Γράφει ο Δημήτρης Μηλάκας

Διαβάζουμε στα λεξικά: «Χώρα φόρου υποτελής, για ημιανεξάρτητη χώρα που καταβάλλει  φόρους στην επικυρίαρχη. Φόρος υποτέλειας, ο φόρος που καταβάλλει μια ημιανεξάρτητη χώρα στην επικυρίαρχη». Έχοντας  κατά νου  την ορολογία, μπορούμε ίσως να συνειδητοποιήσουμε το βάθος και την ουσία  της ελληνικής χρεοκοπίας. 

Όλα αυτά τα χρόνια της κρίσης προσπαθούμε να αποτιμήσουμε   το κόστος της ελληνικής χρεοκοπίας σε χρήμα. Η ραγδαία πτώση του ΑΕΠ και η αντίστοιχη μεγέθυνση του χρέους, μαζί με τους δείκτες της ανεργίας, οι περικοπές στο εισόδημα και η αύξηση της φορολογίας, αποτυπώνουν παραστατικά το μέγεθος της ζημιάς. Ωστόσο, η αληθινή αποτίμηση της καταστροφής δεν μετριέται σε ευρώ. Η πραγματική μονάδα μέτρησης της χρεοκοπίας  έχει να κάνει με το βαθμό εξάρτησης (ή υποτέλειας) του ελληνικού κράτους από τους δανειστές του. Το προς υλοποίηση --από την κυβέρνηση της «αριστεράς»-- τρίτο μνημόνιο ολοκληρώνει (και) θεσμικά την διαδικασία που ξεκίνησε από το 2010 για τον υποβιβασμό της χώρας σε φόρου υποτελές κράτος.

Στο κάδρο των διαπραγματεύσεων της κυβέρνησης με τους δανειστές περίοπτη θέση κατέχουν τα ζητήματα που έχουν να κάνουν με τα κόκκινα δάνεια, τον ΦΠΑ, τις συντάξεις και το βάθος των άλλων περικοπών σε μισθούς και παροχές. Όλα αυτά περιγράφουν τη μάχη οπισθοφυλακής ενός χαμένου πολέμου, καθώς η κυβέρνηση έχει συνθηκολογήσει αποδεχόμενη απεχθείς όρους. Τους όρους που- ουσιαστικά- θεσμοθετούν την ελληνική υποτέλεια:

Πρώτον: Η δημιουργία της ανεξάρτητης Γενικής Γραμματείας Εσόδων η οποία έχει ήδη ψηφιστεί, σύμφωνα με τη διατύπωση του τρίτου μνημονίου ως «βασικό παραδοτέο» και προαπαιτούμενο (για την εκταμίευση μιας ακόμη δόσης δανεικών) παραχωρεί στους δανειστές τη διαχείριση του εισπρακτικού μηχανισμού της χώρας. Η εν λόγω Γραμματεία μετατρέπεται σε μια Ανώνυμη Εταιρία με Διευθύνοντα Σύμβουλο και Διοικητικό Συμβούλιο και θα έχει ως έργο τη διαχείριση ενός έργου που έχει να κάνει με τα περίπου 40 δισεκατομμύρια των ετήσιων εισπράξεων του κράτους (από της φορολογία) μαζί με τη διεκδίκηση των περίπου 80 δισεκατομμυρίων οφειλών προς το κράτος. Αυτή η διαδικασία, η οποία αποτελεί και την πεμπτουσία της λειτουργίας και της ύπαρξης ενός κράτους, παύει  στο εξής να βρίσκεται υπό τον έλεγχο της εκλεγμένης ελληνικής κυβέρνησης και γίνεται όργανο στο χέρια των δανειστών οι οποίοι έχουν εξασφαλίσει τον   έλεγχό της. Οι εισπράξεις (του ελληνικού κράτους)  και η διαχείρισή τους προφανώς αποτελούν ύψιστη προτεραιότητα των δανειστών.

Δεύτερον: Το ανεξάρτητο (σε ότι έχει να κάνει με το ελληνικό κράτος και τις κυβερνήσεις του) Ελληνικό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.  Το περιβόητο ΤΧΣ, λοιπόν, που ουσιαστικά διαχειρίζεται τα χρήματα που το ελληνικό κράτος (δηλαδή ο ελληνικό λαός) δανείζεται για να στηρίξει το τραπεζικό σύστημα περνά στα χέρια των δανειστών. Δηλαδή, το ΤΧΣ στελεχωμένο από ανθρώπους των δανειστών, θα διαχειρίζεται χρήματα που δανείζεται ο ελληνικός λαός και προστίθενται στο βάρος του χρέους της χώρας με στόχο την εξασφάλιση της ρευστότητας των ελληνικών τραπεζών. Με πιο απλά λόγια, οι δανειστές μέσα από το ΤΧΣ (και τα ελληνικά δάνεια) αποκτούν  τον έλεγχο του ελληνικού τραπεζικού συστήματος και τον απόλυτο έλεγχο κάθε πτυχής της ελληνικής οικονομίας. Αυτοί, λοιπόν, θα αποφασίσουν με τα δικά τους κριτήρια για το σχεδιασμό της ελληνικής οικονομικής δραστηριότητας, για το ποιες επιχειρήσεις θα ζήσουν ή θα πεθάνουν, ποιος κλάδος της οικονομίας θα προωθηθεί και ποιος θα σβήσει.

Τρίτον: Ανάλογο και συμπληρωματικό του προηγούμενου είναι η δημιουργία –με βάση το τρίτο μνημόνιο- του ανεξάρτητου από την ελληνική κυβέρνηση υπέρ- ταμείου για την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, που θα αντικαταστήσει το περιβόητο ΤΑΙΠΕΔ. Εδώ, η εν λόγω «ανεξαρτησία» περιγράφει την πεμπτουσία της υποτέλειας και της υπό εξέλιξη λεηλασίας των παραγωγικών δυνατοτήτων της χώρας

Τέταρτον: το ανεξάρτητο δημοσιονομικό συμβούλιο, αποτελεί και αυτό έναν μηχανισμό εκτός ελέγχου της ελληνικής κυβέρνησης (το ποιος θα ελέγχει είναι αυτονόητο) που όχι μόνο θα εποπτεύει την εφαρμογή του προυπολογισμού αλλά θα έχει τη δυνατότητα όταν διαπιστώνει αποκλείσεις να ζητά πρόσθετα μέτρα για την τήρηση των δημοσιονομικών στόχων.

Εχοντας κάποιος  κατά νου όλα τα παραπάνω διαπιστώνει ότι ο μόνος λόγος ύπαρξης της εκλεγμένης κυβέρνησης της χώρας, πέρα από τη διατήρηση των απαραίτητων δημοκρατικών ψευδαισθήσεων περί λαϊκής κυριαρχίας, είναι η θεσμική κατοχύρωση της υποτέλειας. Είναι- έχουμε την  εντύπωση- σαφές και ξεκάθαρο πως από τη στιγμή που ο φοροεισπρακτικός μηχανισμός , ο έλεγχος του τραπεζικού συστήματος, ο έλεγχος της «αξιοποίησης» της δημόσιας περιουσίας και ο έλεγχος του προϋπολογισμού της χώρας βρίσκεται στα χέρια των ανθρώπων των δανειστών, ο ρόλος της όποιας εκλεγμένης ελληνικής κυβέρνησης υποβιβάζεται σ αυτόν της μαριονέτας.

Υ.Γ. μια ματιά στην ιστορία αρκεί για να μας υπενθυμίσει ότι το  κόστος της υποτέλειας ουδέποτε έχει περιοριστεί στη σφαίρα της οικονομίας και μόνο. Σε μια περίοδο γενικότερης αναταραχής και διευθετήσεων στον περίγυρο της χώρας, σε μια  εποχή που και αυτή η ίδια Ευρωπαική Ενωση αντιμετωπίζει διλήμματα προσανατολισμού, η πολιτική χρεοκοπία (γιατί τελικά περί αυτού πρόκειται) με μαθηματική ακρίβεια μπορεί να προβλέψει κάποιος θα ανεβάσει το τίμημα της υποτέλειας σε δυσθεώρητα ύψη…

Πηγή: topontiki.gr

EΙΝΑΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΑΝΑΛΓΗΤΗ;

Του ΝΙΚΟΥ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ* 

Διαφωνώ ριζικά με τις πολιτικές επιλογές της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ.

Διαφωνώ κάθετα και ριζικά με τον αδιέξοδο και καταστροφικό (κατά την ταπεινή μου άποψη) δρόμο που ακολουθεί, γι’ αυτό άλλωστε απέσυρα την στήριξή μου, όσο μικρή αξία και αν είχε (αν είχε), και απολύτως συνειδητά στηρίζω και συμμετέχω στη ΛΑΕ.

Άδικος όμως δεν θα γίνω.

ΟΧΙ δεν πιστεύω ότι από τη μια μέρα στην άλλη η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ μετατράπηκε σε μια κοινωνικά ανάλγητη κυβέρνηση.

Ο δρόμος που πήρε, βέβαια, της υποταγής στους τοκογλύφους δανειστές είναι βέβαιο (ήδη γίνεται σε αρκετούς τομείς και θα ακολουθήσουν και άλλοι) ότι θα την μετατρέψει και σε άδικη και σε ανάλγητη γιατί ως γνωστόν ο δρόμος προς την κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις.

Σ’ αυτό το άρθρο θα περιοριστώ στην απόφαση της κυβέρνησης να δώσει το πράσινο φως στην διοίκηση της ΔΕΗ Α.Ε. για την αποστολή καταρχήν 100.000 εντολών διακοπής ρεύματος σε πελάτες που χρωστούν από ανεξόφλητους λογαριασμούς πάνω από 1.000 €.

Όπως ήδη είπα, δεν πιστεύω ότι η κυβέρνηση προέβη σ’ αυτή την απόφαση από κοινωνική αναλγησία.

Η δική μου εξήγηση εδράζεται

α) στην πίεση που δέχεται από τον υπαρκτό κίνδυνο οικονομικής κατάρρευσης της επιχείρησης που δεν οφείλεται μόνο στο πρωτοφανές ύψος των χρεών από τους απλήρωτους λογαριασμούς (και όποιος δεν βλέπει αυτό τον κίνδυνο καλά θα κάνει να τον δει) και

β) στο ότι έχει κάνει ένα βασικό, βασικότατο λάθος να πιστεύει ότι αφού οι εντολές διακοπής ρεύματος δεν αφορούν όσους είναι ενταγμένοι στο ΚΟΤ, άρα προστατεύονται οι οικονομικά ασθενέστερες ομάδες και οι ευάλωτοι καταναλωτές και αφού έχει δώσει σε 89.000 φτωχούς συνανθρώπους μας μέσω του προγράμματος της ανθρωπιστικής κρίσης 1200 KWh ενέργεια το τετράμηνο δωρεάν, όλοι οι υπόλοιποι έχουν να πληρώσουν.

Χωρίς να προσπερνώ την ευθύνη και το άγχος που έχει για το πρώτο, θα σταθώ στο δεύτερο λόγο με τον οποίο εξηγώ την απόφασή της.

Λάθος, μέγα λάθος για την κυβέρνηση να πιστεύει ότι όλοι οι υπόλοιποι καταναλωτές έχουν να πληρώσουν και ξαφνικά μετατράπηκαν σε μπαταχτσήδες.

Υπάρχουν τέτοιοι; Και βέβαια υπάρχουν. Πάντα υπήρχαν.

Όμως λάθος δρόμο διάλεξε για να τους βρει. Δεν μπορεί μαζί με τα ξερά να καις και τα χλωρά γιατί τότε ανεξαρτήτως προθέσεων θα γίνεις άδικος και εδώ η κυβέρνηση είτε από λάθος εκτίμηση για το μέχρι που φτάνουν τα όρια όσων έχουν ανάγκη, είτε από λάθος αντίληψη για το πώς θα αναγκάσει τους μπαταχτσήδες να πληρώσουν, εάν συνεχίσει την υλοποίηση αυτής της απόφασης και άδικη θα γίνει και θύελλες θα θερίσει.  

Η κυβέρνηση πρέπει να κατανοήσει ότι τα χρέη στη χαμηλή τάση (τα χρέη στην υψηλή τάση είναι μια πικρή ιστορία με πολλές αμαρτίες και πολλούς εισαγγελείς) δεν πήγαν από 322 εκ. το Δεκέμβρη του 2011 σε 1,4 δις. σήμερα γιατί οι καταναλωτές ξαφνικά αποφάσισαν να γίνουν ανεύθυνοι, να μη σέβονται τις υποχρεώσεις τους και να μετατραπούν σε μπαταχτσήδες. Πρέπει να κατανοήσει ότι εκτός των καταναλωτών που ήδη είναι στο ΚΟΤ, εκατοντάδες χιλιάδες ακόμα συνάνθρωποί μας αδυνατούν να πληρώσουν το ρεύμα είτε γιατί είναι περιστασιακά εργαζόμενοι, είτε γιατί είναι απλήρωτοι όπως συμβαίνει σε δεκάδες χιλιάδες περιπτώσεις επί μήνες και χρόνια, είτε γιατί στην κυριολεξία δεν ξέρουν ποιο φόρο να πρωτοπληρώσουν αφού συνεχώς μπαίνουν νέοι την ίδια ώρα που συνεχίζεται η μείωση των μισθών και κυρίως των συντάξεων!

Η κυβέρνηση με την απόφαση που πήρε δεν πρόκειται παρά να μαζέψει ελάχιστα. Ο κόσμος (η συντριπτική πλειοψηφία) δεν πληρώνει όχι γιατί μετατράπηκε σε μπαταχτσήδες. Ο κόσμος δεν πληρώνει γιατί δεν έχει.

Συνεπώς εάν δεν θέλει μαζί με τα ξερά να κάψει και τα χλωρά και να αφήσει χιλιάδες συνανθρώπους μας που όντως δεν έχουν να πληρώσουν στο σκοτάδι, εδώ και τώρα πρέπει να δώσει εντολή στη Διοίκηση της ΔΕΗ να μαζέψει πίσω τις εντολές διακοπής ρεύματος και να μην εκδοθεί καμία εάν πρώτα δεν βάλει στοιχειώδη φίλτρα ώστε να βρει τους μπαταχτσήδες και εάν δεν εξαντληθεί η συζήτηση για το πώς μπορεί ο κόσμος να βοηθηθεί ώστε και χωρίς ρεύμα να μην μείνει και να πληρώσει.

Δύο πρώτες σκέψεις:

Για τους μπαταχτσήδες : Να εκδοθούν εντολές διακοπής ρεύματος σε όσους έκαναν  φορολογική δήλωση από X ποσό και πάνω. Εδώ ρόλο μπορεί να έχουν και τα τετραγωνικά του οικήματος αλλά και το ύψος της κατανάλωσης. Ποιο είναι το ποσό X να είναι αντικείμενο συζήτησης ανάμεσα στην κυβέρνηση τη ΓΣΕΕ, την ΑΔΕΔΥ, τη ΓΣΕΒΕΕ, την ΕΣΕΕ και τις ενώσεις αγροτών. Τα στοιχεία μπορούν να δοθούν από το Υπουργείο Οικονομικών.

Για τους πραγματικά αδυνατούντες να πληρώσουν :

1) μετά από τόσους συνεχόμενους φόρους και μειώσεις μισθών και συντάξεων, διεύρυνση του ορίου του ΚΟΤ

2) κατάργηση της προκαταβολής και αύξηση των δόσεων των χρεών στις 100 για όσους το εισόδημα τους είναι από το κοινά συμφωνημένο όριο και κάτω.  

Για όσους πιστεύουν ότι η πρόταση αυτή είναι λαϊκίστικη, κάνουν μεγάλο λάθος και σίγουρα ανήκουν σε αυτούς που πιστεύουν ότι η συντριπτική πλειοψηφία όσων δεν πληρώνουν το κάνουν εκ συστήματος. Τα στοιχεία από το παρελθόν όμως δεν δείχνουν κάτι τέτοιο.

Επαναλαμβάνω ότι η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου που από εκεί δημιουργείται το μεγαλύτερο χρέος, δεν πληρώνει γιατί δεν μπορεί και αν η κυβέρνηση συνεχίσει τις διακοπές ρεύματος αυτό θα αποδειχθεί.  

Μέχρι τότε όμως θα έχει βάλει την κοινωνία απέναντι της και κυρίως θα έχει στερήσει τη δυνατότητα χρήσης του αγαθού της ηλεκτρικής ενέργειας σε δεκάδες χιλιάδες φτωχούς συνανθρώπους μας και μικρομαγαζάτορες που πασχίζουν να τα βγάλουν πέρα και κατ’ επέκταση θα έχει μετατραπεί σε κοινωνικά ανάλγητη.  

Σ’ αυτόν τον κόσμο που κατά βάση είναι εργαζόμενοι, συνταξιούχοι και άνεργοι η πολιτεία και η ΔΕΗ που χτίστηκε από το υστέρημα του ελληνικού λαού οφείλει να δείξει (να συνεχίσει να δείχνει για να μην αδικήσουμε την επιχείρηση) ακόμα μεγαλύτερη κατανόηση και σεβασμό στις ανάγκες του.

Έτσι έχει πολύ περισσότερες πιθανότητες να εισπράξει τα οφειλόμενα.

Έτσι φέρνει τον κόσμο ακόμα πιο κοντά της. Θυμίζει στον κάθε ευσυνείδητο καταναλωτή ότι η ΔΕΗ είναι η επιχείρησή του και οφείλει και αυτός να την στηρίξει και κυρίως έτσι η ΔΕΗ εκπληρώνει το ρόλο για τον οποίο φτιάχτηκε από τον ελληνικό λαό. Να τον υπηρετεί.

Κλείνοντας το άρθρο για όσους τους ξενίσει η πρόταση «η Κυβέρνηση μαζί με τη ΓΣΕΕ, την ΑΔΕΔΥ, τη ΓΣΕΒΕΕ, την ΕΣΣΕ και τις ενώσεις Αγροτικών συλλόγων, να καθίσουν μαζί να βρουν σε ποιους θα αποσταλούν εντολές διακοπής ρεύματος, με σεβασμό τους λέω για δεύτερη φορά ότι η ΔΕΗ φτιάχτηκε από το υστέρημα του ελληνικού λαού (δηλαδή ανήκει σ’ αυτόν) για να τον υπηρετεί και για να στηρίξει την οικονομία της χώρας. Ο σκοπός της πρωτίστως είναι η υπηρέτηση του κοινωνικού συνόλου και όχι η καταγραφή κερδών χωρίς να σημαίνει ότι πρέπει να την αφήσουμε να καταρρεύσει γιατί τότε δεν θα μπορεί να εκπληρώσει το σκοπό της. Τέλος σημειώνω πως αν το αγαθό της ηλεκτρικής ενέργειας συνεχίζει να αντιμετωπίζεται ως ένα οποιοδήποτε προϊόν που προσφέρεται για κερδοσκοπία και πως αν αποτελειώσουν τον γίγαντα που λέγεται ΔΕΗ, δηλαδή ΔΗΜΟΣΙΑ Επιχείρηση Ηλεκτρισμού, δεν θα υπάρχει η πολυτέλεια να γίνεται αυτή η συζήτηση. Τα 2/3 της ελληνικής κοινωνίας θα ζουν στο σκοτάδι.    

ΥΓ. Σε επόμενο άρθρο θα απαντήσω  αν μπορεί να μειωθεί η τιμή του ρεύματος και πως.

​Για να προϊδεάσω, λέω ότι και μπορεί και επιβάλλεται. Και αυτό θα είναι η σημαντικότερη βοήθεια στους εκατομμύρια συνανθρώπους μας (μισθωτούς – συνταξιούχους – μικροεμπόρους – βιοτέχνες) που πασχίζουν να τα βγάλουν πέρα και τρέμουν μήπως έρθει και η ΔΕΗ και τους κόψει το ρεύμα…    

* Ο Νίκος Φωτόπουλος είναι μέλος του προσωρινού Πολιτικού Συμβουλίου της ΛΑΕ και Εκπρόσωπος των Εργαζομένων στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΔΕΗ Α.Ε.

πηγη: iskra.gr

ΤΟ ΦΑΣΜΑ ΤΩΝ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΩΝ ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΙ Η ΠΛΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΟΛΗΠΤΩΝ

ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ ΜΕΤΡΗΣΗ ΓΙΑ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ, ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟ, ΕΝΙΑΙΟ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΟ

Μόνο ως κακόγουστος ευφημισμός μπορεί να εκληφθεί ο χαρακτηρισμός που εκπορεύεται από το Μαξίμου περί “επώδυνου συμβιβασμού” με τους δανειστές για το πρώτο πακέτο των 48 προαπαιτούμενων. Η συμφωνία που επετεύχθη τις πρώτες πρωινές ώρες της Τρίτης ανάμεσα στην κυβέρνηση και την Τρόικα θα ανακουφίσει μόνο τους τραπεζίτες που χρεοκόπησαν με θαλασσοδάνεια τις τράπεζές τους, οι οποίες “διασώζονται” και πάλι με 10 δισ. Τα υπόλοιπα 2 δισ. της υποδόσης για την εξυπηρέτηση του επαχθούς χρέους συνοδεύονται από εξαιρετικά οδυνηρά μέτρα, ιδιαίτερα στο καυτό θέμα της πρώτης κατοικίας, που θα φέρουν σε απόγνωση δεκάδες ή και εκατοντάδες χιλιάδες νοικοκυριά, απειλώντας με ακραία κοινωνικά φαινόμενα στο προσεχές μέλλον.  

Η δήθεν “σκληρή διαπραγμάτευση” της κυβέρνησης παρέχει, τελικά, προστασία της πρώτης κατοικίας μόνο για το 25% των δανειοληπτών, οι οποίοι βρίσκονται το κατώφλι της φτώχειας. Σ' αυτή την κατηγορία υπάγονται μόνο τα άτομα με ετήσιο, μικτό εισόδημα μέχρι το πολύ 8.180 ευρώ - δηλαδή, καθαρό εισόδημα περίπου 500 ευρώ το μήνα - και τα ζευγάρια με μικτό εισόδημα μέχρι 13.917 ευρώ (γύρω στα 800 ευρώ καθαρό εισόδημα το μήνα), με προσαύξηση 3.361 ευρώ για κάθε παιδί. Η δεύτερη κατηγορία, στην οποία υπάγεται το 35% των δανειοληπτών με κάπως μεγαλύτερα εισοδήματα, οδηγείται σε εξωδικαστικές διαπραγματεύσεις με τις τράπεζες, με την απειλή της κατάσχεσης να κρέμεται πάνω από τα σπίτια της.  

Κυβερνητικοί παράγοντες εκφράζουν κατ' ιδίαν την ελπίδα ότι δεν θα υπάρξουν μεγάλης κλίμακας πλειστηριασμοί, διότι οι ίδιοι οι τραπεζίτες προτιμούν κάποιο συμβιβασμό, παρά να επωμιστούν απαξιωμένα ακίνητα με όλο το κόστος που αυτό συνεπάγεται. Φρούδες ελπίδες. Με τον πρώτο μνημονιακό νόμο που ήδη ψήφισε η κυβέρνηση, το ΤΧΣ και μέσω αυτού οι τράπεζες περνούν κάτω από τον άμεσο έλεγχο των δανειστών και των ξένων funds. Και οι δύο έχουν ισχυρούς λόγους να προχωρήσουν σε μαζικούς πλειστηριασμούς. Τα μεν αρπακτικά funds γιατί είναι ακριβώς η δουλειά τους να αποκομίζουν κέρδη εξαγοράζοντας μπιρ παρά κόκκινα επιχειρηματικά και στεγαστικά δάνεια, οι δε δανειστές γιατί θεωρούν ότι η καταβαράθρωση των αξιών του real estate (όπως και της εργατικής δύναμης) αποτελεί βασική προϋπόθεση για “επενδύσεις” και “ανάπτυξη” του είδους που οραματίζονται.  

Η κυβέρνηση προωθεί για άλλη μια φορά με την απαξιωτική για το κοινοβούλιο διαδικασία του επείγοντος (ή μήπως και του κατεπείγοντος;) τα 48 μέτρα που περιλαμβάνει η συμφωνία με το Euro Working Group, προκειμένου να δοθεί το πράσινο φως για την εκταμίευση μέχρι τη Δευτέρα. Πέραν του καυτού θέματος των πλειστηριασμών, θα περιλαμβάνονται τα επίσης σοβαρά θέματα της ανατροπής των ρυθμίσεων για τις 100 δόσεις, των γενόσημων φαρμάκων, του ΦΠΑ στην ιδιωτική εκπαίδευση κ.α. Ανοιχτό μένει το ενδεχόμενο για μεταβίβαση των “κόκκινων δανείων” - επιχειρηματικών, αλλά ενδεχομένως και στεγαστικών ή και καταναλωτικών - στα διαβόητα distress funds, τους κατ' εξοχήν “γύπες” του διεθνούς τοκογλυφικού κεφαλαίου. Το θέμα θα κλείσει οριστικά το Δεκέμβριο.  

Προτού καλά- καλά κλείσει το δυσβάσταχτο πρώτο προαπαιτούμενων, η κυβέρνηση αρχίζει από την Τετάρτη κιόλας τη “διαπραγμάτευση” - διάβαζε: διεκπεραίωση των ήδη ειλημμένων δεσμεύσεών της - για το δεύτερο, ακόμη επαχθέστερο πακέτο προαπαιτούμενων. Σ' αυτό περιλαμβάνονται το φορολογικό, το ενιαίο μισθολόγιο στο Δημόσιο, η δημιουργία του επονείδιστου Ταμείου Αποκρατικοποιήσεων που επέβαλε στην κυβέρνηση ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και κυρίως το ασφαλιστικό, που απειλεί να ανατινάξει εκ θεμελίων τα ασφαλιστικά δικαιώματα παλιών και νέων ασφαλισμένων και να αποσταθεροποιήσει πλήρως την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ.  

Αν η αποδόμηση της κυβερνητικής ρητορείας περί “διαπραγμάτευσης”, “ισοδύναμων” και “κοινωνικού πρόσημου” των μνημονιακών μέτρων ήταν τόσο θλιβερή όσο και αναμενόμενη, προκαλεί θυμηδία η προσπάθεια του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας να αποστασιοποιηθούν από τα αντιλαϊκά μέτρα, εγκαλώντας την κυβέρνηση για... ενδοτισμό έναντι των δανειστών. Η δημαγωγία τους δεν μπορεί να πείσει ούτε καν τους ψηφοφόρους τους, όταν οι πάντες γνωρίζουν ότι ΝΔ και ΠΑΣΟΚ (όπως και το ΠΟΤΑΜΙ και η Ένωση Κεντρώων) στήριξαν το τρίτο μνημόνιο, με όλα τα μέτρα που αυτό είχε περιγράψει και σήμερα απλώς επικυρώνονται. Οι εργαζόμενοι δεν έχουν τίποτα να περιμένουν από αυτή τη Βουλή και τα κόμματά της. Μόνο η δική τους αγωνιστική ανάταση μπορεί να προστατέψει τις δουλειές, τις συντάξεις και το μόχθο μιας ολόκληρης ζωής. Η Λαϊκή Ενότητα θα βρίσκεται στο πλευρό τους σε κάθε αγώνα για τη λαϊκή επιβίωση σήμερα, για μια άλλη ζωή, σε μια Ελλάδα αντάξια των προσδοκιών τους αύριο.

Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2015

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ    

Η ΚΑΤΑΠΤΥΣΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΜΑΖΙΚΩΝ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΩΝ ΠΡΩΤΗΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΕΦΑΡΜΟΣΘΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΑΧΡΗΣΤΕΥΘΕΙ  

ΚΑΝΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΡΑΠΕΖΙΤΗ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΥΣ

Μόνο ως λαιμητόμος μπορεί να χαρακτηριστεί η συμφωνία κυβέρνησης – πιστωτών με βάση την οποία η χώρα θα γνωρίσει τη μεγαλύτερη κοινωνική τραγωδία της μεταπολίτευσης με το ξεσπίτωμα εκατοντάδων χιλιάδων νοικοκυριών
Είναι ειρωνεία αυτήν την ώρα να διαμαρτύρονται, τάχα, για το μαζικό ξεσπίτωμα ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και τα άλλα μνημονιακά κόμματα, που από κοινού ψήφισαν το τρίτο μνημόνιο και τις κατευθύνσεις του για απελευθέρωση των πλειστηριασμών.
Η κυβέρνηση μπορεί να ψηφίσει με αντισυνταγματικό πραξικόπημα τη συμφωνία για τους μαζικούς πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας.  Η κατάπτυστη, όμως, συμφωνία δεν πρόκειται να εφαρμοσθεί.  Θα μείνει στα χαρτιά και θα αχρηστευθεί στην πράξη από το κίνημα «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη», το οποίο η Λαϊκή Ενότητα, στην πρώτη γραμμή, θα στηρίξει και θα ενισχύσει.

Το Γραφείο Τύπου

Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2015

πηγη: iskra.gr