Tα βραχυπρόθεσμα ναύλα για τη μεταφορά εμπορευματοκιβωτίων μεταξύ Ασίας, Ευρώπης και ΗΠΑ καταγράφουν ραγδαία άνοδο λόγω των διαταραχών στις διελεύσεις από την Ερυθρά Θάλασσα.

Όπως μεταδίδει το Bloomberg, η τιμή spot για την μεταφορά εμπορευμάτων σε ένα κοντέινερ 12 μέτρων από την Ασία στη βόρεια Ευρώπη ξεπερνά τώρα τα 4.000 δολάρια, ένα άλμα 173% σε σχέση με τα μέσα Δεκεμβρίου, ανακοίνωσε την Τετάρτη η πλατφόρμα κρατήσεων και πληρωμών Freightos.com, μια πλατφόρμα κρατήσεων και πληρωμών για εμπορευματικές μεταφορές.

Το κόστος για τη μεταφορά αγαθών από την Ασία στη Μεσόγειο αυξήθηκε στα 5.175 δολάρια, ανέφερε η Freightos, προσθέτοντας ότι ορισμένοι αερομεταφορείς έχουν ανακοινώσει τιμές άνω των 6.000 δολαρίων για αυτή τη διαδρομή από τα μέσα Ιανουαρίου. Οι τιμές για μεταφορές από την Ασία στην Ανατολική Ακτή της Βόρειας Αμερικής έχουν αυξηθεί κατά 55% στα 3.900 δολάρια για ένα κοντέινερ 12 μέτρων.

Το κόστος των μεταφορών από την Ασία προς τη Βόρεια Ευρώπη και τη Μεσόγειο έχει υπερδιπλασιαστεί σε σχέση με τον Ιανουάριο του 2019, αλλά εξακολουθεί να είναι πολύ κάτω από το υψηλό στο οποίο σκαρφάλωσε κατά τη διάρκεια της πανδημίας, δήλωσε ο Τζούντα Λέβιν επικεφαλής έρευνας στη Freightos.

Σύμφωνα με τον δείκτη Drewry World Container Index, τα ναύλα από την Κίνα προς την Ευρώπη έχουν υπερδιπλασιαστεί από τις 21 Δεκεμβρίου και τα ναύλα από τη Σαγκάη στο Λος Άντζελες αυξήθηκαν κατά 30%.

Η άνοδος των ναύλων είναι απόρροια της επιβράδυνσης των διελεύσεων στη Διώρυγα του Σουέζ, οι οποίες έχουν μειωθεί κατά περισσότερο από ένα τέταρτο τις τελευταίες ημέρες, καθώς τα πλοία ακολουθούν μακρύτερες διαδρομές για να αποφύγουν πυραυλικές επιθέσεις από τους μαχητές Χούθι της Υεμένης που υποστηρίζονται από το Ιράν.

Το δεκαήμερο έως τις 2 Ιανουαρίου, ο αριθμός των διελεύσεων από τη Διώρυγα του Σουέζ υποχώρησε 28% σε σχέση με έναν χρόνο πριν, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύτηκαν την Τετάρτη.

Πηγή: limenikanea.gr

Βήχας και καταρροή βρίσκονται πρώτα στη λίστα των πιο συχνών συμπτωμάτων της νέας υποπαραλλαγής του κορωνοϊού, με την καταγραφή να συμπληρώνουν απρόσμενα συμπτώματα όπως το άγχος και η ανησυχία. Η Θεραπευτική Κλινική του ΕΚΠΑ ενημερώνει

Η παραλλαγή JN.1 COVID είχε ταχεία εξάπλωση μέσα στον Δεκέμβριο του 2023 και έχει γίνει πλέον το πιο κοινό στέλεχος του ιού που εξαπλώνεται στις ΗΠΑ, σύμφωνα με τo ΚέντρoΕλέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ (CDC), αυξάνοντας τον συνολικό αριθμό των νέων κρουσμάτων και σε μικρότερο βαθμό των εισαγωγών στα νοσοκομεία. Τα κρούσματα JN.1 αυξάνονται επίσης στο Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γαλλία, καθώς και στην Κίνα και την Ινδίακαι σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, όπως στη χώρα μας.

Η Καθηγήτρια Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ Θεοδώρα Ψαλτοπούλου, η Βιολόγος Παναγιώτα Ζαχαράκη και ο Ιατρός Γιάννης Ντάνασης, συνοψίζουν τα νεότερα δεδομένα. Οι διεθνείς υγειονομικές αρχές επισημαίνουν πως δεν είναι ακόμα σίγουρο εάν οι λοιμώξεις από την JN.1 προκαλούν διαφορετικά συμπτώματα από άλλες παραλλαγές, με το CDC να σημειώνει ότι «οι τύποι συμπτωμάτων και το πόσο σοβαρά είναι συνήθως εξαρτώνται περισσότερο από την ανοσία και τη γενική υγεία ενός ατόμου παρά από ποια παραλλαγή προκαλεί τη μόλυνση».

Σύμφωνα με το CDC, στα συμπτώματα της υποπαραλλαγής αυτής περιλαμβάνονται: βήχας, πονόλαιμος, πονοκέφαλος, μυικοί πόνοι, πυρετός, απώλεια γεύσης και όσφρησης, καταρροή ή ρινικό μπούκωμα, κόπωση, εγκεφαλική θόλωση (brainfog), δύσπνοια και ελαφρά γαστρεντερικά συμπτώματα (στομαχικές διαταραχές, ελαφρά διάρροια).

Τα τελευταία δεδομένα από τον Δεκέμβριο του 2023 από το Γραφείο Εθνικής Στατιστικής του Ηνωμένου Βασιλείου (UKOfficeforNationalStatistics) υποδηλώνουν ότι τα πιο συχνά αναφερόμενα συμπτώματα μεταξύ των ερωτηθέντων με COVID-19 περιλαμβάνουν:

• - καταρροή (31,1%)
• - βήχας (22,9%)
• - πονοκέφαλος (20,1%)
• - αδυναμία ή κόπωση (19,6%)
• - μυϊκός πόνος (15,8%)
• - πονόλαιμος (13,2%)
• - προβλήματα ύπνου (10,8%)
• - ανησυχία ή άγχος (10,5%).

Πολλά από τα συνηθέστερα συμπτώματα, συμπεριλαμβανομένης της καταρροής και του βήχα, έχουν αναφερθεί σε άτομα με COVID από το 2020, αν και η λίστα περιλαμβάνει ορισμένες νέες προσθήκες, όπως προβλήματα ύπνου και άγχος. Επιπρόσθετα, αξίζει να αναφερθεί ότι η απώλεια γεύσης και όσφρησης –κάποτε θεωρούνταν ενδεικτικό σημάδι του COVID– αναφέρεται τώρα μόνο από το 2 έως 3 τοις εκατό των μολυσμένων ατόμων στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Η ξαφνική άνοδος της JN.1 υποδηλώνει ότι είναι είτε πιο μεταδοτική είτε καλύτερη στην αποφυγή του ανοσοποιητικού μας συστήματος (ανοσοδιαφυγή). Ωστόσο, σύμφωνα με τα υπάρχοντα δεδομένα, δεν φαίνεται να είναι πιο επιθετική από άλλες παραλλαγές που κυκλοφορούν, σύμφωνα με το CDC.

Τέλος, οι συστάσεις παγκοσμίως για την πρόληψη και την αντιμετώπιση τουCOVID-19 παραμένουν οι ίδιες: μείνετε προσεκτικοί σε εσωτερικούς χώρους και εάν είστε θετικοί, τότε είναι καλύτερο να μείνετε σπίτι, απομονωμένοι από τους άλλους για κάποιες ημέρες. Σύμφωνα με το Κέντρο Ελέγχου Νοσημάτων των ΗΠΑ: «Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι τα υπάρχοντα εμβόλια και οι θεραπείες εξακολουθούν να λειτουργούν καλά και κατά της υποπαραλλαγής JN.1, επομένως αυτή η υποπαραλλαγή δεν επηρεάζει τις συστάσεις του CDC».

Πηγή: ygeiamou.gr

Με απλές συστάσεις ανοίγουν τα σχολεία τη Δευτέρα

Είναι αλήθεια παράλογο να αγωνίζεται ένας άνθρωπος σήμερα για μια ζωή που δεν θα σηματοδοτεί την δική του ευπορία αλλά μια ζωή αξιοβίωτη για όλους τους ανθρώπους, για μια κοινωνία ελεύθερων ανθρώπων;

Πριν αρκετά χρόνια ο Άκης Πάνου είχε γράψει το τραγούδι «Τα όνειρα που χτίζονται». Όσα μένουν μόνο στην σκέψη, τα σβήνει η ζωή. Όσα αντέχουνε στον χρόνο υφαίνονται με πόνο, χωρίς αναπνοή. Είναι εκείνα που καθημερινά μεγαλώνουν την μικρή ζωή μας, γλυκαίνουν τον σκληρό αγώνα κι αφήνουν το αποτύπωμά μας στην ζωή ετούτη: «Και παλεύεις, πεθαίνεις, περνάς· μα δεν είσαι νεκρός». Ακόμα κι όταν παύουμε να «είμαστε», «γινόμαστε» μέσα από την μνήμη των άλλων, εκείνων που επηρεάσαμε με τον έναν ή τον άλλο τρόπο.

Και δεν είναι λίγες οι φορές που όσο «είμαστε» -όσο ζούμε- αναρωτιόμαστε πολλοί αν πρέπει να «είμαστε» με τον τρόπο που γράφει ο Άκης Πάνου. Αν έχει νόημα -και τι νόημα έχει- να αγωνίζεται ένας άνθρωπος για μια ζωή που δεν θα σηματοδοτεί την δική του ευπορία αλλά μια ζωή αξιοβίωτη για όλους τους ανθρώπους, για μια κοινωνία ελεύθερων ανθρώπων.

Λίγο πριν κλείσουν τα σχολεία για τις διακοπές των Χριστουγέννων είχαμε μια συζήτηση στην τάξη γι’ αυτό το θέμα με αφορμή ένα κείμενο για την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ένας μαθητής χαρακτήρισε «παράλογο» το αίτημα του να μην υπάρχουν φτώχια, πείνα, ανισότητες, πόλεμοι. Δεν υποστήριξε ότι είναι δύσκολο ή ακατόρθωτο, όπως άλλοι συμμαθητές του. Επέμενε ότι είναι παράλογο. Η συντριπτική πλειονότητα πάντως θεώρησε μάταιο και ουτοπικό το να αγωνίζεται κάποιος για την συλλογική ευτυχία αν και αναγνώριζε το πιθανό όφελός της. Μία δε μαθήτρια που όλη την ώρα έλυνε ασκήσεις χημείας σημείωσε κυνικά: «Τι νόημα έχουν τέτοιες συζητήσεις; Θα μας βοηθήσουν να περάσουμε στις πανελλήνιες;». Και μια άλλη της αντέτεινε: «Μόνον αυτές μπορούν να σε βοηθήσουν να περάσεις και στις πανελλήνιες».

Είναι κοινοτοπία να επαναλάβω ότι μια σχολική τάξη είναι μικρογραφία της κοινωνίας. Την ίδια στιγμή όμως είναι και μεγεθυντικός καθρέφτης της. Και αυτό που καθρεφτίζει κυρίως είναι μια ζωή κλειστών οριζόντων με βασικό μέλημα την ατομική ευδοκίμηση, χωρίς καν την υποψία ότι υπάρχει η δυνατότητα και κυρίως η ανάγκη για μια κοινωνία όπου το μόνο παράλογο θα είναι η παραβίαση των δικαιωμάτων των ανθρώπων. Αντανακλά ταυτοχρόνως την απουσία ουσιαστικής ιστορικής γνώσης μια και αυτή περιορίζεται στην (από-)μνημόνευση ορισμένων επετείων, αφορμή για ραστώνη ή «εθνική υπερηφάνεια». Η ιστορία των ανθρώπων και των λαών ως μια πορεία που δεν έφερε απλώς πολεμικές νίκες και ήττες αλλά που καθόρισε και την ανθρώπινη ιδιότητα καθεαυτή σπάνια αποτέλεσε αντικείμενο διερεύνησης. Οι τέχνες, οι ιδέες, η ανάπτυξη των επιστημών, η φιλοσοφία -οι σκοποί, οι στόχοι, τα αποτελέσματα- αφορούν το μεγαλύτερο μέρος της σχολικής τάξης με τον ίδιο τρόπο που αφορούν και το αντίστοιχο της κοινωνίας: ελάχιστα.

Κι επειδή μελετήθηκαν με αυτόν τον τρόπο δεν μπορούν να ενταχθούν ως προωθητικά στοιχεία της καθημερινής ζωής, ως κίνητρα και αφορμές για σκέψη και πράξη ελευθερίας. Το παρόν επαναλαμβάνεται με τον ίδιο τρόπο: ανιαρό, αγχώδες, με λίγες εκλάμψεις δημιουργικότητας. Και όταν κάποιος διαπαιδαγωγείται συστηματικά έτσι δεν μπορεί να δει το μέλλον διαφορετικά. Περιορίζεται από την περιρρέουσα και κυρίαρχη κουλτούρα και δεν μπορεί να δει το μέλλον παρά μόνο με τους όρους και τα υλικά στοιχεία που αυτή του παρέχει. Προσπαθεί να «σωθεί» μόνος και -γιατί όχι- εναντίον των άλλων.

Ίσως και έτσι να μπορούν να εξηγηθούν στάσεις και συμπεριφορές υποταγής αλλά και ανυπακοής, μοιρολατρίας και πρωτοβουλίας, συμβιβασμών και ρήξεων την χρονιά που μας πέρασε. Το πρόσημο για όσους και όσες επιμένουν πως υπάρχει η δυνατότητα να ανοίξει ο δρόμος για μια κοινωνία ελεύθερων και απελευθερωμένων ανθρώπων είναι αρνητικό. Και είναι χρόνια τώρα. Και μπορεί να γίνουν τα πράγματα πιο δύσκολα. Αλλά γνωρίζουμε από την ιστορία πώς όλα τα ενδεχόμενα είναι πιθανά.

Γνωρίζουμε και από τον ήρωα του Θερβάντες «πως ακόμη κι αν δεν κατόρθωσε μεγάλα πράγματα, όμως έζησε επιχειρώντας τα». Κι όπως γράφει ο αγαπημένος Βρασίδας: «Ζούμε μόνο αν αληθεύουμε…Να μην περάσουμε σαν όνειρο, να γίνουμε αλήθεια». Έτσι συνανθρωπεύουμε. Έτσι συναπελευθερωνόμαστε. Κι ας πάρει χρόνο να βρούμε τον «καιρό».

Πηγή: kommon.gr

Πηγή: prin.gr