Δημήτρης Γρηγορόπουλος Τα μέτρα που υπόσχεται η ΝΔ παραπέμπουν σε προεκλογικές πλειοδοσίες σε περίοδο πόλωσης, όπως στην περίπτωση Σημίτη-Καραμανλή Ο «πυρήνας» είναι μικρό κράτος, μείωση δαπανών, ασυδοσία για το κεφάλαιο και ενίσχυση της καταστολής Ο Μητσοτάκης, στην αφετηρία της αρχηγίας του, πρόβαλε ένα σχεδόν τυπικό νεοφιλελεύθερο πρόγραμμα, με περιορισμένες σε αριθμό και βάθος παροχές.Οι εμπειρότεροι, όμως, σύμβουλοί του και η επιχείριση-ρελάνς του ΣΥΡΙΖΑ με την επιδοματική πολιτική, έπεισαν τον πούρο νεοφιλελεύθερο αρχηγό της ΝΔ να ρίξει νερό στο κρασί του και να στραφεί στην παραδοσιακή συνταγή. Βεβαίως, οι προσδοκίες των Ελλήνων από τις δημαγωγικές επαγγελίες των κυβερνώντων στη μνημονιακή εποχή τούς κάνουν επιφυλακτικούς απέναντι στη δημαγωγία ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, αλλά η απελπισία και η εξαθλίωση καθιστά μια σημαντική μερίδα τους ευάλωτη στην προεκλογική υποσχεσιολογία. Σε αυτό το φόντο, ο πρόεδρος της ΝΔ διατύπωσε πολιτικά μηνύματα για το πλαίσιο και τις γενικές αρχές διακυβέρνησής του, ενώ εξήγγειλε ποταμό μέτρων στον αγώνα…

Οι πολιτικές προοπτικές πέρα από το κλισέ «Τσίπρας ή Μητσοτάκης» Το κεντρικό άρθρο της εφημερίδας «Κόκκινο Νήμα» νο7 που κυκλοφορεί Του Πάνου Κοσμά Όλα τα βασικά συστατικά του πολιτικού σκηνικού έλκουν την καταγωγή τους από την περίοδο µεταξύ των εκλογών του Ιανουαρίου 2015 και των εκλογών του Σεπτεµβρίου 2015. Χωρίς ένα ερµηνευτικό πλαίσιο όσων συνέβησαν τότε, είναι αδύνατο να αποκωδικοποιήσουµε την «πολιτική µηχανική» των πολιτικών εξελίξεων αλλά και τη σηµερινή τους δυναµική. Οι «υποθήκες» του 2015 Στο άρθρο αυτό το «τι συνέβη το 2015» µας αφορά µόνο από την άποψη των δοµικών χαρακτηριστικών της συγκυρίας που δροµολογήθηκαν ύστερα από το πρώτο εννεάµηνο εκείνου του έτους. Αυτά τα δοµικά χαρακτηριστικά ήταν/είναι βασικά, σε πολύ αδρές γραµµές, τέσσερα: 1. Η ήττα της Αριστεράς και του κινήµατος: Το καλοκαίρι του 2015 δεν ηττήθηκε µόνο ο ΣΥΡΙΖΑ ως τέτοιος, ως κόµµα και πολιτικό σχέδιο, αλλά συνολικότερα τα κινήµατα αντίστασης και η Αριστερά. Ηττήθηκε το…

του Βασίλη Λιόση Το να επισημαίνουμε τον κίνδυνο επέλασης του φασισμού, είναι μάλλον περιττό. Μόνο οι πολιτικά τυφλοί δεν μπορούν να δουν τον κίνδυνο. Τι άλλο χρειάζεται να αναλογιστεί κάποιος από το ότι στην Ιταλία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, τη Δανία, την Ουγγαρία, την Ουκρανία, τη Σουηδία, τη Νορβηγία, την Αυστρία, την Ελλάδα ακόμη και στη Βραζιλία, έχουμε είτε νεοφασιστικά κόμματα με διακριτή κοινοβουλευτική δύναμη και με κινηματικά χαρακτηριστικά, είτε νεοφασιστικά και ακροδεξιά κόμματα που λαμβάνουν μέρος στην κυβέρνηση, είτε κόμματα που βρίσκονται στο κατώφλι της κυβερνητικής εξουσίας; Δεν είναι άραγε συγκλονιστικά διαφορετική η κατάσταση αν την συγκρίνουμε με τους προ δεκαετίες πολιτικούς και ιδεολογικούς συσχετισμούς; Το κρίσιμο από εδώ κι έπειτα είναι ποια απάντηση δίνουμε: Ποιος τη δίνει, σε τι βάση, με τι πολιτικά χαρακτηριστικά; Στην Ελλάδα τους τελευταίους μήνες σημειώθηκε μία πλημμυρίδα γεγονότων που είναι κάτι παραπάνω από ανησυχητικά. Γεγονότων που αναδύουν φασίζουσες ή και καθαρόαιμες φασιστικές συμπεριφορές:…

Η προσπάθεια απόλυτου στρατηγικού ελέγχου της Ανατολικής Μεσογείου, των Βαλκανίων και της Μέσης Ανατολής από τις ΗΠΑ εντείνεται, και φυσικό είναι η αντιπαράθεση με την Ρωσία να οξύνεται. Οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές. Βασικός πυλώνας προώθησης της δράσης των ΗΠΑ είναι ο άξονας Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ υπό την εποπτεία τους και η πίεση για εμπλοκή και άλλων χωρών όπως η Αίγυπτος, η Ιορδανία, ο Λίβανος και η Παλαιστίνη. Από την πλευρά της η Ρωσία κινείται για την ενίσχυση της δικής της παρουσίας και επιρροής. Εδραιώθηκε καλά στην Συρία, διαμόρφωσε τη συνεργασία της με την Τουρκία, κράτος μέλος του ΝΑΤΟ με ενεργό και ουσιαστικό ρόλο στις δομές και την δράση του, διαμόρφωσε σχέσεις συνεργασίας με το Ιράν, επιδιώκει παρουσία στον Λίβανο. Παρομοίως στα Βαλκάνια τα οποία θεωρούνται από τις ΗΠΑ ως ενιαίος χώρος με την ανατολική Μεσόγειο και τις κοντινές αραβικές χώρες. Έχουν εντάξει στο ΝΑΤΟ σχεδόν όλες τις χώρες…

Από Λεωνίδας Βατικιώτης Οι μισθοί μπορεί να καθηλώνονται από την μια άκρη της γης ως την άλλη και οι ρυθμοί οικονομικής ανάπτυξης μπορεί να βαίνουν διαρκώς μειούμενοι, αλλά υπάρχει ένα μέγεθος που διαρκώς αυξάνεται και κάθε χρόνο καταρρίπτει το ρεκόρ του προηγούμενου: είναι οι πολεμικοί εξοπλισμοί! Τα στοιχεία που όπως κάθε έτος έδωσε αυτές τις μέρες στη δημοσιότητα το Διεθνές Ίδρυμα Ερευνών για την Ειρήνη της Στοκχόλμης (SIPRI) δείχνουν ότι ο κόσμος ζει σε έναν χωρίς προηγούμενο πυρετό πολεμικών δαπανών (δες εδώ)∙ κι ας σταματήσουν πια να αποκαλούνται αμυντικές, λες κι όλη αυτή η προετοιμασία γίνεται επειδή αναμένουμε επίθεση από άλλους πλανήτες… Οι συνολικές πωλήσεις όπλων των 100 μεγαλύτερων εταιρειών κατά το 2017 αυξήθηκαν 2,5% σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο φθάνοντας τα 398,2 δισ. δολ. Μέσα δε σε μόλις 16 χρόνια, από το 2002 που ξεκίνησε το SIPRI τις μετρήσεις του, οι πωλήσεις έχουν αυξηθεί κατά 44%! Το πραγματικό…

Ανάλυση: Γιώργος Παυλόπουλος Ο Γιούνκερ υμνεί την ευρωπαϊκή ενοποίηση, αλλά η Κομισιόν του παίζει τον ρόλο Ευρωπαίου χωροφύλακα. Το δε όραμα του Μακρόν μάλλον ξέμεινε στην… Πνύκα, καθώς ο Γάλλος πρόεδρος παλεύει πλέον για την πολιτική του επιβίωση. Ανησυχία και συναγερμός για το βαθύ ρήγμα ανάμεσα στους «ξεχασμένους» των ευρωπαϊκών κοινωνιών και την «οικονομική και πολιτική ελίτ». Μία, δύο, τρεις, πολλές κρίσεις… Η Γαλλία ζει τα Δεκεμβριανά της, μισό αιώνα μετά τον Μάη του ’68. Το κίνημα των «Κίτρινων Γιλέκων», όπως θα μείνει στην ιστορία, ανάγκασε τον Μακρόν να κινητοποιήσει το σύνολο του κρατικού μηχανισμού καταστολής, αλλά και να δώσει πίσω κάτι τις, ψίχουλα έστω, από όσα το κεφάλαιο έχει αρπάξει από τον λαό. Στην απέναντι πλευρά της Μάγχης, η Βρετανία βιώνει τη δική της κρίση, τη χειρότερη μεταπολεμικά, με αφορμή το Brexit, η οποία στην κυριολεξία ξεγυμνώνει ένα πολιτικό σύστημα που είχε περιβληθεί με πολλούς μύθους από την αστική…

Παναγιώτης Σωτήρης Είναι γνωστό ότι εδώ και κάποιο διάστημα έχω παραιτηθεί από τη γραμματεία της Λαϊκής Ενότητας. Η παραίτηση αυτή έγινε επειδή δεν είμαι πλέον μέλος του πανελλαδικού γραφείου της Αριστερής Ανασύνθεσης και με αυτή την έννοια δεν θα μπορούσα να συνεχίζω να εκπροσωπώ την οργάνωσή μου σε ένα όργανο όπως η γραμματεία ενός μετώπου. Όμως, παρέμεινα μέλος του ΠΣ της ΛΑΕ, στο οποίο είχα εκλεγεί από την πρώτη και μέχρι στιγμής μόνη συνδιάσκεψη του μετώπου. Όμως, θεωρώ ότι δεν μπορώ να είμαι πλέον μέλος του ΠΣ της Λαϊκής Ενότητας. Αφορμή, αλλά όχι αιτία, τα όσα έγιναν στην τελευταία συνεδρίαση του ΠΣ, στην οποία φάνηκε η πραγματική πολιτική αδυναμία της ΛΑΕ να λειτουργήσει ως ένα μέτωπο που μπορεί να συμβάλει στην αναγκαία ανασύνθεση μιας σύγχρονης ριζοσπαστικής αριστεράς. Στη συγκεκριμένη συνεδρίαση η πλειοψηφία του ΠΣ της ΛΑΕ απέρριψε οποιαδήποτε πρόταση θα σηματοδοτούσε αφενός την προσήλωση της ΛΑΕ σε μια λογική αριστερού…

Νίκος Μπογιόπουλος -Υποκειμenikos «Αλίμονο στον αφτόδουλο πολίτη, που φτασμένος στα έσχατα της απελπισιάς, παραδίνεται για να σωθεί, στο έλεος του Θεού και στους νόμους των κλεφτών». Ο κατά πολλούς ιδρυτής της επαναστατικής Τέχνης στην Ελλάδα, ένας άνθρωπος που αναποδογύρισε μια «βολεμένη» ζωή κι άρχισε, όπως έλεγε ο Τάσος Λειβαδίτης, να γράφει «για εκείνους που δεν ξέρουν να διαβάσουν», ο ποιητής που έγραφε «για τους εργάτες που γυρίζουνε το βράδυ με τα μάτια κόκκινα απ' τον άμμο...», ο Κώστας Βάρναλης, «έφευγε» σαν σήμερα πριν ακριβώς από 41 χρόνια, στις 16 Δεκέμβρη του 1974. Ο Βάρναλης, υπήρξε ανελέητος μαστιγωτής της εθελοδουλίας. Εχθρός της θωπείας προς τον καταπιεσμένο που μέσα από την αλλοτρίωσή του μετατρέπεται σε θεληματικό θύμα αλλά και σε θύτη. «Πάντα οι νικημένοι έχουνε τ’ αδικο. Και τ’ άβουλο πλήθος – έγραφε – πάει ταχτικά με τους νικητές. Ως τώρα η ιστορία του κόσμου είναι ιστορία των Νικητών. Λεφτεριά θα πει…

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ Πέμπτη 14 Δεκέμβρη 1944 Με αμείωτη ένταση η βρετανική βασιλική αεροπορία ( RAF) συνεχίζει τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς σε γειτονιές του Πειραιά και της Αθήνας που ελέγχονται από τον ΕΛΑΣ. Από τις επιθέσεις προκαλούνται πολλά θύματα μεταξύ των αμάχων. Δεκάδες κτίρια ακόμη και εκκλησίες βομβαρδίζονται από τα εγγλέζικα αεροπλάνα που πετούν πολύ χαμηλά. Στους Αγίους Αναργύρους ρίχνουν βραδυφλεγείς βόμβες που έκαιγαν όλη τη νύχτα. Αεροσκάφος της RAF βομβαρδίζει τις ανατολικές συνοικίες της Αθήνας. Στο μέτωπο της Αθήνας οι ελασίτες καταλαμβάνουν το εργοστάσιο Πουλόπουλου στα Πετράλωνα και περισφίγγουν τον κλοιό σε άλλα στρατηγικής σημασίας σημεία όπως η έπαυλη Θων στη συμβολή των λεωφόρων Κηφισίας και Αλεξάνδρας, ο Ερυθρός Σταυρός και η Σχολή Χωροφυλακής στη λεωφόρο Μεσογείων. Κατεστραμμένο σπίτι από τις μάχες του Δεκέμβρη. Χτυπούν επίσης εφοδιοπομπές των εγγλέζων που ανέβαιναν από τον Πειραιά προς την Αθήνα στη λεωφόρο Συγγρού και την οδό Πειραιώς. Στο μέτωπο του Πειραιά τμήματα του ΕΛΑΣ…

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ Τρίτη 12 Δεκέμβρη 1944 Ο στρατηγός Σκόμπυ ζητά συνάντηση με εκπροσώπους του ΕΑΜ. Μεσολαβεί ο κεντρώος πολιτικός Ηρακλής Πετμεζάς και ορίζεται συνάντηση με τον Μιλτιάδη Πορφυρογένη ( σ.σ.: δικηγόρος , μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, της αντιπροσωπείας του ΕΑΜ στο Λίβανο και της κυβέρνησης «εθνικής ενότητας» τις μέρες της απελευθέρωσης). Στην συνάντηση που έχει ανεπίσημο χαρακτήρα ο Σκόμπυ θέτει ως όρους για να σταματήσουν οι μάχες την αποχώρηση από την Αττική των δυνάμεων του μόνιμου ΕΛΑΣ και τον αφοπλισμό των ελασιτών της Αθήνας και του Πειραιά. Ο Μιλτιάδης Πορφυροφένης με το στρατηγό Σαράφη. Η ΚΕ του ΕΛΑΣ στην απάντησή της , στις 14 του Δεκέμβρη, δέχεται τους όρους αυτούς με τις προϋποθέσεις της ταυτόχρονης απόσυρσης από την πρωτεύουσα της Ορεινής Ταξιαρχίας και του Ιερού Λόχου, του αφοπλισμού και της θέσης εκτός υπηρεσίας της Χωροφυλακής, του αφοπλισμό των ταγματασφαλιτών και της παράδοσής τους στη Δικαιοσύνη. Ζητά ακόμη να σταματήσει…