση Ανατολή.

Όλοι παροτρύνουν τον Μπάιντεν να συμβάλλει με ειρηνικό τρόπο στη δημιουργία ενός ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους στην περιοχή.

Όντως όλα αυτά επικυρώνονται από τις ανακοινώσεις του ίδιου του πρίγκηπα στη διαδικτυακή έκτακτη σύνοδο των ΒRICS στις 21.11.2023. Εκεί ο διάδοχος της Σαουδικής Αραβίας τόνισε: «η Σαουδική Αραβία ζητά την έναρξη μιας σοβαρής και συνολικής ειρηνευτικής διαδικασίας για την ίδρυση ενός παλαιστινιακού κράτους κατά μήκος των συνόρων του 1967».

«Η θέση του βασιλείου είναι σταθερή και σθεναρή. Δεν υπάρχει τρόπος να επιτευχθεί ασφάλεια και σταθερότητα στην Παλαιστίνη παρά μόνο μέσω της εφαρμογής διεθνών αποφάσεων που σχετίζονται με τη λύση των δύο κρατών», δήλωσε ο Μπιν Σαλμάν.

Παράλληλα, ο Νοτιοαφρικανός πρόεδρος Σίριλ Ραμαφόζα, ανοίγοντας τις εργασίες της έκτακτης διαδικτυακής συνόδου της ομάδας των BRICS, που συνεκλήθη με αντικείμενο την κατάσταση στη Γάζα και στη Μέση Ανατολή, κατηγόρησε το Ισραήλ για «εγκλήματα πολέμου» και «γενοκτονία» στη Γάζα. Στη Σύνοδο αυτή μετέχει και ο Πούτιν και ο Γ. Γ. του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες.

«Προτρέπουμε τη διεθνή κοινότητα να συμφωνήσει σε επείγουσες και συγκεκριμένες ενέργειες για να τερματιστεί η συμφορά στη Γάζα και να ανοίξει ο δρόμος για μια δίκαιη και ειρηνική επίλυση αυτής της σύγκρουσης».

 Παραθέτοντας δε έναν κατάλογο αυτών των προτεινόμενων ενεργειών, έβαλε πρώτα από όλα την «άμεση και πλήρη» κατάπαυση του πυρός και την ανάπτυξη μιας ταχείας δύναμης των Ηνωμένων Εθνών, «με την εντολή να εποπτεύσει την παύση των εχθροπραξιών και την προστασία των αμάχων».

Υπέρ της ειρηνικής επίλυσης λειτουργούν και οι επερχόμενες σε ένα χρόνο προεδρικές εκλογές στην Αμερική και ο φόβος των Δημοκρατικών ότι θα χάσουν.

Η πρώτη εκεχειρία

Η πρώτη συμφωνία που επικυρώθηκε από το Ισραήλ το βράδυ της Τρίτης εκτός της τετραήμερης εκεχειρίας και της προμήθειας καυσίμων, τροφίμων, φαρμάκων και νερού περιλαμβάνει την απελευθέρωση 150 Παλαιστίνιων κρατουμένων με αντάλλαγμα την απελευθέρωση 50 γυναικών και παιδιών που κρατούνται όμηροι από τη Χαμάς.

Η Χαμάς είχε καταστήσει εξ αρχής την απελευθέρωση αυτών των κρατουμένων, έναν από τους στόχους της επίθεσής της στο ισραηλινό έδαφος.

Η συμφωνία υλοποιήθηκε με τη μεσολάβηση του Κατάρ -όπου και εδρεύει η πολιτική ηγεσία της Χαμάς -απελευθερώνοντας καθημερινά 13 ισραηλινούς όμηρους (μικρά παιδιά και γυναίκες αρχικά) σε αντάλλαγμα με 39 κρατούμενους σε ισραηλινές φυλακές, πρωταρχικά γυναίκες και παιδιά. Ακόμα με τις διπλωματικές ενέργειες της Ταϊλάνδης και με τη μεσολάβηση του Ιράν απελευθερώνονται από τη Χαμάς Ταϊλανδοί αγρότες , όμηροι που δούλευαν στα κιμπούτζ (από τις 30.000). Βυτιοφόρα με καύσιμα, τρόφιμα, νερό και φάρμακα (ανθρωπιστική βοήθεια του ΟΗΕ) περνάνε καθημερινά από τη Ράφα, το συνοριακό φυλάκιο της Γάζας προς την Αίγυπτο.

Και συνεχίζουν…

Και οι δύο αντιμαχόμενες πλευρές μιλάνε για παράταση της εκεχειρίας με αντίστοιχη με την πρώτη συμφωνία ανταλλαγή ισραηλινών ομήρων με κρατούμενους στις φυλακές παλαιστινίους -βασικά από τη Δυτική Όχθη και την Ανατολική Ιερουσαλήμ.

Παρόλο που είναι ακόμα μακριά η μέρα που θα υλοποιηθεί το Παλαιστινιακό κράτος, ένα είναι σαφές: Η επιχείρηση της Χαμάς της 7 Οκτωβρίου άνοιξε το δρόμο που εδώ και πολύ καιρό είχε αποσιωπηθεί. Με μεγάλες ανθρώπινες απώλειες βέβαια αλλά ίσως όχι τόσο πολλές από όσες είχαν συνολικά στα χρόνια του 21^ου αιώνα.

Ο Παλαιστινιακός λαός έχει επιλέξει: «Κάλλιο μιας μέρας ανθρώπινη ζωή παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή»!

Πηγή: kommon.gr