του Βασίλη Καλαματιανού*

Αυτές τις κρίσιμες μέρες και ώρες δημιουργούνται σ' όλους τους Έλληνες ερωτήματα, σκέψεις, πώς φτάσαμε εδώ, ποιοι ευθύνονται, τι θα γίνει μετά το δημοψήφισμα. Οι απαντήσεις ποικίλλουν ανάλογα με την οικονομική θέση, την πολιτική-κομματική τοποθέτηση και την ιδεολογία του καθενός. Αυτό είναι απόλυτα φυσικό.

Κατά τη δική μου, αντικειμενική θεωρώ, άποψη υπήρξαν σταθμοί, ενέργειες και χειρισμοί από τις κυβερνήσεις της χώρας που σηματοδότησαν τις σημερινές εξελίξεις. Η ένταξη και σύνδεση με την ΕΟΚ, το Μάαστριχτ, η ένταξη στην ΟΝΕ έγιναν για πολιτικούς λόγους (θωράκιση του καπιταλιστικού κοινωνικού συστήματος), αγνοώντας ή ανταλλάσσοντας την οικονομική ανάπτυξη της χώρας. Εκεί βρίσκονται οι βασικοί λόγοι καταστροφής βιομηχανικών κλάδων και της αγροτικής οικονομίας, του 1,5 εκατ. ανέργων.

Για όλα αυτά, το ΚΚΕ και η Κομμουνιστική Αριστερά αντιτάχθηκαν, ενημέρωσαν, κινητοποιήθηκαν, καταδίκασαν, προειδοποίησαν. Αυτές οι εκτιμήσεις και προειδοποιήσεις κατασυκοφαντήθηκαν, αγνοήθηκαν. Προστέθηκαν, ταυτόχρονα, επιπλέον μέτρα και πολιτικές με διορισμούς και προστασίες συντεχνιών απ όλες τις κυβερνήσεις και ταυτόχρονα καλλιεργήθηκε η αντίληψη του ατομικού βολέματος, της κομπίνας, του εύκολου κέρδους.

Μέσα σ' αυτές τις συνθήκες δημιουργήθηκε εφησυχασμός, αντίληψη μόνιμης ευημερίας, ενώ μεγάλωνε η οικονομική, πολιτική και στρατιωτική εξάρτηση, η παραγωγική αποδιοργάνωση της χώρας. Όταν ξέσπασε η παγκόσμια οικονομική κρίση, οι δυσκολίες αντιμετώπισης ήταν περισσότερες από άλλες χώρες. Επιπρόσθετα, οι ηγεσίες των κυβερνητικών κομμάτων ενδιαφέρονταν περισσότερο γιο εκλογική πελατεία παρά για την αντιμετώπιση των λαϊκών προβλημάτων και της κρίσης.

Ποιος δεν θυμάται τις παρεμβάσεις του Γ. Α. Παπανδρέου να μη μειωθούν οι μισθοί των εργαζομένων στις ΔΕΚΟ κι ας μειωθούν οι επικουρικές και κάτω των 200 ευρώ ή άλλων για δικηγόρους και δικαστικούς. Αλλά και η σημερινή κυβέρνηση μπήκε στον χορό. Έκαναν τις καθαρίστριες κυβερνητικό μηχανισμό προπαγάνδας και ταυτόχρονα ντεκόρ: δεξιώσεις επί δεξιώσεων, κάμερες, τηλεοράσεις και παρέλαση κυβερνητικών παραγόντων.

Ο λαός μας καταδίκασε τα μνημόνια, την τρόικα, τις πολιτικές των κυβερνήσεων Ν.Δ.¬ΠΑΣΟΚ διά της απαξίωσης• όχι μαχητικά, μαζικά, αποφασιστικά όπως απαιτούσαν οι συνθήκες. Γι' αυτό ευθύνονται πολλά. Και οι ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες και όσοι απαξίωσαν το κίνημα της πλατείας, της «πατάτας» κ.λπ., αντί να μπουν σ' αυτά και να επιδράσουν στην οργάνωση και τον προσανατολισμό τους. Μέσα σ' αυτό το κλίμα της πλήρους απαξίωσης των κυβερνητικών κομμάτων πρόβαλε ο νέος «Μεσσίας». Κατακεραυνώνοντας τους πάντες, έταξε τα πάντα. Ταυτόχρονα τον βόλευαν η παρουσία της τρόικας, τα κυβερνητικά μέτρα και η πρωθυπουργία Σαμαρά.

Στις 25 Γενάρη ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε τις εκλογές μόνο με 36,5%, με ένα μέρος αυτού να οφείλεται σε αντίθεση με άλλες πολιτικές δυνάμεις. Στο διάστημα των 5 μηνών διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝ.ΕΛΛ. είδαμε τα πάντα. Αλλεπάλληλες μεταμορφώσεις, κόκκινες γραμμές στα μπουφάν, λεονταρισμούς αλλά και υμνολόγια στην Ε.Ε. για τις δημοκρατικές παραδόσεις, την αλληλεγγύη, τις αλλαγές που έρχονται. Και τι δεν ακούσαμε. Για την ουσία των διαπραγματεύσεων, για συμφωνία, κυριάρχησε η δημιουργική ασάφεια, τα παχιά λόγια για πολιτική συμφωνία και το τρενάρισμα χρονικά, φτάνοντας στο τέλος, πιστεύοντας, όπως φαίνεται, στον εκβιασμό των Ευρωπαίων και μερίδας του κόμματός τους.

Όταν απέτυχαν οι εκβιασμοί, ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση προχώρησαν στο δημοψήφισμα με ένα ασαφές στην ουσία ερώτημα και όρκους πίστης στην Ε.Ε. για να εξασφαλίσουν ανοχή και πολύπλευρη αποστήριξη. Θεωρώ ότι ο κ. Τσίπρας και το οικονομικό κυβερνητικό επιτελείο μέτρησαν το μπόι τους λάθος ώρα. Ανεξάρτητα από αυτό, η ανεύθυνη πολιτική πρακτική Τσίπρα, οι κλειστές τράπεζες, έχουν δημιουργήσει μεγάλη ζημιά στην προοπτική ανάπτυξης αντιιμπεριαλιστικού, αντιμονοπωλιακού κινήματος.

Τώρα η άρνηση των Ευρωπαίων να υποχωρήσουν, η λήξη της συμφωνίας και η σαφής τοποθέτησή τους υπέρ του «ναι» διαμορφώνουν άλλα χαρακτηριστικά στις εξελίξεις πέρα από τις προθέσεις Τσίπρα, κυβέρνησης και το τυπικό ερώτημα στο ψηφοδέλτιο. Τώρα το ερώτημα είναι μέσα ή έξω από την ΟΝΕ και την Ε.Ε. και αυτά καλείται να απαντήσει ο καθένας. Άλλωστε ο συντονισμός Ευρωπαίων ιμπεριαλιστών, άρχουσας τάξης, ο μερικός παραμερισμός Σαμαρά και η δημιουργία υπερκομματικής βιτρίνας του ΝΑΙ δεν άφηναν περιθώρια για άλλες εκτιμήσεις.

Θεωρώ υποχρέωσή μου να υπογραμμίσω ότι υπερψήφιση του ΝΑΙ θα σημαίνει ιδεολογική και πολιτική ήττα των κομμουνιστικών, αριστερών και προοδευτικών ιδεών και δυνάμεων. Συνεπώς, πετροβόλημα από τα πεζοδρόμια και κραυγές από τα κεραμίδια, έξω από το πλαίσιο της κύριας αντιπαράθεσης, δεν προσφέρουν στο λαϊκό επαναστατικό κίνημα. Ας μη χαρίσουμε το ποσοστό του ΟΧΙ στον Τσίπρα και την κυβέρνησή του, γιατί δεν τους ανήκει. Όσοι είναι με την Ε.Ε., όπως οι Τσίπρας - Καμμένος - Χ.Α. δεν μπορεί να διεκδικούν το «ΟΧΙ στην Ε.Ε.»

Δεν χωρά αμφιβολία ότι μετά τη Δευτέρα θα διαμορφώνεται άλλη κατάσταση στη χώρα, σε σχέση και με το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Θα υπάρξουν πολιτικά γεγονότα και ανακατατάξεις. Αυτό επιβάλλει να αλλάξουν θέσεις, σκέψεις και πρακτικές σε συλλογικό και ατομικό επίπεδο. Οι δυνάμεις που με απασχολούν θετικά θεωρώ ότι κατ' αρχήν πρέπει να κινηθούν στη λογική του ενιαίου εργατικού κινήματος για την αντιμετώπιση των ζωτικών προβλημάτων του λαού. Ταυτόχρονα, τα γεγονότα και οι συζητήσεις για την Ε.Ε. δημιουργούν δυνατότητες αλλά και την ανάγκη ενός συντονισμού δράσης ενάντια στην εξάρτηση για αποδέσμευση από την ΟΝΕ και την Ε.Ε. ΤΩΡΑ, για μονομερή διαγραφή του χρέους και οικονομική ανασυγκρότηση σε όφελος του λαού.

*Μέλος του ΚΚΕ πρώην μέλος του Π.Γ και της Κ.Ε του κόμματος

Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών 3/7/2015

Δεν μας προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση ότι η χρεοκοπημένη και φθαρμένη στην συνείδηση της εργατικής τάξης ηγεσία (πλειοψηφία ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ) της ΓΣΕΕ με την χθεσινή της απόφαση συντάχθηκε με το μαύρο αντιδραστικό μέτωπο των εκπροσώπων των πολιτικών – κοινωνικών και οικονομικών δυνάμεων που θέλουν και επιζητούν την υποταγή της χώρας, του λαού και των εργαζομένων στις επιδιώξεις των τοκογλύφων δανειστών.

Με το ΝΑΙ στο δημοψήφισμα δικαιώνουν την άθλια απεργοσπαστική και υπονομευτική τους διαδρομή και δράση που ιδιαίτερα την μνημονιακή περίοδο λειτούργησαν ως πέμπτη φάλαγγα βάζοντας πλάτη να περάσουν οι αντιλαϊκές πολιτικές των υποταγμένων κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ – Ν.Δ, του μεγάλου κεφαλαίου και των τοκογλύφων δανειστών.

Οι δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού φέρουν τεράστιες ευθύνες για την στασιμότητα, την οπισθοχώρηση και την αδρανοποίηση των συνδικάτων τα τελευταία χρόνια.

Με την τακτική τους έχουν συμβάλει τα μέγιστα στα κρισιακά φαινόμενα που έχουν αναπτυχθεί στο εσωτερικό του συνδικαλιστικού κινήματος και έχουν μετατρέψει την κορυφαία οργάνωση των εργαζομένων σε άδειο και άχρηστο κουφάρι στο οποίο τα πρόσωπα που ηγούνται υπηρετούν τα αφεντικά τους και βρίσκονται μόνιμα σε διατεταγμένη υπηρεσία και αποστολή για την υπεράσπιση των συμφερόντων τους.

Με την χθεσινή τους απόφαση για πολλοστή φορά δικαιώνουν τον τίτλο που τους έχει αποδώσει η εργατική τάξη ως προδότες της υπόθεσης των αγώνων και των δίκαιων διεκδικήσεων των εργαζομένων.

Η εργατική τάξη και οι εργαζόμενοι της χώρας δεν πρόκειται να ακούσουν τις νουθεσίες και τις παραινέσεις μιας ηγεσίας που έχει προ πολλού πάρει διαζύγιο από τα συμφέροντα και την πάλη για τα δικαιώματά τους.

Όπως επίσης δεν πρόκειται να υποταχθούν στην επιχείρηση, που οργανώθηκε και βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, του μεγάλου κεφαλαίου και των πολιτικών του εκπροσώπων, κάτω από την υψηλή καθοδήγηση των ξένων δυνάμεων και αφεντικών τους (Ε.Ε – Η.Π.Α – Δ.Ν.Τ), να τους οδηγήσουν στην ηττοπάθεια, στην ανασφάλεια για να πουν ναι στην καταστροφή τους!!!

Η εργατική τάξη και οι εργαζόμενοι θα είναι στην πρωτοπορία των αγώνων για το μεγάλο ΟΧΙ την Κυριακή στις κάλπες και από την Δευτέρα θα συνεχίσουν τον αγώνα τους ενάντια στις επαίσχυντες αξιώσεις των ξένων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων που ξετσίπωτα επεμβαίνουν και επιδιώκουν την κατάλυση της δημοκρατίας, της ανεξαρτησίας και της αυτοτέλειας της χώρας την οποία θέλουν να μετατρέψουν σε μόνιμη αποικία χρέους και τον ελληνικό λαό σε πειραματόζωο των βάρβαρων νεοφιλελεύθερων πολιτικών τους.

Η κυβέρνηση και η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ αναλαμβάνουν ιστορικές ευθύνες και στην ουσία με τις δηλώσεις του πρωθυπουργού και άλλων ηγετικών παραγόντων οι οποίοι περιορίζουν το ΟΧΙ από την πλευρά τους σε ένα όχι στην πρόταση των θεσμών και ταυτόχρονα έχοντας στο τραπέζι την δική τους αντιλαϊκή πρόταση και την δήλωσή τους ότι δεν αμφισβητείται κατά οποιοδήποτε τρόπο ο ευρωμονόδρομος, στην πραγματικότητα αυτοϋπονομεύουν το ίδιο το ΟΧΙ και ταυτόχρονα αποκόπτονται από κάθε ριζοσπαστική προοπτική και κινηματική δράση για μια άλλη πορεία για τον λαό και την χώρα μας.

Η κυβερνητική υποταγή στην Ε.Ε και την ευρωζώνη επιφυλάσσει για τον λαό νέα δυσβάστακτα μέτρα και συνέχιση των μνημονιακών καταστροφικών πολιτικών.

Η μοναδική διέξοδος είναι η σύγκρουση και η ρήξη με τον ευρωμονόδρομο, η διαγραφή του χρέους και η κατάργηση κάθε παλιάς και νέας μνημονιακής πολιτικής. Αυτό είναι το νόημα, το πολιτικό περιεχόμενο του μαζικού παλλαϊκού ΟΧΙ στις 5/7/2015

Με εντολή Διοίκησης

Ο Πρόεδρος                                                                Ο Γεν. Γραμματέας

Νταλακογεώργος Αντώνης                                         Κροκίδης Νικόλαος

Υ.Γ: Οι δυνάμεις της αριστερής αντιπολίτευσης (ΠΑΜΕ – ΕΜΕΙΣ – ΜΕΤΑ) στην ΓΣΕΕ που αντιτάχθηκαν στον ΝΑΙ της προδοτικής ηγεσίας της ΓΣΕΕ όφειλαν αφού γνώριζαν την μεθόδευση του ΝΑΙ στην συνεδρίαση της Διοίκησης να κινητοποιήσουν τους εργαζόμενους και να εξασφαλίσουν μια μαζική κινητοποίηση προκειμένου να μην παρθεί με κανένα τρόπο η άθλια αυτή απόφαση……

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ ενώνει την φωνή της με δεκάδες εργατικά σωματεία και άλλες κοινωνικές και πολιτικές συλλογικότητες καταγγέλλοντας την επιχείρηση τρομοκράτησης που έχει εξαπολυθεί τις τελευταίες μέρες από δεκάδες εργοδοτικές επιχειρήσεις στους τόπους δουλειάς προκειμένου να πιέσουν και να εκβιάσουν εργαζόμενους να ψηφίσουν ΝΑΙ στο δημοψήφισμα της Κυριακής.

Ανάμεσα στις άθλιες και εκβιαστικές μεθόδους που χρησιμοποιεί το μεγάλο κεφάλαιο είναι: οι υποχρεωτικές άδειες, lockout, μη καταβολή δεδουλευμένων μισθών. Ταυτόχρονα πολλαπλασιάζονται τα κρούσματα όπου εργοδότες καλούν τους εργαζόμενους να ψηφίσουν ναι. Παράλληλα απειλούν με κλείσιμο των επιχειρήσεων και παύση των πληρωμών και της εργασίας τους εάν επικρατήσει την Δευτέρα το ΟΧΙ ενώ τους καλούν να συμμετέχουν στις «διαδηλώσεις» των «μένουμε Ελλάδα».

Η ΠΕΝΕΝ καταγγέλλει ότι πρόκειται για ένα οργανωμένο σχέδιο που η εργοδοσία έχει ενορχηστρώσει μαζί με το υπηρετικό πολιτικό της προσωπικό (Ν.Δ – ΠΑΣΟΚ – Ποτάμι) για να επιβάλει με την ψυχολογική βία την τρομοκρατία, να οδηγήσει τους εργαζόμενους σε συνθήκες ανασφάλειας και τελικά να τους καθοδηγήσει στην κάλπη την Κυριακή υπέρ του ΝΑΙ.

Η κυβέρνηση έχει μεγάλες ευθύνες αφού επί 5 μήνες δεν πήρε κανένα ουσιαστικό μέτρο ενάντια στην εργοδοτική αυθαιρεσία, τρομοκρατία και ασυδοσία.

Η ΠΕΝΕΝ καλεί τα συνδικάτα να απομονώσουν με την πάλη και την αγωνιστική τους παρέμβαση την επιχείρηση εργοδοτικής τρομοκρατίας στους χώρους δουλειάς, να αποκρούσουν δυναμικά κάθε απόπειρα παρέμβασης του μεγάλου κεφαλαίου για να επιβάλουν την θέλησή τους και τις επιλογές τους στο επικείμενο δημοψήφισμα.

Καλούν τους εργαζόμενους να σηκώσουν το ανάστημά τους για ένα πανίσχυρο ΟΧΙ την Κυριακή στο δημοψήφισμα το οποίο μέσα από όρους κινήματος και σε ριζοσπαστική κατεύθυνση να πορευθούν στην μοναδική εναλλακτική λύση της διαγραφής του χρέους και της εξόδου της χώρας μας από το ευρώ και την Ε.Ε.

Την Κυριακή ψηφίζουμε ΟΧΙ και από την Δευτέρα συνεχίζουμε τον αγώνα για να επιβάλουμε την δική μας εναλλακτική επιλογή και προοπτική για τους εργαζόμενους, τον λαό και την χώρα μας.

Σημειώνουμε ότι αντιπροσωπεία της ΠΕΝΕΝ συμμετείχε στην χθεσινή (1/7/2015) μαζική παράσταση διαμαρτυρίας που έκαναν μια σειρά εργατικά Σωματεία στα γραφεία του ΣΕΒ

Με εντολή Διοίκησης

Ο Πρόεδρος                                                                Ο Γεν. Γραμματέας

Νταλακογεώργος Αντώνης                                         Κροκίδης Νικόλαος

Παρέμβαση στον ΣΕΒ 1/7/2015 - Αντώνης Νταλακογεώργος

http://www.pandiera.gr/%CE%B4%CF%85%CE%BD%CE%B1%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B1%CF%80%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%BF%CE%B4%CE%BF%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%8D/

του Κώστα Μάρκου

Είναι γνωστό ότι ο Λένιν, τον Αύγουστο του 1914, όταν διάβασε σε αστική εφημερίδα την είδηση ότι το ηγετικό στη Β’ Εργατική Διεθνή, Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα Γερμανίας υπερψήφισε τη συμμετοχή της στον πόλεμο, πίστεψε ότι επρόκειτο για προβοκάτσια του γερμανικού πολεμικού επιτελείου. Εάν δεν διαβάζαμε στην επίσημη ιστοσελίδα του 902.gr τη «Διακήρυξη της ΚΕ του ΚΚΕ για τη διοργάνωση του δημοψηφίσματος», όπου προτείνει στο λαό «να ‘ακυρώσει’» το «δίλημμα» της κυβέρνησης, «ψηφίζοντας στην κάλπη την πρόταση του ΚΚΕ», θα πιστεύαμε ότι ήταν προβοκάτσια του «πολεμικού επιτελείου» της τρόικας εσωτερικού και εξωτερικού, εναντίον του ΚΚΕ για να προκαλέσει σύγχυση στα μέλη και τους οπαδούς του. Δυστυχώς δεν είναι έτσι. Η ΚΕ του ΚΚΕ πράγματι καλεί το λαό να ψηφίσει άκυρο ρίχνοντας με κάποια μορφή μέσα στην κάλπη «την πρόταση του ΚΚΕ».

Τα δημοψηφίσματα, παρότι διαφημίζονται ως «άμεση δημοκρατία», είναι αστικές μορφές κατώτερες από την άμεση και έμμεση οργάνωση της εργατικού τύπου δημοκρατίας, που είναι διαρκής και όχι στιγμιαία και στηρίζεται στην άμεση συμμετοχή της κοινωνίας με συνελεύσεις στους τόπους εργασίας και ζωής που εκλέγουν και ανακαλούν τους εκπροσώπους τους. Ωστόσο, κανείς δεν μπορεί να δραπετεύσει από τις αστικές μορφές «δημοκρατίας», όπως δεν μπορεί ο εργάτης που αγωνίζεται για την κατάργηση της μισθωτής εργασίας να δραπετεύσει από την εργασία στο εργοστάσιο ή την επιχείρηση. Αντίθετα, το ταξικό εργατικό και λαϊκό κίνημα αξιοποιούν αυτά τα πεδία για να οργανώνει την πάλη του και να αλλάζει τους συσχετισμούς υπέρ των άμεσων και μακροπρόθεσμων συμφερόντων του.

Ειδικά στην εποχή του ολοκληρωτικού καπιταλισμού, που όπως δείχνει και ο φόβος της ΕΕ απέναντι στα λαϊκά δημοψηφίσματα αντίστασης, η ίδια η αντιδραστικότητα του κεφαλαίου «δεν χωρά» ούτε καν στις δικές του παλαιότερες μορφές δημοκρατίας. Σε λίγες ώρες ή μέρες, θα δούμε αν και η κυβέρνηση «χωρά» μέχρι το τέλος στο δημοψήφισμα το οποίο η ίδια προκήρυξε ή αν θα υποκύψει στις πιέσεις και του ελιγμούς των δανειστών που πατούν πάνω στος αντιφάσεις της δικής της γραμμής.

Ένα δημοψήφισμα έχει την αναγκαστική μορφή του «ναι ή όχι». Κερδίζει όποιο από τα δυο έχει έστω και μια ψήφο παραπάνω. Η ηγεσία του ΚΚΕ υποστηρίζει πως όποιος ψηφίσει «όχι» στην πρόταση των δυναστών δανειστών τάσσεται υπέρ του «ναι» στην κυβερνητική αντιλαϊκή μνημονιακή πρόταση των 8 δις ευρώ λιτότητας, που κατέθεσε η κυβέρνηση. Αυτό δεν ισχύει ακόμη και με βάση την τυπική και μη διαλεκτική λογική, στην οποία διαπρέπει αυτή η ηγεσία. Το ερώτημα του δημοψηφίσματος δεν θέτει την έγκριση ή όχι της επαίσχυντης κυβερνητικής πρότασης. Η κυβερνητική επιλογή να αποφύγει αυτό το ερώτημα, δείχνει αδυναμία και όχι δύναμη.

Διαλεκτική λογική σημαίνει να εξετάζεις τα φαινόμενα με βάση τις εσωτερικές ταξικές αντιθέσεις και τη δυναμική τους. Από αυτή τη σκοπιά, δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι όλες οι διεθνείς εκδοχές του κεφαλαίου (ΕΕ, Κίνα, όλες οι κυβερνήσεις κ.α.), αλλά και οι εγχώριες (εργοδοτικές οργανώσεις, εργοδότες, μνημονιακά κόμματα, πρώην πρωθυπουργοί, δήμαρχοι, καθεστωτικά ΜΜΕ, μητροπολίτες κ.α.), οι σύμμαχοί τους (γραφειοκράτες εργατοπατέρες, ΠΑΣΚΕ, οργανώσεις μικρομεσαίων κ.α.) τάσσονται ενάντια στο δημοψήφισμα και, πάνω από όλα, τάσσονται με φανατισμό υπέρ του «ναι» και κατά του «όχι», ακόμη κι αν το αποδέχονται υποκριτικά.

Το ΚΚΕ, τα μέλη του, οι οπαδοί του, λόγω της ιστορίας και των αγώνων τους, ανήκουν στο αντίθετο στρατόπεδο από αυτό του κεφαλαίου, δηλαδή, στο ταξικό εργατολαϊκό στρατόπεδο του «όχι». Το άκυρο, το λευκό ή η αποχή αυτών των δυνητικών «όχι» μετράει αντικειμενικά υπέρ του «ναι». Δεν μπορείς να δραπετεύσεις από την απλή αριθμητική με τεχνάσματα. Η ηγεσία του ΚΚΕ φαντασιώνεται ότι μπορεί να το κάνει με δικά της τυπωμένα «ψηφοδέλτια».

Σε σχέση με τις συνέπειες του «άκυρου», δευτερεύουσα σημασία θα έχει ποια ήταν η πρόταση του ΚΚΕ. Δεσπόζουσα σημασία θα έχει ότι τα άκυρα όσων μελών και οπαδών του ΚΚΕ ακολουθήσουν την προτροπή της Κεντρικής Επιτροπής, θα μετρήσουν υπέρ του «ναι» των Σαμαρά, Θεοδωράκη και Φώφης (με την οποία πραγματοποιήθηκε και συνάντηση προς επιβεβαίωση!). Θα μετρήσουν υπέρ των Σόιμπλε, Ντάισελμπλουμ και Λαγκάρντ.

Η ηγεσία του ΚΚΕ ισχυρίζεται ότι το «όχι» αντικειμενικά αθροίζεται με το «όχι» του ΣΥΡΙΖΑ και ακόμη χειρότερα, με αυτό της Χρυσής Αυγής. Πρόκειται για απαύγασμα τυπικής λογικής. Στο δημοψήφισμα του 1974, το ΚΚΕ ψήφισε τυπικά μαζί με αστικά κόμματα «όχι» στη βασιλευόμενη δημοκρατία. Η γαλλική Αριστερά ψήφισε «όχι» στο Ευρωσύνταγμα τυπικά μαζί με το ακροδεξιό Εθνικό Μέτωπο των Λεπέν.

Το να ψηφίζεις, όμως, «όχι» δεν σημαίνει ότι συμπλέεις με τον ΣΥΡΙΖΑ ή με την Χρυσή Αυγή. Όπως, το να αντιστέκεσαι στη ναζιστική επιδρομή, το 1940, δεν σημαίνει ότι συμπλέεις κατανάγκην με τον Μεταξά ή με τον Τσόρτσιλ. Ή, το να πολεμάς στο Κομπάνι ενάντια στον ισλαμοφασιστικό ISIS, δεν σημαίνει κατανάγκην ότι συμπλέεις με τους ιμπεριαλιστές Αμερικανούς επειδή βομβάρδιζαν τον ISIS. Μπορεί εξίσου να σημαίνει ότι αντιστέκεσαι ή πολεμάς με τους δικούς σου τρόπους, στόχους και στρατηγική.

Το εργατικό λαϊκό και ταξικό «όχι» διαχωρίζεται και υπερβαίνει από τα αριστερά το μισό «όχι» του ΣΥΡΙΖΑ που προετοιμάζει ένα «ναι» στους δανειστές με άλλη μορφή. Είναι ένα «όχι σε όλα». «Όχι» στην πρόταση δουλείας των δανειστών, στην μνημονιακή αντιλαϊκή και νεοφιλελεύθερου χαρακτήρα πρόταση της κυβέρνησης, στο ευρώ και την ΕΕ, σε όλους τους μνημονιακούς καπιταλιστικούς νόμους. Είναι ένα μεγάλο «ναι» σε μια εργατική και λαϊκή ανατροπή, έξω από το ευρώ, την ΕΕ και ενάντια στους καπιταλιστικούς νόμους και την αστική επέλαση.

Η Χρυσή Αυγή λέει κι αυτή ένα μισό, νεοναζιστικό και ρατσιστικό «όχι» ενώ στην ουσία, με τη γνωστή συνέντευξη του «φίρερ» Μιχαλολιάκου λέει «ναι» στο ευρώ, είναι με την πλευρά του αστικού στρατοπέδου. Ψηφίζει «όχι» για να υπάρξει και δεξιά διέξοδος στο δημοψήφισμα. Ως ανταμοιβή σε αυτό το «ναι στο ευρώ», το δικαστικό κατεστημένο, μέρος του «βαθέος κράτους», πέταξε την πολιτική αγωγή έξω από τη δίκη, προετοιμάζοντας την απαλλαγή ή μικρές ποινές προς την ηγεσία της Χρυσής Αυγής για την ηθική αυτουργία της στα εγκλήματα. Το εργατικό λαϊκό και ταξικό «όχι» είναι βαθιά αντιφασιστικό, αντιρατσιστικό και διεθνιστικό.

Η απόφαση της ηγεσίας του ΚΚΕ για «άκυρο» στο δημοψήφισμα αποτελεί ένα ιστορικού χαρακτήρα λάθος, με ανυπολόγιστες και μακροπρόθεσμες αρνητικές συνέπειες για το ίδιο και την ιστορία του.

Η ηγεσία του ΚΚΕ είναι έμπειρη και σίγουρα στάθμισε τις επιλογές της. Πρόκειται για συνειδητή επιλογή με κύριο κριτήριο, όχι το συμφέρον της εργατικής τάξης και του λαού, αλλά τη ζημιά στον ΣΥΡΙΖΑ και δια αυτής, το στενό κομματικό κέρδος. Η ηγεσία του ΚΚΕ επέλεξε να επιτρέψει να ενισχυθεί πλαγίως η αντίδραση, το εγχώριο και ξένο «μαύρο μέτωπο», για να μην φανεί ότι συμπλέει με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Στην ουσία, αυτή η ηγεσία επαναλαμβάνει με άλλη μορφή το λάθος του 1989, όταν συμμάχησε με τη ΝΔ του Μητσοτάκη για να διαλύσει, όπως πίστευε, το ΠΑΣΟΚ. Το τελικό αποτέλεσμα ήταν να ενισχύσει και τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ και να διασπαστεί το ίδιο, αφήνοντας χώρο για την ανάπτυξη του Συνασπισμού και μετέπειτα του ΣΥΡΙΖΑ.

Η ηγετική ομάδα του ΚΚΕ, τυφλωμένη από ένα αντι-ΣΥΡΙΖΑ μένος, με το λάθος της, δίνει τη δυνατότητα σε αυτό το κόμμα, να την υπερκεράσει από τα αριστερά. Αντί να συμπλεύσει με το λαό που ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ για να του δείξει έναν άλλον, πιο ριζοσπαστικό και νικηφόρο δρόμο από αυτόν του ΣΥΡΙΖΑ, βοηθά τον ΣΥΡΙΖΑ να εγκλωβίσει μάζες στις δικές του αυταπάτες περί «διαπραγμάτευσης» για μια «δημοκρατική Ευρώπη» που υπάρχει μόνο στα όνειρά του.

Οι ρίζες του σημερινού λάθους της ηγεσίας του ΚΚΕ βρίσκονται οπωσδήποτε στη γενικότερη στρατηγική του, που συμπυκνώνεται στο «να πάρει η εργατική τάξη την εξουσία για να την παραδώσει στο κόμμα», όπως δυστυχώς έγινε τελικά στην ΕΣΣΔ. Αλλά κυρίως βρίσκονται στην ισοπεδωτική ταύτιση της στρατηγικής με την τακτική. Ταύτιση που φαντάζει «αριστερή» και «επαναστατική», αλλά στην πράξη είναι δεξιά και μη επαναστατική, που μπορεί να καταλήξει μέχρι και αντεπαναστατική.

Έχει σκεφτεί, άραγε, η ηγεσία του ΚΚΕ τις συνέπειες του να κερδίσει το «ναι» λόγω του «άκυρου» των μελών του; Ελπίζουμε να μην εφαρμόσει αυτή τη γραμμή. Έχει χρόνο και τρόπο να διορθώσει το λάθος της. Εάν το συνεχίσει μέχρι το τέλος, το πολιτικό της λάθος θα πάρει τη μορφή μιας πολιτικής προδοσίας των εργατικών και λαϊκών συμφερόντων.

Όμως, επειδή η πλατιά βάση είναι πάντα σοφότερη από τις ηγεσίες και επειδή τα μέλη και οι οπαδοί του ΚΚΕ διαθέτουν ταξικό ένστικτο, θα καταλάβουν το λάθος της ηγεσίας τους. Δεν θα ακυρώσουν τα τρια «όχι», ενάντια στην πρόταση της τρόικας, στην πρόταση της κυβέρνησης και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν θα τα χαρίσουν στην τρόικα. Θα ενισχύσουν μαζικά και θα βοηθήσουν να ριζοσπαστικοποιηθεί το στρατόπεδο του «όχι».

πηγη: pandiera.gr