Συντάξεις και αφορολόγητο στο σφαγείο - Αποκρατικοποιήσεις χωρίς τέλος - Πλειστηριασμοί πρωί-βράδυ με ένα κουμπί - Ομαδικές απολύσεις δίχως όριο

Το ύψος… και το βάθος των επώδυνων παρεμβάσεων που φέρνει το τέταρτο μνημόνιο σε όλους τους τομείς της δημόσιας και ιδιωτικής ζωής αποκαλύπτεται με λεπτομέρειες καθώς η συζήτηση των μέτρων συνεχίζεται στην Ολομέλεια της Βουλής.

Παράλληλα, αποτυπώνεται με ακρίβεια και το μέγεθος της μετάλλαξης -αν όχι αποκάλυψης- του ΣΥΡΙΖΑ σε υπερ-μνημονιακό κόμμα. Ψηφίζει όσα κατήγγειλε, ξεπουλά όσα υπερασπιζόταν και παραβιάζει το Σύνταγμα αν και είχε υποσχεθεί ότι θα είναι κάθε του λέξη.

Πλέον, στον θάλαμο των αποκρατικοποιήσεων, μαζί με τις αστικές συγκοινωνίες μπαίνουν και τα «εθνικά χρυσαφικά», η ΔΕΗ, η ΕΥΔΑΠ και η ΕΥΑΘ. Την ίδια ώρα εκπληρώνεται μια ακόμα βασική επιθυμία της τρόικας – που είχαν αποφύγει οι προηγούμενες κυβερνήσεις – για μετατροπή του φιλέτου της Αττικής, του παράκτιου μετώπου από τον Πειραιά εως το Σούνιο σε ειδική εμπορική ζώνη. Παράλληλα, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ φέρνει μείωση συντάξεων, αφορολόγητου, αναπηρικών –και όχι μόνο -  επιδομάτων, ειδικών μισθολογίων κ.α.

Την ίδια στιγμή, το Ελεγκτικό Συνέδριο, η επιστημονική υπηρεσία της Βουλής και πλήθος νομικών επισημαίνει ότι οι προωθούμενες διατάξεις που αφορούν την μείωση των συντάξεων και των ειδικών μισθολογίων είναι αντισυνταγματικές. Ενώ σχεδόν το σύνολο της κοινωνίας όπως εκφράστηκε από τους 47 κοινωνικούς και επαγγελματικούς φορείς που τοποθετήθηκαν στην Βουλή για το πολυνομοσχέδιο, ζητά την απόσυρσή του κατηγορώντας την κυβέρνηση για εξαπάτηση.

Αποκρατικοποιήσεις

Είναι ενδεικτικό ότι κατά την διάρκεια των τοποθετήσεων των φορέων στις αρμόδιες κοινοβουλευτικές επιτροπές ακούστηκε και το σύνθημα «πουλάτε νερό, πουλάτε λιμάνια πουλήστε και τη μάνα σας να φύγετε τσογλάνια» χωρίς ωστόσο να ιδρώσει το αφτί της πλειοψηφία. Η κυβέρνηση προχωρά ακάθεκτη στο ξεπούλημα του συνόλου της δημόσιας περιουσίας. Το νέο μνημόνιο προβλέπει την άμεση μεταφορά στο υπερταμείο της συμμετοχής του Δημοσίου  σε ΟΑΣΑ, ΟΣΕ, ΟΑΚΑ, ΕΛΤΑ, «Ελ. Βενιζέλος» (το 25% των μετοχών- το 30% ανήκει στο ΤΑΙΠΕΔ), «Ελληνικές Αλυκές», ΕΤΒΑ - ΒΙΠΕ, Ανώνυμη Εταιρεία Διώρυγας Κορίνθου, Οργανισμό Κεντρικών Αγορών και Αλιείας, Κεντρική Αγορά Θεσσαλονίκης, ΔΕΗ (το ποσοστό που δεν κατέχει το ΤΑΙΠΕΔ), HELEXPO, Καταστήματα Αφορολογήτων Ειδών, ΕΥΑΘ και ΕΥΔΑΠ (τα ποσοστά που δεν κατέχει το ΤΑΙΠΕΔ στις δύο εταιρείες), Κτιριακές Υποδομές ΑΕ, ΕΛΒΟ, Αττικό Μετρό και ΔΕΗ. Επίσης, στο ΤΑΙΠΕΔ παραχωρούνται όσα περιφερειακά αεροδρόμια δεν πωλήθηκαν στην Fraport.
 

Συντάξεις – αφορολόγητο στο σφαγείο

 Παράλληλα, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ:

- Μειώνει από 1.1.2019 κύριες και οι επικουρικές συντάξεις ως 18% με παράλληλη πρόβλεψη «παγώματος» των συντάξεων μετά τις περικοπές έως το 2022.

-   Κόβει από 2020 το αφορολόγητο από  8.636 ευρώ στην περιοχή των 5.700 ευρώ, κάτι που φέρνει επιβάρυνση 650 ευρώ το χρόνο. Αυτό σημαίνει ότι θα πληρώνουν φόρο και όσοι αμείβονται με 500 ευρώ το μήνα.

Για το 2018:
 
-Συνεχίζεται η μείωση του ΕΚΑΣ καθώς η περικοπή θα φτάσει τα 238 εκατ. ευρώ για τους εναπομείναντες συνταξιούχους.
 
-Κόβονται παροχές όπως τα επιδόματα ένδειας, απροστάτευτων τέκνων, ανεργίας νεοεισερχομένων από τον ΟΑΕΔ κλπ..
 
-Καταργούνται φοροαπαλλαγές για την εξοικονόμηση 189 εκατ. ευρώ το 2018. Χαμένοι βγαίνουν όσοι βγάζουν από 720 ευρώ το μήνα.
 
-Αυξάνονται οι εισφορές. Οι ελεύθεροι επαγγελματίες, οι έμποροι και οι αγρότες θα πληρώνουν από το 2018 ασφαλιστικές εισφορές επί των καθαρών εισοδημάτων τους χωρίς να αφαιρούνται οι εισφορές που πληρώθηκαν το προηγούμενο έτος.
 
-Αυξάνεται από το 14% στο 17% ο συντελεστής ασφαλιστικές εισφορές των αγροτών.
 
-Θα εφαρμοστούν οι νέες μειώσεις στα ειδικά μισθολόγια δικαστικών, γιατρών ΕΣΥ, πανεπιστημιακών.

Πλειστηριασμοί πρωί – βράδυ με ένα κουμπί

Κυριακή… κοντή εργάσιμη γιορτή

Άμεσα μετά την ψήφιση του νόμου: 

 -Διευρύνονται οι  κατασχέσεις και καθιερώνονται ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί. Τα funds μπορούν να διαχειρίζονται ακίνητα των οφειλετών.
 
-Ανοίγουν καταστήματα τις Κυριακές. Απελευθερώνεται η λειτουργία των εμπορικών καταστημάτων όλες τις Κυριακές - εκτός από μία - την περίοδο από Μάιο μέχρι Οκτώβριο στις εξής περιοχές:

α. Δήμος Αθηναίων
β. Μέρος του ιστορικού κέντρου Θεσσαλονίκης
γ. Μέρος της εμπορικής περιοχής γύρω από το λιμάνι του Πειραιά
δ. Μέρος του παραλιακού μετώπου στον Νότιο Τομέα Αθηνών (επιλεγμένες περιοχές  σε Καλλιθέα, Παλαιό Φάληρο, Άλιμο, Ελληνικό, Γλυφάδα).
ε.Μέρος της εμπορικής περιοχής γύρω από τον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών.

Ομαδικές απολύσεις

Επίσης, με το άρθρο 17 του νομοσχεδίου απελευθερώνονται ανευ όρων οι ομαδικές απολύσεις. Σαν να μην έφτανε αυτό, ακόμα και το «κοινωνικό πλάνο» που προβλέπει το πολυνομοσχέδιο - το σχέδιο δηλαδή των εργοδοτών για την άμβλυνση των επιπτώσεων της ομαδικής απόλυσης -  είναι «κενό γράμμα» καθώς δεν είναι υποχρεωτικό και δεν επιβάλλονται κυρώσεις στους εργοδότες που δεν το υιοθετήσουν.

Ειδικότερα, όπως επιβεβαιώνει η επιστημονική επιτροπή της Βουλής:

«Με την υπό ψήφιση διάταξη µεταβάλλεται η διαδικασία των οµαδικών απολύσεων και η φυσιογνωµία της παρέµβασης της Διοίκησης κατόπιν και της ανωτέρω απόφασης του Δ.Ε.Ε. Αντίγραφα των εγγράφων, συµφώνως προς την παράγραφο 2 της υπό ψήφιση διάταξης, δεν θα υποβάλλονται πλέον στο Νοµάρχη και τον Επιθεωρητή Εργασίας, αλλά στο Ανώτατο Συµβούλιο Εργασίας. Επίσης, συµφώνως προς την παράγραφο 3 της υπό ψήφιση διάταξης, καταργείται η αρµοδιότητα, κατά περίπτωση, του Νοµάρχη ή του Υπουργού Εργασίας να µην εγκρίνουν τις οµαδικές απολύσεις, σε περίπτωση που δεν υπάρξει συµφωνία κατά τη διάρκεια των διαπραγµατεύσεων. Σε περίπτωση πλέον που θα προκύπτει τέτοια διαφωνία των διαπραγµατευοµένων στην επιχείρηση µερών, το Ανώτατο Συµβούλιο Εργασίας θα διαπιστώνει µόνο αν τηρήθηκαν οι υποχρεώσεις του εργοδότη προς ενηµέρωση και διαβούλευση µε τους εκπροσώπους των εργαζοµένων, καθώς και η υποχρέωση κοινοποίησης των σχετικών εγγράφων. Δεν θα µπορεί, δηλαδή, όπως σήµερα ισχύει, το Ανώτατο Συµβούλιο Εργασίας ή κάποιο άλλο κρατικό όργανο να µην εγκρίνει τις καταγγελίες των συµβάσεων εργασίας συνεκτιµώντας «τις συνθήκες της αγοράς εργασίας, την κατάσταση της επιχείρησης καθώς και το συµφέρον της εθνικής οικονοµίας» (άρθρο 5 παρ. 3 του ν. 1387/1983). Επίσης, µε την παράγραφο 1 της υπό ψήφιση διάταξης προβλέπεται ρητώς για πρώτη φορά η δυνατότητα του εργοδότη να θέσει υπ’ όψιν των εργαζοµένων, στο πλαίσιο των διαβουλεύσεων για τις οµαδικές απολύσεις,  «κοινωνικό πλάνο» για τους υπό απόλυση εργαζοµένους, δηλαδή µέτρα για την άµβλυνση των επιπτώσεων της απόλυσης. Μία τέτοια όµως δυνατότητα δεν προβλέπεται ως υποχρέωση του εργοδότη, και δεν ορίζονται κυρώσεις σε περίπτωση που δεν υποβάλλεται τελικώς ένα τέτοιο «κοινωνικό πλάνο» (ως προς την ανάγκη αναζήτησης προστασίας των εργαζοµένων που απολύονται οµαδικώς µέσω βελτίωσης της κινητικότητας µε σκοπό την περαιτέρω επαγγελµατική τους εξέλιξη βλ. Ι. Κουκιάδη, Ατοµικές εργασιακές σχέσεις, 2014,1011)».

ΠΗΓΗ: protothema.gr

Ο Στίβεν Χόκινγκ φημίζεται για τις δυσοίωνες προβλέψεις του για το μέλλον της ανθρωπότητας. Μιλώντας πρόσφατα στο BBC εκτίμησε ότι μας απομένουν 100 περίπου χρόνια ζωής πάνω στον πλανήτη γη. Η απαισιοδοξία του οφείλεται στο γεγονός ότι δεν έχουν βρεθεί μέχρι σήμερα λύσεις για κάποια σοβαρά προβλήματα, όπως είναι για παράδειγμα η κλιματική αλλαγή, η ραγδαία αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού, η αύξηση του αριθμού μεταδοτικών ασθενειών επιδημιών αλλά και πιθανές συγκρούσεις αστεροειδών.

Ωστόσο ακόμη κι αν καταφέρναμε να βρούμε μία νέα εξωγήινη πατρίδα στο γαλαξία, δεν θα αρκούσε απλά να ανέβουμε στο διαστημόπλοιο και να πετάξουμε προς τα εκεί. Κι αυτό διότι ο άνθρωπος έχει προσαρμοστεί απόλυτα στον πλανήτη γη. Το διάστημα και οι άλλοι πλανήτες αντίθετα, δεν αποτελούν φυσικό περιβάλλον για τον άνθρωπο, αλλά μάλλον εχθρικό. Υπάρχει πιθανότητα όμως να μπορούμε να προσαρμοστούμε στις αντίξοες συνθήκες του διαστήματος;

Οι επιστήμονες της Εξελικτικής Βιολογίας ενάντια στους κοσμολόγους

Με αφορμή την ανακοίνωση του Χόκινγκ ζητήθηκε η άποψη των ειδικών για τον εποικισμό του διαστήματος.

Ο Ραλφ Τίντεμαν, ο διευθυντής του τμήματος Εξελικτικής Βιολογίας του Πανεπιστημίου του Πότσνταμ συμφωνεί επί της αρχής με τον Χόκινγκ, εκτιμώντας ότι η ανθρωπότητα έχει να αντιμετωπίσει όντως επείγοντα προβλήματα. Αυτό ωστόσο, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν σημαίνει ότι η ανθρωπότητα απειλείται με εξαφάνιση. Σε κάθε περίπτωση όμως, όπως επισημαίνει, το να φανταστεί κανείς μια εξωγήινη ζωή είναι πολύ πιο δύσκολο από το να επιβιώσει στη γη ακόμη και μετά από μια μεγάλη καταστροφή.

«Από τη σκοπιά της (θεωρίας της) εξέλιξης το χρονικό διάστημα των 100 χρόνων είναι πολύ μικρό για να περιμένει κανείς μεγάλες εξελικτικές προσαρμογές. Οι πιθανότητες να μπορεί να προσαρμοστεί ένας πολύπλοκος οργανισμός σε έναν τελείως διαφορετικό κόσμο είναι μάλλον μηδαμινές», επισημαίνει ο επιστήμονας.

Ανήκουμε στη Γη;

«Η ζωή στη γη δημιουργήθηκε από τυχαίες μεταλλάξεις και όχι από μία τυχαία επιλογή», τονίζει ο Άξελ Μάιερ, καθηγητής της Εξελικτικής Βιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντίας. Η επίδραση της φυσικής επιλογής στο διάστημα (έλλειψη οξυγόνου, οι θερμοκρασίες, η ακτινοβολία κτλ.) θα ήταν τελείως διαφορετική και γι’ αυτό οι άνθρωποι θα πέθαιναν αμέσως», επισημαίνει ο ειδικός, εκτιμώντας ότι «δεν θα υπήρχε χρόνος για την προσαρμογή». Ο Μάιερ αντιτείνει: «Ας προσπαθήσουμε να μην καταστρέψουμε τον πλανήτη μας. Δεν έχουμε μέλλον σε άλλον πλανήτη. Εδώ δημιουργηθήκαμε, εδώ ανήκουμε».

Ο κοσμολόγος Ρίχαρντ Γκοτ τονίζει στη συνέντευξή του στη Deutsche Welle ότι ήδη πριν τις ανακοινώσεις του Χόκινγκ ο ίδιος είχε υπογραμμίσει την ανάγκη να εποικίσουμε άλλα μέρη του σύμπαντος. «Ζούμε σε ένα μικρό πλανήτη του σύμπαντος. Αν ζούσαμε σε δύο πλανήτες, τότε οι πιθανότητες επιβίωσης του είδους μας θα ήταν μεγαλύτερες». Ο Ρ. Γκοτ πιστεύει ότι θα μπορούσαμε να ξεκινήσουμε από τον Άρη. Στην ατμόσφαιρα του Άρη υπάρχει διοξείδιο του άνθρακα που περιέχει αρκετό οξυγόνο. Υπάρχει επίσης νερό ενώ αν κανείς εγκατασταθεί στις σπηλιές, τότε μπορεί να προστατευτεί και από την ακτινοβολία.

ΠΗΓΗ: newsbeast.gr

Την πλήρη απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων που φέρνει το 4ο μνημόνιο επιβεβαιώνει η έκθεση της Επιστημονικής Επιτροπής της Βουλής, παρά την προσπάθεια της υπουργού Εργασίας Έφης Αχτσιόγλου να πείσει ότι οι προωθούμενες ρυθμίσεις διασφαλίζουν τις θέσεις εργασίας και τα εργασιακά κεκτημένα. Σαν να μην έφτανε αυτό, οι συντάκτες της έκθεσης υποστηρίζουν ότι ακόμα και το «κοινωνικό πλάνο» που προβλέπει το πολυνομοσχέδιο – το σχέδιο δηλαδή των εργοδοτών για την άμβλυνση των επιπτώσεων της ομαδικής απόλυσης – είναι «κενό γράμμα», καθώς δεν είναι υποχρεωτικό και δεν επιβάλλονται κυρώσεις στους εργοδότες που δεν το υιοθετήσουν.

Ειδικότερα, όπως αναφέρεται στο άρθρο 17 του 4ου μνημονίου: «Στο άρθρο 3 του ν. 1387/1983 (Α 110) προστίθεται παράγραφος 4 ως εξής: “4. Στο πλαίσιο των διαβουλεύσεων με τους εκπροσώπους των εργαζομένων, ο εργοδότης μπορεί να θέσει υπόψη των εργαζομένων κοινωνικό πλάνο για τους υπό απόλυση εργαζόμενους, δηλαδή μέτρα άμβλυνσης των επιπτώσεων της απόλυσης, όπως ποσά για κάλυψη αυτασφάλισης, διαθέσιμα ποσά μέσω εταιρικής κοινωνικής ευθύνης για κατάρτιση και συμβουλευτική για επανένταξη της αγοράς εργασίας, ενέργειες για την αξιοποίηση των ειδικών προγραμμάτων του ΟΑΕΔ αντιμετώπισης της επαπειλούμενης ανεργίας των υπό απόλυση εργαζομένων καθώς και δυνατότητες, μεθόδους και κριτήρια για την κατά προτεραιότητα επαναπρόσληψή τους”».

Τι λέει η Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής

Ειδικότερα, για το άρθρο 17 που αφορά τις απολύσεις αναφέρεται: «Με την υπό ψήφιση διάταξη µεταβάλλεται η διαδικασία των οµαδικών απολύσεων και η φυσιογνωµία της παρέµβασης της Διοίκησης κατόπιν και της ανωτέρω απόφασης του Δ.Ε.Ε. Αντίγραφα των εγγράφων, συµφώνως προς την παράγραφο 2 της υπό ψήφιση διάταξης, δεν θα υποβάλλονται πλέον στο Νοµάρχη και τον Επιθεωρητή Εργασίας, αλλά στο Ανώτατο Συµβούλιο Εργασίας. Επίσης, συµφώνως προς την παράγραφο 3 της υπό ψήφιση διάταξης, καταργείται η αρµοδιότητα, κατά περίπτωση, του Νοµάρχη ή του Υπουργού Εργασίας να µην εγκρίνουν τις οµαδικές απολύσεις, σε περίπτωση που δεν υπάρξει συµφωνία κατά τη διάρκεια των διαπραγµατεύσεων. Σε περίπτωση πλέον που θα προκύπτει τέτοια διαφωνία των διαπραγµατευοµένων στην επιχείρηση µερών, το Ανώτατο Συµβούλιο Εργασίας θα διαπιστώνει µόνο αν τηρήθηκαν οι υποχρεώσεις του εργοδότη προς ενηµέρωση και διαβούλευση µε τους εκπροσώπους των εργαζοµένων, καθώς και η υποχρέωση κοινοποίησης των σχετικών εγγράφων. Δεν θα µπορεί, δηλαδή, όπως σήµερα ισχύει, το Ανώτατο Συµβούλιο Εργασίας ή κάποιο άλλο κρατικό όργανο να µην εγκρίνει τις καταγγελίες των συµβάσεων εργασίας συνεκτιµώντας «τις συνθήκες της αγοράς εργασίας, την κατάσταση της επιχείρησης καθώς και το συµφέρον της εθνικής οικονοµίας» (άρθρο 5 παρ. 3 του ν. 1387/1983). Επίσης, µε την παράγραφο 1 της υπό ψήφιση διάταξης προβλέπεται ρητώς για πρώτη φορά η δυνατότητα του εργοδότη να θέσει υπ’ όψιν των εργαζοµένων, στο πλαίσιο των διαβουλεύσεων για τις οµαδικές απολύσεις, «κοινωνικό πλάνο» για τους υπό απόλυση εργαζοµένους, δηλαδή µέτρα για την άµβλυνση των επιπτώσεων της απόλυσης. Μία τέτοια όµως δυνατότητα δεν προβλέπεται ως υποχρέωση του εργοδότη, και δεν ορίζονται κυρώσεις σε περίπτωση που δεν υποβάλλεται τελικώς ένα τέτοιο «κοινωνικό πλάνο» (ως προς την ανάγκη αναζήτησης προστασίας των εργαζοµένων που απολύονται οµαδικώς µέσω βελτίωσης της κινητικότητας µε σκοπό την περαιτέρω επαγγελµατική τους εξέλιξη βλ. Ι. Κουκιάδη, Ατοµικές εργασιακές σχέσεις, 2014,1011)».

Με λίγα λόγια…

Το άρθρο 17 του 4ου μνημονίου καταργεί το άρθρο 5 του νόμου του 1983 για τις ομαδικές απολύσεις, δηλαδή το βέτο του νομάρχη ή του υπουργού Εργασίας για τις ομαδικές απολύσεις. Η εισαγωγή του κοινωνικού πλάνου (!!!) αποτελεί ουσιαστικά ένα επικοινωνιακό τρικ της κυβέρνησης, αφού τα «μέτρα άμβλυνσης των επιπτώσεων» της απόλυσης -η οποία θεωρείται δεδομένη-, είναι τα προγράμματα κατάρτισης και συμβουλευτικής για επανένταξη, δηλαδή προγράμματα του ΟΑΕΔ, χρηματοδότηση του «κοινωνικού πλάνου» του εργοδότη από τον ΟΑΕΔ!!! Η πρωτοτυπία του νομοθετήματος της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ είναι ότι «νομοθετεί» την Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη, ήτοι η κυβέρνηση «δεσμεύει» τον εθελοντισμό του εργοδότη. Για παράδειγμα, χθες, η Cosco έκανε δενδροφυτεύσεις, σήμερα θα κάνει κοινωνικό πλάνο μαζικών απολύσεων.

Σε ό,τι αφορά το περίφημο Ανώτατο Συμβούλιο Εργασίας (ΑΣΕ) είναι να ελέγχει το τυπικό της διαδικασίας, παρ. 3 «διαπιστώνει αν τηρήθηκαν οι υποχρεώσεις του εργοδότη για ενημέρωση και διαβούλευση …», και όχι την ουσία που εξέταζε ο νομάρχης ή ο υπουργός Εργασίας.

Η παρ. 5 του ιδίου άρθρου αλλάζει τη σύνθεση του ΑΣΕ. Μέχρι τώρα μέλη του ΑΣΕ ήταν ο γενικός γραμματέα του υπουργείου Εργασίας, ένας υπάλληλος (όχι εκπρόσωπος) του υπουργείου Οικονομικών, ο/η διευθυντής της Διεύθυνσης Προσωπικού του υπουργείου Εργασίας, ένας εκπρόσωπος του υπουργού Εργασίας (αυτό σημαίνει σύμβουλος) , ένας επιστημονικός σύμβουλος (το ίδιο σύμβουλος του υπουργού), ένας εκπρόσωπος της ΓΣΕΕ και ένας εκπρόσωπος του ΣΕΒ.

Μια ματιά στην καινούργια σύνθεση, θα παρατηρήσει κανείς ότι προστίθενται και άλλοι «κοινωνικοί εταίροι»: ΣΕΤΕ (ξενοδόχοι) ΓΣΕΒΕΕ, (βιοτέχνες) , ΕΣΕΕ (έμποροι), ΣΕΒ (βιομήχανοι), ένας εκπρόσωπος από κοινού των ανωτέρω τεσσάρων (!!!!), εκπρόσωπος (1) του υπουργείου Εργασίας (1) που ορίζει ο υπουργός, και εκπρόσωποι (2) του υπουργείου Οικονομικών, πάλι διορισμένοι από τον εκάστοτε υπουργό. Από την άλλη πλευρά, 5 της ΓΣΣΕ (να και το «αντίμετρο»!) και τον προϊστάμενο/η της Διεύθυνσης Απασχόλησης του υπουργείου Εργασίας, δηλαδή της Διεύθυνσης με τα προγράμματα ΕΣΠΑ, της κατάρτισης και της επανένταξης (σ.σ.: όχι της Διεύθυνσης Συλλογικών Ρυθμίσεων, πατέντα της υπουργού Έφη Αχτσιόγλου η μετονομασία της Διεύθυνσης Αμοιβής σε Συλλογικές Ρυθμίσεις – ούτε καν συμβάσεις- που ανήκει η αρμοδιότητα), άλλα η δ/νση με τα ΕΣΠΑντζίδικα προγράμματα της κατάρτισης και επανένταξης (για το εθελοντικό κοινωνικό πλάνο που λέγαμε). Άμεση σχέση με τον «εθελοντισμό» του εργοδότη και το… κοινωνικό πλάνο, όπως σαφώς καταλαβαίνει κάποιος.

Για την ιστορία, η πρώτη υπογραφή σε ομαδικές απολύσεις, έπειτα από 30 χρόνια, έπεσε για τη «Χαλυβουργική», οριακά 4-3. Οι τέσσερις υπέρ ήταν οι εξής: Η γενική γραμματέας (Α. Στρατηνάκη), οι δύο εντεταλμένοι σύμβουλοι των υπουργών και ο ΣΕΒ. Κατά ήταν οι υπηρεσιακοί και η ΓΣΕΕ. Με την απλή αριθμητική, όσον αφορά στο καινούργιο «σχήμα» στο ΑΣΕ, βλέπει κανείς το συσχετισμό δύναμης στο εν λόγω Σώμα και τι μπορεί να σημαίνει για τους εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα, ειδικά σε αυτούς που απασχολούνται σε μεγάλες επιχειρήσεις, όπως είναι οι τράπεζες, τα σουπερμάρκετ κτλ.

ΠΗΓΗ: ergasianet.gr

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Υπάρχει κάτι χειρότερο από το ψέμα; Ναι. Να συνηθίσεις το ψέμα. Να αρχίσεις να θεωρείς, αποκαμωμένος και απογοητευμένος από την ανθεκτικότητα του ψεύδους – πάνω στο οποίο πορεύονται οι αρχιτέκτονες και οι υπαίτιοι της δυστυχίας των άλλων – ότι η συμβίωση με το ψέμα συνιστά μια «κανονικότητα».

Ας έρθουμε, τώρα, στην τρέχουσα επικαιρότητα:

Ο πρωθυπουργός στη συνάντησή του με τον καρκινοπαθή συνταξιούχο στη Θεσσαλονίκη φρόντισε να τονίσει ότι οι άλλοι ήταν, οι προηγούμενοι από αυτόν, που έκοψαν τις συντάξεις και όχι η δική του κυβέρνηση.

Το γεγονός ότι οι προηγούμενοι  σφαγίασαν τις συντάξεις είναι δεδομένο. Τις κατακρεούργησαν. Αλλά αυτή είναι η μισή αλήθεια. Και οι μισές αλήθειες αποτελούν πάντα τον αρμό για να συγκολληθούν μεταξύ τους τα πελώρια ψεύδη.

 Τουτέστιν (και χωρίς να υπολογίζουμε τι έρχεται με το 4^ο Μνημόνιο που το βαφτίσανε «τεχνική συμφωνία») από το 2015 που έχουν επιβληθεί 13 – τουλάχιστον – νέες ρυθμίσεις νέων περικοπών συντάξεων, με χαρακτηριστική την κατάργηση του ΕΚΑΣ που μόνο αυτή αφαιρεί από τους χαμηλοσυνταξιούχους 8,2 δισ. ευρώ (!), δεν κυβερνούν «οι άλλοι». Κυβερνά ο κ.Τσίπρας. Που, φυσικά, κάνει ό,τι και οι άλλοι…

Αυτό το βιολί συνεχίζεται επί δεκαετίες. Κανονικά. Ο κάθε επόμενος και ο κάθε προηγούμενος κατηγορούν αλλήλους για τα όσα – ίδια – πράττουν. Και τούμπαλιν. Συμπέρασμα (ασφαλές): Όσο διατηρείται η ανοχή στους βιολιτζήδες αυτής της «κανονικότητας» κι όσο συνηθίζει να ζει κανείς με αυτήν, τίποτα δεν θα γίνει κανονικό.

Πηγή: Real News 14/5/2017