Οι ‘αγορές’ θεώρησαν ότι η πρώτη δεκαετία λειτουργίας της ευρωζώνης ήταν γενικά επιτυχής και ότι η κυκλοφορία  κοινού νομίσματος πραγματοποιήθηκε χωρίς προβλήματα και η ΕΚΤ ανταποκρίθηκε θετικά στον  παράδοξο-στρεβλό ρόλο που επωμίσθηκε να διεκπεραιώσει. Στο εσωτερικό της ευρωζώνης υπήρξαν έντονη οικονομική ανάπτυξη και αυξανόμενη απασχόληση, βασιζόμενες και τροφοδοτούμενες όμως από έντονα αυξανόμενα σωρευτικά χρέη. Η μεγάλη προσφορά αγαθών, από τις αναδυόμενες οικονομίες, διατήρησε τον πληθωρισμό σε χαμηλά επίπεδα συγκαλύπτοντας τα προβλήματα και τις προκαλούμενες, από την μεγάλη ανάπτυξη της παγκόσμιας οικονομίας, ανισορροπίες. Πληθωριστικές ‘φούσκες’ διαπιστώθηκαν σε διάφορες κατηγορίες περιουσιακών στοιχείων, όπως της αγοράς ακινήτων που έλαβε τρομακτικό μέγεθος, ιδιαίτερα στις Ιρλανδία και Ισπανία. Η ευρωζώνη, όντας ‘τυχερή’ στην έναρξη της ύπαρξής της, προκάλεσε πολλαπλές δυνητικές κρίσεις στους κόλπους της.

Η οικονομική κρίση-ύφεση του 2007-2008 έστρεψε την προσοχή στα δομικά-διαρθρωτικά προβλήματα της ευρωζώνης και ενεργοποιήθηκε ουσιαστικά στο τέλος του 2009, μετά την ομολογία της ελληνικής κυβέρνησης για άσχημη δημοσιονομική κατάσταση. Η δραστηριοποίηση της ΕΚΤ στη δευτερογενή αγορά ομολόγων και η δημιουργία αρχικά του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF), και στη συνέχεια του μόνιμου Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθαρότητας (ESM), κατεύνασαν παροδικά την ακόρεστη δίψα των ‘αγορών’. Η Ελλάδα, τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο, ήταν ο αδύναμος κρίκος της λανθασμένα δομημένης ευρωζωνικής αλυσίδας. Η διαχείριση της κρίσης από τις ευρωπαϊκές αρχές δεν διακρινόταν από ταχύτητα δράσης, ήταν ασυνεπής και λανθασμένη με άστοχες  ερμηνείες. Η κρίση τέλους 2010 που τοποθέτησε και την Ιρλανδία στο επίκεντρο και η επακόλουθη της Πορτογαλίας την άνοιξη του 2011, έθεσαν και τις 2 χώρες στον μηχανισμό ‘διάσωσης’ του EFSF και ανέδειξαν τον συστημικό χαρακτήρα της κρίσης. Από τα μέσα 2011 έγινε εμφανής και αναπόφευκτη μία δεύτερη προσπάθεια ΄διάσωσης’ της Ελλάδας, ακολουθούμενη από την πρόσφατη τρίτη ‘διάσωση’ και πιθανότατα και επόμενες. Η μικρή Κύπρος εντάχθηκε κι αυτή στον μηχανισμό ‘διάσωσης’ στα μέσα του 2012, με το τραγικό και πρωτοφανές παγκοσμίως γεγονός του ‘κουρέματος’ τραπεζικών καταθέσεων, ενώ η Ισπανία ακολουθεί ‘μνημονιακές’ υφεσιακές πολιτικές και η ανήκουσα στους G8 Ιταλία έχει κλονισθεί σοβαρότατα. Η προβληθείσα έξοδος χωρών από την εφαρμογή ‘μνημονιών’ είναι ψευδεπίγραφη, γιατί αυτές εξακολουθούν να υφίστανται την εφαρμογή ‘μνημονιακών’ υφεσιακών πολιτικών. Οι περιφερειακές χώρες της ευρωζώνης είναι παγιδευμένες στη λανθασμένη προσέγγιση εστίασης αποκλειστικά στο δανεισμό χρημάτων, με αντάλλαγμα υποσχέσεις εξοντωτικής λιτότητας και ‘διαρθρωτικών’ αλλαγών απορρύθμισης εργασιακών σχέσεων και θεσμών. Αυτή η προσέγγιση μετέτρεψε την επισφαλή κατάσταση των κρίσεων υπερχρέωσης, σε ατέρμονα καταστροφικότατο κύκλο. Η εμβάθυνση της κρίσης, συνοδευόμενη από ασυναρτησία και κοντόφθαλμα εθνικιστικά αντανακλαστικά της Γερμανίας, έχει καταστήσει ορατό τον κίνδυνο διάλυσης της ΟΝΕ-ευρωζώνης. Ποιο είναι το μέλλον του ευρώ? Τα πιθανά εξεταζόμενα σενάρια είναι η διατήρηση του συστήματος δόμησης της ευρωζώνης, η απόρριψη αυτού του συστήματος και η ριζική αναμόρφωση-ανασύνθεσή του και τέλος η διάλυση του και η επιστροφή στα εθνικά νομίσματα των χωρών-μελών.

Η διατήρηση του συστήματος δόμησης της ευρωζώνης, προϋποθέτει την αντιμετώπιση της κρίσης μέσα σε αυτήν από τις αρχές (εθνικές κυβερνήσεις, ρυθμιστικές αρχές, ΕΚΤ, Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ΔΝΤ), με επιμονή στην αυστηρή τήρηση των πολιτικών που ως τώρα ακολουθήθηκαν και εκδηλώνεται με 2 κύριες παρεμβάσεις. Η πρώτη, διαρκώς εγκρίνει πιστώσεις για την αντιμετώπιση του προβλήματος, υπό τον φόβο ότι μια άτακτη χρεοκοπία μίας ή περισσότερων χωρών θα προκαλούσε μία νέα τραπεζική κρίση. Αυτό βασίζεται στο γεγονός ότι οι οφειλές των PIIGS (Portugal, Italy, Ireland, Greece, Spain) στις ευρωπαϊκές τράπεζες ανέρχονταν τον Μάρτιο του 2011 στο ποσό των 2,2 τρισεκατομμυρίων ευρώ. Τα χρήματα των προγραμμάτων ‘διάσωσης’, εισφερθέντα στο EFSF και στο διάδοχό του ESM από εθνικές κυβερνήσεις μελών της ΕΕ-ευρωζώνης, συνδυαζόμενα με πιστώσεις του ΔΝΤ, αποτελούσαν ένα πρόσθετο δημοσιονομικό βάρος για τις ‘διασωζόμενες’ χώρες και αυξανόμενο κίνδυνο υποβάθμισης της πιστοληπτικής τους ικανότητας-αξιολόγησης. Η δεύτερη, αφορούσε σε παροχή πιστώσεων  από την ΕΚΤ προς τις τράπεζες των ‘διασωζόμενων’ χωρών, έναντι εγγυήσεων (δημόσιοι τίτλοι έκδοσης των αντίστοιχων χωρών) καθώς και στις άτυπες στοχευμένες αγορές κρατικών ομολόγων από τη δευτερογενή αγορά. Σε πολιτικό επίπεδο, αυτό συνοδευόταν από τον εξαναγκασμό αποδοχής προγραμμάτων ακραίας λιτότητας και ‘μεταρρυθμίσεων’ από τις ‘διασωζόμενες’ χώρες (άκρατη περικοπή δαπανών και ραγδαία αύξηση φόρων για δημοσιονομικό εξορθολογισμό), με αιτιολογία το χρέος τους να καταστεί βιώσιμο. Το πρόσθετο όπλο της αναδιάρθρωσης χρέους, δεν μεταβάλλει ουσιαστικά τις προοπτικές της προς ‘διάσωση’ χώρας. Η συνεισφορά μιας δραστικής διαγραφής χρέους  στον κρατικό προϋπολογισμό, παραμένει αμφίβολη και ενδεχομένως ανεπαρκής για την εξάλειψη του ελλείμματός του, μέσω της μειωμένης δαπάνης για καταβολή τόκων.  Η μακροπρόθεσμη οικονομική ανάπτυξη για την έξοδο των περιφερειακών χωρών από την κρίση, εκτός της βραχυπρόθεσμης λύσης των περικοπών δαπανών και των αυξήσεων φόρων, βασίζεται στην περικοπή των μισθών για την ανάκτηση-αποκατάσταση της διεθνούς ανταγωνιστικότητας. Η λογική της είναι η ανάκτηση της διεθνούς ανταγωνιστικότητας μέσω της εσωτερικής υποτίμησης, εστιάζοντας στους μισθούς, αφού μία χώρα εντασσόμενη σε μία νομισματική ένωση χάνει το εργαλείο-δυνατότητα της υποτίμησης του εθνικού νομίσματος. Η συμπίεση του μισθολογικού κόστους επιδεινώνει τις παραγόμενες ήδη, από τις περικοπές δαπανών και αυξήσεις φόρων, αποπληθωριστικές τάσεις αυξάνοντας την ανεργία και εμβαθύνοντας την ύφεση. Το ανεξόφλητο χρέος αυξάνεται ταχέως λόγω της αύξησης των τόκων, δημιουργώντας δημοσιονομικά ελλείμματα. Ακόμη η προκαλούμενη μείωση του ΑΕΠ αυξάνει αυτόματα το χρέος , που μετράται ως ποσοστό του.  Οι ενταχθείσες τρεις χώρες στον μηχανισμό ‘διάσωσης’ εκπροσωπούσαν 6,1% του ΑΕΠ της ευρωζώνης, αλλά η προσφυγή της Ισπανίας που  εκπροσωπούσε το 11,5% ή και μελλοντικά ακόμη χειρότερα της Ιταλίας με 16,8%, θα δημιουργήσει μια εκρηκτική μη αντιμετωπίσιμη κατάσταση. Είναι πέρα από τη λογική τι θα επακολουθήσει στην περίπτωση της Γαλλίας, που κατείχε το 21,2% του ευρωζωνικού ΑΕΠ. Το τέλος θα επέλθει, όταν κάποια από τις πλουσιότερες χώρες αρνηθεί να προσφέρει τα απαραίτητα χρήματα στον μηχανισμό ‘διάσωσης’.

Η απόρριψη του συστήματος δόμησης της ευρωζώνης, σημαίνει την οικειοθελή ή αναγκαστική αποχώρηση κάποιων χωρών από την ΟΝΕ, ως η λιγότερο κακή διαθέσιμη επιλογή. Αν οι ακολουθούμενες πολιτικές συνεχισθούν αδιάλειπτα, θα καταστήσουν μονόδρομο την απόρριψη του συστήματος για τις χώρες που έχουν ενταχθεί στον μηχανισμό ‘διάσωσης’. Μία έξοδος από την ευρωζώνη θα αύξανε σε φοβερό βαθμό τη διεθνή ανταγωνιστικότητα και τις προοπτικές ανάπτυξης αυτών των χωρών αυτόματα, λόγω της αναπόφευκτης τεράστιας υποτίμησης των εθνικών νομισμάτων. Μία οικονομική ανάπτυξη που θα βασιζόταν μόνο στην υποτίμηση του εθνικού νομίσματος, δεν θα μακροημέρευε και θα διαρκούσε για σύντομο χρονικό διάστημα. Η έξοδος κάποιας ή κάποιων χωρών από την ευρωζώνη, θα επέφερε τεράστιο κόστος και την αναπόφευκτη διάλυση της ευρωζώνης, λόγω του φαινομένου του ντόμινο και της αδίστακτης επίθεσης των ‘αγορών’ στην επόμενη υποψήφια προς αποχώρηση χώρα κ.ο.κ. Η δυνατότητα αυτή ανατρέχει στα πρόσφατα παραδείγματα της Αργεντινής και της Ισλανδίας. Καμία όμως από τις δύο χώρες, δεν ανήκε σε νομισματική ένωση με κοινό νόμισμα. Η Αργεντινή είχε  ‘κλειδωμένη’ την ισοτιμία πέσο με δολάριο με σχέση 1:1 και η απελευθέρωση διακύμανσης της συναλλαγματικής της ισοτιμίας, επέφερε μια υποτίμηση 70% μαζί με υποχρεωτική απομείωση-‘κούρεμα’ 65% στην αξία των κατεχόμενων από αλλοδαπούς ομολόγων της.  Αυτό δημιούργησε πληθωρισμό 26% το 2002, 13% το 2003 για να ‘ομαλοποιηθεί’ στη συνέχεια στο 4%, ποσοστό ανάπτυξης 8,5% από το 2003 ως το 2008, εκρηκτική ανάπτυξη των εξαγωγών 15-20% μετά το 2002 και πλεόνασμα ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών 3% του ΑΕΠ την ίδια περίοδο, με ταυτόχρονη μείωση του δημόσιου χρέους στο 40% του ΑΕΠ. Οι ενταχθείσες στον μηχανισμό ‘διάσωσης’ χώρες, αλλά και η Ισπανία, έχουν πολλά κοινά με την Αργεντινή του 2001: μεγάλη απώλεια διεθνούς ανταγωνιστικότητας, αποδιοργάνωση δημόσιων οικονομικών, αυξανόμενο δημόσιο χρέος σε μη βιώσιμα επίπεδα, μη υγιή οικονομική ανάπτυξη, έντονη φυγή κεφαλαίων, τεράστια ελλείμματα τρεχουσών συναλλαγών και απώλεια επενδυτικής εμπιστοσύνης.  Οι ‘διασώσεις’ της Ευρώπης το μόνο που ουσιαστικά έκαναν, ήταν η διοχέτευση διαρκώς μεγαλύτερων πόρων σε αποτυχημένα εγχειρήματα, αναβάλοντας και εμβαθύνοντας τις συνέπειες της κρίσης. Η αναδιάρθρωση της Ισλανδίας, αν και επώδυνη-δαπανηρή για τον πληθυσμό, δεν σπατάλησε άλλα χρήματα επιβαρύνοντας τους φορολογούμενούς με την εθνικοποίηση των ιδιωτικών χρεών των άσωτων τραπεζών της, όντας ‘τυχερή’ αφού δεν ήταν μέλος της ΕΕ.

Η αποδοτική λειτουργία μιας βέλτιστης νομισματικής ένωσης-ζώνης, προϋποθέτει την εκπλήρωση ορισμένων συνθηκών εξαρτώμενη από αυτές. Στην περίπτωση της ευρωζώνης δεν εκπληρώνονται (μερικά ή ολικά): πολιτική ένωση, δημοσιονομική ενοποίηση, κινητικότητα εργατικού δυναμικού και ευελιξία τιμών-μισθών. Οι κρίσεις υπερχρέωσης των περιφερειακών χωρών της, ανέδειξαν  τις συνέπειες της μη εκπλήρωσης αυτών των συνθηκών και την προβληματική φύση της δόμησής της. Στα πλαίσια της ριζικής αναμόρφωσης-ανασύνθεσης του συστήματος δόμησής της  αναγκαία και απαραίτητα είναι :

-Αλλαγή του ρόλου και λειτουργίας της ΕΚΤ, στην κατεύθυνση που λειτουργεί οποιαδήποτε κεντρική τράπεζα παγκόσμια,  αναλαμβάνοντας  τη συνολική διαχείριση των κρατικών χρεών των χωρών της ευρωζώνης. 

-Ριζική  αλλαγή της αρχιτεκτονικής της ευρωζώνης, με κατάργηση του ‘Συμφώνου Σταθερότητας’   και  του  ‘Συμφώνου  για  το  ευρώ’  και αντικατάστασή τους με ένα ‘Σύμφωνο Ανάπτυξης και Απασχόλησης’ διαφορετικού περιεχομένου.

-Οι πολιτικές  τύπου  ‘Μνημονίου’, οδηγούν σε μεγαλύτερη ύφεση επιτείνοντας το οικονομικό αδιέξοδο   και  μη επιλύοντας ουσιαστικά το υφιστάμενο πρόβλημα. Αντίθετα πρέπει να εφαρμοσθεί πολιτική μεταφοράς δημοσιονομικών πόρων από πλεονασματικές σε ελλειμματικές εμπορικά χώρες, στα πλαίσια επίτευξης ομοιογένειας της ευρωζώνης.

Ουσιαστικά οι ‘διασώσεις’ της Ελλάδας, της Ιρλανδίας, της Πορτογαλίας, και η παγκόσμιας ‘πρωτοτυπίας’ της Κύπρου, αλλά και όποιων άλλων χωρών μελλοντικά, είναι διασώσεις των ουσιαστικά πτωχευμένων ευρωπαϊκών τραπεζών και ιδιαίτερα γαλλικών-γερμανικών. Τα πλεονάσματα τρεχουσών συναλλαγών των χωρών του βορρά, ιδιαίτερα της Γερμανίας, διοχετεύθηκαν μέσω των τραπεζών και των ‘επενδυτών’ στο εξωτερικό, σε αμφίβολες ριψοκίνδυνες επενδύσεις και δεν ανακυκλώθηκαν με τη δημιουργία επενδύσεων στο εσωτερικό της ευρωζώνης. Η αναδιάρθρωση των χρεών των χωρών της περιφέρειας, θα προκαλέσει ζημιές στις γαλλογερμανικές τράπεζες και ιδιαίτερα στις τράπεζες-δανειστές του δημόσιου τομέα. Η ανακεφαλαιοποίηση-κεφαλαιακή ενίσχυση αυτών των τραπεζών, που οι πολιτικοί της Γερμανίας προσπαθούν να αποφύγουν τη χρηματοδότησή τους από τους φορολογούμενούς τους, είναι αναπόφευκτη, ενώ εθελοτυφλούν προκρίνοντας ως λύση στην κρίση της ευρωζώνης την επιβολή χρόνιας ακραίας λιτότητας στις ‘άσωτες’ περιφερειακές χώρες της. Η επικράτηση αυτής της γερμανικής λύσης, που  επιπλέον επέβαλε και την παρέμβαση-παρουσία του ΔΝΤ και των ακραία νεοφιλελεύθερων πολιτικών τύπου ‘μνημονίου’ στην Ευρώπη, επιβάλλει την ασταμάτητη οικονομική στήριξη των πιο αδύναμων περιφερειακών χωρών μέχρι την ουσιαστική λύση του προβλήματος των χρεοκοπημένων ευρωπαϊκών τραπεζών.  Υπό αυτές τις συνθήκες, είναι αναπόφευκτη η διάλυση του νομισματικού εκτρώματος της ευρωζώνης και η επιστροφή των χωρών-μελών της στα εθνικά τους νομίσματα, με ταυτόχρονη διαγραφή μεγάλου μέρους των εθνικών δημόσιων χρεών συνοδευόμενη από σεισάχθεια στα ιδιωτικά χρέη, για να επιτευχθεί η επανεκκίνηση των εθνικών οικονομιών και η αποκατάσταση των υπαρχουσών μακροοικονομικών ανισορροπιών.

(Σημείωση: Το άρθρο αποτελεί επικαιροποίηση παλιότερου, γραμμένου προ σχεδόν τετραετίας)

* Οικονομολόγος (πτυχιούχος οικονομικών επιστημών, 2ετές μεταπτυχιακό διοίκησης επιχειρήσεων στην τραπεζική/χρηματοοικονομική, 2ετές μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδίκευσης στα οικονομικά και διοίκηση μονάδων υγείας) – Αναλυτής Πληροφοριακών Συστημάτων (2ετές μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδίκευσης στα πληροφοριακά συστήματα), μέλος του Ευρωπαϊκού Δικτύου Ερευνών Κοινωνικής και Οικονομικής Πολιτικής,  email : Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.,  website :  www.kallinikosnikolakopoulos. blοgspot.com

πηγή: iskra.gr

Οι ασυνήθιστα υψηλές θερμοκρασίες στις αρκτικές περιοχές πέριξ του Βορείου Πόλου, τόσο στη θάλασσα όσο και στην ατμόσφαιρα, οι οποίες εμποδίζουν τον σχηματισμό των πάγων, προβληματίζουν τους επιστήμονες. 

Κάτι παράξενο φαίνεται να συμβαίνει στον αρκτικό κύκλο, σύμφωνα με στοιχεία από δορυφόρους και επίγειους μετεωρολογικούς σταθμούς, και οι επιστήμονες δεν έχουν κάποια άλλη πρόσφορη εξήγηση πέρα από την κλιματική αλλαγή.

Οι αρκτικές θάλασσες εμφανίζουν υπερβολικά υψηλές θερμοκρασίες, που εμποδίζουν τον σχηματισμό νέων πάγων και δημιουργούν υποψίες ότι η κλιματική αλλαγή ίσως άρχισε ήδη να έχει χειρότερες επιπτώσεις των αναμενομένων.

Σχεδόν όλα τα προηγούμενα χρόνια, καθώς ο Ήλιος χάνεται στην κορυφή του βορείου ημισφαιρίου μετά τα μέσα Οκτωβρίου και η θερμοκρασία πέφτει λόγω της μείωσης της ηλιακής ακτινοβολίας, το νερό παγώνει και οι πάγοι αρχίζουν να επανακάμπτουν. Όχι όμως, εφέτος. Ο επιπλέων αρκτικός πάγος συνεχίζει να λιώνει σαν μην έπεσε ποτέ ο Ήλιος.

Φωτογραφία: NASA

Οι θερμοκρασίες του αέρα είναι έως 20 βαθμοί Κελσίου πάνω από τις αναμενόμενες για μήνα Νοέμβριο, ενώ των αρκτικών υδάτων σχεδόν 4 βαθμοί μεγαλύτερες από τις συνηθισμένες γι' αυτή την εποχή, όπως δήλωσε η καθηγήτρια Τζένιφερ Φράνσις του αμερικανικού Πανεπιστημίου Ράντγκερς, σύμφωνα τους Guardian και Ιndependent.

Η κατάσταση αυτή θεωρείται πιθανό ότι θα επιφέρει αναστατώσεις και στον καιρό της Ευρώπης, καθώς ο ζεστός αέρας θα σπρώχνει τον κρύο αέρα πιο νότια.

Οι αρκτικοί πάγοι έχουν μειωθεί σε έκταση πάνω από 30% μέσα στα τελευταία 25 χρόνια, ενώ το 2017 μπορεί να σημειώσουν νέο αρνητικό ρεκόρ. Αλλά και στην άλλη πλευρά της Γης, στην Ανταρκτική, οι πάγοι της θάλασσας λιώνουν πιο γρήγορα από το αναμενόμενο.

πηγή: tvxs.gr

  ΘΑΝΑΣΗΣ ΗΛΙΟΔΡΟΜΙΤΗΣ

― Φταίει το ζαβό το ριζικό μας!
― Φταίει ο Θεός που μας μισεί!
― Φταίει το κεφάλι το κακό μας!
― Φταίει πρώτ’ απ’ όλα το κρασί!
Ποιος φταίει; ποιος φταίει; Kανένα στόμα
δεν το βρε και δεν το πε ακόμα.

Λοιπόν, αγαπημένε μου ποιητή, μεγάλε Κώστα Βάρναλη, λάθεψες! Στη σημερινή Ελλάδα των μνημονίων και της μεταμοντέρνας αποικιοκρατίας των αγορών, βρήκαμε ‘’τις πταίει’’.

Για τα χάλια τα δικά μας φταίνε οι άλλοι, για τη δική μου ανέχεια φταίει ο διπλανός μου, για την αναδουλειά των εμπόρων φταίνε οι καταναλωτές, για την αφραγκία των καταναλωτών φταίει η ακρίβεια. Και για την ξαγρύπνια μας στα χωρίς θέρμανση σπίτια μας φταίει ο κόκορας του γείτονα, που βάλθηκε να λαλεί αξημέρωτα. Και το πρόβλημα της ξαγρύπνιας μας μπορούμε να το λύσουμε (ή έτσι νομίζουμε) ψήνοντας τον κόκορα με χυλοπίτες. Για τα υπόλοιπα;

Εδώ σε θέλω ποιητή! Και για τα υπόλοιπα υπάρχει λύση! Κοινωνικός αυτοματισμός και… τα σκυλιά δεμένα. Ή μάλλον, ‘’κάθε κατεργάρης στον πάγκο του’’. Κατεργάρης, για όσους δεν ξέρουν, ήταν ο κωπηλάτης στο κάτεργο, δηλαδή στη γαλέρα, συνήθως σκλάβος και αλυσοδεμένος…

Αυτές τις μέρες γινόμαστε για άλλη μια φορά μάρτυρες της αναβίωσης του κοινωνικού αυτοματισμού στη χώρα μας, με αφορμή την απεργία των ναυτεργατών. Στο πυρ το εξώτερον οι ναυτικοί μας, όσοι τουλάχιστον έχουν απομείνει ακόμη. Καταστρέφουν με την απεργία τους τους αγρότες της Κρήτης, αφήνουν χωρίς εφόδια και φάρμακα τα νησιά…

Τι; Οι αγρότες πνέουν τα λοίσθια εξαιτίας των κοινοτικών πολιτικών για τη γεωργία και των φορολογικών πολιτικών των κυβερνήσεων; Ε, και; Είναι μακριά οι κυβερνήτες και οι καρεκλοκένταυροι της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Που να τους βρούμε; Ενώ οι ναυτεργάτες είναι εύκολος στόχος…

Τι; Στα νησιά δεν υπάρχουν γιατροί και τα φάρμακα έγιναν είδος πολυτέλειας; Ε, και; Είναι πολύ ζόρικο να τα βάλουμε με την κυβέρνηση και την Ευρωπαϊκή Ένωση που μας άφησαν χωρίς γιατρούς και φάρμακα. Ενώ οι ναυτεργάτες είναι δίπλα μας…

Κοινωνικός αυτοματισμός με τα όλα του. Η αναβίωσή του μου έφερε στο νου τα αναρίθμητα ρεπορτάζ για την ‘’κερδοσκοπία’’ των βενζινοπωλών με τις τιμές των καυσίμων. Κάθε φορά που φορτώνονταν καινούργιοι φόροι στα καύσιμα, τα κανάλια και οι εφημερίδες των μεγαλοεκδοτών ξιφουλκούσαν κατά των βενζινοπωλών, που ‘’αυξάνουν τις τιμές’’ και δεν απορροφούν την αύξηση των φόρων.

Για να μην παρεξηγηθώ, όντως υπάρχουν κερδοσκόποι στην αγορά των καυσίμων, οι οποίοι μάλιστα κερδίζουν δισεκατομμύρια ευρώ και όχι τις κάποιες πενταροδεκάρες από μια πιθανή αύξηση της τιμής πέραν των φόρων. Τα τεράστια αυτά κέρδη τα ενθυλακώνουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου καυσίμων, τα οποία όχι μόνο δεν αυξάνουν τις τιμές αλλά τις.. κατεβάζουν. Με αυτό τον τρόπο προκαλούν αθέμιτο ανταγωνισμό και δημιουργούν προβλήματα στους επαγγελματίες που προμηθεύονται καύσιμα δια της νομίμου οδού.

Πως το πετυχαίνουν αυτό, Απλούστατα, δεν τους είναι δύσκολο να κατεβάσουν 5-10 λεπτά την τιμή της βενζίνης, όταν αποφεύγουν τους φόρους που αγγίζουν το ένα ευρώ ανά λίτρο! Κι έτσι με ένα σμπάρο πετυχαίνουν δυο ή και παραπάνω τρυγώνια. Πρώτον, τα κέρδη τους εξακολουθούν να είναι τεράστια. Δεύτερον, οι καταναλωτές τα βάζουν με τους ‘’ακριβούς’’- εκτός κυκλώματος- βενζινοπώλες, που εύκολα χαρακτηρίζονται ‘’κερδοσκόποι’’ με τη βοήθεια των ΜΜΕ. Τρίτον, πετάνε έξω από την αγορά τους ‘’ακριβούς’’ βενζινοπώλες, που στιγματίστηκαν ως ‘’κερδοσκόποι’’, αυξάνοντας τα δικά τους μερίδια και κέρδη.

Τα κέρδη των λαθρεμπορικών κυκλωμάτων καυσίμων ίσως και να ξεπερνούν το ένα δισεκατομμύριο ευρώ ετησίως. Οι κυβερνήσεις έχουν άπειρες φορές ‘’τσακίσει τους λαθρέμπορους’’, αλλά μονάχα στα λόγια!

Να μιλήσουμε όμως με αριθμούς, που αντλήσαμε από την ιστοσελίδα του Συνδέσμου Εταιρειών Πετρελαιοειδών Ελλάδας, οι οποίοι αποκαλύπτουν πόσο μπορεί να μειωθεί η τιμή της βενζίνης αν περικόψουν οι βενζινοπώλες τα… υπερκέρδη τους.

Έχουμε και λέμε, λοιπόν:

Έστω ένας καταναλωτής αγοράζει την αμόλυβδη βενζίνη 1,418 ευρώ το λίτρο (μέση τιμή στην Αττική). Η τιμή αυτή αναλύεται ως εξής:
-36,3 λεπτά, τιμή διυλιστηρίου, 25,6% του συνόλου.
-95,4 λεπτά, φόροι και δασμοί, 67,8% του συνόλου.
-10,1 λεπτά μικτό περιθώριο εταιρειών εμπορίας, μεταφορέων και πρατηριούχων, 7,12%.

Από τα παραπάνω προκύπτει ότι το περιθώριο κέρδους των πρατηριούχων σπάνια φτάνει τα 5 λεπτά το λίτρο και συνηθέστερα κυμαίνεται γύρω στα 2-3 λεπτά. Άντε, λοιπόν, να μηδενίσουν το κέρδος τους οι βενζινοπώλες. Η τιμή της αμόλυβδης μόλις που θα πέσει κάτω από τα 1,40 ευρώ το λίτρο.

Από την άλλη, το ‘’μικτό περιθώριο κέρδους’’ των λαθρεμπορικών κυκλωμάτων φτάνει τα 95 λεπτά, ισούται δηλαδή με τους φόρους που δεν πληρώνουν. Ακόμη και να αφαιρέσουμε τον ΦΠΑ, και πάλι το κέρδος τους ξεπερνά τα 70 λεπτά ανά λίτρο. Δεν τους είναι δύσκολο, λοιπόν, να κόψουν ένα δεκάλεπτο, να εμφανίσουν τιμή αντλίας χαμηλή και να αφανίσουν έτσι τους πρατηριούχους που ακολουθούν τη νόμιμη οδό.

Την τελευταία οκταετία έκλεισαν κάπου 2.000 πρατήρια, λόγω της πτώσης της κατανάλωσης των καυσίμων. Δεν νομίζω ανάμεσα σε αυτά να υπάρχουν πρατήρια που ψώνιζαν από τα βυτία των λαθρεμπόρων…

Θα μας πουν οι ρέποντες προς τον κοινωνικό αυτοματισμό: ‘’Σωστά όλα αυτά, αλλά που να βρούμε τους λαθρέμπορους;’’. Κι έτσι βαράμε τους βενζινοπώλες που είναι εύκαιροι, βοηθούν και τα ΜΜΕ στο να αυξάνεται η οργή μας εναντίον τους.

Με την ίδια ακριβώς λογική:

-Βαράμε τους ψιλικατζήδες για την ακρίβεια κι όχι αυτούς που διογκώνουν τις τιμές ή βοηθούν στην αύξησή τους ανεβάζοντας στα ύψη τον ΦΠΑ.

-Για τα χάλια της εκπαίδευσης, στοχοποιούμε τους καθηγητές.

-Τα βάζουμε με τους διαδηλωτές που κλείνουν τους δρόμους και εμποδίζουν τους άφραγκους καταναλωτές να ψωνίσουν.

-Οι έμποροι καταριούνται τους αγρότες που κλείνουν τους δρόμους και εμποδίζουν την απρόσκοπτη μεταφορά των εμπορευμάτων.

-Οι αγρότες με τη σειρά τους θα έπνιγαν αν τους δινόταν η ευκαιρία τους ναυτεργάτες, που με την απεργία τους αφήνουν τα προϊόντα τους αποκλεισμένα στα λιμάνια της Κρήτης.

-Όλοι ξεθυμαίνουμε πάνω στους γιατρούς και το νοσηλευτικό προσωπικό για τη διάλυση του δημόσιου συστήματος υγείας.

-Για τα χάλια των πανεπιστημίων δεν φταίει η ανύπαρκτη χρηματοδότησή τους και η έλλειψη διδακτικού προσωπικού, αλλά οι απείθαρχοι φοιτητές.

Ο ένας, λοιπόν, βγάζει τα μάτια του άλλου. Και την ίδια στιγμή η κυβέρνηση, οι θεσμοί, οι τράπεζες, οι επικυρίαρχοι, συνεχίζουν ανενόχλητοι τις καταστροφικές για τα λαϊκά εισοδήματα και το μέλλον της χώρας πολιτικές τους. Οι ‘’ενοχλητικοί ταραξίες’’ γίνονται βορά του κοινωνικού αυτοματισμού, υποτάσσονται ένας- ένας στη μοίρα του. Η τάξις αποκαθίσταται και μονάχα ο κακομοίρης ο κόκορας καταλήγει στο τσουκάλι με τις χυλοπίτες…

Οι υπόλοιποι, θύτες και θύματα του κοινωνικού αυτοματισμού, αλυσοδένονται πιο γερά στον πάγκο του κατεργάρη, στη γαλέρα όχι του Μεσαίωνα, αλλά της σύγχρονης Ελλάδας των μνημονίων και των θεσμών. Δίχως δικαιώματα, δίχως φωνή, να κωπηλατούν αενάως οδηγώντας τη ‘’γαλέρα’’ στους δρόμους της… ανάπτυξης.

Ή μάλλον, έχουν ένα δικαίωμα: Να προσπαθούν να κλέβουν καμιά μπουκιά ψωμί ή καμιά γουλιά νερό από τους κατεργάρηδες των διπλανών πάγκων, να χτυπούν το κουπί καμιά φορά λιγότερο- δηλαδή να λουφάρουν. Το σύστημα δεν ανησυχεί γι’ αυτές τις ‘’κατεργαριές’’. Αντίθετα, τις επιδιώκει. Του είναι απαραίτητες για τη μακροημέρευση και την ευζωία του…

πηγή: imerodromos.gr

Παναγιώτης Μαυροειδής
Ας κλείσουμε την κυβερνο-δίαιτη ΕΡΤ, ας αγνοήσουμε τις υποκρισίες του Κούλη και ας κάνουμε τον κόπο να διαβάσουμε την ίδια την απόφαση του  Εurogroup της 5^ης Δεκεμβρίου.

H κυβέρνηση μιλάει για τεράστια επιτυχία και απαιτεί να την χειροκτοτήσουμε με ενθουσιασμό.

Ας δούμε τις πικρές αλήθειες και  τα βρώμικα ψέματα, σε συσκευασία ΣΥΡΙΖΑ….

«Το Eurogroup καλωσορίζει την πρόοδο που έχει επιτευχθεί στην επίτευξη συμφωνίας σε επίπεδο τεχνικών κλιμακίων ανάμεσα στην Ελλάδα και στους θεσμούς στο πλαίσιο της δεύτερης αξιολόγησης του προγράμματος του EΜΣ.
Ειδικότερα, το Eurogroup καλωσορίζει την συμφωνία των ευρωπαϊκών θεσμών για τον προϋπολογισμό του 2017, που επιβεβαιώνει το συμφωνημένο στόχο για πρωτογενές πλεόνασμα στο 1,75% του ΑΕΠ και που επιτρέπει να εφαρμοστεί σε εθνικό επίπεδο το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα, που εξασφαλίζει ένα πραγματικό δίχτυ κοινωνικής προστασίας (…)

Μετάφραση ή Σχόλιο Πρώτο:

Ρητά δηλώνεται ότι η εφαρμογή του λεγόμενου Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος, δεν αφορά μια οριακή έστω ανακούφιση για τους πλέον φτωχούς μέσω επιπλέον πόρων, αλλά προϋποθέτει μια επιπλέον αφαίμαξη των ήδη φτωχών. Για να το πούμε απλά, το Eurogroup είπε:

«Αν πιάσετε πλεόνασμα 1,75%, δηλαδή αν πετύχουν τα μέτρα, όπως η μείωση συντάξεων, περιοριστούν περαιτέρω οι κοινωνικές δαπάνες, αν δηλαδή καταφέρετε κάνετε τους φτωχούς φτωχότερους ή αν -ακόμη καλύτερα!- δημιουργήσετε και περισσότερους φτωχούς, τότε θα σας επιστρέψουμε κάποια χρήματα για σούπες και συσσίτια ένα μέρος των κλεμμένων».

(…) Το Eurogroup σημειώνει πως η συμφωνία σε επίπεδο τεχνικών κλιμακίων πρέπει να περιλαμβάνει μέτρα για την επίτευξη του συμφωνημένου δημοσιονομικού στόχου για το 2018 (πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ), καθώς και μεταρρυθμίσεις για την ενίσχυση της ανάπτυξης και της ανταγωνιστικότητας σε όρους κόστους, συμπεριλαμβανομένων περαιτέρω ουσιαστικών μεταρρυθμίσεων για την αγορά εργασίας, το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων και την άρση των εμποδίων για επενδύσεις(…)

Μετάφραση ή Σχόλιο Δεύτερο:
Το Eurogroup ρητά απαιτεί «μέτρα για την επίτευξη του συμφωνημένου δημοσιονομικού στόχου για πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ τ0 2018», των οποίων μάλιστα κατονομάζει τους άξονες («μεταρρυθμίσεις» σε αγορά εργασίας πχ ελευθερία απολύσεων, «άρση εμποδίων» σε επενδύσεις  πχ αντισυνδικαλιστικοί νόμοι ή ιδιωτικοποιήσεις «χωρίς καθυστερήσεις»)

Με λίγα λόγια, έρχεται το Τέταρτο Μνημόνιο (και Δεύτερο για το ΣΥΡΙΖΑ!)

(…) Συγκεκριμένα, το Eurogroup υπενθυμίζει ότι η πρόσληψη των μελών του Συμβουλίου των Διοικητών της Ελληνικής Εταιρείας Συμμετοχών και Περιουσίας Α.Ε. (σσ: το γνωστό Υπερταμείο Ιδιωτικοποιήσεων) πρέπει να πραγματοποιηθεί πριν από το τέλος του Ιανουαρίου του 2017 για να τεθεί το ταμείο σε πλήρη λειτουργία(…)

Μετάφραση ή Σχόλιο Τρίτο:

Πουλήστε τα και γρήγορα!!

(…) To Εurogroup υπενθύμισε ότι ο στόχος για πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ που θα επιτευχθεί το 2018 πρέπει να διατηρηθεί σε μεσοπρόθεσμο διάστημα. Υπενθυμίσαμε επίσης τη σημασία μιας δημοσιονομικής πορείας που θα ευθυγραμμίζεται με τις δημοσιονομικές δεσμεύσεις που ορίζει το πλαίσιο της Ε.Ε. (…)

Μετάφραση ή Σχόλιο Τέταρτο:

Ποια χαλάρωση; Τα αιματηρά πλεονάσματα ύψους 3,5% του ΑΕΠ θα παραμείνουν και μετά το 2018, δηλαδή Μνημόνιο Διαρκείας. Φυσικά αυτό δεν αποτελεί έκπληξη αν λάβει κανείς υπόψη το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο (2014-2020) και τους στόχους που έχουν τεθεί εκεί και οι οποίοι υπερβαίνουν το ποια κυβέρνηση υπάρχει στην Ελλάδα. Αλλά αυτά δυστυχώς είναι έξω από τη συζήτηση…

(…) Για να εξασφαλιστεί η συμμόρφωση με τους δημοσιονομικούς στόχους με βιώσιμο τρόπο μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος, οι ελληνικές αρχές δεσμεύονται να συμφωνήσουν με τους θεσμούς σε ένα μηχανισμό και σε διαρθρωτικά μέτρα που θα το διασφαλίζουν αυτό(…)

Μετάφραση ή Σχόλιο Πέμπτο:

O λεγόμενος «κόφτης» δαπανών για να βγαίνουν τα μέτρα/στόχοι  ή διαφορετικά η Αυτόματη Μνημονιακή Αναπροσαρμογή θα είναι σε λειτουργία εσαεί, δηλαδή και μετά το τέλος του τρέχοντος προγράμματος

(…) Σήμερα το Eurogroup συζήτησε πάλι τη βιωσιμότητα του ελληνικού δημόσιου χρέους με στόχο την ανάκτηση της πρόσβασης στις αγορές. Στο πλαίσιο αυτό, το Eurogroup ενέκρινε σήμερα όλα τα βραχυπρόθεσμα μέτρα στη βάση των προτάσεων του ΕΜΣ και των προπαρασκευαστικών εργασιών του EWG, που θα εφαρμοστούν από τον ΕΜΣ μετά από αυτή τη συνάντηση. Τα μέτρα αυτά περιλαμβάνουν:
Την εξομάλυνση του προφίλ αποπληρωμής του EFSF βάσει των υφιστάμενων μέσων σταθμισμένων ωριμάνσεων που φθάνουν τα 32,5 έτη. 

• Την επιβολή ορίου στην άρση του περιθωρίου επιτοκίου  που αφορά την εξαγορά χρέους του δεύτερου ελληνικού προγράμματος για το 2017 στις 200 μονάδες βάσης.

• Τη χρήση της χρηματοδοτικής στρατηγικής του ESM/EFSF ανάλογα με την κατάσταση των αγορών για την μείωση του ρίσκου των επιτοκίων χωρίς την επιβολή επιπρόσθετου κόστους στις χώρες που συμμετείχαν σε προγράμματα. Το μέτρο αυτό θα χρησιμοποιηθεί μέσω: α) της ανταλλαγής τίτλων του ESM/EFSF που στηρίζουν τα δάνεια για την τραπεζική ανακεφαλαιοποίηση στην Ελλάδα β) το swap επιτοκίων του ΕΜΣ για τον περιορισμό του ρίσκου από υψηλότερα επιτόκια στις αγορές γ)την εισαγωγή αντίστοιχης χρηματοδότησης για μελλοντικές εκταμιεύσεις στην Ελλάδα υπό το τρέχον πρόγραμμα.  Τα βραχυπρόθεσμα μέτρα για το χρέος θα έχουν σημαντικό θετικό αντίκτυπο στη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους. Το Eurogroup καλεί τους θεσμούς και την Ελλάδα να επαν-εκκινήσουν τις διαπραγματεύσεις ώστε να έλθουν σε συμφωνία σε επίπεδο τεχνικών κλιμακίων το συντομότερο δυνατό με βάση τους κοινούς όρους που συμφωνήθηκαν τον Αύγουστο του 2015 και καλεί το EWG να το ελέγξει(…)

Μετάφραση ή Σχόλιο Έκτο:

Κανένας λόγος δε γίνεται ούτε για ονομαστική διαγραφή ούτε έστω για «ελάφρυνση» του χρέους. Αυτό άλλωστε έχει ρητά συμφωνηθεί και ρητά αποκλεισθεί από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ μέσω της συμφωνίας του Ιουλίου του 2015 με την τρόϊκα.

Τα βραχυπρόθεσμα μέτρα, αφορούν ακριβώς τη «βιωσιμότητα» του χρέους, δηλαδή την εξασφάλιση της δυνατότητας των δανειστών να εισπράττουν και του πελάτη να πληρώνει. Πρόκειται δηλαδή για κλασσικές κινήσεις αυτοπροστασίας του τοκογλύφου, γνώριμες από οποιονδήποτε έχει πάρει τραπεζικό δάνειο και δεν μπορεί να πληρώσει:

• επιμήκυνση της διάρκειας και μάλιστα πολύ οριακής  (από τα 28 στα 32,5 χρόνια)
• μείωση επιτοκίου
• έμμεση ανα-χρηματοδότηση ώστε να είναι εφικτές οι πληρωμές

Τα μέτρα αυτά είναι άκρως απαραίτητα για τους δανειστές, καθόσον γνωρίζουν ότι διαφορετικά, απλά οι δόσεις δε βγαίνουν.

(…) Το Eurogroup είναι έτοιμο να στηρίξει την ολοκλήρωση μελλοντικών αξιολογήσεων υπό τον όρο ότι το πακέτο του προγράμματος, συμπεριλαμβανομένου του ενδεχόμενου δημοσιονομικού μηχανισμού που συμφωνήθηκε στην πρώτη αναθεώρηση, εφαρμόζεται όπως έχει συμφωνηθεί. Το Eurogroup επιβεβαιώνει ότι η εφαρμογή του προγράμματος, όπως επίσης οι όροι και οι στόχοι, θα ελέγχονται συχνά με βάση τα δεδομένα από τους θεσμούς(…)

Μετάφραση ή Σχόλιο Έβδομο:

Άκρως ειρωνική και σχεδόν προσβλητική απαοστροφή. Αλλά ποιος έχασε το φιλότιμο για να το βρουν οι εκάστοτε «διαπραγματευτές» του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και τώρα του ΣΥΡΙΖΑ…

Να τι λένε σε απλά ελληνικά: Αν είστε καλά παιδιά, παίρνετε τα μέτρα σας με επιτυχία, δηλαδή βγάζετε τα μάτια σας, εμείς θα σας κάνουμε τη χάρη να σας επιτηρούμε και να σας βάζουμε 10…

(…)Η αποστολή του ΔΝΤ επιβεβαίωσε σήμερα την πρόθεσή της να προτείνει στο Εκτελεστικό Συμβούλιο μια νέα χρηματοοικονομική συμφωνία για την Ελλάδα το συντομότερο δυνατό από τη στιγμή που θα υπάρξει μια συμφωνία σε επίπεδο τεχνικών κλιμακίων, σε συνάφεια με τις πολιτικές του Ταμείου(…)

Μετάφραση ή Σχόλιο Όγδοο:

Λέει το ΔΝΤ: Περάστε πρώτα από το Ταμείο της Ευρωζώνης/ΕΕ συμφωνώντας τα μέτρα με την τρόϊκα και ελάτε μετά να σας «στηρίξουμε» εμείς με την προσθήκη επιπλέον μέτρων.

(…) Η πλήρης εφαρμογή όλων των προαπαιτουμένων ενεργειών που σχετίζονται με την δεύτερη αξιολόγηση και η ολοκλήρωση των ψηφοφοριών στη Βουλή θα ανοίξουν το δρόμο για τον ΕΜΣ να εγκρίνει το συμπληρωματικό MoU (σ.σ Μνημόνιο)(…)

Μετάφραση ή Ένατο Σχόλιο:

Σηκώστε πρώτα τα χεράκια στη Βουλή, συμφωνώντας ρητά με όλα τα μέτρα και τους μηχανισμούς επιβολής τους και ελάτε μετά στον ΕΜΣ να συνομολογήσουμε το «συμπληρωτικό» Τέταρτο Μνημόνιο

Όλα αυτά ο ΣΥΡΙΖΑ τα λέει επιτυχία! Ίσως δεν πρέπει να τους καταλογίζουμε ότι λένε ψέματα, αλλά, αντιθέτως, ότι είναι αφοπλιστικά ειλικρινείς: Αν ο σκοπός τους είναι να διασφαλίσουν την παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη/ΕΕ και  να εξασφαλίσουν ότι οι τοκογλύφοι του ευρωπαϊκού κεφαλαίου να πληρώνονται απρόσκοπτα, τότε πράγματι η απόφαση αυτού του Eurogroup αποτελεί μια τεράστια επιτυχία, εφάμιλλή ίσως της αλήστου μνήμης απόφασης της 20^ης Φλεβάρη 2015 όταν η κυβέρνηση δήλωνε ότι η χώρα «θα πληρώνει τις υποχρεώσεις της πλήρως και εγκαίρως».

Σχόλιο Δέκατο (εκτός κειμένου απόφασης Eurogroup)

Είναι ευκαιρία να αποσαφηνιστούν δύο όροι:

«Έξοδος από το Μνημόνιο»

Όταν το Δημοσιονομικό Σύμφωνο ορίζει ότι χώρες με χρέος άνω του 60% του ΑΕΠ πρέπει να παίρνουν μέτρα ώστε να αποπληρώνουν κάθε χρόνο τουλάχιστον το 5% του υπερβάλλοντος χρέους (περίπου 10-12 δις για την περίπτωση της Ελλάδας» και όταν για χώρες που οφείλουν άνω του 75% της βοήθειας που έχουν λάβει από τον ΕΜΣ εφαρμόζεται «ενισχυμένη εποπτεία» διαρκείας, τότε αντιλαμβανόμαστε ότι μπορεί να μιλάμε για «έξοδο» από το τρίτο ή το τέταρτο μνημόνιο, όχι όμως  για έξοδο από τα μνημόνια γενικά. Αντίθετα, παραμονή σε ευρωζώνη/ΕΕ σημαίνει μνημόνιο διαρκείας…
«Έξοδος στις αγορές»

Έξοδος στις αγορές σημαίνει δανειοδότηση από την «αγορά χρήματος» γενικά και όχι αποκλειστικά από τους χρηματοδοτικούς μηχανισμούς ευρωζώνης/ΕΕ, δηλαδή συνέχιση της λειτουργίας της «χρεομηχανής», δηλαδή της αρχής «εγώ σου δίνω χρήματα με τοκοφλυφικά επιτόκια και εσύ παίρνεις μέτρα θανάτου».

Κοντολογίς, αν θέλουμε να μιλάμε ακόμη και για την ελάχιστη θετική απάντηση στην ανάγκη δουλειάς για όλο τον κόσμο, με αξιοπρεπείς μισθούς, συντάξεις και συνθήκες εργασίας ή/και δημόσια κοινωνικά αγαθά όπως υγεία, παιδεία, πολιτισμός που να ανταποκρίνονται στοιχειωδώς σε σύγχρονες ανάγκες και να μην αποτελούν εξευτελιστικές ελεημοσύνες, απαιτείται ένας δρόμος ρήξης με τη λογική του κεφαλαίου και εξόδου από το υπερ-μηχανισμό ιμπεριαλιστικής ληστείας που λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση.

πηγή: pandiera.gr