Του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

Σε κλίμα πολεμικής αντιπαράθεσης θα συνεδριάσει σήμερα η ευρωομάδα των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης, καθώς έχουν ενταθεί στο έπακρο οι πιέσεις των Ευρωπαίων δανειστών προκειμένου να υποταχθεί ο Ελληνας πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας στους κοινωνικά ανελέητους γερμανικούς όρους. Ποτέ στη δεκατετράχρονη ιστορία της η ευρωομάδα, το Eurogroup, δεν είχε συνεδριάσει μέσα σε τόσο εχθρικό κλίμα εναντίον ενός κράτους-μέλους. «Θέλουν να ταπεινώσουν τους Ελληνες» δήλωσε χαρακτηριστικά ο Αλέξης Τσίπρας, μιλώντας στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ. «Φαίνεται ότι το πιθανότερο είναι πως θέλουν να δοθεί με σαφήνεια το μήνυμα τόσο στον ελληνικό λαό όσο όμως και στους άλλους λαούς της Ευρώπης ότι η λαϊκή επιλογή δεν μπορεί να αλλάξει τα πράγματα», υπογράμμισε ο πρωθυπουργός και συνέχισε: «Και ότι νόμος και αξία κυρίαρχη στη σύγχρονη Ευρώπη δεν είναι η δημοκρατία, αλλά ένας σκληρός και κοινωνικά άδικος νεοφιλελεύθερος οικονομισμός. Εχουμε άραγε εδώ ενδείξεις ειλικρινούς διάθεσης εξεύρεσης λύσης;» αναρωτήθηκε ο πρωθυπουργός. Απάντησε ο ίδιος: «Το πιθανότερο είναι ότι μάλλον πρόκειται για μια επίδειξη πυγμής, που σκοπεύει να σκοτώσει εν τη γενέσει της οποιαδήποτε προσπάθεια για τερματισμό της λιτότητας». Ο υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης Παναγιώτης Λαφαζάνης της Αριστερής Πλατφόρμας του ΣΥΡΙΖΑ ήταν πολύ πιο σκληρός στην κρίση του για τη στάση των δανειστών: «"Οι θεσμοί" ζητάνε από τη χώρα μας γη και ύδωρ, πλήρη υποταγή. Ζητάνε λεηλασία. Η κυβέρνηση έχει κάνει σαφές σε όλους τους τόνους ότι η Ελλάδα δεν είναι προτεκτοράτο, ούτε Μπανανία, ούτε είναι διαθέσιμη να προσυπογράψει την εξόντωση του ελληνικού λαού. Αυτό είναι πέρα για πέρα σαφές» διακήρυξε και τόνισε:

«Εμείς κινούμαστε στη βάση πλαισίου για μια συμφωνία η οποία θα είναι συμβατή, απολύτως συμβατή, με το πρόγραμμά μας». Σχεδόν το ίδιο σκληρός όμως ήταν και ο πρώην πρόεδρος του Συνασπισμού Νίκος Κωνσταντόπουλος, ο οποίος αφού συναντήθηκε κατόπιν αιτήματός του με τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, μετά το τέλος της συνάντησής τους, είπε μεταξύ άλλων και τα εξής, σε δήλωση που έκανε: «Οι πολίτες δεν μπορούν να βλέπουν ως απλοί θεατές τον διασυρμό της δημοκρατίας και την ταπείνωση της κοινωνίας από τους διεθνείς μηχανισμούς, που θέλουν την Ελλάδα κερδοσκοπικό εμπόρευμα... Οι αξιώσεις που προβάλλουν οι δανειστές παραβιάζουν τη διεθνή νομιμότητα και το ευρωπαϊκό δημοκρατικό κεκτημένο, που ρητά ορίζουν ότι τα υπέρμετρα επαχθή και εξοντωτικά μέτρα είναι εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, όταν εξαθλιώνουν την αξιοπρεπή διαβίωση κοινωνικών ομάδων και λαών». Εντυπωσιακή ήταν και η κατάληξη της δήλωσης του Νίκου Κωνσταντόπουλου.

«Η χρεοκρατία δεν είναι δημοκρατία. Η δεσποτεία των μηχανισμών της τεχνοκρατίας δεν είναι πάνω από τη συνταγματική λαϊκή κυριαρχία» υπογράμμισε, καταλήγοντας ως εξής: «Ο επικοινωνιακός συρφετός που σκηνοθετεί κινδυνολογίες και παραλυτικά αδιέξοδα θέλει να λειτουργεί ως εξωθεσμική εξουσία που περιφρονεί τη δημοκρατική κυβερνητική αυτονομία και κυριαρχία μιας χώρας - μέλους της ΕΕ». Εξω φρενών εναντίον της κυβέρνησης Τσίπρα ήταν και ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν - Κλοντ Γιούνκερ, αφού απέτυχε να πείσει τον Ελληνα πρωθυπουργό με τις γαλιφιές και τις αγκαλίτσες. «Δεν με ενδιαφέρει η ελληνική κυβέρνηση, αλλά ο ελληνικός λαός» δήλωσε υποκριτικά προχθές το βράδυ, προσθέτοντας: «Δεν έχω καμία επαφή με την ελληνική κυβέρνηση από την Κυριακή. Αποφάσισα να σταματήσω τις διαπραγματεύσεις, γιατί οι ελληνικές θέσεις δεν οδηγούν πουθενά».

Εξαλλος εναντίον της κυβέρνησης και προσωπικά εναντίον του πρωθυπουργού ήταν και ο σοσιαλδημοκράτης πρόεδρος του ευρωκοινοβουλίου Μ. Σουλτς, ο οποίος ονειρεύεται να γίνει καγκελάριος. «Είμαι εκνευρισμένος από τα παιχνιδάκια της κυβέρνησης Τσίπρα» δήλωσε πομπωδώς, λες και τον ρώτησε κανένας. «Αν ο Τσίπρας δεν συμφωνήσει σε αυτή τη δίκαιη προσφορά των δανειστών, αμαρτάνει έναντι του λαού του και θέτει σε κίνδυνο ολόκληρη την Ευρώπη. Δεν ενεργεί έτσι ένας υπεύθυνος πολιτικός άνδρας» πρόσθεσε. Οποιος Ευρωπαίος ηγέτης δηλαδή δεν υποκύπτει στους όρους που επιβάλλει στη χώρα του το Δ' Ράιχ της Γερμανίας, αφενός κάνει «παιχνιδάκια» και αφετέρου «δεν είναι υπεύθυνος πολιτικός άνδρας»! Δεν αλλάζουν με τίποτα οι Γερμανοί. Δεν αλλάζει και αυτός ο πολιτικός σαλτιμπάγκος, ο Γιούνκερ, ο οποίος αφού επέδωσε στον πρωθυπουργό τη λίστα με τις απαιτήσεις των δανειστών, στη συνέχεια του είπε ότι ο ίδιος... δεν συμφωνεί με την αύξηση του ΦΠΑ στο ηλεκτρικό και στο νερό και στα φάρμακα!

*Πηγή: ethnos.gr

Του Ν. ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*

Αγωνία επικρατεί στο διαστημικό κέντρο στο Κανάβεραλ. Oπως καταγράφουν τα εκεί μηχανήματα, πέριξ του Κολονακίου παρατηρείται ένα ασυνήθιστο φαινόμενο: Εκλεκτά μέλη μιας παρέας διαμορφωτών της κοινής γνώμης έχουν αρχίσει να «πέφτουν από τα σύννεφα»! Οι επιστήμονες παρακολουθούν τα γεγονότα και εξετάζουν τα αίτια του ανεξήγητου φαινομένου…

Αυτά στο Κανάβεραλ. Εδώ στην Ελλάδα πάντως δεν φαίνεται να υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας. Ούτε καμία έκπληξη. Διότι εμείς ξέρουμε: Το να καμώνονται κάποιοι στη χώρα μας ότι «πέφτουν από τα σύννεφα» μόνο ασυνήθιστο δεν είναι.

Ας δούμε, λοιπόν, τι συνέβη: Η ένταση αυτής της (διαρκούς) «συννεφόπτωσης» παρατηρήθηκε αμέσως μετά τη δήλωση του πρώην εκπροσώπου της Ελλάδας στο ΔΝΤ, του κ.Παναγιώτη Ρουμελιώτη, ο οποίος μιλώντας στην επιτροπή της Βουλής ανέφερε ότι:

Έλληνες δημοσιογράφοι εκπαιδεύονταν από το ΔΝΤ ώστε να εκφράζουν θέσεις υπέρ του Ταμείου. Σύμφωνα με τον κ. Ρουμελιώτη οι δημοσιογράφοι αυτοί παρακολουθούσαν σεμινάρια στην Ουάσιγκτον για να προβάλλουν τις απόψεις του ΔΝΤ και της Κομισιόν…

Πρόκειται για σπουδαία ομολογία. Και προφανώς εδώ ισχύει χίλιες φορές εκείνο που έλεγε ο Μαρξ:

«Να κάνουμε το έγκλημα όσο πιο ατιμωτικό γίνεται, δημοσιοποιώντας το»!

Μη μας διαφύγει, όμως, μια κρίσιμη παράμετρος, που καθόλου δεν μειώνει τη σημασία της ομολογίας Ρουμελιώτη. Ισα – ίσα καταδεικνύει την ανάγκη να μην αφεθεί η υπόθεση, ούτε να σκεπαστεί με κάποιο καινούργιο «συννεφάκι» κουκουλώματος.

Εξηγούμαστε: Το παραπάνω το λέμε διότι αυτή η σχέση ΔΝΤ – (και κάποιων) «δημοσιογράφων» μόνο άγνωστη δεν είναι. Ούτε είναι η πρώτη φορά που κάποιοι«συννεφοκουτρουβαλιάζονται» για τον ίδιο ακριβώς λόγο.

Δείτε τι είχε αποκαλυφθεί πριν από 5 χρόνια και τι είχε καταγραφεί ήδη από τότε στα πρακτικά της Βουλής (Ιούνης 2010) κατά τη διάρκεια των εργασιών της εξεταστικής επιτροπής για τη «Ζήμενς»:

α) «Μια πρόσθετη υπηρεσία η οποία μας ζητήθηκε κάποια στιγμή που οι εκπρόσωποι της τρόικας - μετά την υπογραφή του μνημονίου - θέλησαν να επικοινωνήσουν με τα Μέσα Ενημέρωσης, ήταν να μας αναθέσουν να πάρουμε τηλέφωνα κάποιους δημοσιογράφους και να τους πούμε να πάνε την τάδε ώρα στη "Μεγάλη Βρετάνια" για να τους μιλήσουν οι άνθρωποι του ΔΝΤ».

β) «Κάποιες φορές, όταν μας το ζητούν οι πελάτες μας μπορεί να συμμετέχουν και ζητάμε δημοσιογράφους να συμμετέχουν σ' αυτό».

Αυτές ήταν δυο χαρακτηριστικές απαντήσεις που δόθηκαν τότε, κατά την εξέταση μάρτυρα στην εξεταστική για τη «Ζήμενς». Απαντήσεις που αφορούσαν η πρώτη σε ερώτηση για επαφές του ΔΝΤ με ΜΜΕ και δημοσιογράφους στην Ελλάδα ώστε να πλασάρουν το μήνυμα του Ταμείου, και η δεύτερη για επαφές δημοσιογράφων με «πελάτες» όπως η «Ζήμενς»...

Οι αποκαλύψεις αυτές και οι συζητήσεις που ακολούθησαν (επαναλαμβάνουμε: για την παροχή υπηρεσιών και από δημοσιογράφους ώστε η γερμανική πολυεθνική και το ΔΝΤ να «επικοινωνήσουν» τα μηνύματά τους στον ελληνικό λαό) είχαν δώσει την ευκαιρία σε ορισμένους να καμώνονται ότι πάλι... «έπεσαν από τα σύννεφα».

Συμπέρασμα 1^ο: Επειδή από τότε πέρασαν 5 χρόνιακαι επειδή το θέμα θάφτηκε επιμελώς,υποψιαζόμαστε ότι οψέποτε αποκαλύπτεται ότι για κάποιους η διαδρομή «σύννεφα – γη» είναι κάτι σαν το «Κολιάτσου – Παγκράτι», τόσο μεγαλώνει και η πιθανότητα για εκείνο το συννεφάκι κουκουλώματος που λέγαμε…

Συμπέρασμα 2^ο: Ας υποδύονται οι «έκπληκτοι» τους «έκπληκτους» όσο θέλουν. Η πραγματικότητα είναι πως «από τα σύννεφα πέφτουν» μόνο αυτοί που θέλουν να πέφτουν. Για έναν πολύ απλό λόγο: Επειδή τους αρέσει να προσποιούνται ότι «ζουν στα σύννεφα». Εμείς οι υπόλοιποι, πάντως, που κατοικούμε στη Γη, κάτι διαισθανόμασταν...

Συμπέρασμα 3^ο(που ισχύει από την εποχή του «Πολίτη Κέιν):Αυτού του τύπου η «παροχή υπηρεσιών» συνιστά την τυπική λειτουργία εκείνου του Τύπου που είναι κομμάτι, προέκταση και μακρύ χέρι του καθεστώτος και αυτό ανεξάρτητα από την τίμια δουλειά των εργατών του Τύπου

Συμπέρασμα 4^ο: Παρά την καλή μας διάθεση να δεχτούμε τους ισχυρισμούς και τις «διευκρινίσεις» που κάθε φορά δίνονται σε τέτοιες περιπτώσεις, εμείς παραδεχόμαστε ότι δεν διαθέτουμε τόση φαντασία ώστε να πιστέψουμε ότι εφόσον υπάρχουν τέτοιες επαφές, εμπίπτουν στην«αχρήματο οικονομία». Δε συνηθίζεται...

Συμπέρασμα 5^ο: Αντίθετα σχέσεις όπως αυτές στις οποίες αναφέρθηκε ο κ.Ρουμελιώτης συνηθίζεται να οικοδομούνται επί τη βάσει υλικών κινήτρων και ουχί ιδεολογικών. Αλλά απορούμε: Όταν η είδηση, η ενημέρωση, η πληροφορία συνιστούν «εμπορεύματα», οι υπέρμαχοι του συστήματος όπου «όλα πωλούνται και όλα αγοράζονται» ποιον νομίζουν ότι πείθουν όταν παριστάνουν τους... εμβρόντητους (!) στο άκουσμα της παραπάνω διαπίστωσης;

Πέραν, όμως, εκείνων που υποπτευόμαστε και των όσων διαισθανόμαστε, υπάρχουν και αυτά που γνωρίζουμε.

Εξηγούμαστε: Δεν περιμέναμε τη «Ζήμενς», ούτε το ΔΝΤ για να μάθουμε την ύπαρξη της λεγόμενης «ενσωματωμένης δημοσιογραφίας». Έχουμε ενημερωθεί σχετικά, εδώ και χρόνια – από την εποχή της «Τιμισοάρα», των «κορμοράνων» αλλά και κατά τη διάρκεια της απόβασης των Αμερικανών στο Ιράκ - για την αγαστή συνεργασία των πεζοναυτών με τους «ενσωματωμένους δημοσιογράφους»των διεθνών ΜΜΕ και λοιπών «επικοινωνιακών πρακτορείων».

Δεν περιμέναμε, επίσης, είτε να ακουστούν είτε να διαψευστούν τα περί των «περίεργων» επαφών μεταξύ διεθνών οργανισμών με δημοσιογράφους, για να ψυλλιαστούμε τι (μπορεί να) συμβαίνει. Άλλωστε, όπως αποκαλύφθηκε στην εφημερίδα «Ελ Μούντο» (31/5/1999), στις μυστικές εκθέσεις του ΝΑΤΟ, ιδού τι ορίζεται ως ένα από τα βασικά καθήκοντα της καλής Συμμαχίας:

«Ο εντοπισμός εκείνων των δημοσιογράφων κάθε χώρας που είναι ικανοί... να προσκληθούν σε συνάντηση, όπου θα εκθέσουν τις ιδέες τους πάνω σε τρόπους βελτίωσης του μηνύματός μας προς την κοινή γνώμη».

Σημειώστε ότι τότε - στο πλαίσιο της «βελτίωσης του μηνύματος» του ΝΑΤΟ - το ΝΑΤΟ βομβάρδιζε τη Γιουγκοσλαβία. Μετά, δε, από κάθε βομβαρδισμό, επίλεκτες «διμοιρίες πρόθυμων δημοσιογράφων» παρομοίαζαν τα Στελθ που πετούσαν πάνω από το Βελιγράδι με «φτερά αγγέλων»!

Άραγε, όταν τέτοια κόλπα είναι τόσο γνωστά στο ΝΑΤΟ ώστε να καταγράφονται επίσημα ακόμα και στις εκθέσεις του εδώ και πάνω από μια δεκαπενταετία, λέτε στα ΔΝΤ και στις Κομισιόν αυτά τα κόλπα να είναι άγνωστα;...

Όλα στο φως, λοιπόν! Όλα στη φόρα! Ονόματα! Ποιοι, πότε, (το πώς το ξέρουμε) και για πόσα (ενδεχομένως) μπήκαν σε αυτή την «δούλεψη»; Ποιοι «στρατολογήθηκαν» για να γίνουν (έναντι «χρυσίου»;) βαποράκια του Μνημονίου; Ποιοι περνούσαν σεμινάρια από το ΔΝΤ για να βελτιωθούν στο ρόλο του «παπαγάλου» και να διαπρέψουν στο ρόλο του «αλήτη – ρουφιάνου – ΔουΝουΤογράφου»;

Υστερόγραφο: Το γεγονός ότι με νέες χθεσινές δηλώσεις του ο κ. Ρουμελιώτης φέρεται να έχει προβεί σε μισή κωλοτούμπα σε σχέση με όσα είχε πει προχθές, και τώρα λίγο πολύ εμφανίζεται να μην θυμάται, να μην ξέρει και τα θεωρεί όλα αυτά «συνήθη πρακτική», επιβεβαιώνει χίλιες φορές περισσότερο την ανάγκη και την απαίτηση: Όλα στο φως!

*Πηγή: enikos.gr

Στις 4/6/2015 δημοσιεύτηκε άρθρο του Νίκου Μπογιόπουλου στην διαδικτυακή ιστοσελίδα enikos.gr με τίτλο «Κι αυτό “πρώτη φορά αριστερό”;…»

Στο κείμενο παρατίθεται το ΦΕΚ 977 Β της 28/5/2015 στο οποίο αποκαλύπτεται ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και οι συναρμόδιοι Υπουργοί Σταθάκης – Βαλαβάνη - Δρίτσας συνεχίζουν να εγκρίνουν αφειδώς, σύμφωνα με τα ισχύοντα του αποικιοκρατικού νόμου 2687/53 άρθρο 13 περί νηολόγησης πλοίων στην ελληνική σημαία, αιτήσεις ναυτιλιακών εταιριών για την ένταξη των πλοίων τους στο εθνικό νηολόγιο.

Ερευνώντας περισσότερο το θέμα διαπιστώσαμε ότι μέχρι τις 14/6/2015 έχουν εγκριθεί με βάση τους όρους του Ν.Δ 2687/1953 αιτήσεις 16 εταιριών για αντίστοιχο αριθμό πλοίων.

Το άρθρο 13 του παραπάνω Ν.Δ θεωρεί την ένταξη και νηολόγηση των ελληνικών πλοίων στο εθνικό νηολόγιο «ως επενδύσεις και κεφάλαια του εξωτερικού» και τους παρέχει απίστευτες, σκανδαλώδεις και προκλητικές ρυθμίσεις στον τομέα της φορολογίας, της επάνδρωσης των πλοίων, της απασχόλησης χαμηλόμισθων αλλοδαπών πληρωμάτων. Τα προνόμια αυτά διευρύνθηκαν όλα τα τελευταία χρόνια μετατρέποντας την ελληνική σημαία σε πειρατική σημαία ευκαιρίας ως προς τους όρους επιχειρηματικότητας των ελλήνων εφοπλιστών. Μάλιστα αυτό το μοντέλο της ασύδοτης επιχειρηματικής δράσης των ναυτιλιακών εταιριών απετέλεσε την βάση και για άλλες ανεπτυγμένες ναυτιλιακές χώρες του κόσμου που είτε μέσω δεύτερων ή παράλληλων νηολογίων είτε στην εθνική τους νομοθεσία προσάρμοσαν το παραπάνω μοντέλο χωρίς ωστόσο έως και σήμερα να το έχουν ταυτίσει με το ελληνικό.

Ο νόμος 2687/53 έχει θεωρηθεί από το ταξικό εργατικό και ναυτεργατικό κίνημα αλλά και από την αριστερά (ΣΥΡΙΖΑ – ΚΚΕ – ΑΝΤΑΡΣΥΑ κ.λπ) ως αποικιοκρατικός που παρέχει φοροασυλία στο εφοπλιστικό κεφάλαιο, οδήγησε σε διωγμό χιλιάδων ελλήνων Ναυτικών, νομιμοποίησε την ανασφάλιστη εργασία των αλλοδαπών και παραβίασε την αρχή της ίσης αμοιβής για ίση εργασία ανεξάρτητα από φυλή, χρώμα, εθνικότητα. Αρχή που κουρέλιασαν και ποδοπάτησαν οι εκάστοτε κυβερνήσεις προκειμένου να υπηρετήσουν τα συμφέροντα του εφοπλισμού.

Η νέα κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ενεργώντας εν κρυπτώ πίσω από τις πλάτες των συνδικάτων και των Ναυτεργατών και σε απόλυτη αντίθεση με τις προγραμματικές και προεκλογικές δεσμεύσεις αποφάσισε να νομιμοποιήσει αυτό το σαθρό αντικοινωνικό θεσμικό πλαίσιο και στην ουσία να συνεχίσει την ίδια πολιτική υπηρετώντας τα ίδια εφοπλιστικά συμφέροντα.

Έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον να τεθεί υπόψη ευρύτερα της κοινωνίας το περιεχόμενο αυτών των άθλιων ρυθμίσεων που προβλέπονται για την νηολόγηση πλοίων στην ελληνική σημαία που αποτελεί χωρίς αμφιβολία το πιο κραυγαλέο παράδειγμα υποταγής του ελληνικού κράτους και των εκάστοτε κυβερνήσεων στους εφοπλιστές.

Οι κυβερνήσεις αυτές όχι μόνο το διατήρησαν και το υπηρέτησαν αλλά και το διεύρυναν όλη την μεταπολιτευτική περίοδο δικαιώνοντας πλήρως ότι λειτουργούσαν ως ενεργούμενα και τυφλά όργανα του εφοπλιστικού κεφαλαίου.

Όμως το σημαντικότερο από την αποκάλυψη δεν είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ εφαρμόζει με συνέπεια την συνέχεια του κράτους και της ίδιας εφοπλιστόδουλης ναυτιλιακής πολιτικής, είναι η τοποθέτηση και η απάντηση της αναπληρώτριας Υπουργού Οικονομικών Νάντιας Βαλαβάνη η οποία ανέλαβε να απαντήσει για τις αντιδράσεις που προκάλεσε το σχετικό δημοσίευμα. Παραθέτουμε στην συνέχεια το κείμενο της απάντησής της:

«Τα προνόμια του εφοπλιστικού κεφαλαίου ρυθμίζονται από ένα εκτενές θεσμικό πλαίσιο, όπως το ν.δ. 3415/1955, ο ν. 27/1975, ο ν.814/1978, ο ν. 4110/2013, ο ν.4223/2013 κλπ. Ο πυρήνας των σημαντικότερων από αυτούς τους νόμους προστατεύεται συνταγματικά (άρθρο 107 του Συντάγματος), πράγμα που σημαίνει ότι για την αλλαγή τους απαιτείται συνταγματική αναθεώρηση. Ελπίζω ότι δεν υπάρχει κανείς που να έχει την άποψη ότι μέχρις ότου υπάρξουν νομοθετικές αλλαγές στην κατεύθυνση εφαρμογής της αρχής της ισότητας όλων απέναντι στη κατανομή των φορολογικών βαρών, η κυβέρνηση θα πρέπει να απορρίπτει αιτήματα ναυτιλιακών εταιρειών για εγγραφή πλοίων τους στο ελληνικό νηολόγιο». 

Ο γράφων αφήνει μια απειροελάχιστη πιθανότητα η κ. Βαλαβάνη (σε αντίθεση με τους άλλους δύο συναρμόδιους Υπουργούς) να μην γνωρίζει πλήρως την ουσία αλλά και τις λεπτομέρειες του νόμου 2687/53 και τους όρους ένταξης των πλοίων στην ελληνική σημαία, διότι η αναφορά της στην απάντησή της σχετίζεται κυρίως με την φορολογία των εφοπλιστών και δεν τοποθετείται σε θέματα επάνδρωσης, σύνθεσης, άνισης αμοιβής μεταξύ ελλήνων – αλλοδαπών κ.λπ.

Σε κάθε περίπτωση οφείλουμε να σημειώσουμε τα παρακάτω σχετικά με τα φορολογικά προνόμια του εφοπλιστικού κεφαλαίου που οι υπογράφοντες Υπουργοί και η κ. Βαλαβάνη ξεμπερδεύουν αναφέροντας απλά τους νόμους και το σχετικό άρθρο του συντάγματος περί φοροαπαλλαγής του εφοπλισμού.

Η χώρα μας, οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα τα τελευταία 5 χρόνια βιώνουν μια πρωτοφανή κρίση που εξελίσσεται και σε ανθρωπιστική αφού οι άνεργοι έχουν ξεπεράσει το 1.300.000, η ανασφάλιστη εργασία έχει αγγίξει τους 500.000, οι απλήρωτοι εργαζόμενοι τους 350.000, το 30% των λαϊκών οικογενειών ζει κάτω από το όριο της φτώχειας, μισθοί και συντάξεις έχουν σφαγιασθεί, δημόσια υγεία, παιδεία, κοινωνική πρόνοια έχουν συντριβεί διαμορφώνοντας ένα εφιαλτικό σκηνικό για την λαϊκή και εργατική οικογένεια.

Την ίδια στιγμή το μεγάλο κεφάλαιο, ο μεγάλος πλούτος, οι εφοπλιστές, οι βιομήχανοι, οι τραπεζίτες και με την νέα κυβέρνηση παραμένουν στο απυρόβλητο απολαμβάνοντας συνθήκες επιχειρηματικής ασυδοσίας.

Στο διάστημα αυτό προωθήθηκαν σειρά νόμων που έθιγαν δικαιώματα και κατακτήσεις εργαζομένων οι οποίες ακολούθως κρίθηκαν αντισυνταγματικοί και έτσι ακριβώς είχαν καταγγελθεί και από τον ΣΥΡΙΖΑ από την θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Η αναφορά της κυρίας Βαλαβάνη στο άρθρο 107 και στην αυξημένη τυπική ισχύ του 2687/53, όταν στην χώρα έχει επέλθει αρμαγεδώνας για τον λαό, τους εργαζόμενους και τα δικαιώματά τους πού άραγε αποσκοπεί; είναι δυνατόν άνθρωποι που αγωνίστηκαν για την αριστερά, τις αξίες και τα ιδανικά της να κάνουν επίκληση του συντάγματος προκειμένου να μείνει ανέπαφο το προκλητικό και σκανδαλώδες καθεστώς της φοροασυλίας και του ισχύοντος θεσμικού πλαισίου;

Είναι δυνατόν ακόμη και η τρόϊκα με την συγκυβέρνηση Ν.Δ – ΠΑΣΟΚ να τροποποιούν το θεσμικό πλαίσιο της φορολογίας (αρχικά με νόμο) των εφοπλιστών ως προς το τονάζ αυξάνοντας τα φορολογικά έσοδα του Δημοσίου και η αρμόδια Υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ να δηλώνει πίστη στις συνταγματικές επιταγές αγνοώντας την οικονομική πραγματικότητα της χώρας μας;

Γνωρίζει άραγε η κυρία Βαλαβάνη ότι έγκριτοι και κορυφαίοι συνταγματολόγοι και νομικοί έχουν αμφισβητήσει έντονα και τεκμηριωμένα τα περί συνταγματικής προστασίας των φοροαπαλλαγών των εφοπλιστών;

Άραγε τι μήνυμα εκπέμπει με την δήλωσή της η κυρία Βαλαβάνη όταν αγνοώντας όλα τα παραπάνω παριστάνει τον θεματοφύλακα της εφοπλιστικής ασυδοσίας και παραπέμπει στο μέλλον σε αόριστες γενικόλογες νομοθετικές αλλαγές.

Η κυβέρνηση και οι συναρμόδιοι Υπουργοί επί της Ναυτιλίας έχουν δώσει πλήθος στοιχείων με την ως τώρα πολιτική τους ότι ακολουθούν πιστά την συνέχιση των προηγούμενων αστικών κυβερνήσεων, στην ίδια φιλοεφοπλιστική πολιτική, βάζοντας τις ανάγκες και τα συμφέροντα του κόσμου της ναυτικής εργασίας πολύ κάτω από τα συμφέροντα του εφοπλιστικού κεφαλαίου.

Πρόκειται για μια πολιτική η οποία έρχεται σε πλήρη σύγκρουση με τις προεκλογικές διακηρύξεις της, με τους αγώνες και τις δίκαιες διεκδικήσεις του Ναυτεργατικού κόσμου της χώρας μας.

Αυτή η πολιτική δείχνει την επιλογή της κυβέρνησης να ταχθεί με το εφοπλιστικό κεφάλαιο και τα επιχειρηματικά του συμφέροντα και ήδη αντιμετωπίζει την αποδοκιμασία και την καταδίκη τόσο από τους Ναυτεργάτες όσο και από τους συνδικαλιστικούς τους φορείς.

Ταυτόχρονα με όλα τα παραπάνω στους όρους νηολόγησης των πλοίων στο εθνικό νηολόγιο με την υπογραφή τους οι παραπάνω συναρμόδιοι Υπουργοί δέχθηκαν την παραβίαση του άρθρου του συντάγματος για ίση αμοιβή για ίδια εργασία όσον αφορά την διαφορετική αμοιβή αλλοδαπών και ελλήνων ναυτικών.

Άραγε αυτή η παραβίαση, που συνιστά παραβίαση όχι μόνο του αστικού συντάγματος (Άρθρο 22, παράγραφος 1) αλλά και διεθνών συμβάσεων, του ΟΗΕ και του ΔΓΕ όπως επίσης και των αρχών και αξιών της αριστεράς, έχει μικρότερη σημασία και αξία από την επίκληση του άρθρου 107 του συντάγματος που κατοχυρώνει την ασύδοτη εφοπλιστική δράση; Η νομιμοποίηση της μαύρης ανασφάλιστης εργασίας δεν είναι πράξη που αμφισβητεί τις αρχές του ελληνικού συντάγματος;

Εξίσου σημαντικό, στο οποίο πρέπει να απαντήσουν οι αρμόδιοι Υπουργοί, είναι με ποια πολιτική νομιμοποίηση αποδέχθηκαν, συμφώνησαν και υπέγραψαν τις επαίσχυντες αυτές αιτήσεις οι οποίες στην ουσία κατοχυρώνουν μόνο την θέση του Πλοιάρχου ως έλληνα ναυτικού.

Είναι γνωστό στην κυρία Βαλαβάνη ότι η ανεργία στον κλάδο των Ναυτικών ξεπερνάει το 50% και οι συναρμόδιοι Υπουργοί του ΥΝΑ, πίσω από τις πλάτες του συνδικαλιστικού κινήματος και των ίδιων των ανέργων, δέχονται την νηολόγηση πλοίων στην ελληνική σημαία χωρίς έλληνες ναυτικούς;

Γνωρίζει άραγε η κυρία Βαλαβάνη ότι το 85% των εργαζομένων σε πλοία ελληνικής σημαίας είναι αλλοδαποί, είναι ανασφάλιστοι και χωρίς συγκροτημένα δικαιώματα και είναι θύματα των παρασιτικών δουλεμπορικών κυκλωμάτων των χωρών από όπου προέρχονται, τα οποία τους απομυζούν και τους εκμεταλλεύονται με τον πιο αδίστακτο και απάνθρωπο τρόπο;

Προφανώς η κυβέρνηση εάν θεωρήσουμε ότι η δημόσια δήλωση της κυρίας Βαλαβάνη εκφράζει την κυβέρνηση (και έτσι είναι) φαίνεται ότι επιλέγει στην διαπραγμάτευση με τους δανειστές να προτείνει σειρά αντιλαϊκών μέτρων που για πολλοστή φορά θίγουν τους εργαζόμενους, τα φτωχά λαϊκά αλλά και μεσαία στρώματα ενώ δεν αγγίζει τον μεγάλο πλούτο και το εφοπλιστικό κεφάλαιο.

Η κυβέρνηση κλείνει το μάτι στους εφοπλιστές και τους λέει μπορείτε να συνεχίσετε να απολαμβάνετε την φορολογική ασυλία και να οργιάζει στα ελληνικά πλοία η μαύρη ανασφάλιστη εργασία, ενώ την ίδια στιγμή συνεχίζεται η σφαγή στο βιοτικό επίπεδο και τα δικαιώματα των εργαζομένων.

Τώρα επιβεβαιώνεται πού στόχευε ο σχεδιασμός Σταθάκη – Δρίτσα να παραπέμψουν την διαπραγμάτευση για αύξηση των θέσεων εργασίας στην συζήτηση των ΣΣΕ μεταξύ ναυτεργατών και εφοπλιστών, με την ΕΕΕ να ζητά και να αξιώνει την κατάργηση των ΣΣΕ και να απαιτεί την επιβολή του θεσμού των ατομικών συμβάσεων με προφανή σκοπό την διολίσθηση των μισθών, των αποδοχών και των εργασιακών δικαιωμάτων με χώρες όπως είναι το Πακιστάν, το Μπαγκλαντές κ.λπ. ή όπως θα έλεγε η επίσημη εφοπλιστική εκπροσώπηση σύμφωνα με τα διεθνή ισχύοντα.

Οι υποδείξεις και παραινέσεις του Υπουργού και Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομίας Τουρισμού και Ναυτιλίας για διαπραγμάτευση των θέσεων εργασίας στην ποντοπόρο ναυτιλία (με δεδομένη την εφοπλιστική θέση περί ατομικών συμβάσεων) συνιστά παρότρυνση προς τους Ναυτεργάτες και τις συνδικαλιστικές τους οργανώσεις να αποδεχθούν τις ατομικές συμβάσεις και την ντε φάκτο υπογραφή τους για να εξασφαλίσουν κάποιες θέσεις εργασίας οι οποίες δεν θα έχουν κανένα αντίκρυσμα αφού και αυτές μέσω της ΣΣΕ θα είναι σε προαιρετική βάση.

Αυτό επιβεβαιώνεται μεταξύ των άλλων από την άρνηση της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου να υλοποιήσει τις προεκλογικές δεσμεύσεις για νομοθετική ρύθμιση στην αύξηση των θέσεων εργασίας με βάση την ισχύουσα ΣΣΕ με Ναυτεργάτες που θα έχουν πλήρη και συγκροτημένα δικαιώματα.

Η κυβέρνηση και οι αρμόδιοι Υπουργοί επί της Ναυτιλίας Σταθάκης – Δρίτσας με την τακτική τους έως τώρα δείχνουν να γράφουν στα παλιά τους υποδήματα τις προγραμματικές θέσεις για κατάργηση των μειωμένων οργανικών συνθέσεων με νομοθετική ρύθμιση και ταυτόχρονα δείχνουν σεβασμό και υποταγή στο ισχύον θεσμικό πλαίσιο όπως είναι το Ν.Δ 2687/53 και πληθώρα νόμων που εξασφαλίζουν την φοροασυλία των εφοπλιστών.

Άραγε με αυτές τις θέσεις ψηφίστηκαν τόσο οι ίδιοι όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ στις βουλευτικές εκλογές του Γενάρη του 2015;

Τέλος η ΠΕΝΕΝ η οποία είναι στην πρωτοπορία των αγώνων στο Ναυτεργατικό κίνημα θα αντιπαλέψει αυτήν την πολιτική με όλες τις δυνάμεις της και για τον σκοπό αυτό σχεδιάζει και οργανώνει τις δυνάμεις της για νέες αγωνιστικές κινητοποιήσεις. Η κυβέρνηση σπέρνει ανέμους και θα θερίσει θύελλες.

Πειραιάς 17/6/2015

Το παρόν κείμενο εστάλη:

-          Γραφείο Πρωθυπουργού κ. Αλέξη Τσίπρα

-          Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης κ. Γιάννη Δραγασάκη

-          Υπουργό Οικονομίας, Υποδομών Ναυτιλίας, και Τουρισμού κ. Γιώργο Σταθάκη

-          Αναπληρώτρια Υπουργό Οικονομίας κυρία Νάντια Βαλαβάνη

-          Αναπληρωτή Υπουργό ΥΝΑ κ. Θεοδωρή Δρίτσα

-          Πολιτικά Κόμματα

-          Βουλευτές Α΄ και Β΄ περιφέρειας Πειραιά

-          ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ – ΜΕΤΑ – Ε.Κ.Π

-          ΠΝΟ – Ναυτεργατικά Σωματεία – Συνταξιουχικές Οργανώσεις

-          Ημερήσιο Αθηναϊκό Τύπο και λοιπά ΜΜΕ

Τις τελευταίες μέρες έγινε περισσότερο αντιληπτό στην κυβέρνηση και στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ότι οι δανειστές ακολουθούν μια ακραία εκβιαστική πολιτική η οποία επιδιώκει όχι μόνο να αμφισβητήσει ή να ακυρώσει τις προεκλογικές δεσμεύσεις της αλλά στην ουσία να στραπατσάρει και πολιτικά το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ, να συντρίψει τις λιγοστές ελπίδες και προσδοκίες που είχαν καλλιεργηθεί στην πολύμηνη διάρκεια των διαπραγματεύσεων.

Η επιμονή των δανειστών στα εργασιακά, ασφαλιστικό, πρωτογενή πλεονάσματα και υψηλό ΦΠΑ καταδεικνύει ότι πρόθεσή τους είναι να ισοπεδώσουν πολιτικά και αυτές τις ελάχιστες αντιστάσεις που έμειναν όρθιες στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων από κυβερνητικής πλευράς.

Το θράσος των θεσμών Ε.Ε – ΔΝΤ – ΕΚΤ προφανώς έχει ξεπεράσει κάθε όριο, πράγμα που συνειδητοποίησε και η ηγεσία κυβέρνησης και ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα μιλούσαν για κοινό τόπο, έντιμο συμβιβασμό και ταυτόχρονα εγκατέλειπαν άτακτα κάθε φορά τις κόκκινες γραμμές που οι ίδιοι είχαν χαράξει ερήμην του λαού, των εργαζομένων και των κινημάτων τους.

Ο κίνδυνος διαπόμπευσης και διασυρμού της κυβέρνησης είναι προ των πυλών και αυτό το επεσήμαναν με τον δημόσιο λόγο τους δεκάδες στελέχη της κινηματικής ριζοσπαστικής αριστεράς, αλλά η κυβέρνηση, το οικονομικό επιτελείο της και ο ίδιος προσωπικά ο Πρωθυπουργός έμμεσα και άμεσα έδειχναν να υποτιμούν την εκτίμηση αυτή ενώ άνθρωποι του περιβάλλοντός του έφτασαν σε σημείο να πετροβολούν αυτές τις διαπιστώσεις ακόμη και να εκτοξεύουν απειλές και να ενοχοποιούν τις απόψεις για μια άλλη στρατηγική αντιμετώπισης της κατάστασης της χώρας μας.

Άραγε οι τελευταίες εξελίξεις μετέβαλαν τις πάγιες θέσεις που κυριαρχούν στον πρωθυπουργικό κύκλο σχετικά με τους ευρωπαίους «συμμάχους και εταίρους»; Άραγε έγινε αντιληπτό έστω και σε αυτήν την κρίσιμη στιγμή ο ρόλος του οικονομικού και πολιτικού κατεστημένου στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωζώνη και οι σχεδιασμοί για την χώρα και τον λαό μας;

Όσοι άκουσαν την ομιλία του Πρωθυπουργού στην κοινοβουλευτική ομάδα στις 16/6/2015 μάλλον τους ενισχύθηκαν οι αμφιβολίες και τα ερωτηματικά αφού το περιεχόμενο του πολιτικού του λόγου ήταν στην κατεύθυνση εκκλήσεων προς τους «εταίρους» να αποδεχτούν τις ρεαλιστικές ελληνικές προτάσεις, με επαναλαμβανόμενη αναφορά «στις αξίες, τα ιδανικά και την δημοκρατία της Ευρώπης» η οποία οφείλει να στηρίξει την χώρα μας και βεβαίως μια επανάληψη των γνωστών σε όλους ευχών για «έντιμο και επωφελή συμβιβασμό».

Όσοι και όποιοι ήλπιζαν ότι το φιάσκο των διαπραγματεύσεων θα οδηγούσε την ηγετική ομάδα της κυβέρνησης σε μια πολιτική στροφή ουσιαστικής και αποτελεσματικής απόκρουσης των εκβιασμών των τοκογλύφων δανειστών μάλλον για άλλη μια φορά διαψεύστηκαν από την πρωθυπουργική ομιλία. Η πίστη και η προσήλωση στον ευρωμονόδρομο και την Ε.Ε δεν αφήνει το παραμικρό περιθώριο για αλλαγή πορείας. Η κυβέρνηση δείχνει απόλυτα παγιδευμένη σε αδιέξοδες στρατηγικές επιλογές που στο τέλος θα την οδηγήσουν στην αποτυχία και την ήττα. Βεβαίως η διαπραγμάτευση της κυβέρνησης με τους «εταίρους – συμμάχους» ανέδειξε και ένα θετικό και σημαντικό στοιχείο, αποκάλυψε ευρύτερα στον λαό και την κοινωνία το αποκρουστικό πρόσωπο των δανειστών, του χρηματοπιστωτικού συστήματος, των πολυεθνικών ομίλων, την σκληρότητα του νεοφιλελευθερισμού, των πολιτικών τους εκπροσώπων στην Ευρώπη και οδήγησε στην κατάρρευση του μύθου ότι με αυτή την λυκοσυμμαχία είναι δυνατόν να υπάρχουν «οι αρχές, οι αξίες και τα ιδανικά της δημοκρατίας» που τόσο επίμονα επικαλείται και προπαγανδίζει η κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός.

Απολύτως σχετικό με αυτήν την πραγματικότητα είναι το εντυπωσιακό εύρημα στις τελευταίες δημοσκοπήσεις που εκτινάσσουν το ποσοστό υπέρ της εξόδου από το ευρώ στο 36%!!! Παρ’ όλα αυτά η κυβέρνηση δείχνει να εμμένει στον μονόδρομο του ευρώ και να θεωρεί καταστροφή την έξοδό μας από αυτό και την Ε.Ε.

Ακόμη και στελέχη της αριστερής πτέρυγας που εκφράζουν δημόσια την αντίθεσή τους για τον εκτροχιασμό της διαπραγμάτευσης αλλά και τις υπαναχωρήσεις της κυβέρνησης δεν θέτουν ένα σαφές πλαίσιο ρήξης με συγκεκριμένο εναλλακτικό σχέδιο που ολοκληρωμένα να απευθύνεται στον λαό και να δημιουργεί τους όρους και τις προϋποθέσεις μιας πλατιάς λαϊκής συμμαχίας.  

Από την άλλη φαντάζει εξωφρενικό και εξοργιστικό η κυβέρνηση να επικαλείται και να απευθύνεται στον λαϊκό παράγοντα να συνδράμει με τις κινητοποιήσεις του για να αντιμετωπισθεί το αδιέξοδο των διαπραγματεύσεων και να καμφθεί η στάση των οικονομικών και πολιτικών ελίτ της Ευρώπης που έχουν οδηγήσει την χώρα στον οικονομικό στραγγαλισμό, όχι επειδή καθυστερημένα απευθύνθηκε σε αυτόν, αλλά κυρίως και πρωτίστως επειδή δείχνει ανήμπορη να καταθέσει ένα πραγματικό εναλλακτικό σχέδιο που θα οδηγεί την χώρα στην έξοδο από την κρίση, θα αποκρούει τους εκβιασμούς των δανειστών και θα δίνει ελπίδα και προοπτική για τους εργαζόμενους και τον λαό.

Κατά συνέπεια οι μεγαλόστομες διακηρύξεις και τα ηχηρά συνθήματα «παίρνουμε την διαπραγμάτευση στα χέρια μας, γκρεμίζουμε την λιτότητα» που κατακλύζουν το διαδίκτυο για τα σημερινά συλλαλητήρια που διοργανώνει η κυβέρνηση και ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελούν πυροτεχνήματα και άσφαιρα πυρά εναντίον των τοκογλύφων δανειστών και των δυνάμεων του κεφαλαίου.

Άραγε γιατί να βγουν οι εργαζόμενοι και ο λαός στους δρόμους, να υπερασπίσουν ποια αιτήματα, ποια πολιτική, ποιο διεκδικητικό πλαίσιο, σε ποια κατεύθυνση;

Μήπως για να υπερασπίσουν τις απαράδεκτες υπαναχωρήσεις που έχει ως τώρα η κυβέρνηση; Να υποστηρίξουν την κατάπτυστη συμφωνία με το EUROGROUPστις 20/2/2015 ή ακόμα χειρότερα το αντιλαϊκό πλαίσιο που περιλαμβάνεται στο 47σέλιδο που απέστειλε η κυβέρνηση στους θεσμούς; Ή να υποστηρίξουν το τελευταίο 8σέλιδο της κυβέρνησης που είναι ακόμη πιο υποχωρητικό; Ακόμη και οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ για ποιο λόγο να διαδηλώσουν; Μήπως για το περίφημο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης το οποίο η κυβέρνηση το έχει αποσύρει στα συρτάρια της παγώνοντας και αυτές τις ελάχιστες ρυθμίσεις που όφειλε σύμφωνα με τις προεκλογικές της εξαγγελίες να υλοποιήσει; Χαρακτηριστική και αποκαλυπτική είναι η δήλωση του Υπουργού Οικονομικών Γ. Βαρουφάκη στην ηλεκτρονική έκδοση του περιοδικού “DERSPIEGEL” στις 16/6/2015 που μεταξύ των άλλων επεσήμανε : «οι ελληνικές προτάσεις εξοικονόμησης και μεταρρυθμίσεων είναι ήδη τόσο σκληρές και απάνθρωπες όσο οι γερμανοί δεν θα δέχονταν ποτέ για τους ίδιους». Βεβαίως προσθέτει ο Υπουργός ότι θα τις υλοποιήσουμε εάν αντιμετωπισθεί το χρέος και η χρηματοδότηση της χώρας μας!!!

Ρωτήθηκε για όλα τα παραπάνω ο λαός, η κοινωνία και οι εργαζόμενοι; Ή μήπως η κυβέρνηση και το πρωθυπουργικό περιβάλλον του πειραματίστηκαν, σχεδίασαν μια στρατηγική στις διαπραγματεύσεις που οδήγησε έως τώρα σε δραματικό αδιέξοδο;

Ο λαός, οι εργαζόμενοι και τα κινήματά τους δεν πρόκειται με την συμμετοχή τους να συναινέσουν και να βάλουν πλάτη με οποιοδήποτε τρόπο σε νέες αντιλαϊκές και αντεργατικές πολιτικές που συνεχίζουν να τσακίζουν και να υπονομεύουν τα δικαιώματά τους. Σύμμαχους σε μια τέτοια καταστροφική νεομνημονιακή πολιτική δεν θα έχει η κυβέρνηση στο εργατικό και λαϊκό κίνημα.

Αντίθετα εάν ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρνηση κάνει μια ριζική στροφή που θα ανταποκρίνεται στην κρισιμότητα των περιστάσεων, αντιληφθεί έστω και την ύστατη στιγμή ότι η τακτική τους είναι αδιέξοδη, οδηγεί στην ήττα και την αποτυχία, τότε και μόνο τότε οφείλει ο λαός και τα κινήματά του να βγουν μαζικά στους δρόμους και στις πλατείες, τότε μπορούν και πρέπει να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους.

Η αλλαγή κατεύθυνσης και στρατηγικής ειδικά σήμερα (που τα προβλήματα από την οικονομική ασφυξία οξύνονται στην ελληνική οικονομία και κοινωνία) παίρνει κατεπείγοντα χαρακτήρα.

Επιβάλλεται η συμφωνία κυβέρνησης – EUROGROUP, το 47σέλιδο των θέσεων της κυβέρνησης και το τελευταίο 8σέλιδο να πεταχτούν αμέσως στο καλάθι των αχρήστων καθώς και όλες οι υπαναχωρήσεις της κυβέρνησης αυτό το χρονικό διάστημα (ΦΠΑ, ιδιωτικοποιήσεις, πρόωρες συντάξεις κ.λπ).

Πρέπει άμεσα να τερματιστούν οι διαπραγματεύσεις και να σταλεί σαφές και ξεκάθαρο μήνυμα και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού ότι το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης είναι αδιαπραγμάτευτη αρχή και αξία της κυβέρνησης και θα υλοποιηθεί πλήρως παρά και ενάντια στις εκβιαστικές μεθοδεύσεις των τοκογλύφων δανειστών.

Ταυτόχρονα πρέπει να σχεδιασθεί ο άλλος δρόμος της εξόδου από το ευρώ και την Ε.Ε:

• Με την εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος
• Με την παύση πληρωμών προς ΔΝΤ – Ε.Ε - ΕΚΤ
• Με την διαγραφή του δυσβάστακτου και μη βιώσιμου χρέους
• Με την επαναφορά των στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεων στο δημόσιο, με κοινωνικό και εργατικό έλεγχο
• Με ξήλωμα και κατάργηση των αντεργατικών και αντιλαϊκών μνημονιακών πολιτικών

Πλαίσιο το οποίο μπορεί να αποτελέσει την κατεύθυνση για την ευρύτερη συσπείρωση αριστερών προοδευτικών ριζοσπαστικών πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων και τότε πραγματικά μπορεί το εργατικό και λαϊκό κίνημα να πάρει μπροστά, να οργανώσει την λαϊκή αντίσταση και αντεπίθεση ενάντια στο ντόπιο και ξένο κεφάλαιο, ενάντια στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές και τους πολιτικούς εκπροσώπους που υπηρετούν τα συμφέροντα των πολυεθνικών μονοπωλιακών ομίλων.

Αντώνης Νταλακογεώργος

Πρόεδρος ΠΕΝΕΝ