Νίκος Γεωργακάκης

1. Εισαγωγή. Η πλήρης κυριαρχία του νεοφιλελεύθερου οικονομικού μοντέλου.

Ασφαλώς, δεν είναι η χώρα μας η μοναδική, που εφαρμόζει το νεοφιλελεύθερο δόγμα στην οικονομική πολιτική. Το δόγμα αυτό ξεκινώντας από Αμερική και συνεχίζοντας στη Μεγάλη Βρετανία της Θάτσερ, έχει πάρει πλέον παγκόσμιες διαστάσεις. Στην Ελλάδα άρχισε να εφαρμόζεται κυρίως από τη δεκαετία του ’90 και αφού υιοθετήθηκε αρχικά από τις κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, σήμερα εφαρμόζεται και από ΣΥΡΙΖΑ. Λόγω της πολύχρονης εφαρμογής, των ιδιωτικοποιήσεων και στη χώρα μας, το θέμα αυτό είναι τεράστιο, για αυτό θα προσπαθήσω στα στενά χρονικά πλαίσια της ημερίδας, ν’ αναφερθώ στα πιο επίκαιρα ζητήματα, αυτά που αφορούν τον προϋπολογισμό 2018 και στα καθήκοντα που απορρέουν από αυτόν.

Να επισημάνω αρχικά, ότι, ο ΣΥΡΙΖΑ πριν τις εκλογές του 2015, ως γνωστό, διακήρυττε, ότι, όχι μόνο θα έβαζε τέρμα στις ιδιωτικοποιήσεις, αλλά απεναντίας θα ανακτούσε τον πλειοψηφικό έλεγχο σε επιχειρήσεις –όπως πχ τα ΕΛΠΕ- που είχαν ιδιωτικοποιηθεί σε σημαντικό βαθμό και η Τρόικα επέβαλε την πλήρη ιδιωτικοποίησή τους, ότι θα δυνάμωνε τον δημόσιο τομέα με δημόσιο πυλώνα πχ στον τραπεζικό τομέα και στον ενεργειακό

2. Πριν αναλάβει διακυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ.

Πριν αναλάβει ο ΣΥΡΙΖΑ την διακυβέρνηση της χώρας, ήδη, με ευθύνη ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, είχαν ιδιωτικοποιηθεί πολλές δημόσιες επιχειρήσεις (Δ.Ε.) και τράπεζες. εν μέρει(πώληση ποσοστού μετοχών) ή συνολικά.

Μπορούμε να αναφέρουμε συγκεκριμένα, πως μετά το 1990, με σταθμό δηλαδή τη διακυβέρνηση Μητσοτάκη(1990-93), προωθήθηκαν αρκετές ιδιωτικοποιήσεις με την ευρύτερη έννοια, δηλαδή την μείωση του ελέγχου του δημοσίου σε αυτές, με διάφορες μορφές, όπως κατάργηση Δ.Ε., πώληση, μετοχοποίηση και πώληση ποσοστού μετοχών.

Την σκυτάλη πήρε ο Σημίτης, που συνέχισε στην ίδια κατεύθυνση και όπως γνωρίζουμε, το 1998, είχαμε την αναγγελία για εισαγωγή στο Χρηματιστήριο, την περίοδο 1998-2000, πολλών (Δ.Ε.), ανάμεσά τους αρκετές σημαντικές, όπως τα λιμάνια, ΟΠΑΠ κλπ

Ως την ανάληψη της διακυβέρνησης από ΣΥΡΙΖΑ είχαμε:

-εκτεταμένη ιδιωτικοποίηση τραπεζών και γενικότερα χρηματοπιστωτικού τομέα.

Θα μπορούσαμε να πούμε πως στον χώρο των Τραπεζών πέρασε οδοστρωτήρας, που ξεθεμελίωσε συνολικά τον τραπεζικό τομέα και ο δημόσιος έλεγχος χάθηκε η μειώθηκε στο σύνολο σχεδόν των Τραπεζών (πχ Εθνική Τράπεζα, Εμπορική Τράπεζα, Τράπεζα της Αττικής, Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, Τράπεζα Πειραιώς, Τράπεζα Κρήτης, Γενική Τράπεζα, Τράπεζα Μακεδονίας Θράκης , Εγνατία Τράπεζα, Εμπορική Τράπεζα, Αγροτικής Τράπεζας της Ελλάδος , μετοχοποίηση Χρηματιστηρίου Αθηνών, μείωση ελέγχου στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων). κλπ. Πώληση της ΕΤΒΑ, Ιονική Τράπεζα, Τράπεζας Κεντρικής Ελλάδος, Αθηνών.

–Ιδιωτικοποίηση σε μεγάλο βαθμό του Ενεργειακού τομέα (πχ της ΔΕΗ, ΔΕΠΑ, ΔΕΔΣΦΑ, ΔΕΠ-τα μετέπειτα ΕΛΠΕ)

–Ιδιωτικοποίηση τομέα Μεταφορών- Επικοινωνιών- τηλεπικοινωνιών (πχ ΟΤΕ, Ολυμπιακή κλπ)

Είναι γνωστή η περιπετειώδης Ιδιωτικοποίηση των αστικών συγκοινωνιών με την ίδρυση των Συγκοινωνιακών Επιχειρήσεων (ΣΕΠ), οι εξελίξεις με την αναδιάρθρωση Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου και μετοχική συνεργασία με ΕΛΤΑ), η ιδιωτικοποίηση ΟΤΕ, η Ιδιωτικοποίηση της Ολυμπιακής Αεροπορίας μέσα από διαδικασία απαξίωσης της,

– Προώθηση ιδιωτικοποίησης επιχειρήσεων Κοινής Ωφέλειας πχ ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ

-Ιδιωτικοποίηση επιχειρήσεων υποδομών (πχ Αεροδρόμια) , μετοχοποίηση Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης, Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς

-Επιχειρήσεων Βιομηχανίας- Ναυπηγικού κλάδου (πχ της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης με εισαγωγή της στο Χρηματιστήριο το 1993. • πώληση των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά) στην γερμανική HDW.

–Παράδοση σε ιδιώτες Εταιριών στοιχημάτων και τυχερών παιγνίων (πχ ΟΠΑΠ, Καζίνο Πάρνηθας, ΟΔΙΕ-Ιππόδρομος)

–Εταιριών εμπορικού, επισιτιστικού χαρακτήρα (Καταστήματα Αφορολογήτων ειδών- Ολύμπικ Κέτερινγκ)

Στον πίνακα που επισυνάπτεται, παρουσιάζονται αναλυτικά στοιχεία, για την διαχρονική πορεία ιδιωτικοποιήσεων ανά επιχείρηση, με το σχετικό τίμημα τους.

3. Τον δρόμο αυτό συνεχίζει σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς αιδώ, διαψεύδοντας τον εαυτό του ως πολέμιο τάχα του Νεοφιλελευθερισμού.

Για παράδειγμα, ο Τραπεζικός τομέας σήμερα, όχι μόνο έχει ιδιωτικοποιηθεί, αλλά και αφελληνιστεί, με την ανάληψη πλέον του management των τραπεζών από το ξένο κεφάλαιο. Βλέπουμε την παράδοση ακινήτων (φιλέτων) σε ιδιώτες (πχ Ελληνικό). Με τα προγράμματα που υλοποιεί σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ, σημαντικές, στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεις(πχ ενεργειακές) είτε κάποιες λειτουργίες τους, παραχωρούνται στους ιδιώτες.

Οι κυβερνήσεις μας, τα μνημονιακά χρόνια, υποτελείς στη Γερμανία, δημιουργώντας το ΤΑΙΠΕΔ και στη συνέχεια το υπερταμείο, ακολουθούν το παράδειγμα της Treuhand, της εταιρίας που δημιουργήθηκε με την ενοποίηση των Γερμανιών και ενσωμάτωση της Ανατολικής Γερμανίας.

Την δημιουργία αυτών των φορέων πρότεινε ο Σόϊμπλε, για επανάληψη στη χώρα μας της πρακτικής Treuhand, που είναι η εταιρία που, μεταξύ 1990-94, κυριολεκτικά χάρισε όλη την παραγωγική βάση της Ανατολικής Γερμανίας, καθώς και τη γη, αντί πινακίου φακής. Ταυτόχρονα, άφησε πίσω της τουλάχιστον 2,5 εκατομμύρια ανέργους,

Αυτό το σχέδιο υλοποιείται τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα και «χωρίς περίσκεψιν χωρίς αιδώ» και με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

Σε βιβλίο της Νάντιας Βαλαβάνη «Η αρπαγή της Ελλάδας» αναφέρει σε κεφάλαιο του: «Και οι Έλληνες έχουμε πλέον την Treuhand μας…» (Α΄ Μέρος) αναφέρoντας: «…Ξεπερνούσε και την πιο νοσηρή -νεοφιλελεύθερη- φαντασία τότε. ότι θα ήταν μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ που θα έκανε το αποφασιστικό βήμα για το ξεπούλημα του νερού: Με τη μεταβίβαση της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ, μαζί με άλλες δέκα ΔΕΚΟ (ΕΛΒΟ, ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ, ΚΤΙΡΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ και ΔΕΗ τον Σεπτέμβριο του 2016, ΟΑΣΑ, ΟΣΥ, ΟΣΕ, ΣΤΑΣΥ, ΟΑΚΑ και ΕΛΤΑ τον Μάιο του ίδιου έτους) και τελικά με το σύνολο των συμμετοχών και όλη την ακίνητη περιουσία του Δημοσίου, στο νέο «Υπερταμείο» αποκρατικοποιήσεων, την Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας (ΕΕΣΥΠ), που έχει μοναδικό προορισμό την ιδιωτικοποίηση (ή ρευστοποίηση) του συνόλου της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας του Δημοσίου. Υπό την άμεση επιτήρηση των δανειστών, αφού στο πενταμελές Εποπτικό Συμβούλιο του «Υπερταμείου» αυτοί διορίζουν κι ελέγχουν όχι μόνο τον Πρόεδρο και άλλο ένα μέλος, αλλά έχουν και δικαίωμα βέτο, χάρη στην πρόβλεψη ότι για οποιαδήποτε απόφαση χρειάζεται πλειοψηφία τεσσάρων μελών!

4. Ιδιωτικοποιήσεις για το 2018. Ξεπουλιέται ότι έχει απομείνει.

Ας έρθουμε όμως στην φετινή εισηγητική έκθεση και να δούμε εν συντομία τι προβλέπει. Ο προϋπολογισμός 2018 για τις ΔΕΚΟ αναφέρει πως έχουν προγραμματιστεί αρκετές σημαντικές ιδιωτικοποιήσεις επιχειρήσεων με ότι ποσοστό έχει απομείνει στο δημόσιο, καθώς και έσοδα από διαγωνισμούς έργων, έσοδα από πωλήσεις ακινήτων, με συνολικά προσδοκώμενα έσοδα περίπου 2,73 δισ. Ευρώ.

Με βάση τον προϋπολογισμό της κυβέρνησης, μεταξύ των αποκρατικοποιήσεων που βρίσκονται σε προετοιμασία για να υλοποιηθούν το 2018 είναι οι εξής με τα αντίστοιχα προσδοκώμενα έσοδα.

Προγραμματισμός ιδιωτικοποιήσεων και αντίστοιχα προσδοκώμενα έσοδα.

Άρα ΔΕΠΑ, ΕΛΠΕ, ΕΥΑΘ, ΕΥΔΑΠ, ΔΕΗ με προσδοκώμενα έσοδα ~ 950 εκ €

Επίσης.

-Προσδοκώμενα έσοδα 613 εκατ. ευρώ από διαγωνισμούς, που έχουν υποβληθεί δεσμευτικές προσφορές,

-Από την ιδιωτικοποίηση της Ελληνικής Εταιρείας Συντήρησης Σιδηροδρομικού Τροχαίου Υλικού (ΕΕΣΣΤΥ). (πώληση 100% των μετοχών )

Με βάση τον προϋπολογισμό μεταφέρεται στο υπερταμείο το 5% του ΟΤΕ στην Deutsche Telekom απεμπολώντας έτσι και τον τελευταίο έλεγχο σε μια επιχείρηση τεράστιας σημασίας όπως ο ΟΤΕ με προσδοκώμενα έσοδα 250 εκ€.

-Από ΔΕΣΦΑ, Ο διαγωνισμός της πώλησης του 66% της ΔΕΣΦΑ ΑΕ εκτιμάται ότι θα ολοκληρωθεί στις αρχές του 2018, οπότε και αναμένεται να εισπραχθεί το αντίστοιχο τίμημα.

-Έσοδα 111 εκατ. ευρώ από καταβολές δόσεων, ολοκληρωμένων συναλλαγών προηγούμενων ετών (έως 2017).

-Εκτιμώμενα έσοδα 2.011 εκατ. ευρώ από διαγωνισμούς έργων, οι οποίοι αναμένεται να ολοκληρωθούν το 2018.

-Από την πώληση του 100% των μετοχών της Ελληνικό ΑΕ. (Η πρώτη δόση του τιμήματος αναμένεται να καταβληθεί το 2018).

-Από το τίμημα για την πώληση του 67% των μετοχών του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης που η κυβέρνηση εκτιμά θα καταβληθεί στις αρχές του 2018.

-Επίσης από την πώληση του ακινήτου Castello Bibelli στην Κέρκυρα που αναμένεται ότι το τίμημα θα καταβληθεί το 2018.

-Από την μακροχρόνια παραχώρηση του δικαιώματος λειτουργίας, συντήρησης και εκμετάλλευσης του αυτοκινητοδρόμου «Εγνατία Οδός» και των επί του αυτοκινητοδρόμου τριών Κάθετων Αξόνων

-Από ιδιωτικοποίηση σε μαρίνες, και διάφορα άλλα ακίνητα

Από την παραχώρηση του δικαιώματος χρήσης, λειτουργίας, διαχείρισης και εκμετάλλευσης των Μαρίνων Χίου, Πύλου, Θεσσαλονίκης (Αρετσού, Καλαμαριά) και Αλίμου.

Επισημαίνουμε ιδιαίτερα τις ιδιωτικοποιήσεις σε ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ, ΟΤΕ, ΔΕΗ που όπως αναφέραμε σε κάποιο ή μεγαλύτερο βαθμό έχουν ήδη ιδιωτικοποιηθεί, αλλά δεν «είχαμε φτάσει στο κόκκαλο», και υπήρχε «λίπος»

Σημαντικό στοιχείο της έκθεσης είναι ότι προετοιμάζεται η σταδιακή μεταβίβαση στο υπερταμείο περίπου 200.000 ακινήτων. Πρόκειται για ακίνητα που διαχειρίζονται τα υπουργεία και είναι πέραν των 70.000 ακινήτων που διαχειρίζεται η Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου (ΕΤΑΔ). Τα ακίνητα αυτά, σύμφωνα με την έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, θα επεξεργαστεί η ειδική ομάδα εργασίας που συστάθηκε στη Γενική Γραμματεία Δημόσιας Περιουσίας και η οποία θα αναλάβει να καταγράψει το σύνολο της ακίνητης περιουσίας του ελληνικού Δημοσίου. Συνολικά επομένως το υπερταμείο θα διαχειριστεί περίπου 270.000 ακίνητα.

Ξεπουλιέται δηλαδή τεράστιος δημόσιος πλούτος από ότι έχει απομείνει

Με βάση και το τελευταίο μνημόνιο και τον υπό ψήφιση προϋπολογισμό, ορθά αναγράφεται στον τύπο, «Πωλείται η Ελλάς», αφού και η σημερινή κυβέρνηση δεσμεύεται να πουλήσει ότι έχει απομείνει. Να ξεπουληθούν τα πάντα, να μην μείνει τίποτα στο δημόσιο

-Οι εταιρίες Ενέργειας, φαίνεται να έχουν την τιμητική τους το 2018 και για την υλοποίηση του προγράμματος την υλοποίηση έχει αναλάβει ο καταλληλότερος! υπουργός, που διαδέχτηκε Λαφαζάνη και Σκουρλέτη, ο Σταθάκης.

5. Επισήμανση. Ιδιωτικοποιήσεις με ίδια επιχειρηματολογία όλων των κυβερνήσεων .

Δεν με παραξένεψε το γεγονός, πως, συγκρίνοντας τις εισηγητικές εκθέσεις των προϋπολογισμών 2013(Σαμαράς) και 2018(Τσίπρας) διαπίστωσα, σχεδόν ίδιες αναφορές – copy paste– όπως λέμε και ίδια επιχειρηματολογία για την προώθηση των ιδιωτικοποιήσεων. Δηλαδή «το ελληνικό δημόσιο σχεδιάζει εξαιρετικά φιλόδοξο πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων», ότι θα υπάρξουν πολλαπλά οφέλη για την ελληνική οικονομία, πχ με άμεση μείωση του δημόσιου χρέους, τη μείωση-εξάλειψη της κρατικής χρηματοδότησης οποιασδήποτε μορφής προς αυτά και συνεπακόλουθη μείωση των ελλειμμάτων του προϋπολογισμού,» ότι «θα ενισχύσουν την οικονομική δραστηριότητα της χώρας, δημιουργία θέσεων εργασίας, νέα φορολογικά έσοδα» κλπ

Προβαλλόταν δηλαδή ίδια επιχειρηματολογία από τις διάφορες κυβερνήσεις σε σχέση με την αναγκαιότητα των ιδιωτικοποιήσεων

6. Επισήμανση. Στόχοι ουτοπικοί κι’ανέφικτοι.

Κάνοντας μία αναδρομή στο 2011, θυμόμαστε πως η τρόικα ζήτησε, και η τότε κυβέρνηση (ΓΑΠ) αποδέχτηκε, να εφαρμοστεί από 2011 μέχρι το 2015 εκτεταμένο πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων, προκειμένου να εισπραχθούν 50 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 15 εντός της διετίας 2011 – 2012.  Ο στόχος αυτός θυμόμαστε αναφερόταν στην αιτιολογική έκθεση του  λεγόμενου μεσοπρόθεσμου. Βεβαίως ο στόχος δεν πιάστηκε ούτε κατά προσέγγιση, γιατί ήταν ουτοπικός, αλλά ποιος τότε, από κυβέρνηση και Τρόϊκα άκουγε, ή έπαιρνε υπόψη; Αρκετοί προοδευτικοί αναλυτές το είχαν επισημάνει, το είχαν επισημάνει ιδιαίτερα αριστεροί οικονομολόγοι, αλλά υπήρχαν επισημάνσεις και από κρατικούς λειτουργούς που όμως δεν εισακούγονταν. Για παράδειγμα ο Θ Μητράκος που είναι σήμερα υποδιοικητής της Τράπεζας Ελλάδος και το 2011 στέλεχος της, ανέφερε σε ομιλία του πως ο στόχος σχετικά με έσοδα από την «αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας ήταν ανεδαφικός» λόγω της ύφεσης και επομένως εξαιρετικά δύσκολο να μπορεί άμεσα ή βραχυπρόθεσμα να αμβλυνθεί ουσιαστικά από τη διαχείριση της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου. «Η τρέχουσα ύφεση στην αγορά ακινήτων δυσχεραίνει την εκποίηση δημόσιων περιουσιακών στοιχείων και περιορίζει σημαντικά τις δυνατότητες αξιοποίησης της δημόσια περιουσίας» ανέφερε. Αλλά ανεδαφικοί στόχοι συνεχίζονται και στις μέρες μας. Όπως αναφέρει ένας από τους πιο ενημερωμένους δημοσιογράφους (Φιντικάκης), εξειδικευμένος στα ενεργειακά), έγραφε στις 23 Νοεμβρίου, πως: «στα χαρτιά θα μείνουν τα εκατομμύρια ευρώ εσόδων από ενεργειακές ιδιωτικοποιήσεις – Δεν βγαίνουν τα χρονοδιαγράμματα». Όπως αναφέρει: «Από μαξιμαλιστικές έως εντελώς ανεδαφικές χαρακτηρίζονται οι προβλέψεις του προϋπολογισμού του 2018 για τα έσοδα από τις αποκρατικοποιήσεις, και ειδικότερα στον τομέα της ενέργειας, γιατί για τις τρεις εμβληματικές ενεργειακές αποκρατικοποιήσεις, υπάρχουν  δυσεπίλυτοι γρίφοι (ΔΕΠΑ, ΕΛΠΕ), είτε πολύ απλά δεν πρόκειται να ολοκληρωθούν την επόμενη χρονιά (ΔΕΗ), ακόμη και αν προκηρυχθούν». Γεννάται έτσι το ερώτημα, γιατί ετίθεντο ουτοπικοί στόχοι εφόσον θα διαψευδόταν; Η λογική εξήγηση που δίνω προσωπικά, είναι πως οι υπερβολικοί, ουτοπικοί στόχοι, έδιναν στην Τρόϊκα το δικαίωμα για ισχυρότατη, την μέγιστη δυνατή πίεση, για να πιαστεί το μέγιστο δυνατό αποτέλεσμα.

7. Υπάρχει κάποιος απολογισμός για τους προαναφερόμενους στόχους;

Κανένας ουσιαστικός απολογισμός δεν υπήρξε γι αυτά που αναφερόταν σαν στόχοι στις εισηγητικές εκθέσεις των προϋπολογισμών. Κανένας πραγματικός απολογισμός για αυτά που πρόβαλαν οι κυβερνήσεις, δηλαδή για πολλαπλά οφέλη της οικονομίας, για τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας κλπ

Αναφέρονταν μόνο συγκεκριμένα δεδομένα, ποιες δηλαδή ΔΕ ιδιωτικοποιήθηκαν, εν μέρει ή εν όλω και ποια χρηματικά ποσά μπήκαν στον κρατικό κορβανά και τίποτε περισσότερο. Αποδεικνύεται, πως όλοι οι άλλοι στόχοι που αναφερόταν, γραφόταν και έμπαιναν μόνο για προκάλυμμα Μόνο τα ποσά που εισέπραττε το ελληνικό δημόσιο ήταν στο ενδιαφέρον των κυβερνήσεων και της Τρόϊκα, αφού τα ποσά αυτά αφορούσαν την εξυπηρέτηση του χρέους. Τα έσοδα αυτά κατευθύνονταν κυρίως στην εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους και όχι σε αναπτυξιακούς και άλλους σκοπούς, όπως αρχικά είχε εξαγγελθεί.

Για την ιστορία, να αναφέρουμε(βλέπε παραπάνω πίνακα) πως οι ιδιωτικοποιήσεις, μετά το 98 ως 2009 φέρουν τη σφραγίδα Σημίτη Καραμανλή και τα μνημονιακά χρόνια, των Παπανδρέου , Σαμαρά, Παπαδήμου, Τσίπρα.

Με βάση τον παραπάνω πίνακα κατά την περίοδο 2011-2015 πιάστηκαν περίπου 2,9 δις και για την περίοδο 2011- 2018 αν πιαστεί ο στόχος του 2018 εκτιμώνται σε ~7,8 δις €

Όμως πέρα από τα μεγέθη αυτά, η ουσία είναι, πως, τεράστιας έκτασης και βάθους ιδιωτικοποιήσεις έχουν συντελεστεί τις τελευταίες δεκαετίες και σήμερα, πλέον, ο όποιος δημόσιος έλεγχος στις Δ.Ε. είναι ισχνός, το δε γράμμα και πνεύμα των μνημονίων, εκφράζει τη βούληση να απολεστεί και ο παραμικρός έλεγχος, με συνέπεια, αύριο μια πραγματική και όχι ψευδεπίγραφη κυβέρνηση Αριστεράς να μην έχει αναπτυξιακά εργαλεία για να υλοποιήσει μια πραγματικά αριστερή πολιτική.

8. Σχετικά με την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας

Στον τομέα αυτό, φαίνεται πως υπάρχει πολύ ζουμί και ασφαλώς υπάρχει μέλλον.

Να δηλώσουμε εδώ, πως σχετικά με την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας, είναι προφανές, πως εμείς, σε σχέδιο πραγματικής αξιοποίησης δημόσιας περιουσίας, δεν θα είχαμε αντίρρηση . Μόνο που πρέπει να είναι σαφές πως εννοείται αυτή η αξιοποίηση

Η δική μας θέση μας είναι σαφής. Είμαστε υπέρ της αξιοποίησης της, αλλά πολέμιοι της εκποίησης της.

Θα συμφωνούσαμε αν με την αξιοποίηση: Πρώτο θα υπήρχε στόχευση για αύξηση της αξίας της και όχι απώλεια με την παράδοση σε ιδιώτες, δεύτερον αξιοποίηση της για κοινωνικούς σκοπούς και τρίτο αξιοποίηση της σε αναπτυξιακούς σκοπούς.

Η εμπειρία δείχνει ότι η κυβέρνηση κάτω από την πίεση Τρόικας και ισχυρών ιδιωτικών ομίλων, προωθεί το ξεπούλημα της περιουσίας με γνώμονα το συμφέρον των ιδιωτών και όχι το δημόσιο συμφέρον. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η παράδοση του Ελληνικού, που έγινε με βάση τις επιδιώξεις του Λάτση, ενώ είχε διαμορφωθεί εδώ και αρκετά χρόνια, πραγματικά αναπτυξιακή πρόταση αξιοποίησης του από το ΕΜΠ που πήγε στο καλάθι των αχρήστων.

Η δημόσια περιουσία ανήκει στο λαό και επομένως πρέπει να αξιοποιηθεί για αυτόν, για αναπτυξιακούς και κοινωνικούς λόγους και όχι μόνο για τη σημερινή γενιά. Ο δημόσιος πλούτος ανήκει σε όλες τις γενιές και πρέπει να αποτραπεί στη σημερινή κυβέρνηση υποτελών να την ξεπουλήσει. Δεν ανήκει ούτε στον Χ ιδιώτη, ούτε σε Σαμαρά ούτε σε Παπανδρέου, Βενιζέλο, Τσίπρα.

9. Ιδεολογικά

Παρά το γεγονός, πως, τα μνημονιακά χρόνια έχει συρρικνωθεί υπερβολικά το Δημόσιο, υπάρχουν οικονομολόγοι απολογητές, (πχ Μιράντα Ξαφά για την οποία έχει γίνει πολύ λόγος τελευταία στον τύπο αναφερόμενη σαν σύμβουλος του Κυριάκου και η οποία επιμένει πως το Δημόσιο είναι πολύ μεγάλο, αν και τα ίδια τα στοιχεία ΕΛΣΤΑΤ την διαψεύδουν Να αναφέρω εδώ, ένα δικό μου υπολογισμό πριν 3-4 χρόνια που την διαψεύδει. Στον ενεργειακό τομέα και για βασικές επιχειρήσεις ηλεκτρικής ενέργειας, διύλισης και χονδρεμπόριου πετρελαίων, αν ο έλεγχος του δημοσίου αρχές δεκαετίας 2000 ήταν 80% δημόσιο σε σχέση με 20% ιδιωτικό, σήμερα, έχει αντιστραφεί, δηλαδή το 80% είναι ιδιωτικό.

10. Συνοψίζουμε.

Τελικός στόχος Τρόικα και μνημονικών κυβερνήσεων, είναι να ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα και να καταργηθεί και ο ελάχιστος έλεγχος σε Δημόσιες επιχειρήσεις και στην περιουσία του δημοσίου.

Αν κάνουμε μια χρονική αποτίμηση στην υλοποίηση των ιδιωτικοποιήσεων, προτεραιότητα πήρε ο Τραπεζικός τομέας, ακολούθησαν οι μεταφορές και τηλεπικοινωνίες, βιομηχανία, ναυπηγεία, στοιχήματα παίγνια και τελευταίες οι επιχειρήσεις ενέργειας και κοινωφελείς, όπου υπήρξαν και εσωτερικές κυβερνητικές τριβές και οι μέγιστες σχετικά αντιστάσεις από το λαϊκό κίνημα.

Για πολιτική αποτίμηση, γνωρίζοντας, αρχές και θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ προ κυβερνήσεως, μόνο θλίψη και οργή αισθάνεται κάθε προοδευτικός πολίτης.

Η κυβέρνηση, ενώ στα λόγια κατηγορεί άλλους (συγκεκριμένα τη ΝΔ) για νεοφιλελεύθερο Κόμμα, στην πράξη, αποδεικνύεται ως η πιο αποτελεσματική ΝΦ Κυβέρνηση

Σχετικά με τις ΔΕΚΟ, την δημόσια περιουσία, τον δημόσιο τομέα γενικότερα, ο υπό ψήφιση προϋπολογισμός 2018 επιβεβαιώνει τις εκτιμήσεις της ΛΑΕ για τον μεταλλαγμένο σήμερα ΣΥΡΙΖΑ. Αν υλοποιηθούν τα προβλεπόμενα του προϋπολογισμού 2018, τότε η κυβέρνησή θα έχει να περηφανεύεται για την ιδιαίτερη μνημονιακή συνέπειά της.

Σήμερα, όχι μόνο συνεχίζει ιδιωτικοποιήσεις και νεοφιλελεύθερες εργασιακές σχέσεις, στο δρόμο που χάραξαν Τρόϊκα, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, αλλά τις εφαρμόζει με μεγαλύτερη συνέπεια. Υλοποιεί, «μεταρρυθμίσεις» στα λόγια, αντιμεταρρυθμίσεις στην ουσία, που δεν τόλμησαν προηγούμενες κυβερνήσεις

Μόνο γέλιο, προκαλεί λοιπόν, να ακούει κάποιος τον Τσίπρα να κατηγορεί τον Μητσοτάκη για θιασώτη του νεοφιλελευθερισμού, ή να διαβάζει τις εκκλήσεις του υπουργού Βερναρδάκη, για ανάγκη μετώπου των αντί-νεοφιλελεύθερων πολιτικών δυνάμεων, εντάσσοντας δηλαδή, όπως υποθέτουμε, τον ΣΥΡΙΖΑ σε αυτές.

Τα μνημονιακά χρόνια, συντελείται με την ιδιωτικοποίηση τέτοιων σημαντικών επιχειρήσεων (όπως των ενεργειακών) και ακινήτων, ένα τεράστιο έγκλημα- μόνο για έγκλημα μπορεί να γίνει λόγος- για το οποίο οι υπεύθυνοι πρέπει να λογοδοτήσουν και να τιμωρηθούν. Οι υπεύθυνοι πρέπει να οδηγηθούν σε ειδικό δικαστήριο, γιατί καμία κυβέρνηση δεν είχε, ούτε έχει νομιμοποίηση για μια τέτοιας έκτασης και αξίας παράδοση δημόσιου πλούτου . Η όποια κυβέρνηση ήθελε να απεμπολήσει τον δημόσιο πλούτο της χώρας όφειλε να απευθυνθεί με δημοψήφισμα στο λαό που είναι ο μόνος αρμόδιος για μια τέτοια απόφαση. Η απώλεια αυτού του πλούτου, έχει άμεση επίπτωση στη ζωή του και δεν επιτρεπόταν να μην ερωτηθεί.

Έστω και σήμερα η Αριστερά και το μαζικό κίνημα, πρέπει να προσανατολιστεί σήμερα στην οικοδόμηση ενός πολιτικού μετώπου και ισχυρού μαζικού κινήματος που να βάλει φρένο στις επικείμενες και όποιες άλλες ιδιωτικοποιήσεις έρθουν για ψήφιση. Ένα μέτωπο, ευρύτερο, πανελλαδικό, αλλά και τοπικό, με δεδομένο τα σχέδια παράδοσης λιμανιών, αεροδρομίων, ξενοδοχείων κλπ Για την ανάκτηση από το δημόσιο των χρυσαφικών και ασημικών που ξεπούλησαν σε τιμές πολύ κάτω της πραγματικής αξίας τους. Για αξιοποίηση των Δημόσιων επιχειρήσεων αυτών σε στρατηγικούς και κρίσιμους κλάδους (πχ τραπεζικό, ενέργειας, ορυκτού πλούτου, όπως ο χρυσός, νικέλιο , βωξίτες, πετρέλαια, προς όφελος της Ε.Τ, των εργαζομένων και της κοινωνίας ευρύτερα.

Πηγή: Προϋπολογισμοί/ εργασία Καθηγητή Οικονομικών Κώστα Μελά / Επεξεργασία Νίκου Γεωργακάκη

Πηγή: iskra.gr

Σε φιάσκο για την Ελλάδα με ευθύνη και της κυβέρνησης για την επίσκεψη, εξελίσσεται η παρουσία Erdogan στην Αθήνα.

Ο Erdogan, πέραν της “επικαιροποίησης” της Λωζάνης, που έθεσε, πριν έρθει στην Αθήνα, στην συνέντευξη του στον Αλ. Παπαχελά, συνέντευξη που απέβη προπομπός προκλήσεων, επανέλαβε την ανάγκη της “επικαιροποίησης” της Λωζάνης κατάμουτρα στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ακροβατώντας σε έωλα επιχειρήματα σχετικά με την εκλογή αρχιμουφτή και την “τουρκική” ονοματοδοσία στην Ελληνική Θράκη, και με τον Πρ. Παυλόπουλο να ανταπαντά αμήχανα, πετώντας μάλλον την μπάλα στην εξέδρα!

Όλα δείχνουν ότι η “βεβιασμένη” και “απροετοίμαστη” για επικοινωνιακούς λόγους και λόγω αμερικανικών πιέσεων, επίσκεψη του Erdogan στην Ελλάδα, εξελίσσεται σε “μπούμερανγκ” για τα ελληνικά συμφέροντα, με τον Erdogan μάλλον έτοιμο και αποφασισμένο να προωθήσει, ως επικυρίαρχος, δυναμικά και από την Αθήνα την αναθεωρητική σε βάρος της Ελλάδας πολιτική του.

Το θέαμα της σαστισμένης παραδομένης κυβέρνησης, του εκτός τόπου και χρόνου, κομπάρσου, Παυλόπουλου και του βαθιά εξαρτημένου μνημονιακού μπλοκ απέναντι σε έναν “αγέρωχο” στο αναθεωρητικό του σχέδιο Erdogan, είναι, τουλάχιστον, θλιβερό!

Η Ελλάδα χρειάζεται όσο ποτέ, όχι μόνο για οικονομικο-κοινωνικούς αλλά και εθνικούς λόγους, μια βαθιά ανατροπή με νέους ανεξάρτητους και πολυδιάστατους εξωτερικούς προσανατολισμούς.

Όλοι οι εξευτελιστικοί διάλογοι στην εντός του Προεδρικού Μεγάρου συνάντηση Erdogan – Παυλόπουλου

Η Συνθήκη της Λωζάννης βρέθηκε στο επίκεντρο της συνομιλίας που είχαν στην επίσημη συνάντησή τους στο Προεδρικό Μέγαρο, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος και ο τούρκος πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν. Οι τοποθετήσεις τους, σε απευθείας μετάδοση από την κρατική τηλεόραση, δημιούργησαν αίσθηση, καθώς το κλίμα ήταν ηλεκτρισμένο.

Στην αρχική του τοποθέτηση, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος τόνισε ότι «η Συνθήκη της Λωζάννης είναι η βάση της φιλίας των δύο χωρών και ως εκ τούτου δεν είναι υπό διαπραγμάτευση», ενώ κατέληξε, λέγοντας: «Οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους».

Απάντηση σε ανάλογο ύφος έδωσε ο Ταγίπ Ερντογάν, υποστηρίζοντας ότι η Συνθήκη δεν εφαρμόζεται στη Δυτική Θράκη, πως εκεί υπάρχουν διακρίσεις και ότι επιπλέον είναι μια περιοχή που «δεν μπορούν να χωνέψουν ούτε τη λέξη τουρκική».

Συγκεκριμένα, στην τοποθέτησή του ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας τόνισε:

«Κύριε πρόεδρε σας καλωσορίζω στην Αθήνα. Σε μια επίσκεψη που πραγματοποιείται 65 χρόνια μετά την προηγούμενη επίσκεψη του Τζελάλ Μπαγιάρ το 1952 κι η οποία μπορεί και πρέπει να παραμείνει ιστορική.

»Είναι η ιστορική και για τις σχέσεις των δύο λαών μας και βεβαίως για την ειρήνη και την ασφάλεια στην ευρύτερη περιοχή αλλά και για την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας, την οποία εμείς οι έλληνες ευνοούμε γιατί πιστεύουμε ότι είναι προς όφελος του τουρκικού λαού. Η ανάπτυξη του, η οικονομική του ανάπτυξη είναι κάτι το οποίο εξαρτάται εν πολλοίς από την ΕΕ και μπορεί να βοηθήσει.

»Είμαστε εδώ για να σφίξουμε το χέρι και να δημιουργήσουμε γέφυρες φιλίας και όχι διχασμού και είμαστε έτοιμοι να γίνουμε η πόρτα και το παράθυρο της Τουρκίας προς την Ευρωπαϊκή Ένωση.

»Είναι αυτονόητο κύριε πρόεδρε ότι για να πετύχουμε αυτούς τους στόχους που εμείς θέλουμε και για να είναι ιστορική η επίσκεψη αυτή λόγω της ιστορίας της Ελλάδας και λόγω της ιδιότητας ως κράτος μέλος της ΕΕ προϋποθέτει τον πλήρη και ειλικρινή σεβασμό του συνόλου του διεθνούς δικαίου όπως επίσης σεβόμαστε το ευρωπαϊκό κεκτημένο, αυτονόητες προϋποθέσεις για τα μέλη της ΕΕ και για κάθε υποψήφιο μέλος.

»Για να μείνω στο διεθνές δίκαιο γυρίζω πίσω, μιας και μιλάμε για ιστορική επίσκεψη, την εποχή που έγινε μια άλλη ιστορική επίσκεψη ήταν η επίσκεψη που οργανώθηκε από τον Ελευθέριο Βενιζέλο και τον Ατατούρκ. Σας θυμίζω ότι έμεινε ιστορική γιατί σεβάστηκε το θεμέλιο πάνω στο οποίο στηρίχθηκε η φιλίας μας και δεν είναι άλλο από την Συνθήκη της Λωζάννης. Είναι η βάση που θεμελίωσε τη φιλία μας και πρέπει να τη στη στηρίζει. Για εμάς ως Έλληνες καθορίζει μεταξύ άλλων τα σύνορα της Ελλάδας και τη Ευρωπαϊκής Ένωσης και είναι αδιαπραγμάτευτη. Δεν παρουσιάζει κενά, δεν χρειάζεται ούτε αναθεώρηση, ούτε επικαιροποίηση. Ισχύει ως έχει, καλύπτει απολύτως τα ζητήματα που πρέπει να καλύψει και τονίζει ότι ανάμεσα στα άλλα δεν αφήνει περιθώρια ούτε για γκρίζες ζώνες ούτε για ρυθμίσεις σε θέματα μειονοτήτων. Στην Ελλάδα υπάρχει θρησκευτική μουσουλμανική μειονότητα και τα δικαιώματά της είναι απολύτως σεβαστά.

»Ονόματα που προσβάλουν όχι μόνο την ιστορία δεν είναι αποδεκτά από το ευρωπαϊκό δίκαιο. Οι χώρες που θέλουν να είναι μέλη της ΕΕ πρέπει να σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα όπως αυτό της ιδιοκτησίας και των μειονοτήτων.

»Ξέρετε πόσο εμείς οι Έλληνες θέλουμε να λυθεί το ταχύτερο δυνατό με λύση δίκαιη και βιώσιμη λύση. Αυτή η λύση όπως κατέστη σαφές από την πλευρά της ΕΕ στη Γενεύη, οφείλει να σέβεται την κυριαρχία του κράτους μέλους της ΕΕ και αυτό είναι γνωστό με βάση το άρθρο 4 και με βάση την ομολογία του δικαστηρίου της ΕΕ.

»Να φτάσουμε σε μια λύση εφικτέα υπό τους όρους και τις προϋποθέσεις μια χώρας μέλους τη ΕΕ

»Τέλος είναι ανάγκη για τις σχέσεις και για τον πολιτισμό μας, ανάλογα με τον πολιτισμό που έχει ο καθένας αλλά και στις κοινές αρχές που έχουν οι πολιτισμοί μας, να υπάρχει εφαρμογή της Συνθήκης για θέμα των προσφύγων. Αφού έλαχε σε μας να βιώσουμε τις επιπτώσεις από έναν πόλεμο που δεν θελήσαμε και δεν επιδιώξαμε, έτσι θα δείξουμε ότι και τα δύο κράτη τα διέπουν οι αρχές του ανθρωπισμού και της δικαιοσύνης. Κάθε λαός αυτές τις κρίσιμες ώρες δείχνει ότι βασική αξία είναι ο ανθρωπισμός και η δικαιοσύνη.

»Τέλος σας διαβεβαιώ ότι θέλουμε όλοι και πρώτος εγώ προσωπικά να μείνει ιστορική η επίσκεψή σας. Προσυπογράφω στο ακέραιο αυτό που υποστηρίξατε ότι όποια διαφορά έχουμε μεταξύ μας πρέπει να λυθεί με τρόπο ειρηνικό και αυτό δείχνει τις πραγματικές προθέσεις μου. Ισχύει νομίζω και για εσάς το κοινό ρητό ότι οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους. Πάνω εκεί ελπίζω να χτίσουμε μια ακόμη καλύτερη φιλία από αυτή που έχουμε μέχρι σήμερα.»

Η τοποθέτηση του τούρκου προέδρου Ταγίπ Ερντογάν έχει ως εξής:

«Η σημερινή μέρα είναι πραγματικά ιστορική μέρα και για τις δύο χώρες. Είναι μεγάλη ευχαρίστηση για εμένα που έρχομαι μετά από 65 χρόνια που είχε έρθει ο Τούρκος πρόεδρος Τζελάλ Μπαγιάρ. Επιθυμώ να αποτελέσει αυτή η επίσκψη ένα νέο σημείο καμπής στις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών.

»Διατυπώσατε κάποιες αλήθειες ανοιχτά και ξεκάθαρα και θα κάνω και εγώ το ίδιο. Υπάρχουν εκκρεμότητες σε θέματα που δεν κατανοούνται σωστά. Υπήρξαν και άλλες χώρες στη Συνθήκη της Λωζάννης πριν 94 χρόνια, η Αγγλίας, η Πορτογαλία ακόμα και η Ιαπωνία. Μέσα στο διάστημα αυτών των 94 χρόνων ξαναοικοδομείται ο πλανήτης μας. Άλλαξαν πολλά και εμφανίστηκαν καινούργια θέματα για την Τουρκία και την Ελλάδα.

»Μιλήσατε για μουσουλμανική κοινότητα στην Ελλάδα. Είναι σωστό το μουσουλμανική αλλά ταυτόχρονα το Δικαστήριο Ανθρώπινων Δικαιωμάτων υπάρχει η λέξη τουρκική. Θέλω να αναφερθώ ότι πρέπει να αξιολογήσουμε τις συνθήκες διαβίωσης των ανθρώπων εκεί και να μπορούμε να απαντήσουμε στο ερώτημα αν οι μουσουλμάνοι μπορούν να ζήσουν την θρησκεία τους με βάση την Συνθήκη της Λωζάννης. Υπάρχουν προσπάθειες που καταβάλλονται από ανθρώπους εκεί για να διορίζεται ο αρχιμουφτής από άτομα που διορίζει το κράτος.

»Στην Τουρκία ο πατριάρχης δεν είναι διορισμένος. Ο πατριάρχης εκλέγεται από την Αγία Σύνοδο με τις εκλογές των μελών της Συνόδου όπως συμφωνήσαμε με την Συνθήκη της Λωζάνης και η επιτροπή αποτελείται από έναν αριθμό μελών με τουρκική ιθαγένεια. Επειδή μειώθηκε ο αριθμός των μελών είπα στον πατριάρχη να μου δώσει ονόματα για να δώσουμε την τουρκική ιθαγένεια για να συμπληρώσουμε το κενό που υπάρχει. Δώσαμε τουρκική ιθαγένεια και έγιναν μέλη της Συνόδου. Υπάρχουν 17 μέλη αυτή τη στιγμή που εκλέγουν τον πατριάρχη.

»Στη Δυτική Θράκη συνεχίζεται επί πρωθυπουργίας μου οι ιμάμηδες να εκλέγουν τον αρχιμουφτή τους. Πως μπορούμε να πούμε ότι είναι σε ισχύ η Συνθήκη της Λωζάννης; Από αυτό συμπεραίνουμε ότι δεν εφαρμόζεται η Συνθήκη.

»Πρέπει να αποδείξουμε ότι είναι σε ισχύ. Το θέμα αυτό συζητήσαμε με διάφορους φίλους μου έλληνες πρωθυπουργούς μέχρι σήμερα. Με τον Σημίτη, τον Παπανδρέου, τον Καραμανλή και το ίδιο κάνουμε και με τον Τσίπρα, αλλά δεν μπορούμε να πάρουμε κάποιο αποτέλεσμα.

»Αν κοιτάξουμε την οικονομική πτυχή του θέματος στην Ελλάδα το κατά κεφαλήν εισόδημα είναι γύρω στα 18.000 δολάρια, ενώ στη Δυτική Θράκη ο αριθμός αυτός είναι γύρω στα 2.200 δολάρια. Δεν υπάρχει η απαραίτητη στήριξη και υπάρχει μια διάκριση. Στην Τουρκία δεν μπορείτε να δείτε μια τέτοια εφαρμογή εναντίον των ρωμιών πολιτών. Δεν υπάρχει η παραμικρή διάκριση.

»Στη Δυτική Θράκη δεν μπορούν να χωνέψουν ούτε τη λέξη τουρκική, δεν μπορούν να χωνέψουν να γράφει τη λέξη τουρκική σε μια πινακίδα ενός σχολείου ή ενός συλλόγου. Πρέπει να ξεπεράσουμε αυτά τα θέματα. Όταν μιλάω για επικαιροποίηση, μιλάω για αυτά ακριβώς τα θέματα.

»Βέβαια υπάρχουν και ορισμένα προβλήματα σε στρατιωτικά θέματα. Όταν αποχωρίσατε εσείς από το ΝΑΤΟ, εμείς σας στηρίξαμε για να ξαναγίνεται μέλος, αλλιώς δεν θα μπορούσατε γιατί η αντίθεση μιας χώρας μπορεί να εμποδίσει την ένταξη μιας άλλης. Δεν το αξιολογήσαμε έτσι όμως, εμείς σας είδαμε σαν γείτονες και το ίδιο κάνουμε και σήμερα.

»Το ίδιο ισχύει και για το κυπριακό, εσείς δεν πήρατε μέρος στις διαπραγματεύσεις. Εγώ προσωπικά ήμουν μέλος των συνομιλιών και όπως η Ελλάδα είναι εγγυήτρια χώρα το ίδιο είναι και η Τουρκία. Ήμουν παρών στις τελικές συνομιλίες και είχαμε διαχειριστεί την διαδικασία εκείνη μαζί με τον Κόφι Ανάν.

»Στο αποτέλεσμα έπρεπε να βρεθεί κάποια λύση αλλά δυστυχώς οι αποφάσεις που ελήφθησαν δεν εφαρμόστηκα ποτέ. Στο δημοψήφισμα οι τουρκοκύπριοι ψήφισαν ναι και οι ρωμιοί όχι. Δεν τέθηκε σε εφαρμογή καμία από τις υποσχέσεις που έδωσε στον οικονομικό τομέα η ΕΕ. Δεν έχουν εκπληρωθεί αυτές οι υποσχέσεις ακόμα και σήμερα. Εμείς βέβαια τηρούμε την δεσμευσή μας σε αυτά τα θέματα, στόχος μας είναι να βρεθεί μια δίκαιη και βιώσιμη λύση στην Κύπρο και το Αιγαίο.

»Υπάρχουν διάφορα θέματα που αναφέρονται στην Συνθήκη της Λωζάνης και πρέπει εμείς τώρα να κάνουμε τα απαραίτητα βήματα. Έχουν περάσει 94 χρόνια και δεν είναι εύκολο, έχουν αλλάξει πολλά πράγματα στο διάστημα αυτό.

»Αν εξετάσουμε όλα τα θέματα και οι δύο πλευρές θα συμφωνήσουν ότι πρέπει να αλλάξουν κάποια πράγματα. Το θέμα της προστασίας των δικαιωμάτων τον ομογενών μας στη Δυτική Θράκη είναι προτεραιότητα για εμάς.

»Μετά από 65 χρόνια ήρθαμε με μια πολύ διαφορετική αγωνία σήμερα. Βέβαια επιθύμησα να πραγματοποιήσω μια επίσκεψη και στη Δυτική Θράκη όπως είχα κάνει και νωρίτερα δυστυχώς όμως κάποιοι ενοχλούνται και προκαλούν προβοκάτσιες για αύτη την επίσκεψη.

»Αναρτήθηκαν διάφορες αφίσες, χάραξαν σήματα στις πόρτες των σπιτιών στην περιοχή. Βέβαια μέσα σε κάθε κοινωνία υπάρχουν και τα συν και τα πλην. Ένας πρόεδρος της Δημοκρατίας επέδειξε το θάρρος για να κάνει την επίσκεψη αυτή και τα αρνητικά στοιχεία πρέπει να τεθούν υπό έλεγχο. Θα τα συζητήσουμε αυτά πιο αναλυτικά στη συνέχεια.

»Επιθυμία μου είναι η επίσκεψη αυτή να έχει θετικά αποτελέσματα, να εντατικοποιήσουμε τις σχέσεις μας. Αν κοιτάξουμε τις εξελίξεις στον τομέα του τουρισμού θα δούμε ότι υπάρχει σημαντικός αριθμός Ελλήνων και Τούρκων τουριστών που επισκέπτονται τις δύο χώρες. Στην Τουρκία όταν φωνάζετε σε μια παραλία ακούγεται στην απέναντι πλευρά, πρέπει να εστιάσουμε σε αυτό το θέμα.

»Πρέπει να συνεχίσουμε τη στήριξη που δίνουμε στο Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας. Η επιθυμία μου είναι να μην ασχοληθούμε με το άδειο μέρος του ποτηριού αλλά να κοιτάξουμε το γεμάτο και να ενισχύσουμε τις μεταξύ μας σχέσεις. Και πιστεύω ότι η επίσκεψή μου αυτή θα αφήσει πίσω τα 65 χρόνια και εμείς θα κοιτάξουμε μπροστά».

Η ανταπάντηση Παυλόπουλου

«Με τιμάτε ιδιαίτερα γιατί επεκτάθηκε τόσο πολύ η συζήτηση. Δεν είμαι εκτελεστικός πρόεδρος όπως εσείς. Όχι ότι δεν έχω απάντηση αλλά θα δοθεί από την κυβέρνηση. Εκείνο που πρέπει να κάνουμε είναι οι σχέσεις μας να στηρίζονται στην ειλικρινή φιλία και στην επίλυση των θεμάτων με ειρηνικά μέσα σε οποιοδήποτε πρόβλημα.

»Μια μόνο παρατήρηση. Είμαι πολύ ανοιχτός και ειλικρινής μαζί σας. Χρησιμοποιώντας και την παλαιότερη ιδιότητά μου, θα συμφωνήσει και ο κ. Κοτζιάς είμαι βέβαιος, επειδή μιλήσατε για επικαιροποίηση της Συνθήκης της Λωζάννης, οι συνθήκες δεν χρειάζονται αναθεώρηση, οι μέθοδοι ερμηνείας του δικαίου είναι εκείνες που επιτρέπουν να προσαρμόζεται ο κανόνας δικαίου στα εκάστοτε δεδομένα. Αυτό λέγεται ερμηνεία. Οι μέθοδοι ερμηνείας υπάρχουν και είμαι βέβαιος ότι το επιτελείο σας είναι απολύτως επαρκές. Αν αποφεύγαμε ορισμένους όρους, θα είχαν ορισμένες παρεξηγήσεις λήξει την ώρα που έπρεπε.»

Ανταπάντηση Ερντογάν

«Ωραία τα είπατε αλλά πρέπει να δώσω κάποια απάντηση γιατί αλλιώς θα ήταν ασέβεια προς τον εαυτό μου. Βέβαια εγώ δεν είμαι καθηγητής Νομικής αλλά ξέρω το πολιτικό δίκαιο. Υπάρχει όρος για επικαιροποίηση αρκεί να υπάρχει συμφωνία μεταξύ των χορών και υπάρχουν σχετικά παραδείγματα τέτοια στον κόσμο.

»Ανέφερα όλα αυτά επειδή τα αναφέρατε και εσείς. Εγώ θα τα έλεγα αργότερα με τον κ. Τσίπρα. Όπως και να έχει τα συζητήσαμε και θέλω να ευχαριστήσω ιδιαίτερα για τον χρόνο που μας παραχωρήσατε.

»Και στην Τουρκία υπήρξαν διάφορα προβλήματα και για αυτό προβήκαμε σε αλλαγές. Στις εκλογές που θα διεξαχθούν το 2019 θα προχωρήσουμε σε αλλαγή συστήματος διακυβέρνησης στη χώρα και αυτό αποτελεί το πρώτο βήμα μιας νέας διαδικασίας που ξεκινά στην Τουρκία».

Πηγή: iskra.gr

του Σπύρου Αλεξίου

Λίγο μετά τις 5 το απόγευμα της Πέμπτης 16/11 ο Αλέξης Τσίπρας, συνοδευόμενος από υπουργούς και την Περιφερειάρχη Αττικής Ρένα Δούρου, μετέβη στην διασταύρωση της παλιάς εθνικής οδού με την Κοροπούλη στην Μάνδρα Αττικής. Έκατσε 10 λεπτά, έβγαλε φωτογραφίες και στη συνέχεια πήγε στην Ελευσίνα σε «σύσκεψη υπηρεσιακών παραγόντων» όπου εξαγγέλθηκαν «μέτρα», τα ίδια που είχαν εξαγγελθεί πριν πολλούς μήνες για τους πλημμυροπαθείς της Σκοπέλου και οι οποίοι φυσικά δεν τα είδαν ποτέ. Όπως φυσικά δεν είδαν ποτέ τον πρωθυπουργό κι οι πληγέντες της Μάνδρας. Δεν τόλμησε καν να πλησιάσει και να αντιμετωπίσει κατά πρόσωπο τους ανθρώπους που έχασαν ανθρώπους, σπίτια κι όνειρα!

«Ούτε ο πρωθυπουργός ούτε η Ρ. Δούρου μπήκαν καν στην πόλη της Μάνδρας», δήλωσε την άλλη μέρα η δήμαρχος Μάνδρας I. Κριεκούκη! Η επίσημη δικαιολογία πως «έπρεπε» να φύγει για Σουηδία, δεν πείθει ούτε τον Καρανίκα…

Κάποιοι άλλοι όμως, πήγαν

Πριν τον πρωθυπουργό την περιοχή είχαν επισκεφθεί ο Κούλης και οι –τότε- υποψήφιοι για την προεδρία της «κεντροαριστεράς», αδιάφορη η παρουσία τους. Δεν συνέβη το ίδιο όμως με άλλους επισκέπτες της περιοχής, αληθινούς «πυλώνες» της κοινωνίας μας, διάσημους για τα φιλάνθρωπα αισθήματά τους. Για παράδειγμα, στις 20/11 επισκέφθηκε τη Μάνδρα η Μαριάννα Βαρδινογιάννη που δήλωσε: «Σήμερα επισκέφθηκα συγκλονισμένη τους συνανθρώπους μας στην Μάνδρα που έζησαν δραματικές στιγμές χάνοντας τους αγαπημένους τους και τους κόπους μιας ολόκληρης ζωής. Συμμερίζομαι το δράμα τους και είμαι κοντά».

Στις 26/11 ο Δημήτρης Μελισσανίδης «πρόσφερε» τις εισπράξεις του αγώνα ΑΕΚ – Πλατανιάς στους πλημμυροπαθείς ενώ υλικό συγκέντρωσαν και άλλες ομάδες και «φιλάνθρωποι».

Αυτός όμως που τους ξεπέρασε όλους σε «ευαισθησία» και «φιλανθρωπία» ήταν άλλος. Στις 25/11 την περιοχή επισκέπτεται ο –πρώην- δημοτικός σύμβουλος Πειραιά, «άνθρωπος της χρονιάς» για την Ελληνική Ναυτιλία και –πρώην- πρόεδρος του Ολυμπιακού Β. Μαρινάκης. Αν αντέχει το στομάχι σας, διαβάστε το …«ρεπορτάζ»:

«Ο ίδιος ο Βαγγέλης Μαρινάκης, ο οποίος πρωτοστάτησε στην προσφορά βοήθειας, τείνοντας την χείρα προς όλους εκείνους τους συνανθρώπους μας, έδωσε το παρών το πρωί του Σαββάτου, στη Μάνδρα Αττικής. Μετέβη ο ίδιος εκεί, στην καρδιά του προβλήματος, για να δηλώσει ξανά, ότι «ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ ΓΙΑ ΕΣΑΣ»! …Εκεί, στο Δημαρχείο της περιοχής, τον Β. Μαρινάκη υποδέχθηκε η ίδια η Δήμαρχος Μάνδρας-Ειδυλλίας, Ιωάννα Κριεκούκη. “Ήσασταν ο πρώτος που μας βοήθησε! Ο πρώτος που δήλωσε παρών και ανταποκρίθηκε στο κάλεσμά μας. Και για αυτό σας ευχαριστούμε”. Από την άλλη, η διαβεβαίωση, ότι η προσπάθεια ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΙ ΓΙΑ ΟΣΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ…. “Ούτε καν σας καλέσαμε, ούτε καν προλάβαμε να σκεφτούμε μέσα στην καταστροφή ποιος θα μπορούσε να μας βοηθήσει και σεις ήσασταν εδώ”, συμπλήρωσε η I. Κριεκούκη, για να λάβει εκ νέου, τη διαβεβαίωση του B. Μαρινάκη: “Αυτό που προέχει είναι να λειτουργήσει η πόλη και να βρείτε τους κανονικούς σας ρυθμούς. Πείτε μας και συγκεκριμένα πράγματα, είμαστε εδώ να κάνουμε και πολλά παραπάνω… Μετά την ολιγόλεπτη συζήτηση, με τη I. Κριεκούκη, ο Βαγγέλης Μαρινάκης ζήτησε να δει από κοντά το πρόβλημα. Να περπατήσει στα στενά της Μάνδρας και να δει ο ίδιος, όχι μέσα από τις κάμερες και τους φωτογραφικούς φακούς, αλλά με τα ίδια του τα μάτια, το μέγεθος της καταστροφής. Το οποίο ακόμη και τώρα, μετά από τόσες ημέρες που έχουν περάσει, είναι τεράστιο. …Περπάτησε μέσα στα στενά της πόλης της Μάνδρας, σταματώντας σε σπίτια και συνομιλώντας με τον κόσμο… Οι άνθρωποι, οι οποίοι εκείνη την ίδια στιγμή, πάλευαν για να καθαρίσουν τις αυλές και τα σπίτια τους, χαμογελούσαν, βλέποντας τον B. Μαρινάκη να στέκεται στο πλευρό τους».

Υποκρισία αλλά… αρκεί να το λέμε;

Είναι πάρα πολύ εύκολα τα ειρωνικά σχόλια. Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ευφυΐα για να σκεφθεί κανείς πως ο υπόδικος Μαρινάκης βρήκε ευκαιρία να πουλήσει φιλανθρωπία σε μια προσπάθεια να βελτιώσει την δημόσια εικόνα του αξιοποιώντας μάλιστα όλον τον μηχανισμό του Δήμου Πειραιά. Πως η «φιλανθρωπική» δραστηριότητα της Μαριάννας είναι γνωστή και, πανταχόθεν, καταγγελλόμενη. Πως ο Μελισσανίδης θυμήθηκε πως είναι φιλάνθρωπος όταν οι πάντες έδειχναν με το δάχτυλο ως βασική υπεύθυνη την Ρ. Δούρου. Είναι γνωστό ότι ο Μελισσανίδης δεν είναι αχάριστος. Η Ρ. Δούρου είναι μπροστάρισσα στον αγώνα για να μετατραπεί η Νέα Φιλαδέλφεια σε «μελισσανιδούπολη» και ο Τίγρης φρόντισε τον φιλανθρωπικό αγώνα να τον συνδιοργανώσει με την …Περιφέρεια Αττικής! Όλα αυτά είναι εύκολα, τα δύσκολα αρχίζουν μετά…

Το δύσκολο είναι να μην κλείνεις τα μάτια στην πραγματικότητα, μια πραγματικότητα που είναι αμείλικτη. Μια ολόκληρη περιοχή δεν είδε ποτέ, και όλοι ξέρουμε πως δε θα δει, καμιά ουσιαστική κρατική μέριμνα. Η λογική της καπιταλιστικής ανάπτυξης, στο πλαίσιο της οποίας η γη και η κατοικία είναι εμπορεύματα και τα τεχνικά έργα κι οι χρήσεις γης σχεδιάζονται και υλοποιούνται με γνώμονα το κέρδος, εδώ εμφανίζεται στην πιο ωμή εκδοχή της. 

Όταν η φύση στέλνει τον τραγικό λογαριασμό, το κράτος περιορίζεται σε ευχολόγια, οι πολιτικοί ταγοί ρίχνουν ο ένας την ευθύνη στον άλλον και όλα τα βιολιά της συστημικής προπαγάνδας παίζουν διαφορετικές μελωδίες, ανάλογα με τη συγκυρία, αλλά το ίδιο ρεφρέν: Για τις εκάστοτε κυβερνήσεις φταίνε τα ακραία καιρικά φαινόμενα, η μήνις του θεού, η κλιματική αλλαγή. Για τη συστημική αντιπολίτευση φταίει η κυβέρνηση. Για όλους όμως φταίνε κυρίως οι κάτοικοι που «έχτισαν μέσα στα ρέματα» και φυσικά το «σπάταλο», «κομματικό» κράτος που τους το επέτρεψε και τώρα τους άφησε στο έλεος του θεού.

Οπότε ποια είναι η λύση; Μα η «ιδιωτική πρωτοβουλία» που είναι «αποτελεσματική» και «γρήγορη». Αυτό το ιδεολόγημα, αυτό το ύπουλο σαράκι που δουλεύει χρόνια τώρα στις ουρές των συγκοινωνιών, των τραπεζών, των ασφαλιστικών ταμείων και των εφοριών, βρίσκει την καλύτερη εφαρμογή του στη διαχείριση κρίσεων: Το κράτος μας κατέστρεψε και μας άφησε στο έλεος του θεού, ο Μαρινάκης και η Βαρδινογιάννη μας «στάθηκαν».

Οι, πέρα από κάθε όριο γελοιότητας, αντιπαραθέσεις των μνημονιακών συνεταίρων ΣΥΡΙΖΑ –ΝΔ, η απαράδεκτη στάση της Δούρου που έφτασε στο σημείο να διακόψει τη συνεδρίαση του περιφερειακού Συμβουλίου γιατί ακούστηκαν …συνθήματα(!), ενισχύουν αυτήν την τάση, μια τάση που διεθνώς αλλά και στον τόπο μας κερδίζει έδαφος.

Οι πολιτικοί τύπου Τσίπρα ή Κούλη, αναλώσιμοι διαμεσολαβητές του κάθε Σαββίδη ή του κάθε Μαρινάκη σιγά – σιγά να δίνουν τη θέση τους στα πραγματικά αφεντικά. Ζούμε την εποχή του Τραμπ, μην το ξεχνάμε.

Η Αριστερά πρέπει να είναι χρήσιμη

Θα ήταν μεγάλο λάθος να σταθούμε στην επιφάνεια ή να θεωρήσουμε ότι οι εργαζόμενοι είναι ηλίθιοι και δεν καταλαβαίνουν τις σκοπιμότητες της «φιλανθρωπίας». Αυτό όμως δεν αναιρεί πως έχει ανάγκη να φτιαχτεί ΤΩΡΑ το σπίτι τους, ο δρόμος, το σχολείο, το δίκτυο του νερού.

Το κράτος δεν καλύπτει φυσικά αυτές τις ανάγκες, κατά συνέπεια δεν βλέπουν κι άλλη λύση. Αν πιστεύουμε πως η συνείδηση των ανθρώπων μένει ανεπηρέαστη σε τέτοιες συνθήκες, κακώς το πιστεύουμε.

Πολύ περισσότερο όταν σε κάθε περίπτωση η αντίθετη άποψη, από τη μεριά της Αριστεράς, αδυνατεί να γίνει πειστική. Πελαγοδρομεί ανάμεσα στην πρόταση ανατροπής του καπιταλισμού ως προϋπόθεση για τη διευθέτηση των ρευμάτων και την αποκατάσταση των ζημιών αλλά και σε μια ρητορική που φαίνεται να υποστηρίζει την απαράδεκτη, υπάρχουσα τάξη πραγμάτων απέναντι στον κίνδυνο της ιδιωτικοποίησης. Σε κάθε περίπτωση, δεν απαντά στην ανάγκη των εργαζόμενων.

Η αντιπρόταση της Αριστεράς δεν μπορεί παρά να είναι ο δρόμος της αυτοοργάνωσης και του αγώνα των ίδιων των κατοίκων γι’ αυτά που δικαιούνται με την ηθική και πολιτική στήριξη αλλά και την υλική αλληλεγγύη του κινήματος και των μαχόμενων αριστερών δυνάμεων. Δρόμος δύσκολος, ακόμα και σε περιόδους που το κίνημα ήταν στα πάνω του, οι αξίες της συλλογικότητας και της αλληλεγγύης ισχυρές. Ακόμα πιο δύσκολος σήμερα, στη φάση υποχώρησης του κινήματος, δεν υπάρχει όμως άλλος. Απαιτεί πριν από όλα επίμονη δουλειά ενημέρωσης και αποκάλυψης της πραγματικότητας, να αποδεικνύεται συγκεκριμένα πως ο ίδιος ο τρόπος επέκτασης των πόλεων, με αυθαίρετη κατάληψη γης μέσα σε δάση, πάνω σε ρέματα και, ειδικά στην περιοχή του Θριασίου, η διαμόρφωση βιομηχανικών ζωνών με σπίτια, βιομηχανίες και χωματερές δίπλα δίπλα, αυξάνει τις πιθανότητες πυρκαγιών, πλημμυρών και άλλων «φυσικών» καταστροφών και μειώνει τις δυνατότητες αποτελεσματικής αντιμετώπισής τους.

Ο οικιστικός ιστός της Μάνδρας τέμνει εγκάρσια τον χείμαρρο της Αγίας Αικατερίνης στα βορειοδυτικά και, παρότι είναι γνωστή η επικινδυνότητα, δεν έχει εκτελεστεί κανένα έργο εκτροπής. Με την τροποποίηση του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου του Δήμου Μάνδρας το (ΦΕΚ 1066Δ΄/9.10.2003) εγκρίθηκε η επέκταση της πόλης στην περιοχή της Αγίας Αικατερίνης μέσα στη λεκάνη κατάλυσης του ρέματος, χωρίς να γίνεται καμιά αναφορά σε «ρέμα» και «κοίτη», ενώ επάνω σχεδόν στην κοίτη τοποθετούνται οι νέες λεωφόροι. Η κοίτη και η έκταση του ρέματος Σούρες που έπνιξε τη Μάνδρα έχει υποστεί τεράστιες επεμβάσεις, με τις ευλογίες των αρχών, βιομηχανικές εγκαταστάσεις και εργοτάξια, αλλά και το αμαξοστάσιο και εργοτάξιο του Δήμου Μάνδρας βρίσκονται πάνω στο ρέμα.

Η επίμαχη «Μελέτη εκτροπής χειμάρρου Αγ. Αικατερίνης και διευθέτησης χειμάρρου Σούρες», που περιλάμβανε μέτρα προστασίας για την περιοχή, υπάρχει έτοιμη στα ράφια και έχει δημοσιευτεί σε ΦΕΚ τον Γενάρη του 2016 αλλά δεν προχώρησε. (Τα στοιχεία από το συλλογικό κείμενο «Διαχρονικό και προμελετημένο έγκλημα στη Μάνδρα»)

Το «αργό» κι «αναποτελεσματικό» κράτος, θα πει κάποιος. Να θυμίσουμε σε όλους πως όταν πρόκειται για τη διευκόλυνση επενδύσεων, όταν τίθεται ζήτημα για τη στήριξη των επιχειρηματικών συμφερόντων (Φάληρο/Νιάρχος, Ελληνικό/Λάτσης κ.ά) και την προώθηση σκληρών διαρθρωτικών αλλαγών, υπάρχουν πάντα τρόποι για φαστ-τρακ διαδικασίες που μεταμορφώνουν το «δύσκαμπτο» κράτος σε πολύ αποτελεσματικό μηχανισμό σχεδιασμού και υλοποίησης. Για όλα τα έργα που διασφαλίζουν τις συνθήκες ασφαλούς διαβίωσης και εργασίας των εργατικών στρωμάτων, το κράτος παραμένει σκόπιμα γραφειοκρατικό τέρας.

Το κυριότερο είναι να συνειδητοποιήσουν όλοι πως, φυσικά, θα ξαναβρέξει! Πως θα υπάρχουν πάντα φυσικά φαινόμενα. Αυτό σημαίνει πως είναι ζήτημα επιβίωσης η ανάπτυξη κινήματος που θα διεκδικεί, πέρα από την άμεση στήριξη των πληγέντων σε εργατικές περιοχές όπως αυτές της Δυτικής Αττικής (αποζημιώσεις, αποκατάσταση ζημιών, πάγωμα χρεών), την απόδοση των πολιτικών ευθυνών και, κυρίως, την ανατροπή του καταστροφικού μοντέλου ανάπτυξης που κάνει την εργατική πλειοψηφία να μετράει απώλειες και νεκρούς. Που θα αναδεικνύει αυτά τα θέματα στις πραγματικές τους διαστάσεις, ως άμεσους στόχους επιβίωσης, δίπλα στη μάχη για τη σταθερή δουλειά, τον μισθό, τον ελεύθερο χρόνο, την παιδεία και την υγεία.

Αυθόρμητα;

Όχι φυσικά, η ανάπτυξη κινήματος δεν είναι φυσικό φαινόμενο, η Αριστερά οφείλει να πρωτοστατήσει. Πρώτο βήμα θα ήταν να μπουν αυτά τα θέματα στον πυρήνα του προγράμματος μιας συμμαχίας για την ανατροπή της επίθεσης, για την επιβίωση του λαού και να γίνουν υλική δύναμη και βάση συσπείρωσης της πλειοψηφίας των εργαζομένων.

Προς το παρόν κάνουμε ένα βήμα μπροστά, δύο βήματα πίσω είτε με πρωτοβουλίες «κατά μόνας» είτε με αντιπαραθέσεις που έχουν ως επίδικο ποιος «συντονισμός» θα «συντονίσει» τις προσπάθειες «συντονισμού» των αναγκαίων αντιστάσεων. Φυσικά, όσο δεν κάνουμε το πρώτο βήμα μπροστά αλλά κατατριβόμαστε στα βήματα πίσω η κοινωνία –πολύ λογικά- θα μας αντιμετωπίζει με παγερή αδιαφορία, θα συνεχίσει να βλέπει ως μοναδική απάντηση τον κάθε Μαρινάκη. Ουσιαστικά θα βλέπει σαν απάντηση την ατομική λύση, τον κανιβαλισμό και αυτά τα «ιδανικά» τα εκπροσωπούν με τον καλύτερο τρόπο αυτοί οι «φιλάνθρωποι». Και αυτό οδηγεί σε πολύ επικίνδυνες ατραπούς…

Υ.γ. Αναφέρθηκε ήδη πως πολύτιμα στοιχεία αντλήθηκαν από το συλλογικό κείμενο «Διαχρονικό και προμελετημένο έγκλημα στη Μάνδρα» που υπογράφουν οι Θάνος Ανδρίτσος, δημοτικός σύμβουλος Αγίας Παρασκευής με το Φυσάει Κόντρα, Βάσιλα Αγγελική, πρ. δημοτικός σύμβουλος Νέας Ιωνίας με το «Εκτός Σχεδίου» και Σωτηρίου Καλομοίρα,  Τριανταφυλλοπούλου Ελένη, μέλη του συντονιστικού της Αντικαπιταλιστικής Ανατροπής στην Αττική. Συλλογικό κείμενο που αποδεικνύει πως μπορούμε να μιλήσουμε συγκεκριμένα και πειστικά και… αριστερά.

Πηγή: kommon.gr

Ο μέσος μισθός για την πλήρη απασχόληση εμφανίζεται οριακά αυξημένος στα 1199,35 ευρώ

Στα 407,15 ευρώ κυμαίνεται ο μηνιαίος μισθός για 582.041 εργαζόμενους με μερική απασχόληση σύμφωνα με τα στοιχεία των ίδιων των επιχειρήσεων, όπως δηλώθηκαν στις Αναλυτικές Περιοδικές Δηλώσεις του ΕΦΚΑ το Μάρτιο του 2017. Ο μέσος μισθός για την πλήρη απασχόληση εμφανίζεται οριακά αυξημένος στα 1199,35 ευρώ.

Ειδικότερα ο αριθμός των ασφαλισμένων οι οποίοι έχουν δηλωθεί στις Α.Π.Δ. ανέρχεται σε 1.840.099, εκ των οποίων 1.807.681 σε κοινές επιχειρήσεις και 32.418 σε οικοδομοτεχνικά έργα.

Ωστόσο δεν είναι δυνατόν να εξαχθεί συμπέρασμα για την εκτόξευση της μερικής απασχόλησης έναντι της πλήρους καθώς μετά τη δημιουργία του ΕΦΚΑ στον αριθμό των απασχολούμενων προστίθενται οι δημόσιοι υπάλληλοι καθώς και τα μπλοκάκια με δύο εργοδότες.
• ΒΑΣΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΜΗΝΙΑΙΑΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ

Στο σύνολο των ασφαλισμένων η μέση απασχόληση είναι 21,38 ημέρες, στους ασφαλισμένους στις κοινές επιχειρήσεις 21,49 και στους ασφαλισμένους στα οικοδομοτεχνικά έργα 14,41.

Στο σύνολο των κοινών επιχειρήσεων, σε ασφαλισμένους με πλήρη απασχόληση, το μέσο ημερομίσθιο ανέρχεται σε 51,06€ και ο μέσος μισθός σε 1.119,35€, αντίστοιχα στη μερική απασχόληση ανέρχονται σε 24,04€ και 407,15€. Στα οικοδομοτεχνικά έργα το μέσο ημερομίσθιο είναι 42,22€ και ο μέσος μισθός 608,39€. Επισημαίνεται ότι στις κοινές επιχειρήσεις η μέση απασχόληση και το μέσο ημερομίσθιο έχουν υπολογιστεί για τις ασφαλιστέες ημέρες, ενώ στα οικοδομοτεχνικά έργα για τις πραγματοποιηθείσες ημέρες.

Στις επιχειρήσεις με λιγότερους από δέκα μισθωτούς, το μέσο ημερομίσθιο πλήρους απασχόλησης ανέρχεται στο 63,31% του μέσου ημερομισθίου των ασφαλισμένων σε επιχειρήσεις με πάνω από δέκα μισθωτούς, ενώ ο μέσος μισθός ανέρχεται σε 60,01%.

Το μέσο ημερομίσθιο των γυναικών στις κοινές επιχειρήσεις με πλήρη απασχόληση αντιπροσωπεύει το 86,51% του αντίστοιχου ημερομισθίου των ανδρών, ενώ στη μερική απασχόληση το 95,78%.

• ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΒΑΣΙΚΩΝ ΜΕΓΕΘΩΝ ΜΑΡΤΙΟΥ 2017 - ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2017

Ο αριθμός των ασφαλισμένων στις κοινές επιχειρήσεις αυξήθηκε κατά 4,58%, στα οικοδομοτεχνικά έργα αυξήθηκε κατά 2,48% και στο σύνολο των επιχειρήσεων αυξήθηκε κατά 4,55%.

Ο αριθμός των αλλοδαπών ασφαλισμένων αυξήθηκε κατά 5,06%. Η μέση απασχόληση στις κοινές επιχειρήσεις μειώθηκε κατά 2,43%, στα οικοδομοτεχνικά έργα αυξήθηκε κατά 7,70% και στο σύνολο των επιχειρήσεων αυξήθηκε κατά 2,54%.

To μέσο ημερομίσθιο στις κοινές επιχειρήσεις μειώθηκε κατά 1,00% και στα οικοδομοτεχνικά έργα αυξήθηκε κατά 1,66%.

Ο μέσος μισθός στις κοινές επιχειρήσεις αυξήθηκε κατά 1,41% και στα οικοδομοτεχνικά έργα αυξήθηκε κατά 9,49%.

• ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Οι άνδρες αντιπροσωπεύουν το 54,08% των ασφαλισμένων στο σύνολο των επιχειρήσεων και το 53,28% στις κοινές επιχειρήσεις. Στους εργαζόμενους με πλήρη απασχόληση στις κοινές επιχειρήσεις οι άνδρες αντιπροσωπεύουν το 57,23%, ενώ με μερική απασχόληση το 44,80%.
Στο σύνολο των επιχειρήσεων 22,37% των ασφαλισμένων είναι έως 29 ετών και 53,91% έως 39 ετών. Επίσης, 72,80% του συνόλου των ασφαλισμένων είναι ηλικίας 25 έως 49 ετών, στις κοινές επιχειρήσεις 72,90% και στα οικοδομοτεχνικά έργα είναι 66,97%. Τέλος, στο σύνολο των επιχειρήσεων, 17,31% των ασφαλισμένων είναι 50 έως 64 ετών, στις κοινές επιχειρήσεις 17,09% και στα οικοδομοτεχνικά έργα είναι 29,96%. 

Στο σύνολο των ασφαλισμένων 89,89% έχουν Ελληνική υπηκοότητα, 1,72% άλλης χώρας Ε.Ε. και 8,39% χώρας εκτός Ε.Ε. Στους ασφαλισμένους στις κοινές επιχειρήσεις 90,50% έχουν Ελληνική υπηκοότητα, 1,70% άλλης χώρας Ε.Ε. και 7,80% χώρας εκτός Ε.Ε., ενώ τα αντίστοιχα ποσοστά στα οικοδομοτεχνικά έργα είναι 55,67%, 2,66% και 41,67%.

Η οικονομική δραστηριότητα των ασφαλισμένων έχει ως εξής: Στο σύνολο των ασφαλισμένων, 22,42% απασχολείται στον κλάδο «Χονδρικό και Λιανικό Εμπόριο», 13,91% στις «Μεταποιητικές Βιομηχανίες» και 13,42% στον κλάδο «Ξενοδοχεία και Εστιατόρια».

22,93% των ασφαλισμένων με Ελληνική υπηκοότητα απασχολείται στο «Χονδρικό και Λιανικό Εμπόριο», 13,35% στις «Μεταποιητικές Βιομηχανίες» και 12,19% σε «Ξενοδοχεία και Εστιατόρια».

24,39% των ασφαλισμένων με υπηκοότητα άλλης χώρας Ε.Ε. απασχολείται σε «Ξενοδοχεία και Εστιατόρια», 16,28% στο «Χονδρικό και Λιανικό Εμπόριο» και 15,82% στις «Μεταποιητικές Βιομηχανίες.

Πηγή: protothema.gr