Του ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ  

"Εγίναμεν η χλεύη των ηττημένων", είχε πει ο Γ. Παπανδρέου το 1965, τη χρονιά του ανακτορικού πραξικοπήματος, της αποστασίας και των Ιουλιανών. Κάπως έτσι πρέπει να αισθάνονται, τούτες τις πικρές ώρες, όχι μόνο τα μέλη και οι οπαδοί του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ολόκληρη η Ελλάδα του "ΟΧΙ", που άντεξε στο καμίνι μιας άνευ προηγουμένου τρομοκρατίας, πέτυχε μια μεγάλη νίκη στις 5 Ιουλίου, για να εισπράξει την πιο εξευτελιστική συνθηκολόγηση από εκείνους που καλούνταν να διαχειριστούν την εντολή της.

Το είπαν στις 20 Φεβρουαρίου, το επαναλαμβάνουν, χωρίς περίσκεψη, χωρίς αιδώ, την αποφράδα 13η Ιουλίου: Υποχωρήσαμε, αλλά έτσι ματαιώσαμε το σενάριο της αριστερής παρένθεσης. Έχουν δίκιο κατά το ήμισυ. Ματαίωσαν το "αριστερή", ματώνοντας την καρδιά όλων των αριστερών αγωνιστών. Όσο για την "παρένθεση", απλώς την τράβηξαν λίγο πιο δεξιά, μέχρι να μπει το "τελεία, παράγραφος".

Κι αυτό, μάλλον δεν θα αργήσει. Σε κάθε περίπτωση, ένα είναι το βέβαιο: στις επόμενες εκλογές, εφόσον ψηιστεί από τη Βουλή η άθλια συμφωνία, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα κατέβει με σημαία έστω το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης. Το πρόγραμμά του θα είναι το Μνημόνιο που υπέγραψε στις Βρυξέλλες, με τις βούλες του Γιούνκερ, του Ντάιζελμπλουμ και του Τουσκ.

Τούτο το Τρίτο Μνημόνιο αποτελεί τη (μέχρι στιγμής) κορύφωση της ελληνικής τραγωδίας, που άρχισε στο Καστελόριζο, το 2010. Δεν είναι μόνο ότι ξεπερνάει, στο μέγεθος και στο βάθος της αφαίμαξης, τα δύο προηγούμενα. Αφαιρεί με σαδιστική μεθοδικότητα κάθε φύλλο συκής της κυβέρνησης, επιβάλλοντάς της τα πιο σκληρά μέτρα ακριβώς εκεί που εκείνη θα ήθελε να χαράξει κάποιες στοιχειώδεις "κόκκινες γραμμές": ομαδικές απολύσεις, (αντι)συνδικαλιστικός νόμος, μη επαναφορά συλλογικών συμβάσεων, ουσιαστική κατάργηση επικουρικών συντάξεων, "ημιαυτόματοι" (sic) ακρωτηριασμοί δημοσίων δαπανών, σαρωτικές ιδιωτικοποιήσεις. Και το "Μνημόνιο" και η επιτήρηση της τρόικα, γραμμένα φαρδιά- πλατειά, κατ' επανάληψη, για να εμπεδώνονται. Και για να γίνει ο εξευτελισμός της αποικίας χρέους τέλειος, νάσου και το διαβόητο fund που θα αναλάβει τη ρευστοποίηση της δημόσιας περιουσίας για την αποπληρωμή του χρέους. Ό,τι πήγε να κάνει ο Σαιξπηρικός Σάυλοκ στον άτυχο οφειλέτη του, το κάνει η συμμορία Μέρκελ, Σόιμπλε και CIA σε ένα ολόκληρο έθνος: Αν δεν έχεις λεφτά, θα σου πάρω μια λίβρα κρέας!

Ακόμη χειρότερα: Το νέο τουρμπο- Μνημόνιο θα υλοποιείται από μια "αριστερή" κυβέρνηση, με τη στήριξη των χθεσινών αντιπάλων και νυν συμμάχων της. Οι αγώνες των τελευταίων πέντε χρόνων, από τις πλατείες και τις απεργίες μέχρι το δημοψήφισμα, οδήγησαν στο πολιτικό λιντσάρισμα των παλιού πολιτικού κόσμου. Με τη συμφωνία- παράδοση των Βρυξελλών, μπήκε και ο ΣΥΡΙΖΑ στο ίδιο κάδρο. Μιλάμε πλέον για μια εκρηκτική κρίση πολιτικής έκφρασης των χτυπημένων από την κρίση εργατικών και μικροαστικών στρωμάτων. Αν δεν δοθεί γρήγορα μια καινούργια, ριζοσπαστική πολιτική έκφραση σ'αυτόν τον κόσμο, στην Ελλάδα του ΟΧΙ, υπάρχει ο πολύ πραγματικός κίνδυνος να διογκωθεί σε επικίνδυνο βαθμό η Χρυσή Αυγή ή κάποιο άλλο ακραία εθνικιστικό, αντιδραστικό ρεύμα.

Το φάντασμα της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, που μέχρι χθες ήταν ρητορική υπερβολή, ίσως να μη βρίσκεται τόσο μακριά όσο θέλουμε να πιστεύουμε. Όπως με τη συνθήκη των Βερσαλλιών, οι νικητές του Α' Παγκοσμίου Πολέμου έσπειραν τον πόνο και την ταπείνωση στο γερμανικό έθνος, για να θερίσουν το μίσος και την άγρια αντεκδίκηση, έτσι και οι σημερινές, γερμανικές ελίτ εξευτελίζουν και εξανδραποδίζουν την Ελλάδα, για να εισπράξουν- ελπίζει κανείς, με άλλο τρόπο- την αγανάκτηση και την αποστροφή των λαών της Ευρώπης και του κόσμου.

Όχι μόνο οι αριστεροί, όχι μόνο όσοι ψήφισαν ΟΧΙ στο δημοψήφισμα, αλλά μια ευρύτατη λαϊκή πλειοψηφία, ακόμη και πάρα πολλοί από αυτούς που σκέφτονται ότι "δεν μπορούσαμε να κάνουμε αλλιώς, σ' αυτή τη φάση", έχουν πια πειστεί, όχι από θεωρητικολογίες, αλλά από την οδυνηρά αποκτημένη πείρα, για ένα πράγμα: ότι αυτοί δεν είναι εταίροι, είναι γκάνγκστερ, οικονομικοί δολοφόνοι και τρομοκράτες! Οτι η Ε.Ε. είναι η ένωση των διεθνών τοκογλύφων, η σύγχρονη φυλακή των λαών κι ότι πρέπει από αύριο κιόλας να αρχίσουμε να προετοιμαζόμαστε πολύ σοβαρά, επίμονα και μεθοδικά για τη μεγάλη απόδραση!

Ακριβώς ο εμμονικός ευρωπαϊσμός ήταν το καθοριστικό στοιχείο που χαντάκωσε το επιτελείο που περιστοίχιζε τον Α. Τσίπρα- πράγμα που δεν θα ήταν τόσο τραγικό, αν αυτό το χρεοκοπημένο, πολιτικά και στρατηγικά, επιτελείο δεν είχε πάρει στο λαιμό του ένα λαό ολόκληρο. Το 2015 αποτέλεσε για τους εμμονικούς ευρωπαϊστές του ΣΥΡΙΖΑ ό,τι ήταν το 1989 για τους οπαδούς του "υπαρκτού σοσιαλισμού": η στιγμή της αλήθειας, που διέλυσε βίαια το κοσμοείδωλό τους, αποκαλύπτοντας τη φρικιαστική πραγματικότητα της "υπαρκτής Ευρώπης". Αντί για μια θαρραλέα "επανίδρυση", ωστόσο, αυτοί οι άνθρωποι επέμειναν δογματικά στη φαντασίωσή τους, εξακολουθώντας να βλέπουν μόνο αυτό που ζούσε μόνο στη φαντασία τους κι όχι αυτό που υπήρχε μπροστά στη μύτη τους.

Όμως δεν είναι η ώρα να γλύφουμε τις πληγές μας και να βγάζουμε το άχτι μας. Είναι η ώρα να κάνουμε την οδύνη πείσμα, τα παθήματα μαθήματα, τις ματαιωμένες ελπίδες απόφαση μιας καινούργιας στράτευσης. Είμαστε πολλοί, μπορούμε να γίνουμε πολύ περισσότεροι. Ένα μεγάλο και ισχυρό ρεύμα αγωνιστών και στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, που, προς τιμήν τους, δεν υπογράφουν τη συμφωνία- σφαγείο, κι έδωσαν το παρόν σε όλους τους μεγάλους αγώνες, από τις πλατείες μέχρι το δημοψήφισμα. Δεν είναι μόνο το ούτως ή άλλως ισχυρό και συγκροτημένο ρεύμα της Αριστερής Πλατφόρμας. Μπορεί κι ένας εξωτερικός παρατηρητής να διαπιστώσει ότι η αγανάκτηση για την ταπεινωτική παράδοση τείνει να αποκτήσει χαρακτηριστικά χιονοστιβάδας, από κάτω μέχρι πάνω, έτσι που τίποτα να μην είναι προδιαγεγραμμένο και όλα- ακόμη και τα φαινομενικά πιο απίθανα σενάρια- να είναι ενδεχόμενα το αμέσως προσεχές διάστημα.

Πέρα από τους πληγωμένους, αλλά ριζοσπαστικά ανήσυχους ανθρώπους του ΣΥΡΙΖΑ, υπάρχει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ- ΜΑΡΣ και πολλοί αγωνιστές μέσα και γύρω από το ΚΚΕ, που έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους σε όλες τις μάχες του προηγούομενου διαστήματος, με ουσιώδη συμβολή στην επεξεργασία ενός εναλλακτικού προγράμματος ανατροπής. Αλλά και ένας ολόκληρος κόσμος, πέρα από κομματικά καλούπια και περιχαρακώσεις. Ταξικές συνδικαλιστικές κινήσεις, αντιφασιστικές συσπειρώσεις, δημοτικά και περιφερειακά σχήματα, πρωτοβουλίες κοινωνικής αλληλεγγύης- ό,τι καλύτερο έβγαλε αυτή η πενταετία των σκληρών αγώνων και των πολύμορφων πρωτοβουλιών. Είναι οι επιτροπές αγώνα και στήριξης του ΟΧΙ, που πολλαπλασιάζονται πανελλαδικά, με την πρωτοποριακή συμμετοχή μιας νέας γενιάς που εισέβαλε ορμητικά στο προσκήνιο και ωρίμασε πολιτικά μέσα σε λίγες μέρες όσο θα ωρίμαζε σε κάμποσα χρόνια "ήσυχης" ζωής.

Ένας ολόκληρος κύκλος έκλεισε οριστικά τη Δευτέρα, 13 Ιουλίου. Τώρα είναι μια καινούργια μέρα, που μας καλεί σε μια καινούργια προσπάθεια. Ό,τι χάθηκε σε χρόνο, μπορεί να κερδηθεί σε γνώση και βούληση. Είναι στο χέρι μας, αρκεί να κινηθούμε γρήγορα και αποφασιστικά, για ένα ευρύ, μαχόμενο πολιτικό μέτωπο της λαϊκής επιβίωσης, της υπεράσπισης της δημοκρατίας και της εθνικής κυριαρχίας. Χωρίς μεγαλοστομίες και μικροηγεμονισμούς, αγκυλώσεις και ιδεολογισμούς, να δώσουμε έμπνευση, πρόγραμμα μάχης και προοπτική νίκης σ'αυτό το πλατύ, λαϊκό «Κίνημα της 5ης Ιουλίου» που συγκίνησε τον κόσμο όλο. Σ'αυτή την προσπάθεια δεν περισσεύει κανείς και πάνω σ' αυτήν θα κριθούμε όλοι.

Τρίτη 14 Ιουλίου 2015

πηγη: iskra.gr

Γράφει ο ΕΙΔΙΚΟΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΣ   

Ειδικός συνεργάτης της Iskraαναλύει 6 πλήγματα του μνημονιακού πολυνομοσχεδίου που συζητείται την Τετάρτη (15/7) στη Βουλή σε βάρος των συνταξιούχων και της Κοινωνικής Ασφάλισης.

1. Στους συνταξιοδοτούμενους όλων των ασφαλιστικών ταμείων μετά τις 30.06.2015, χορηγείται σύνταξη που αναλογεί στις καταβαλλόμενες εισφορές και μετά την συμπλήρωση του 67^ου έτους, χορηγείται το πλήρες ποσό της κατώτατης εγγυημένης σύνταξης (κατώτατο όριο). 

Το παραπάνω άρθρο (4) πλήττει βάναυσα τους νέους συνταξιούχους των κατώτερων ορίων, τους αναπήρους και τους δικαιούχους συντάξεων θανάτου, αφού προβλέπει την μη καταβολή του μη ανταποδοτικού μέρους των κατώτερων συντάξεων σε όσους νέους συνταξιούχους δεν έχουν συμπληρώσει τα 67 έτη και παροχή των κατώτερων ορίων σύνταξης (486€) και πιθανότατα και του Ε.Κ.Α.Σ. (έως 230€) μόνο με την συμπλήρωση του 67 έτους ηλικίας. Η περικοπή του μη ανταποδοτικού μέρους σε όλους τους νέους συνταξιούχους ηλικίας κάτω των 67 ισούται με μειώσεις έως και 35% εάν παραμείνει το ΕΚΑΣ και 64% αν περικοπεί το ΕΚΑΣ, στην πλειοψηφία των συντάξεων αναπηρίας και θανάτου και σε ένα πολύ μεγάλο μέρος των πρόωρα συνταξιοδοτημένων με τις προϋποθέσεις των ελάχιστων ορίων (4.500 ένσημα). Πιο συγκεκριμένα ένας νέος συνταξιούχος με 16 έτη ασφάλισης και μέσο όρο αμοιβής, τα πέντε καλύτερα από τα 10 τελευταία χρόνια, 800€ θα έπαιρνε με το παλαιό καθεστώς 486€ και το ΕΚΑΣ 230€ δηλαδή 716€ ενώ τώρα θα πάρει 256€ εάν περικοπεί το ΕΚΑΣ και 486€ εάν δεν περικοπεί, θα χάσει δηλαδή από 230€ έως 460€ (230€ μη ανταποδοτικό μέρος της σύνταξης των κατώτερων ορίων και 230€ από το ΕΚΑΣ). Σημαντικό είναι ότι δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για τους αναπήρους και τους δικαιούχους συντάξεων θανάτου που έχουν τις αντίστοιχες προϋποθέσεις για πλήρη σύνταξη και δεν έχουν συμπληρώσει την ηλικία των 67 ετών. Από την εφαρμογή των παραπάνω προκαλείται εξοικονόμηση της δημόσιας δαπάνης, δηλαδή απώλειες συνταξιούχων, που καταβάλλεται για τις συντάξεις γήρατος των ΦΚΑ, η οποία εκτιμάται για το έτος 2015 σε 4,2 εκ, για το έτος 2016 σωρευτικά 25,7 εκ, για το έτος 2017 σωρευτικά 42,87 εκ. και για το έτος 2018 σωρευτικά 60 εκ. Αντίστοιχα, για τις συντάξεις αναπηρίας και θανάτου οι απώλειες των συνταξιούχων εκτιμάται για το έτος 2015σε 1,4 εκ, για το έτος 2016 σωρευτικά 8,5 εκ., για το έτος 2017 σωρευτικά 14,6 εκ, και για το έτος 2018 σωρευτικά 20 εκ..

2. Από 01.01.2015 εντάσσονται υποχρεωτικά στο Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης (ΕΤΕΑ) όλα τα ταμεία και οι τομείς επικουρικής ασφάλισης που δεν έχουν ενταχθεί μέχρι την δημοσίευση του παρόντος. 

Η παραπάνω παράγραφος προβλέπει την αναδρομική ένταξη (δεν ξέρουμε πως γίνεται αυτό…) όλων των επικουρικών ταμείων και τομέων (βλέπε τομείς επικουρικών του ΟΑΕΕ) στο ΕΤΕΑ, χωρίς να διαχωρίζει επικουρικά ταμεία μισθωτών και αυτοαπασχολούμενων και χωρίς να κάνει καμία μνεία για τα επίπεδα και τις προϋποθέσεις των παροχών. Από την παράγραφο αυτή  προκαλείται εξοικονόμηση της δημόσιας δαπάνης, δηλαδή απώλειες συνταξιούχων, που καταβάλλεται για τις επικουρικές συντάξεις, η οποία εκτιμάται για το έτος 2015 σε 15 εκ και για το έτος 2016 σε 16 εκ.

3. Από την ανωτέρω ημερομηνία πόροι όλων των εντασσομένων ταμείων επικουρικής ασφάλισης στο ΕΤΕΑ είναι οι προβλεπόμενοι στο άρθρο 38 του Ν. 4052/2012.

Σε συνέχεια της προηγούμενης παραγράφου, η παράγραφος 3 προσδιορίζει ότι οι πόροι των επικουρικών ταμείων και τομέων, όπως ορίζονται στο άρθρο 38 του Ν. 4052/12 συσσωρεύονται στο ΕΤΕΑ από 1-1-15 χωρίς να ξέρουμε πως μπορεί να γίνει αυτό αναδρομικά, αλλά και με οριστική αποσαφήνιση ότι αυτό το ένα και μόνο πλέον ενιαίο ταμείο επικουρικής ασφάλισης δεν θα χρηματοδοτείται καθόλου από τον κρατικό προϋπολογισμό, με κίνδυνο η ρήτρα μηδενικού ελλείμματος να φύγει, αν τελικά φύγει, από την πόρτα και να επιστρέψει με αυτό τον τρόπο από το παράθυρο.

4. Από 01.01.2016 οι εγγυημένες σε μηνιαία βάση συνταξιοδοτικές εισφορές (κρατική επιχορήγηση) προς τα ασφαλιστικά ταμεία κύριας ασφάλισης διατηρούνται σε ονομαστικούς όρους μέχρι το έτος 2021 στα επίπεδα του έτους 2015.

Η παράγραφος αυτή έχει μεταφραστεί λάθος από το αγγλικό κείμενο που συνοδεύει την συμφωνία της 12^ης Ιουλίου και αντί για τις εγγυημένες κατώτερες ανταποδοτικές μηνιαίες συντάξεις (guaranteed monthly contributory pensions) έχει μεταφραστεί σε εγγυημένες σε μηνιαία βάση συνταξιοδοτικές εισφορές (κρατική επιχορήγηση) που δεν υφίσταται ως όρος.

Η παράγραφος αυτή προβλέπει το πάγωμα της κατώτερης σύνταξης των 486€ στην σημερινή ονομαστική της αξία ως το 2021 (πάγωμα 509.000 συντάξεων του Ι.Κ.Α.). Οι συνταξιούχοι αυτοί ήδη έχουν χάσει το 23,5% της αγοραστικής τους δύναμης την τελευταία περίοδο (-9,2% από τον πληθωρισμό και -14,3% από τις μειώσεις των συντάξεων).

Πάντως, αν μείνουμε στην ακριβή γραμματική διατύπωση του άρθρου, τότε αυτό σημαίνει ότι η κρατική χρηματοδότηση της κοινωνικής ασφάλισης παγώνει μέχρι το 2021 σε ονομαστικές τιμές στα επίπεδα του 2015. Αν, όμως, πάρουμε υπόψη ότι οι συνταξιούχοι μέχρι τότε θα έχουν αυξηθεί κατά εκατοντάδες χιλιάδες, τότε συμπεραίνουμε ότι θα μειωθούν κατά πολύ οι διαθέσιμοι για συντάξεις πόροι της κοινωνικής ασφάλισης και αυτό θα οδηγήσει σε μειώσεις των συντάξεων.

5. Από 01.07.2015 αυξάνονται οι εισφορές υγειονομικής περίθαλψης από 4% σε 6% και παρακρατούνται από τις κύριες συντάξεις και από την ανωτέρω ημερομηνία το αντίστοιχο ποσοστό εισφορών υγειονομικής περίθαλψης, ορίζεται σε 6% και παρακρατείται από τις επικουρικές συντάξεις.

Η αύξηση της εισφοράς των συνταξιούχων για τον κλάδο υγείας από 4% σε 6% και η επέκταση της παρακράτησή της και από τις επικουρικές συντάξεις, που έως σήμερα δεν έχουμε αντίστοιχη εισφορά, θα επιφέρει εμμέσως μεν αλλά πραγματικά αντίστοιχες μειώσεις κύριων και επικουρικών συντάξεων, δηλαδή επιπλέον απώλεια εισοδήματος για τους συνταξιούχους της τάξης των 422 εκ για το έτος 2015 και των 854 εκ. για το 2016  και κάθε επόμενο έτος.

6. Με αποφάσεις του Υπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, που θα εκδοθούν έως τις 31 Ιουλίου 2015, ρυθμίζονται  θέματα εφαρμογής των προηγούμενων άρθρων, που αφορούν τους όρους ένταξης ταμείων ή τομέων στο Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής ασφάλισης, τις λεπτομέρειες και την διαδικασία εναρμόνισης των ασφαλιστικών εισφορών με την ισχύουσα στο ΙΚΑ καθώς και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια. 

Η παραπάνω παράγραφος είναι εξουσιοδοτική, ώστε να βγει υπουργική απόφαση, για όλες τις λεπτομέρειες που πρέπει να ρυθμιστούν για τα παραπάνω άρθρα. Εντύπωση προκαλεί, η αναφορά εναρμόνισης των εισφορών άλλων ταμείων (ΟΑΕΕ και ΟΓΑ), με αυτές του ΙΚΑ, γιατί, αν πραγματικά το εννοεί, τότε θα έχουμε μεγάλες αυξήσεις εισφορών σε αυτά και κατά συνέπεια μεγάλη οικονομική επιβάρυνση αυτοαπασχολουμένων και αγροτών.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Λείπουν από το νομοσχέδιο οι συμφωνημένες με τους δανειστές ρυθμίσεις για τις πρόωρες συνταξιοδοτήσεις και είναι πολύ πιθανόν να κατατεθούν με τροπολογία, όπου θα πρέπει να δούμε αν προστατεύει, και σε πιο βαθμό, τα θεμελιωμένα συνταξιοδοτικά δικαιώματα και τις ειδικές κατηγορίες (γυναίκες με ανήλικα παιδιά, βαρεία και ανθυγιεινά επαγγέλματα, αναπηρικές συντάξεις) και σε τις αυξήσεις ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης οδηγεί και πόσο θίγει τις υπόλοιπες κατηγορίες.

Τετάρτη 15 Ιουλίου 2015

πηγη: iskra.gr

Σκέψεις για το καταναγκαστικό δίλημμα: σκληρές (αντι)μεταρρυθμίσεις μνημονιακού τύπου ή συντηρητική έξοδος από το Ευρώ.

Του Θανάση Μποχώτη

   Μετά το μαζικό Όχι της ελληνικής κοινωνίας στις 5 του Ιούλη, ένα Όχι που συνιστούσε κατάφαση στην συλλογική της επιβίωση και προοπτικά στην αναπαραγωγή της, η Γερμανία και οι χώρες δορυφόροι της έθεσαν στην ελληνική κυβέρνηση και στα πέντε κόμματα που την στηρίζουν το εκβιαστικό δίλημμα: είτε καταστροφικό μνημόνιο με φόρους, περικοπές κοινωνικών δαπανών, αναστολή των δημοκρατικών εγγυήσεων υπέρ της κοινής και ιδιωτικής ιδιοκτησίας στο εσωτερικό της Ελλάδας, καθώς και επιτήρηση από την τρόϊκα, είτε ελεγχόμενη έξοδος από το Ευρώ, με δημιουργία και στήριξη από την ευρωζώνη ενός παράλληλου νομίσματος και εξυπηρέτηση ενός απομειωμένου αλλά υπερτιμημένου χρέους.

Δήλωση Αλ. Αλαβάνου :