Γράφει ο Βασίλης Καλαματιανός.

Στις 26 του Νοέμβρη συμπληρώνονται 75 χρόνια από την εκτέλεση - δολοφονία των 118 πατριωτών στο Μονοδένδρι από τα Γερμανικά ναζιστικά στρατεύματα κατοχής.

Η εκτέλεση των 118 δεν είναι ένα μεμονωμένο γεγονός. Σήμερα είναι γνωστά τα στρατόπεδα συγκέντρωσης – εξόντωσης Άουσβιτς-Νταχάου, οι φούρνοι αερίων, η εξόντωση Εβραίων, Τσιγγάνων και αντιφασιστικών σ' όλη την Ευρώπη και τη Γερμανία.

Στην Ελλάδα τα φασιστικά στρατεύματα κατοχής (Γερμανικά - Ιταλικά- Βουλγαρικά) είχαν μετατρέψει τη χώρα σ' έναν απέραντο τόπο εκτελέσεων. Σκοπευτήριο Καισαριανής, Χαϊδάρι
«Παύλου Μελλά» Θεσσαλονίκη, Δομένικο Ελασσόνας, Μουσιώτισσα Ιωαννίνων Καμένο Άρτας, Δίστομο, Επαρχία Βιάννου Κρήτης, Προσφυγικά και Γηροκομείο Πάτρας, Δράκενα Πηλίου, Καλαμάτα. Όλοι οι εκτελεσμένοι ήταν άοπλοι ανάμεσά τους και γυναικόπαιδα.

Πρέπει να σημειώσουμε ότι οι θηριωδίες γίνονται με κατεύθυνση του Γ’ Ράιχ του Χίτλερ και των επιτελείων του με στόχο να κάμφουν την Αντίσταση των λαών. Το 1943 μετά τη συντριβή των Γερμανικών στρατευμάτων στο Σταλινγκράντ και την παράδοσή τους στις 2 του Φλεβάρη, ο πόλεμος παίρνει άλλη τροπή, το πληγωμένο θηρίο γίνεται πιο επικίνδυνο. Ανάμεσα στα χιλιάδες θύματα και τόπους μαρτυρίων στη χώρα μας θα αναφέρουμε:

• Τους 800 και πλέον κρατούμενους στο ατμόπλοιο GITTA DIGENOVA που στην πλειοψηφία τους ήταν μόνιμοι και έφεδροι αξιωματικοί ανάμεσά τους και ο Κ. Δαβάκης, τους οποίους οι Ιταλοί μετέφεραν στην Ιταλία και βυθίστηκε στις 21 Γενάρη στα στενά του Τάραντα.
• Στις 16/2 στο Δομένικο Ελασσόνας δολοφονούν στο χωριό 150 άντρες από 17 χρονών και άνω.
• Στις 6/6 στο Κούρνοβο τουφεκίζουν 106 κρατούμενους σαν αντίποινα. Για τη σφαγή αυτή ο Γιάννης Ρίτσος έγραφε «όχι κραυγές και κλάματα ιερή σιγή να φέξει το χώρο ετούτο που έπεσαν οι Άγιοι 106 γερόντοι και ανταρτόπουλα παιδιά της Ρωμιοσύνης κάθε όνομα και ένα σπαθί και ένα άστρο αδερφοσύνης ωσότου να έρθει η Λευτεριά στάρι και ανθό να σπείρει και το θλιμμένο Κούρνοβο να στήσει πανηγύρι και οι 106 άδουλοι για πάντα αναστημένοι φρουροί του δίκιου να ορθωθούν μέσα στην οικουμένη».
• Στις 16/8 στο Καμμένο της Άρτας εκτέλεσαν 318 κατοίκους, αδιάκριτα παιδιά γυναίκες άντρες.
• ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ στις 13/12 τα Γερμανικά στρατεύματα που έκαναν εκκαθαριστικές επιχειρήσεις έφτασαν στα Καλάβρυτα που ο ΕΛΑΣ είχε απελευθερώσει για μεγάλο διάστημα, αλλά δεν ήταν στην πόλη και αφού κύκλωσαν το χωριό και συγκέντρωσαν τους κατοίκους στην πλατεία, έκλεισαν τις γυναίκες και τα μικρά παιδιά στο σχολείο, έβαλαν φωτιά στο χωριό και με πολυβόλα δολοφόνησαν 742 άντρες από 12 χρονών και άνω.

Η Κατίνα Παΐζη έγραφε: «Τρεις μήνες τα Καλάβρυτα τους Ούνους πολεμάνε. Αητοί φωλιάζουν στις κορφές κι οχτρό δεν προσκυνάνε. Βαστούν στα χέρια τ' άρματα και το πικρό τ' αχείλι μηνά στους σκλάβους λευτεριάς να καρτερούν Απρίλη. Τρεις μήνες τα Καλάβρυτα στη φλόγα του πολέμου χτυπούσαν τα πλατειά φτερά στο πείσμα τ' άγριου ανέμου και των παλιών ελευθέρων η αγνή σπορά και γέννα έγραψε μ ' αίμα θρυλικό καινούργιο εικοσιένα».

• ΜΟΝΟΔΕΝΔΡΙ. Στις 26 Νοέμβρη 1043, έγινε εκτέλεση, αλλά αναδείχθηκε και ο ηρωισμός των 118 πατριωτών. Το τρομερό αυτό έγκλημα συντάραξε την ευρύτερη περιοχή, αλλά ταυτόχρονα δυνάμωσε και τη θέληση του λαού για δράση. Ο λαός τους έκλαψε και τους τραγούδησε:

Με το τραγούδι πέθανες

και δάκρυα δεν σου στέκουν

της λευτεριάς τα δάχτυλα

στεφάνι αγνό σου πλέκουν.

Το δράμα των εκτελεσμένων ηρώων είχε ξεκινήσει τη νύχτα της 23η Οκτώβρη 1943 όταν Γερμανοί και ταγματασφαλίτες του Λεωνίδα Βρεττάκου μπλόκαραν τη Σπάρτη και έκαναν συλλήψεις με βάση συγκεκριμένο κατάλογο που αφορούσε μέλη και συμπαθούντες του ΚΚΕ του ΕΑΜ και της ΕΠΟΝ. Αρκετοί γλύτωσαν γιατί δεν ήταν στα σπίτια τους, άλλοι κατάφεραν να διαφύγουν. Ανάμεσα στους συλληφθέντες αγωνιστές ήταν επιστήμονες, φοιτητές, μαθητές, εργάτες, αγρότες. Μεταξύ αυτών οι Γιατράκος Γ. πρόεδρος του Δικηγορικού συλλόγου, ο Καρβούνης Χρ. Χειρουργός, Ζερβομπεάκος Α. διευθυντής της Εθνικής Τράπεζας, Φικιώρης Μελέτης πρώην υπουργός, όλοι τους μέλη της ΝΕ του ΕΑΜ. Οι 300 περίπου συλληφθέντες μεταφέρθηκαν στις φυλακές της Τρίπολης.

Στο Μονοδένδρι οι Γερμανοί έκαναν αρκετές ομαδικές και ατομικές εκτελέσεις. Αυτή των 118 την συνέδεσαν με τη μάχη στο «Λογγάκι» όπου στις 25 Νοέμβρη τμήμα του ΕΛΑΣ χτύπησε και εξολόθρεψε φάλαγγα με 40 Γερμανούς. Ανίκανοι να ανακόψουν το αντάρτικο κίνημα προχώρησαν για άλλη μια φορά στη λογική των αντιποίνων και στην εκτέλεση φυλακισμένων.

Η Γερμανική ανακοίνωση για την εκτέλεση περιελάμβανε τα ονόματα 100 φυλακισμένων Σπαρτιατών. Οι 18 είναι ή άλλοι φυλακισμένοι, ή εργαζόμενοι που βρέθηκαν στο δρόμο.

Οι παρακάτω αναφορές σχετικά με την εκτέλεση των 118, είναι τμήμα της περιγραφής του διερμηνέα των Γερμανών που δόθηκε στον ανακριτή του 8ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ, 8 μέρες μετά την εκτέλεση όταν δραπέτευσε και προσχώρησε στον ΕΛΑΣ.

Τα ξημερώματα στις 26 Νοέμβρη γερμανικά καμιόνια με τους κρατούμενους ξεκινάνε για το Μονοδένδρι. Δεμένοι δυο-δυο κατεβαίνουν από τα αυτοκίνητα. Ανάμεσά τους 2 αδέρφια Ανδριτσάκη, 3 αδέρφια Αλεμαγκίδη, 4 αδέρφια Τζιβανόπουλοι και άλλοι αγωνιστές του ΕΑΜ, πατριώτες, που είχαν πιαστεί στο μπλόκο της 23ης Οκτώβρη από τους μασκοφορεμένους Ταγματοασφαλίτες και τα Γερμανικά Ες-Ες.

Όταν κατέβηκαν όλοι από τα αυτοκίνητα, τους έβαλαν στη σειρά, απέναντι τους τα πολυβόλα, τους δήλωσαν ότι θα εκτελεσθούν. Τότε οι 117 με μια φωνή, φώναξαν «Να ζήσει ο γιατρός Καρβούνης». «ΟΧΙ! ΟΧΙ!» απάντησε ο Καρβούνης, «το αντίθετο πρέπει να γίνει». Όμως οι Γερμανοί, τον έβγαλαν από τη σειρά και τα πολυβόλα θέρισαν τους 117. «Εσύ θα ζήσεις» του είπαν οι Γερμανοί. Τότε ο γιατρός που ήξερε γερμανικά τούς έβρισε στη γλώσσα τους. Τον χτύπησαν στα χέρια και τα πόδια για να υποφέρει. Η απάντηση δόθηκε ακόμη μια φορά «Φασίστες Δολοφόνοι. Η Ελλάδα θα ζήσει λεύτερη. ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΑΜ».

Από τη στιγμή της σύλληψής τους γνώριζαν λίγο πολύ τι τους περιμένει. Αλώστε οι Έλληνες συνεργάτες των Γερμανών ήταν σαφείς. «Αν θέλετε να σωθείτε, βοηθήστε τους Γερμανούς προστάτες μας στο έργο τους». Ένα ακόμη στοιχείο που αποδεικνύει την πατριωτική στάση των κρατουμένων ήταν σημείωμα που βρέθηκε ματωμένο στην τσέπη του Γ. Γιατράκου. Το είχε γράψει δυο μέρες πριν την εκτέλεση. «Πάντως από τη φυλακή δε βγαίνω (έγραφε) αν δε βγουν και οι υπόλοιποι διακόσιοι ενενήντα εννιά, από τους τριακόσιους που είμεθα. Όταν έρθει η ώρα μου θα πω (στο εκτελεστικό απόσπασμα) θα φωνάξω φεύγοντας: ΖΗΤΩ Η ΛΑΪΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ».

Αυτό ήταν το όραμα των ηρώων, έδωσαν τη ζωή τους για τη λευτεριά της πατρίδας, για την Ελλάδα της ΛΑΪΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.

Έχουν γραφτεί ποιήματα, για το Χρήστο Καρβούνη, τη Τζιβανοπουλίνα μάνα, για τους 118. Ο λαός μας τους αποθανάτισε με το παρακάτω τραγούδι:

Τρεις περδικούλες κάθονται σε μοναχό κλαράκι,

έχουν λυπητερή λαλιά, πικρό το μοιρολόι.

Τι είναι το κακό που γίνηκε στο μαύρο Μονοδένδρι.

Γιατί 'ναι λιάστρα τα κορμιά και θάλασσα το αίμα.

Κι ανάμεσα απ' τα αίματα ψιλή φωνούλα βγαίνει.

Προδότες μας παρέδωσαν στων Γερμανών τα χέρια.

Η ιστορία έχει τοποθετήσει τους 118 μάρτυρες-ήρωες πλάι στους 300 του Λεωνίδα στις Θερμοπύλες, στου Δαβάκη τ' άξια παλικάρια στην Πίνδο. Δεν ήταν βέβαια φοβεροί πολεμιστές. Ήταν όμως πατριώτες ασυμβίβαστοι πολέμιοι των φασιστικών στρατευμάτων κατοχής, ανίκητοι αγωνιστές της λευτεριάς.

Τα τελευταία χρόνια η μνήμη τους απολαμβάνει ΠΑΝΔΗΜΗ τιμή. Υπήρξαν όμως πολλά χρόνια που έγινε προσπάθεια να ξεχασθούν, που η τιμή και μνημόνευση των 118 εθεωρείτο ανθελληνική πράξη. Μετά από αυτή τη μαύρη περίοδο, σ’ ένα διάστημα πολιτικού ημίφωτος, οι 118 τιμήθηκαν το Νοέμβρη του 1963, στον τόπο της εκτέλεσης, με απουσία Δημοτικών, Κρατικών και Θρησκευτικών αρχών. Επιμνημόσυνη δέηση «υπέρ των δολοφονηθέντων και αγρίως κατακρεουργηθέντων», όπως είπε, έκανε ο παπά Καρβούνης.

Η παραπάνω στάση των αρχών και κυβερνήσεων αυτής της περιόδου, εξηγεί και γιατί ουσιαστικά δε διεκδικήθηκαν Γερμανικές αποζημιώσεις.

Νοέμβρης 2018                                                                                                                       

ΠΗΓΗ: ergatikosagwnas.gr

Κίμων Ρηγόπουλος

Δυσανασχετούν οι γερομέντορες του Τσίπρα, επειδή τους εμπόδισαν να καταθέσουν στεφάνι στο Πολυτεχνείο. Πνέουν μένεα εναντίον των «ιδιοκτητών» του Πολυτεχνείου, αυτοί που ιδιοκατοίκησαν στο χώρο της λαϊκής απόγνωσης και ελπίδας.

Θεματοφύλακες μιας αποστειρωμένης πολιτικής ορθότητας, που τους ξέβρασε η αλητεία τους στον Μαυρογιαλούρικο δικομματισμό

Πού ήταν όλοι αυτοί; Και πού κρυβόντουσαν τόσο καιρό; Για το γένος των αβύθιστων μιλάω, αν με εννοείτε. Το γένος των με το αζημίωτο. Διασχίζουν με το ύφος του εθνικού ευεργέτη τους δρόμους των καθημαγμένων ντυμένοι με μια σοβαροφάνεια, που είναι το ένδυμα της χαρτζιλικωμένης βαρβαρότητάς τους. Παπαδημούλη μ’ ακούς;

Όλοι αυτοί οι θεματοφύλακες μιας αποστειρωμένης πολιτικής ορθότητας, που τους ξέβρασε η αλητεία τους στον Μαυρογιαλούρικο δικομματισμό, από πού ξεφύτρωσαν; Αλέξη μ’ ακούς;

Αυτοί πού δεν ξέρουν τίποτα για το φόνο αλλά όλα τα σφάζουν και όλα τα μαχαιρώνουν, τι σόι ανθρωπόμορφα είναι;

Χαριεντίζεται ο άχαρος και παίζει εν ου παικτοίς. Στην ορκωμοσία του ως υπουργός Εξωτερικών ο και πρωθυπουργός «πετάει» κι ένα: πάντα ονειρευόμουνα ένα υπουργείο και αυτό το θεωρεί αστείο. Και μένα μου έρχεται στο μυαλό μια παροιμία: Γελάει ο τρελός στ’ αγέλαστα. Και μου έρχεται στο στόμα και μια άλλη: Θέλει η πουτάνα να κρυφτεί μα η χαρά δεν την αφήνει. Γιατί οι παροιμίες ενίοτε λαϊκίζουν ασύστολα. Γίνονται και υβριστικές οι παροιμίες για να περισώσουν ό,τι δεν ισοπεδώθηκε από την επέλαση της ύβρης.

Έχουν πέσει και πάλι με τα μούτρα στη δουλειά οι με το αζημίωτο. Ξανά μανά εξεταστικές επιτροπές και δώστου άνοιγμα λογαριασμών και «αν έχετε στοιχεία, στον εισαγγελέα» από τους βένετους απέναντι και πάει λέγοντας. Έχουμε πέσει τόσες φορές από τα σύννεφα ώστε αυτό έχει καταντήσει πια ένα ακίνδυνο σπορ. Πέφτεις έχοντας ήδη καταργήσει το νόμο της βαρύτητας. Τόσες φορές έχει παιχτεί αυτό το έργο και όμως κόβει ακόμα εισιτήρια. Πράγμα που κάτι πρέπει να σημαίνει και για τους σινεφίλ πελάτες, βέβαια. Οι παραγωγοί της αθλιότητας δεν έχουν ανάγκη ούτε το remake της ταινίας. Γιατί να μπαίνουν στον κόπο αφού πουλάει η κλασική, αν και φθαρμένη, κόπια τους;

Ενθρονίζονται εν τω μεταξύ η κουτοπονηριά και η ιδιοτέλεια ως τα ανώτατα στάδια της εξυπνάδας. Λυγίζουν οι λέξεις και οι έννοιες. Ακόμα και σε κάποιους αριστερούς εκτός ΣΥΡΙΖΑ, οι ασθματικοί τακτικισμοί επιβίωσης των κυβερνώντων θεωρούνται δείγματα πολιτικής ευστροφίας.

Επιμένουν οι παροιμίες: Αλλιώς μας τα’ λεγες παπά πριν σε χειροτονήσουν, φωνάζουν όσοι δεν έχουν παραδώσει ακόμα τις πινακίδες της μνήμης και της κρίσης τους. Δεν έγινα παπάς ν’ αγιάσω, μα για να καλοπεράσω, έρχεται η απάντηση των με το αζημίωτο.

Ξιφουλκεί εναντίον των Κασιδιάρηδων το Συριζολόι και συγχρόνως τους τρέφει και τους εκτρέφει με την πολιτική του που εκβάλλει στο ναζιστικό ιδεολόγημα: Όλοι τους ίδιοι είναι.

Δυσανασχετούν οι γερομέντορες του Τσίπρα, επειδή τους εμπόδισαν να καταθέσουν στεφάνι στο Πολυτεχνείο. Πνέουν μένεα εναντίον των «ιδιοκτητών» του Πολυτεχνείου, αυτοί που ιδιοκατοίκησαν στο χώρο της λαϊκής απόγνωσης και ελπίδας.

Ξέρουν όμως κι αυτοί από παροιμίες: Γέλασέ τον τον χωριάτη, να τον έχεις πάντα εργάτη, είναι το σύνθημα ενδοσυνεννόησης των με το αζημίωτο.

Εδώ είμαστε. Στο μη περαιτέρω μιας κανονικότητας που σκοτώνει. Και που διαιωνίζεται, δίχως να κοιτάζει τη δικιά σου μελαγχολία, που λέει και ο Σαββόπουλος. Είναι η στιγμή που καμιά παροιμία δεν φαίνεται ικανό αγώι για να κινήσει τον αγωγιάτη. Και η μελαγχολία μάς καθηλώνει, ως ιδανικά θύματα, στο αναπηρικό καροτσάκι του ναρκισσισμού μας. Ίσως… Ίσως να χρειάζεται ένα αίσθημα προσωπικής προσβολής που γιγαντώνεται σε πληθυντική ευθιξία και ταξική φιλοτιμία. Ίσως να είναι ο στίχος του Καββαδία: Μα είναι κάτι πιο βαθύ που με λερώνει… Και εμείς, οι από ξένο άγος κηλιδωμένοι, να διαγράψουμε τα αποσιωπητικά και να συμπληρώσουμε τον εμποδισμένο στίχο με γεγονότα. Όχι για να αποκαταστήσουμε το αυτονόητο, όπως μας λένε ή μάθαμε να παπαγαλίζουμε. Αλλά για να το προσεγγίσουμε. Άλλωστε το αυτονόητο δεν είναι μια στατική έννοια, ούτε το ίδιο και το αυτό για την καθεμιά και τον καθένα μας. Έργο δικό μας είναι να επιτρέψουμε στο νοητό να αναπνεύσει, να προλάβουμε τη συρρίκνωση και τον μαρασμό του, απαλλάσσοντάς το από τα ασφυκτικά πολιτικά και κοινωνικά δεσμά του.

ΠΗΓΗ:  prin.gr/

Αναφορικά με τους ισχυρισμούς που περιλαμβάνονται στην σχετική αίτηση των 4+1 φερομένων ως μελών της ΠΕΝΕΝ θέλουμε να σημειώσουμε τα παρακάτω:

1. Οι όποιες διαγραφές έγιναν αφορούσαν την τυπική και ουσιαστική τήρηση του καταστατικού και της σχετικής διάταξης περί 4ετούς καθυστέρησης των συνδρομών (Άρθρο 11 παράγραφος 3 του καταστατικού της ΠΕΝΕΝ)
2. Για την περίοδο αποδεδειγμένης ανεργίας οφείλουν να γνωρίζουν ότι το καταστατικό προβλέπει την απαλλαγή κατά το 50% από τις εισφορές υπέρ του Σωματείου (Άρθρο 9, παράγραφος 6) γεγονός που δείχνει ότι οι αιτούντες στοιχειωδώς δεν γνωρίζουν ούτε το καταστατικό της ΠΕΝΕΝ, το οποίο κατέχουν από την εγγραφή τους. Οφείλουμε επίσης να σημειώσουμε ότι κανένας από τα 5 άτομα δεν ήταν το διάστημα αυτό άνεργος αντίθετα οι 4 από τους 5 εργάζονται μόνιμα επί σειρά ετών σε διάφορα πλοία, γεγονός που επιβεβαιώνει ότι τα περί ανεργίας είναι κατασκευάσματα για να αποποιηθούν τις ευθύνες τους για την πλήρη αδιαφορία για το Σωματείο και τα προβλήματα του κλάδου μας.
3. Να σημειωθεί ότι στις εκλογές 2010-2011, σε σχετική πρωτοβουλία της Διοίκησης της ΠΕΝΕΝ να ρυθμίσει λόγω οικονομικής κρίσης τις συνδρομές με τρόπο ώστε να μην αποκλειστούν μέλη του Σωματείου από την εκλογική διαδικασία, ο τότε φερόμενος ως επικεφαλής του «Αγωνιστικού Συνδυασμού Ναυτών» Τσιουδάκης Γιάννης είχε απορρίψει την σχετική πρόταση δηλώνοντας ότι «πρέπει απαρέγκλιτα να τηρηθεί το καταστατικό». Με τον τρόπο αυτό αποδεικνύεται ότι ο πόνος σας περί διαγραφών είναι επιλεκτικός και κινείται στην κατεύθυνση που κάθε φορά σας συμφέρει.
4. Η παραβίαση του καταστατικού συνιστά πρακτική η οποία θέτει σε άμεσο κίνδυνο την εκλογική διαδικασία και είναι σίγουρο ότι μια τέτοια μεθόδευση θα δημιουργούσε τις προϋποθέσεις οι εκλογές να τιναχτούν στον αέρα από αυτούς του ίδιους που δηλώνουν οπαδοί της καταστρατήγησης των καταστατικών διατάξεων!!
5. Είναι ντροπή και κατάντημα μέλη του φερόμενου «Αγωνιστικού Συνδυασμού Ναυτών» (ένας εκ των οποίων στις εκλογές 2014-2015 ήταν και επικεφαλής του ανωτέρω συνδυασμού ) να δηλώνουν ότι δεν γνωρίζουν την διάταξη του καταστατικού περί 4ετίας και να αναρωτιούνται από κοινού υποκριτικά για τους λόγους της διαγραφής τους. Εξάλλου συλαμβάνονται για πολλοστή φορά αδιάβαστοι αφού το συνδικαλιστικό όργανο της ΠΕΝΕΝ «Το Ματσακόνι» σε κάθε τεύχος που αποστέλλεται τόσο στους ίδιους όσο και σε όλα τα μέλη έχει μόνιμη στήλη για την ανάγκη τακτοποίησης των συνδρομών των μελών μας.
6. Εάν οι φερόμενοι υποψήφιοι νοιάζονταν για το Σωματείο, τον κλάδο και τα προβλήματα θα είχαν και την ανάλογη παρουσία στους αγώνες της ΠΕΝΕΝ. Όπως αποδεικνύεται όμως ήταν εντελώς εξαφανισμένοι από τα όργανα και τους αγώνες του Σωματείου (Συνελεύσεις – συσκέψεις – συγκεντρώσεις – απεργίες) αλλά δεν πέρασαν ούτε τυπικά μια φορά ορισμένοι από αυτούς από τα γραφεία της ΠΕΝΕΝ!! Σχετικά για τα περί «σκοτεινών εποχών» αυτό πρέπει να έχει απεύθυνση στους κομματικούς ηγετίσκους που τους καθοδηγούν και οι οποίοι τα καταστατικά των Σωματείων τους τα έχουν μετατρέψει σε πατσαβούρες και κουρελόχαρτα και εμφανίζουν μαϊμουδένια ψηφίσαντα μέλη τα οποία με μια δημοκρατική διαδικασία αμφιβάλουμε εάν θα ξεπερνούσαν το 20% με 30% των φερόμενων ως ψηφισάντων στα Σωματεία τους.
7. Τέλος σε ότι αφορά το αίτημά τους να λάβουν γνώση στα περί διαγραφών, το δικαίωμα αυτό το έχει μόνο ένας ο οποίος είναι μέλος της ΠΕΝΕΝ και οποτεδήποτε θελήσει να προσέλθει στην ΠΕΝΕΝ θα του δοθούν οποιαδήποτε στοιχεία αφού διατηρεί την ιδιότητα του μέλους της Ένωσής μας. Το ίδιο ισχύει και για τους άλλους με την προϋπόθεση να επανεγγραφούν στην Ένωσή μας.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Υ.Γ.: Αυτή η ομάδα που αναμείχθηκε στα εσωτερικά της ΠΕΝΕΝ και παράλληλα ανέλαβε ανά την χώρα την οργάνωση του Συνδυασμού τους για τις εκλογές της ΠΕΝΕΝ υπέπεσε σε ένα ακόμη ολίσθημα, προφανώς για να αποποιηθεί των δικών της ευθυνών, χρησιμοποιεί 5 άτομα από τους φερόμενους ως υποψήφιους και ζητούν να τους δοθούν στοιχεία περί των διαγραφών τους από την ΠΕΝΕΝ.

Ανάμεσα σε αυτούς μόνο ο ένας είναι μέλος της ΠΕΝΕΝ και αυτός αποδεικνύεται αναξιόπιστος, φαιδρός, και ψεύτης αφού δηλώνει στην επιστολή του ότι "τον πήρε τηλέφωνο ο Νταλακογεώργος και τον πίεσε να μην κατέλθει ως υποψήφιος κ.λπ.

Η αναφορά του αυτή είναι παντελώς αβάσιμη και χαλκεύτηκε στα κομματικά επιτελεία του χώρου τους που επινοεί και κατασκευάζει διάφορες συκοφαντικές - δυσφημιστικές κατηγορίες σε βάρος του Προέδρου της ΠΕΝΕΝ.

Παράλληλα προκειμένου να καταδείξουμε την ψευδολογία τους σημειώνουμε ότι στην επιστολή του το ίδιο πρόσωπο καταγγέλλει την ΠΕΝΕΝ ότι τον διέγραψε ενώ η αλήθεια είναι ότι ουδέποτε διαγράφτηκε αλλά αποκλείστηκε νόμιμα από την Εφορευτική Επιτροπή διότι δεν είχε το δικαίωμα υποψηφιότητας σύμφωνα με το καταστατικό της ΠΕΝΕΝ (τουλάχιστον 1 χρόνο ως μέλος της ΠΕΝΕΝ (Άρθρο 8 παράγραφος 2)).

Κατά τα λοιπά, το πρόσωπο αυτό θα κληθεί να λογοδοτήσει και να αποδείξει για το πότε μίλησε με τον Πρόεδρο της ΠΕΝΕΝ καθώς και για το περιεχόμενο της δήθεν τηλεφωνικής συνομιλίας....

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Η σχετική επιστολή των φερομένων ως υποψηφίων του "Αγωνιστικού Συνδυασμού Ναυτών"