ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΛΑΚΑΣ Οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις, όπως υποστηρίζει σε κάθε ευκαιρία ο Αμερικανός πρεσβευτής στην Αθήνα Τζέφρι Πάιατ, «είναι καλύτερες από οποιαδήποτε άλλη περίοδο στο παρελθόν». Η ελληνική κυβέρνηση – αφήνοντας κατά μέρος την «αριστερή της φυσιογνωμία» και προβάλλοντας τον κυβερνητικό της ρεαλισμό – εμφανίζει ως επίτευγμά της τη στρατηγική αναβάθμιση των ελληνοαμερικανικών σχέσεων. Ωστόσο, για να έχει κάποιος μια σαφή εικόνα των δεδομένων που χαρακτηρίζουν το τρέχον ελληνοαμερικανικό ειδύλλιο, θα πρέπει να λάβει υπόψη μια ακόμη παράμετρο που διαμορφώνει ένα τοπίο κινούμενης άμμου στην περιοχή: Ουδέποτε στο παρελθόν οι αμερικανοτουρκικές σχέσεις είχαν βρεθεί στο χαμηλό επίπεδο που βρίσκονται σήμερα. Τα προβλήματα στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις άρχισαν να καταγράφονται δημοσίως από το 2003, όταν η τουρκική ηγεσία αρνήθηκε να προσφέρει το έδαφος της χώρας ως ορμητήριο για την από Βορράν έφοδο κατά του Ιράκ. Με το πέρασμα του χρόνου οι αμερικανοτουρκικές σχέσεις υπονομεύτηκαν από το βάρος της προσπάθειας του Ερντογάν να διεκδικήσει…

Τροπολογία προκλητικών απαλλαγών από φόρο ακινήτων γιατί το ίδρυμα συμβάλλει στην … «κοινωνική αλληλεγγύη»! ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΛΙΒΙΤΣΑΝΟΣ Μια ακόμη προκλητική περίπτωση φοροαπαλλαγών προς το κεφάλαιο κατέγραψε στο ενεργητικό του το υπουργείο Οικονομικών, χαρίζοντας στο ίδρυμα Ωνάση φόρους από ακίνητα για τα προηγούμενα 6 χρόνια και από εδώ κι εξής! Πρόκειται για μία υπόθεση με πολλές πτυχές ενδεικτική όμως των κυβερνητικών προθέσεων που το τελευταίο διάστημα έχει δώσει …ρέστα στον τομέα των φορο-ελαφρύνσεων. Η σχετική ρύθμιση πέρασε πολύ …διακριτικά με τροπολογία της τελευταίας στιγμής στο νομοσχέδιο του υπουργείου Υγείας για τις ιδιωτικές κλινικές. Με βάση την τροπολογία το Ίδρυμα Ωνάση απαλλάσσεται από τον ειδικό φόρο ακινήτων με αναδρομική ισχύ από την 1η Ιανουαρίου του 2013. Όμως όσο εντυπωσιακό κι αν είναι το χρονικό εύρος της φοροαπαλλαγής εξίσου εντυπωσιακό είναι και το σκεπτικό της κυβερνητικής τροπολογίας. Η οποία μάλιστα φέρει την υπογραφή του υπουργού Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτου. Έτσι με βάση την εισηγητική έκθεση…

Η πιο σημαντική πολιτική εξέλιξη των τελευταίων χρόνων είναι η εξόρμηση του ελληνικού κράτους στη ΝΑ Μεσόγειο με λάφυρο τη γεωπολιτική του αναβάθμιση και τα διαβόητα κοιτάσματα πρώτων υλών. Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, στα πλαίσια αυτής της πολιτικής, οικοδόμησε τις συμμαχίες του ελληνικού κράτους με τις πιο αντιδραστικές δυνάμεις της περιοχής, την Αιγυπτιακή χούντα, το κράτος του Ισραήλ, τη Σαουδική Αραβία. Στο εσωτερικό, η στρατηγική αυτή εκφράζεται με τον νέο χάρτη της Ελλάδας που κυκλοφορεί πλέον ευρύτατα και θέλει να ξεσυνηθίσει τη ματιά μας από τον χάρτη που μάθαμε στα παιδικά μας χρόνια: το Καστελλόριζο δεν είναι πλέον ένα ένθετο πινακάκι, αλλά κομμάτι των συνόρων που φτάνουν δυτικά της Κύπρου και – μέσω Κυπριακής Δημοκρατίας – στα ανοιχτά της Παλαιστίνης και του Λιβάνου. Και βέβαια, δεν περνάει μέρα που να μην ακούμε για τα αμύθητα κοιτάσματα αερίου, τις ΑΟΖ, τα πετρέλαια και τη μετατροπή του «Ελληνισμού» σε ενεργειακό κόμβο. Όλα…

Γεράσιμος Λιβιτσάνος Μα πού να πάω, που σ’ αγαπώ τόσο πολύ Μα πού να πάω αφού είσαι όλη μου η ζωή Ο γνωστός λαϊκός τραγουδιστής Θέμης Αδαμαντίδης ήταν ένα από τα πρόσωπα-έκπληξη που παραβρέθηκαν προ λίγων ημερών στην εκδήλωση με ουσιαστικό αντικείμενο την προσέγγιση ΣΥΡΙΖΑ και κεντροαριστεράς, Με ομιλητές τον Αλέξη Τσίπρα αλλά και τον Ούντο Μπούλμαν, πρόεδρο της Προοδευτικής Συμμαχίας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου. Οι παραπάνω στίχοι μάλιστα μπορούν να εκφράσουν το πώς το κυβερνών κόμμα επιχειρεί να προσεγγίσει τον λεγόμενο «κεντρώο χώρο» με το προεκλογικό αφήγημα του «νέου διπολισμού». Τις προθέσεις του ΣΥΡΙΖΑ παρουσίασε με σαφήνεια, δύο μέρες αργότερα, ένας από τους βασικούς διαμορφωτές της προεκλογικής του τακτικής, ο Χριστόφορος Βερναρδάκης: «οι επόμενες εκλογές θα είναι εκλογές Τσίπρα-Μητσοτάκη, Δεξιάς-Αριστεράς, το εκλογικό δίλημμα θα προσωποποιηθεί». «Οι κοινωνικές διεργασίες είναι πέραν των προσώπων. Μιλάμε για τη συγκρότηση ενός προοδευτικού πόλου. Το ΚΙΝΑΛ είναι ευπρόσδεκτο. Η πρόσκλησή μας…

Από Στάθης Σταυρόπουλος Από γνώσεις περί την ψυχανάλυση στερούμαι καλλιτεχνικώς, δεν τα πάω και τόσο καλά (ίσως γι’ αυτό να έχω βγει κι ολίγον ζαβό – τι; πολύ ζαβό; – ό,τι πεις, γιατρέ μου. Δεν λέμε ποτέ όχι στον γιατρό μας). Παρά ταύτα, ως επιδερμικός αναγνώστης του Φρόυντ και του Γιουνγκ (εκεί σκιάχτηκα και το γύρισα στον Λόβκραφτ) κάτι σκαμπάζω για την προβολή. Σ’ αυτό το επίπεδο η περίπτωσηΤσίπρα διαβάζεται εύκολα. Διαθέτει ένα ετερόκλητο κόμμα και το προβάλλει πάνω στους πολίτες μιλώντας για ετερόκλητους όχλους. Τώρα μαζεύει πάσης φύσεως ρετάλια, απολειφάδια και «οσφυοκάμπτες» (κατά Πανούση), τα ονομάζει προοδευτικό μέτωπο (κατά το κρέας, ψάρι) και νομίζει ότι «πιάνει πουλιά στον αέρα» (κατά τον πολύ κ. Αλιβιζάτο), ενώ στην πραγματικότητα εγκαθιδρύει μια «γελοιοκρατία» (κατά τον κ. Νίκο Κωνσταντόπουλο) με την κυρία Μεγαλοοικονόμου να του γράφει στιχάκια, όπως διάφοροι τσαλαφοί επί χούντας έγραφαν στιχάκια για τον Παπαδόπουλο. Τα αντιαμερικανικά (κούφια, ως φαίνεται) συνθήματα…

Σε λίγες μέρες συμπληρώνονται 75 χρόνια από τη μάχη της Κοκκινιάς. Ήταν 4 Μάρτη του 1944 όταν οι Γερμανοί κατακτητές σε συντονισμένη προσπάθεια και σε συνεργασία με τους ταγματασφαλίτες περικύκλωσαν ολόκληρη την περιοχή της Κοκκινιάς, ήταν 8 Μάρτη όταν οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ και του ΕΑΜ ολοκλήρωναν τη θριαμβευτική απόκρουση της επίθεσης, κρατώντας ψηλά τη σημαία της αντίστασης. Τα χρόνια περνούν, τα πράγματα αλλάζουν και δυστυχώς η συλλογική μνήμη εξασθενεί. Και τότε αντί να διδασκόμαστε από την ιστορία, γινόμαστε οι χειρότεροι μαθητές της. Το ίδιο συνέβη και στην Ελλάδα με την επαναστατική αριστερά και τη σχέση της με την αντιιμπεριαλιστική πάλη, που κατέληξε είτε στην υποτίμηση της τελευταίας, είτε μπροστά στην λανθασμένη ερμηνεία της, στην ενσωμάτωση και την υποταγή σε λογής αστικά σχέδια. Αν κάτι μας διδάσκει η μάχη της Κοκκινιάς όπως άλλωστε και όλο το φάσμα της εθνικής αντίστασης, είναι το πόσο βαθιά ριζωμένη αποτελεί για τον λαό και…

Χιλιάδες Κούρδοι στα κάτεργα των Τουρκικών φυλακών έχουν ξεκινήσει απεργία πείνας από την 1η Μάρτη 2019. Ανάμεσα σε αυτούς και η LEYLAGUVENβουλευτίνα του δημοκρατικού κόμματος των λαών (HDP). Κεντρικό αίτημα των χιλιάδων απεργών πείνας να τερματιστεί η απομόνωση του Αμπντουλάχ Οτσαλάν που η επιδείνωση των συνθηκών κράτησής του έχει επιβαρύνει την υγεία του. Η πάλη του Κουρδικού λαού για ειρήνη όχι μόνο δεν βρήκε ανταπόκριση από το αυταρχικό καθεστώς της Τουρκίας αλλά αντιμετωπίζουν τον Κουρδικό λαό ως εχθρό της χώρας. Μετά την απόπειρα πραξικοπήματος το 2016 ο Ερντογάν έχει εξαπολύσει μια βάρβαρη επίθεση στον Κουρδικό λαό και σε άλλες μειονότητες με εκκαθαρίσεις, συλλήψεις, φυλακίσεις και βασανιστήρια. Οι χιλιάδες φυλακισμένοι είναι σύμβολα ειρήνης, παλεύουν για ένα καλύτερο και ειρηνικό κόσμο. Το σύνθημά τους είναι "η αντίσταση φέρνει ζωή". Απαιτούμε την απελευθέρωσή τους, τον απόλυτο σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα. Ζητάμε να τελειώσει εδώ και τώρα η απάνθρωπη και βάρβαρη μεταχείριση του ηγέτη…

Γράφει ο Γιάννης Φασουλάς. Την παραπάνω φράση έχουμε ακούσει αρκετές φορές από τον πρωθυπουργό και πολλά κυβερνητικά στελέχη, από πέρσι τον Αύγουστο που βγήκαμε τυπικά από τα μνημόνια, και το επαναλαμβάνουν –λόγω εκλογών– σχεδόν καθημερινά το τελευταίο διάστημα. Και αυτό το στηρίζουν στα ελάχιστα μέτρα που παίρνουν για τις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες (σε αυτές συμπεριλαμβάνονται και οι… εφοπλιστές που καλούνται εθελοντικά να φορολογηθούν !!) ώστε να ανακουφιστούν οι εκατοντάδες χιλιάδες του λαού μας που ζουν στην απόλυτη φτώχεια η πολύ κοντά σε αυτήν. Ας δούμε τι ακριβώς συμβαίνει αφού πρώτα επισημάνουμε : 1. Όποια βοήθεια δίνεται προέρχεται από την εξαντλητική φορολογία, τις περικοπές μισθών και συντάξεων και την συνεχή μείωση του κοινωνικού κράτους (ό,τι απόμεινε από αυτό) ώστε να πιαστούν οι στόχοι για τα γνωστά πλεονάσματα που έχει συμφωνήσει η κυβέρνηση με τους θεσμούς. Τα πλεονάσματα που πριν γίνουν κυβέρνηση ήταν «αιματοβαμμένα», ενώ σήμερα είναι περίπου… «αγγελικά». 2. Η… βοήθεια…

Από Θοδωρής Μαριόλης Μέσα στην Κατοχή, η κατάσταση στην περιοχή της Φλώρινας-Καστοριάς γίνεται εξαιρετικά περίπλοκη και κρίσιμη. Όπως επισημαίνει ο Θανάσης Ζιώγας (Σπύρος), στέλεχος του ΚΚΕ, του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ και του ΔΣΕ, στο αποκαλυπτικό βιβλίο του: «Η Εθνική Αντίσταση στη Φλώρινα-Καστοριά 1941-1944» (Εκδόσεις Εντός, Αθήνα, 2016), οι κατακτητές και οι ντόπιοι συνεργάτες τους (όπως αργότερα και η «Αγγλική Συμμαχική Στρατιωτική Αποστολή») επιχειρούν να εκμεταλλευτούν την ανομοιογενή σύνθεση του εκεί πληθυσμού (Έλληνες, Σλαβόφωνοι, Βλάχοι, Εβραίοι, Αρβανίτες). Τελικός στόχος είναι, εκείνη την περίοδο, ο διαμελισμός και προσάρτηση της Δυτικής Μακεδονίας στη φασιστική Βουλγαρία (δορυφόρος της Γερμανίας) ή και στη φασιστική Αλβανία (δορυφόρος της Ιταλίας). Το Φεβρουάριο του 1943, σε σύσκεψη των ελληνικών αντιστασιακών οργανώσεων στο Δισπηλιό Καστοριάς, με επικεφαλής τους Περικλή (Γραμματέας της ΠΕ του ΚΚΕ Καστοριάς), Λευτέρη (κομμουνιστής Γραμματέας της ΠΕ του ΕΑΜ Καστοριάς), και Γέρο (παλαίμαχος κομμουνιστής από το Νέο Καύκασο), αποφασίζεται η έναρξη του ένοπλου αγώνα. Στις 3…

Μαριάνθη Πελεβάνη Η λέξη «δουλεία» μας φέρνει σχεδόν αυτόματα στο νου εικόνες αλυσοδεμένων, υπερατλαντικών πλοίων, σκλαβοπάζαρων, φυτειών, εικόνες που προφανώς παραπέμπουν ανακουφιστικά στο παρελθόν, με την πεποίθηση ότι αποτελούν μια βαθιά πληγή που έκλεισε. Κι όμως… η πληγή κινείται. Σήμερα, οι υποδουλωμένοι άνθρωποι στον «πολιτισμένο» κόσμο μας είναι περισσότεροι από όσοι σε οποιαδήποτε άλλη εποχή στην ιστορία. Οι ειδικοί έχουν υπολογίσει ότι περίπου 13 εκατομμύρια άνθρωποι συνελήφθησαν και πωλήθηκαν ως δούλοι μεταξύ του 15ου και του 19ου αιώνα. Σήμερα, εκτιμάται ότι 40,3 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν σε μια κατάσταση σύγχρονης σκλαβιάς και δουλείας, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία που δημοσίευσε ο Διεθνής Οργανισμός Εργασίας (ILO) του ΟΗΕ και το Ίδρυμα Free Walk. Και αν βιαστεί κάποιος να σκεφτεί ότι αφορά τον εξαναγκασμό, την μόνιμη ανασφάλεια, εμπειρίες που πολλούς σύγχρονους εργαζόμενους ενώνουν και συνιστούν κι αυτές μορφή βίας, είναι εκτός θέματος. Η έρευνα αφορά τη δηλωμένη βία, την κυριολεκτική δουλεία κι όχι…