Σήμερα: 30/04/2026
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

20171101_130012-1.jpg
Πραγματοποιήθηκε σήμερα 1η Νοέμβρη 2017 το ετήσιο Γενικό Συμβούλιο των αντιπροσώπων της ΠΝΟ και στην συνέχεια στις 23-24 Νοέμβρη 2017 θα ακολουθήσει το 29ο Συνέδριο.

Οι αντιπρόσωποι της ΠΕΝΕΝ στην παρέμβασή τους ανέδειξαν τα προβλήματα των εργαζομένων και την κατάσταση στην χώρα μας, σημείωσαν ότι η αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική συνεχίζει την επίθεση ενάντια στα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα.

Άσκησαν εντονότατη κριτική στον ανύπαρκτο απολογισμό δράσης της πλειοψηφίας της ΠΝΟ, διατύπωσαν με σαφήνεια τις θέσεις για την ανασυγκρότηση του συνδικαλιστικού κινήματος, την ριζική αλλαγή στην στρατηγική και τακτική, με πρόσημο τις αρχές, αξίες και θέσεις του ταξικού κινήματος.

Οι δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού στήριξαν και υπερθεμάτισαν την γραμμή του κοινωνικού εταιρισμού, των κοινωνικών διαλόγων που οδηγεί το εργατικό κίνημα στον συμβιβασμό, την υποταγή και τελικά να βάζει πλάτες να περάσει η επίθεση κυβέρνησης, μεγάλου κεφαλαίου, Ευρωπαϊκής Ένωσης και Δ.Ν.Τ.

Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ αναλώθηκαν για άλλη μια φορά σε μια επίθεση ενάντια στην Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ η οποία είναι η μόνη δύναμη στον Ναυτεργατικό χώρο που αγωνίζεται με συνέπεια, με δράση και αγώνες ενάντια στο εφοπλιστικό κεφάλαιο και στην ασκούμενη κυβερνητική ναυτιλιακή πολιτική.

Σε αντίθεση με τις δυνάμεις του κομματικού συνδικαλισμού, οι όποιες αποκομμένες και περιθωριοποιημένες από τον Ναυτεργατικό κόσμο αναλώνονται σε άσφαιρα πυρά και πυροτεχνήματα χωρίς να μπορούν να αναπτύξουν την παραμικρή δράση ενάντια στο εφοπλισιτκό κεφάλαιο και την κυβέρνηση.

Οι αντιπρόσωποι της ΠΕΝΕΝ καταψήφισαν τον απολογισμό της ΠΝΟ ενώ αποχώρησαν πριν την διαδικασία έγκρισης της ημερήσιας διάταξης για το Συνέδριο.

Στο τέλος οι αντιπρόσωποι της ΠΕΝΕΝ ζήτησαν και πάρθηκε απόφαση στήριξης και συμπαράστασης στον απεργιακό αγώνα των Ναυτεργατών στην γραμμή Κέρκυρας – Ηγουμενίτσας ο οποίος συνεχίζεται για δεύτερο συνεχόμενο 48ωρο.

Αλγεινή εντύπωση προκάλεσε η αποχώρηση των δυνάμεων του ΠΑΜΕ πριν συζητηθεί και ληφθεί απόφαση για την έκφραση συμπαράστασης στους απεργούς Ναυτεργάτες στην Κέρκυρα – Ηγουμενίτσα, ενώ αρνητικός ήταν στο ψήφισμα και ο Γ.Γ της ΠΝΟ….

Παρακάτω δημοσιεύουμε την παρέμβαση της ΠΕΝΕΝ στο Γενικό Συμβούλιο την οποία έκανε ο Γ.Γ της ΠΕΝΕΝ Νίκος Κροκίδης.

Οι θέσεις και η παρέμβαση της ΠΕΝΕΝ

Η περίοδος αυτή είναι εξαιρετικά κρίσιμη για το παρόν και το μέλλον των Ναυτεργατών. Η κυβερνητική πολιτική συμπλέει ανοιχτά με το εφοπλιστικό κεφάλαιο, υπηρετεί τα συμφέροντά του, την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία του. Από κοινού στοχεύουν να τσακίσουν τα εναπομείναντα Ναυτεργατικά δικαιώματα στην δουλειά, στις ΣΣΕ, στο κοινωνικοασφαλιστικό, στις εργασιακές σχέσεις.

Από κοινού υπερασπίζονται την μαύρη χαμηλόμισθη ανασφάλιστη εργασία, τον διωγμό των ελλήνων Ναυτεργατών από την Ναυτιλία. Κοινή τους επιδίωξη ήταν και παραμένει η διατήρηση και η διεύρυνση της φοροασυλίας και του αντιλαϊκού θεσμικού πλαισίου που έχει κατοχυρωθεί από το αστικό πολιτικό σύστημα την μεταπολεμική περίοδο.

Το εφοπλιστικό κεφάλαιο σε όλες τις κατηγορίες πλοίων κλιμακώνει και εντείνει την επίθεσή του διεκδικώντας νέα προνόμια για την εξασφάλιση ακόμη μεγαλύτερης ασυδοσίας στην επιχειρηματική του δράση.

Στο πλαίσιο αυτό στην ποντοπόρο ναυτιλία έχουν βάλει στο στόχαστρο την κατάργηση των ΣΣΕ για τα κατώτερα πληρώματα, στην κρουαζιερόπλοιο ναυτιλία έχουν καταφέρει να αποδεκατίσουν πλήρως το ελληνικό ναυτεργατικό δυναμικό, στην ευρύτερη επιβατηγό Ακτοπλοΐα έχουν αποσπάσει σημαντικά και σκανδαλώδη προνόμια (μειώσεις οργανικών συνθέσεων- ειδικές συνθέσεις – περιορισμό στην άσκηση του απεργιακού δικαιώματος των Ναυτεργατών – επιχειρησιακές συμβάσεις – καταπάτηση των ΣΣΕ – συστηματική παραβίαση της ναυτικής νομοθεσίας και της Δ.Σ 180 και έχουν επιβάλει συνθήκες και όρους εργασίας που οδηγούν σε εργασιακή γαλέρα.

Τα κοινωνικοασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα των ναυτεργατών έχουν υποστεί διαδοχικά χτυπήματα. Μειώσεις των συντάξεων που ξεπερνούν το 50% τα χρόνια των μνημονίων, διέλυσαν τον φορέα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης των Ναυτικών, τον Οίκο Ναύτη, παράτυπα και παράνομα υφαρπάζουν την ακίνητη περιουσία του ΝΑΤ και των Ναυτεργατών, συγχώνευσαν το ΚΕΑΝ και τα Ταμεία Πρόνοιας με το ενιαίο ταμείο ΕΦΚΑ – ΕΤΕΑΕΠ και με τον τρόπο αυτό κατήργησαν τα αυτόνομα ταμεία των Ναυτεργατών.

Η ανεργία αυξάνεται, η ανασφάλεια μεγαλώνει και οδηγεί χιλιάδες Ναυτεργάτες στο κοινωνικό περιθώριο, το ΓΕΝΕ έχει μετατραπεί σε όργανο για την νομιμοποίηση της μαύρης ανασφάλιστης εργασίας και της εφοπλιστικής ασυδοσίας και μάλιστα σε αυτό ξεδιάντροπα συμμετέχουν και εκπρόσωποι της ΠΝΟ και των Ναυτεργατικών Σωματείων παρέχοντας νομιμότητα στην πολιτική των εφοπλιστών και της κυβέρνησης.

Η λειτουργία του Ναυτεργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, η Ναυτική νομοθεσία (ΚΙΝΔ – ΚΔΝΔ – εσωτερικοί κανονισμοί κ.λπ) διέπονται από τις πιο σκοταδιστικές, αντιδραστικές και αντιδημοκρατικές διατάξεις της μεταπολεμικής περιόδου και καμιά ως σήμερα κυβέρνηση δεν τόλμησε να επιχειρήσει τον παραμικρό δημοκρατικό εκσυγχρονισμό τους.

Για να υλοποιηθούν οι πολιτικές, οι κατευθύνσεις και η στρατηγική του εφοπλιστικού κεφαλαίου στην Ναυτιλία και στους Ναυτεργάτες δεν έδωσαν χέρι βοηθείας μόνο οι εκάστοτε εφοπλιστόδουλες πολιτικές των κυβερνήσεων (ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ) αλλά και το εργοδοτικό κατεστημένο της ΠΝΟ.

Στην πραγματικότητα ο Γ.Γ της ΠΝΟ και η εργοδοτικο-κυβερνητική πλειοψηφία που απαρτίζει την ΠΝΟ έχουν τεράστιο μερτικό ευθύνης και ενοχής για την καταστροφή και το χτύπημα των δικαιωμάτων των Ναυτεργατών. Χωρίς αυτήν θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο να περάσει ο σχεδιασμός και η στρατηγική του εφοπλιστικού κεφαλαίου.

Κυρίαρχα στοιχεία της ξεφωνημένης και προδοτικής ηγεσίας και πλειοψηφίας της ΠΝΟ ήταν και είναι: Ο κοινωνικός διάλογος, η τριμερής συνεργασία και η εμπέδωση της εργασιακής ειρήνης.

Όποιες αναλαμπές χαρακτήρισαν την πορεία αυτή οφείλονταν στην αδιάκοπη πρωτοπόρα δράση της ΠΕΝΕΝ, στην ασφυκτική πίεση των ίδιων των προβλημάτων αλλά και στην κινητοποίηση και την αγωνιστική θέληση των ίδιων των Ναυτεργατών.

Απόδειξη και επιβεβαίωση αυτής της εκτίμησης της ΠΕΝΕΝ αποτελεί το πόσο οργανωτικά στηρίχθηκαν μεγάλες κινητοποιήσεις, αγώνες και απεργίες από την πλευρά της ηγεσίας και της πλειοψηφίας της ΠΝΟ στον Ναυτεργατικό χώρο.

Αυτό δεν δείχνει μόνο ανικανότητα αλλά και έλλειψη οποιασδήποτε βούλησης αυτός ο αγώνας να πάρει εκείνα τα χαρακτηριστικά που θέτουν σε αμφισβήτηση το καθεστώς της εφοπλιστικής κυριαρχίας και επιχειρηματικής ασυδοσίας.

Στην πραγματικότητα σε κάθε αγώνα που βρέθηκε σε μια κρίσιμη καμπή, η ηγεσία και η πλειοψηφία της ΠΝΟ υποχωρούσε άτακτα στο όνομα της εκτόνωσης των κοινωνικών και οικονομικών προβλημάτων που διαμορφώνει ο δίκαιος αγώνας των Ναυτεργατών και στο τέλος έβαζε φαρδιά πλατιά την υπογραφή της στην διακοπή, στην αναστολή και το ξεπούλημα των μεγάλων απεργιακών κινητοποιήσεων που αναπτύχθηκαν όλα τα τελευταία χρόνια.

Ταυτόχρονα από κοινού οι δυνάμεις του εργοδοτικού – κυβερνητικού και κομματικού συνδικαλισμού απέβαλαν και διέγραψαν από τις κινητοποιήσεις και τις απεργίες το Ναυτεργατικό κομμάτι της ποντοπόρου ναυτιλίας το οποίο μεθοδικά ξέκοψαν και εγκατέλειψαν με σκοπό να μην θίξουν τα συμφέροντα του μεγάλου εφοπλιστικού κεφαλαίου και να μην διαταράξουν στο ελάχιστο τις αγαστές σχέσεις συνεργασίας που έχουν μαζί του. Και όχι μόνο αυτό αλλά αρνήθηκαν και απέρριψαν επανειλημμένα συγκεκριμένες αγωνιστικές πρωτοβουλίες και δράσεις που πρότεινε η ΠΕΝΕΝ με σκοπό να ασκηθεί πολύπλευρη πίεση κυρίως προς αυτό το τμήμα του εφοπλιστικού κεφαλαίου που έχει καθοριστική ευθύνη και ρόλο στις εξελίξεις στην Ναυτιλία και στα Ναυτεργατικά προβλήματα και πολύπλευρη επίθεση εναντίον μας.

Οι ευθύνες για την κατάσταση αυτή βαρύνουν εξ ολοκλήρου το σύνολο των δυνάμεων της ΠΝΟ διότι το μεν τμήμα του εργοδοτικού συνδικαλισμού είναι βαθύτατα εξαρτημένο από το μεγάλο εφοπλιστικό κεφάλαιο ενώ από την άλλη το άλλο τμήμα του κομματικού συνδικαλισμού έχει αποδιοργανωθεί πλήρως, έχει χάσει και τα ελάχιστα ερείσματα στον κλάδο της ποντοπόρου ναυτιλίας, έχει αποκοπεί από τα μέλη του και δεν ασκεί την παραμικρή επιρροή πλέον στον κλάδο.

Σε αυτές τις συνθήκες και με αυτή την στρατηγική και τακτική γίνεται φανερό ότι δεν μπορεί να υπάρχει διέξοδος και πραγματική αντιμετώπιση των κρίσιμων και οξυμένων Ναυτεργατικών προβλημάτων.

Η κατάσταση αυτή επιδεινώνεται δραματικά από το αντιδραστικό νομοθετικό πλαίσιο που παραμένει αλώβητο και ανέγγιχτο στο Ναυτεργατικό συνδικαλιστικό κίνημα.

Χωρίς αμφιβολία το καταστατικό της ΠΝΟ είναι ένα απομεινάρι της πιο αντιδραστικής περιόδου που έζησε η χώρα και το συνδικαλιστικό κίνημα.

Σε αυτό το αντιδημοκρατικό τερατούργημα που ονομάζεται καταστατικό δευτεροβάθμιας συνδικαλιστικής οργάνωσης (αλλά και σε πρωτοβάθμιο επίπεδο) το οποίο επιβλήθηκε από το εφοπλιστικό κεφάλαιο και όπως είναι γνωστό ο νόμος 1264/82 εξαίρεσε το ναυτεργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, ισχύουν και εφαρμόζονται διατάξεις της Μεταξικής – μεταπολεμικής περιόδου και στην ουσία ο πλέον αντιδημοκρατικός νόμος της μεταπολίτευσης ο 330/76.

Τι προβλέπει αυτό το καταστατικό που σύσσωμο στηρίζει σαν κόρη οφθαλμού το εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλιστικό κατεστημένο στην ΠΝΟ:

  • Η ΠΝΟ είναι η μοναδική συνδικαλιστική οργάνωση στην χώρα μας που δεν έχει εκλεγμένη Διοίκηση και αντίθετα αυτή αποτελείται εξ οφιτσίου από τους εκάστοτε Προέδρους των πρωτοβάθμιων ναυτεργατικών οργανώσεων.
  • Η μοναδική θέση εκλογής είναι αυτή του Γ.Γ της ΠΝΟ η οποία καταστατικά περιστοιχίζεται από υπερεξουσίες και αρμοδιότητες που δεν συναντά κανείς σε εργατική συνδικαλιστική οργάνωση και προφανώς δεν υφίσταται και δεν ισχύει το εκλογικό σύστημα της απλής αναλογικής σε οποιοδήποτε όργανο υπάρχει σε επίπεδο Ομοσπονδίας.
  • Ταυτόχρονα το αντιδραστικό αυτό καταστατικό – κατασκεύασμα θέτει τον περιορισμό του 1/10 των αντιπροσώπων που αντιστοιχούν στο σύνολο των ψηφισάντων. Με τον τρόπο αυτό αποκλείονται από τα κυρίαρχα όργανα της Ομοσπονδίας εκλεγμένοι αντιπρόσωποι, καταπατώντας με τον τρόπο αυτό την βούληση των Ναυτεργατών και αλλοιώνοντας τους συσχετισμούς δύναμης στο εσωτερικό της Ομοσπονδίας. Στο σώμα της ΠΝΟ που θα συγκροτηθεί στο ετήσιο Γενικό Συμβούλιο και το Συνέδριο της ΠΝΟ αποκλείονται πάνω από 32 εκλεγμένοι αντιπρόσωποι!!!
  • Είναι επίσης η μοναδική συνδικαλιστική οργάνωση που δεν έχει με την βούλα του καταστατικού συλλογική δομή και ηγεσία (Πρόεδρο – Αντιπρόεδρο κ.λπ) παρά μόνο Γ.Γ ο οποίος συγκεντρώνει όλες τις υπερεξουσίες στα χέρια του!!! Η θητεία του Γ.Γ της ΠΝΟ είναι 5 χρόνια!!!

Τα οικονομικά της ΠΝΟ εγκρίνονται από την ίδια την Διοίκηση και προφανώς και εδώ διεκδικεί την παγκόσμια πρωτοτυπία, ο έλεγχος των πεπραγμένων της «Διοίκησης» να ελέγχεται από τους ίδιους τους διοικούντες!!! Για την ουσία αλλά και την ιστορία σημειώνουμε ότι η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ ποτέ έως σήμερα δεν ενέκρινε τα οικονομικά στοιχεία της ΠΝΟ ως Σωματείο μέλος της.

Σαν να μην έφθαναν αυτά και πολλά ακόμη αντιδραστικά στοιχεία που συνθέτουν ένα καθεστώς λειτουργίας συνδικαλιστικής οργάνωσης που παραπέμπει σε φασιστικά πολιτικά συστήματα, έρχεται να συμπληρώσει την άθλια αυτή κατάσταση το γεγονός ότι η ΠΝΟ υπογράφει ειδικές συμβάσεις με τους εκπροσώπους του εφοπλιστικού κεφαλαίου για τα πλοία τους που έχουν σημαία ευκαιρίας μέσα από τις οποίες ο Γ.Γ της ΠΝΟ λειτουργεί ως «νόμιμος» εκπρόσωπος της ITF και για κάθε τέτοια σύμβαση που εξασφαλίζει συνδικαλιστική νομιμότητα στους εφοπλιστές των ανασφάλιστων – πειρατικών πλοίων σημαιών ευκολίας καταβάλει στην ΠΝΟ ένα ποσό 5000 με 6000 δολάρια σε ετήσια βάση τα οποία αποδίδουν από τους μισθούς τους οι αλλοδαποί Ναυτεργάτες οι οποίοι εργάζονται κάτω από συνθήκες χαμηλόμισθης ανασφάλιστης εργασίας χωρίς ΣΣΕ και συγκροτημένα δικαιώματα όπως αυτά κατοχυρώνονται στην ελληνική ΣΣΕ!!!

Παράλληλα η ΠΝΟ εισπράττει και χαράτσι από μέρους των ελλήνων Ναυτεργατών σε όλες τις κατηγορίες πλοίων.

Σε επανειλημμένες προσπάθειες της ΠΕΝΕΝ να λάβει αναλυτικά στοιχεία για τα έσοδα από τα ανασφάλιστα πλοία ή ακόμη και να υπάρχει μια αντιπροσωπευτική ομάδα που θα ελέγχει αυτές τις συμβάσεις, η πρότασή της απορρίφθηκε μετά βδελυγμίας από την εργοδοτική πλειοψηφία….

Ακολούθως ο Γ.Γ και το υπόλοιπο εργοδοτικό κατεστημένο μοιράζουν ένα μέρος αυτών των χρημάτων προς τα Ναυτεργατικά Σωματεία τα οποία αρκετά από αυτά είναι τυπικά και ουσιαστικά σφραγίδες για να εξασφαλίζεται ο έλεγχος στην Διοίκηση και στα άλλα όργανα της Ομοσπονδίας από τον Γ.Γ της ΠΝΟ ο οποίος χρησιμοποιεί τα έσοδα κυρίως από τους αλλοδαπούς Ναυτεργάτες για να διαμορφώνει κατά το δοκούν τους συσχετισμούς αλλά και τις αποφάσεις της Ομοσπονδίας.

Αποκορύφωμα μιας άθλιας εκφυλιστικής εικόνας σχετικά με τα οικονομικά της ΠΝΟ αποτελεί το γεγονός ότι τα χρήματα που κατευθύνονται στα Σωματεία στην πλειοψηφία αυτών τα χρήματα πηγαίνουν στα μέλη των προεδρείων (Πρόεδρο – Γ.Γ – Ταμία) των Σωματείων και σε 7 από τα 13 στον εκάστοτε Πρόεδρο αφού τα υπόλοιπα μέλη των προεδρείων ταξιδεύουν και είναι ναυτολογημένοι σε πλοία!!!

Αυτό σε συνδυασμό με όλα τα παραπάνω δίνει εξήγηση και απάντηση γιατί διατηρείται αυτή η αντιδημοκρατική κατάσταση στην ΠΝΟ επί δεκαετίες…… Σημειώνουμε ότι σύμφωνα με τον Προϋπολογισμό της ΠΝΟ για το 2017, τα έσοδα προβλέπονται να είναι 4.248.000 από τα οποία τα 3.684.000 θα είναι από τα πλοία ξένης σημαίας και τα 564.000 από τα πλοία ελληνικής σημαίας.

Σε πρωτοβουλία της ΠΕΝΕΝ τόσο στο παρελθόν όσο και επί συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ να επεκταθεί και στο Ναυτεργατικό συνδικαλιστικό κίνημα ο νόμος 1264/82 η απάντηση που δόθηκε τόσο από τον απελθόντα Υπουργό Θ. Δρίτσα όσο και από τον τωρινό Π. Κουρουμπλή ήταν ότι οι συνθήκες δεν είναι ώριμες για κάτι τέτοιο….. Σημειώνουμε ότι στο προεκλογικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει δέσμευση για την επέκταση του 1264/82 και στους Ναυτεργάτες αλλά και συνολικά ο εκσυγχρονισμός του συνδικαλιστικού κινήματος των Ναυτεργατών. Όλα τα παραπάνω η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ τα έχει επανειλημμένα αναπτύξει τόσο σε συνεδριάσεις της Διοίκησης της ΠΝΟ όσο και σε επίπεδο Γενικών Συμβουλίων και των τελευταίων Συνεδρίων.

Στο τελευταίο 28ο Συνέδριο της ΠΝΟ με ανοιχτή επιστολή καλέσαμε τα Σωματεία του ΠΑΜΕ να έχουμε κοινή θέση τόσο για την ανασυγκρότηση της ΠΝΟ, την στρατηγική και την τακτική της στις νέες συνθήκες ενώ να εκφραστεί με την κάθοδο κοινού υποψηφίου ο οποίος θα προέρχεται από τις γραμμές και θα είναι αποκλειστική επιλογή του ΠΑΜΕ…

Η θέση αυτή της ΠΕΝΕΝ απορρίφθηκε από τις δυνάμεις του κομματικού συνδικαλισμού παρ’ ότι για πρώτη φορά στην ιστορία της ΠΝΟ υπήρχαν δυνατότητες εκλογής νέου Γ.Γ ο οποίος θα δεσμευόταν για μια νέα πορεία η οποία θα δρομολογούσε από καλύτερες προϋποθέσεις την αλλαγή πορείας στην ΠΝΟ. Το σαθρό επιχείρημα για την απόρριψη της πρότασης της ΠΕΝΕΝ ήταν ότι η εκλογή Γ.Γ στην ΠΝΟ από τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ δεν θα μεταβάλει την κατάσταση σε ότι αφορά το καταστατικό λειτουργίας της ΠΝΟ.

Προφανώς για τις δυνάμεις του κομματικού συνδικαλισμού είναι το ίδιο πράγμα να ηγείται στην ΠΝΟ κάποιος που υπηρετεί τα εφοπλιστικά συμφέροντα και το ίδιο κάποιος που δηλώνει ότι είναι στην αντίπερα όχθη… Προφανώς επίσης για τις δρομολογημένες αλλαγές στην λειτουργία, στο καταστατικό και στις πολιτικές της ΠΝΟ είναι το ίδιο να είναι ο γηραλέος 83χρονος Γ. Χαλάς στην ΠΝΟ και το ίδιο κάποιος του ΠΑΜΕ…. Αφήνουμε στην κρίση των Ναυτεργατών τα σχόλια για την πρωτάκουστη αυτή θέση των δυνάμεων του κομματικού συνδικαλισμού!!

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ θα συνεχίσει αταλάντευτα τον αγώνα για τον εκδημοκρατισμό της ΠΝΟ και εκείνων των Σωματείων που διατηρούν στην καταστατική τους λειτουργία την προγενέστερη αντιδραστική νομοθεσία. Η πάλη αυτή θα είναι τόσο σε πολιτικό επίπεδο για την επέκταση του 1264/82 προς την κυβέρνηση όσο και εντός των τειχών ώστε να διαμορφωθεί μια ισχυρή πλειοψηφία στο εσωτερικό του Ναυτεργατικού κινήματος για την αλλαγή τόσο του καταστατικού όσο και της στρατηγικής της ΠΝΟ.

Καλούμε τους Ναυτεργάτες να συμβάλουν με όλες τις δυνάμεις τους σε αυτόν τον στόχο που αποτελεί όρο για την ουσιαστική αντιμετώπιση των προβλημάτων τους και την απόκρουση της επίθεσης του εφοπλιστικού κεφαλαίου και της κυβερνητικής πολιτικής.

Πειραιάς 1/11/2017

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Υ.Γ.: Η γνωστή ηγεσία και πλειοψηφία της ΠΝΟ επέλεξε και καθόρισε την συνεδρίαση της Διοίκησης για τα θέματα του ετήσιου Γενικού Συμβουλίου την ημέρα και την ώρα που πραγματοποιούνταν η Γενική Συνέλευση των μελών της ΠΕΝΕΝ. Με τον τρόπο αυτόν αποδεικνύει έμπρακτα πόσο πιστεύει στις δημοκρατικές διαδικασίες και ταυτόχρονα επιβεβαιώνει ότι παίζει το παιχνίδι των εφοπλιστών και της κυβέρνησης και προφανώς αυταπατάται εάν πιστεύει ότι θα αποφύγει την καταδίκη της ΠΕΝΕΝ για τα έργα και τις ημέρες της……

_αλλαγή.jpg

Πρόκειται βέβαια για προβλέψεις που πραγματοποιούνται από την ισχυρή και έγκυρη μελετητική και ερευνητική ομάδα του IPCC (της Διακυβερνητικής Διάσκεψης για την Κλιματική Αλλαγή, του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών). Και οι αλλαγές που παρατηρούνται στις κλιματικές συνθήκες έχουν αποθαρρύνει ακόμη και τους περισσότερους αρνητές ή σκεπτικιστές, οι οποίοι έχουν στρέψει το ενδιαφέρον τους προς τη Γεωμηχανική, τις μεγάλες παρεμβάσεις στην ατμόσφαιρα ή τους ωκεανούς, που θα μπορούσαν, όπως ισχυρίζονται, να συγκρατήσουν την υπερθέρμανση του πλανήτη.

Δεν έχει υπάρξει τέτοια περίοδος στην ιστορία της ανθρωπότητας, όπως αυτή που ζούμε και βρίσκεται σε εξέλιξη, η οποία είναι αποκλειστικά το αποτέλεσμα της ανθρώπινης δραστηριότητας. Η εποχή της Ανθρωποκαίνου, όπως έχει ονομαστεί, μεταβάλλει αρνητικά το περιβάλλον στο οποίο ζούμε, οδηγεί στη διεύρυνση των περιφερειακών και κοινωνικών ανισοτήτων, αλλά και στην αδυναμία επιβίωσης τμημάτων του ανθρώπινου πληθυσμού και, στο τέλος, αν δεν ανασταλεί, θα οδηγήσει στην αδυναμία επιβίωσης και του ανθρώπινου είδους στο σύνολό του.

Αλλά ακόμα κι αν ληφθούν μέτρα επαρκή για να συγκρατηθεί η άνοδος της μέσης θερμοκρασίας του πλανήτη κάτω από τους 2 βαθμούς Κελσίου, θα χρειαστούν μεγάλες και δαπανηρές παρεμβάσεις για την προστασία των κοινωνιών από τις ορατές ήδη επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής.

Η έκδοση της ATTAC (της διεθνούς σήμερα οργάνωσης για τη δράση και την εκπαίδευση κατά της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης) την οποία παρουσιάζουμε*, περιλαμβάνει μια πλήρη ανασκόπηση των θεμάτων, τα οποία έχουν σχέση με την κλιματική αλλαγή: τους λόγους –πολιτικούς και πολιτιστικούς– για τους οποίους δεν αντιμετωπίζεται πραγματικά, τις επιπτώσεις που έχει για τη διεύρυνση των ανισοτήτων και την ενίσχυση των ολιγαρχιών, τα προβληματικά αποτελέσματα των διεθνών συναντήσεων και αποφάσεων, τις μεθόδους που πρέπει να ακολουθήσουμε για να επιτύχουμε την άμβλυνση και αντιμετώπισή της.

Και όλοι οι συγγραφείς ασχολούνται με το παράδοξο των επιβεβαιωμένων προβλέψεων που αντιμετωπίζονται με εγκληματική αμέλεια ή αδιαφορία, με την ακατανόητη ψευδαίσθηση ότι η ταξική υπεροχή, ο πλούτος δηλαδή, αποτελεί διέξοδο όταν γίνεται προβληματική η επιβίωση των ανθρώπινων κοινωνιών στο σύνολό τους.

Σε ένα άρθρο στη γαλλική «Λιμπερασιόν», ο Yves Cochet, πρώην υπουργός Περιβάλλοντος στη Γαλλία, μας εξηγεί ότι πρέπει να σταματήσει η συνεχής μετατόπιση του ορίου –η επανάληψη της φράσης «έχουμε φτάσει σε οριακό σημείο, αν δεν κάνουμε κάτι τα επόμενα δέκα χρόνια...»- για τον απλό λόγο κατά την εκτίμησή του ότι είναι ήδη στο πρόγραμμα μια περίοδος σε τρεις φάσεις, κατά τα έτη 2020-2050, πρωτοφανής για την ανθρώπινη ιστορία: το τέλος του κόσμου όπως τον ξέρουμε από το 2020 ώς το 2030, η περίοδος της επιβίωσης από το 2030 ώς το 2040 και η αρχή της αναγέννησης από το 2040 ώς το 2050.

Μια γενικευμένη κατάρρευση κατά την επόμενη δεκαετία είναι περισσότερο από πιθανή λέει ο Cochet, εξαιτίας ενός τριπλού κραχ, στον ενεργειακό τομέα, στον κλιματικό τομέα και στον διατροφικό. Η φάση που θα ακολουθήσει μετά το 2030, θα είναι οδυνηρή, με τη μείωση του παγκόσμιου πληθυσμού, λόγω επιδημιών, λοιμών και πολέμων, καθώς το σύστημα Γη θα αδυνατεί να διατηρήσει τις ισορροπίες του σε πολλαπλά επίπεδα, ενώ αυτή η δυναμική θα ενισχύεται από τη συνεχιζόμενη κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού. Παράλληλα σε κάποιες περιοχές θα υπάρχει η δυνατότητα αξιοποίησης φυσικών πόρων και τεχνολογιών χάρη στις γνώσεις του παρελθόντος και, επομένως, να οικοδομηθεί αποσπασματικά ένας νέος πολιτισμός.

Μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα υπάρξει μια τρίτη φάση μετά το 2050, κατά την οποία οι πλέον ανανεωμένες κοινωνικές ομάδες θα ηγηθούν μιας αναγέννησης που θα στηριχτεί σε μαθήματα από την καταστροφή, η οποία προηγήθηκε, και θα αναθεωρήσει τις μορφές διακυβέρνησης που οδήγησαν σε αυτήν.

Είναι αυτές οι προβλέψεις υπερβολικές, σκόπιμα τρομακτικές, και άρα αμφισβητήσιμες; Μα αυτό που είναι τρομακτικό είναι ότι ενώ έχουμε τις πλέον ανησυχητικές προβλέψεις των πλέον έγκυρων επιστημόνων του πλανήτη, δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο μια υπολογίσιμη δύναμη που να επιδιώκει πραγματικά να αναστείλει τη δραματική δυναμική που βρίσκεται σε εξέλιξη. Κάποτε πρέπει να σκεφτούμε πού μας οδηγεί αυτή η διαπίστωση!

 

Πέτρος Λινάρδος-Ρυλμόν

*«Κλίμα. Σταματήστε τώρα το έγκλημα: Η φωνή της κοινωνίας των πολιτών», συλλογικό έργο (Ναόμι Κλάιν, Βαντάνα Σίβα κ.ά.), εκδόσεις Angelus Novus, 2017.

** οικονομολόγος

thumbnailtsiprastramp2.jpg

Οι προοπτικές του Αλ. Τσίπρα ποντάρουν πολλά στη βελτίωση των σχέσεών του, αδιαμεσολάβητα, με την κυρίαρχη τάξη. Γι’ αυτό η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ εμπλέκεται σήμερα άμεσα στις διεργασίες ανασύνθεσής της.

Η επί­ση­μη έναρ­ξη των δια­δι­κα­σιών της 3ης αξιο­λό­γη­σης είναι το έναυ­σμα για την ενερ­γο­ποί­η­ση των ήδη συμ­φω­νη­θέ­ντων στο 3ο μνη­μό­νιο αντερ­γα­τι­κών-αντι­κοι­νω­νι­κών μέ­τρων, χωρίς να μπο­ρεί να απο­κλει­στεί το εν­δε­χό­με­νο (αν τα οι­κο­νο­μι­κά δε­δο­μέ­να ή οι αντι­θέ­σεις με­τα­ξύ ΔΝΤ και ΕΕ το απαι­τούν) να επι­σπευ­σθεί η ενερ­γο­ποί­η­ση των πιο σκλη­ρών από αυτά (όπως η πε­ρι­κο­πή των κα­τα­βαλ­λό­με­νων συ­ντά­ξε­ων και η κα­τάρ­γη­ση του αφο­ρο­λό­γη­του) που η συμ­φω­νία προ­βλέ­πει για μετά το τέλος του 2018.

Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, η κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ-ΑΝΕΛ κα­λεί­ται να εμπλα­κεί σε πολ­λές «μι­κρές» αντι­κοι­νω­νι­κές μάχες (όπως π.χ. η διά­λυ­ση του Τα­μεί­ου των δη­μο­σιο­γρά­φων) ή και σε με­γα­λύ­τε­ρες (όπως η αξιο­λό­γη­ση στο Δη­μό­σιο και η επι­τά­χυν­ση των ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σε­ων), με απο­τέ­λε­σμα να επι­τα­χύ­νε­ται η φθορά της, να ανοί­γει η ψα­λί­δα ανά­με­σα στα έργα της και τις προσ­δο­κί­ες της κοι­νω­νι­κής και εκλο­γι­κής βάσης της.

Ο Αλ. Τσί­πρας απέ­δει­ξε στη Θεσ­σα­λο­νί­κη ότι προ­σα­να­το­λί­ζε­ται σε πο­λι­τι­κή μνη­μο­νια­κής «πυγ­μής» (ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ-Grinvest) και ότι ανα­θέ­τει το πρό­βλη­μα του να πε­ριο­ρι­στούν οι εκλο­γι­κές απώ­λειες του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ στο μι­ντια­κό και επι­κοι­νω­νια­κό επι­τε­λείο που, προς το σκοπό αυτό, ενι­σχύ­ε­ται γύρω από το Μα­ξί­μου.

Η ει­κό­να ότι ο Τσί­πρας «πα­τά­ει γκάζι» προς τα δεξιά ενι­σχύ­θη­κε από τη συ­νά­ντη­ση με τον Τραμπ. Η επι­δί­ω­ξη να με­τα­τρα­πεί η χώρα στο βα­σι­κό στή­ριγ­μα του αμε­ρι­κα­νι­κού ιμπε­ρια­λι­σμού μέσα στην «καυτή» πε­ριο­χή της ανα­το­λι­κής Με­σο­γεί­ου, θα έχει αμ­φι­λε­γό­με­νες επι­πτώ­σεις. Από τη μια, ο Τσί­πρας ενι­σχύ­ει τη θέση του μέσα στο στρα­τιω­τι­κο-δι­πλω­μα­τι­κό σύ­μπλεγ­μα και τον λε­γό­με­νο «πα­τριω­τι­κό» χώρο (οι πα­νη­γυ­ρι­σμοί των πα­ρα­στρα­τιω­τι­κών sites για τη νέα «αγορά του αιώνα» στους εξο­πλι­σμούς, είναι εν­δει­κτι­κή). Ταυ­τό­χρο­να είναι εν­δει­κτι­κή η συ­σπεί­ρω­ση πολ­λών δη­μο­σιο­γρά­φων και δια­νο­ου­μέ­νων του «πα­τριω­τι­κού» τόξου γύρω από τον υπ. Εξω­τε­ρι­κών Νίκο Κο­τζιά.

Όμως, από την άλλη, η γλοιώ­δης ταύ­τι­ση με τον Τραμπ και η ρήξη με τα αντια­με­ρι­κα­νι­κά-αντι­ι­μπε­ρια­λι­στι­κά αι­σθή­μα­τα ενός ευ­ρύ­τε­ρου κό­σμου της Αρι­στε­ράς, είναι μια νέα «πηγή» απω­λειών για τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Είναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό ότι στο θέμα της αγο­ράς όπλων και κυ­ρί­ως στο θέμα των βά­σε­ων, εκ­δη­λώ­θη­καν οι μέχρι τώρα αιχ­μη­ρό­τε­ρες αμ­φι­σβη­τή­σεις του Τσί­πρα από βου­λευ­τές και στε­λέ­χη του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ.

Η προ­ο­πτι­κή του Αλ. Τσί­πρα είναι να πα­ρου­σια­στεί στην επό­με­νη εκλο­γι­κή μάχη, όχι ως επι­κε­φα­λής ενός «με­τα­το­πι­σμέ­νου» κόμ­μα­τος της Αρι­στε­ράς, αλλά ως ηγέ­της μιας κα­θε­στω­τι­κής «απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τας» που απέ­τρε­ψε το Grexit, που επέ­βα­λε το μνη­μό­νιο 3 με μι­κρό­τε­ρες αντι­στά­σεις, που μπο­ρεί να κα­θο­δη­γή­σει μια εθνι­κή «ανα­βάθ­μι­ση» στην πε­ριο­χή, που –κά­πο­τε– θα δια­νεί­μει «με­ρί­διο» της ανά­πτυ­ξης κ.ο.κ.

Αυτή η προ­ο­πτι­κή υπο­λο­γί­ζει στην αξιο­ποί­η­ση των αδυ­να­μιών του Κυρ. Μη­τσο­τά­κη. Γιατί σή­με­ρα γί­νε­ται φα­νε­ρό ότι αυτός ο νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρος τζι­χα­ντι­στής δεν μπο­ρεί να δη­μιουρ­γή­σει εκλο­γι­κή δυ­να­μι­κή ικανή να πα­ρα­σύ­ρει γύρω του πο­σο­στά αυ­το­δυ­να­μί­ας ή, του­λά­χι­στον, να επι­βά­λει στα λοιπά αστι­κά κόμ­μα­τα μια ανα­σύν­θε­ση της πο­λι­τι­κής συμ­μα­χιών υπό την ηγε­σία του. Αυτό συν­δέ­ε­ται άμεσα και με τα προ­βλή­μα­τα του Μη­τσο­τά­κη στο εσω­τε­ρι­κό της ΝΔ: Όπου ο Αντ. Σα­μα­ράς χρειά­στη­κε να κάνει επί­ση­μη δή­λω­ση για να βε­βαιώ­σει ότι «δεν υπο­νο­μεύ­ει τον αρ­χη­γό της ΝΔ». Όπου οι «κα­ρα­μαν­λι­κοί» επι­μέ­νουν σε σε­νά­ρια συ­νεν­νό­η­σης με­τα­ξύ ΝΔ-ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Όπου ακόμα και ο ανι­ψιός Κ. Μπα­κο­γιάν­νης, δή­λω­σε ότι «ακόμα και 50% να πάρει η ΝΔ, δεν φτά­νει για να κυ­βερ­νή­σου­με ομαλά».

Οι προ­ο­πτι­κές του Αλ. Τσί­πρα πο­ντά­ρουν πολλά στη βελ­τί­ω­ση των σχέ­σε­ών του, αδια­με­σο­λά­βη­τα, με την κυ­ρί­αρ­χη τάξη. Γι’ αυτό η ηγε­τι­κή ομάδα του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ εμπλέ­κε­ται σή­με­ρα άμεσα στις διερ­γα­σί­ες ανα­σύν­θε­σής της. Όμως εδώ αξί­ζει να θυ­μά­ται κα­νείς ότι συχνά «το έξυ­πνο πουλί από τη μύτη πιά­νε­ται…». Γιατί η κυ­ρί­αρ­χη τάξη στις συν­θή­κες της κρί­σης δι­χά­ζε­ται από θη­ριώ­δεις αντα­γω­νι­σμούς. Η υπό­θε­ση Μα­ρι­νά­κη, οι στε­νές σχέ­σεις με τους Με­λισ­σα­νί­δη-Σαβ­βί­δη, οι σκλη­ρές δια­φω­νί­ες στο εσω­τε­ρι­κό του ΣΕΒ (που δη­μο­σιο­ποι­ή­θη­καν μέσα από την υπο­ψη­φιό­τη­τα Μυ­τι­λη­ναί­ου για την ηγε­σία του) ίσως απο­δει­χθούν πεδία δο­κι­μα­σί­ας και όχι πεδία ευ­και­ριών για τους «μά­γους» του Μα­ξί­μου.

Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση μπαί­νου­με σε μια «τε­λι­κή ευ­θεία» για τη δια­μόρ­φω­ση του πο­λι­τι­κού συ­σχε­τι­σμού που θα κα­θο­ρί­σει την «επό­με­νη μέρα» της τυ­πι­κής λήξης του προ­γράμ­μα­τος (και όχι των μνη­μο­νί­ων) περί τα τέλη του 2018.

Από τη σκο­πιά των συμ­φε­ρό­ντων των ερ­γα­ζο­μέ­νων, από τη σκο­πιά της αντί­στα­σης στις μνη­μο­νια­κές νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρες πο­λι­τι­κές λι­τό­τη­τας, το κρί­σι­μο ερώ­τη­μα είναι αν θα υπάρ­ξει «πόλος» της ρι­ζο­σπα­στι­κής Αρι­στε­ράς ικα­νός να «υπο­δέ­χε­ται» τις απώ­λειες του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, να έχει κε­ντρι­κο­πο­λι­τι­κή φωνή και να με­τα­σχη­μα­τί­ζει τη δυ­σα­ρέ­σκεια σε πο­λι­τι­κή δράση. Σε κάθε άλλη πε­ρί­πτω­ση, οι μυ­λό­πε­τρες του δι­λήμ­μα­τος «Τσί­πρας ή Μη­τσο­τά­κης;» θα αφε­θούν να ερ­γα­στούν ανε­μπό­δι­στα.

*Ανα­δη­μο­σί­ευ­ση από "Ερ­γα­τι­κή Αρι­στε­ρά" φ.394 (25/10/17)

xrysh-aygh-nazistes.jpg

– του Γεράσιμου Χολέβα

Δύο γεγονότα, ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου: 

  • Ο ναζί Κασιδιάρης κορδώνεται στην παρέλαση στη Θεσσαλονίκη και κάνει δηλώσεις, οι οποίες ευπρόσδεκτα καλύπτονται. Κάτω από το σακάκι έχει τη σβάστικα στο μπράτσο.
  • Στη Σαντορίνη οι ναζί της Χρυσής Αυγής προσπαθούν να σταματήσουν την παρέλαση επειδή σημαιοφόρος ήταν «μαθήτρια από την αλβανία» (εάν το α της Αλβανίας δεν είναι κεφαλαίο λόγω αγραμματοσύνης ή …επιλογής θα σας γελάσουμε).

https://www.imerodromos.gr/wp-content/uploads/2017/10/xrysh-aygh-santorinh-parelash-300x111.png 300w" data-lazy-sizes="(max-width: 500px) 100vw, 500px" height="185" width="500">Οι ναζί εμφανίζουν το θέμα ως «αποκλειστικό» στην ιστοσελίδα τους και υποστηρίζουν πως «η  νεολαία της Χρυσής Αυγής στην Σαντορίνη μαζί με κατοίκους του νησιού» διαμαρτυρήθηκαν «για την προσβολή του Εθνικού Συμβόλου, τονίζοντας πως δεν θα επιτρέψουν τέτοια ανθελληνικά φαινόμενα στο νησί».

Στο ίδιο εμετικό δημοσίευμα ισχυρίζονται πως οι …πολίτες «είπαν χαρακτηριστικά «Έλληνες έδωσαν το αίμα τους για αυτήν την Σημαία και Έλληνες πρέπει να την κρατάνε ψηλά!»».

Στις φωτογραφίες φαίνεται ποια σημαία προσκυνάνε οι χρυσαυγίτες, ποιο σύμβολο κάνουν τατουάζ στο δέρμα τους και με ποια πατρίδα ήταν όταν  «Έλληνες έδωσαν το αίμα τους» απέναντι στους πολιτικούς τους προγόνους, τους ναζί.

Αυτή είναι η σημαία σου, χρυσαυγίτη (με και χωρίς «πλυντήριο»), ό,τι και να κάνεις, όσο και να σε «ξεπλένουν» (από την παρέλαση στη Θεσσαλονίκη μέχρι τη Ρω!).

Πηγή: imerodromos.gr

Σελίδα 3616 από 4477
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή