Τις τελευταίες μέρες αξίζει να υπογραμμίσουμε ορισμένα γεγονότα που πέρασαν στα «ψιλά» τόσο εδώ όσο και στην Τουρκία και που φαίνονται άσχετα μεταξύ τους.

Γεγονός πρώτο: Το Στέητ Ντιπάρτμεντ εξέδωσε ανακοίνωση σύμφωνα με την οποία «η εκεχειρία αφορά όλη την Συριακή επικράτεια και “Συριακή επικράτεια” είναι και η επαρχία της Αφρίν».

Γεγονός δεύτερο: Η Ρωσία δια στόματος Πούτιν εξέθεσε δημοσίως τα νέα της όπλα στα οποία συμπεριλαμβάνονται ταχύτατοι πύραυλοι που μπορούν να μεταφέρουν πυρηνικά όπλα και οι οποίοι αχρηστεύουν τις υφιστάμενες αντιπυραυλικές ασπίδες του ΝΑΤΟ. Δήλωσε δε ο Πούτιν ότι τα νέα αυτά όπλα προορίζονται για την ασφάλεια της Ρωσίας και των συμμάχων της .

Γεγονός τρίτο: Μια μέρα μετά, ο πρόεδρος της Αρμενίας (πιστός προαιώνιος σύμμαχος της Ρωσίας και με φιλικές σχέσεις με την Γαλλία) Σερζ Σαρκσιάν δηλώνει ότι «ακυρώθηκαν τα πρωτόκολλα Αρμενίας-Τουρκίας». Η Αρμενία και η Τουρκία υπέγραψαν τον Οκτώβριο του 2009 μία ειρηνευτική συμφωνία-ορόσημο για την αποκατάσταση των δεσμών και το άνοιγμα των κοινών συνόρων μετά από έναν αιώνα εχθρότητας έπειτα από τη μαζική δολοφονία Αρμενίων από τις οθωμανικές δυνάμεις.

Γεγονός τέταρτο: Δυό μέρες μετά η Τουρκία κατηγορεί την Αρμενία «για την εξόντωση των αδελφών μας» στο Ναγκόρνο Καραμπάχ.

Γεγονός πέμπτο: Την 1η Μαρτίου έγινε γνωστό ότι ρωσικά στρατεύματα μπήκαν στην Αφρίν υπό το πρόσχημα της συνοδείας της μεταφοράς ανθρωπιστικής βοήθειας του ΟΗΕ στους πολιορκημένους Κούρδους του YPG.

Η μετάφραση δεν είναι δύσκολη....

Πριν από λίγο καιρό γράψαμε στο Kommon για την άρνηση της ανανέωσης της συμφωνίας από πλευράς Κρεμλίνου για την συνέχιση της «ενοικίασης» του Αραράτ στην Τουρκία. «Αραράτ» σημαίνει το 1/3 των εδαφών της σημερινής Τουρκίας στα βορειοανατολικά (εδώ). Είναι προφανές ότι η Μόσχα ξεκινάει εκ νέου μια περίοδο πιέσεων προς την Τουρκία.

Ούτε οι ΗΠΑ ούτε η Ρωσία φαίνονται διατεθειμένες να αφήσουν τον Ερντογάν να καταλάβει αυτήν την κρίσιμη (και πεδινή) περιοχή της Αφρίν από όπου μελλοντικά θα διέλθουν οι αγωγοί του πετρελαίου.

Η Τούρκικη εισβολή στην Συρία δεν γίνεται για «τα ιερά και τα όσια» αλλά για τον δρόμο του πετρελαίου. Ο Ερντογάν ή θα συμβιβαστεί με τις επιδιώξεις, τα συμφέροντα και τις συμφωνίες των δύο υπερδυνάμεων στην περιοχή ή θα βρεθεί με τρία μέτωπα ανοιχτά: Ένα στην Μεσόγειο, ένα στην Συρία και ένα στην Αρμενία.

Δύσκολες εποχές για σουλτάνους...

Πηγή: kommon.gr

Ανατρέπουν τα δεδομένα πρόσφατες αποφάσεις

των Ανωτάτων Δικαστηρίων (ΣτΕ-ΕλΣυν)

Δεν αρκεί η αίτηση προς τα Ταμεία!

Πάνω από 5 δις € οι απώλειες!

Νέα δεδομένα για τις διεκδικήσεις των αναδρομικών μετά την κήρυξη αρκετών διατάξεων του β’ Μνημονίου (ν. 4046 και 4093/2012) ως αντισυνταγματικών, αλλά και για τις επιστροφές από παράνομες κρατήσεις σε συντάξεις και μισθούς, έθεσαν πρόσφατες αποφάσεις των δύο Ανωτάτων Δικαστηρίων (Συμβούλιο της Επικρατείας και Ελεγκτικό Συνέδριο).

Το Ανώτατο Ακυρωτικό (ΣτΕ) και το Ανώτατο Δημοσιονομικό Δικαστήριο (ΕλΣυν) της χώρας με αποφάσεις των Ολομελειών τους έβαλαν οριστικά και αμετάκλητα «ταφόπλακα» στη διεκδίκηση αναδρομικών και στην επιστροφή παράνομων περικοπών στις συντάξεις, τους μισθούς και την ειδική εισφορά αλληλεγγύης συνταξιούχων, αφού αποφάνθηκαν ότι δεν μπορούν να τις διεκδικήσουν αναδρομικά όσοι συνταξιούχοι και υπάλληλοι δεν είχαν ήδη ασκήσει ένδικα μέσα ή βοηθήματα πριν την ημερομηνία της δημοσίευσης της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου που τους αφορούσε!

Και τα δύο Ανώτατα Δικαστήρια απεφάνθησαν δηλαδή ότι αναδρομικά και επιστροφή από αντισυνταγματικές περικοπές ή παράνομες κρατήσεις στις συντάξεις τους δικαιούνται μόνο όσοι συνταξιούχοι ή υπάλληλοι είχαν προσφύγει στα Δικαστήρια μέχρι τη δημοσίευση της απόφασης. Οι συνταξιούχοι, αλλά και οι εν ενεργεία υπάλληλοι, δικαιούνται να διεκδικήσουν τα αναδρομικά μόνο για το χρονικό διάστημα μετά τη δημοσίευση της απόφασης, καθώς και να ζητήσουν την αναπροσαρμογή των συντάξεων ή μισθών τους για το μέλλον («ex nunc») από την ημερομηνία δηλαδή της δημοσίευσης της απόφασης και μετά.

Ειδικότερα τα Ανώτατα Δικαστήρια απεφάνθησαν για τα εξής:

α)Δεν δικαιούνται να διεκδικήσουν αναδρομικά για την περίοδο από 1/1/2012 έως 10/6/2015 όσοι συνταξιούχοι είχαν περικοπές στις κύριες και επικουρικές συντάξεις, είχαν κατάργηση του 13^ου και 14^ου μισθού και υπέστησαν την περικοπή της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης συνταξιούχων (ΕΑΣ), εφόσον δεν είχαν προσφύγει στη Δικαιοσύνη έως 10/6/2015.

Σύμφωνα με τις υπ’αριθ. 2287-2290/2015 αποφάσεις της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας (που έκριναν αντισυνταγματικές τις διατάξεις του β’ Μνημονίου οι οποίες είχαν επιβάλλει περικοπές στις κύριες και επικουρικές συντάξεις και κατήργησαν το Δώρο Πάσχα, το Δώρο Χριστουγέννων και το Επίδομα Αδείας), το δικαίωμα για αναδρομική διεκδίκηση λειτουργεί μόνο μετά τη δημοσίευση των συγκεκριμένων αποφάσεων για όσους δεν είχαν ήδη προσφύγει στη Δικαιοσύνη, δηλαδή μετά την 10-6-2015.

Με την απόφαση αυτή εκατομμύρια συνταξιούχων που υπέστησαν μεγάλες περικοπές στις συντάξεις και τα επιδόματά τους έχασαν τη δυνατότητα διεκδίκησης αναδρομικών για την περίοδο από 1/1/2012 έως και 10/6/2015.

Αναφέρουμε χαρακτηριστικά το σκεπτικό της υπ’αριθ. 2287/2015 απόφασης της Ολομέλειας του ΣτΕ (σελ. 70-71):

«Στην προκειμένη περίπτωση, η, κατά τα ανωτέρω, διάγνωση της αντισυνταγματικότητας των διατάξεων του άρθρου 6 παρ. 2 του ν. 4051/2012 και του άρθρου πρώτου παρ. ΙΑ υποπαρ. ΙΑ.5 περ. 1 και υποπαρ. ΙΑ.6 περ. 3 του ν. 4093/2012 θα συνεπήγετο υποχρέωση της Διοικήσεως να συμμορφωθεί με αναδρομική καταβολή των συνταξιοδοτικών παροχών που περιεκόπησαν, βάσει των αντισυνταγματικών αυτών διατάξεων, όχι μόνον στην ενάγουσα, αλλά και σε ιδιαιτέρως ευρύ κύκλο προσώπων που αφορά η παρούσα πρότυπη δίκη. Εν όψει των δεδομένων τούτων, το Δικαστήριο, μετά στάθμιση του δημοσίου συμφέροντος, αναφερομένου στην οξυμένη δημοσιονομική κρίση και στην κοινώς γνωστή ταμειακή δυσχέρεια του ελληνικού Κράτους, ορίζει ότι οι συνέπειες της αντισυνταγματικότητας των επιμάχων διατάξεων θα επέλθουν μετά την δημοσίευση της παρούσης αποφάσεως. Οίκοθεν νοείται ότι για τους ενάγοντες και όσους άλλους έχουν ασκήσει ένδικα μέσα ή βοηθήματα μέχρι το χρόνο δημοσιεύσεως της αποφάσεως, η διαγνωσθείσα αντισυνταγματικότητα θα έχει αναδρομικό χαρακτήρα. Κατά συνέπεια, δεν μπορεί να γίνει επίκληση της αντισυνταγματικότητας των διατάξεων αυτών για τη θεμελίωση αποζημιωτικών αξιώσεων άλλων συνταξιούχων, που αφορούν περικοπείσες, βάσει των εν λόγω διατάξεων, συνταξιοδοτικές παροχές τους, για χρονικά διαστήματα προγενέστερα του χρονικού σημείου δημοσιεύσεως της παρούσης αποφάσεως. Η κρατήσασα δε αυτή άποψη δεν συγκρούεται ούτε με το άρθρο 20 παρ. 1 του Συντάγματος περί της αξιώσεως δικαστικής προστασίας, αλλ’ ούτε και με το άρθρο 6 παρ. 1 της Ε.Σ.Δ.Α., και το άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου αυτής, διότι αφ’ ενός μεν η αναδρομικότητα των συνεπειών των αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας δεν είναι αυτονόητη και αποκλειστική κάθε άλλης ρυθμίσεως, αφ’ ετέρου δε με τον ως άνω τιθέμενο περιορισμό, δεν διαταράσσεται η δίκαιη ισορροπία μεταξύ των απαιτήσεων του γενικού συμφέροντος και της προστασίας των δικαιωμάτων των διοικουμένων, εφόσον αυτοί δεν αποστερούνται των δικαιωμάτων τους, τα οποία απλώς περιορίζονται, για τους προαναφερόμενους λόγους επιτακτικού δημοσίου συμφέροντος (βλ. ΣτΕ 4741/2014 Ολομ.).»

β)Δεν δικαιούνται να αναζητήσουν αναδρομικά λόγω αντισυνταγματικότητας της περικοπής της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης συνταξιούχων όσοι δεν προσέφυγαν στη Δικαιοσύνη μέχρι 8/2/2017!

Σύμφωνα με την υπ’αριθ. 244/2017 απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ (που έκρινε αντισυνταγματική την επιβολή της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης συνταξιούχων) δεν μπορούν να διεκδικήσουν αναδρομικά για την περίοδο 2012-2017 όσοι δεν είχαν ασκήσει προσφυγή ή άλλο ένδικο μέσο μέχρι την 8/2/2017 (ημερομηνία δημοσίευσης της απόφασης).

Σύμφωνα με το σκεπτικό της (σελ. 121 επ.) «…συντρέχουν εξαιρετικοί λόγοι αναγόμενοι στην ανάγκη διασφάλισης της δημοσιονομικής ισορροπίας του Κράτους, άγεται στην κρίση ότι με την επιφύλαξη της ένδικης αγωγής και όσων ένδικων βοηθημάτων και ενστάσεων έχουν ήδη ασκηθεί και εκκρεμούν ενώπιον του αρμόδιου Τμήματος και Κλιμακίου, η διάγνωση της αντίθεσης των διατάξεων των άρθρων 38 του ν. 3863/2010 και 11 του ν. 3865/2010 και συνακόλουθα των διατάξεων των άρθρων 44 παρ. 10 του ν. 3986/2011 και 2 παρ. 13 του ν. 4002/2011, ως προς την επιβολή και την αύξηση της ΕΑΣ σε βάρος των συνταξιούχων του Δημοσίου στα άρθρα 4 παρ. 1 και 5 και 22 παρ. 1 και 4 του Συντάγματος και τις από αυτά απορρέουσες αρχές, πρέπει προς αποτροπή αιφνιδιασμού του καθ’ου Ελληνικού Δημοσίου να μετατεθεί στο χρόνο δημοσίευσης της παρούσας, οπότε και θα καταστεί προσβάσιμη για το τελευταίο η σχετική δικαστική κρίση, με συνέπεια να μην υφίσταται βάση για την άσκηση νέων αγωγών και ενστάσεων προς ικανοποίηση των αξιώσεων που έχουν γεννηθεί από την ίδια αιτία μέχρι του χρόνου αυτού.»

Και παρακάτω: «Η παραδοχή δε αυτή δεν συγκρούεται ούτε με το άρθρο 20 παρ. 1 του Συντάγματος αλλ’ούτε και με το άρθρο 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ και το άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου αυτής, διότι αφ’ενός μεν η αναδρομικότητα των συνεπειών των αποφάσεων του Ελεγκτικού Συνεδρίου δεν είναι αυτονόητη και αποκλειστική κάθε άλλης ρύθμισης, αφ’ετέρου δε με τον ως άνω τιθέμενο περιορισμό, δεν διαταράσσεται η δίκαιη ισορροπία μεταξύ των απαιτήσεων του γενικού συμφέροντος και της προστασίας των δικαιωμάτων των διοικουμένων, εφόσον αυτοί δεν αποστερούνται των δικαιωμάτων τους, τα οποία απλώς περιορίζονται για τους προαναφερόμενους λόγους επιτακτικού δημοσίου συμφέροντος.».

γ)Δεν δικαιούνται να διεκδικήσουν αναδρομικά για τις περικοπές των μισθών τους όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι, αλλά και οι υπαγόμενοι στα ειδικά μισθολόγια (γιατροί ΕΣΥ, καθηγητές ΑΕΙ, καθηγητές ΤΕΙ κ.ά.), αν δεν έχουν ασκήσει αγωγή ή άλλο ένδικο μέσο μέχρι τη δημοσίευση της απόφασης που τους αφορά κατά περίπτωση.

Ειδικότερα, σύμφωνα με αποφάσεις της Ολομέλειας του ΣτΕ, δεν μπορούν να διεκδικήσουν τα αναδρομικά λόγω κήρυξης ως αντισυνταγματικών των περικοπών των μισθών τους με τους νόμους του β’ Μνημονίου (ν. 4046 και 4093/2012):

●όσοι καθηγητές ΑΕΙ δεν έχουν ασκήσει αγωγές ή ένδικα μέσα μέχρι 29/12/2014, για την περίοδο 2012-2015 (απόφαση ΟλΣτΕ 4741/2014),

●όσοι ιατροί ΕΣΥ δεν έχουν ασκήσει αγωγές ή ένδικα μέσα μέχρι 26/2/2018 για την περίοδο από 2012 μέχρι 26/2/2018 (απόφαση ΟλΣτΕ 431/2018) και

●όσοι καθηγητές ΤΕΙ δεν έχουν ασκήσει αγωγές ή ένδικα μέσα μέχρι 1/3/2018, για την περίοδο 2012 έως 1/3/2018 (αποφάσεις ΟλΣτΕ 479-481/2018).

Είναι χαρακτηριστικό το παρακάτω απόσπασμα της υπ’αριθ. 431/2018 απόφασης ΟλΣτΕ:

«20.Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, η διάγνωση της αντισυνταγματικότητας των διατάξεων της περιπτώσεως 27 της υποπαραγράφου Γ.1 της παραγράφου Γ του άρθρου πρώτου του ν. 4093/2012, με τις οποίες μειώθηκαν οι αποδοχές των ιατρών του Ε.Σ.Υ., και των διατάξεων της αποφάσεως οικ. 2/83408/022/14.11.2012 του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών, με τις οποίες οι μειώσεις αυτές επιβλήθηκαν αναδρομικά από 1.8.2012, θα συνεπήγετο υποχρέωση της Διοικήσεως να συμμορφωθεί με αναδρομική καταβολή των αποδοχών που περιεκόπησαν, βάσει των αντισυνταγματικών αυτών διατάξεων, όχι μόνο στους προσφεύγοντες (για το χρονικό διάστημα από την έκδοση των προσβαλλόμενων πράξεων και εντεύθεν), αλλά και σε ιδιαιτέρως ευρύ κύκλο προσώπων που αφορά η παρούσα πρότυπη δίκη (βλ. έγγραφα …..). Εν όψει των δεδομένων τούτων, το Δικαστήριο, μετά στάθμιση του δημοσίου συμφέροντος, αναφερομένου στην οξυμμένη δημοσιονομική κρίση και στην κοινώς γνωστή ταμειακή δυσχέρεια του ελληνικού Κράτους, ορίζει ότι οι συνέπειες της αντισυνταγματικότητας των επίμαχων διατάξεων θα επέλθουν μετά τη δημοσίευση της αποφάσεώς του επί της κρινόμενης προσφυγής. Οίκοθεν νοείται ότι για τους τέσσερις πρώτους εκ των προσφευγόντων και όσους άλλους έχουν ασκήσει ένδικα μέσα ή βοηθήματα μέχρι το χρόνο δημοσιεύσεως της αποφάσεως, η διαγνωσθείσα αντισυνταγματικότητα θα έχει αναδρομικό χαρακτήρα. Κατά συνέπεια, δεν μπορεί να γίνει επίκληση της αντισυνταγματικότητας των διατάξεων αυτών για τη θεμελίωση αξιώσεων άλλων ιατρών του Ε.Σ.Υ. που αφορούν περικοπείσες, βάσει των εν λόγω διατάξεων, αποδοχές τους, ή για τη θεμελίωση αιτημάτων επιστροφής των περικοπεισών αυτών αποδοχών, για χρονικά διαστήματα προγενέστερα του χρονικού σημείου δημοσιεύσεως της εκδοθησόμενης επί της κρινόμενης προσφυγής αποφάσεως. Η άποψη αυτή δεν συγκρούεται ούτε με το άρθρο 20 παρ. 1 του Συντάγματος περί της αξιώσεως δικαστικής προστασίας, ούτε με τα άρθρα 6 παρ. 1 της Ε.Σ.Δ.Α. και 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου αυτής, διότι αφ’ ενός μεν η αναδρομικότητα των συνεπειών των αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας δεν είναι αυτονόητη και αποκλειστική κάθε άλλης ρυθμίσεως, αφ’ ετέρου δε με τον ως άνω τιθέμενο περιορισμό δεν διαταράσσεται η δίκαιη ισορροπία μεταξύ των απαιτήσεων του γενικού συμφέροντος και της προστασίας των δικαιωμάτων των διοικουμένων, εφ’ όσον αυτοί δεν αποστερούνται των δικαιωμάτων τους, τα οποία απλώς περιορίζονται, για τους προαναφερόμενους λόγους επιτακτικού δημοσίου συμφέροντος (πρβλ. ΣΕ 4741/2014 Ολομ. σκ. 26, 2288/2015 σκ. 25). Κατά την γνώμη, όμως, του Συμβούλου Ηλία Μάζου, το Δικαστήριο δεν έχει την εξουσία προσδιορισμού των έναντι των τρίτων αποτελεσμάτων της εκδοθησομένης επί της κρινομένης προσφυγής αποφάσεώς του. Και τούτο διότι για τον περιορισμό των δικαιωμάτων των διοικουμένων, τον οποίο συνεπάγεται η άσκηση της εξουσίας αυτής, όπως δέχεται η πλειοψηφήσασα άποψη, απαιτείται σχετική πρόβλεψη στον νόμο, η δε διάταξη του άρθρου 50 παρ. 3β του π.δ/τος 18/1989, η οποία επιτρέπει τον περιορισμό της αναδρομικότητας των συνεπειών αποφάσεως επί αιτήσεως ακυρώσεως, δεν είναι δεκτική αναλογικής εφαρμογής και στην περίπτωση άλλου ενδίκου βοηθήματος, όπως εν προκειμένω, και μάλιστα εις βάρος των συμφερόντων τρίτων.

21.Επειδή, κατ’ ακολουθίαν, πρέπει να γίνει δεκτή η κρινόμενη προσφυγή και οι ασκηθείσες παρεμβάσεις, να ακυρωθούν οι προσβαλλόμενες μισθοδοτικές καταστάσεις και να παραπεμφθεί η υπόθεση στη Διοίκηση προς διενέργεια των νομίμων, περαιτέρω δε πρέπει να ορισθεί ως χρονικό σημείο επελεύσεως των αποτελεσμάτων της διαγνωσθείσας αντισυνταγματικότητας των επίμαχων διατάξεων ο χρόνος δημοσιεύσεως της παρούσας αποφάσεως.».

Η ΕΝΥΠΕΚΚ με αίσθημα ευθύνης έκρινε σκόπιμο να παρέμβει σ’αυτή τη χρονική στιγμή, ενόψει της σύγχυσης που επικρατεί και των αντιφατικών προτάσεων που διατυπώνονται προς τους συνταξιούχους και τους ασφαλισμένους της χώρας μας και κυρίως ενόψει της έκδοσης τις προσεχείς ημέρες των αποφάσεων από την Ολομέλεια του ΣτΕ επί των προσφυγών που είχαν ασκήσει φυσικά πρόσωπα και κοινωνικοί φορείς κατά του νόμου Κατρούγκαλου (ν. 4387/2016) και συζητήθηκαν ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις 6/10/2017.

Η ΕΝΥΠΕΚΚ καλεί την ηγεσία του Συνδικαλιστικού Κινήματος καθώς και τα Προεδρεία των Εργατικών Συνδικαλιστικών Ενώσεων να αναπτύξουν, έστω την τελευταία στιγμή, τη σωστή νομική στρατηγική επί των σημαντικών αυτών θεμάτων που αφορούν χιλιάδες μέλη τους και αναφέρονται στη ζωή και την αξιοπρέπειά τους.

Η ΕΝΥΠΕΚΚ καλεί την κυβέρνηση να καταβάλλει τα αναδρομικά σε όλους ανεξαιρέτως τους δικαιούχους, είτε προσέφυγαν στη Δικαιοσύνη είτε όχι, αφού η κήρυξη της αντισυνταγματικότητας των περικοπών των συντάξεων, των μισθών και των επιδομάτων από τα Ανώτατα Δικαστήρια της χώρας αφορά όλους και πρέπει να εφαρμοστούν ως προς όλους.

Η ΕΝΥΠΕΚΚ δεσμεύεται να επανέλθει με συγκεκριμένες προτάσεις και επί άλλων θεμάτων που ταλανίζουν τα εκατομμύρια ασφαλισμένων στη δύσκολη μνημονιακή περίοδο που διανύει η πολύπαθη χώρα μας.

Για την ΕΝΥΠΕΚΚ ο Πρόεδρος

Αλέξης Π. Μητρόπουλος

Πηγή: iskra.gr

Σάμπυ Μιωνής

Ως Ισραηλινός και Εβραίος, η Ιερουσαλήμ έχει μια ιδιαίτερη θέση στην καρδιά μου, όπως και στην καρδιά όλων των Εβραίων του κόσμου. Για κάποιους για λόγους θρησκευτικούς και για άλλους για λόγους ιστορικούς. Για τον εβραϊκό λαό, η Ιερουσαλήμ ήταν, είναι και θα είναι η αδιαμφισβήτητη πρωτεύουσα του Ισραήλ.

Γι’ αυτό και μας προκαλεί φρίκη όταν ένας ακροδεξιός πολιτικός προσπαθεί να ξεπλύνει τον αντισημιτισμό του αρθρογραφώντας υπέρ της μεταφοράς της πρεσβείας των ΗΠΑ στην ιερή αυτή πόλη. Ακόμα και για τον πιο αγαθό, είναι πολύ δύσκολο να πιστέψει ότι εν μέσω όλων των δυσκολιών και των έντονων πολιτικών αντιπαραθέσεων που διατρέχουν την ελληνική πολιτική ζωή, ξαφνικά ο Μάκης Βορίδης, με το γνωστό ρατσιστικό βιογραφικό και τις νεοναζιστικές σχέσεις, έχει την ακατανίκητη επιθυμία αλλά και τον χρόνο να ασχοληθεί με το θέμα της μεταφοράς της αμερικανικής πρεσβείας στο Ισραήλ στην Ιερουσαλήμ!

Φαίνεται ότι οι επικοινωνιολόγοι του Μάκη Βορίδη τού είπαν ότι με τις τόσο στενές σχέσεις που η Ελλάδα έχει συνάψει με το Ισραήλ, ο αντισημιτισμός δεν πουλάει πλέον και ότι πρέπει να βρει τρόπο να ξεχάσουν οι Εβραίοι το ποιος πραγματικά είναι.

Ομως, εμείς οι Εβραίοι δεν ξεχνούμε ποτέ. Γι’ αυτό άλλωστε γυρίσαμε στην πατρίδα μας ύστερα από 2.000 χρόνια διασποράς και γι’ αυτό κυνηγάμε ακόμα και τους τελευταίους εν ζωή ναζί, ακόμα και αν έχουν περάσει τα 100.

Δεν ξεχνάμε λοιπόν ότι ως μαθητής ο Βορίδης κυκλοφορούσε με το «Ο Αγών Μου» του Χίτλερ, ότι ίδρυσε τη νεοναζιστική, αντισημιτική οργάνωση «Ελεύθεροι Μαθητές», ότι ως φοιτητής ίδρυσε τη φασιστική οργάνωση «Φοιτητική Εναλλακτική», το ότι διαδέχθηκε τον Μιχαλολιάκο ως γραμματέας της Νεολαίας της χουντικής ΕΠΕΝ, ότι με μέντορα και καθοδηγητή τον Λεπέν ίδρυσε το ρατσιστικό κόμμα Ελληνικό Μέτωπο που είχε για σλόγκαν το ρατσιστικό «κόκκινη κάρτα στους μετανάστες», το ότι στις εθνικές εκλογές του 2000 ένωσε το κόμμα του με αυτό του αυτοαποκαλούμενου νεοναζί και αντισημίτη Κώστα Πλεύρη και ότι μπήκε στο ελληνικό Κοινοβούλιο με το αντισημιτικό κόμμα του Καρατζαφέρη, ο οποίος υποστήριζε ότι «τα χέρια του Εβραίου μυρίζουν αίμα» και ότι στην τρομοκρατική επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου δεν σκοτώθηκε κανένας Εβραίος γιατί όλοι τους είχαν ειδοποιηθεί να μην πάνε στη δουλειά τους…

Και φυσικά δεν ξεχνάμε την έντεχνη αμφισβήτησή του ως προς την αυθεντικότητα του ημερολογίου της Αννας Φρανκ.

Το ότι η προσπάθεια ξεπλύματος του Βορίδη έχει αρωγό την ιστορική εφημερίδα «Καθημερινή», σίγουρα θα ξάφνιασε πολλούς. Ομως εμένα δεν μου προκαλεί εντύπωση διότι ο διευθυντής της συγκεκριμένης εφημερίδας με είχε πάρει προσωπικά τηλέφωνο, στις 10 Νοεμβρίου του 2011, όταν η εβραϊκή κοινότητα της Γερμανίας είχε στείλει επιστολή διαμαρτυρίας στον Λουκά Παπαδήμο για την υπουργοποίηση του Βορίδη.

Μου είχε ζητήσει, «για το καλό της χώρας», να κάνω ό,τι μπορώ για να μην υπάρχουν τέτοιου είδους διαμαρτυρίες. Φυσικά και η απάντησή μου δεν του άρεσε καθόλου. Ομως η απάντησή μου τιμούσε τη μνήμη των έξι εκατομμυρίων θυμάτων του Ολοκαυτώματος και στη μνήμη αυτών, εμείς οι Εβραίοι, δεν ξεπλένουμε ρατσιστές και αντισημίτες.

Το κορυφαίο ατόπημα του Λουκά Παπαδήμου και ιδιαίτερα του Αντώνη Σαμαρά που εγκαινίασαν το «ξέπλυμα» του Βορίδη, θα το κρίνει η Ιστορία. Τις εφημερίδες και τους αρχισυντάκτες που προσπαθούν να ολοκληρώσουν το ξέπλυμα αυτό, ας τους κρίνουν οι αναγνώστες τους.

Το δε κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης θα πρέπει να σκεφτεί αν ο φιλελευθερισμός συνάδει με το βιογραφικό του Μάκη Βορίδη και αν η «βοριδοποίηση» του κόμματος είναι αυτή που επιτρέπει απαράδεκτα ρατσιστικά παραληρήματα σαν αυτό του βουλευτή Δαβάκη κατά των Ρομά συμπατριωτών μας. Αυτό που όμως είναι βέβαιο, είναι ότι ο εβραϊκός λαός δεν μοιράζει συγχωροχάρτια με αντάλλαγμα ανειλικρινή αρθρογραφία και όψιμες απόψεις προφανούς σκοπιμότητας.

*Με αφορμή το άρθρο του Μάκη Βορίδη στη χτεσινή «Καθημερινή» υπέρ της απόφασης Τραμπ για μεταφορά στην Ιερουσαλήμ της πρεσβείας των ΗΠΑ στο Ισραήλ

**Συν-επικεφαλής του Task Force for Antisemitism of the Jewish Agency, Τελ Αβίβ

Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών