Τη μεγαλύτερη ποσοστιαία αύξηση στη διακίνηση κοντέινερ, τα πέντε χρόνια (2009-2013), που αγγίζει το 476%, μεταξύ 50 λιμανιών παγκοσμίως, παρουσιάζει το λιμάνι του Πειραιά και συγκεκριμένα στις προβλήτες δύο και τρία που διαχειρίζεται ο ΣΕΠ (Cosco) και στην ένα που διαχειρίζεται ο ΟΛΠ.

Σύμφωνα με στοιχεία της Διεθνούς Ένωσης Λιμένων (IAPH - International Associaton of Ports and Harbors) το λιμάνι του Πειραιά από 665.000 TEUs το 2009 έφτασε τα 3.163.000 TEUs το 2013, σημειώνοντας αύξηση 476%!

Το 2014 η διακίνηση εμπορευματοκιβωτίων στο λιμάνι του Πειραιά υπολογίζεται στα 3.700.000 TEUs. Στη δεύτερη θέση, βρίσκεται το λιμάνι του Duisburg στη Γερμανία, που από τα 935.000 TEUs το 2009 έφθασε στα 3.000.000 TEUs (αύξηση 321%). Ακολουθούν τα κινεζικά λιμάνια Dalian με ποσοστιαία αύξηση 239%, Taicang με 216% και Yingkou 209%. Στην έκτη θέση, με αύξηση 184% στην πενταετία βρίσκεται το λιμάνι Ambarli της Κωνσταντινούπολης. Αναφορικά με τα 18 Ευρωπαϊκά λιμάνια, τα οποία δεν συγκαταλέγονται στην αρχική λίστα των 50, ο Πειραιάς κατέλαβε την πενταετία 2009-2013 βρίσκεται στην 8η θέση.

Πρώτο λιμάνι είναι το Ρότερνταμ με αύξηση 119% στη διακίνηση κοντέινερ, ακολουθεί το Αμβούργο με αύξηση 133%, η Αμβέρσα του Βελγίου με αύξηση 117%, το Bremerhaven της Γερμανίας με 129% και το λιμάνι της Βαλένθιας στην Ισπανία με αύξηση 118%.

Στα 8 Μεσογειακά Λιμάνια, τα οποία απαρτίζουν ξεχωριστή κατηγορία, ο Πειραιάς βρίσκεται στην τρίτη θέση την πενταετία 2009-2013, ενώ στην πρώτη είναι το Ισπανικό Algeciras με αύξηση 148% στη διακίνηση κοντέινερ και της Βαλένθια με αύξηση 118%.

ΞΕΠΟΥΛΑΝΕ ΤΟ ΥΠΕΡΚΕΡΔΟΦΟΡΟ ΛΙΜΑΝΙ!

Στο μεταξύ έως τέλος Οκτωβρίου, χωρίς καμία καθυστέρηση, θα έχουν υποβληθεί οι δεσμευτικές προσφορές για την απόκτηση πλειοψηφικού πακέτου μετοxών του ΟΛΠ σχολίασε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ στέλεχος του ΤΑΙΠΕΔ.

Το υπερκερδοφόρο λιμάνι - φιλέτο οδεύει ολοταχώς στα χέρια ιδιωτών αρπακτικών!

Έως τότε από το νέο υπουργό Ναυτιλίας και το ΤΑΙΠΕΔ αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί το σχέδιο νόμου που θα αφορά τη νέα σύμβαση παραχώρησης μεταξύ του ελληνικού δημοσίου και ΟΛΠ που θα πρέπει να περάσει από τη Βουλή και θα ορίζει τους όρους χρήσης και εκμετάλλευσης της γης, των κτισμάτων και της υποδομής της χερσαίας ζώνης του λιμανιού, το ποσοστό του ετήσιου ανταλλάγματος προς το κράτος (που αυτή τη στιγμή είναι 2% επί του κύκλου εργασιών), ενώ θα αφαιρεθούν από τον Οργανισμό Λιμένος Πειραιώς οι διοικητικές και ρυθμιστικές εξουσίες.

Παράλληλα θα δημιουργηθεί μια αρχή λιμένος (port authority), που θα ασκεί διοίκηση, και σε αυτήν θα μεταφερθούν οι διοικητικές και ρυθμιστικές εξουσίες του ΟΛΠ.

Ανάλογα με τις επενδύσεις που θα γίνουν στον ΟΛΠ από το νέο επενδυτή, θα διατεθεί στη συνέχεια και επιπλέον ποσοστό μέχρι και το 67% συνολικά της επιχείρησης.

Οι βασικοί διεκδικητές για το λιμάνι του Πειραιά είναι η κινεζική Cosco και η δανέζικη APM Terminals και η ICTS από τις Φιλιππίνες..

Επίσης οκτώ επενδυτικά σχήματα έχουν εκφράσει ενδιαφέρον για την απόκτηση του 67% του μετοχικού κεφαλαίου της Οργανισμός Λιμένος Θεσσαλονίκης Α.Ε.. Πρόκειται για τις εταιρείες 1.APM Terminals, B.V. 2.Deutsche Invest Equity Partners, GmbH 3. Duferco Participations Holding S.A.4. International Container Terminal Services, Inc 5.Mitsui & Co., Ltd. 6. P&O Steam Navigation Company (DP World) 7.Russian Railways JSC / GEK TERNA S.A. 8.Yilport Holding Inc.

Υπενθυμίζουμε , ότι σύμφωνα με το Μνημόνιο 3 για τον ΟΛΠ προβλέπεται η ολοκλήρωση των διαγωνισμών και η ψήφιση των συμβάσεων από την Βουλή τον Φεβρουάριο του 2016.

Τρίτη 22 Σεπτεμβρίου 2015

πηγη: iskra.gr

MΙΣΟ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟ ΕΞ ΑΥΤΩΝ ΟΙ ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΑ ΑΝΕΡΓΟΙ! ΚΑΛΠΑΖΕΙ Η ΑΝΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ!

ΜΟΛΙΣ 100.000 ΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΕΠΙΔΟΜΑ

Σε πρωτοφανή επίπεδα καλπάζει η ανεργία ! Οι εγγεγραμμένοι άνεργοι έφτασαν στους 815.434 τον Αύγουστο του 2015 στο μητρώο του ΟΑΕΔ. 

Εξ αυτών 456.285 ή το 55,96% είναι εγγεγραμμένοι για χρονικό διάστημα ίσο ή και περισσότερο των 12 μηνών και 359.149 ή ποσοστό 44,04% είναι εγγεγραμμένοι στο μητρώο του ΟΑΕΔ για χρονικό διάστημα μικρότερο των 12 μηνών.

Οι άνδρες εγγεγραμμένοι στο μητρώο του ΟΑΕΔ ανήλθαν τον Αύγουστο στους 310.489 (ποσοστό 38,08%) και οι γυναίκες στις 504.945 (ποσοστό 61,92%).

Το σύνολο των εγγεγραμμένων λοιπών (μη αναζητούντων εργασία), για τον μήνα Αύγουστο 2015, ανήλθε σε 130.703 άτομα. Από αυτά 70.722 (ποσοστό 54,11%) είναι εγγεγραμμένα στο μητρώο του ΟΑΕΔ για χρονικό διάστημα ίσο ή και περισσότερο των 12 μηνών και 59.981 (ποσοστό 45,89%) είναι εγγεγραμμένα στο μητρώο του ΟΑΕΔ για χρονικό διάστημα μικρότερο των 12 μηνών.

Το σύνολο των επιδοτούμενων ανέργων, για τον μήνα Αύγουστο 2015, ήτοι ο αριθμός των δικαιούχων που πληρώθηκαν εντός του μήνα ανήλθε σε 106.350 άτομα, από τα οποία οι 102.969 (ποσοστό 96,82%) είναι κοινοί και λοιπές κατηγορίες επιδοτουμένων και οι 3.381 (ποσοστό 3,18%) είναι εποχικοί τουριστικών επαγγελμάτων. Οι άνδρες ανέρχονται σε 43.853 (ποσοστό 41,23%) και οι γυναίκες σε 62.497 (ποσοστό 58,77%).

Από το σύνολο των επιδοτουμένων ανέργων 85.546 (ποσοστό 80,44%) είναι κοινοί, 3.061 (ποσοστό 2,88%) είναι οικοδόμοι, 3.381 (ποσοστό 3,18%) είναι εποχικοί τουριστικών επαγγελμάτων, 1.191 (ποσοστό 1,12%) είναι εποχικοί λοιποί (αγροτικά), 13.027 (ποσοστό 12,25%) είναι εκπαιδευτικοί, και 144 (ποσοστό 0,14%) είναι λοιποί.

Φυσικά η εκτίναξη αυτή της ανεργίας δεν έπεσε από τον ουρανό αλλά αποτέλεσε και αποτελεί βασικό πυλώνα στο πλαίσιο της κοινωνικά βάρβαρης διαδικασίας της εσωτερικής υποτίμησης.

Οι μνημονιακές πολιτικές των τελευταίων πέντε χρόνων στη χώρα μας δημιούργησαν μια οικονομική και κοινωνική «έρημο», καταστρέφοντας τον παραγωγικό ιστό και στέλνοντας στον «καιάδα» της ανεργίας εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες!

Την επομένη των εκλογών της 20ης Σεπτέμβρη με τις σαρωτικες επιπτώσεις του τρίτου μνημονίου να μην έχουν ακόμα φανεί, έρχονται τα στοιχεία του ΟΑΕΔ για την ανεργία να προσγειώσουν την πληττόμενη κοινωνική πλειοψηφία και να αποτελέσουν θλιβερή υπενθύμιση των επιπτώσεων των μνημονιακών πολιτικών.

Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου 2015

πηγη: iskra.gr

Με πρωτοβουλία εργατικών σωματείων και άλλων κοινωνικών και πολιτικών συλλογικοτήτων πραγματοποιήθηκε στις 18/9/2015 μαζική συγκέντρωση στον χώρο επί της οδού Τσαλδάρη που δολοφονήθηκε από την Χρυσαυγίτικη νεοναζιστική συμμορία ο αγωνιστής Παύλος Φύσσας.

Το ανοικτό αντιφασιστικό κάλεσμα στον χώρο εκτέλεσης του Π. Φύσσα απηύθυναν από κοινού οι φορείς ΠΕΝΕΝ, Σύλλογος εκπαιδευτικών Κερατσινίου – Περάματος Νίκος Πλουμίδης, Σύλλογος εκπαιδευτικών Νίκαιας – Πειραιά, Σωματείο εργαζομένων δήμου Νίκαιας, η τοπική επιτροπή ΕΙΝΑΠ νοσοκομείου Νίκαιας, ATTACKστην ανεργία και την επισφάλεια, Αντιναζιστική πρωτοβουλία Πειραιά, Εργατική Λέσχη Κερατσινίου – Δραπετσώνας, Εργατική Λέσχη Νέας Ιωνίας, Εργατική Λέσχη Νέας Σμύρνης, ΚΕΕΡΦΑ Κερατσινίου – Νίκαιας.

Με ξεχωριστή δική τους ανακοίνωση - κάλεσμα στον ίδιο χώρο απηύθυναν το Ε.Κ.Πειραιά, η Ένωση μονίμων και δοκίμων λιμενεργατών ΟΛΠ, η κίνηση απελάστε τον ρατσισμό. Ανάλογα καλέσματα έκαναν η Λαϊκή Ενότητα, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και άλλες πολιτικές, κοινωνικές και αντιφασιστικές συλλογικότητες. Επίσης οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ πραγματοποίησαν ανάλογο συλλαλητήριο ξεχωριστά στην πλατεία Ζαρντέν στην Αμφιάλη.

Να σημειωθεί ότι ο χώρος του μνημείου που δολοφονήθηκε ο Παύλος Φύσσας είχε κατακλεισθεί από νωρίς το απόγευμα από εκατοντάδες αντιφασίστες πολίτες από το Κερατσίνι και από τις άλλες συνοικίες του Πειραιά και της Αθήνας.

Στην συγκέντρωση απηύθυναν χαιρετισμούς εκπρόσωποι της οργανωτικής επιτροπής που συνδιοργάνωσαν την συγκέντρωση και το συλλαλητήριο.

Πρώτος ομιλητής ήταν ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ Αντώνης Νταλακογεώργος ο οποίος μεταξύ των άλλων τόνισε και τα παρακάτω:

«Η εν ψυχρώ δολοφονία του αγωνιστή Παύλου Φύσσα απετέλεσε το αποκορύφωμα της εγκληματικής δράσης της Χρυσής Αυγής η οποία στηρίχθηκε από τις δυνάμεις του πολιτικού και οικονομικού κατεστημένου που στήριξαν και πρόβαλαν το «θεάρεστο έργο της» και οι οποίοι είχαν προνομιακή προβολή από αρκετά αστικά ΜΜΕ.

Δυνάμεις του κατεστημένου ενώ γνώριζαν άριστα την εγκληματική της δράση συστηματικά την αποσιωπούσαν, την υπέθαλπαν και την συγκάλυπταν. Το ίδιο αφορά και τις επίσημες αρχές όπως δυνάμεις της ελληνικής αστυνομίας, των ΜΑΤ που σε πολλές περιοχές της χώρας και της πρωτεύουσας συνεργάζονταν μαζί της και την ενθάρρυναν στην ρατσιστική και νεοναζιστική δράση της.

Ανάλογη στάση είχαν και οι δικαστικές αρχές οι οποίες επί μακρόν αδρανούσαν για τις εγκληματικές επιθέσεις σε βάρος εκατοντάδων μεταναστών στις γειτονιές της Αθήνας και του Πειραιά.

Χαρακτηριστικές περιπτώσεις είναι η δολοφονία του Πακιστανού μετανάστη του Σαχζάντ Λουκμάν , η επίθεση σε Αιγύπτιους ναυτικούς στην ιχθυόσκαλα του Κερατσινίου, η οργανωμένη και σχεδιασμένη επίθεση σε συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ στο Πέραμα και δεκάδες ακόμη εγκληματικές επιχειρήσεις που πραγματοποίησαν τα τελευταία χρόνια.

Το αστικό πολιτικό σύστημα όχι μόνο ολιγώρησε αλλά με τον τρόπο του ενίσχυσε την εγκληματική συμμορία, αδιαφόρησε για τις καταγγελίες των κινημάτων και των αντιφασιστικών και αντιρατσιστικών οργανώσεων.

Πρέπει να γίνει σαφές ότι η χρυσαυγίτικη φασιστική ομάδα αποτελεί την ιδεολογική και πολιτική συνέχεια του φασισμού όπως τον βίωσε η ανθρωπότητα στον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο, όπως τον βίωσε ο ελληνικός λαός με την Μεταξική δικτατορία 1936-1940, την φασιστική χούντα 1967-1974, τον φασισμό στην Ιταλία, στην Ισπανία στην Πορτογαλία και σε μια σειρά ακόμη ευρωπαϊκές χώρες.

Η ιδεολογία του φασισμού είναι συνυφασμένη με τον ρατσισμό, την ξενοφοβία, την διάκριση των ανθρώπων ανάλογα την φυλή, το χρώμα, το θρήσκευμα. Ιστορικά τόσο στην χώρα μας όσο και σε άλλες χώρες που αναπτύχθηκε και επικράτησε οδήγησε σε μαζικούς διωγμούς, στην κατάργηση των λαϊκών κατακτήσεων, των ελευθεριών και των δικαιωμάτων.

Αντίθετα με την δήθεν αντιμνημονιακή και αντισυστημική ρητορική της νεοναζιστικής οργάνωσης αυτή αποτελούσε και αποτελεί βασικό στήριγμα του κεφαλαιοκρατικού συστήματος, έδρασε και υπηρέτησε πιστά τις δυνάμεις του κεφαλαίου και είναι πλέον αποδεδειγμένο μεταξύ των άλλων ότι οι μεγαλοεργολάβοι στο Πέραμα και Εφοπλιστές τους παρείχαν ποικιλοτρόπως την στήριξη και την ενίσχυσή τους.

 Κατά συνέπεια κανέναν δεν πρέπει να εξαπατά η δήθεν αντιμνημονιακή ρητορική της, το εργατικό κίνημα, οι δυνάμεις της αριστεράς και των συλλογικών κινημάτων κατά του νεοφασισμού και του ρατσισμού πρέπει να πάρουν πρωτοβουλίες, να αναπτύξουν δράση μέσα στις γειτονιές, τις εργατικές συνοικίες, στους χώρους δουλειάς και στα σχολεία και να αποκρούσουν την νεοφασιστική ιδεολογία και πολιτική.

Η υπόθεση αυτή δεν πρέπει να είναι αποσπασματική ούτε να έχει επετειακό χαρακτήρα, αντίθετα πρέπει να είναι καθημερινή και να έχει στο κατόπι τους νεοφασίστες όπου αυτοί εμφανίζονται σε δημόσια παρουσία.

Από αυτήν την σκοπιά θεωρούμε θετική την πρωτοβουλία και την δράση των εργατικών σωματείων και του αντιφασιστικού κινήματος που με την πρωτοβουλία τους ματαίωσαν την προεκλογική φιέστα των φασιστών της Χρυσής Αυγής στο κέντρο του Πειραιά, στην πλατεία Κοραή στις 11/9/2015 και στην οποία η ΠΕΝΕΝ είχε την δική της σημαντική συμβολή.

Τέτοιες δράσεις και πρωτοβουλίες πρέπει να είναι στην ημερήσια δράση του εργατικού και αντιφασιστικού κινήματος. Η ιδεολογική και πολιτική απομόνωση της Χρυσαυγίτικης συμμορίας απαιτεί και επιβάλει συστηματική δουλειά, δράση και πρωτοβουλία».

Μετά το τέλος των χαιρετισμών οι συγκεντρωμένοι ακολούθησαν πορεία στους δρόμους και τις γειτονιές του Κερατσινίου όπου επικράτησαν τα συνθήματα κατά του φασισμού, τους ρατσισμού αλλά και συνθήματα υπέρ της αλληλεγγύης για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες.

Να σημειωθεί τέλος ότι η προσπάθεια μεμονωμένων γνωστών – αγνώστων να εισχωρήσουν στην πορεία, να την διασπάσουν και να την διαλύσουν απέτυχε φέτος παταγωδώς, αφού έγκαιρα η οργανωτική επιτροπή τους απομόνωσε και τους απομάκρυνε από τις γραμμές της συγκέντρωσης και της πορείας.

Για την ΠΕΝΕΝ

Ο Πρόεδρος                                                                         Ο Γεν. Γραμματέας

                         Νταλακογεώργος Αντώνης                                                   Κροκίδης Νικόλαος

Παναγιώτης Μαυροειδής

Το εκλογικό αποτέλεσμα πράγματι εντυπωσιάζει. Μετά από την προσυπογραφή του Τρίτου Πεντακομματικού Μνημονίου, την εν μια νυκτί μετατροπή του ΟΧΙ σε ΝΑΙ, τις εκατοντάδες αποχωρήσεις μελών και επιφανέστατων στελεχών, ο ΣΥΡΙΖΑ έμεινε εκλογικά αλώβητος.

Ποιοι θα ήταν όμως οι δρόμοι της εκλογικής πτώσης του  ΣΥΡΙΖΑ;

Συνοπτικά θα λέγαμε ότι ο κόσμος πίσω δε θέλει με τίποτα να γυρίσει, αλλά  και μπροστά δε βλέπει δρόμο.

Η ψήφος στο ΣΥΡΙΖΑ αυτό συμπυκνώνει: Στασιμότητα, αναμονή, κόπωση. Ο  ΣΥΡΙΖΑ εκλογικά νίκησε, πολιτικά έχει ηττηθεί. Δεν αντιπροσωπεύει πλέον την ελπίδα για το καλύτερα, αλλά το φόβο για το χειρότερο.

Ο συνηθισμένος τρόπος καταδίκης της κυβερνητικής πολιτικής, θα ήταν να υπάρξει μαζική μετακίνηση προς την ορατή εναλλακτική λύση της μεταπολίτευσης, δηλαδή τη ΝΔ. Είναι το πλέον συνηθισμένο σε όλες τις εναλλαγές στο πλαίσιο της δικομματικής αντιπαράθεσης στο τυπικό κοινοβουλευτικό σύστημα.

Τι θα λέγαμε αλήθεια τότε; «Συντριπτική η έκφραση της λαϊκής δυσαρέσκειας, άσχετα από τον αρνητικό και λαθεμένο τρόπο που εκφράζεται».

Ε λοιπόν τα πράγματα έχουν αλλάξει κατά ένα ενδιαφέροντα τρόπο: Το μίσος προς τα κλασσικά αστικά κόμματα εξουσίας, είναι εξαιρετικά βαθύ και αυτό μόνο θετικά μπορεί να ιδωθεί.

Θα μπορούσε η οργή για την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ να πάει στα κόμματα του σωλήνα, σε στυλ ΠΟΤΑΜΙ, που θέλησαν να πουλήσουν το «νέο», το «μοντέρνο» κλπ. Μόνο χαρά πρέπει να έχουμε για τη συντριβή του Σ. Θεοδωράκη.

Δεν είναι τυχαίο ότι σε αυτές τις εκλογές, από όλα αυτά τα νεοδεξιά, νεοσυστημικά κόμματα, μόνο προς τον Λεβέντη μετακινήθηκε κόσμος, με άγνοια ή υποτίμηση του κινδύνου και του ρόλου του.

Αν όχι πίσω σε ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ που είχαν βάλει τα κουστούμια για την κυβέρνηση, γιατί όχι μπροστά και αριστερά;

Ας το πούμε εξ αρχής:

Η απόδειξη της χρεωκοπίας και της δεξιάς αστικής μεταλλαγής του ΣΥΡΙΖΑ, δε θα πρέπει να θεωρείται ταυτόσημη με την απόδειξη της ορθότητας και της πληρότητας  της διεξόδου που προτείνεται από δυνάμεις που κινούνται στα αριστερά του.

Το ΚΚΕ, στην ουσία έχει αποσυρθεί από την προβολή μιας αριστερής εργατικής πολιτικής στον παρόντα πολιτικό χρόνο. Δεν  επιτέθηκε ποτέ με επιχειρήματα στις κορυφαίες επιλογές του ΣΥΡΙΖΑ (παραμονή στην ευρωζώνη, μετατροπή του ΟΧΙ σε ΝΑΙ), μιας και ποτέ δεν  διεκδίκησε ούτε πρότεινε άλλες επιλογές εδώ και τώρα προς όφελος των εργατικών και λαϊκών συμφερόντων. Για το ΚΚΕ η πολιτική είναι μια ιδιότυπη  διαρκής προεκλογική εκστρατεία, σχεδόν ιδεολογικού χαρακτήρα: «Βγάλτε συμπέρασμα, δώστε μου δύναμη να έλθει λαϊκή εξουσία και τότε όλα θα τακτοποιηθούν». Η γραμμή αυτή το οδηγεί σε απόλυτη στασιμότητα, αλλά  αποτελεί και «δικαίωση» (και όχι εμπόδιο) για τη δεξιά γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ.

Ενδιαφέρον και ελπίδα σε πολλούς προκάλεσε ο σχηματισμός της ΛΑΕ. Θεωρητικά θέλησε να αντιπροσωπεύσει το ΟΧΙ και την ανάγκη της ρήξης. Απέτυχε εκκωφαντικά στο ερώτημα «ρήξη ή όχι και πως;», «πείθοντας» τελικά τον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ, πως συνεκτική, τεκμηριωμένη εναλλακτική στην ευρω-υποταγή δεν υπάρχει. Δεν πρόκειται για επικοινωνιακή αδυναμία. Οι άνθρωποι της ΛΑΕ, χρόνια διαπαιδαγωγημένοι σε μια ορισμένη αντίληψη εντός ΣΥΡΙΖΑ και όχι μόνο, λίγο ως πολύ θεώρησαν τον κόσμο κουτό: «Δε θα του πούμε τι θα βρει μπροστά του, (όπως την ΕΕ, αλλά και τη βέβαιη συντριπτική αντίδραση του αστικού κόσμου), διότι έτσι θα τον  τρομάξουμε. Θα του δείξουμε αυτό που είναι εμπρός στη μύτη του, δηλαδή την κατάργηση των μνημονίων και μετά όλα θα έρθουν».  Το μόνιμο μότο ήταν «πως δεν είναι και κάτι ιδιαίτερο η έξοδος από ευρωζώνη», για να αποσυρθεί μάλιστα στο τέλος σχεδόν εντελώς, μετά την πίεση των συστημικών δυνάμεων συμπεριλαμβανόμενου του ΣΥΡΙΖΑ.

Λες και ο κόσμος δεν κάνει την αλυσίδα των συλλογισμών μόνος του και δεν αντιλαμβάνεται ότι κάθε πραγματικό βήμα ενάντια στη μνημονιακή πολιτική, απαιτεί με το καλημέρα αποφασιστική αναμέτρηση με την ΕΕ και τον κόσμο του κεφαλαίου. Έχει ερωτήματα για αυτήν και απαιτεί συζήτηση.  Λες και ο πολιτικός αντίπαλος δεν είχε ήδη σηκώσει τον πήχη, για να αποδείξει πως η αριστερά μόνο από κάτω μπορεί να περάσει.

Αυτά βέβαια στην καλύτερη περίπτωση, που τα παραπάνω θα τα βλέπαμε σαν θέματα τακτικής, διότι υπάρχουν και αυτοί (ασφαλώς λιγότεροι) που θεωρούν πράγματι πως με μια άλλη διαπραγμάτευση, όλα καλά θα πήγαιναν, ακόμη και εντός ευρωζώνης. Η υποστήριξη του Βαρουφάκη (αρχιτέκτονα της επαίσχυντης συμφωνίας του ΣΥΡΙΖΑ του eurogroup της 20^ης Φλεβάρη), ήταν η επιτομή αυτής της λογικής, αλλά και η οριστική καταδίκη της ΛΑΕ.

Σημαντική υποδήλωση της αδύνατης εναλλακτικής λύσης προς τα αριστερά στο αδιέξοδο του ΣΥΡΙΖΑ, αποτέλεσε η αυξημένη αποχή και ειδικά στη νεολαία.

Και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ;

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πάλεψε, μέσα σε όλα αυτά τα διόλου ευνοϊκά, με ένα σημαντικό μάλιστα πλήγμα στο εσωτερικό της με την αποχώρηση δύο οργανώσεων με εκατοντάδες μέλη και την προσχώρηση στη ΛΑΕ, με όλη την επικοινωνιακή αξιοποίηση του γεγονότος. Ακόμη χειρότερα ήταν τα πράγματα στη ΜΑΡΣ που οδηγήθηκε σε διάλυση. Ταυτόχρονα, όλα αυτά τα ρεύματα περιθωριοποιήθηκαν εντός της ΛΑΕ, μεταξύ της πρεμούρας επανεκλογής των (25!!) βουλευτών, του Ρωμανιά και του Φωτόπουλου.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ κράτησε ανοιχτή την υπόθεση όχι μόνο του αναγκαίου επαναστατικού αντικαπιταλιστικού πόλου (που τόσο λοιδορήθηκε), αλλά και του άλλου δρόμου της εξόδου από την ΕΕ, με ρήξη με το κεφάλαιο, για να ζήσει η εργαζόμενη κοινωνική πλειοψηφία.

Για να αποτελέσει ωστόσο πόλο αναφοράς ή για να συμβάλει σε ένα ευρύ ανατρεπτικό μέτωπο, απαιτούνται άλλα πράγματα. Τα συμπύκνωσε εύστοχα η ανακοίνωση του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση:

«Η αντικαπιταλιστική και κομμουνιστική αριστερά, οφείλει να αναλάβει τις ευθύνες της σε μια κατεύθυνση ανάταξης των αγώνων, ως βάση μιας αριστερής εργατικής και λαϊκής αντιπολίτευσης και αντεπίθεσης. Ο στόχος για ένα ευρύ αγωνιστικό μέτωπο ανατροπής της αντεργατικής καταιγίδας, προϋποθέτει την ανασυγκρότηση του εργατικού και λαϊκού κινήματος, τη δέσμευση κοινής δράσης όλων των μαχόμενων δυνάμεων της αριστεράς συμπεριλαμβανομένων του ΚΚΕ και της ΛΑΕ και ένα ισχυρότερο αντικαπιταλιστικό μέτωπο με τις πιο πρωτοπόρες δυνάμεις. Το ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα συμβάλουν σε σχετικές πρωτοβουλίες».

Το δίλλημα «επαναστατική λογοκοπία στη γωνία με περιορισμό σε ένα κριτικό λόγο ή ενσωμάτωση σε κοινοβουλευτικά ρεφορμιστικά ρεύματα για εξεύρεση ακροατηρίου αναγνώρισης», δεν αρμόζει σε κομμουνιστές και αγωνιστές της αντικαπιταλιστικής αριστεράς.

Θα το υπερβούμε δημιουργικά, με ενωτικό αλλά και απαιτητικό πνεύμα.

Με αυτοπεποίθηση πως δεν έχουμε καμία σταθεροποίηση του συστήματος μπροστά μας με το νέο γύρο εργατικής γενοκτονίας. Αντίθετα, κοινωνικές αναστατώσεις και εξεγερτικά γεγονότα, θα είναι στην ημερήσια διάταξη

Τον τελευταίο λόγο,  θα τον έχει η ανάδειξη της εργατικής αντικαπιταλιστικής πολιτικής με κομμουνιστικό ορίζοντα, σε σημείο αναφοράς, τόσο στο πεδίο των κοινωνικών αγώνων, όσο και στην πολιτική διαπάλη.

πηγη: pandiera.gr