Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Το κώμα ΣΥΡΙΖΑ και το κόμμα-κυβέρνηση του Τσίπρα
Του Γιάννη Νικολόπουλου
Οι αλλαγές προσώπων στον κυβερνητικό ανασχηµατισµό και το «φύλλο πορείας» για τη δυσµενή µετάθεση του Πάνου Σκουρλέτη στην Κουµουνδούρου, είναι ένα ακόµη επεισόδιο στο σίριαλ του «διαρκούς πραξικοπήµατος» που συντελείται, µε διακυµάνσεις, στον ΣΥΡΙΖΑ και κυρίως µετά τον µακρύ Ιούλιο του 2015.
Παρά την άθλια προπαγάνδα και την κάλπικη παραφιλολογία, το πραγµατικό «κόµµα µέσα στο κόµµα», που εξώθησε τον ΣΥΡΙΖΑ στη διάσπαση και την κυβέρνηση στα ηνία του µνηµονιακού µπλοκ εξουσίας, ήταν, είναι και θα είναι στην ιστορική αποτίµηση, η κλειστή οµάδα νέων -σε ηλικία ή εκ µεταγραφής- και παλιών στελεχών µε επικεφαλής τον πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα, που εγκαταστάθηκε στο Μέγαρο Μαξίµου, την αντιπροεδρία και σε κοµβικά υπουργεία. Η ίδια που, πλέον, αντλεί τη δύναµή της από τα κάθε λογής «ανοίγµατα» σε εντελώς ανυπόληπτα κοµµατικά και κυβερνητικά µέλη πάλαι ποτέ του ΠΑΣΟΚ και της Ν∆, τη διαχείριση των ευρωπαϊκών κονδυλίων στους τοµείς της οικονοµίας, του προσφυγικού ζητήµατος και της ψηφιακής εναρµόνισης και τις εκλεκτικές σχέσεις µε θεσµικά και επιχειρηµατικά παράκεντρα εξουσίας.
Σε βαθύ κώµα…
Η µετακίνηση του Πάνου Σκουρλέτη στη γραµµατεία της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί ένα ακόµη βήµα αφενός στην ατιµωτική αποστράτευση µιας παλαιάς φρουράς στελεχών που στήριξαν άκριτα και εθελοτυφλώντας τον Τσίπρα στους τυχοδιωκτισµούς του και αφετέρου στη ραγδαία «αποσυριζοποίηση» του ίδιου του πρωθυπουργού και της στενής οµάδας συνεργατών και πραιτωριανών του, που σε γενικές γραµµές ανταµείφθηκαν και µε υπουργικά χαρτοφυλάκια στον πρόσφατο ανασχηµατισµό, συναποτελώντας την κυνικά βαφτισµένη «γενιά Τσίπρα». ΣΥΡΙΖΑ για το Μέγαρο Μαξίµου δεν υπάρχει πλέον και δεν θα υπάρξει στο µέλλον. Ούτως ή άλλως, το κόµµα υφίσταται µόνο στα χαρτιά και στα εµβλήµατα που χρησιµοποιούνται ακόµη ως ελάχιστα διακριτά στοιχεία µιας προ πολλού ξεπερασµένης ταυτότητας, που διαλύθηκε και ξεφτιλίστηκε από τον ένοικο στο Μέγαρο Μαξίµου. Το κόµµα δεν βρίσκεται σε κατάψυξη, απ’ όπου θα βγει άρον-άρον για να αποψυχθεί και να αποκτήσει ξανά υπόσταση, προκειµένου να µετρηθούν και να κινητοποιηθούν δυνάµεις ενόψει όλων των εκλογών του «µεγάλου 2019», ενός πρωτοφανούς έτους στη µεταπολιτευτική ιστορία αν εξαιρέσουµε την… εξαιρετική διετία 1989-1990. Μέσα στο 2019, θα διεξαχθούν σχεδόν ταυτόχρονα όλες οι προβλεπόµενες εκλογικές αναµετρήσεις, για την τοπική αυτοδιοίκηση, την ευρωβουλή και το εθνικό κοινοβούλιο. Ας µην ξεχνάµε µάλιστα ότι σχεδόν σαν ουρά του ’19, το 2020, στην έναρξή του, εµπεριέχει και την εκλογή νέου προέδρου της δηµοκρατίας, που κατά πάσα πιθανότητα θα λειτουργήσει, ως αφορµή, συγκολλητικά για το σύνολο των κοινοβουλευτικών, µνηµονιακών, πολιτικών δυνάµεων. Το θέµα όµως επί του παρόντος είναι ο ΣΥΡΙΖΑ µετά τις τελευταίες εξελίξεις. Η Κουµουνδούρου δεν είναι σε κρυογονική αναµονή, έχει πέσει σε βαθύ κώµα εδώ και καιρό και σε αυτήν τη µη αντιστρέψιµη κατάσταση θα παραµείνει, έως ότου χρεωθεί την ήττα της κυβέρνησης και κυρίως τη δύσκολη, µετεκλογική αναζήτηση αφενός υπευθύνων για την ήττα και αφετέρου συµµαχιών-σωσιβίων επιβίωσης αποκλειστικά για τους τσιπρικούς προεδρικούς. Το «αριστεροχώρι» του ΣΥΡΙΖΑ θα χρεωθεί την ήττα, το «εθνικού ακροατηρίου» Μέγαρο Μαξίµου θα πιστωθεί τη µετεκλογική προσαρµογή και τις συµµαχίες. Τα ίδια, χονδρικά, υπέστη και το ΠΑΣΟΚ: άλλοι πλήρωσαν τη συντριπτική ήττα, άλλοι εξαφανίστηκαν από τον πολιτικό και τον κοινοβουλευτικό χάρτη, άλλοι έφυγαν για άλλες πολιτείες, άλλοι επαναπλασαρίστηκαν σαν «εθνικά πολύτιµο δυναµικό» της µνηµονιακής «καθίζησης» και της µεταµνηµονιακής «ανάταξης».
«Μεγάλος συνασπισµός» και «αντιδεξιό µέτωπο»
Γι ‘ αυτό, και µε συγκεκριµένη στόχευση το πρόσκαιρο θόλωµα όσων ακόµη νερών έχουν µείνει «καθαρά», τα σενάρια ενός «µεγάλου συνασπισµού» ανάµεσα στην Ν∆ και το τµήµα των κυβερνήσιµων του Μαξίµου, σενάρια που διακινούνται µε εµφατική ζέση στις Βρυξέλλες και το Βερολίνο, χωρίς να διαψεύδονται ή να ξορκίζονται στην Αθήνα, µπήκαν στα συρτάρια της επικαιρότητας, ενώ στο τραπέζι έπεσαν τα φληναφήµατα περί «αντιδεξιού µετώπου». Την παρέα-κόµµα Τσίπρα, την ενδιαφέρει αποκλειστικά η πολιτική της επιβίωση, κατ’ αρχάς στο κοινοβούλιο και σε δεύτερη φάση, στα σενάρια δυνατού µπαλαντέρ της επόµενης κυβέρνησης, όχι οι… αριστερές στροφές στην καθηµερινότητα ή η… απαλλαγή από τα µνηµόνια. Ο ΣΥΡΙΖΑ, ως ιστορία, ως σχηµατισµός, ως ανεξόφλητη επιταγή στα γκισέ της ταξικής πάλης, ως ένας ενοχλητικός οίστρος στη χαυνωτική, νεοφιλελεύθερη συναίνεση, ως ένα εκπληκτικό, ριζοσπαστικό, αριστερό και αντικαπιταλιστικό εγχείρηµα, αναζωογονητικό για όλη την ευρωπαϊκή «µετά το Τείχος» Αριστερά, πρέπει να εκλείψει και να τελειώσει. Να εκτελεστεί, πολιτικά και οργανωτικά. Και ποιος είναι ο καλύτερος δήµιος από τον ίδιο τον πρόεδρό του; Ο πάλαι ποτέ συνασπισµός των συνιστωσών, που ταρακούνησε τα κατεστηµένα και πολεµήθηκε άγρια και λυσσαλέα τόσο εντός όσο και κυρίως εκτός του σχηµατισµού, από όλους εκείνους οι οποίοι µιλούσαν και έγραφαν για µια «παλαβή αριστερά» (από τα εκτός) που έπρεπε να υποστεί «βίαιη ωρίµανση» (από τα εντός) για να είναι πολιτικά αξιόπιστη και µε αστικούς όρους ταξικά φερέγγυα (επί τα κρίσιµα αυτά), πρόσκαιρα απέκτησε τη βιτρίνα του «κόµµατος των µελών», και έπειτα από τη µετεωρική εκτόξευση προς την κυβερνητική εξουσία από το 2012 και µετά, εκφυλίστηκε -πλην Λακεδαιµονίων- σε «κόµµα άνευ κόµµατος» ξεδιάντροπα αρχηγικό, συγκεντρωτικό και καθεστωτικό.
Ο «καβγάς» µε τον Μητσοτάκη για την «πίτα» της εξουσίας
Στο σχεδιασµό του Μεγάρου Μαξίµου για τις επόµενες εκλογές, δεν θα αναµετρηθούν διαφορετικά κόµµατα µε διαφορετικά πολιτικά προγράµµατα. Το πρόγραµµα εξάλλου ανάµεσα στη σηµερινή κυβέρνηση και την εν αναµονή κυβέρνηση Ν∆ είναι ένα, κοινό, ενιαίο, υπερτριακονταετές, αδιαίρετο και αδιαπραγµάτευτο – το µεταµνηµονιακό µνηµόνιο. Η αναµέτρηση θα διεξαχθεί ανάµεσα στο κόµµα, χαλιφάτο-είµαι η κυβέρνηση του Τσίπρα, δηλαδή στην κλειστή οµάδα πραιτωριανών, τους νεοβαρόνους της ΚΟ, που φέρνουν τις «καλές» σταυροδοσίες, και τις µεταγραφές από το κέντρο και τη δεξιά, και το κόµµα, ιζνογκούντ-θέλω να γίνω κυβέρνηση του Μητσοτάκη, που το προηγούµενο διάστηµα δεν έχει υστερήσει σε µεταγραφές, νεοβαρονίες και αλλαγές στην πραιτωριανή του φρουρά (από το Ποτάµι, την άκρα δεξιά ή τµήµα του αλληθωρίζοντος ΠΑΣΟΚ, που αλλού πατά και αλλού βρίσκεται). Ο σκυλοκαβγάς διεξάγεται για την ολόκληρη πίτα της εξουσίας, όχι για τα ψίχουλα της κοινωνίας ή κάποια «ιδεολογία», µια «κοσµοθεωρία», µια εντέλει διαφορετική θεώρηση των πραγµάτων και µια διαφορετική αντίληψη για το τι σηµαίνει πολιτική και τι κάνουν οι πολιτικοί, ως πρόσωπα και πώς διεξάγονται οι πολιτικοί, ως αγώνες – αυτά ανήκουν στο διαχωριστικό παρελθόν ή την ποινικοποιηµένη, «ξύλινη» γλώσσα της Αριστεράς. Ο Τσίπρας θέλει να τελειώσει τον ΣΥΡΙΖΑ, θεωρώντας αφενός ότι έτσι τελειώνει και µε την ιστορία της Αριστεράς, γενικά, και αφετέρου ότι έτσι ο ίδιος αναβαθµίζεται ως τελευταίος «αριστερός» αρχηγός µε ταξικές αυταπάτες, ειδικά. Μια µικρογραφία ενός Φράνσις Φουκουγιάµα χωρίς γραβάτα και χωρίς ροπή ή ταλέντο στα πολυσέλιδα πονήµατα για το «τέλος της Ιστορίας» και τον «τελευταίο άνθρωπο». Ο Φουκουγιάµα έπεσε έξω. Το ίδιο έξω θα πέσει και ο Τσίπρας. Και µαζί µε αυτόν, όσοι τον ακολουθήσουν στις πραγµατικές αυταπάτες µιας «εθνικής» µεταµνηµονιακής ηγεσίας, που υπαγορεύουν η αλαζονεία και η οίηση.
πηγη: redtopia.gr
Πώς τα κύτταρα «ζόμπι» μπορούν να βοηθήσουν στο Αλτσχάιμερ
Επιστήμονες στις ΗΠΑ αισιοδοξούν ότι ίσως ανακάλυψαν ένα εναλλακτικό δρόμο για τη διάγνωση, την πρόληψη και τη θεραπευτική αντιμετώπιση της νόσου Αλτσχάιμερ και άλλων μορφών άνοιας. Όταν εξαφάνισαν τα γηράσκοντα κύτταρα, γνωστά και ως κύτταρα «ζόμπι», από τον εγκέφαλο πειραματόζωων με άνοια, τα εξωτερικά συμπτώματά της εξαφανίσθηκαν επίσης.
Είναι η πρώτη μελέτη που επιβεβαιώνει ότι τα γηράσκοντα κύτταρα παίζουν σημαντικό ρόλο στη διαδικασία της νευροεκφύλισης στον εγκέφαλο. Συνεπώς η έγκαιρη απομάκρυνση αυτών των άχρηστων πλέον κυττάρων μπορεί πιθανώς να αποτρέψει τις βλάβες, οι οποίες οδηγούν σε Αλτσχάιμερ και άνοια. Είναι πάντως πρόωρο να πει κανείς κατά πόσο τα νέα ευρήματα θα ισχύουν εξίσου και στους ανθρώπους.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον μοριακό βιολόγο Ντάρεν Μπέικερ της Κλινικής Mayo της Μινεσότα, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Nature", σύμφωνα με τη βρετανική «Γκάρντιαν» και το "New Scienntist", πειραματίσθηκαν με ποντίκια, τα οποία είχαν μια γενετική μορφή άνοιας.
Τα τρωκτικά είχαν συσσωρεύσει μεγάλο αριθμό γερασμένων κυττάρων «ζόμπι» σε περιοχές του εγκεφάλου τους, οι οποίες εμπλέκονται στη μνήμη και στη νόηση, όπως ο φλοιός και ο ιππόκαμπος. Η άνοια εμπόδιζε τα ζώα να μαθαίνουν και να θυμούνται νέες πληροφορίες.
Όταν, όμως, χάρη σε ένα κατάλληλα γενετικά τροποποιημένο ένζυμο, καθαρίσθηκαν τα κύτταρα «ζόμπι», εξαφανίσθηκαν και τα συμπτώματα της άνοιας, καθώς τα ποντίκια πλέον είχαν λειτουργική μνήμη. Είχαν επίσης εξαφανισθεί τα σημάδια φλεγμονής και οι τοξικές πλάκες της πρωτεΐνης ταυ στον εγκέφαλό τους, ο οποίος είχε φυσιολογική μάζα.
Ο μετασχηματισμός των κυττάρων σε γηράσκοντα είναι μια φυσική άμυνα του σώματος ενάντια στον καρκίνο, καθώς όταν τα κύτταρα συσσωρεύουν διαδοχικές μεταλλάξεις που μπορεί να οδηγήσουν σε ανεξέλεγκτη καρκινική ανάπτυξη, ένας βιολογικός «διακόπτης» φρενάρει αυτή τη διαδικασία, θέτοντας τα ύποπτα κύτταρα σε μια ημι-ζωντανή κατάσταση (εξ ου και ο χαρακτηρισμός τους ως «ζόμπι»).
Αρχικά τα κύτταρα αυτά, που είναι φθαρμένα αλλά δεν αυτοκαταστρέφονται, θεωρήθηκαν άχρηστα αλλά αβλαβή μέσα στο σώμα. Όμως κατά την τελευταία δεκαετία αυξάνονται οι ενδείξεις πως σχετίζονται με διάφορες παθήσεις, όπως Πάρκινσον, διαβήτη, αρθρίτιδα, καρδιοπάθεια και την ίδια τη γήρανση. Η νέα μελέτη έρχεται να προσθέσει και την άνοια σε αυτό τον κατάλογο.
Νωρίτερα φέτος, μια άλλη ερευνητική ομάδα της Κλινικής Mayo είχε δείξει ότι μπορεί να επεκταθεί έως κατά 36% η διάρκεια της ζωής ηλικιωμένων ποντικιών μέσω της χορήγησης ενός συνδυασμού φαρμάκων, που καταστρέφουν τα γηράσκοντα κύτταρα.
Στον εγκέφαλο τα κύτταρα που γίνονται «ζόμπι», δεν είναι τόσο οι νευρώνες, όσο τα άλλα υποστηρικτικά κύτταρα, τα μικρογλοιακά και τα αστροκύτταρα. Όπως δήλωσαν οι ερευνητές, δεν έχει βρεθεί ακόμη η αιτία που τα κύτταρα αυτά, όταν εισέρχονται σε γηράσκουσα κατάσταση, μπορεί να προκαλούν νευροεκφύλιση. Επίσης, δεν είναι σαφές τι ακριβώς συμβαίνει, όταν απομακρύνονται από τον εγκέφαλο.
Εδώ και 15 χρόνια δεν έχει βρεθεί κανένα νέο φάρμακο για τη νόσο Αλτσχάιμερ, συνεπώς οι επιστήμονες και οι γιατροί έχουν μεγάλη ανάγκη για νέες ιδέες. Θα χρειαστεί πάντως πολύς χρόνος, μέχρι ξεκαθαρίσει κατά πόσο η νέα έρευνα μπορεί να «μεταφραστεί» σε κάτι κλινικά χρήσιμο.
Πηγή: ΑΠΕ
Άρθρο του Προέδρου της ΠΕΝΕΝ - Όταν οι πολιτικοί ιπποκόμοι του κεφαλαίου βραβεύουν τα αφεντικά τους
Πρόσφατα είχαμε αναφερθεί εκτενέστατα σε σχετικό μας κείμενο σε ένα πραγματικό μπαράζ βραβεύσεων των μεγαλοσχημόνων του εφοπλιστικού λόμπυ από την κυβέρνηση «πρώτη φορά αριστερά» του ΣΥΡΙΖΑ.
Είχαμε τονίσει ότι η κυβέρνηση αυτή στα πλαίσια της εμπέδωσης και της ανάπτυξης των σχέσεών της με το μεγάλο εφοπλιστικό κεφάλαιο, τίμησε, βράβευσε και απένειμε σε ανάλογες εκδηλώσεις δημόσιες τιμές σε πρόσωπα τα οποία και αυτές οι αστικές κυβερνήσεις Ν.Δ – ΠΑΣΟΚ απέφυγαν να κάνουν, τουλάχιστον κατά τον τρόπο που επιχείρησε η «αριστερά» του ΣΥΡΙΖΑ.
Το έναυσμα εδώ ο ίδιος ο Τσίπρας τόσο στην εκδήλωση για την επέτειο των 100 χρόνων από την ίδρυση της ΕΕΕ αλλά και στα Ποσειδώνια όπου εξύμνησε δημόσια τον ρόλο και την συμβολή του παρασιτικού εφοπλιστικού κεφαλαίου θεωρώντας πως είναι παράδειγμα προς μίμηση η εφευρετικότητα, η εξωστρέφεια και η επιχειρηματικότητα των εφοπλιστών!!
Το προηγούμενο διάστημα και από τον Γενάρη του 2015 είχε δρομολογηθεί η υπόκλιση και η υποταγή του ΣΥΡΙΖΑ με την έμπρακτη πλέον ασκούμενη κυβερνητική Ναυτιλιακή του πολιτική στο πλαίσιο μιας ιδιότυπης σχέσης με το εφοπλιστικό λόμπυ που οι καταβολές της είχαν εγκαινιαστεί πολύ – πολύ πριν την άνοδο στην κυβέρνηση της «αριστεράς» του Τσίπρα και των ομοίων του όπου έδωσαν τα διαπιστευτήρια τους ότι το αμαρτωλό αντιλαϊκό θεσμικό πλαίσιο της ναυτιλίας δεν πρόκειται στο ελάχιστο να αμφισβητηθεί και ταυτόχρονα πέρασαν με άριστα στις εξετάσεις με την πολιτική που άσκησαν και ασκούν και η οποία υπηρετεί και προστατεύει τα συμφέροντά τους ως κυβέρνηση.
Μετά τους δημόσιους επαίνους και τα εύσημα προς τον Βενιάμη και την ΕΕΕ ακολούθησαν από τον ίδιο τον Τσίπρα δημόσια και πανηγυρικά τα εύσημα στα ιδρύματα των εφοπλιστών Νιάρχου – Ωνάση και τώρα ολοκληρώνεται το πάζλ με την επιβλητική πανηγυρική κυβερνητική φιέστα στο Κατάκολο της Ηλείας παρουσία της οικογένειας και πλήθους κυβερνητικών στελεχών όπου το λιμάνι μετονομάστηκε σε «λιμάνι Ιωάννης Λάτσης».
Την βρώμικη δουλειά εκ μέρους της κυβέρνησης ανέλαβε να την διεκπεραιώσει ο γνωστός για ανάλογες υποθέσεις Παναγιώτης Κουρουμπλής ο οποίος φέρεται ως εμπνευστής της σχετικής πρωτοβουλίας και ο οποίος ανάμεσα στα άλλα τόνισε: «η εκκρεμότητα που υπήρχε με το λιμάνι του Κατάκολου για τον άνθρωπο που ταξίδεψε τον μύθο της Ελλάδας σε όλο τον κόσμο, λύνεται. Βρισκόμαστε εδώ για να επιτελέσουμε την υποχρέωση, κάτι που έπρεπε να συμβεί εδώ και χρόνια»!!!
Απίστευτα κυνική αλλά και αποκαλυπτική η δήλωση να παρομοιάζεται ο Γιάννης Λάτσης με τον μύθο, δηλαδή την ιστορία, της Ελλάδας και μάλιστα ξεδιάντροπα με δόση αυτοκριτικής να λέγεται ότι ήταν μια υποχρέωση η οποία έπρεπε να είχε γίνει εδώ και χρόνια!!!!
Στο ακροατήριο πέρα από την οικογένεια Λάτση και τους τοπικούς κλακαδόρους του κεφαλαίου, επικροτούσαν και χειροκροτούσαν το μεγαλοφυές λογύδριο του Κουρουμπλή ο Υπουργός Παιδείας Κώστα Γιαβρόγλου και ο Υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης Τάσος Πετρόπουλος.
Ο βίος και η πολιτεία του τιμώμενου Γιάννη Λάτση
Σύμφωνα με στοιχεία που έχουν δημοσιευτεί σε αθηναϊκή εφημερίδα, την οποία μήνυσε ο εφοπλιστής για την καταγγελία της όμως αυτή στη συνέχεια αθωώθηκε, ο «ευεργέτης» Γιάννης Λάτσης πουλούσε στους Τούρκους πετρέλαιο και κηροζίνη για τα τουρκικά πολεμικά αεροσκάφη, συνεργάτης των Γερμανών στην κατοχή, μαυραγορίτης και δοσίλογος και στην συνέχεια ακραιφνής εθνικόφρων, λυσσαλέος αντικομμουνιστής, είχε ως πιστεύω το χρήμα και με την δύναμή του να εξουσιάζει και να υποδουλώνει όποιον αντιστέκεται στα τυχοδιωκτικά επιχειρηματικά του σχέδια.
Στην διάρκεια της ελληνοτουρκικής κρίσης 1978-1979ο «πατριώτης» εφοπλιστής – η PETROLAτου Λάτση – εφοδιάζει με 100.000 τόνους πετρέλαιο και 5.000 τόνους κηροζίνη (καύσιμο αεροπλάνων) την Τουρκία, καύσιμο υλικό που επαρκούσε για 5.000 εφόδους στο Αιγαίο των πολεμικών αεροσκαφών σύμφωνα με μαρτυρία στρατιωτικών!!!
Δεκάδες είναι τα ατυχήματα που είχαν συμβεί στα πλοία του Λάτση την περίοδο 1965 – 1985 που κόστισαν την ζωή Ναυτεργατών.
Αυτό ο μεγάλος «πατριώτης» ήταν από τους πρώτους που εφάρμοσαν στην ναυτιλία το μοντέλο της μαύρης ανασφάλιστης και χαμηλόμισθης εργασίας.
Να θυμίσουμε επίσης ότι στις εγκαταστάσεις της PETROLA το 1992 κάηκαν ζωντανοί 15 εργαζόμενοι θύματα της σκληρής επιχειρηματικής ασυδοσίας του Γ. Λάτση και άλλοι ακόμη σακατεύτηκαν, ποτέ όμως ο ίδιος δεν πλήρωσε το τίμημα για την εγκληματική έλλειψη μέτρων ασφάλειας των εργαζομένων…
Όχι μόνο αυτό αλλά η κυβέρνηση «πρώτη φορά αριστερά» φρόντισε να ξεπουλήσει έναντι πινακίου φακής το Ελληνικό χαρίζοντας σκανδαλωδώς μια τεράστια έκταση στην εταιρεία συμφερόντων Λάτση την «LAMDADEVELOPMENT” από την οποία θα αποκομίσει δις ευρώ κέρδη!!
Εκείνο που επιβεβαιώνεται για πολλοστή φορά από τις πρωτοφανείς αθλιότητες του ΣΥΡΙΖΑ είναι οι σχέσεις συναλλαγής και υποταγής με το κεφάλαιο και τα συμφέροντά του. Όταν η πολιτική τους είναι προσαρμοσμένη απόλυτα στην κατεύθυνση στήριξης της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου, το βήμα να αποδώσουν δημόσια τα εύσημα και να τους τιμήσουν για αυτό το μοντέλο της επιχειρηματικότητας δεν είναι πλέον μεγάλο και ουσιώδες. Με άλλα λόγια η λογική του κατήφορου είναι ο πάτος!!!
Μένει να αποδειχθεί εάν ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ που μέσα σε αυτούς περιλαμβάνονται ως επί το πλείστον πλατιές εργατικές και λαϊκές μάζες, στην διάρκεια της 4ετούς διακυβέρνησης με την σκληρή εμπειρία που απέκτησαν από την ασκούμενη αντιλαϊκή πολιτική, θα πάρουν διαζύγιο και θα αποκοπούν οριστικά από την κυβερνητική προπαγάνδα και κυρίως εάν αυτές οι δυνάμεις θα πορευτούν στον δρόμο του οργανωμένου αγώνα που αποτελεί την μοναδική διέξοδο από τις αστικές πολιτικές που στηρίζουν το κεφάλαιο, τον ευρωενωσιακό μονόδρομο και πιστά ακολουθούν όλα τα συστημικά πολιτικά κόμματα της χώρας μας.
Αντώνης Νταλακογεώργος
Υ.Γ.: Την επόμενη φορά που ο Τσίπρας και οι πραιτωριανοί του θα καπηλευτούν ιστορικά γεγονότα και πρόσωπα τα οποία αποτελούν την πολιτική και ιστορική παρακαταθήκη των αγώνων των κομμουνιστών και της αριστεράς όπως οι 200 της Καισαριανής, ο Μπελογιάννης, ο Φιντέλ, θα πρέπει σύσσωμος ο κόσμος της κομμουνιστικής και ανατρεπτικής αριστεράς να αντιδράσει δυναμικά – αγωνιστικά με όρους κινήματος.
Το μεταναστευτικό στο επίκεντρο του δείπνου των «28»
Αποστολή στο Σάλτσμπουρκ, Θάνος Αθανασίου
To μεταναστευτικό ζήτημα, που βρέθηκε τον Ιούνιο του 2018 στην κορυφή της ατζέντας της Συνόδου λόγω Ζήχοφερ και Σαλβίνι, βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο του δείπνου των «28» στο Σάλτσμπουργκ με μια όμως σημαντική διαφορά. Οι μάσκες έχουν πέσει. Και τις έχει ρίξει ο άνθρωπος που κάποτε πολλοί κατηγορούσαν πως «θάβει» την υπόθεση των υποχρεωτικών ποσοστώσεων: ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τουσκ.
Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου προειδοποίησε ότι:
- κάποιοι παίζουν πολιτικά παιχνίδια με το μεταναστευτικό,
- υπάρχουν ορισμένοι ανάμεσα στους «28» που δεν θέλουν να λύσουν το θέμα αλλά να το έχουν για να το εκμεταλλεύονται πολιτικά.
Και τα στοιχεία συμφωνούν με την οπτική Τουσκ. Οι ροές έχουν μειωθεί σε επίπεδα πριν από αυτά του 2015. Έχουν πέσει δηλαδή κατά 92%. Επιπλέον ενώ οι επιστροφές παράνομων μεταναστών ήταν μόλις 28.000 το 2016, σήμερα δύο χρόνια μετά έχουν φτάσει τις 280.000. Αυτό σημαίνει ότι το σχέδιο της ΕΕ, για συνεργασία με τρίτες χώρες και προστασία των συνόρων δουλεύει.
Στην πράξη ο Τουσκ προτρέπει τους «28» να αφήσουν τις ρητορείες και να κάνουν πράξει τα όσα έχουν ήδη συμφωνήσει: ακτοφυλακή, συνοριοφυλακή, ευρωπαϊκή υπηρεσία ασύλου, επενδύσεις στην Αφρική, πλατφόρμες αποβίβασης κτλ.
Ο Τουσκ όμως έχει διαγνώσει ότι για κάποιους το μεταναστευτικό είναι ένα εύκολο θέμα, ενδείκνυται για μεγάλα λόγια και χτυπάει κατευθείαν στα πιο βαθιά ένστικτα των Ευρωπαίων. Η αλήθεια είναι ότι τα 2 εκατομμύρια που έφτασαν το 2015, η εικόνα του ανήμπορου συνοριοφύλακα με τα ανοιχτά χέρια στην Αυστρία, και γενικώς το χάος των πρώτων ημερών έχει δημιουργήσει εντυπώσεις που δεν θα σβήσουν έτσι εύκολα. Όμως από το 2015 και κυρίως με τη Συμφωνία ΕΕ- Τουρκίας, έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι.
Οι φωνές ενάντια στη κοινή συνοριοφυλακή και την ενισχυμένη εντολή της Frontex, όπως για παράδειγμα από τον Ορμπαν (που δήλωσε ότι δεν πρέπει «οι Βρυξέλλες» να παίρνουν την ευθύνη της φύλαξης από τα Κράτη Μέλη), αγγίζουν τα όρια του παραλογισμού.
Τρίτες δυνάμεις που σκοπό έχουν να αποδυναμώσουν τη ΕΕ έχουν κατακλύσει τα μέσα ενημέρωσης και κοινωνικής δικτύωσης με ψευδείς ειδήσεις με αντικείμενο υποτιθέμενους μετανάστες.
Όλα αυτά είναι ένα πολύ εύκολο θέμα για τους λαϊκιστές που όμως, όπως αποδεικνύεται στην Ιταλία, δεν έχουν καμία πραγματική ιδέα για το πώς θα αντιμετωπίσουν το θέμα.
Σε αυτό το δείπνο, που όπως συνηθίζεται, είναι μια αφορμή είτε για συλλογική ψυχοθεραπεία των ηγετών, είτε για «ατύπο» και άρα χωρίς συμπεράσματα ξεκαθάρισμα λογαριασμών, πολλές τέτοιες αντιλήψεις επρόκειτο να μπουν στη θέση τους - κρίνοντας από τη διάθεση Τουσκ.
Τώρα σε περιπτώσεις όπως η Ελλάδα, που έχει λάβει 1,6 δισ. ευρώ για να διαχειριστεί 50-60 χιλιάδες άτομα (πάνω από τα μισά που έλαβε η Τουρκία για να διαχειριστεί 3 εκατομμύρια άτομα) και τη στιγμή που χιλιάδες ξενοίκιαστα διαμερίσματα στην επαρχία φέρνουν ένα ανέλπιστο εισόδημα σε χιλιάδες ιδιοκτήτες που μετέχουν στο πρόγραμμα επιδότησης ενοικίου για οικογένειες μεταναστών, προφανώς το σφάλμα δεν είναι της ΕΕ. Η Κομισιόν γνωρίζει πως θα έπρεπε να είναι η Μόρια και οι λογιστικοί έλεγχοι, για το που διατέθηκαν τα χρήματα, θα συνεχιστούν. Όπως πάντα θα είναι πολυεπίπεδοι και μακροσκελείς. Το δε τελικό τους αποτέλεσμα θα μας γνωστοποιηθεί εν ευθέτω χρόνω.
Η ΕΕ πρέπει να αντιμετωπίσει το μεταναστευτικό πρόβλημα συλλογικά, στο πλαίσιο των αποφάσεων της Συνόδου του Ιουνίου, ενώ η Κύπρος, με την Τουρκία να μη συνεργάζεται σε θέματα επανεισδοχής, έχει φτάσει πια στα όριά της σε ό,τι αφορά τη διαχείριση αιτήσεων ασύλου, είπε από την πλευρά του ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης.
Συγκεκριμένα, και σε παρέμβασή του στο άτυπο δείπνο εργασίας των αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων στο Σάλτσμπουργκ, ο Νίκος Αναστασιάδης, τόνισε ότι το μεταναστευτικό «θα πρέπει να αντιμετωπιστεί συλλογικά από τα κράτη μέλη της ΕΕ και πάντοτε στη βάση του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων».
Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης επισήμανε στους ομολόγους του «ότι τα κράτη μέλη πρέπει να εργαστούν συλλογικά για να αντιμετωπίσουν τις μεταναστευτικές ροές, σεβόμενα την ίδια ώρα την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα των μεταναστών».
«Θα πρέπει να συμφωνήσουμε επί συγκεκριμένων ενεργειών που πρέπει να αναληφθούν ώστε να επιτύχουμε μια δίκαιη, ισότιμη και δεσμευτική ευθύνη ανάμεσα στα κράτη μέλη», ανέφερε ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, σημειώνοντας ότι «χρειαζόμαστε ένα κοινό δεσμευτικό μηχανισμό μετεγκατάστασης που θα καλύπτει όλα τα μέρη διεθνούς προστασίας».
Πρόσθεσε ότι «τα τελευταία δύο χρόνια η Κύπρος αγωνίζεται για να αντιμετωπίσει τις σοβαρές προκλήσεις που παρουσιάζονται από τη μεγάλη αύξηση των αιτήσεων ασύλου και των αφίξεων παράνομων μεταναστών».
«Στους πρώτους οκτώ μήνες του 2018 υπήρξε αύξηση της τάξης του 55% στις αιτήσεις ασύλου σε σύγκριση με το 2017, ενώ το 2017 σημειώθηκε αύξηση της τάξης του 56% σε σύγκριση με το 2016», ανέφερε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
Όπως επεσήμανε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, «η Κύπρος έχει φτάσει στο μέγιστο της δυνατότητας της να φιλοξενήσει μετανάστες και αιτητές ασύλου».
Εξήγησε ακόμα ότι με την Τουρκία να μη συνεργάζεται με την Κυπριακή Δημοκρατία και να μην εφαρμόζει τη συμφωνία επανεισδοχής, η κατάσταση είναι εξαιρετικά δύσκολη.
Τέλος, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης σημείωσε ότι το όλο ζήτημα θα πρέπει να αντιμετωπιστεί στο πλαίσιο της εφαρμογής των Συμπερασμάτων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, στα οποία οι εταίροι κατέληξαν τον Ιούνιο του 2018.
Ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, επισήμανε:
1. Ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης της ευρωπαϊκής πρόκλησης των προσφυγικών ροών είναι μια ολοκληρωμένη ευρωπαϊκή προσέγγιση. Η καλύτερη διαχείριση των συνόρων είναι σημαντική αλλά είναι μόνο μια πτυχή της απαραίτητης προσέγγισης. Απαιτείται δίκαιη κατανομή των βαρών στο εσωτερικό της Ευρώπης και καλύτερη συνεργασία με τρίτες χώρες.
2. Επισήμανε την ανάγκη σύστασης το συντομότερο δυνατό της Ευρωπαϊκής Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής.
3. Επισήμανε την ανάγκη αναθεώρησης του Ευρωπαϊκού Συστήματος ασύλου εντός του 2018, σε μια κατεύθυνση δίκαιης και αναλογικής κατανομής βαρών. Σε αυτή την κατεύθυνση κινήθηκαν μεταξύ άλλων χωρών η Γαλλία, η Ισπανία, η Πορτογαλία και η Γερμανία.
4. Τόνισε πως το σημαντικό δεν είναι μόνο η αναβάθμιση της FRONTEX σε Ευρωπαϊκή Συνοριοφυλακή και Ακτοφυλακή, αλλά η αναβάθμιση της EASO (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Ασύλου) και ο σταδιακός εξευρωπαϊσμός της διαδικασίας χορήγησης ασύλου με δικλείδες ασφαλείας για τα κυριαρχικά δικαιώματα των κρατών μελών. Τόνισε, επίσης, ότι η σημαντικότερη πτυχή της Ευρωπαϊκής Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής είναι η συγκρότηση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Επιστροφών που ζητάει εδώ και καιρό η Ελλάδα.
Παράλληλα τόνισε πως οι προσφυγικές ροές προς την Ελλάδα έχουν αυξηθεί και σε περίπτωση που η κατάσταση στο Ιντλίμπ οδηγήσει σε ακόμη μεγαλύτερη αύξηση των ροών θα πρέπει να υπάρξει νέα ευρωπαϊκή πρωτοβουλία για τη διαχείριση των ροών.
Πηγή: real,gr
- Τελευταια
- Δημοφιλή