Στα τέλη του 2014, (Δεκέμβριος) και λίγο πριν έρθουν στην κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ με τους ΑΝ.ΕΛ., ο μέσος μισθός για τους εργαζόμενους με πλήρη απασχόληση και ασφάλιση ΙΚΑ έφτανε στα 1.363 ευρώ, ενώ ο μέσος μισθός για τους εργαζόμενους μερικής απασχόλησης ήταν τότε στα 470 ευρώ. Ο δε μέσος γενικός μισθός για το σύνολο των εργαζομένων ήταν 1.154 ευρώ.

Τον Οκτώβριο του 2016, ο μέσος μισθός βρίσκεται στα 936 ευρώ, ενώ στη μερική απασχόληση είναι στα 388 ευρώ, σχεδόν όσο το επίδομα ανεργίας.

Τον Δεκέμβριο του 2015, δηλαδή στον ένα χρόνο σχεδόν της νέας κυβέρνησης, ο μέσος μισθός πλήρους απασχόλησης ήταν στα 1.310 ευρώ και της μερικής στα 456 ευρώ, ενώ ο γενικός μέσος μισθός στο σύνολο των εργαζομένων (πλήρους – μερικής απασχόλησης) υποχώρησε στα 1.116 ευρώ, δηλαδή, μειώθηκε κατά 3,5%, από τα 1.154 ευρώ του Δεκεμβρίου του 2014.

Το μεγάλο σοκ όμως ήρθε μέσα στο 2016, όπου σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία απασχόλησης (μηνός Οκτωβρίου 2016) που δημοσιοποιήθηκαν χθες, ο μέσος μισθός πλήρους απασχόλησης σύμφωνα με τις περιοδικές δηλώσεις των επιχειρήσεων στο ΙΚΑ μειώθηκε περαιτέρω στα 1.167 ευρώ ενώ η αμοιβή μερικής απασχόλησης έπεσε στα 388 ευρώ. Ο δε μέσος όρος του μισθού στο σύνολο των δύο και πλέον εκατομμυρίων με ασφάλιση ΙΚΑ υποχώρησε στα 936 ευρώ.

Τον Σεπτέμβριος 2016 ο μέσος μισθός πλήρους απασχόλησης ήταν 1.162 ευρώ και της μερικής απασχόλησης στα 394 ευρώ, ενώ τον Αύγουστο του 2016 στην πλήρη απασχόληση ο μέσος μισθός ήταν 1.182 ευρώ, στη μερική απασχόληση ήταν 427 ευρώ και ο γενικός μέσος μισθός για τα 2 εκατ. εργαζόμενους που ασφαλίζονταν στο ΙΚΑ ήταν 974 ευρώ.

Από τη σύγκριση των στοιχείων σε βάθος διετίας (Δεκέμβριος 2014-Οκτώβριος 2016) αποκαλύπτεται ότι η διετία με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. προκάλεσε μια άνευ προηγουμένου καθίζηση της οικονομίας που είχε τρομακτικό αντίκτυπο στην τσέπη εκατομμυρίων εργαζομένων της χώρας.

Οι υποσχέσεις τους για βελτίωση της θέσης των εργαζομένων και των συνταξιούχων αποδείχτηκαν κοροϊδία και το χειρότερο είναι ότι όχι μόνον δεν επανέφεραν τους μισθούς εκεί που τους βρήκαν τον Δεκέμβριο του 2014, αλλά συνέβαλαν με την υφεσιακή και φορομπηχτική πολιτική που ακολουθούν στο να πέσουν οι αποδοχές των εργαζομένων ακόμη πιο κάτω!

Η μείωση στη διετία αυτή είναι 18,9% στους μισθούς πλήρους απασχόλησης και 17,4% στις αποδοχές μερικής απασχόλησης.

Από τα 1.154 ευρώ που ήταν ο μέσος μηνιαίος μισθός τον Δεκέμβριο του 2014 βρέθηκε στα 936 ευρώ τον Οκτώβριο του 2016. Οι μισθωτοί έχασαν στη διετία ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. 218 ευρώ το μήνα κατά μέσο όρο ή 18,9% από τις μηνιαίες τους αποδοχές.

Στη μερική απασχόληση η μέση αμοιβή τον Δεκέμβριο του 2014 ήταν 470 ευρώ και τον Οκτώβριο του 2016 έπεσε κατά 17,4%, στα 388 ευρώ, όσο είναι σχεδόν το επίδομα ανεργίας των 360 ευρώ!

Αυτές οι μειώσεις μισθών είναι μάλιστα υψηλότερες από τις περικοπές μισθών σε μέσα επίπεδα που είχαν οι εργαζόμενοι ακόμη και μετά την ψήφιση των μέτρων του 2012, που έφεραν πιο ελαστικές συμβάσεις εργασίας και νομοθετήθηκε η μείωση του βασικού κατώτατου μισθού κατά 22% από τα 751 ευρώ στα 586 ευρώ.

Τον Νοέμβριο του 2012, και με τη χώρα μέσα στο δεύτερο Μνημόνιο, οι μέσες μηνιαίες αποδοχές εργαζομένων με ασφάλιση ΙΚΑ, δηλαδή για την πλειονότητα των μισθωτών της χώρας, ήταν 1.285 ευρώ, ενώ οι μισθοί μερικής απασχόλησης ήταν στα 587 ευρώ. Τον Δεκέμβριο του 2014 ο μέσος μισθός υποχωρεί στα 1.154 ευρώ, καταγράφοντας μια μέση μείωση κατά 10,2%, σύμφωνα με τα αδιαμφισβήτητα επίσημα στατιστικά στοιχεία του ΙΚΑ.

Στη δε μερική απασχόληση η μείωση από τα 587 ευρώ τον Νοέμβριο του 2012 στα 470 ευρώ τον Δεκέμβριο του 2014, δηλαδή δύο χρόνια μετά είναι της τάξης του 19,9%.

Η κατάσταση έγινε πολύ πιο χειρότερη στην τελευταία διετία (2015-2017), καθώς όχι μόνο δεν μπήκε φρένο στις μειώσεις, αλλά οι εργαζόμενοι έχασαν άλλο ένα 18,9% από τους μισθούς τους και μάλιστα χωρίς καμία προοπτική βελτίωσης των εισοδημάτων τους, αφού η κυβέρνηση, αντί να μειώσει φόρους και κρατικές δαπάνες, υπέγραψε αύξηση φόρων που είναι πιθανό να εφαρμοστεί από το 2019, αντί το 2020 ακόμη και για όσους βγάζουν 600 ευρώ το μήνα.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. «βαδίζει» με σχέδιο την αρπαγή των εισοδημάτων όχι για να τα μοιράσει στους φτωχότερους που τους βυθίζει στην ανέχεια, δίνοντάς τους κουπόνια σίτισης αντί για δουλειές, αλλά για να ισοπεδώσει πλήρως και μέχρι τελικής πτώσεως το σύνολο των εργαζομένων. Ηδη το σχέδιο αυτό άρχισε να εφαρμόζεται στις συντάξεις που με το νόμο Κατρούγκαλου θα είναι μικρότερες ως και 40%. Με ακόμη μικρότερους μισθούς (αν ο ΣΥΡΙΖΑ εξαντλήσει την τετραετία), οι συντάξεις θα γίνουν ακόμη μικρότερες.

Το σοκ στους μισθούς των 388 ευρώ, όσον αφορά τη μερική απασχόληση, δεν είναι το μόνο κακό, αλλά συνοδεύεται και από το διπλασιασμό σχεδόν των εργαζομένων που αναγκάζονται να δουλεύουν τετράωρα αντί οχτάωρα, καθώς και από τη μείωση των ημερών του εργάσιμου μήνα στις 21 ημέρες αντί των 25!

Τα στοιχεία του Οκτωβρίου του 2016 αποκαλύπτουν ότι με καθεστώς μερικής απασχόλησης και μέσο μισθό 388 ευρώ το μήνα ήταν 606.986 εργαζόμενοι, από 561.880 που ήταν δύο μήνες πριν, δηλαδή τον Αύγουστο του 2016.

Η έκρηξη των ευέλικτων μορφών εργασίας και κυρίως της μερικής απασχόλησης καταγράφεται και πάλι στη διετία του ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝ.ΕΛ., καθώς σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του ΙΚΑ, τον Οκτώβριο του 2014, με την προηγούμενη κυβέρνηση, στη μερική απασχόληση ήταν 484.403 εργαζόμενοι, ενώ τον Δεκέμβριο του 2014 ο αριθμός των μερικώς απασχολουμένων έπεσε στους 282.360 εργαζόμενους.

Η σύγκριση με αυτό που συντελέστηκε μέσα στην τελευταία διετία (2015-2017) είναι καταλυτική, καθώς επί ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. οι φτωχοί μισθωτοί, με τετράωρη εργασία, σχεδόν διπλασιάστηκαν, ενώ οι αμοιβές τους μειώθηκαν στα 388 ευρώ από 470 ευρώ που ήταν ως το τέλος του 2014.

Ο εργάσιμος μήνας τον Οκτώβριο του 2016 μετρούσε 21 μέρες κατά μέσο όρο (22 ημέρες για τους πλήρους απασχόλησης και 16 ημέρες για μερική), ενώ τον Δεκέμβριο του 2014 οι εργαζόμενοι με πλήρη απασχόληση είχαν ένσημα για 23 μέρες και στη μερική για 17 μέρες το μήνα.

Πηγή: Ελεύθερος Τύπος

Η κοινή έκθεση του 2017, για το «Πρόγραμμα Παρακολούθησης της Προόδου στο Πόσιμο Νερό και την Υγιεινή και τους Στόχους της Βιώσιμης Ανάπτυξης», παρουσιάζει την πρώτη παγκόσμια εκτίμηση της «ασφαλούς διαχείρισης» του πόσιμου νερού και των υπηρεσιών αποχέτευσης. Το συμπέρασμα είναι ότι πολλοί άνθρωποι εξακολουθούν να στερούνται πρόσβασης σε αυτά, ιδίως στις αγροτικές περιοχές.

«Το ασφαλές νερό, η υγιεινή και η υγιεινή στο σπίτι δεν θα πρέπει να αποτελούν προνόμιο μόνο εκείνων που είναι πλούσιοι ή ζουν σε αστικά κέντρα», λέει ο Dr. Tedros Adhanom Ghebreyesus, Γενικός Διευθυντής της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας. «Αυτές είναι μερικές από τις πιο βασικές απαιτήσεις για την ανθρώπινη υγεία και όλες οι χώρες έχουν την ευθύνη να εξασφαλίσουν ότι ο καθένας μπορεί να έχει πρόσβαση σε αυτές».

Δισεκατομμύρια άνθρωποι έχουν αποκτήσει πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες πόσιμου νερού και αποχέτευσης από το 2000, αλλά αυτές οι υπηρεσίες δεν παρέχουν αναγκαστικά ασφαλές νερό και αποχέτευση. Πολλά σπίτια, εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης και σχολεία εξακολουθούν να στερούνται σαπουνιού και νερού για το πλύσιμο των χεριών.

Αυτό θέτει την υγεία όλων των ανθρώπων - αλλά κυρίως των μικρών παιδιών - σε κίνδυνο για ασθένειες, όπως η διάρροια.

Ως αποτέλεσμα, κάθε χρόνο, 361.000 παιδιά κάτω των 5 ετών πεθαίνουν λόγω διάρροιας. Η κακή αποχέτευση και το μολυσμένο νερό συνδέονται επίσης με τη μετάδοση ασθενειών όπως η χολέρα, η δυσεντερία, η ηπατίτιδα Α και ο τύφος.

«Τα ασφαλή νερά, η αποτελεσματική αποχέτευση και η υγιεινή είναι ζωτικής σημασίας για την υγεία κάθε παιδιού και κάθε κοινότητας - και έτσι είναι απαραίτητα για την οικοδόμηση ισχυρότερων, πιο υγιεινών και πιο δίκαιων κοινωνιών», δήλωσε ο Εκτελεστικός Διευθυντής της UNICEF Anthony Lake. «Επειδή βελτιώνουμε αυτές τις υπηρεσίες στις πιο μειονεκτικές κοινότητες και στα πλέον μειονεκτούντα παιδιά σήμερα, τους δίνουμε μια πιο δίκαιη ευκαιρία για ένα καλύτερο αύριο».

Σημαντικές ανισότητες εξακολουθούν να υφίστανται

Προκειμένου να μειωθούν οι παγκόσμιες ανισότητες, οι νέοι Στόχοι της Βιώσιμης Ανάπτυξης περιλαμβάνουν τον τερματισμό της αφόδευσης στο ύπαιθρο και να επιτευχθεί καθολική πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες υγιεινής έως το 2030.

Από τα 2,1 δισεκατομμύρια ανθρώπους που δεν έχουν πρόσβαση σε πόσιμο νερό, 844 εκατομμύρια δεν έχουν ούτε καν μια βασική υπηρεσία πόσιμου νερού. Αυτό περιλαμβάνει 263 εκατομμύρια ανθρώπους που πρέπει να κάνουν πάνω από 30 λεπτά ανά διαδρομή, για να συλλέξουν νερό από πηγές εκτός του σπιτιού τους και 159 εκατομμύρια που εξακολουθούν να πίνουν νερό από πηγές επιφανειακών υδάτων, που δεν έχει υποστεί επεξεργασία, όπως ρέματα ή λίμνες.

Σε 90 χώρες, η πρόοδος προς τις βασικές υπηρεσίες υγιεινής είναι πολύ αργή, πράγμα που σημαίνει ότι δεν θα φθάσουν σε παγκόσμια κάλυψη έως το 2030.

Από τα 4,4 δισεκατομμύρια ανθρώπους που δεν έχουν πρόσβαση σε ασφαλής αποχέτευση, 2,3 δισεκατομμύρια εξακολουθούν να μην έχουν βασικές υπηρεσίες υγιεινής. Αυτό περιλαμβάνει 600 εκατομμύρια ανθρώπους που μοιράζονται μια τουαλέτα, ή μια τουαλέτα με άλλα νοικοκυριά και 892 εκατομμύρια ανθρώπους - κυρίως σε αγροτικές περιοχές - που αφοδεύουν στο ύπαιθρο. Λόγω της αύξησης του πληθυσμού, η ελεύθερη αφόδευση αυξάνεται στην υποσαχάρια Αφρική και την Ωκεανία.

Η καλή υγιεινή είναι ένας από τους απλούστερους και αποτελεσματικότερους τρόπους για την πρόληψη της εξάπλωσης των ασθενειών. Για πρώτη φορά, οι Στόχοι της Βιώσιμης Ανάπτυξης παρακολουθούν το ποσοστό των ατόμων που έχουν εγκαταστάσεις για να πλύνουν τα χέρια τους στο σπίτι με σαπούνι και νερό. Σύμφωνα με τη νέα έκθεση, η πρόσβαση σε νερό και σαπούνι για το πλύσιμο των χεριών ποικίλλει πάρα πολύ στις 70 χώρες με διαθέσιμα στοιχεία, από το 15% του πληθυσμού στην υποσαχάρια Αφρική έως το 76% στη δυτική Ασία και στη βόρεια Αφρική.

Επιπλέον ευρήματα από την έκθεση περιλαμβάνουν:

• Πολλές χώρες δεν διαθέτουν στοιχεία σχετικά με την ποιότητα των υπηρεσιών ύδρευσης και αποχέτευσης. Η έκθεση περιλαμβάνει εκτιμήσεις για 96 χώρες σχετικά με την ασφαλή διαχείριση του πόσιμου νερού και για 84 χώρες σχετικά με την ασφαλή διαχείριση της αποχέτευσης.

• Σε χώρες που αντιμετωπίζουν συγκρούσεις ή αναταραχές, τα παιδιά είναι 4 φορές λιγότερο πιθανό να χρησιμοποιήσουν βασικές υπηρεσίες ύδρευσης και έχουν 2 φορές λιγότερες πιθανότητες να χρησιμοποιούν βασικές υπηρεσίες υγιεινής από τα παιδιά σε άλλες χώρες.

• Υπάρχουν μεγάλες ανισότητες στην υπηρεσία μεταξύ αστικών και αγροτικών περιοχών. Δύο στους τρεις ανθρώπους με ασφαλή διαχείριση του πόσιμου νερού και τρεις στους πέντε ανθρώπους με ασφαλείς υπηρεσίες υγιεινής ζουν σε αστικές περιοχές. Από τα 161 εκατομμύρια άτομα που χρησιμοποιούν μη επεξεργασμένες επιφανειακές πηγές νερού (από λίμνες, ποτάμια ή κανάλια άρδευσης), 150 εκατομμύρια ζουν σε αγροτικές περιοχές.

Πηγή: enikos.gr