Σήμερα: 02/05/2026
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

kileler-mnimeio.jpg

Συνάδελφοι αγρότες – κτηνοτρόφοι… Η Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων σάς καλεί να συμμετάσχετε μαζικά στο μαχητικό αγροτικό συλλαλητήριο που θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 11 Μάρτη, στις 12 το μεσημέρι, στο χώρο της θυσίας των κολίγων στο Κιλελέρ.

Είναι η συνέχεια των αγωνιστικών κινητοποιήσεων και των μπλόκων. Η αφετηρία νέων αγώνων στην πάλη για την επιβίωσή μας, κόντρα στην πολιτική της κυβέρνησης και την ΚΑΠ της ΕΕ, που μας οδηγούν στη φτώχεια και την εξαθλίωση, στον αφανισμό και το ξεκλήρισμα.

Το μήνυμα της εξέγερσης των κολίγων πριν από 108 χρόνια παραμένει και σήμερα επίκαιρο. Το Κιλελέρ αποτελεί φάρο και οδηγό της δράσης μας. Η ηρωική εξέγερση των αγροτών του θεσσαλικού κάμπου ενάντια στους καταπιεστές και εκμεταλλευτές τους αποτελεί εξέγερση – σταθμό στην ιστορία του αγροτικού κινήματος. Οι αγωνιστικές κινητοποιήσεις, απεργίες, συγκρούσεις τότε με την κρατική καταστολή, αστυνομία και στρατό, οι οποίοι έδρασαν για την υπεράσπιση των συμφερόντων των τσιφλικάδων, είχαν νεκρούς αγρότες αλλά και εργάτες, που ενεργά συμμετείχαν.

Τότε οι κολίγοι, αντιμέτωποι με τους τσιφλικάδες και το κράτος τους, με την πάλη που ήταν υπόθεση χρόνων κι όχι ενός μόνο αγώνα, και με τη θυσία τους, κατάφεραν μετά από χρόνια να πάρουν τα χωράφια τους. Αυτός, όπως και κάθε λαϊκός αγώνας, δεν πήγε χαμένος. Προστέθηκε στη λαϊκή αγωνιστική παρακαταθήκη, αναγκαία στις σημερινές συνθήκες.

Σήμερα αντιμετωπίζουμε τους σύγχρονους «τσιφλικάδες», τους μεγαλοεπιχειρηματίες, που ορμούν ν’ αρπάξουν το βιος μας και να μας μετατρέψουν ξανά σε κολίγους. Σήμερα αυτή η πολιτική οδηγεί σε πιο γρήγορη συγκέντρωση της γης και παραγωγής σε λίγα χέρια επιχειρηματιών – μεγαλοαγροτών και στη δημιουργία των σύγχρονων τσιφλικιών, μεγάλων καπιταλιστικών αγροτικών επιχειρήσεων και τους μικρομεσαίους αγρότες να χάνουν τη γη τους».

Δεν θα το επιτρέψουμε!

Οι αγώνες που έδωσε το οργανωμένο αγροτικό κίνημα τα προηγούμενα χρόνια, αλλά και φέτος, δείχνουν ότι με οργάνωση, μαζική συμμετοχή, αγωνιστικό πλαίσιο, και την κοινή δράση, αλληλεγγύη και συμμαχία με τους εργαζόμενους και αυτοαπασχολούμενους, μπορούμε να ανακόψουμε την επίθεση που δεχόμαστε και να έχουμε κάποιες κατακτήσεις.

Παλεύουμε ενάντια στη μοιρολατρία, στη λογική ότι δεν γίνεται τίποτα. Οι αγώνες, ο σωστός προσανατολισμός, η οργάνωση, μπορούν να έχουν και έχουν αποτελέσματα, όπως έδειξε η πρόσφατη εμπειρία. Ο μόνος χαμένος αγώνας είναι αυτός που δεν γίνεται.

Με τους αγώνες μας, τα πολυήμερα μπλόκα, καταφέραμε να αποσπάσουμε αφορολόγητο, σταδιακή εφαρμογή του ΕΦΚΑ, δεσμεύσεις για ακατάσχετο 15.000 ευρώ στους τραπεζικούς λογαριασμούς, πάγωμα των αυξήσεων σε ΕΝΦΙΑ και του «πράσινου τέλους» στο νερό άρδευσης και ύδρευσης, κατάργηση του φόρου στο κρασί. Αποτρέψαμε μέχρι σήμερα τα χειρότερα που έχουν στο συρτάρι, αλλά κάτω από την πίεση των αγώνων μας δεν τολμούν. Δεν τα κερδίσαμε όλα, αλλά δεν θα κερδίζαμε ούτε αυτά αν μέναμε στο σπίτι, όπως μας καλούν διάφοροι να κάνουμε».

Στην οργάνωσή μας η δύναμη – Στους αγώνες μας η ελπίδα

Η Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων αποτελεί μεγάλη κατάκτηση του αγροτικού κινήματος, συγκροτήθηκε μέσα στη φωτιά των αγώνων, παλεύει για την πραγματική ενότητα αγροτών και κτηνοτρόφων, στη βάση όχι μόνο των κοινών προβλημάτων αλλά και στη συμφωνία με το πλαίσιο πάλης, που ξεκαθαρίζει ποιοι είναι οι αντίπαλοί μας, ποιους έχουμε απέναντι και αντιπαλεύουμε: Κυβερνήσεις, ΚΑΠ της ΕΕ, βιομηχάνους που αγοράζουν κοψοχρονιά τη σοδειά μας και πουλάνε πανάκριβα μέσα και εφόδια, τραπεζίτες, μεγαλοαγρότες και επιχειρηματίες που θέλουν να πάρουν τη γη μας για ένα κομμάτι ψωμί.

Το οργανωμένο αγροτικό κίνημα, όπως εκφράζεται από τους Αγροτικούς Συλλόγους, τις Ενωτικές Ομοσπονδίες, την Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων, είναι αυτό που τους τρομάζει, γιατί η σημερινή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και όσοι θέλουν να γίνουν κυβέρνηση ξέρουν ότι θα ακολουθήσουν την ίδια αντιλαϊκή πολιτική υπέρ των κερδών για τους λίγους, των μνημονίων που όλοι μαζί έχουν ψηφίσει, και δεν θέλουν απέναντί τους να υπάρχει αυτό το οργανωμένο αγροτικό συνδικαλιστικό κίνημα.

Η επίθεση που γίνεται σχεδιασμένα σε όλη τη χώρα τα τελευταία χρόνια απέναντι στο οργανωμένο αγροτικό κίνημα δείχνει ποιος είναι ο πραγματικός τους αντίπαλος. Γι’ αυτό έχουν ξαμολήσει διάφορες «επιτροπές», που εμφανίζονται μόνο την περίοδο των μπλόκων, προβάλλουν αιτήματα που συμφέρουν τους μεγαλοαγρότες και όσους θέλουν να γίνουν μεγαλοαγρότες, υπονομεύουν τους αγώνες ή σπέρνουν την απογοήτευση και την ηττοπάθεια.

Σας καλούμε να κλείσετε τα αυτιά σας στη βρώμικη επίθεση και να έρθετε μαζί μας να οργανώσουμε καλύτερα τον αγώνα μας.

  • Με δυνατούς, ζωντανούς, δραστήριους Αγροτικούς Συλλόγους και Ομοσπονδίες σε κάθε περιοχή, που θα ενημερώνουν, θα οργανώνουν και θα κινητοποιούν, διεκδικώντας λύσεις στα προβλήματά μας.

  • Με τη συγκρότηση νέων Αγροτικών Συλλόγων σε όλη τη χώρα.

  • Με ενότητα στο πλαίσιο πάλης που εκφράζει τα συμφέροντα της συντριπτικής πλειοψηφίας αγροτών και κτηνοτρόφων.

  • Ενάντια στη μοιρολατρία και την απογοήτευση ότι «δεν γίνεται τίποτα», στα ψέματα ότι με τους αγώνες δεν κερδίζουμε.

  • Για κοινή δράση και συμμαχία με τους εργαζόμενους και τους αυτοαπασχολούμενους, γιατί έχουμε κοινά συμφέροντα και αντίπαλο, γιατί μπορεί να δώσει δύναμη και προοπτική στους αγώνες μας.

  • Για τη δημιουργία των προϋποθέσεων που θα εξασφαλίζουν την ανάπτυξη των τεράστιων παραγωγικών δυνατοτήτων της χώρας προς όφελός μας, με παραγωγή ποιοτικών και φθηνών προϊόντων για τη λαϊκή κατανάλωση, πρώτων υλών για τη βιομηχανία.

Αγρότες και κτηνοτρόφοι, στέλνουμε μήνυμα αντίστασης και αντεπίθεσης από το Κιλελέρ, την Κυριακή 11 Μάρτη στις 12 το μεσημέρι.
ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΑΓΡΟΤΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ!

Πηγή: ergasianet.gr

_Διυλίζουν_τον_κώνωπα_και_καταπίνουν_την_κάμηλον.jpg

Του  Γ.Γ.

Αξιοσημείωτες κάποιες επιλεκτικές «ευαισθησίες» που έχουν στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. «Εθεσε μόνος του εαυτόν εκτός κόμματος», μας είπε σήμερα ο γραμματέας της Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ, Λευτέρης Αυγενάκης, ανακοινώνοντας τη διαγραφή ενός προέδρου μιας Δημοτικής Τοπικής Οργάνωσης της Ν.Δ.
Ο Θωμάς Παπαγούσιας είδε την πόρτα της εξόδου από την Ν.Δ., με αφορμή την «απαράδεκτη εμπλοκή του σε επεισόδια ποδοσφαιρικού αγώνα στην Κοζάνη».
Είχαν προηγηθεί οι διαγραφές της Παπακώστα και του Αντώναρου για επικριτικές δηλώσεις τις οποίες έκαναν στοχεύοντας τον αντιπρόεδρο της Ν.Δ., Αδωνη Γεωργιάδη.

Μιλάμε για σοβαρά παραπτώματα που είχαν κάνει οι παραπάνω οπότε δεν είχαν καμιά θέση σε ένα κόμμα που ευαγγελίζεται το νέο ήθος και τον σύγχρονο πολιτικό λόγο.
Και με το δίκιο της η Ν.Δ δεν μπορούσε να αφήσει συμπεριφορές στελεχών της να «θαμπώνουν» την εικόνα ενός κόμματος που φιλοδοξεί να κυβερνήσει την Ελλάδα.

Αλλωστε οι διαγραμμένοι δεν προχώρησαν σε εμετικές ρατσιστικές δηλώσεις όπως έκανε πρόσφατα ο νεοδημοκράτης βουλευτής Θ. Δαβάκης, κάτι που είναι ανεκτό από την ηγεσία της Ν.Δ. Ούτε έχει καμιά βαρύτητα για τον Κυριάκο Μητσοτάκη ότι ο πρώην υπουργός και βουλευτής της Ν.Δ. Γιάννης Μιχαλάκη καταδικάστηκε πρόσφατα γιατί κατά την βουλευτική του θητεία αποδείχτηκε ότι εισέπραττε χιλιάδες ευρώ από τον προφυλακισμένο επιχειρηματία Αναστάσιο Πάλλη, παρέχοντας υπηρεσίες κοινοβουλευτικού ελέγχου υπέρ των συμφερόντων του.
Πολύ σωστά διαγράφτηκε από την Ν.Δ, ο Θ. Παπανούσιας. Εδρασε σαν χουλιγκάνος, μια συμπεριφορά απόλυτα καταδικαστέας, που δεν μπορεί να παραγνωριστεί από το κόμμα της Ν.Δ. Δεν ήταν ένα "πταίσμα" όπως π.χ. του παιδεραστή Νίκου Γεωργιάδη ενός ατόμου που εξακολουθεί να είναι μυστικοσύμβουλος του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Ποιος δεν αντιλαμβάνεται ότι τα παραπτώματα Παπακώστα και Αντώναρου είναι πολύ σοβαρότατα και δικαίως τους αξίζει διαγραφή από την συντηρητική παράταξη, αν συγκριθούν με τις κατηγορίες που έχουν αποδοθεί στο νεοδημοκρατικό στέλεχος, Σταύρο Παπασταύρου; Το να επικρίνει τον αντιπρόεδρο της Ν.Δ ,μπορεί να συγκριθεί με το να φοροκλέπτεις και να τοποθετείς τα αδήλωτα χρήματά σου σε φορολογικούς παραδείσους; 
Πολύ καλά, λοιπόν η Ν.Δ διέγραψε τα δυο στελέχη της και κρίμα που η Ελλάδα "δεν διαθέτει δέκα Παπασταύρους", όπως είχε δηλώσει και ο Α. Σαμαράς.

Πηγή: tsak-giorgis.blogspot.gr

syriza.jpg

– του Δημήτρη Μηλάκα

Το «ηθικό πλεονέκτημα» έναντι των αντιπάλων του, του «παλιού» πολιτικού συστήματος, προβάλλεται  από τον ΣΥΡΙΖΑ ως πυρηνικό όπλο στην φαρέτρα του. Ας ρίξουμε , λοιπόν, μια γρήγορη ματιά στην  (πολιτική) ηθική του.

Παρακολουθώντας τις ομιλίες/ τοποθετήσεις του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και των λοιπών κυβερνητικών αξιωματούχων διαπιστώνει κανείς την τεράστια απόσταση που έχει διανύσει ο ΣΥΡΙΖΑ από θέσεις που διατύπωνε την εποχή που ήταν αντιπολίτευση. Πρόκειται για μια απόσταση η οποία είναι δύσκολο  καλυφθεί   παρά τα προπετάσματα που δημιουργούν οι καταγγελίες  για  το εύρος των σκανδάλων του «προηγούμενου διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος» στα οποία – βάσιμα και  δικαίως–  επιδίδεται συστηματικά ο ΣΥΡΙΖΑ.

 Όμως, το μείζων, δεν είναι «τι έκαναν οι προηγούμενοι» αλλά η τρέχουσα κυβερνητική πρακτική.  Το τι πως και αν έκαναν οι προηγούμενοι (θα) έχει αξία ως κατάληξη μιας ποινικής διαδικασίας η οποία θα βρει και θα τιμωρήσει τους ενόχους.  Η τρέχουσα αξία της διερεύνησης  των καταγγελιών  για τον αν δυο προηγούμενοι πρωθυπουργοί και οκτώ  υπουργοί τα έπαιρναν είναι προφανής για την κυβέρνηση: είναι το προπέτασμα  κάλυψης των κυβερνητικών πρακτικών οι οποίες ωστόσο είναι αδύνατο να κρυφτούν γιατί η ορολογία που χρησιμοποιεί και η περιγραφή των στόχων που θέτει η κυβερνητική ρητορική  αποκαλύπτει παραστατικά τη (δια)φθορά (σε ιδεολογικό επίπεδο) της αυτοπροσδιοριζόμενης Ριζοσπαστικής Αριστεράς.

Ο τρόπος που ο Αλέξης Τσίπρας μιλά για την ανάγκη «μεταρρυθμίσεων», για την ανάγκη «αποκατάστασης κλίματος επενδυτικής εμπιστοσύνης», για την «ορθολογική αξιοποίηση των περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου», για την αναγκαιότητα της «περιστολής της δημόσιας δαπάνης», αποκαλύπτει την  διάβρωση της  Αριστερής Ριζοσπαστικής ορολογίας η οποία  του ήταν χρήσιμη όταν ήταν στην αντιπολίτευση, από τον κυρίαρχο παγκοσμίως νεοφιλελεύθερο λόγο. Προφανώς η φθορά του ΣΥΡΙΖΑ δεν περιορίζεται μόνο στη χρήση της ορολογίας. Οι λέξεις και ο τρόπος που χρησιμοποιούνται από τον πρωθυπουργό  είναι το επιφαινόμενο της διάβρωσης/ εξαφάνισης της Αριστερής Ριζοσπαστικής ατζέντας του πρόσφατου παρελθόντος  από το κυρίαρχο νεοφιλελεύθερο πολιτικό αφήγημα.

Δεν είναι ωστόσο ο Αλέξης Τσίπρας  μοναδική περίπτωση και ο πρώτος διδάξας τακτικών εγκατάλειψης προεκλογικών θέσεων/ δεσμεύσεων και της ορολογίας που αυτές συνεπάγονται. Κατά κανόνα, παγκοσμίως, η τάση δείχνει ότι η αντιπολίτευση είναι καταδικασμένη να καταπιεί τα λόγια της όταν καταφέρει να κερδίσει την εξουσία και να προσαρμοστεί, μέχρι αφομοιώσεως, στο κυρίαρχο αφήγημα και τους σιδηρούς του κανόνες.

  • Το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου το 1981 είναι ένα καλό ιστορικό παράδειγμα αφομοίωσης ενός ριζοσπαστικού λόγου αμφισβήτησης  μέσα στο ευρω-ατλαντικό πλαίσιο το οποίο μάχονταν μέχρι να κερδίσει την εξουσία.
  • Καλό παράδειγμα είναι επίσης η περίπτωση της Νέας Δημοκρατίας του Αντώνη Σαμαρά που η αμφισβήτηση της ορθότητας του μνημονίου και των όσων αυτό προέβλεπε τερματίστηκε αυτόματα με την ανάληψη της εξουσίας.
  • Γενικότερα, μια ματιά στην πρόσφατη ιστορία των Εργατικών του Μπλερ στη Βρετανία και των Σοσιαλδημοκρατών του Σρέντερ στη Γερμανία αποκαλύπτουν όχι μόνο τις δυνατότητες ενός καταγγελτικού αντιπολιτευτικού  λόγου ως αξιόπιστου οχήματος προς την εξουσία, αλλά και τις συνέπειες (τελικά την  ήττα και την  πολιτική περιθωριοποίηση) που εμφανίζονται από την επιλογή να  μην γίνει αυτός ο λόγος πράξη.

Το παράδειγμα του ΣΥΡΙΖΑ είναι χαρακτηριστικά αποκαλυπτικό λόγω της ταχύτητας με την οποία πραγματοποιήθηκε η αφομοίωση  του Αριστερού Ριζοσπαστικού αντιπολιτευτικού του λόγου από τον «ρεαλισμό» της κυβερνητικής του πρακτικής.

Πριν κερδίσει (ή για να κερδίσει) τις εκλογές η ρητορική του ΣΥΡΙΖΑ περιστρέφονταν γύρω από:

  1. Το «ανέντιμο» παιχνίδι των δανειστών
  2. Τη θηλιά του χρέους
  3. Το εγχώριο διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα 

Ένα εξάμηνο μετά τη νίκη στις εκλογές, από τον Αύγουστο του 2015 το ανέντιμο παιχνίδι των δανειστών έγινε για τον ΣΥΡΙΖΑ επιβεβαίωση της  συμφωνίας μαζί τους η οποία μάλιστα κατά έναν περίεργο αλλά όχι ανεξήγητο τρόπο, οδηγεί τη χώρα στην έξοδο από την κρίση.

Η υλοποίηση των συμφωνηθέντων του ΣΥΡΙΖΑ με τους πρώην «ανέντιμους»  δανειστές προχωρά κατά γράμμα ικανοποιώντας όλους εκείνους τους όρους που (οι δανειστές) είχαν θέσει με το πρώτο μνημόνιο αξιοποιώντας ως μοχλό το ελληνικό δημόσιο χρέος.

Ο ΣΥΡΙΖΑ τάχιστα άφησε πίσω του τις δεσμεύσεις για:

  1. Ακύρωση των μνημονίων
  2. Τερματισμό των  ιδιωτικοποιήσεων και ανάκτηση ξεπουλημένων δημόσιων «τιμαλφών»
  3. Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη

Η υλοποίηση  των συμφωνηθέντων του ΣΥΡΙΖΑ με τους δανειστές προϋποθέτει κατ αρχήν ότι η μεταξύ  τους συμφωνία είναι πια «καθαρή» από την προηγούμενη ανεντιμότητα , πράγμα που επικοινωνιακά τουλάχιστον είναι δύσκολο να υποστηριχθεί καθώς τα αιτήματα των «έντιμων» πια φίλων μας είναι πάγια και αναλλοίωτα:

  • ασφυκτικός πολιτικός/ οικονομικός έλεγχος (μνημόνιο) 
  • ξεπούλημα δημόσια περιουσίας (λιμάνια, ορυκτά, νερά, ρεύμα κλπ)
  • μεταβίβαση της ιδιωτικής περιουσίας (πλειστηριασμοί)

Η προφανής εγκατάλειψη  των θέσεων  του ΣΥΡΙΖΑ (με τις οποίες κέρδισε την εξουσία) για χάρη του ρεαλισμού (παραμονής στην εξουσία)  περιγράφει κατά μια έννοια την ανοχή των κυβερνώντων στη (δια)φθορά των αντιλήψεων και πάνω απ όλα των αρχών που υποτίθεται ότι πρεσβεύουν.

Ο ελάχιστος (σε σχέση με τα υπόλοιπα κόμματα εξουσίας, ΝΔ- ΠΑΣΟΚ) χρόνος που βρίσκεται στην εξουσία ο ΣΥΡΙΖΑ διασφαλίζει προς το παρόν  το λεγόμενο ηθικό του πλεονέκτημα. Πρόθυμος, όπως αποδεικνύεται, να φθαρεί (να πληρώσει το πολιτικό κόστος) για χάρη της ικανοποίησης των απαιτήσεων των πρώην ανέντιμων δανειστών  ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ήδη διαβεί το κατώφλι που με μαθηματική ακρίβεια  οδηγεί στη διαφθορά (ο σκοπός- παραμονή στην εξουσία- αγιάζει τα μέσα) από την άσκηση της εξουσίας την οποία ο λαός του εκχώρησε.

Η αξιοποίηση των συμπτωμάτων της βαθιάς χρόνιας διαφθοράς του «παλιού» πολιτικού συστήματος αποτελεί για τον ΣΥΡΙΖΑ μια εύκολη και ενδεδειγμένη λύση καθώς είναι πια ο μόνος «εχθρός/ αντίπαλος» απέναντι στον οποίο μπορεί να συσπειρώσει τις δυνάμεις του. Οι δανειστές και η σχέση μαζί τους δεν χαρακτηρίζεται πια  από «ανέντιμη επιβολή όρων αλλά από «αμοιβαία συνεργασία για κοινό όφελος» και το πάλαι ποτέ «επαχθές χρέος» δεν χρειάζεται διαγραφή, καθώς μπορεί να καλυφθεί από τα κολοσσιαία πρωτογενή πλεονάσματα (από περικοπές και ξεπούλημα) παρά μόνο ίσως κάποια μικρο-διευθέτηση για χάρη πολιτικών εντυπώσεων.

Αν θα καταφέρει να πιάσει ο ΣΥΡΙΖΑ τις επιδόσεις διαφθοράς των προηγούμενων αυτό προφανώς δεν εξαρτάται από τις αντιστάσεις που συνεπάγονται οι αρχές του  καθώς όπως είδαμε αστραπιαία εγκαταλείφθηκαν. Το βάθος και το εύρος της διαφθοράς του ΣΥΡΙΖΑ θα εξαρτηθεί από τον χρόνο που έχει στη διάθεσή του να απολαύσει τις «παροχές» που συνεπάγεται η άσκηση της εξουσίας καθώς και από τις δυνατότητες διάχυσης αυτών των «ευεργετημάτων» προς τα κάτω. Τα δείγματα πάντως, ως προς αυτό το τελευταίο είναι ελπιδοφόρα τουλάχιστον για όσους (αρκετούς) επανδρώνουν «αξιοκρατικά» το σύστημα εξουσίας που επιχειρεί να δημιουργήσει ο ΣΥΡΙΖΑ προς αντικατάσταση του παλαιού και διεφθαρμένου…

Πηγή: topontiki.gr 

CDU-SPD.jpg

Υπέρ της συμμετοχής του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (SPD) στον “μεγάλο συνασπισμό” με τη Χριστιανοδημοκρατική Ενωση (CDU/CSU) της Άνγκελα Μέρκελ στη Γερμανία, τάχθηκε η πλειοψηφία των μελών του κόμματος με ποσοστό 66,02%.

Συγκεκριμένα, 239.604 μέλη του SPD, σε σύνολο 378.437  (363.494 έγκυρα), έδωσαν την έγκριση τους ανοίγοντας τον δρόμο για την συγκρότηση της νέας κυβέρνησης περίπου στα μέσα του μήνα. “Όχι” ψήφισαν 123.329 (33,98%).

Ο επικεφαλής της Εφορευτικής Επιτροπής ανακοίνωσε ότι το 78,39% των 463.722 μελών, που είχαν το δικαίωμα ψήφου, συμμετείχε στην διαδικασία, η οποία ολοκληρώθηκε τα μεσάνυχτα της Παρασκευής.

Το αποτέλεσμα θεωρείται έγκυρο και δεσμευτικό, καθώς η συμμετοχή ξεπέρασε το 20% του αριθμού των μελών, όπως προβλέπει ο εσωτερικός κανονισμός του κόμματος.

Σύμφωνα με γερμανικά δημοσιεύματα των τελευταίων ημερών, η γενική γραμματέας και υποψήφια πρόεδρος του SPD Αντρέα Νάλες δήλωσε σε κλειστό κομματικό κύκλο ότι τα στελέχη τα οποία θα αναλάβουν υπουργικά πόστα θα ανακοινωθούν στις 12 Μαρτίου, δύο μόλις μέρες πριν την ανάδειξη της Μέρκελ σε Καγκελάριο από το Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο  στις 14 Μαρτίου.

Τα υπουργεία που αναλαμβάνει το SPD είναι τα Οικονομικών, Εξωτερικών, Δικαιοσύνης, Περιβάλλοντος, Εργασίας και Οικογένειας. Μέχρι τώρα βέβαιο μπορεί να θεωρείται μόνο ότι ο Όλαφ Σολτς θα είναι ο επόμενος υπουργός Οικονομικών και Αντικαγκελάριος.

Η υπερψήφιση του “μεγάλου συνασπισμού” από την πλειοψηφία των σοσιαλδημοκρατών εκφράζει μια ευρύτερη σύγκλιση με τη χριστιανοδημοκρατία, στο πλαίσιο μιας συνολικότερης δεξιάς στροφής του SPD. Ταυτόχρονα, δημιουργεί σοβαρό κίνδυνο ενίσχυσης της Ακροδεξιάς, που σε πρόσφατη δημοσκόπηση, για πρώτη φορά, εμφανίζεται να εξασφαλίζει μεγαλύτερη επιρροή απ’ αυτή των σοσιαλδημοκρατών.

Πηγή: iskra.gr

Σελίδα 3490 από 4477
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή