Εκδόθηκε πριν λίγες μέρες η κυβερνητική εγκύκλιος και ειδικότερα του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής ασφάλισης που αφορά τις νέες συντάξεις των Ναυτεργατών (Φ80000/οικ.10572/223) επιβεβαιώνοντας πλήρως τις εκτιμήσεις της ΠΕΝΕΝ που είχαμε διατυπώσει σε διαδοχικές ανακοινώσεις μας.

Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ επέλεξε για άλλη μια φορά νέες μειώσεις των συντάξεων στα πλαίσια του νόμου 4387/2016

Το μοντέλο αυτό των δρακόντιων περικοπών το είχε θέσει ο αρμόδιος Υφυπουργός στις 11/1/2018 ζητώντας και την σχετική έγκριση της ΠΝΟ προκειμένου αυτό να υλοποιηθεί άμεσα και προβλήθηκε ο κίνδυνος (ως μέσον εκβιασμού) Α) Να τερματιστεί η καθυστέρηση ετών μη καταβολής των κύριων συντάξεων και Β) το ενδεχόμενο ανασχηματισμού που θα οδηγήσει σε νέα παράταση στην χορήγηση των συντάξεων και παράλληλα ενδεχόμενη η αλλαγή του αρμόδιου Υπουργού εγκυμονούσε τον κίνδυνο να εφαρμοστεί πιστά και απαρέγκλιτα το πνεύμα και το γράμμα του νόμου Κατρούγκαλου σχετικά με τον νέο υπολογισμό των συντάξεων των Ναυτεργατών…..

Κρίνοντας το πλαίσιο της νέας κυβερνητικής πρότασης στην συνάντηση αυτή ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ ήταν ο μόνος που αντιτάχθηκε και κατήγγειλε ότι με την νέα κυβερνητική πρόταση επίκειται νέα σφαγή στις συντάξεις των Ναυτεργατών ενώ οι υπόλοιποι εκπρόσωποι ΠΝΟ – Ναυτεργατικών Σωματείων δήλωναν ότι «επιτέλους θα ξεμπλοκάρουν οι συντάξεις» και ότι «η θέση του Προέδρου της ΠΕΝΕΝ εκφράζει τον ίδιο και κανέναν άλλο» και πως το σχετικό ζήτημα θα συζητηθεί την επόμενη μέρα σε συνεδρίαση της Διοίκησης της ΠΝΟ η οποία θα αποφανθεί σχετικά με την θέση της κυβέρνησης.

Στην συνεδρίαση της ΠΝΟ που έγινε την επόμενη στις 12/1/2018 ο Γ.Γ της ΠΝΟ προκειμένου να στηρίξει ο ίδιος αλλά και οι υπόλοιποι που εκφράζουν το ρεύμα του εργοδοτικού – υποταγμένου συνδικαλισμού ανέφεραν ότι «η θέση της κυβέρνησης είναι η καλύτερη από τις χειρότερες που έχουμε μπροστά μας» απορρίπτοντας παράλληλα την πρόταση της ΠΕΝΕΝ για συνέχιση της 24ωρης απεργίας που ήταν σε εξέλιξη.

Στην ίδια ανακοίνωση μετά την συνεδρίαση της ΠΝΟ η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ τόνιζε ότι όσοι δεν προσήλθαν στην συνάντηση στις 11/1/2018 διευκόλυναν την υλοποίηση των κυβερνητικών επιλογών και την νέα επίθεση στις συντάξεις των Ναυτεργατών και προφανώς η έγκριση της πρότασης αυτής με το παραπάνω επιχείρημα της εργοδοτικής πλειοψηφίας της ΠΝΟ έδωσε το πράσινο φως στην κυβέρνηση να εκδώσει την σχετική εγκύκλιο – καρμανιόλα για νέες δραματικές μειώσεις και περικοπές στις συντάξεις των Ναυτεργατών.  

Παρά τους αντίθετους ισχυρισμούς των δυνάμεων του κομματικού συνδικαλισμού (ΠΕΜΕΝ κ.λπ) η προηγούμενη θέση – απόφαση της πλειοψηφίας της ΠΝΟ ούτε αναιρέθηκε ούτε ανατράπηκε στην συνεδρίαση στις 22/2/2018 και αυτό εξάλλου καθίσταται απολύτως σαφές και από το περιεχόμενο της ανακοίνωσης της ΠΝΟ στις 23/2/2018.

Στην παραπάνω ανακοίνωση της ΠΝΟ γίνεται έντεχνη προσπάθεια να θεωρηθεί η πολιτική απόφαση της κυβέρνησης για τις περικοπές στις συντάξεις ως μια εγκύκλιος τεχνικών οδηγιών…. Αποφεύγει να πάρει θέση σε αυτή αναμασώντας τα περί παγίων θέσεων για εξαίρεση των Ναυτεργατών από τον νόμο 4387/2016!!!

Η αλήθεια είναι η πρόταση για την έκδοση της εγκυκλίου και τις νέες μειώσεις των συντάξεων είχε και έχει την έγκριση της πλειοψηφίας της ΠΝΟ η οποία συνομολόγησε και αποδέχτηκε την κυβερνητική θέση για το μικρότερο κακό, αρνούμενη με τον τρόπο αυτό να παλέψει για να μην επιβληθεί η παραμικρή περαιτέρω επιβάρυνση στις συντάξεις των απόμαχων της θάλασσας!!!

Όλα τα υπόλοιπα αποτελούν επικοινωνιακά φληναφήματα για την εξαπάτηση του Ναυτεργατικού μας κόσμου.

Η εγκύκλιος αυτή σύμφωνα με πηγές του ΝΑΤ οδηγεί ένα μεγάλο μέρος των νέων συνταξιούχων από τον Μάη του 2016 σε νέες μειώσεις στις συντάξεις τους που θα φθάνουν έως 16% - 17%!!!

Αυτοί είναι Α΄ Μηχανικοί, Α΄ Πλοίαρχοι, οι Αξιωματικοί και οι έχοντες πολυετή θαλάσσια υπηρεσία ανεξάρτητα βαθμού και ειδικότητας.

Επίσης αναμένεται εάν εφαρμοστούν οι διατάξεις του νόμου 4387/2016 στους παλιούς συνταξιούχους , δηλαδή πριν την εφαρμογή του νόμου Κατρούγκαλου, και οι οποίες αναμένεται να υλοποιηθούν από 1/1/2019 οι μειώσεις στην ίδια με την παραπάνω κατηγορία Ναυτεργατών – συνταξιούχων θα είναι τουλάχιστον 18% και με οροφή η οποία δεν μπορεί ακόμη να προσδιοριστεί με ακρίβεια!!!

Αυτή είναι η σκληρή και αδυσώπητη πραγματικότητα την οποία από την πρώτη στιγμή η ΠΕΝΕΝ ενημέρωσε του Ναυτεργάτες και παράλληλα κατέθεσε ένα πρόγραμμα αγωνιστικής δράσης το οποίο είχε στο επίκεντρο τόσο τα ειδικότερα ναυτεργατικά προβλήματα με κεντρικό το ασφαλιστικό – συνταξιοδοτικό και την σύνδεσή του με τα υπόλοιπα προβλήματα που αφορούν όλους τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα ώστε να επιτευχθεί ο αναγκαίος συντονισμός στην δράση και τον αγώνα για να αποκρουστεί συνολικά η αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική που υπηρετεί τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου, της Ε.Ε και του ΔΝΤ.

Επιμένουμε ότι διέξοδος δεν είναι η σύμπλευση, ο συμβιβασμός και η υποταγή στις αντιλαϊκές κυβερνητικές πολιτικές αλλά η ανάπτυξη και η κλιμάκωση των αγώνων, ο συντονισμός και η κοινή δράση των εργαζομένων – των συνταξιούχων και όλων των μικρομεσαίων στρωμάτων σε μια κοινή πάλη ενάντια στην πολιτική της λιτότητας για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων του λαού και των εργαζομένων.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ προτείνει άμεσα την οργάνωση αγωνιστικών και απεργιακών κινητοποιήσεων στον χώρο της ναυτεργασίας με άξονα τα προβλήματα: κοινωνικοασφαλιστικό – συνταξιοδοτικό, ΣΣΕ, εργασιακές σχέσεις, ανεργία – απασχόληση.

Σε αυτή την κατεύθυνση καλούμε τους εν ενεργεία και συνταξιούχους Ναυτεργάτες να συσπειρωθούν και να δώσουν την μάχη με πίστη, εμπιστοσύνη και αισιοδοξία.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Πάνω από το ήμισυ των ωκεανών της Γης (το 55%) είναι εκτεθειμένο στην επαγγελματική αλιεία, η οποία έχει φθάσει σε επίπεδα άνευ προηγουμένου, όπως αποκαλύπτει μια νέα αμερικανο-καναδική επιστημονική έρευνα.

Δεδομένου ότι οι ωκεανοί καλύπτουν περίπου το 70% της επιφάνειας του πλανήτη μας, γίνεται αντιληπτή η έκταση των δραστηριοτήτων της αλιείας, η οποία απλώνεται πλέον σε μια επιφάνεια υπερτετραπλάσια της περιοχής που καταλαμβάνει η παγκόσμια γεωργία στην ξηρά.

Για πρώτη φορά μια μεγάλη ομάδα ερευνητών πανεπιστημίων (Καλιφόρνιας-Σάντα Μπάρμπαρα, Στάνφορντ και Νταλουζί-Χάλιφαξ), οργανισμών (Global Fishing Watch, National και SkyTruth) και της Google, με επικεφαλής τον Ντέηβιντ Κρούντσμα, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Science", πέτυχαν -με τη βοήθεια τεχνικών τεχνητής νοημοσύνης- να «χαρτογραφήσουν» σε σχεδόν πραγματικό χρόνο τη δράση των αλιέων.

Αυτό το κατάφεραν χάρη στην ανάλυση των δορυφορικών δεδομένων που καταγράφουν τα σήματα από το «σύστημα αυτόματου εντοπισμού» (ALS), το οποίο διαθέτουν πια πολλά αλιευτικά σκάφη.

Το σύστημα αυτό δίνει στοιχεία για την ταυτότητα του πλοίου, τη θέση του, την ταχύτητά του κ.α. κάθε λίγα δευτερόλεπτα, με στόχο να βοηθάει τα πλοία να αποφεύγουν τις συγκρούσεις.

Όμως τα ίδια στοιχεία μπορούν να αποκαλύψουν και το παγκόσμιο «αποτύπωμα» της βιομηχανικής αλιείας. Οι ερευνητές ανέλυσαν περίπου 22 δισεκατομμύρια μηνύματα AIS από περισσότερα από 70.000 αλιευτικά μεταξύ 2012-2016, αποκαλύπτοντας έτσι ότι η αλιεία καλύπτει τουλάχιστον το 55% των ωκεανών και των θαλασσών.

Οι «καυτές» περιοχές αλιείας βρίσκονται στον βορειοανατολικό Ατλαντικό και στον βορειοδυτικό Ειρηνικό, καθώς επίσης στα ανοιχτά της Νότιας Αμερικής και της Δυτικής Αφρικής, στη θάλασσα της Νότιας Κίνας και σε παράκτιες περιοχές της Ευρώπης. Οι αλιευτικοί στόλοι πέντε χωρών -Κίνας (έχει το μεγαλύτερο στόλο αλιευτικών στον κόσμο), Ισπανίας, Ταϊβάν, Ιαπωνίας, Ν.Κορέας- καταλαμβάνουν πάνω από το 85% των συνολικών αλιευτικών δραστηριοτήτων στους ωκεανούς.

Μόνο το 2016 τα αλιευτικά πλοία ψάρεψαν περισσότερες από 40 εκατομμύρια ώρες και ταξίδεψαν συνολικά πάνω από 460 εκατομμύρια χιλιόμετρα, περίπου πέντε φορές την απόσταση Γης-Ήλιου ή 600 φορές την απόσταση Γης-Σελήνης.

Επειδή μάλιστα οι δορυφόροι δεν καλύπτουν όλες τις θάλασσες, αρκετές περιοχές φαίνονται «παρθένες» από αλιευτικής πλευράς, αλλά οι ερευνητές υποθέτουν ότι και σε αυτές υπάρχουν αλιευτικές δραστηριότητες, χωρίς να καταγράφονται από το σύστημα AIS. Αν συνυπολογισθεί και αυτό, τότε το 55% της έκτασης που καταλαμβάνει η αλιεία, μπορεί να φθάνει έως το 73%, δηλαδή σχεδόν τα τρία τέταρτα των ωκεανών.

Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση:

http://science.sciencemag.org/content/359/6378/904

Από τον ταξικό «αποστάτη»

Επειδή κατά καιρούς ένα τα «αφηγήματα» της κυβέρνησης είναι η καταπολέμηση της ανεργίας και η ενίσχυση των ανέργων, ο ταξικός «αποστάτης» θεωρεί σκόπιμο να παραθέσει δύο στοιχεία από τα στοιχεία του ΟΑΕΔ για την ανεργία το μήνα Ιανουάριο 2018, στοιχεία που κάνουν… πάταγο και καταρρίπτουν τα επικοινωνιακά τερτίπια της κυβέρνησης και στο συγκεκριμένο τομέα.

Σύμφωνα, λοιπόν, με τα στοιχεία που δείχνουν αύξηση της ανεργίας:

• Το μήνα Ιανουάριο 2018, οι εγγεγραμμένοι άνεργοι αυξήθηκαν κατά 23.422 άτομα σε σχέση με το μήνα Δεκέμβριο 2017.

• Το μήνα Ιανουάριο 2018, οι επιδοτούμενοι άνεργοι μειώθηκαν κατά 12,11% και ανήλθαν στα 171.131 άτομα, 23.583 σε σχέση με το Δεκέμβριο του 2017.

Κλείνοντας, αυτή τη μικρή παρατήρηση, παραθέτει το σχόλιο των Ενεργών Άνεργων, που λένε μεταξύ άλλων για το συγκεκριμένο θέμα:

«Η ανεργία σε τόσο ψηλά ποσοστά ήρθε για να μείνει όσα προγράμματα ανακύκλωσης κι αν φτιάξουν, όσα αφεντικά κι αν επιδοτήσουν. Είναι στρατηγική επιλογή του κεφαλαίου αυτή την περίοδο να καταστρέψει πολλές θέσεις εργασίας μαζί με τους κατόχους αυτών, δηλαδή τους εργαζόμενους.

»Μεγάλες είναι οι ευθύνες των προηγούμενων κυβερνήσεων και της σημερινής για το ότι μας έχουν σαν “πόλη ανοχύρωτη”, πεταμένους στο περιθώριο, έτοιμο πιάτο στις ορέξεις των εργοδοτών. Μεγάλες όμως και οι ευθύνες του οργανωμένου εργατικού κινήματος μαζί και οι δικές μας για το ότι τόσα χρόνια ξεχειλίσαμε από διαπιστώσεις και προγράμματα μόνο…».

πηγή: ergasianet.gr

[Πέραν του ότι εισάγει τον στοιχειοθετημένο  και νηφάλιο αντίλογο στο  καθημερινό δωδεκάμηνο τηλεοπτικό σφυροκόπημα με το αμερικανικό «ειδησεογραφικό» σήριαλ για ρωσική παρέμβαση υπέρ του Τραμπ  στις προεδρικές εκλογές, το ακόλουθο άρθρο λογίου του Κέμπριτζ, καθηγητού πανεπιστημίου της Μελβούρνης , με αναφορές και στην Ελλάδα, προσφέρει πολύτιμη τροφή για σκέψη –στον σκεπτόμενο ΄Ελληνα αναγνώστη- στiς τελευταίες ιδίως παραγράφους του].

Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

«Τέτοια κάναμε (ανάμειξη σε ξένες εκλογές) από την  ίδρυση της CIA, το 1947» – Loch K. Johnson, New York Times, Feb 17, 2018

Η ανάμειξη στις εκλογές έχει γίνει το σιτηρέσιο της αμερικανικής πολιτικής για πολλούς μήνες. Και μας υπόσχονται  και άλλες μερίδες, μετά την απαγγελία κατηγορίας εναντίον 13 Ρώσων ιδιωτών  και τριών εταιρειών, που ξεφούρνισε ο ανακριτής Ρόμπερτ Μούλερ την περασμένη βδομάδα.

Τέτοια  μέτρα  μπορεί να θεωρούνται λογικά, όταν πρόκειται για κάτι μοναδικό. Τότε  μπορούν  να σερβίρονται και με ιερή αγανάκτηση, κατάλληλα διακοσμημένη με τον στέφανο της αγιοσύνης.

Αλλά μια από  τις δυσκολίες του αμερικανικού πολιτικού κατεστημένου, στον άμβωνα κηρύγματος ηθικού στιγματισμού της υποτιθέμενης ρωσικής επέμβασης στις εκλογικές διαδικασίες της χώρας, είναι η γυμνή υποκρισία. Στο παιχνίδι, ή μάλλον στο θέατρο των διεθνών σχέσεων, το σπρώξε και άρπαξε είναι πανίσχυρα κίνητρα. ΄Εκφραζε την αγανάκτησή σου ελεύθερα, αλλά κάνε το με την αυτοσυνειδησία ότι είσαι εξ ίσου ένοχος με τον αντίπαλο στην ίδια επίδοση.

Ωστόσο περιπτώσεις τέτοιας ομολογίας, εάν και όποτε εμφανιστούν,  το κάνουν φορώντας τον φωτοστέφανο του ιδεαλισμού. Γεμάτα υπερηφάνεια και αίσθημα εκπλήρωσης αποστολής, άτομα όπως ο τέως διευθυντής της CIA, James Woolsey, αισθάνονται άνετα πρώτα να δηλώνουν ότι η CIA «πιθανώς» χώνει την μύτη της στις εκλογές άλλων κρατών και κατόπιν να το παρουσιάζουν ως αγαθοεργία..

Ο διάλογος της περασμένης Παρασκευής (του Τζέιμς Γούλσυ) με την Λώρα Ίνγκραχαμ του Φοξ Νιούς ήταν αρκετά ειλικρινής αν και ανησυχητικός, με την απόρριψη κάθε προσχήματος για τον ρόλο της αμερικανικής εξουσίας και του αυτοδίκαιου παρεμβατισμού της στις εκλογικές διαδικασίες άλλων κρατών

« Εμείς έχουμε ποτέ προσπαθήσει να παρέμβουμε σε άλλες χώρες;», ρώτησε η Ίνγκραχαμ.

« Ω!. . .  πιθανώς», ήταν η γελαστή απάντηση. «Αλλά ήτανε για το καλό του συστήματος, για να μην περάσει η εξουσία στους κομμουνιστές.»

Και θέλησε να προχωρήσει σε λεπτομέρειες:: «Για παράδειγμα, στην Ευρώπη, το ’47,’48, ’49, οι ΄Ελληνες, οι Ιταλοί, εμείς η CIA …» Αλλά εκεί όρμησε  και τον διέκοψε η Ίνγκραχαμ, ρωτώντας εάν οι ΗΠΑ  « το ξανάκαναν έκτοτε» . «Δεν μπερδευόμαστε σε άλλων λαών τις εκλογές, Τζιμ;»

Για έναν άνθρωπο εξοικειωμένο με τις σκοτεινές τέχνες και μεθόδους μιας οργάνωσης που κάποτε διεύθυνε ήταν δύσκολο να το κρατήσει μέσα του. Και απάντησε με μακρόσυρτο, πονηρό χαμόγελο: «Χμμμ… Ουμμ… Ουμμμ…μόνο για πολύ καλό σκοπό… προς το συμφέρον της Δημοκρατίας.»  

(https://www.youtube.com/watch?time_continue=5&v=SpWai3kZ–gM  Στο 14^ο Λεπτό)

Kάτω από τα σύννεφα της μη-πραγματικότητας, όπου κινείται η Φοξ Νιους, πρώην αξιωματούχοι της CIA υπήρξαν ακόμη πιο ειλικρινείς, ενθουσιασμένοι να παραδεχτούν κάτι τόσο φυσιολογικό:

«Αν ρωτήσεις έναν μυστικό πράκτορα, αν έσπασαν τους κανόνες οι Ρώσοι ή έκαναν κάτι παράξενο, η απάντηση είναι όχι, καθόλου», είναι η άποψη του Steven L. Hall, που αποχώρησε από την CIA το 2015, μετά 30 χρόνια υπηρεσίας. Οι ΗΠΑ όχι μόνο είχαν «ασφαλέστατα» διεξαγάγει επιχειρήσεις επηρεασμού εκλογών –δήλωσε- αλλά «εξακολουθούμε να το κάνουμε».

Από μακρού μελετητής της CIA, ο Loch K. Johnson, περιγράφει τις μεθόδους τέτοιων παρεμβάσεων: «Έχουμε χρησιμοποιήσει αφίσες, προκηρύξεις, ταχυδρομείο, πανώ- ό,τι φανταστείτε. Δημοσιεύσαμε ψεύτικες ειδήσεις σε ξένες εφημερίδες. Χρησιμοποιήσαμε αυτό που οι Βρετανοί αποκαλούν «Το Ιππικό του Βασιλέως Γεωργίου», δηλαδή βαλίτσες με χαρτονομίσματα.»

Απαιτείται η σοβαρότητα μιας μελέτης όπως του Dov H. Levin για να καταδείξει πως οι μεγάλες δυνάμεις παρεμβαίνουν, επιβάλλουν και αναμιγνύονται με ακούραστο πείσμα:  Μαστορέματα εκλογικών συστημάτων, πατρονάρισμα και προώθηση υποψηφίων, ενίσχυση των φίλων προς την ξένη δύναμη και δυσφήμηση και συκοφάντηση των μη φίλων της εντός του κράτους.

Τα συμφέροντα που διακυβεύονται είναι μεγάλα για τους μεγάλους «ξένους παίκτες», όπως γράφει ο Λέβιν, στην International Studies Quarterly (2016). Οι εκλογές σε μια χώρα «μπορεί να οδηγήσουν σε μείζονες αλλαγές» εσωτερικής ή εξωτερικής πολιτικής.

Οι μέθοδοι παρέμβασης κινούνται από την χρηματοδότηση της ευνοούμενης παράταξης (τακτική της Σοβιετικής ΄Ενωσης στις εκλογές του 1958 στην Βενεζουέλα), μέχρι τις δημόσιες απειλές για διακοπή της ξένης βοήθειας, σε περίπτωση νίκης της ανεπιθύμητης πλευράς, (όπως έκαναν οι ΗΠΑ στις εκλογές του Λιβάνου το 2009.»

Τέτοιες επεμβάσεις δεν μπορεί «να είναι για καλό», όπως μας θέλει να πιστέψουμε ο Γούλσυ της  CIA. Και σε μερικές περιπτώσεις αποδείχθηκαν ολέθριες, εγκαθιστώντας δολοφονικά καθεστώτα, της ποιότητας του Πινοσέτ στην Χιλή.

Σε άλλες περιπτώσεις αποκαθιστούν την «καθεστηκυία τάξη» -διάβαζε την επανεπιβολή του καθεστώτος της υποτέλειας, όπως με την ανατροπή την κυβέρνησης Whitlam στην Αυστραλία, το 1975. Ο ρόλος της CIA στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι αδιάσειστα τεκμηριωμένος, αλλά ελάχιστα συζητιέται από τους Αυστραλούς, που τείνουν να παραβλέπουν τις αχρειότητες της πατρόνας υπερδύναμης.

Αυτό, ίσως περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, είναι το τραγικό επίτευγμα της ξένης εκλογικής παρέμβασης. Χρεωκοπεί και διαβρώνει. Αλλά πολύ πιο ανησυχητικό για τους εισαγγελείς της ρωσικής  επιχείρησης, επιβεβαιώνει ότι το σύστημα ήταν ώριμο για χρεωκοπία.

*Πηγή: Eurasia Review, February 22, 2018. - iskra.gr