Η κάλπη της 20ής Σεπτέμβρη έδωσε στον Αλ. Τσίπρα μια καθαρή πολιτική νίκη. Μια νίκη που ο ίδιος ετοιμάζεται να στρέψει με δριμύτητα ενάντια στα εργατικά και λαϊκά στρώματα.

Ο σχε­δια­σμός του καλ­πα­σμού προς τις εκλο­γές απέ­βλε­πε στην ανα­νέ­ω­ση της κυ­βερ­νη­τι­κής «νο­μι­μο­ποί­η­σης», πριν η κοι­νω­νι­κή πλειο­ψη­φία απο­κτή­σει –δια της εμπει­ρί­ας– σαφή και πικρή γνώση για το τι είναι το Μνη­μό­νιο 3 που έρ­χε­ται. Όμως, τώρα τα ψέ­μα­τα τε­λεί­ω­σαν. Η κυ­βέρ­νη­ση Τσί­πρα είναι υπο­χρε­ω­μέ­νη να επι­χει­ρή­σει στην πράξη να επι­βά­λει μια πο­λι­τι­κή όχι απλώς συ­νέ­χειας, αλλά κλι­μά­κω­σης της άγριας λι­τό­τη­τας.

Ένα με­γά­λο τμήμα των ερ­γα­τι­κών και λαϊ­κών στρω­μά­των ψή­φι­σαν τον Τσί­πρα ελ­πί­ζο­ντας σε μια πιο ήπια εφαρ­μο­γή του μνη­μο­νί­ου, σε μια μνη­μο­νια­κή πο­λι­τι­κή «με αν­θρώ­πι­νο πρό­σω­πο». Όμως και αυτή η ελ­πί­δα είναι κα­τα­δι­κα­σμέ­νη να απο­δει­χθεί αυ­τα­πά­τη. Η υπό­σχε­ση για «ισο­δύ­να­μα» ανα­κου­φι­στι­κά μέτρα ήταν προ­ε­κλο­γι­κή δη­μα­γω­γία. Οι ευ­ρω­η­γε­σί­ες ήδη προ­α­ναγ­γέλ­λουν ότι ο Οκτώ­βρης θα είναι μήνας κα­ται­γί­δας μνη­μο­νια­κών μέ­τρων. Και απέ­να­ντι σε χτυ­πή­μα­τα όπως αυτά που ετοι­μά­ζο­νται στο συ­ντα­ξιο­δο­τι­κό ή στο φο­ρο­λο­γι­κό δεν υπάρ­χει καμία «μαρ­με­λά­δα» που θα μπο­ρεί να γλυ­κά­νει το τε­ρά­στιο κό­στος που θα κλη­θούν να πλη­ρώ­σουν οι ερ­γα­ζό­με­νοι, οι συ­ντα­ξιού­χοι, οι αγρό­τες, οι φτω­χοί…

Απέ­να­ντι σε αυτή την πο­λι­τι­κή μόνη λύση είναι οι αγώ­νες από τα κάτω: οι απερ­γί­ες, οι δια­δη­λώ­σεις, οι κα­τα­λή­ψεις για την υπε­ρά­σπι­ση των βα­σι­κών ερ­γα­τι­κών και κοι­νω­νι­κών δι­καιω­μά­των. Η ανα­σύ­ντα­ξη μετά τη ζημιά που έγινε με την κα­τά­πτυ­στη συμ­φω­νία της 13ης Ιου­λί­ου, και που επι­βε­βαιώ­θη­κε στην κάλπη του Σε­πτέμ­βρη, μπο­ρεί να γίνει πραγ­μα­τι­κό­τη­τα μόνο με μιαν αντε­πί­θε­ση των κοι­νω­νι­κών αγώ­νων.

Αυτοί οι ανα­γκαί­οι αγώ­νες θα χρεια­στούν την Αρι­στε­ρά τους, θα χρεια­στούν τη συ­στη­μα­τι­κή δου­λειά ενός συ­γκρο­τη­μέ­νου τμή­μα­τος αγω­νι­στών-στριών, που θα πα­λέ­ψουν για να ξε­σπά­σουν και να νι­κή­σουν οι αγώ­νες της τάξης μας.

Ένας άλλος στό­χος του πο­λέ­μου τα­χύ­τη­τας που εξα­πέ­λυ­σε ο Αλ. Τσί­πρας ήταν η απο­μό­νω­ση και εξου­δε­τέ­ρω­ση αυτού ακρι­βώς του τμή­μα­τος της Αρι­στε­ράς, που αρ­νιό­ταν την υπο­τα­γή στα μνη­μό­νια και στις ευ­ρω­η­γε­σί­ες. Με την ασύ­στο­λη βο­ή­θεια των ΜΜΕ και τι­νά­ζο­ντας στον αέρα το ίδιο του το κόμμα, ο Τσί­πρας πέ­τυ­χε να κρα­τή­σει τη Λαϊκή Ενό­τη­τα για ελά­χι­στες ψή­φους εκτός κοι­νο­βου­λευ­τι­κής εκ­προ­σώ­πη­σης και τα πο­σο­στά του ΚΚΕ και της ΑΝΤΑΡ­ΣΥΑ σε επί­πε­δα απλής κα­τα­γρα­φής. Ήταν μια μάχη που χά­θη­κε, αλλά σε έναν πό­λε­μο που τώρα αρ­χί­ζει.

Αυτό το τμήμα της Αρι­στε­ράς οφεί­λει να συ­νε­χί­σει, συν­δέ­ο­ντας τις προ­ο­πτι­κές του με τη δυ­να­μι­κή των κοι­νω­νι­κών αγώ­νων. Ανα­λαμ­βά­νο­ντας την ευ­θύ­νη για την ορ­γά­νω­ση της κοι­νω­νι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης. Αλλά και χτί­ζο­ντας τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις για να πα­ρου­σια­στεί απέ­να­ντι στο μπλοκ των νέων μνη­μο­νια­κών δυ­νά­με­ων το πο­λι­τι­κό αντί­πα­λο δέος που είναι πιο ανα­γκαίο από ποτέ, αλλά που είναι επί­σης και εφι­κτό.

πηγη: rproject.gr

1. Συνεδρίασε το Πολιτικό Συμβούλιο της Λαϊκής Ενότητας για μια πρώτη εκτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος και για τον προγραμματισμό δράσης μέχρι το τέλος του χρόνου.

Το Πολιτικό Συμβούλιο ευχαριστεί θερμά τους 155.000 πολίτες που υποστήριξαν με την ψήφο τους τη Λαϊκή Ενότητα, απορρίπτοντας τον πολιτικό και συναισθηματικό εκβιασμό, ξεπερνώντας την προσπάθεια τρομοκράτησης του εκλογικού σώματος. Χαιρετίζει τα μέλη και τους φίλους της Λαϊκής Ενότητας, που έδωσαν με αυταπάρνηση και ανιδιοτέλεια τον εκλογικό αγώνα. Αυτή η αγωνιστική προσφορά μας επωμίζει ευθύνες και ενισχύει την αποφασιστικότητά μας να συνεχίσουμε τη μεγάλη προσπάθεια που μόλις ξεκινήσαμε.

2. Το εκλογικό αποτέλεσμα αντικατοπτρίζει την απογοήτευση και τη σύγχυση που προκάλεσε σε μεγάλο μέρος των λαϊκών στρωμάτων η  επιβολή του τρίτου Μνημονίου. Το γεγονός ότι αυτή η σοβαρή ήττα ήρθε αμέσως μετά τη μεγάλη ανάταση του «ΟΧΙ» και συνομολογήθηκε από μια ηγεσία που μιλάει στο όνομα της Αριστεράς, έδωσε ακόμη μεγαλύτερη δύναμη στη λογική του «δεν υπάρχει άλλος δρόμος».

Στην παρούσα Βουλή, κυριαρχούν συντριπτικά οι δυνάμεις που θα υποστηρίξουν την εφαρμογή του τρίτου Μνημονίου και των εφαρμοστικών νόμων. Η εκλογική ποσοστιαία άνοδος της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής αποτελεί ανησυχητική προειδοποίηση. Η δύναμη που αγωνίζεται για μια μάχιμη, ριζοσπαστική, εναλλακτική λύση για το σήμερα, και όχι για το ακαθόριστο μέλλον, η Λαϊκή Ενότητα, έμεινε για πολύ λίγους ψήφους εκτός Βουλής.

3. Το εκλογικό αποτέλεσμα της Λαϊκής Ενότητας υπολείπεται κατά πολύ των προσδοκιών μας. Σε αυτό συνέτειναν προφανείς, αντικειμενικοί παράγοντες. Ένας πολιτικός σχηματισμός που γεννήθηκε μόλις 28 ημέρες πριν από τις εκλογές- εξπρές, χωρίς οικονομικά μέσα, με το σύνολο σχεδόν των μέσων ενημέρωσης εχθρικά τοποθετημένα απέναντί του, ήταν αναπόφευκτο να αντιμετωπίσει τεράστια προβλήματα οργάνωσης και επικοινωνίας.

Στους αντικειμενικούς αυτούς παράγοντες ήρθαν, ωστόσο, να προστεθούν ανεπάρκειες, αδυναμίες και αστοχίες της εκλογικής μας καμπάνιας. Υποτιμήσαμε την απογοήτευση που προκάλεσε σε μεγάλο μέρος του κόσμου του “ΟΧΙ” η συνθηκολόγηση της 13ης Ιουλίου, γεγονός που οδηγούσε μεγάλο μέρος του εκλογικού σώματος και ιδίως της νεολαίας στην αποχή. Δεν αντιληφθήκαμε έγκαιρα την πίεση που ασκούσε σε αριστερούς πολίτες η ψεύτικη, τεχνητή εικόνα “ντέρμπι” μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ - ΝΔ, όπως και τον κίνδυνο να μείνουμε εκτός Βουλής. Κρίσιμα κενά υπήρξαν στην ανάδειξη των αντιλαϊκών μέτρων του τρίτου μνημονίου και ιδίως στην επεξεργασία και την επικοινωνιακή προβολή της εναλλακτικής, ριζοσπαστικής μας πρότασης για τον τερματισμό της λιτότητας, την προώθηση ενός νέου προτύπου παραγωγικής και κοινωνικής ανάπτυξης και την αναδιανομή του πλούτου, με ορίζοντα τον σοσιαλισμό. Η πρόταση μας αυτή περιλαμβάνει (ως εργαλείο και όχι ως αυτοσκοπό) την έξοδο από την ευρωζώνη με τη διαμόρφωση εθνικού νομίσματος, μια θέση η οποία ήταν δύσκολο να εξηγηθεί πειστικά εν μέσω προεκλογικής περιόδου και καταστροφολογίας από όλες τις συστημικές δυνάμεις, πράγμα που προκάλεσε σοβαρές δυσχέρειες στην ανάπτυξη της εκλογικής επιρροής μας. Γενικότερα προβλήματα φυσιογνωμίας και ταυτότητας έπαιξαν επίσης το ρόλο τους.

Η συζήτηση στις τοπικές επιτροπές της Λαϊκής Ενότητας θα εμπλουτίσει  τον γόνιμο προβληματισμό με αυτοκριτικό πνεύμα, αλλά και με την πεποίθηση ότι χάσαμε μια μάχη, αλλά όχι τον πόλεμο. Η πολιτική επίδραση και η ηθική ακτινοβολία της Λαϊκής Ενότητας είναι πολύ μεγαλύτερη της πρώτης εκλογικής της καταγραφής. Σε ελάχιστο χρόνο συσπειρώσαμε γύρω μας έναν πολύ αξιόλογο αριθμό έμπειρων αγωνιστών και νέων ανθρώπων, που αποτελούν εγγύηση για το μέλλον της προσπάθειάς μας.

4. Παρά το αρνητικό, για το λαό, αποτέλεσμα των εκλογών, το μνημονιακό καθεστώς δεν έχει σταθεροποιηθεί και δεν είναι εύκολο να σταθεροποιηθεί στο άμεσο μέλλον. Οικονομικά, το τρίτο Μνημόνιο θα αποτύχει, όπως απέτυχαν και τα προηγούμενα, να οδηγήσει σε κάποιου είδους, έστω και αντιδραστική, σταθεροποίηση- ανάπτυξη. Κοινωνικά, θα προκαλέσει νέες καταστροφές και αντιδράσεις, με τα βαρύτατα μέτρα που ήδη βρίσκονται επί θύραις- φορολογική λαίλαπα, ασφαλιστικό, μειώσεις μισθών, εργασιακά, αναίρεση των 100 δόσεων, ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας κ.α. Αλλά και πολιτικά, η κατάσταση είναι πολύ πιο ασταθής απ’ ό,τι δείχνει μια επιφανειακή ματιά στους αρνητικούς κοινοβουλευτικούς συσχετισμούς.

Περισσότεροι από 800.000 πολίτες που είχαν ψηφίσει το Γενάρη δεν κατέβηκαν τώρα στις κάλπες- μια αποχή που απηχεί τάσεις παραίτησης , αλλά σε μεγάλο βαθμό και τάσεις απόρριψης της μνημονιακής συνθηκολόγησης και του αστικού πολιτικού συστήματος, έστω και όχι με τον θετικό τρόπο που θα θέλαμε.

Περισσότερους από 900.000 ψήφους έχασαν τα παλιά και νέα μνημονιακά κόμματα. Πάνω από 550.000 πολίτες εμπιστεύθηκαν αριστερά, αντιμνημονιακά και κομμουνιστικά ψηφοδέλτια. Αλλά και μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων, των μελών και στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ κάθε άλλο παρά συμφωνεί με τη μνημονιακή, σοσιαλδημοκρατική του μετάλλαξη. Η Λαϊκή Ενότητα θα απευθυνθεί χωρίς προκαταλήψεις σε όλο αυτόν τον κόσμο, επιδιώκοντας την ευρύτερη δυνατή ενότητα δράσης στους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες και στο διάλογο για το παρόν και το μέλλον της Αριστεράς.

5. Το Πολιτικό Συμβούλιο της Λαϊκής Ενότητας θα εγκαινιάσει έναν κύκλο ανοιχτών, δημόσιων συζητήσεων. Συγκαλεί πανελλαδική συνάντηση αντιπροσώπων των τοπικών επιτροπών της, για την εκτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος και τον καθορισμό του προγράμματος δράσης, μέσα στον Οκτώβριο. Επιπλέον, το Πολιτικό Συμβούλιο έλαβε μέτρα για την προετοιμασία του πρώτου, ιδρυτικού αντιπροσωπευτικού σώματος της Λαϊκής Ενότητας, που θα πραγματοποιηθεί τους επόμενους μήνες. Τέλος, κατέληξε σε μέτρα για τη γρήγορη στήριξη της οργανωτικής ανάπτυξης, της επικοινωνιακής παρέμβασης και της δράσης της Λαϊκής Ενότητας σε κρίσιμους κοινωνικούς χώρους.

Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου 2015

πηγη: iskra.gr

Του ΘΕΜΗ ΤΖΗΜΑ*

Και κάπως έτσι, μετά το 62% όχι στα μνημόνια, μετά από ένα αθροιστικά 48% του Ιανουαρίου υπέρ του έστω ρηχού αντιμνημονίου, μετά το μεγάλο τρόμο του συστήματος εξουσίας που σε κάποια φάση όπως και ο λαός ένιωσε ότι όλα ήταν δυνατά, χάρη στον Αλέξη Τσίπρα, το οποίου το όνομα θα μείνει αναμφίβολα στην ιστορία αλλά όχι με τον τρόπο που σήμερα ο ίδιος νομίζει και οι Ηρακλείς του στέμματος διαλαλούν, φτάσαμε στην πραγματοποίηση του ονείρου της ολιγαρχίας και της ξένης πατρωνίας: μια Βουλή με 6 μνημονιακά κόμματα, συν το ΚΚΕ που στο δημοψήφισμα και στις εκλογές διαδραμάτισε αντικειμενικά ρόλο στυλοβάτη του συστήματος εξουσίας και συν τη Χρυσή Αυγή που είναι ο μπράβος του συστήματος εξουσίας. Μια Βουλή που μπορεί κατ' αρχήν να εξαντλήσει την τετραετία, να δώσει κάθε είδους κυβερνητικό συνδυασμό και να περάσει κάθε μέτρο που μπορεί να ζητηθεί από τους δανειστές, κουνώντας το δάχτυλο στο λαό ότι ο τελευταίος για πρώτη φορά ψήφισε εν γνώση του μνημονιακά.  

Αυτή η Βουλή θα έχει όνομα, όπως στον 20ο αιώνα είχε η Βουλή των Λαζάρων: θα είναι η Βουλή των ολιγαρχών και των δανειστών. Ο Τσίπρας έπαθε και “έμαθε” εξ ου και θα τον χαϊδεύουν όσο τον χρειάζονται για να τους κάνει τη βρώμικη δουλειά. Μετά θα τον πετάξουν στα αζήτητα.

Από μια τέτοια Βουλή και από μια τέτοια κυβερνητική πλειοψηφία δε θα μπορούσε παρά να προκύψει μια κυβέρνηση τσίρκο: εξωνημένη ανανεωτική αριστερά, που οπαδικά πανηγυρίζει για τη διατήρηση της εξουσίας, χυδαία και συκοφαντική ακροδεξιά που κάλλιστα θα μπορούσε να συμπορεύεται με τους Μπαλτάκους του Σαμαρά, οι πλέον οπορτουνιστικές εκδοχές των μνημονιακών κυβερνήσεων Παπανδρέου, νεοφιλελεύθεροι, συνθέτουν κατά βάση και με ελάχιστες  εξαιρέσεις, ένα σχήμα που ξέρει και δεν το κρύβει ότι θα εκτελεί εντολές και θα υπογράφει εφαρμοστικούς νόμους τους οποίους θα μεταφράζουν απλά Έλληνες υπάλληλοι. Δε χρειαζόμαστε καλύτερη κυβέρνηση είναι η αλήθεια: αυτήν την κυβέρνηση έπρεπε να έχουμε ως διαρκή υπενθύμιση ότι η ποιότητα του πολιτικού προσωπικού κάθε χώρας ακολουθεί την ποιότητα των πολιτικών που εφαρμόζονται. Σε αποικίες δεν ταιριάζουν και δε χρειάζονται καλύτεροι τοποτηρητές από αυτούς που έχουμε.

Η πρώτη περίοδος Τσίπρα ένιωθες ακόμα και αν δεν ήσουν ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα και αν έβλεπες ότι έρχεται η μεγάλη προδοσία, ότι είχε μια άλλη, μια γνήσια λαϊκή αισιοδοξία στη βάση της που καθρεφτιζόταν και στα περισσότερα μέλη της κυβέρνησης. Αυτό άρχισε να τελειώνει στις 20 Φεβρουαρίου και φούντωσε ξανά- προς απελπισία του πρωθυπουργού- ενόψει δημοψηφίσματος. Η τωρινή περίοδος Τσίπρα είναι το απόλυτο γκρι. Όχι μόνο γιατί η μνημονιακή πραγματικότητα δείχνει ολοκληρωτική, ένας γύψος εντός του οποίου και οι απέχοντες και η συντριπτική πλειοψηφία των ψηφοφόρων μνημονιακών κομμάτων θα νιώσουν να ασφυκτιούν. Αλλά επιπλέον γιατί φέρει και τη σφραγίδα του λαού, ο οποίος ένιωσε εξαιτίας του Αλέξη Τσίπρα που πάλεψε για να σχηματίσει αυτήν την εντύπωση και ημών που αποτύχαμε να την ανασκευάσουμε, ότι τίποτα δεν είναι δυνατό.

Όμως, μέσα στη γκρίζα έως μαύρη περίοδο Τσίπρα και μνημονίου 3, μέσα στην ίδια τη Βουλή των ολιγαρχών και των δανειστών υπάρχει ένα εν δυνάμει αισιόδοξο στοιχείο: ο κρετινισμός τους, ο λεγόμενος κοινοβουλευτικός κρετινισμός. Στις δημοκρατίες ξεχνούν λόγω αλαζονείας που αγγίζει τα όρια της ύβρεως ότι ο λαός μπορεί να μετανιώνει για το τι ψηφίζει. Όταν τα μέτρα και οι συνέπειές τους έρθουν οι πολίτες θα συνειδητοποιήσουν ότι δεν έχουν φωνή στη Βουλή.

Κάποιοι, απογοητευμένοι θα πάνε σπίτι τους. Κάποιοι άλλοι όμως θα ξεκινήσουν να περικυκλώνουν τη Βουλή των ολιγαρχών και των δανειστών, το σύστημα εξουσίας. Και τότε η Βουλή αυτή και η κυβέρνηση τσίρκο, φοβισμένη και εξοργισμένη με το λαό που δεν “καταλαβαίνει” θα κάνει το λάθος να πει ό,τι και η κυβέρνηση Παπανδρέου μετά τη νομιμοποίηση που είχε λάβει στις περιφερειακές εκλογές του 2010: “εσείς νομιμοποιήσατε το μνημόνιο, τι θέλετε τώρα” ανοίγοντας περισσότερο το χάσμα που θα τη χωρίζει με το λαό και κάτω από τα πόδια της. Και τότε η μικρή μας ιστορία, που χαράσσεται από την ταξική ουσία αυτού που είναι το μνημόνιο και αυτού που είναι το αντιμνημόνιο, ό,τι και αν μας λένε οι καναλάρχες και οι παπαγάλοι τους, θα ξανά- ξεκινήσει.

*Πηγή: tvxs.gr

Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου 2015

... ΜΕ ΤΗ ΛΟΓΙΚΗ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΩΝ "ΙΣΟΔΥΝΑΜΩΝ"

ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΑ - ΦΩΤΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΤΑΜΙΕΥΣΗ ΤΩΝ ΔΟΣΕΩΝ

Περικοπές στις συντάξεις άνω των 1.000 ευρώ, που μεσοσταθμικά θα προσεγγίζουν και ίσως να ξεπερνούν το 11%, παράλληλα με τη ριζική αναμόρφωση του ασφαλιστικού, περιλαμβάνει το σχέδιο της κυβέρνησης στο πλαίσιο των "ισοδυνάμων" που προτίθεται να προτείνει στους εκπροσώπους των λεγόμενων "θεσμών", προκειμένου να αναποφύγει την πλήρη εφαρμογή των «σκληρών» όρων του 3ου μνημονίου για το ασφαλιστικό (όπως κατάργηση του ΕΚΑΣ, μείωση των συντάξεων του ΟΓΑ, εφαρμογή της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος και υλοποίηση του νόμου 3863/2010), χωρίς να αποκλείονται νέες παρεμβάσεις εφόσον το αξιώσουν οι δανειστές.

Στον αντιασφαλιστικό σχεδιασμό της κυβέρνησης περιλαμβάνεται επίσης η επιβολή ανώτατου πλαφόν για το σύνολο των συνταξιοδοτικών παροχών, κοντά στις 2.000 ευρώ, από 2.350 ευρώ στο ΙΚΑ, 2.774 ευρώ στα ειδικά ταμεία και 3.360 ευρώ σε όσους λαμβάνουν σήμερα διπλές συντάξεις.

Ο υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης Γιώργος Κατρούγκαλος επανήλθε χθες, με νέες δηλώσεις του στον ραδιοφωνικό σταθμό Real Fm, στο θέμα των μειώσεων, δίνοντας διαβεβαιώσεις μόνο για τις μικρές και τις μεσαίες συντάξεις, διαβεβαιώσεις που μπορεί να αποδειχθούν χωρίς αντίκρυσμα και μάλιστα πολύ σύντομα. Ο αρμόδιος υπουργός προχώρησε ένα βήμα παραπέρα και οριοθέτησε ως μικρές τις συντάξεις κάτω από 1.000 ευρώ και ως μεσαίες τις συντάξεις από 1.000 έως 1.500 ευρώ, χωρίς φυσικά να λαμβάνει υπόψη τις ανάγκες των χιλιάδων λαϊκών νοικοκυριών, αφού με τις συντάξεις συντηρούνται όχι μόνο οι απόμαχοι της εργασίας αλλά και παιδιά ή και εγγόνια που μαστίζονται από την ανεργία.

Ειδικοί της κοινωνικής ασφάλισης εκτιμούν βέβαια ότι με βάση τις μνημονιακές δεσμεύσεις για περιορισμό της συνταξιοδοτικής δαπάνης κατά 2,25 δισ. ευρώ την επόμενη διετία –με τον περιορισμό για φέτος να ανέρχεται σε 450 εκατ. ευρώ– οι προωθούμενες μειώσεις θα αφορούν αναπόφευκτα και τους συνταξιούχους που λαμβάνουν συντάξεις (κύριες, επικουρικές ή και μερίσματα) από 1.000 ευρώ και πάνω, ενώ ανοικτό για διαπραγμάτευση μένει το εάν τελικά οι περικοπές θα αφορούν και τις χαμηλότερες συνταξιοδοτικές παροχές. Βάσει υπολογισμών, εάν οι περικοπές εφαρμοστούν στο σύνολο των συνταξιούχων, οριζόντια, τότε θα αγγίζουν το 6,2%, ενώ εάν περιοριστούν για τα ποσά άνω των 1.000 ευρώ θα φθάνουν στο 11%.

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ

Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΗΔΙΚΑ του υπουργείου Εργασίας, τα οποία επεξεργάζεται αυτές τις ημέρες η Εθνική Αναλογιστική Αρχή, οι συνταξιούχοι με άθροισμα κύριας και επικουρικής σύνταξης πάνω από 1.500 ευρώ δεν υπερβαίνουν τις 360.000, δηλαδή καλύπτουν το 13,5% του συνόλου. Εάν σε αυτούς προστεθούν και αυτοί που έχουν μηνιαίο εισόδημα από συντάξεις 1.000 έως 1.500 ευρώ (περίπου 552.000), συνολικά οι συνταξιούχοι που λαμβάνουν πάνω από 1.000 ευρώ υπερβαίνουν τις 910.000, δηλαδή καλύπτουν το 34,3% του συνόλου των συνταξιούχων της χώρας.

Εκτιμάται ότι αυτοί καλύπτουν περίπου το 60% της συνολικής μηνιαίας συνταξιοδοτικής δαπάνης, που ανέρχεται σε 2,3 δισ. ευρώ. Από τους συνολικά 2,655 εκατ. συνταξιούχους, εισόδημα από συντάξεις έως 1.000 ευρώ έχει η συντριπτική πλειονότητα, ήτοι 1,750 εκατ.

ΕΚΤΑΜΙΕΥΣΗ ΤΩΝ ΔΟΣΕΩΝ ΜΕ ΤΟ ΣΤΑΓΟΝΟΜΕΤΡΟ - 105 ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΑ ΜΕΤΡΑ ΩΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Η πρώτη συζήτηση για τις άμεσες μεταρρυθμίσεις που πρέπει να κάνει η νέα κυβέρνηση έγινε χθες στις Βρυξέλλες, κατά τη διάρκεια του προγραμματισμένου Euroworking Group (ομάδα προετοιμασίας του Eurogroup). Η νέα ελληνική κυβέρνηση είναι αντιμέτωπη με μία εκτενή λίστα μέτρων και προαπαιτουμένων που πρέπει να γίνουν κάτω από ασφυκτικές προθεσμίες.

Συγκεκριμένα, μια σειρά από 105 μέτρα πρέπει να έχει πάρει η ελληνική κυβέρνηση μέχρι το τέλος του έτους, για να εφαρμοστεί σύμφωνα με τα σφιχτά χρονικά πλαίσια το νέο πρόγραμμα. Στο χθεσινό Euroworking Group, η συζήτηση αφορούσε στο ποια προαπαιτούμενα από τη λίστα αυτή θα μπορούσαν να απελευθερώσουν την υποδόση των 3 δισ. που υπολείπεται από τον περασμένο Αύγουστο. Το ποσό αυτό δεν θα χρειαστεί για χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας, καθώς δεν υπάρχει προθεσμία κάποιας πληρωμής δόσης, αλλά θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την πληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου προς ιδιώτες.

Αυτό που είναι ξεκάθαρο είναι ότι η δόση των 3 δισ. θα χωριστεί σε δύο υποδόσεις των 2 και 1 δισ. Η τελική απόφαση για το ποια προαπαιτούμενα θα μπορούσαν να ξεκλειδώσουν τα 2 και ύστερα το 1 δισ. αναμένεται να ληφθεί την επόμενη εβδομάδα πριν από το Eurogroup στις 5 Οκτωβρίου.

Σύμφωνα με Ευρωπαίο αξιωματούχο, τα πιο «ελαφρά μέτρα» θα περιλαμβάνονται στην πρώτη υποδόση των 2 δισ., καθώς και ό,τι δεν έχει γίνει από τα 25 προαπαιτούμενα που αντιστοιχούν στον μήνα του Σεπτεμβρίου. Μεταξύ αυτών είναι η παράταση του ορίου επιστροφής από τη φαρμακευτική δαπάνη (claw back) για τρία χρόνια, η θέσπιση νέου ποινολογίου για φορολογικές παραβάσεις, η θέσπιση σχεδίου δράσης για δημόσιες συμβάσεις, ενώ σημαντικές είναι και οι ενεργειακές μεταρρυθμίσεις που προβλέπονται όπως η κατάργηση της έκπτωσης 20% στη βαριά βιομηχανία που ίσχυε μέχρι τώρα και αντικατάσταση αυτής της ρύθμισης με άλλα μέτρα.

Συγχρόνως δυσκολία αναμένεται στο άνοιγμα των "κλειστών" επαγγελμάτων (συμβολαιογράφοι, μηχανικοί, δικαστικοί επιμελητές και αναλογιστές) που θα βρίσκεται κατά πάσα πιθανότητα στα προαπαιτούμενα για την πρώτη υποδόση των 2 δισ. Επίσης πρέπει να προχωρήσει η κυβέρνηση στην κατάργηση των μονομερών δράσεων που έλαβε στο πρώτο μισό του έτους, όπως η ρύθμιση των ληξιπρόθεσμων οφειλών σε 100 δόσεις.

Ενώ η δύσκολη μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού αναμένεται να συνοδεύει την πρώτη αξιολόγηση που θα ακολουθήσει αμέσως μετά την υλοποίηση των δύο πακέτων προαπαιτουμένων, ένα μέρος της που αφορά την προώθηση υπουργικών αποφάσεων γα την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης (μετά την κατάργηση των πρόωρων) θα πρέπει να εφαρμοστεί τις επόμενες εβδομάδες.

Οσον αφορά την υποδόση του 1 δισ. που θα ακολουθήσει αμέσως μετά, τα μέτρα θα είναι βαριά και δύσκολα (ίσως τα δυσκολότερα από το σύνολο των μέτρων όλου του προγράμματος), καθώς θα περιλαμβάνουν δημοσιονομικά, κάποια ασφαλιστικά, την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών αλλά και τις ρυθμίσεις για τα «κόκκινα» δάνεια.

Συγκεκριμένα, έως τις αρχές Νοεμβρίου και για την εκταμίευση του 1 δισ. ευρώ θα πρέπει να είναι έτοιμα τα δημοσιονομικά μέτρα που δεν είχαν προσδιοριστεί τον Αύγουστο, στο πλαίσιο του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος (που αναμένεται να συνοδεύεται με περαιτέρω περικοπές στις κρατικές δαπάνες), να ολοκληρωθεί η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, να ολοκληρωθεί η μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού, αλλά και να γίνουν και οι υπόλοιπες δράσεις του Οκτωβρίου, όπως περιγράφονται στο μνημόνιο.

Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου 2015

πηγη: iskra.gr