Δημήτρης Σταμούλης

Μισθοί πείνας στους γιατρούς, νέα χαράτσια στους ασφαλισμένους

Η πολιτική των «ματωμένων» πλεονασμάτων «χτυπά» και το δικαίωμα στην δωρεάν πρωτοβάθμια ιατρική περίθαλψη με τον περιβόητο θεσμό του οικογενειακού γιατρού που επιχειρεί να επιβάλει η κυβέρνηση ως ένα από τα μνημονιακά προαπαιτούμενα. Διαφημίστηκε από το υπουργείο Υγείας ως «εκσυγχρονισμός», χωρίς ωστόσο να πείθει. Ελάχιστοι γιατροί έχουν συμβληθεί και χιλιάδες ασφαλισμένοι κινδυνεύουν να χάσουν τις δωρεάν παροχές τους.
Η κυβέρνηση προκειμένου να στηρίξει τα «πλεονάσματα» κόβει από όλες τις κοινωνικές δαπάνες και βέβαια και από την δημόσια Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας (ΠΦΥ), όπου το κράτος αποσύρεται όλο και περισσότερο από την όποια συμμετοχή του. Στο υπουργείο Υγείας προσπαθούν να πείσουν ότι «στηρίζουν» το δημόσιο σύστημα έναντι του ιδιωτικού. Ωστόσο αυτό αποτελεί μια μεγάλη απάτη.

Τι ισχύει σήμερα με την ΠΦΥ; Παρέχεται μέσω των αποψιλωμένων πρώην ΙΚΑ (νυν ΠΕΔΥ και αστικά Κέντρα Υγείας), των Κέντρων Υγείας στην περιφέρεια, των… άφαντων ΤΟΜΥ και των συμβεβλημένων ιδιωτών γιατρών. Ωστόσο ήδη αυτή η δημόσια ΠΦΥ «καρκινοβατεί». Όπως εξηγεί στο Πριν ο Σ. Καλιαμπάκος, μέλος ΔΣ του ΙΣΑ, στο πρώην ΙΚΑ οι 2.500 απολυμένοι γιατροί -από τον Άδ. Γεωργιάδη και την προηγούμενη συγκυβέρνηση ΝΔ/ΠΑΣΟΚ- ουδέποτε επαναπροσλήφθηκαν και τα κενά γιγαντώθηκαν. Στις ΤΟΜΥ, οι θέσεις γιατρών είναι καλυμμένες μόλις κατά το 1/3, ενώ δεν υπάρχει η απαιτούμενη υποδομή. Στους συμβεβλημένους γιατρούς καταργούνται οι παλιές συμβάσεις και καλούνται να υπογράψουν νέες με μνημονιακούς όρους. Σύμφωνα με τον Σ. Καλιαμπάκο, «η αμοιβή που προτείνεται από την κυβέρνηση είναι μόλις 1.700 ευρώ μεικτά, και εάν αφαιρεθούν φόροι και ασφαλιστικές εισφορές απομένουν περίπου 250 ευρώ! Δεν είναι λοιπόν τυχαίο ότι στην πρόκληση του υπουργείου έχουν ανταποκριθεί ελάχιστοι γιατροί».

Έτσι η κυβέρνηση επιχείρησε έναν αντιδραστικό ελιγμό. Πρότεινε οι συμβεβλημένοι γιατροί να δέχονται για 4 ώρες την ημέρα τους ασθενείς, 20 ώρες την εβδομάδα, και μέχρι 16 επισκέψεις εντός 4ώρου. Μετά τη συμπλήρωσή τους, οι ασθενείς που θα έπονται, θα πληρώνουν οι ίδιοι την επίσκεψη, όπως και όσοι τον επισκέπτονται εκτός 4ώρου. Ούτε όμως αυτό το «τυράκι» δε φαίνεται να πείθει τους γιατρούς.

Όμως και για τους ασφαλισμένους προκύπτουν σοβαρά προβλήματα. Ο οικογενειακός ιατρός (παθολόγος, γενικός γιατρός ή παιδίατρος) που αντιστοιχεί στην περιοχή του κάθε ασφαλισμένου θα έχει την αποκλειστική δυνατότητα να παραπέμπει τον ασφαλισμένο σε άλλη ειδικότητα, χωρίς ο τελευταίος να έχει δικαίωμα επιλογής γιατρού! Σε διαφορετική περίπτωση θα χάνει τη δωρεάν επίσκεψη και θα πληρώνει από την τσέπη του.

Πάντως, παρά τον ωμό εκβιασμό του υπουργείου Υγείας που διαμήνυσε ότι καταργεί στις 30/7 τις παλιές συμβάσεις και όποιοι γιατροί δεν υπογράψουν θα πεταχτούν εκτός συστήματος, με πιθανές δραματικές συνέπειες επαγγελματικής επιβίωσης, η ανταπόκριση είναι πολύ περιορισμένη. Σε μεγάλες και πυκνοκατοικημένες περιοχές της Αττικής (Περιστέρι κ.α.) οι γιατροί που έχουν εγγραφεί στο σύστημα είναι λιγότεροι από 10! Από τις 953 θέσεις για οικογενειακούς γιατρούς που προβλέπονταν στην Αττική, μόλις 46 γιατροί τοποθετήθηκαν. Σε ό,τι αφορά τη σύναψη συμβάσεων με τον ΕΟΠΥΥ, από τους 1.900 ήδη συμβεβλημένους με τον Οργανισμό παθολόγους και γενικούς γιατρούς, λιγότεροι από 500 επιθυμούν να συμβληθούν ως οικογενειακοί ιατροί. Σε ολόκληρους νομούς, όπως Τρίκαλα και Καρδίτσα, κανένας γιατρός δεν έχει αποφασίσει να εγγραφεί στο σύστημα.

Το γεγονός ότι σύμφωνα με το υπουργείο κάθε οικογενειακός γιατρός που θα έχει υπό την ευθύνη του έως και 2.250 ασθενείς (!) θα αμείβεται κατά μέσο όρο με… 70 λεπτά ανά ασθενή, δείχνει και το πού μπορεί να φτάσει η πολιτική της διάλυσης της δημόσιας υγείας και της άγριας λιτότητας.
Η πολιτική που λανσάρει η κυβέρνηση και οι υπουργοί της Α. Ξανθός και Π. Πολάκης, όχι μόνο «καινοτόμα» δεν είναι, αλλά άθλιο κακέκτυπο του αγγλικού συστήματος που στη Βρετανία παραπαίει. Το λεγόμενο gatekeeping θα μετατρέψει τους παθολόγους σε διεκπεραιωτές, οι οποίοι δε θα έχουν το χρόνο και τη δυνατότητα για μια σωστή εξέταση, παρά μόνο θα καταλήξουν να μοιράζουν παραπεμπτικά για άλλες ειδικότητες. Οι ασφαλισμένοι θα πληρώνουν όλο και πιο πολλά από την τσέπη τους, με αποτέλεσμα αυτή η πολιτική να ενισχύει στην πράξη την ιδιωτική υγεία.

Όπως τονίζει ο Σ. Καλιαμπάκος, «απέναντι σε αυτή την πολιτική δεν μπορεί παρά να αντιταχθεί η ανατροπή των πλεονασμάτων που διαλύουν την δημόσια υγεία και η ελεύθερη πρόσβαση τόσο των ασφαλισμένων σε ποιοτική δημόσια ιατρική και φαρμακευτική περίθαλψη όσο και των γιατρών στο σύστημα ΠΦΥ με αμοιβές που θα σπάνε τα ασφυκτικά όρια της λιτότητας και των μνημονίων».

πηγη: prin.gr

Για μια ακόμα φορά, μπροστά σε δεκάδες απανθρακωμένους ανθρώπους και σε τεράστιες καταστροφές σε περιοχές της Αττικής, άρχισε να δουλεύει ο μηχανισμός της προπαγάνδας, που έχει ως σκοπό να συγκαλύψει τις χρόνιες κυβερνητικές ευθύνες για την εγκατάλειψη του δάσους και των δασικών εκτάσεων.

Από την πρώτη κιόλας στιγμή, ο αρμόδιος υπουργός Τόσκας δήλωσε ότι «δεν είναι και τόσο αθώες αυτές οι πυρκαγιές». Τα παπαγαλάκια πήραν αμέσως το μήνυμα κι άρχισαν να μιλούν για εμπρηστές. Από το Μόσταρ της Βοσνίας, όπου βρισκόταν, ο Τσίπρας έριξε νέα καύσιμα στη μηχανή της αποπροσανατολιστικής προπαγάνδας: «Το γεγονός ότι εκδηλώνονται ταυτόχρονα παράλληλες εστίες ανατολικά και δυτικά μας προβληματίζει». Το βράδυ, που επέστρεψε στην Αθήνα, πέταξε την παπάρα για «ασύμμετρο φαινόμενο», που παραπέμπει σε δράση με σκοπό την πολιτική αποσταθεροποίηση. Στη σύσκεψη που έγινε στο Μαξίμου, μάλιστα, φώναξαν και τον διοικητή της ΕΥΠ/ΚΥΠ Ρουμπάτη, για να υποδηλώσουν ότι ερευνούν και στην κατεύθυνση «ξένων πρακτόρων».

Στο τέλος, όταν κατάλαβαν ότι αυτά δεν πιάνουν, το έριξαν στην… ασυμμετρία του φυσικού φαινόμενου, των δυνατών ανέμων που έπνεαν τη συγκεκριμένη μέρα. Ολη η προπαγάνδα τους απέβλεπε στη συγκάλυψη των κυβερνητικών ευθυνών, που φτάνουν μέχρι τον πρωθυπουργό, στη συγκάλυψη των διαχρονικών ευθυνών ενός κράτους που αδιαφορεί για τη συστηματική καταστροφή του δασικού πλούτου της χώρας. Τώρα που η καταστροφή δεν περιορίστηκε στο δασικό πλούτο, δεν περιορίστηκε στην καταστροφή σπιτιών, αλλά σκότωσε τόσο κόσμο, άνδρες, γυναίκες, παιδιά, ηλικιωμένους, πρέπει και η προπαγάνδα τους να γίνει πιο έντονη, πιο σύνθετη, πιο μπερδεμένη, για να μπερδέψει τον κόσμο.

Εδώ και χρόνια κραυγάζουμε ότι οι δασικές πυρκαγιές ούτε «ασύμμετρο φαινόμενο» είναι ούτε έργο εμπρηστών. Στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων οφείλονται στα καλώδια της ΔΕΗ, που διατρέχουν τα δάση και τις δασικές εκτάσεις, στους πυλώνες της ΔΕΗ που είναι εγκαταστημένοι μέσα σε δάση και δασικές εκτάσεις και δεν καθαρίζονται (για λόγους αύξησης των κερδών της ΔΕΗ), οφείλονται στις χιλιάδες αδέσποτες χωματερές που βρίσκονται μέσα σε δάση. Οφείλονται, τέλος, στην εύφλεκτη ύλη με την οποία είναι πλημυρισμένα τα δάση. Ξεραμένα δέντρα, ξεραμένα χόρτα, σπασμένα κλαδιά συσσωρεύονται στα δάση και τις δασικές εκτάσεις, καθώς από το 2009 οι προσλήψεις δασεργατών, που είναι απαραίτητοι για μια σειρά ουσιαστικών εργασιών μέσα στα δάση, σταμάτησαν.

Σε μια ολόκληρη δεκαετία (2009-2018) προσελήφθησαν μερικές εκατοντάδες δασεργάτες το 2009, το 2010 και το 2014, ενώ τα υπόλοιπα εφτά χρόνια δεν προσελήφθη κανένας! Ετσι, τα δάση αφέθηκαν στην τύχη τους, ανοχύρωτα στις καταστροφικές συνέπειες των πυρκαγιών, που ήταν επόμενο να προκληθούν, αφού τους καλοκαιρινούς μήνες «βράζει ο τόπος». Οταν η δασική πυρκαγιά εκδηλώνεταικοντά σε κατοικημένη περιοχή, φτάνουμε και σε θανάτους, όπως έγινε το 2007 στην Ηλεία και τώρα στην Αττική.Για την εκατόμβη των νεκρών, πέρα από την ίδια την πυρκαγιά και τη γρήγορη εξάπλωσή της, που οφείλονται –όπως είπαμε- στην πλήρη εγκατάλειψη των δασών, φταίει και η ανικανότητα του μηχανισμού καταστολής πυρκαγιών, ο οποίος συγκροτείται επίσης με βάση το όσο το δυνατόν μικρότερο λειτουργικό κόστος και όχι την προστασία του δάσους, των οικιστικών ιστών και των ανθρώπων.

Για όλα αυτά γράφουμε σε διπλανές στήλες. Εδώ θα εστιάσουμε στο σκέλος της δασοπροστασίας, που αποτελεί το θεμέλιο για την αντιμετώπιση των δασικών πυρκαγιών, αφού μόνο αυτή μπορεί να εξασφαλίσει την εκδήλωση όσο γίνεται λιγότερων δασικών πυρκαγιών, αλλά και τον περιορισμό του καταστροφικού έργου όσων εκδηλώνονται.

Εγκατάλειψη

Το 2009, προσελήφθησαν μόλις 1.150 εποχιακοί εργάτες, με οκτάμηνες και τρίμηνες συμβάσεις. Το 2010, ο αριθμός των προσληφθέντων δασεργατών μειώθηκε στους 695 (447 με συμβάσεις οκτάμηνης διάρκειας και 248 τρίμηνης διάρκειας). Μιλάμε για προσλήψεις της πλάκας καθώς -παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των δασεργατών- ελάχιστα πράγματα μπορούσαν να γίνουν στα δάση και τις δασικές εκτάσεις. Πρέπει μάλιστα να σημειωθεί ότι οι προσλήψεις αυτές γίνονταν σε τέτοιο χρόνο που εξ αντικειμένου ελάχιστα πράγματα μπορούσαν να γίνουν στα δάση για την προστασία και την ανάπτυξή τους.

Το 2011 και το 2012, δεν έγινε καμία πρόσληψη δασεργάτη! Το 2013, η Γενική Διεύθυνση Ανάπτυξης και Προστασίας Δασών και Αγροπεριβάλλοντος εισηγήθηκε την πρόσληψη 201 δασεργατών οκτάμηνης θητείας και 112 τρίμηνης θητείας. Η κυβέρνηση των Σαμαροβενιζέλων ενέκρινε την πρόσληψη 198 δασεργατών οκτάμηνης θητείας και 53 τρίμηνης θητείας, όχι όμως για το 2013 αλλά για το 2014!

Επαναλαμβάνουμε ότι επρόκειτο για προσλήψεις της πλάκας. Αυτοί οι δασεργάτες δεν μπορούσαν να διεκπεραιώσουν ούτε ένα μίνιμουμ εργασιών προστασίας και ανάπτυξης των δασών και των δασικών εκτάσεων. Μετά, ήρθε η κυβέρνηση των Τσιπροκαμμένων και το τερμάτισε,αποφασίζοντας να μην προσλάβει ούτε έναν δασεργάτη την τετραετία που διαχειρίζεται το ελληνικό κράτος(2015-2018)! Ετσι, η απόλυτη εγκατάλειψη των δασών και των δασικών εκτάσεων είχε τη δική της συμβολή στο… υπερπλεόνασμα, για το οποίο τόσο καμαρώνουν ο Τσίπρας, ο Τσακαλώτος, ο Τζανακόπουλος και οι υπόλοιποι συριζαίοι.

Σε μια ολόκληρη δεκαετία, 2009-2018, διαπιστώνουμε ότι προσελήφθησαν μόνο 2.096 δασεργάτες, όχι όλοι οκτάμηνης διάρκειας, ενώ χρειάζονται δεκάδες χιλιάδες δασεργάτες, όχι μερικής αλλάπλήρους απασχόλησης,και δεκάδες εκατομμύρια ευρώ κρατική χρηματοδότηση κάθε χρόνο, προκειμένου να προστατευθεί και να αναπτυχθεί ο δασικός πλούτος της χώρας, ο τόσο απαραίτητος για τη ζωή του ελληνικού λαού.

Μετά από τέσσερα χρόνια μηδενικών προσλήψεων δασεργατών, οι Τσιπροκαμμένοι έβαλαν μπροστά άλλη «φάμπρικα». Τον Μάρτη του 2018, οι υπουργοί Εργασίας και Περιβάλλοντος ανακοίνωσαν –με τα γνωστά ταρατατζούμ που συνηθίζουν οι συριζαίοι- την έναρξη ενός προγράμματος «κοινωνικής εργασίας», στο πλαίσιο του οποίου θα προσλαμβάνονταν 5.000 εργαζόμενοι (οφελούμενοι, όπως τους ονομάζουν). Θ’ αναφερθούμε παρακάτω σ’ αυτό το πρόγραμμα, αφού προηγουμένως δούμε τι ποσά εγκρίθηκαν από τον κρατικό προϋπολογισμό για τις 53 Διευθύνσεις Δασών, με προορισμό την ανάπτυξη και προστασία των δασών.

Στις 10 Ιούνη του 2015, ο αναπληρωτής υπουργός ενέκρινε 1.843.000 ευρώ για 53 Διευθύνσεις, για εργασίες προστασίας και ανάπτυξης των δασών, και 500.000 ευρώ σε 17 Διευθύνσεις Δασών για να γίνουν δασικές μελέτες. Τι εργασίες να γίνουν, όμως, όταν το 2015 δεν έγιναν προσλήψεις έμπειρων δασεργατών, ενώ το προσωπικό των Διευθύνσεων Δασών και των Δασαρχείων είναι λειψό και δε φτάνει για να καλύψει ούτε τις υπόλοιπες αρμοδιότητές τους;

Κι ακόμα: όταν το κονδύλι εγκρίνεται στις 10 Ιούνη, οι εργασίες στις Διευθύνσεις Δασών δεν αρχίζουν την επόμενη μέρα. Ομως, οι εργασίες ανάπτυξης και προστασίας των δασών πρέπει να γίνονται το δίμηνο Φλεβάρη-Μάρτη και όχι τους καλοκαιρινούς μήνες, όπως έχει επικρατήσει να γίνεται με την πολιτική χρηματοδότησης των Διευθύνσεων Δασών για εργασίες ανάπτυξης και προστασίας των δασών, που γίνεται απ’ όλες τις κυβερνήσεις.

Η ίδια πολιτική συνεχίστηκε και τα επόμενα τρία χρόνια. Στις 25 Απρίλη του 2016 εγκρίθηκαν 1.854.800 ευρώ, στις 9 Μάη του 2017 1.617.140 ευρώ και στις 24 Απρίλη του 2018 1.635.500 ευρώ. Τα ποσά που διατέθηκαν ήταν πενιχρά, ενώ δεν προσελήφθησαν έμπειροι δασεργάτες για να εκτελέσουν τις εργασίες που μπορούν να γίνουν έστω μ’ αυτά τα κονδύλια!

Για να υπάρχει ένα μέτρο σύγκρισης, παραθέτουμε τα κονδύλια που είχαν ζητήσει οι Διευθύνσεις Δασών για εργασίες προστασίας και ανάπτυξης των δασών τις ίδιες χρονιές. Το 2016 είχαν ζητήσει 14,945 εκατ. ευρώ, το 2017 14,779 εκατ. και το 2018 15,448 εκατ. ευρώ. Η απόκλιση ανάμεσα στα κονδύλια που ζήτησαν οι Διευθύνσεις Δασών και σ’ αυτά που εγκρίθηκαν είναι τεράστια. Αθροιστικά για την τριετία 2016-2018 οι Διευθύνσεις Δασών ζήτησαν 45,172 εκατ. ευρώ και εγκρίθηκαν 5,107 εκατ. ευρώ. Δηλαδή, ποσοστό μόλις 11%! Οπως καταλαβαίνετε, για να γίνουν αυτές οι απαραίτητες εργασίες δασοπροστασίας απαιτούνται πολλοί δασεργάτες, με πλήρη και όχι μερική απασχόληση, που θα δουλέψουν εντατικά το δίμηνο Φλεβάρη-Μάρτη και όχι το καλοκαίρι. (Δείτε εδώ, εδώ και εδώ τις προτάσεις των Διευθύνσεων Δασών).

Κοροϊδία

Στόχος του περιβόητου προγράμματος «κοινωνικής εργασίας» δεν είναι η ανάπτυξη και προστασία των δασών, αλλά η πρόσληψη 5.066 ανέργων με συμβάσεις οκτάμηνης διάρκειας. Αυτό ομολογείται στην Κοινή Υπουργική Απόφαση, με την οποία εγκρίθηκε το πρόγραμμα:

«Αρθρο 1.2. Η παρούσα δράση είναι οκτάμηνης διάρκειας και χρηματοδοτείται από τον προϋπολογισμό του ΟΑΕΔ. Η παρούσα δράση απευθύνεται στις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις των Περιφερειών της χώρας.

Αρθρο 1.3 Η δράση αυτή αποσκοπεί:
α) στην επανασύνδεση των μακροχρονίως ανέργων και ευάλωτων ομάδων με την αγορά εργασίας, β) στη βελτίωση της οικονομικής κατάστασης  των ανέργων, γ) στην κάλυψη κοινωνικών αναγκών, δ) στην σύζευξη των παραγωγικών ικανοτήτων των ανέργων με τις ανάγκες της τοπικής κοινωνίας και ε) στην προστασία των δασικών οικοσυστημάτων από τις πυρκαγιές  και την γενικότερη προστασία τους για αειφορική παροχή οικοσυστημικών υπηρεσιών»(η έμφαση δική μας).

Σύμφωνα με τους εμπνευστές του προγράμματος, λοιπόν, πρώτιστος στόχος είναι η απασχόληση ανέργων για οκτώ μήνες, για τη στατιστική μείωση της ανεργίας, και όχι η πρόσληψη δασεργατών για τη δασοπροστασία. Η τελευταία μπαίνει (μόνο στα χαρτιά) ως πέμπτος στόχος για λόγους δημαγωγίας. Αν ανατρέξουμε στον τελικό πίνακα επιτυχόντων, θα διαπιστώσουμε ότι οι «Ειδικοί Δασικής προστασίας ΔΕ» (προφανώς οι έμπειροι δασεργάτες) είναι μόλις το 13%!Αυτό επιβεβαιώνει το ότι πρώτιστος στόχος δεν είναι η δασοπροστασία, αλλά η απασχόληση ανέργων για ένα διάστημα οχτώ μηνών, για να ‘χουν να λένε οι Τσιπροκαμμένοιότι μειώνουν την ανεργία. Με τόσο χαμηλό ποσοστό έμπειρων δασεργατών, που μάλιστα άρχισαν να τους προσλαμβάνουν τα Δασαρχεία από τις 20 Ιούλη του 2018 και για διάστημα οκτώ μηνών, με πενιχρή κρατική χρηματοδότηση και με μισθούς των 490 και των 410 ευρώ το μήνα, έχουμε να κάνουμε με καθαρή κοροϊδία. Ελάχιστα (για να μην πούμε τίποτα) μπορούν να γίνουν για την προστασία και ανάπτυξη των δασών, μετά μάλιστα από τόσα χρόνια πλήρους εγκατάλειψης.

Τέτοιες καταστροφικές πυρκαγιές, με μεγάλες επιπτώσεις στο δάσος, αλλά και με κόστος σε ανθρώπινες ζωές, θα επαναληφθούν. Ολες οι κυβερνήσεις έχουν βάλει στο στόχαστρο το δασικό πλούτο της χώρας, ελαχιστοποιώντας την κρατική χρηματοδότηση για την προστασία και την ανάπτυξη των δασών και «μπασταρδεύοντας» τη δασική νομοθεσία με στόχο τημαζική νομιμοποίηση των καταπατητών που κατασκεύασαν βίλες και εξοχικά.

Είναι χαρακτηριστικό το σκάνδαλο των περιβόητων «οικιστικών πυκνώσεων», που ενόψει της εκατόμβης των νεκρών και των τεράστιων καταστροφών στην Αττική αποκτά δραματική επικαιρότητα. Ενα σκάνδαλο που πρέπει να επισημανθεί ότι αποτελεί τμήμα του γενικότερου σκανδάλου της νομιμοποίησης καταπατημένων εκτάσεων (ακόμα και σε εθνικούς δρυμούς, σε πάρκα και άλση και σε υδροβιότοπους), που εκτελεί μεθοδικά η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, συνεχίζοντας το δασοκτόνο έργο των προκατόχων της. Γι’ αυτό το σκάνδαλο έχουμε γράψει πολλές φορές τα τελευταία δυο χρόνια (δείτε ενδεικτικά).

Οι Οικιστικές Πυκνώσεις δεν είναι παρά ο καλλολογικός ορισμός για τις παράνομες βίλες και κατοικίες μέσα σε δάση και δασικές εκτάσεις. Κατά της Υπουργικής Απόφασης με την οποία επιχειρείται η νομιμοποίηση των Οικιστικών Πυκνώσεων προσέφυγε η ΠΕΔΔΥ (Πανελλήνια Ενωση Δασολόγων Δημοσίων Υπαλλήλων). Της υπόθεσης επιλήφθηκε αρχικά το Ε’ Τμήμα του ΣτΕ (πενταμελής σύνθεση), το οποίο με την απόφασή του 1977/2017 έκρινε ότι η υπουργική απόφαση με την οποία επιχειρείται η νομιμοποίηση των Οικιστικών Πυκνώσεων είναι αντισυνταγματική. Η υπόθεση παραπέμφθηκε στην Ολομέλεια του ΣτΕ, ενώπιον της οποίας η νομική σύμβουλος του ΥΠΕΝ κατέθεσε αίτημα αναβολής, με τον ψευδέστατο ισχυρισμό ότι εκκρεμεί το πόρισμα ομάδας εργασίας «με έργο το σχέδιο νομοθετικής ρύθμισης για την περιβαλλοντική και πολεοδομική διαχείριση των περιοχών οικιστικών πυκνώσεων». Η θητεία αυτής της ομάδας εργασίας είχε ήδη λήξει, όμως το ΣτΕ ανέβαλε την εκδίκαση της υπόθεσης και μόνο μετά την αποκάλυψη του ψεύδους από εμάς, η πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΝ εξέδωσε ετεροχρονισμένη παράταση της θητείας της ομάδας εργασίας, σε προφανή συνεννόηση με το ΣτΕ (δείτε εδώ, εδώ και εδώ).

Τα δάση καίγονται λόγω της εγκατάλειψης. Οικισμοί μέσα στα δάση καίγονται και θρηνούμε ανθρώπινες ζωές. Τι θα κάνει η Ολομέλεια του ΣτΕ στις 21 Σεπτέμβρη; Θα τελειώσει οριστικά αυτό το σκάνδαλο, κρίνοντας αντισυνταγματική την Υπουργική Απόφαση για τις Οικιστικές Πυκνώσεις, ή θα δώσει μια ακόμα αναβολή, επειδή αυτό εξυπηρετεί τα ψηφοθηρικά σχέδια των συριζαίων, που κλείνουν το μάτι στους καταπατητές ότι θα τους νομιμοποιήσουν τις βίλες και τα εξοχικά μέσα στα δάση;

Πηγή: «ΚΟΝΤΡΑ»

Σε καταγγελίες-σοκ, που αποτυπώνουν τη «σαπίλα» ενός συστήματος, το οποίο μετατρέποντας σε εμπόρευμα τη γη, δεν διστάζει να απειλήσει, να «λαδώσει» και να εκβιάσει προκειμένου να «νομιμοποιήσει» και να γιγαντώσει τα κέρδη του, προχώρησε η πρώην Ειδική Γραμματέας Επιθεωρητών Περιβάλλοντος Μαργαρίτα Καραβασίλη, μιλώντας στον ραδιοσταθμό Realfm 97,8.

H πρώην δημόσια υπάλληλος, αποκάλυψε τις κάθε λογής «πιέσεις» που ασκήθηκαν προκειμένου οι οικισμός «Μάτι» να μπει στο σχέδιο…

“Δυστυχώς το κράτος είναι ‘λαδωμένο’, όλες οι αρμόδιες υπηρεσίες δυστυχώς. Εγώ το 1992, εάν είχα υποχωρήσει και είχα βάλει τη γραμμή λίγο πιο εκεί για να εντάξω κάποια ‘φιλέτα’, θα ήμουν τώρα με περιουσία. Αυτό γινόταν, θα πάρεις οικόπεδο και θα μοσχοπουλήσεις, βάλε τη γραμμή πιο εκεί, αυτές ήταν οι πιέσεις. Το έχω δεχτεί επανειλημμένα αυτό. Έκανα το γενικό πολεοδομικό Κηφισιάς, αντίστοιχες οι πιέσεις. Κάποιοι κρατούσαν Θερμοπύλες κάποιοι δεν το έκαναν, κάποιοι άρχισαν να ξεχειλώνουν τα πράγματα και μετά άρχισαν οι νόμοι να ξεχειλώνουν, παράθυρα και πόρτες για να μπορεί ο καθένας το αυθαίρετο του να το νομιμοποιήσει. Αυτό γίνεται συνέχεια, ποτέ δεν υπήρξε πολιτική βούληση.Ποτέ δεν θα υπάρξει όσο το σύστημα στηρίζεται στην ψηφοθηρία.” τόνισε η Αρχιτέκτων-Πολεοδόμος, αναφερόμενη στην εκπόνηση του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου του Δήμου Νέας Μάκρης, στον οποίο ανήκει διοικητικά και η πληγείσα περιοχή στο Μάτι.

“Ο δήμος της Νέας Μάκρης ήταν ένας από αυτούς τους δήμους που είχε ανάπτυξη από την εποχή του 80 – 90 και έπρεπε να μπουν κανόνες. Ο πολεοδομικός σχεδιασμός και η νομοθεσία έδιναν ακριβώς αυτά που πρέπει να προβλέψει κανείς προκειμένου να εξασφαλίσει βιώσιμους οικισμούς, ασφαλείς οικισμούς. Ολοκληρώθηκε το γενικό πολεοδομικό περίπου το 1992, από εμένα την ίδια, σε μία περιοχή που το 80% ήταν δασική, που σημαίνει ότι βάσει της νομοθεσίας δεν μπορούσαν να μπουν στο σχέδιο. Ένας από αυτούς ήταν και η περιοχή στο Μάτι, στα όρια δηλαδή με τον δήμο Ραφήνας” είπε η κ. Καραβασίλη.

“Αυτή η περιοχή δεν μπήκε ποτέ στο σχέδιο, παρά το γεγονός ότι μετά το 1992 ακολούθησαν και πολεοδομικές μελέτες, έγιναν αρκετές τροποποιήσεις στον σχεδιασμό με στόχο να μπει στο σχέδιο και το υπόλοιπο κομμάτι. Με πιέσεις μεγάλων που είχαν συμφέροντα πάνω στη γη. Εγώ είχα δεχτεί απίστευτες πιέσεις για να βάλω στο σχέδιο κάτι που θα έπεφτε έτσι και αλλιώς από το ΣτΕ το οποίο ήταν ο τελικός νομοθέτης. Το Μάτι ανήκει στον δήμο Νέας Μάκρης, που σημαίνει ότι αυτό το κομμάτι δεν μπορούσε ποτέ να μπει στο σχέδιο. Ήταν στο γενικό πολεοδομικό ως προστατευόμενη περιοχή, δασική έκταση” πρόσθεσε.

“Από το 2006 – 2008 άρχισαν ξανά οι πιέσεις σε μία περιοχή που είχε ήδη οικοδομηθεί πάρα πολύ έντονα με τα γνωστά αυθαίρετα, ταυτόχρονα η οικοδόμηση είχε φτάσει μέχρι την παραλία έχοντας κλείσει είτε με κατοικίες, είτε με κέντρα, είτε με ξενοδοχεία την παραλία σε όλο το μήκος. Στην περιοχή στο Μάτι, που έγινε η τραγωδία, από ότι φαίνεται δεν υπήρχε καμία διέξοδος προς την παραλία γιατί είχαν γίνει μάντρες” σημείωσε χαρακτηριστικά η πρώην Ειδική Γραμματέας.

*Πηγή: enikos.gr -real.gr

Οι βραβεύσεις, οι παρασημοφορήσεις και οι τιμητικές εκδηλώσεις στους μεγαλοσχήμονες του μεγάλου κεφαλαίου και ιδιαίτερα του εφοπλιστικού λόμπι, την τελευταία περίοδο έχουν λάβει διαστάσεις κοινωνικής και πολιτικής πρόκλησης.

Πράγματι το διάστημα αυτό, ξεκινώντας από τον Πρωθυπουργό στα εγκαίνια του Ιδρύματος Νιάρχου, ο οποίος τους ανακήρυξε σε εθνικούς ευεργέτες, πιο πρόσφατα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας παρασημοφόρησε τον μεγαλοεφοπλιστή Παναγιώτη Λασκαρίδη αποδίδοντάς του το ανώτερο μετάλλιο του Ταξιάρχη του τάγματος της τιμής.

Ανάλογη εκδήλωση έγινε στον Πειραιά από το Επαγγελματικό Βιοτεχνικό Επιμελητήριο για τον εφοπλιστή Βαγγέλη Μαρινάκη. Αντίστοιχες τιμητικές εκδηλώσεις και παρασημοφορήσεις έχουν γίνει σε εφοπλιστές όπως Π. Τσάκο, Θ. Βενιάμη ενώ αμέτρητες είναι οι τιμητικές διακρίσεις που έχει δεχθεί έως τώρα η κυρία Μαριάννα Βαρδινογιάννη..... Άλλοι για την προσφορά στον τόπο, στην κοινωνία, στη ναυτιλία, στην υγεία στο Πολεμικό Ναυτικό και στο Λιμενικό σώμα....

Το αστικό πολιτικό σύστημα και οι εκπρόσωποί του σε αγαστή συνεργασία με τους "εθνικούς ευεργέτες" έχουν βαλθεί να επιβεβαιώσουν τα λεγόμενα του Μακιαβέλι όπου στο βιβλίο του «Ο ηγεμόνας» αναφέρει ότι «το καλό πρέπει να το κάνεις με δόσεις για να σε θυμούνται και να σε ευγνωμονούν, το δε κακό πρέπει να το κάνεις γρήγορα, δραστικά και αποφασιστικά».... Αυτό ακριβώς έκανε το εφοπλιστικό κεφάλαιο το 2006 με την τότε κυβέρνηση της Ν.Δ όταν σε ένα βράδυ τροποποίησαν για πολλοστή φορά τις εγκριτικές πράξεις, κατήργησαν πάνω από 4000 Ναυτεργάτες και τους καταδίκασαν σε μαζική ανεργία….

Διανύουμε μία περίοδο που στη χώρα μας για τα λαϊκά στρώματα έχουν συσσωρευτεί τα συντρίμμια και τα αποκαΐδια μίας τεράστιας κοινωνικής καταστροφής, αποτέλεσμα μιας βάρβαρης ταξικής πολιτικής, μιας βίαιης αναδιανομής του πλούτου υπέρ της ισχυρής οικονομικής ελίτ με μέτρα που ωφελούν τα μέγιστα το μεγάλο κεφάλαιο και τα οποία οδηγούν την λαϊκή πλειοψηφία στην φτώχεια, στην εξαθλίωση και στην κοινωνική περιθωριοποίηση.

Η εκτίναξη της ανεργίας σε ιστορικά υψηλά για την χώρα και την Ευρώπη επίπεδα επί μία συνεχόμενη 9ετία, η διόγκωση των ελαστικών μορφών εργασίας, το τσάκισμα των εργασιακών δικαιωμάτων, η ουσιαστική κατάργηση των Σ.Σ.Ε, η διαμόρφωση μισθών 400-500 ευρώ και η φοροεπιδρομή στα μόνιμα φορολογικά υποζύγια, τα λαϊκά στρώματα, αλλά και πλήθος μέτρων και πολιτικών ενίσχυσης των προνομίων του μεγάλου κεφαλαίου, οδήγησαν στο κοινωνικό φαινόμενο ο μισός και πλέον πληθυσμός της χώρας μας να αγγίζει ή να ξεπερνάει τα όρια της φτώχειας ενώ την ίδια στιγμή τα κέρδη του μεγάλου κεφαλαίου αυξάνονται, και ιδιαίτερα στη ναυτιλία, με εντυπωσιακούς ρυθμούς.

Μέσα σε αυτό το εφιαλτικό κοινωνικό σκηνικό εμφανίζεται η φιλανθρωπία των εφοπλιστών σε ρόλο κοινωνικού παρηγορητή με το πρόσωπο του σύγχρονου Ιανού, υποτίθεται για να καλύψουν κοινωνικά τραύματα…..

Από τη μία οι εφοπλιστές επιβάλουν τον διωγμό του 80% των ελλήνων Ναυτεργατών από τα πλοία ελληνικής σημαίας και με τον τρόπο αυτό δημιούργησαν μία σύγχρονη εργατική γαλέρα στα πλοία τους, στα οποία επικρατεί η χαμηλόμισθη και ανασφάλιστη εργασία, παράλληλα ενίσχυσαν και διεύρυναν τα προνόμιά τους και από την άλλη επιχειρούν με αγαθοεργίες να επιδείξουν ένα ανθρώπινο πρόσωπο….

Με άλλα λόγια αυτοί που δημιουργούν την ανεργία, την φτώχεια, την ανισότητα έρχονται στην συνέχεια να πετάξουν το ξεροκόμματο της φιλανθρωπίας που με τον τρόπο τους το μετατρέπουν σε ένα εξαίρετο επικοινωνιακό παιχνίδι!!!

Το αποκρουστικό πρόσωπο των αστών και των πολιτικών εκπροσώπων τους για το πώς εννοούν την φιλανθρωπία το έδειξαν.

Στην δεκαετία του 1920 όταν η χώρα μας και κυρίως η Αθήνα είχαν γεμίσει σακάτηδες και αναπήρους από τους πολέμους 1912 – 1922 που ζητιάνευαν για να επιβιώσουν δείχνοντας τα κομμένα χέρια και πόδια τους ή και τα παραμορφωμένα πρόσωπά τους.

Το κράτος τους έδωσε ένα τενεκεδένιο παράσημο που δεν τρώγονταν…. Το 1931 δημιουργήθηκε η φιλανθρωπική εταιρεία Αθηνών από αστούς της εποχής, οι οποίοι επέβαλαν, προκειμένου να καθαρίσει η πόλη από τις δυσάρεστες εικόνες των αναπήρων, να φτιαχτούν ιδρύματα για να τους βάλουν μέσα….

Για να επανέλθουμε στον χώρο της Ναυτιλίας, στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο όταν οι Ναυτεργάτες με κινητήρια δύναμη την ηρωική ΟΕΝΟ έδιναν την μάχη στους ωκεανούς για τις συμμαχικές δυνάμεις με σύνθημα «όλα τα πλοία εν κινήσει», αυτοί εγκατέλειψαν άρον – άρον την χώρα αναζητώντας την ασφάλεια την δική τους και των οικογενειών τους στο Λονδίνο και στην Νέα Υόρκη….

Από εκείνη την εποχή εγκαινίασαν το θεάρεστο έργο της φιλανθρωπίας…. Από την μια είχαμε χιλιάδες νεκρούς Ναυτεργάτες και πολλούς περισσότερους σακατεμένους Ναυτεργάτες που έπεσαν θύματα στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο στα σαπιοκάραβά τους αλλά αυτοί έπαιρναν γενναίες αποζημιώσεις ενώ τα ναύλα που εισέπρατταν είχαν απογειωθεί σε δυσβάστακτα ύψη….

Στην συνέχεια το εφοπλιστικό κεφάλαιο και το αντιδημοκρατικό πολιτικό καθεστώς της χώρας επιφύλαξαν ένα πραγματικό πογκρόμ διώξεων εναντίον του πιο πρωτοπόρου τμήματος των Ναυτεργατών οδηγώντας άλλους στις φυλακές και στις εξορίες και άλλους στον βίαιο εκδιωγμό τους από τα ελληνικά πλοία και παρέμειναν αποκλεισμένοι από αυτά έως και την μεταπολίτευση….

Εκείνη είναι η εποχή που διάφοροι μεγαλοσχήμονες εφοπλιστές ξεκινούν το φιλανθρωπικό τους «έργο» το οποίο το συνεχίζουν και οι κατοπινοί….

Είναι αυτοί που είχαν και έχουν ως στρατηγικό δόγμα την ανταγωνιστικότητα, που μεταφράζεται σε χαμηλόμισθους Ναυτεργάτες, στην συμβολική έως ανύπαρκτη φορολογία επί των τεράστιων κερδών τους, σε χαμηλότατη συμμετοχή στο κόστος της κοινωνικής ασφάλισης. Είναι οι κήρυκες της λιτότητας για τον λαό, τους εργαζομένους και τους Ναυτεργάτες, το αποδεικνύουν εξάλλου με την πολυετή αποχή από την διαπραγμάτευση και την υπογραφή ΣΣΕ. Είναι αυτοί που δοξάζουν το λουκέτο στα ασφαλιστικά ταμεία των Ναυτεργατών που οι ίδιοι είναι υπαίτιοι για την κρίση και την χρεοκοπία τους. Ταυτόχρονα εφηύραν την σατανική θεωρία ότι οι πολιτικοί πρόσφυγες των πρώην σοσιαλιστικών χωρών οδήγησαν το ΝΑΤ στην σημερινή κατάντια, είναι αυτοί που διαφημίζουν μαζί με τις οικογένειές τους τα διάφορα «γκαλά και μπαζάρ» εισπράττοντας προβολή, διαφήμιση και επαίνους από τα αστικά ΜΜΕ τα οποία τα περισσότερα είναι υπό τον έλεγχο και την ιδιοκτησία τους.

Από την άλλη το άθλιο πολιτικό αστικό σύστημα και οι υποταγμένοι στα επιχειρηματικά συμφέροντα αυτά κυβερνήσεις αγιοποιούν την επιχειρηματική τους δράση, τους μοιράζουν παράσημα και επαίνους για τις φιλανθρωπίες τους και τους προσφέρουν γη και ύδωρ για να αυξήσουν τα κέρδη τους.

Τόσο οι μεν όσο και οι δε είναι οι θλιβεροί πρωταγωνιστές της πολιτικής των περικοπών στις κοινωνικές παροχές (υγεία – παιδεία – πρόνοια) απολύουν καθημερινά χιλιάδες εργαζόμενους και μετά επενδύουν στον ανθρώπινο πόνο με ψίχουλα από τα καρβέλια της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης εκατομμυρίων ανθρώπων.

Στον αντίποδα της φιλανθρωπίας του κεφαλαίου η ταξική αλληλεγγύη

Εφοπλιστές, βιομήχανοι, τραπεζίτες είναι οι οπαδοί του κοινωνικού κανιβαλισμού, της κατεδάφισης των εργασιακών δικαιωμάτων, η φιλανθρωπία τους έρχεται να συγκαλύψει μέσα από υποκριτικές κορώνες και οργανώσεις που στήνουν του είδους «όλοι μαζί μπορούμε» (Αλαφούζος) ότι πίσω από αυτές τις πολιτικές είναι οι ίδιοι που τις προκαλούν, τις επιδιώκουν προκειμένου να εδραιώσουν και να διαιωνίσουν την οικονομική κυριαρχία της τάξης που εκπροσωπούν.

Είναι υπαίτιοι και υπεύθυνοι της φτώχειας και της εξαθλίωσης, πάνω στην φτώχεια των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων στηρίζουν την δική τους οικονομική άνοδο.

Στον αντίποδα αυτής της αγύρτικης φιλανθρωπίας του κεφαλαίου το εργατικό κίνημα πρέπει να προβάλει την ταξική αλληλεγγύη, να κάνει πράξη το σύνθημα «κανείς μόνος του στην κρίση».

Αυτό μεταφράζεται σε «όλοι μαζί στον αγώνα» για να στηριχθούν εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι που δεν μπορούν να καλύψουν τις πιο στοιχειώδεις ανθρώπινες ανάγκες και το κίνημα πρέπει έμπρακτα να σταθεί στο πλευρό τους, Σημαίνει επίσης ότι το ξεροκόμματο και η ασπιρίνη της φιλανθρωπίας δεν θα λύσει παρά μόνο πρόσκαιρα το οποιοδήποτε πρόβλημα επιβίωσης και αυτό ακριβώς πρέπει να αναδεικνύεται στις θέσεις του κινήματος. Ταυτόχρονα χρειάζεται οργάνωση, συσπείρωση και αγώνας με προμετωπίδα και στόχευση αιτήματα που θα καλύπτουν και θα ικανοποιούν τις λαϊκές ανάγκες, που θα καταπολεμούν την φτώχεια, την ανεργία, αιτήματα για σταθερή και μόνιμη απασχόληση με συγκροτημένα δικαιώματα, αξιοπρεπείς ΣΣΕ και εργασιακά δικαιώματα. Ένας συνεπής αγώνας που θα ανοίγει τον δρόμο και την προοπτική να καταπολεμηθούν ριζικά και αποτελεσματικά τα παραπάνω φαινόμενα τα οποία παράγει το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα και χωρίς την εξάλειψή του είναι αντικειμενικά αδύνατον στα πλαίσια του υπάρχοντος εκμεταλλευτικού συστήματος να ξεριζωθούν τα σοβαρά αυτά κοινωνικά προβλήματα.

Στην περίοδο της κρίσης που μαστίζει την χώρα, το συνεπές εργατικό κίνημα έχει να επιδείξει μια πλούσια και αξιόλογη συνεισφορά σε αυτή την κατεύθυνση, τόσο της αλληλεγγύης όσο και της προσπάθειας οργάνωσης, συσπείρωσης, κινητοποίησης και αγωνιστικής δράσης των «κοινωνικά αποκλειμένων».

Αυτές οι προσπάθειες πρέπει να συνεχιστούν, να πολλαπλασιαστούν σε κάθε συνοικία, γειτονιά και εργασιακό χώρο για να μην αφήσουμε την παραμικρή χαραμάδα να εισχωρήσει η αστική αντίληψη της φιλανθρωπίας της δεκάρας που συστηματικά προωθεί το κεφάλαιο και οι πολιτικοί εκπρόσωποί του μαζί και τα ελεγχόμενα από αυτούς ΜΜΕ.

Αντώνης Νταλακογεώργος

Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ

Υ.Γ.: Αποδέκτες της ελεημοσύνης της ΕΕΕ και των μεγαλοεφοπλιστών είναι δυστυχώς και οι δυνάμεις του κομματικού συνδικαλισμού, οι οποίες προκειμένου να συγκαλύψουν τις βρώμικες συναλλαγές τους με το εφοπλιστικό λόμπυ προκλητικά συκοφαντούν την ταξική πορεία και δράση της Ένωσής μας μιλώντας για οπορτουνιστικό πόλο.

Τον ρόλο τους θα τον αποκαλύψουμε στην αμέσως επόμενη δημόσια ανακοίνωση της ΠΕΝΕΝ….