Όχι στη λιτότητα, στο μνημόνιο 3, στο νεοφιλελευθερισμό! Η πάλη των εργαζομένων και των λαϊκών δυνάμεων, η πάλη της Αριστεράς, μπορεί να ανοίξει τον εναλλακτικό δρόμο, με μεταβατική πολιτική προς τη σοσιαλιστική απελευθέρωση. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνει μνημονιακό κόμμα.

Του ΚΩΣΤΑ ΤΡΑΚΟΣΑ*

Την ώρα που τα ρολά των τραπεζών έχουν «κατέβει» και ενώ η τραπεζική αργία και τα capital controls αποτελούν μια καθημερινότητα, στο παρασκήνιο πραγματοποιούνται έντονες διαβουλεύσεις για το μέλλον του τραπεζικού συστήματος. Ασφαλώς, είναι ακόμη πολύ νωρίς για εκτιμήσεις, αλλά, είναι σχεδόν βέβαιο ότι τους επόμενους μήνες θα υπάρχουν σοβαρές εξελίξεις στον τραπεζικό «χάρτη» της χώρας, στην κατεύθυνση της παραπέρα συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης κεφαλαίων.

Ωστόσο, υπάρχουν ήδη «κινήσεις» που δείχνουν πως οι ανακατατάξεις έρχονται γρήγορα.

Πρώτον. Μόλις σήμερα, έγινε γνωστό -σύμφωνα με ρεπορτάζ του capital.gr- ότι η Eurobank θα προχωρήσει, ακόμη και εντός της ημέρας, σε εξαγορά του δικτύου καταστημάτων της Alpha Bank στη Βουλγαρία έναντι συμβολικού τιμήματος 1 ευρώ. Με την εξαγορά αυτή η Eurobank αποκτά ένα επιπλέον δίκτυο 83 καταστημάτων τα οποία προστίθενται στα 180 καταστήματα που έχει η Eurobank στη Βουλγαρία. Με την εξαγορά αυτή η Eurobank θα γίνει η τέταρτη μεγαλύτερη τράπεζα στη Βουλγαρία.

Δεύτερον. Με βάση τη νέα συμφωνία που υπέγραψε η κυβέρνηση με τους εταίρους θα υπάρξει άμεση κεφαλαιακή ενίσχυση των τραπεζών με 10 δισ. ευρώ, ενώ συνολικά δημιουργείται αποθεματικό ασφαλείας ύψους έως 25 δισ. ευρώ για τον τραπεζικό τομέα, ώστε να αντιμετωπιστούν οι πιθανές ανάγκες για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και το κόστος εξυγίανσης των χαρτοφυλακίων τους.

Το ενδιαφέρον, όμως, είναι ότι αυτά τα 25 δισ. ευρώ (δηλαδή, το μεγαλύτερο μέρος της δανειακής σύμβασης με τους εταίρους), είναι αρκετά πιθανό να μη φτάσει για την αντιμετώπιση των σοβαρών επισφαλειών που αντιμετωπίζουν οι ελληνικές τράπεζες. Σε αυτό το πλαίσιο και για τον ακριβή προσδιορισμό των κεφαλαιακών αναγκών κάθε τράπεζας προβλέπεται να γίνουν μετά το καλοκαίρι stress tests. Με βάση τη μελέτη της BlackRock, σε αυτά θα ελεγχθούν: (α) τα νέα δεδομένα για την εξέλιξη των μη εξυπηρετούμενων δανείων, τα οποία έχουν αυξηθεί και (β) το δυσμενές σενάριο για την πορεία της ελληνική οικονομίας.

Σε αυτό το πλαίσιο και ενόψει των stress tests, οι τέσσερις συστημικές τράπεζες, προχωρούν σε ταχύτατες κινήσεις, προκειμένου να βρεθούν σε «θέση ισχύος».

Τρίτον. Τα μηνύματα από το εξωτερικό κάθε άλλο παρά ευνοϊκά μπορούν να χαρακτηριστούν. Σε χθεσινές δηλώσεις του ο Κλάους Ρέγκλινγκ, επικεφαλής του ESM τόνισε ότι οι μεγαλύτερες τράπεζες της Ελλάδας θα διέτρεχαν σοβαρό κίνδυνο, εάν δεν στηριχθεί η χώρα. «Πρέπει να δει κανείς ότι εάν η Ελλάδα δεν πάρει ένα τρίτο πακέτο, εάν αυτό αποτύχει, τότε το ελληνικό τραπεζικό σύστημα θα καταρρεύσει», είπε και συμπλήρωσε: «Εάν οι τέσσερις μεγαλύτερες συστημικά σημαντικές τράπεζες μιας χώρας δεν λειτουργούν πλέον, τότε αυτό έχει σοβαρές συνέπειες όχι μόνο για την Ελλάδα, όπου ασφαλώς θα είχε καταστροφικές συνέπειες, αλλά επίσης και για το σύνολο της ευρωζώνης».

Αυτό μας οδηγεί αυτομάτως, στο κυριότερο σημείο.

Τέταρτον. Για να αποφευχθεί ένα τέτοιο ενδεχόμενο (δηλαδή, της οριστικής κατάρρευσης των συστημικών τραπεζών, κάτι που θα είχε όπως είπε ο Ρέγκλινγκ καταστροφικές συνέπειες), στη νέα συμφωνία υπάρχουν σημαντικές προβλέψεις.

Σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters: «Μία από τις προϋποθέσεις που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα για τη συμφωνία είναι ότι αποδέχεται τους ευρωπαϊκούς κανόνες που θα θέσουν τις αρχές της Ευρωζώνης (ΕΚΤ και Βρυξέλλες), υπεύθυνες για τον εντοπισμό και το κλείσιμο ή τη διάλυση των «άρρωστων» τραπεζών, παρά την Αθήνα. Αυτό με τη σειρά του θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια αναδιοργάνωση του τομέα που θα μπορούσε να σημαίνει το κλείσιμο κάποιων τραπεζών, με τις απώλειες να «πληρώνουν» οι ομολογιούχοι και, ενδεχομένως, ακόμη και μεγάλοι καταθέτες. Σε μια τέτοια περίπτωση, η Αθήνα δε θα μπορούσε να κάνει πολλά για να το αποτρέψει. Ένας κοινοτικός υπάλληλος είπε στο Reuters ότι ο αριθμός των μεγάλων τραπεζών της χώρας θα μπορούσε να μειωθεί από τέσσερις – Εθνική Τράπεζα, Πειραιώς, Eurobank και Alpha – σε μόλις δύο».

Πώς, όμως, η ευρωζώνη, η ΕΚΤ και οι Βρυξέλλες εν γένει, αποκτούν την ευθύνη για το κλείσιμο ή τη διάλυση των «άρρωστων» ελληνικών τραπεζών;

Αυτό συμβαίνει διότι η χρηματοδότηση των τραπεζών από την ΕΚΤ, μέσω του ELA, είχε μία πολύ ενδιαφέρουσα παράμετρο: Πρακτικά, επί των ελληνικών τραπεζών έχουν υπεισέλθει δικαιώματα «κυριαρχίας» από την ΕΚΤ! Δηλαδή, η εξουσία του ελληνικού δημοσίου επί των τραπεζών είναι «ανυπόστατη» – κάτι που θα πάρει ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις μετά την επικύρωση της συμφωνίας και τις περαιτέρω «ενέσεις ρευστότητας».

Στον παρακάτω πίνακα βλέπουμε τη σταδιακή αύξηση του ELA από την ΕΚΤ στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα.

Ακόμη πιο σημαντική, όμως, είναι η αποκάλυψη που έκανε ο Ντράγκι στις 16 Ιουλίου ότι η συνολική έκθεση της ΕΚΤ στις ελληνικές τράπεζες ανέρχεται σήμερα σε συνολικά 130 δισεκατομμύρια ευρώ που περιλαμβάνει τον EFSF και διάφορες άλλες απαιτήσεις. Από την άλλη το σύνολο των ελληνικών καταθέσεων ήταν κατά την τελευταία εκτίμηση περίπου 120 δισ. ευρώ.

Με άλλα λόγια, η ΕΚΤ έχει πλέον τον πλήρη έλεγχο των ελληνικών τραπεζών, που τον απέκτησε μέσω της «υποστήριξης» που έδωσε.

Πέμπτον. Μετά τα παραπάνω, αλήθεια, πόσο τυχαία είναι η αναφορά του γνωστού think tank «Thinking Ahead For Europe», η οποία έχει ως εξής: «Οποιοδήποτε νέο πρόγραμμα πρέπει να περιλαμβάνει ανακεφαλαιοποίηση, η οποία περιλαμβάνει πιθανώς και bail-in και αναδιάρθρωση για να μπορέσει το τραπεζικό σύστημα να λειτουργήσει ξανά. Έχοντας μόλις ένα μικρό μέρος των assets που δεν είναι βεβαρημένα και με μια κυβέρνηση με άδειες τσέπες, οι καταθέτες ίσως θα πρέπει να αναλάβουν ένα μεγάλο μέρος του φορτίου»…

*Πηγή: imerodromos.gr

Σάββατο 18 Ιουλίου 2015

Του ΘΟΔΩΡΟΥ ΚΑΤΣΑΝΕΒΑ

Ο μονόδρομος της διαπραγματευτικής τακτικής του «πάση θυσία στο ευρώ», οδήγησε στην άνευ όρων παράδοση της χώρας στις μαστιγωτικές απαιτήσεις του Ευρωιερατείου. Εκτός των βάρβαρων υφεσιακών μέτρων που μας οδηγούν σε απέραντη φτωχοποίηση και υποτέλεια, ξεχωριστή θέση έχει η δημιουργία του Φορέα Ιδιωτικοποίησης (Greek Assets Fund) για τη συλλογή 50 δις ευρώ από τα υπάρχοντα ή τα μελλοντικά περιουσιακά μας στοιχεία. Οι δανειστές τελικά εδέησαν ο Φορέας να εδρεύει στην Αθήνα και όχι στο Λουξεμβούργο όπως επέμεναν αρχικά. Όμως, αδιευκρίνιστο παραμένει ποιος θα τον ελέγχει στην ουσία. Όπως αναφέρθηκε αόριστα, η διοίκηση του θα είναι ελληνική και ο έλεγχός του θα ασκείται από τους δανειστές. Ελάχιστη αμφιβολία υπάρχει ότι, οι δανειστές θα είναι εκείνοι που θα κάνουν κουμάντο στην πραγματικότητα.

Με το Greek Assets Fund των 50 δις που αντιπροσωπεύει περίπου το 1/3 του συνολικού ΑΕΠ της χώρας, θα ξεπουληθούν με αστραπιαίες και κατά συνέπεια ευτελιστικές, αδιαφανείς και μεροληπτικές διαδικασίες, τα πιο σημαντικά "ασημικά" της χώρας. Αφού μας ξεγυμνώσουν από το μεγαλύτερο μέρος της εθνικής μας περιουσίας, τότε θα αμολήσουν το σκοινί για να κατρακυλήσουμε στον πάτο της απόλυτης καταστροφής . Τότε το προγραμματιζόμενο Grexit και η μετάβαση στη δραχμή, θα είναι πολύ δύσκολο να αναστρέψει τον επερχόμενο όλεθρο.

Στον όρο Greek Assets που αναφέρεται στη σχετική συμφωνία του τρίτου μνημονίου, περιλαμβάνονται ή μπορεί να περιληφθούν όλα τα σημερινά ή μελλοντικά περιουσιακά μας στοιχεία , μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα:

Περισσότερα από 80 χιλιάδες ακίνητα και ειδικότερα το Ελληνικό που είναι μεγαλύτερο από το Central Park με 3,5 χιλ ακτής.

Ακίνητα δημόσιας ιδιοκτησίας στην Πλάκα και σε διάφορα σημεία της χώρας,.

Ακίνητα Εξωτερικού Νέα Υόρκη , Ουάσιγκτον , Προτόρια, Βελιγράδι Λιουμπλιάνα κλπ.

Ολυμπιακά Ακίνητα όπως Κωπηλατοδρόμιο, Ιππικό Κέντρο Μαρκοπούλου κλπ , κέντρο πάλης Νίκαιας, κλπ.

Ξενοδοχεία, όλα τα Ξενία Έδεσσας ,Κοζάνης ,Πλαταμώνα ,Θάσου ,Κομοτηνής ,Βυτίνας ,Άνδρου, Αστέρας Βουλιαγμένης ,Golf Κασσάνδρας κλπ.

Λιμάνια,ΟΛΠ, ΟΛΘ και άλλα 10 περιφερειακά λιμάνια.

Διεθνής αερολιμένας Αθηνών και περίπου δέκα περιφερικά αεροδρόμια

Μαρίνες Αλίμου, Χίου ,Επιδαύρου,Ύδρας, Πόρου, Εγνατία Οδός, έσοδα από εθνικές οδούς

ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΟΔΙΕ, ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ, ΕΛΤΑ, ΟΤΕ, ΤΡΑΙΝΟΣΕ, Ελληνικά Πετρέλαια, , Φυσικό Αέριο, Αστικές Συγκοινωνίες

Νησιά , βραχονησίδες δημόσιες εκτάσεις και παραλίες ,

Τρέχοντα και μελλοντικά έσοδα από εκμετάλλευση παραγωγικών πόρων όπως οι υδρογονάνθρακες αλλά και διάφορες πηγές κρατικών εσόδων, όπως λχ. οι φόροι σε ποτά και τσιγάρα.

Παράλληλα, με γοργούς ρυθμούς προωθείται και η υποχρεωτική πώληση με ταχύτατες διαδικασίες όλων των περιουσιακών στοιχείων ελληνικών τραπεζών ( θυγατρικές τράπεζες, ασφαλιστικές και διάφορες επιχειρήσεις) στο εξωτερικό και ιδιαίτερα στα Βαλκάνια, στην Τουρκία, Αίγυπτο, κλπ.

Αυτός ο τρομακτικός εφιάλτης του ξεπουλήματος, φτωχοποίησης και υποτέλειας της χώρας, δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνει πραγματικότητα. Οι ευθύνες των πραγματικών αριστερών, πατριωτικών, δημοκρατικών δυνάμεων είναι τεράστιες. Η ώρα της κρίσης πλησιάζει και το κάλεσμα της ιστορίας δεν μπορεί να περιμένει.

Δευτέρα 20 Ιουλίου 2015

ΠΗΓΗ: ISKRA.GR

Tου ΚΩΣΤΑ ΛΑΠΑΒΙΤΣΑ*  

O ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε τις εκλογές έχοντας ως στρατηγική του να πετύχει ριζοσπαστική αλλαγή στην Ελλάδα και την Ευρώπη μέσα στα πλαίσια του ευρώ. Στη λογική αυτή, η κυβέρνηση έκανε πεντάμηνες διαπραγματεύσεις με τους «εταίρους» με στόχο έναν «έντιμο συμβιβασμό».  

Η στρατηγική αυτή δυστυχώς αποδείχθηκε τελείως αποτυχημένη γιατί ριζοσπαστική αλλαγή εντός του ευρώ είναι αδύνατη. Η ΟΝΕ διέπεται από δομική προσκόλληση στη λιτότητα.

Οι διαπραγματεύσεις κατέληξαν σε ένα εντελώς προβλέψιμο εκβιασμό, ο οποίος οδήγησε σε μία απολύτως ετεροβαρή συμφωνία για την Ελλάδα, βάση για το τρίτο μνημόνιο.  

Πέντε στοιχεία είναι χαρακτηριστικά:  

1. Η συμφωνία επιβάλλει μεγάλη αύξηση της φορολογίας, που υπολογίζεται σε 3,8 δις ετησίως, δηλαδή περίπου 2% του ΑΕΠ. Από το ποσό αυτό προβλέπεται ότι 3,2 δις θα προκύψουν «παραμετρικά», δηλαδή από φόρους εγνωσμένης απόδοσης και μόλις 600 εκ από την υποτιθέμενη σύλληψη της φοροδιαφυγής. Τα 2,3 από τα «παραμετρικά» δις θα έρθουν από την αύξηση του ΦΠΑ και τα 400 εκ από την αύξηση της φορολογίας επιχειρήσεων. Τα υπόλοιπα 500 εκ από ένα πλέγμα άλλων φόρων, μερικοί εκ των οποίων έχουν κάποιο αναδιανεμητικό περιεχόμενο, όπως ο φόρος πολυτελούς διαβίωσης που αναμένεται να αποδώσει 50 εκ. Ο κύριος όγκος των εσόδων όμως θα προκύψει από τον ΦΠΑ που είναι έμμεσος και εγγενώς άδικος φόρος. Το χτύπημα στην κατανάλωση και τις επενδύσεις θα είναι μεγάλο, οδηγώντας την οικονομία σε ύφεση το 2015-6.  

2. Η συμφωνία επιτείνει την κοινωνική ανισότητα γιατί

Ι) η αύξηση των φόρων θα προκύψει κατά κύριο λόγο από τον ΦΠΑ,

ΙΙ) θα πληγούν οι συνταξιούχοι με απάλειψη των ΄πρόωρων’ συνταξιοδοτήσεων και επέκταση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης στα 67, με μειώσεις στις κατώτερες συντάξεις γήρατος, με κατάργηση του ΕΚΑΣ, με μείωση των επικουρικών και αύξηση των δαπανών για την περίθαλψη. Επίσης, θα ενεργοποιηθεί η ρήτρα μηδενικού ελλείμματος στα ταμεία από τον Οκτώβριο του 2015.

ΙΙΙ) θα υπάρξει αύξηση της ανεργίας λόγω της ύφεσης.  

3. Η συμφωνία διογκώνει περαιτέρω το δημόσιο χρέος της χώρας γιατί με το νέο μνημόνιο η Ελλάδα θα δανειστεί περίπου 85 δις την τριετία 2015-8, κατά κύριο λόγο από τον ESM. Σχεδόν 50 από αυτά θα χρησιμοποιηθούν για να αποπληρωθεί το υπάρχον χρέος στην ΕΚΤ και το ΔΝΤ. Θα αλλάξει έτσι και η συνολική δομή του ελληνικού χρέους, με κάποια επιμήκυνση της μέσης διάρκειας και μείωση των μέσων επιτοκίων. Αλλά δεν πρόκειται να υπάρξει διαγραφή της ονομαστικής αξίας του χρέους. Παράλληλα, οι δανειστές έκαναν μια γενικόλογη δήλωση ότι θα επανεξετάσουν την αναδιάρθρωση του μεγάλου μέρους του χρέους που έχει δεκαετή περίοδο χάριτος και θα αρχίσει να αποπληρώνεται μετά το 2022.  

4. Η συμφωνία δεν έχει αναπτυξιακό περιεχόμενο γιατί τα 35 δις που υποτίθεται ότι θα διατεθούν στην Ελλάδα σε 3 με 5 χρόνια δεν είναι νέα ποσά, αλλά ένας συνδυασμός από κονδύλια της ΕΕ που ήδη έχουν εγκριθεί για τη χώρα μας. Είναι άκρως αμφίβολο ότι τα ποσά αυτά θα μπορέσουν να εκταμιευθούν εμπροσθοβαρώς για να τονωθούν οι επενδύσεις.  

5. Η συμφωνία έχει νεοαποικιακό χαρακτήρα, χωρίς προηγούμενο στην ΕΕ, γιατί:  

Ι) Η Ελλάδα εξαναγκάζεται σε μεταβολή του κώδικα πολιτικής δικονομίας πράγμα που θα έχει επιπτώσεις στο σύστημα δικαιοσύνης και σε θέματα προστασίας της πρώτης κατοικίας.  

ΙΙ) Η Ελλάδα αποδέχεται πρόγραμμα βαθιάς αλλαγής της δημόσιας διοίκησης, το οποίο θα διαμορφωθεί και θα εποπτεύεται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

ΙΙΙ) Η Ελλάδα θα σχηματίσει ανεξάρτητο ταμείο ύψους 50 δις, υπό την εποπτεία των ευρωπαϊκών θεσμών, το οποίο θα εκποιεί δημόσια περιουσία μέσω ιδιωτικοποιήσεων. Τα πρώτα 25 δις θα χρησιμοποιηθούν για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Αν προκύψει κάτι πέραν αυτών, το 50% θα πάει στην αποπληρωμή του χρέους και το άλλο 50% για επενδύσεις. Στην πράξη η ρευστοποιημένη δημόσια περιουσία θα πάει στις τράπεζες.  

ΙV) Η Ελλάδα αποδέχεται αλλαγή στο καθεστώς διοίκησης της ΕΛΣΤΑΤ που μετατρέπεται σε όργανο ελέγχου και αστυνόμευσης των υποχρεώσεων της χώρας.  

Είναι φανερό ότι η συμφωνία που αποδέχθηκε η ελληνική κυβέρνηση διέπεται από τα οικονομικά της τρέλας και θα πλήξει βαρύτατα τον παραγωγικό τομέα. Ειδικότερα οι αγρότες θα περιέλθουν σε απόγνωση, καθώς η φορολόγησή τους θα εκτιναχθεί από το 13% στο 26%, θα κληθούν να προκαταβάλουν το 100% των φόρων του επόμενου έτους και θα απαλειφθεί η επιδότηση στο πετρέλαιο κίνησης. Ο μόνος ωφελημένος από τη συμφωνία θα είναι οι τράπεζες, οι οποίες αναμένεται να εξασφαλίσουν από 10 έως 25 δις για την ανακεφαλαιοποίησή τους. Τέλος, το χρέος θα παραμείνει ο βραχνάς της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας για πολλά χρόνια. Το ίδιο το ΔΝΤ εκτιμά ότι ο λόγος χρέους προς ΑΕΠ το αμέσως επόμενο διάστημα θα προσεγγίσει το 200%.  

Το παράδοξο είναι ότι η ελληνική κυβέρνηση διατρανώνει σε όλους τους τόνους ότι πρόκειται για μια πολύ κακή συμφωνία. Θεωρεί όμως ότι είναι αναγκασμένη να την αποδεχθεί γιατί η εναλλακτική επιλογή θα ήταν, λέει, μια άτακτη χρεοκοπία και έξοδος από το ευρώ, που θα έφερνε απόλυτη καταστροφή στη χώρα και στο λαό. Ζητά μάλιστα επιτακτικά από όσους ασκούν κριτική να δηλώσουν τις άλλες ρεαλιστικές εναλλακτικές που υπήρχαν το βράδυ πριν την υπογραφή της συμφωνίας. Λέει, τέλος, ότι η συμφωνία κερδίζει χρόνο κρατώντας την κυβέρνηση της Αριστεράς ζωντανή ώστε να αγωνιστεί για την ελάφρυνση των επιπτώσεων στα λαϊκά στρώματα, ίσως με τη θεσμοθέτηση «αντίρροπων» μέτρων.  

Είναι, φυσικά, απολύτως παράδοξο να προβάλλεται ο ωμός εκβιασμός των δανειστών ως λόγος για να συγκατανεύσουν αυτοί που τον είχαν προβλέψει. Γιατί επέτρεψε η κυβέρνηση στον εαυτό της να φτάσει στο σημείο της απόλυτης ασφυξίας, ενώ είχαν υπάρξει δεκάδες προειδοποιήσεις και προτάσεις για μια άλλη πορεία;  

Αλλά το πραγματικό πρόβλημα με τη θέση της κυβέρνησης είναι αλλού. Η λογική της «ρεαλιστικής» αποδοχής της συμφωνίας είναι τελείως εσφαλμένη και δείχνει ότι το μάθημα από την κατάρρευση της προηγούμενης στρατηγικής δεν έγινε αντιληπτό. Δεν πρόκειται να υπάρξει κερδισμένος χρόνος, ούτε θα βρεθούν «αντίρροπα» μέτρα που θα απαλύνουν τις τραγικές επιπτώσεις της συμφωνίας.  

Οι δανειστές επιδιώκουν την ομαλή εξυπηρέτηση του τεράστιου χρέους, πράγμα που σημαίνει ότι η χώρα θα αναγκαστεί να στοχεύει σε πρωτογενή πλεονάσματα, τα οποία δεν θα μπορεί να πετύχει χωρίς να αυξάνει τους φόρους, ή να περικόπτει τις δαπάνες. Δεν υπάρχουν «αντίρροπα» μέτρα ελάφρυνσης στο πλαίσιο αυτό. Επιπλέον, η επιτήρηση από πλευράς τρόικας θα είναι τόσο σκληρή και συνεχής που δεν θα είναι δυνατόν να αφεθούν τα μέτρα να ατονήσουν στην πράξη, κατά τον γνωστό ελληνικό τρόπο.  

Ο χρόνος θα λειτουργεί κατά της κυβέρνησης γιατί οι επιπτώσεις της συμφωνίας στο εισόδημα, την απασχόληση, την επιχειρηματική δραστηριότητα, κλπ., θα είναι τόσο αρνητικές που οι λαϊκές αντιδράσεις δεν θα αργήσουν. Η προοπτική, τέλος, να αντισταθμιστεί ο αρνητικός αντίκτυπος με μια επίθεση κατά της διαφθοράς και της διαπλοκής φέρνει χαμόγελο στα χείλη. Το μνημονιακό διαπλεκόμενο στρατόπεδο πανηγυρίζει για τη συμφωνία γιατί γνωρίζει ότι θριάμβευσε η στρατηγική της παραμονής στην ΟΝΕ μέσω λιτότητας. Αυτός είναι και ο ασφαλέστερος τρόπος για να προασπίσει τα στενά του συμφέροντα. Η διεφθαρμένη ελίτ που κατέστρεψε τη χώρα μας τις τελευταίες δεκαετίες δεν κινδυνεύει καθόλου στις συνθήκες του τρίτου μνημονίου.  

Το πλέον παράλογο όμως είναι ότι η συμφωνία είναι τόσο οικονομικά ανερμάτιστη που πιθανότατα θα αποδειχθεί ανεφάρμοστη στην πράξη. Η Ελλάδα θα συνεχίσει να κυνηγάει την ουρά της, επιβάλλοντας μέτρα και επιδιώκοντας πλεονάσματα, καθώς η οικονομία και η κοινωνία της θα αποσυντίθενται. Οι επιπτώσεις στην κρατική μηχανή και τις δυνάμεις ασφαλείας θα είναι καταλυτικές. Η προοπτική εξόδου από την ΟΝΕ θα προκύψει ξανά στην πράξη και σύντομα.  

Στο πλαίσιο αυτό η πραγματική εναλλακτική είναι μια: προετοιμασία για συντεταγμένη και ασφαλή έξοδο από την ΟΝΕ, ώστε να μπορέσουν να εφαρμοστούν οι απαραίτητες ριζοσπαστικές αλλαγές στη χώρα. Ο χρόνος είναι λίγος – μερικοί μήνες μέσα στους οποίους θα αρχίσουν να φαίνονται τα αποτελέσματα της συμφωνίας και να υπάρχουν αντιδράσεις. Στο διάστημα αυτό η κυβέρνηση θα διαπραγματεύεται παράλληλα το νέο μνημόνιο με του δανειστές.  

Οι κοινοβουλευτικές και κομματικές συλλογικότητες του ΣΥΡΙΖΑ μπορούν ακόμη να παίξουν πολύ σημαντικό ρόλο στο έργο αυτό, αρκεί να υπάρξει ενότητα και κοινή στόχευση. Η προετοιμασία του εναλλακτικού σχεδίου πρέπει να αρχίσει αμέσως, καθώς η βάση υπάρχει και είναι επεξεργασμένη. Απομένει η πολιτική βούληση, έστω και τώρα.

*Πηγή: costaslapavitsas.blogspot.gr

Τετάρτη 22 Ιουλίου 2015