Σήμερα: 18/05/2026
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

453452345.jpg

Απάντηση σε ένα ερώτημα που είναι ικανό να προκαλέσει ακόμα και ομηρικούς καυγάδες προσπαθούν να δώσουν δυο ανθρωπολόγοι οι οποίοι πριν λίγο καιρό δημοσιοποίησαν μια, μάλλον, ανατρεπτική θεωρία.

Σύμφωνα με αυτή όλοι οι άνθρωποι που γεννήθηκαν στον πλανήτη τα τελευταία 200.000 χρόνια αποτελούν απογόνους ενός μόνο ζευγαριού ανθρώπων που εικάζεται ότι έζησε την ίδια χρονική περίοδο.

Εκεί που κατέληξαν, δηλαδή, οι μελετητές του πανεπιστημίου της Βασιλείας στην Ελβετία, Μαρκ Στεκλ και Ντέιβιντ Τάλερ, είναι πως σε μεγάλο βαθμό η εξελικτική θεωρία του Δαρβίνου δεν ισχύει

Οι δυο επιστήμονες, όπως αναφέρει δημοσίευμα του ladbible.com, υποστηρίζουν ότι μετά από ενδελεχείς έρευνες, που περιελάμβαναν την εξέταση περισσότερων από πέντε εκατομμυρίων γενετικών κωδικών από τουλάχιστον 100.000 ξεχωριστά είδη ζώων -συμπεριλαμβανομένου και του ανθρώπου-, διαπίστωσαν ότι όλοι οι άνθρωποι προέρχονται από ένα μόνο ζευγάρι ανθρώπων, μετά από πιθανώς κάποιο καταστροφικό γεγονός, που άφησε την Γη σχεδόν ερημωμένη.

Μάλιστα, η ερευνητική ομάδα του ελβετικού πανεπιστημίου θεωρεί σχεδόν βέβαιο ότι αντίστοιχη εξελικτική πορεία είχε και το 90% των ειδών του ζωικού βασιλείου, ενώ εκτιμούν ότι όλες οι μορφές ζωής που υπάρχουν αυτή τη στιγμή ξεκίνησαν το ταξίδι τους στην Γη την ίδια περίπου χρονική περίοδο με τον άνθρωπο, πριν από 250.000 χρόνια.

ΠΗΓΗ; newsbeast.gr

Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2018 07:08

Στα ξένα Έλληνας και στην Ελλάδα ξένος

Gourlas-Nikos-1.jpg

Πέντε οσπίτια έχτισα κι ασ’ όλα ξεσπιτούμαι
Πρόσφυγας είμ’ ασο κουνί μ’, Θε μ’ θα παλαλούμαι. 
Πατρίδα μ αραεύω σε αμόν καταραμένος

Σα ξένα είμαι Έλληνας και σην Ελλάδαν ξένος.

Ο στίχος από ένα ποντιακό τραγούδι που αποδίδει ο Στέλιος Καζαντζίδης ο οποίος υπήρξε σήμα κατατεθέν των απανταχού προσφύγων, χρησιμοποιείται ως τίτλος στο θεατρικού έργου, του Θ. Σκρούμπελου που παίζεται για δεύτερη χρονιά στο Θέατρο Χώρα, σε σκηνοθεσία Γιώργου Σουξέ με πρωταγωνιστή τον Λευτέρη Ελευθερίου.

Το ιστορικό κοινωνικό και πολιτικό φόντο του έργου είναι η μετεμφυλιακή ΕλλάδαΕλλάδα της πολιτικής και κοινωνικής καταπίεσης για τους ηττημένους, η Ελλάδα των «κοινωνικών φρονημάτων», της φτώχειας, της ερήμωσης της υπαίθρου, της θρησκοληψίας και της καθυστέρησης. Στις πόλεις επικρατεί ο φόβος του χαφιέ κι η ανεργία, ενώ η επιβίωση με κάποια αξιοπρέπεια για τους ηττημένους και τις οικογένειες τους καθίσταται από δύσκολη έως αδύνατη, εκτός αν άλλαζες πλευρό πηγαίνοντας με τους νοικοκυραίους της εποχής. Πολλοί είναι στις φυλακές και στην εξορία και ακόμα περισσότεροι οι κυνηγημένοι και οι αυτοεξόριστοι φυγάδες.

Το παραπάνω χρονικό πλαίσιο της ιστορίας τοποθετείται ανάμεσα στις πολιτικές και κοινωνικές μεταβολές των δεκαετιών του εξήντα και του εβδομήντα, όπου ο απόηχος του ελληνικού εμφυλίου εξακολουθεί να σφραγίζει τις ζωές των ανθρώπων. Όπου το αίμα είναι ακόμα ζεστό και οι μνήμες στοιχειώνουν τον ύπνο των καταδιωγμένων. Χωρίς να λείπουν τα ιστορικά μπρος-πίσω στη μεσοπολεμική περίοδο, όπου Μικρασιάτες και Πόντιοι γνωρίζουν τον ξεριζωμό και την προσφυγιά που είναι στην πραγματικότητα η αρχή μιας πορείας πολιτικής και κοινωνικής αφύπνισης μεγάλων τμημάτων του λαού.

Η παραπάνω πραγματικότητα στέλνει μετανάστη τον Στάμο στη Γερμανία. Φεύγει για τη Γερμανία γιατί θέλει να γλυτώσει από την φτώχεια και την καταπίεση. Φεύγει όμως και για να ζήσει μια ζωή με αξιοπρέπεια, για τα όνειρα που δεν του επιτρέπουν να έχει. Φεύγει ακόμα για να βοηθήσει οικονομικά την μάνα και την αδελφή του που ονειρεύεται να περάσει στη Νομική, «για να υπερασπιστεί» τον φυλακισμένο πατέρα της.

Ο Στάμος θα βρει δουλειά στις «μίνες» της Γερμανίας και η μόνη επαφή του πια με την πατρίδα θα είναι το ραδιόφωνο, η φωνή και η φωτογραφία του «Στέλιου» που άλλοτε χάνεται μέσα στα παράσιτα των βραχέων και άλλοτε επανέρχεται με τραγούδια, που ουσιαστικά χωρίζουν σε ενότητες τον θεατρικό λόγο του έργου. Έτσι η κάμαρα του Στάμου μετατρέπεται σε σκοτεινό θάλαμο όπου εμφανίζονται σαν σε αρνητικό φιλμ, οι χαμένες ελπίδες και τα οράματα για μια άλλη κοινωνία, οι προδομένοι αγώνες , αλλά κι εκείνα τα τοπία της ψυχής, της αδελφοσύνης και της αλληλεγγύης που μόνο οι κατατρεγμένοι μπορούν να νοιώσουν.

Ο Καζαντζίδης είναι ο Στέλιος, ο πατέρας, ο αδερφός, ο θείος, ο φίλος του Στάμου και του κάθε ξενιτεμένου ανεξαρτήτως εθνικότητας, θρησκείας και γλώσσας. Με τα τραγούδια του, ο Στέλιος γίνεται το κλειδί που θα ξεκλειδώσει τις ιστορίες των άλλων «Αιώνιων ξένων» που παρά τις διαφορετικές κοινωνικές και θρησκευτικές ταυτότητες και πολιτισμούς θα καταλάβουν ότι είναι τόσο τραγικά όμοιοι μεταξύ τους. Κι έτσι, τα τραγούδια του Στέλιου γίνονται και δικά τους, γίνονται η γέφυρα που θα τους συνδέσει, θα τους βοηθήσει να γνωριστούν, να μάθει ο ένας την ιστορία του άλλου και να δουν πόσο ίδιοι είναι τελικά.

Ο Στάμος συνομιλεί με τον Στέλιο για την κοινή μοίρα των μεταναστών.

Για την Ιταλίδα από την Σικελία, που 16 χρονών οι δικοί της την πούλησαν στην Μαφία που έστελνε κορίτσια στα εργοστάσια της Γερμανίας παίρνοντας το μισό μεροκάματο για δύο χρόνια.

Για τον Αφρικανό που ερωτεύτηκε και παντρεύτηκε την αγαπημένη του ενάντια στα θρησκευτικά και κοινωνικά ήθη του χωριού της όπου αυτό έγινε η αιτία να δολοφονηθεί από την ίδια την οικογένεια της. «Για δυο πράγματα λέει τώρα ανέκδοτα ο Μαχμούτ: για το θεό και για τις γυναίκες. Γι’ αυτά που είχε αγαπήσει».

Για τον Ηπειρώτη φίλο του που δεν θέλει να ξανακούσει για Ελλάδα. «Ποια Ελλάδα μωρέ; Ποια πατρίδα; Ποιοι άνθρωποι; Χώρα ρουφιάνων χαφιέδων και υποκριτών. Ξέρεις τι έκαναν στον πατέρα μου που ήταν ο παπάς του χωριού; Τον κατέδωσε η ίδια η αδελφή του στους ταγματασφαλίτες ότι πήγαινε εφόδια στους αντάρτες και τον κρέμασαν στον πλάτανο του χωριού, πέντε χρόνων παιδάκι ήμουν. Για ένα χωράφι μωρέ, για ένα ξεροροχώραφο με πέτρες και ξερολιθιές, που είχαν μαζί και ήθελε να του το φάει. Ποια Ελλάδα μωρέ; Ποια Πατρίδα; Εδώ είναι η πατρίδα μας όπου γης είναι πατρίδα που λέει και Στέλιος». Για να του απαντήσει η Ιταλίδα: «Από χώμα είμαστε πλασμένοι. Από το χώμα της γης που γεννηθήκαμε. Κι από τις εικόνες της και τις μυρωδιές της. Κι εκεί πρέπει να επιστρέψουμε. Στη γη που μας γέννησε».

Ο Στάμος στέκεται επικριτικά απέναντι στον φυλακισμένο πατέρα του που δεν μπορεί να καταλάβει γιατί δεν αποδέχεται την ήττα και εξακολουθεί όχι απλά να μην υπογράφει, αλλά ακόμα και να ζητήσει να βγει με «ανήκεστο» βλάβη λόγω της φυματίωσης. «Μα την δικαιούται» οδυρόταν η μάνα του «δεν κάνει καμιά δήλωση δεν αποκηρύσσει τίποτα».

Ο Στάμος εγκαλεί τον πατέρα του όταν πηγαίνει να τον δει στην φυλακή πριν φύγει ότι δεν κάνει τίποτα για την οικογένεια τού αλλά μιλά για «πανανθρώπινα δίκια», για ένα άλλο μέλλον που πρέπει να έχει ο κόσμος και ότι αν όλοι οι καταπιεσμένοι το καταλάβουν αυτό, τότε όλα αυτά δεν θα είναι μια ακόμη ουτοπία, θα γίνουν όχι στο μακρινό μέλλον. «Ποιοι όλοι ρε πατέρα έξι δισεκατομμύρια είναι εκεί έξω και όλοι αυτοί είναι διαφορετικοί μεταξύ τους, εσύ θα τούς κανείς να δεχτούν τα πανανθρώπινα δίκια σου;» Τι κερδίζεις με το να σε λένε «γρανίτη» και «αλύγιστο;» Όμως είναι πατέρας του και τον θαυμάζει παράλληλα για την περηφάνια και τη λεβεντιά του προσπαθώντας να εξηγήσει «Ήταν πιστός. Κι αυτή η πίστη μετά γύρισε σε ανάθεμα. Μια και όσα περίμενε δεν ήρθαν, κι όσα είχε αγαπήσει τα είχε χάσει».

Τις απαντήσεις αυτές στα ερωτήματα του θα τις δώσει ο ίδιος στην περίοδο της χούντας όταν ένας νέος γύρος διωγμών θα στείλουν την μητέρα του στην ανεργία ξανά και η αδερφή του θα διαγραφεί από την Νομική σχολή λόγω …φρονημάτων. Ο Στάμος τότε θα κλέψει κάποια μασούρια δυναμίτη από το ορυχείο και θα κατέβει στην Ελλάδα μαζί με τον φίλο τού τον Ηπειρώτη, έτσι καταλαβαίνει την αντίσταση η γενιά τού πού η Βάρκιζα την έχει στοιχειώσει.

Ο Στάμος θα συλληφθεί και θα βασανιστεί άγρια για να δώσει τον φίλο του τον Ηπειρώτη που γλύτωσε την σύλληψη, στο διπλανό κελί και πάλι ο Στέλιος Καζαντζίδης να τού δίνει κουράγιο με τραγούδια από την «Καταχνιά» για να αντέξει τα βασανιστήρια. Και αντέχει, γιατί οι άλλοι είναι απλά σκιές που θα χαθούν γιατί δεν θα γράψει τίποτα για αυτούς η ιστορία, όπως μονολογεί ο αφηγητής. Γιατί ακριβώς η ιστορία γράφεται από «γρανίτες» και «αλύγιστους».

Υγ. 1 Πάντως είναι ελπιδοφόρο το γεγονός ότι σε μια περίοδο πού η μόδα της αναθεώρησης της ιστορίας κερδίζει έδαφος, έργα σαν αυτό του Θ. Σκρούμπελου και του Δ. Χαριτόπουλου «Αυγά μαύρα» από τον θίασο του Α. Αντωνίου κάνουν τέτοια επιτυχία και παίζονται τρεις και τέσσερις σεζόν. Ακόμα πιο ελπιδοφόρο είναι ότι οι θεατές στο μισό και παραπάνω θέατρο ήταν νέοι. Αυτό κάτι λέει…

ΥΓ2. Δεν είμαι ο κατάλληλος για να μιλήσω για την σκηνοθετική ματιά και την ερμηνεία με καλλιτεχνικούς όρους. Έχουν γραφτεί έξαλλου εξαιρετικές κριτικές για το έργο και τους συντελεστές του. Θέλω να σταθώ όμως στην αίσθηση που μου δημιουργήθηκε από την  σκηνοθετική ματιά του Γιώργου Σουξέ, όπου σε ένα κατά βάση μονόλογο κατόρθωσε να κρατήσει σε διαρκή εγρήγορση τον θεατή με τις συνεχείς εναλλαγές και τα φλας μπακ σε μνήμες και στον χωροχρόνο, ανάμεσα στην κορύφωση των δραματικών στιγμών και τις κωμικές εναλλαγές που αποφόρτιζαν σωτήρια το κλίμα. Τέλος η ερμηνεία του Λευτέρη Ελευθερίου απέπνεε μια αύρα που την συναντάμε σε μεγάλους ερμηνευτές.

πηγή: kommon.gr

Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2018 07:06

Η ντροπή της φτώχειας

Hatzistefanou_Aris-e1494426616429-1.jpg

Από Άρης Χατζηστεφάνου

Στη Βρετανία, σχολεία απαγορεύουν σε παιδιά να φοράνε πολύ ακριβά ρούχα για να αποφευχθεί το φαινόμενο του poverty shame (ντροπή της φτώχειας). Και σε αυτή την περίπτωση, το πρόβλημα δεν είναι η φτώχεια αλλά η ντροπή.

Το θέμα επανέρχεται στη βρετανική επικαιρότητα κάθε σχολική χρονιά, μόλις πιάσουν τα πρώτα κρύα. Γονείς παραπονιούνται στους καθηγητές ότι δέχονται ασφυκτικές πιέσεις από τα παιδιά τους να τους αγοράσουν μπουφάν αξίας εκατοντάδων ή χιλιάδων λιρών που βλέπουν να φορούν οι συμμαθητές τους.

Για τον λόγο αυτό, την περασμένη εβδομάδα αρκετά σχολεία απαγόρευσαν στους μαθητές να φορούν μπουφάν από συγκεκριμένες μάρκες όπως η Canada Goose, η Moncler και η Pyrenex. Είχαν προηγηθεί απαγορεύσεις και για ορισμένα σχολικά ήδη, όπως κασετίνες από διάσημους σχεδιαστές κ.ά.

Η είδηση συνέπεσε με την παρουσίαση νέων στοιχείων για την εξάπλωση της φτώχειας στη Βρετανία, όπου πλέον ένας στους 200 κατοίκους της χώρας είναι άστεγος, ενώ ολόκληρες οικογένειες ζουν σε χόστελ. Αντίστοιχη είναι η επιδείνωση και στις Ηνωμένες Πολιτείες, ιδιαίτερα μετά τις πρόσφατες περικοπές βασικών επιδομάτων και σχολικών γευμάτων, ενώ στη «μεταμνημονιακή» Ελλάδα, έκθεση του ινστιτούτου TNI αποκαλύπτει ότι το 40,5% των παιδιών αντιμετωπίζει υλικές και κοινωνικές στερήσεις.

Είναι προφανές ότι η απαγόρευση ορισμένων ειδών πολυτελείας στις σχολικές αίθουσες δεν λύνει κανένα από τα δομικά προβλήματα που αυξάνουν τις ανισότητες στις σύγχρονες καπιταλιστικές κοινωνίες και μάλλον θυμίζει αυτό που οι Αγγλοσάξονες περιγράφουν με τη φράση… να βάζεις κραγιόν σε ένα γουρούνι. Το πρόβλημα όμως απαιτεί άμεσες λύσεις και η κοινωνική επανάσταση που θα μας οδηγήσει στην κατάληψη των χειμερινών ανακτόρων και τη δημιουργία μιας αταξικής κοινωνίας δεν προβλέπεται για την τρέχουσα σχολική χρονιά.

Το λεγόμενο poverty shame, η ντροπή δηλαδή που αισθάνονται οι φτωχοί, οδηγεί συχνά σε φαινόμενα στιγματισμού παιδιών και σε ακραίες περιπτώσεις μπορεί να οδηγήσει σε αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα ενός μαθητή Δημοτικού στο Πακιστάν, ο οποίος αυτοπυρπολήθηκε επειδή οι γονείς του δεν είχαν χρήματα να του αγοράσουν τη σχολική ποδιά που ζητούσε το σχολείο του.

Στην Ιαπωνία, η οποία αντιμετωπίζει φαινόμενα ανισοτήτων χωρίς προηγούμενο στη μεταπολεμική ιστορία της, ορισμένοι γονείς δηλώνουν ότι περιορίζουν τα γεύματά τους ώστε να μπορούν να προσφέρουν στα παιδιά τους τα ίδια ρούχα που φορούν και άλλα παιδιά στο σχολείο.

Αντίστοιχα στη Βρετανία, ενώ η φτώχεια καλπάζει (400.000 παιδιά βρέθηκαν κάτω από το κατώφλι της φτώχειας τα τελευταία τέσσερα χρόνια), ο αριθμός των μαθητών που ζητούν επιπλέον δωρεάν σχολικά γεύματα τείνει να μειώνεται, καθώς μια τέτοια κίνηση οδηγεί σε άμεσο στιγματισμό τους μέσα στη σχολική τάξη.

Το συμπέρασμα είναι ότι οι καπιταλιστικές κοινωνίες δεν παράγουν απλώς περισσότερη φτώχεια, αλλά και αναλογικά πολύ μεγαλύτερη ντροπή, την οποία «οφείλουν» να αισθάνονται οι φτωχοί.

Ντροπή της φτώχειας είναι το μέγεθος της αποδοχής από τους φτωχούς της δικής τους ευθύνης για την κατάσταση στην οποία βρίσκονται. – Τζέρεμι Σίμπρουκ, συγγραφέας

Ερευνα που πραγματοποιήθηκε πριν από πέντε χρόνια για λογαριασμό της Εκκλησίας της Σκοτίας και της Ενωσης Βαπτιστών κατηγόρησε ευθέως την κυβέρνηση και τα μέσα ενημέρωσης γι’ αυτό το φαινόμενο, λέγοντας ότι παρουσιάζουν συνειδητά και συστηματικά τη φτώχεια ως προσωπική αποτυχία κάθε οικογένειας.

Ο λόγος είναι προφανής: διαδοχικές κυβερνήσεις που ήθελαν να περικόψουν επιδόματα κοινωνικής πρόνοιας αποκαλούσαν τους αποδέκτες τους «τεμπέληδες», που ζουν παρασιτικά με τα χρήματα του Δημοσίου.

Ο πρώην υπουργός Εργασίας, Ιαν Ντάνκαν Σμιθ, έλεγε χαρακτηριστικά ότι υπάρχουν οικογένειες που «επιβιώνουν εδώ και τρεις γενιές» μόνο με επιδόματα, αν και ποτέ δεν παρουσίασε στοιχεία που να αποδεικνύουν τον ισχυρισμό του. Την ίδια εποχή, η βρετανική τηλεόραση γέμισε με reality shows στα οποία οι πρωταγωνιστές έδειχναν πώς μπορούν να ζουν αποκλειστικά από την κοινωνική πρόνοια.

Αντίστοιχα στις ΗΠΑ, τα μέσα ενημέρωσης παρουσιάζουν φωτογραφίες ανθρώπων που γεμίζουν ασφυκτικά τα ψυγεία τους με τρόφιμα (ακόμη και αστακούς) χάρη στα κουπόνια για συσσίτιο που διανέμουν η ομοσπονδιακή κυβέρνηση και οι πολιτείες.

Το παράδειγμα ενός ανθρώπου που καταφέρνει να εξαπατήσει το σύστημα γενικεύεται για το σύνολο όσων χρειάζονται κρατική ενίσχυση για να επιβιώσουν στις συνθήκες που δημιουργεί ο ιδιωτικός τομέας. Και προφανώς τα σχετικά ρεπορτάζ αυξάνονται πριν ανακοινωθεί ο επόμενος γύρος περικοπών επιδομάτων για τους φτωχούς και φορολογικών ελαφρύνσεων για τους πλούσιους.

Η ταπείνωση των φτωχών απαιτεί όμως και αλλαγή του λεξιλογίου. Οπως εξηγούσε η Ρουθ Πάτρικ από το Πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ, στη Βρετανία ο όρος social security (κοινωνική ασφάλεια), που χρησιμοποιούνταν για τα προγράμματα πρόνοιας, αντικαθίσταται σταδιακά από τον αμερικανικό όρο welfare (κοινωνική ευημερία), που παραπέμπει σε ένα σύστημα που συντηρεί ανθρώπους οι οποίοι δεν εργάζονται.

Ο στόχος είναι και πάλι ο ίδιος. Ο φτωχός πρέπει να αισθανθεί υπεύθυνος για την κατάστασή του και να κλειστεί στον εαυτό του αντί να εξοργιστεί και να προχωρήσει σε συλλογικές διεκδικήσεις.

Χρειάστηκαν λοιπόν έρευνες αρκετών χρόνων από επιστήμονες σε όλο τον κόσμο για να καταλήξουν σε αυτό που περιέγραφε με έναν στίχο ο Γιάννης Αγγελάκας: Η φτώχεια είναι πιο φρόνιμη αν νιώθει ότι φταίει.

INFO
Διαβάστε:
For whose benefit? The everyday realities of welfare reform
Η ερευνήτρια Ρουθ Πάτρικ περιγράφει τη «βιομηχανία» ενοχοποίησης των αποδεκτών κρατικής μέριμνας από ΜΜΕ και πολιτικούς

*Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών

ANTI-NAZI-SXOLEIA-2.jpg

Συναγερμός! Δεν υπάρχουν περιθώρια! Οι ναζί και οι φασίστες απειλούν να βρεθούν μέσα σχολεία. Το δηλητήριο τους κινδυνεύει να φτάσει εκεί, στο πιο ευαίσθητο και το πιο ελπιδοφόρο μέρος της κοινωνίας, στους μαθητές της χώρας.

Οι ναζί της Χρυσής Αυγής, αλλά και διάφορες άλλες ναζιστικές και φασιστικές ομάδες χρησιμοποιούν συγκεκριμένα γεγονότα, παρουσιάζοντας τα με τη δική τους εμετική οπτική, και είναι έτοιμοι – αμέσως μετά – να μιλήσουν (αν δεν το κάνουν ήδη) για τον Χίτλερ και το διαχωρισμό των ανθρώπων σε ανώτερους και κατώτερους. 

Δεν είναι καθόλου τυχαίο πως όλα αυτά τα χιτλεροειδή «ανοίγουν» στα σχολεία θέματα που «άνοιξαν» στην κοινωνία, όλο το μεγάλο τελευταίο διάστημα: Από την εκμετάλλευση και την παρουσία τους στο θέμα της ονομασίας της ΠΓΔΜ, τον θάνατο του Κατσίφα στην Αλβανία μέχρι και το πογκρόμ αθλιότητας για το Πολυτεχνείο και τους «μέσα» κι «έξω» νεκρούς. Παράλληλα, σε μια επίδειξη πως «είναι εδώ» βγήκαν στο σταθμό στο Μοναστηράκι για να φωνάξουν εμετικά συνθήματα, αλλά εμφανίζονται και σε γειτονιές και γήπεδα ( τελευταία φορά με ναζιστικά σύμβολα στο ΟΑΚΑ στο παιχνίδι της Εθνικής με την Εσθονία).

Σήμερα, μάλιστα, ο Μιχαλολιάκος, ο αρχιναζί βγήκε με δήλωση του στην ιστοσελίδα της Χρυσής Αυγής και εμφανίστηκε ως «προστάτης» των μαθητών και υπερασπιστής στο δικαίωμα τους στη διαδήλωση!

«Η Χρυσή Αυγή χαιρετίζει τους Έλληνες μαθητές, που είναι σήμερα η Εθνική Πρωτοπορία στον Αγώνα του Λαού μας ενάντια στον εθνομηδενισμό και την ξενοκρατία. Οι κόκκινοι παρακρατικοί τραμπούκοι δεν θα περάσουν! Η κόκκινη τρομοκρατία δεν θα περάσει στα σχολεία! Σήμερα τα σχολεία και αύριο τα Πανεπιστήμια θα είναι το προπύργιο μιας Εθνικής Αντεπίθεσης ενάντια σ’ αυτούς που μισούν την Ελλάδα και την Ιστορία της».

***

Θα προχωρήσουμε σε μια καταγραφή καταγγελιών και ανακοινώσεων από μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς για την παρέμβαση των ναζί και των φασιστών στα σχολεία και στη συνέχεια θα δούμε σύντομα ποια είναι αυτά τα κατακάθια της ιστορίας, οι χρυσαυγίτες και οι ομάδες γύρω από αυτήν, οι ακροδεξιές γκρούπες που «πουλάνε» «πατρίδα» για να αγοράσουν «μισανθρωπία».

Α’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης: «Τα σχολεία και οι μαθητές μας έχουν μπει στο στόχαστρο εθνικιστικών και ακροδεξιών κύκλων, με ιδιαίτερη ένταση, τις τελευταίες μέρες. Ομάδες που δεν κρύβουν το ακροδεξιό τους πρόσωπο, χρησιμοποιώντας κάποιους μαθητές, εξωσχολικούς και γονείς, με χειριστικό τρόπο αλλά και με απειλές, προσπαθούν να επιβάλλουν σε διάφορα σχολεία “εθνικιστικές απόψεις” αλλά και συγκεκριμένες ενέργειες. Στο πλαίσιο αυτό δρουν ανοιχτά ή συγκαλυμμένα η εγκληματική Χρυσή Αυγή και άλλες φασιστικές ομάδες. Όλοι αυτοί χρησιμοποιούν ως πρόσχημα το Μακεδονικό, την υπόθεση Κατσίφα κ.ά., επιδίδονται σε μια πατριδοκαπηλία, με συνθήματα κενά από διεκδικήσεις δικαιωμάτων αλλά γεμάτα μίσος. Με τρομακτική ευκολία αυτοί οι ακροδεξιοί κύκλοι προσπαθούν να σπείρουν στη νεολαία ακραίες αλυτρωτικές και εθνικιστικές αντιλήψεις και διεκδικήσεις, αδιαφορώντας για τις συνέπειες που μπορούν να έχουν για τη χώρα και το λαό μας» (ολόκληρη η ανακοίνωση εδώ).

Ομοσπονδία Ενώσεων Γονέων και Κηδεμόνων Κ. Μακεδονίας:  «Αυτές τις μέρες τα σχολεία και οι μαθητές μας έχουν μπει στο στόχαστρο διαφόρων εξωσχολικών κύκλων που τους προτρέπουν να κάνουν καταλήψεις για «Μακεδονικό», «Κατσίφα» και «Β. Ήπειρο», παροτρύνοντας τους μαθητές στους οποίους απευθύνονται να επικοινωνήσουν με τα 15μελή και τους συλλόγους γονέων, για να κλείσουν τα σχολεία τους.  Μας προβληματίζει έντονα το γεγονός ότι, την ώρα που μαζικές καταλήψεις τόσο το προηγούμενο διάστημα όσο και σήμερα πραγματοποιούνται σε σχολεία της χώρας, με αφορμή άμεσα και σημαντικά προβλήματα της μαθητικής κοινότητας, όπως οι ελλείψεις δασκάλων και καθηγητών, τα διδακτικά κενά, οι υλικοτεχνικές υποδομές, η μεταφορά των μαθητών την θέρμανση, τα ολιγομελή τμήματα στα ΕΠΑΛ, την σχολική στέγη , κ.ά. εμφανίζονται καταλήψεις που δεν φαίνεται να έχουν ευρεία απήχηση και συνήθως υποχωρούν μετά από μία ή δύο ημέρες, ενώ κύριο χαρακτηριστικό τους είναι ότι προκύπτουν από δράσεις μικρών ομάδων μαθητών χωρίς να παίρνονται αποφάσεις από γενικές συνελεύσεις των μαθητών στα σχολείαΤα συνθήματα που ακούγονται και τα είδαμε σε κάποια σχολεία, όπως «Μακεδονία γη Ελληνική», είναι συνθήματα που ανοίγουν το δρόμο για αλλαγή συνόρων και προσπάθεια να καθοδηγήσουν μαθητές σε επικίνδυνα μονοπάτια αλυτρωτισμού» (ολόκληρη η ανακοίνωση εδώ)

Γ’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης:  Ο πρόεδρος της Γ ΕΛΜΕ, Γιάννης Λαθήρας, κατήγγειλε στοχοποίηση μαθητών και καθηγητών που αντιδρούν στις καταλήψεις στις οποίες καλούν ακροδεξιοί. Συγκεκριμένα, έκανε λόγο για προσπάθειες φασιστικών ομάδων να επιβάλλουν λουκέτο σε σχολεία της βόρειας Ελλάδας με πρόσχημα το Μακεδονικό. 

Τις δηλώσεις έκανε στο news247.gr εδώ , όπου στο σχετικό ρεπορτάζ αναφέρεται πως καταλήψεις τέτοιου τύπου έχουν ήδη εκδηλωθεί σε σχολεία της Κατερίνης και επεκτάθηκαν σε Θεσσαλονίκη, Σέρρες κ.λπ. ενώ είχε προηγηθεί η κατάληψη στο 1ο ΓΕΛ Γέρακα.  Σημειώνεται, δε,  ότι βουλευτής της Χρυσής Αυγής κατονομάζει καθηγητές μέσω Twitter δίνοντας τα στοιχεία τους χωρίς να έχει υπάρξει μέχρι τώρα παρέμβαση από τις Αρχές.

Ποιος είναι ναζί βουλευτής μπορείτε να το βρείτε στο twitter:

***

Καταγγελία του συλλόγου εκπαιδευτικών Π.Ε. Χανίων στο alfavita.gr για επιθέσεις φασιστών, πίσω από την ιδιότητα του γονέα, σε εκπαιδευτικούς, με αφορμή τον εορτασμό της γιορτής του Πολυτεχνείου. Η καταγγελία  έρχεται στη δημοσιότητα μαζί με την ανακοίνωση του του Σύλλογου Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης «ο Αριστοτέλης» στο alfavita.gr για τις επιθέσεις που πραγματοποιούν διάφοροι ακροδεξιοί κύκλοι όπως η φασιστική εφημερίδα Στόχο ενάντια εκπαιδευτική κοινότητα και στον εορτασμό του Πολυτεχνείου (περισσότερα εδώ). 

Συντονιστική επιτροπή μαθητών Αθήνας: «Τις τελευταίες μέρες διακινούνται μέσω “Facebook” και “Instagram” διάφορα ανυπόγραφα καλέσματα που παρουσιάζουν μια ημερομηνία σαν μέρα καταλήψεων στα σχολεία, με φασιστικό περιεχόμενο και συνθήματα μίσους. Καλούμε τους συμμαθητές μας να γυρίσουν χωρίς δεύτερη σκέψη την πλάτη στα φασιστοειδή που βγήκαν από τις τρύπες τους και θέλουν να σπείρουν στα σχολεία και τις γειτονιές μας τις μισάνθρωπες, φασιστικές, δολοφονικές, σάπιες ιδέες τους και το ρατσιστικό τους δηλητήριο.

Τα καλέσματα για την ψευτοπανελλαδική μέρα καταλήψεων είναι ανυπόγραφα, γιατί απλά δεν υπάρχουν σχολεία και συντονιστικά που να καλούν σε φασιστικού περιεχόμενου καταλήψεις. Οι φασίστες τρώνε πόρτα όπου βάζουν αυτό το θέμα στα σχολεία και θα συνεχίσουν να τρώνε τα μούτρα τους όπου τολμήσουν να το βάλουν από εδώ και μπρος!Αυτά τα καλέσματα δεν είναι όμως και ανώνυμα, μιας και προπαγανδίζονται από τα φασισταριά της Χρυσής Αυγής, από τους υπόδικους φασίστες βουλευτές τους και από μια σειρά φασιστικούς λογαριασμούς και προφίλ στα social media» (περισσότερα εδώ)

Πρωτοβουλία μαθητών ενάντια στις εθνικιστικές καταλήψεις: «Το τελευταίο διάστημα παρατηρείται μια συντεταγμένη προσπάθεια φασιστικών ομάδων μέσα στα σχολεία. Συγκεκριμένα, είδαμε καταλήψεις σχολείων με εθνικιστικά και φασιστικά συνθήματα, πορείες μαθητών σε πόλεις της Β. Ελλάδας, ακόμα και στοχοποίηση μαθητών και εκπαιδευτικών από φασίστες. Σα να μην έφτανε αυτό τις επόμενες μέρες έχει κυκλοφορήσει στα social media κάλεσμα για πανελλαδική μέρα καταλήψεων με ανάλογο περιεχόμενο. Καταγγέλλουμε και στεκόμαστε απέναντι σε κάθε τέτοια προσπάθεια που σπέρνει το δηλητήριο του φασισμού και του ναζισμού στα σχολεία μας. Η μέθοδος με την οποία διάφορες ακροδεξιές φασιστικές ομάδες (μεταξύ των οποίων και η Χρυσή Αυγή) καλούν στις εθνικιστικές καταλήψεις στις 29/11 είναι η κλασική μέθοδος του παρακράτους, δηλαδή ανώνυμα και στα μουλωχτά, χωρίς ανάληψη ευθύνης. Να μη μιλήσουμε φυσικά για δημοκρατικές διαδικασίες και συλλογικές αποφάσεις. Θα ήταν αστείο (…) Καλούμε όλους τους μαθητές να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους και να μετατρέψουν την εθνικιστική φιέστα σε πανελλαδική μέρα πολύμορφης δράσης ενάντια στον φασισμό και τον εθνικισμό . Να κρεμάσουμε πανό να πραγματοποιήσουμε συμβολικές αποχές , να πάρουμε αποφάσεις καταδίκης της συγκεκριμένης δράσης μέσα από τις συνελεύσεις μας , τα 15μελή και τα 5μελή»(περισσότερα εδώ ). 

Ποιοι είναι αυτοί που εμφανίζονται «προστάτες» των μαθητών 

Ποιοι είναι αυτοί που εμφανίζονται προστάτες των μαθητών το είπαμε στην αρχή: Οι ναζί και οι φασίστες, μαζί και διάφορες ακροδεξιές ομάδες. Για τους ναζί της Χρυσής Αυγής θα επαναφέρουμε το βίντεο του «Ημεροδρόμου» το οποίο πρέπει (και αυτή τη φορά να φτάσει παντού (για να το κοινοποιήσετε απευθείας πατήστε εδώ). 

 

Ας δούμε τώρα και ποια είναι ορισμένα από τα συνθήματα που τους «εμπνέουν» μέχρι να φτάσουν στο «ψητό», δηλαδή στο ναζισμό: 

Οι ΕΣΑτζήδες με «ήρωα» τον Περίανδρο 

Και τώρα ας περάσουμε σε μια άλλη οργάνωση των ναζί, την ΕΣΑ

Οι ΕΣΑτζήδεςοργάνωση ναζιστική με «ήρωα» τον Περίανδρο – αυτόν που πήγε να δολοφονήσει τον Κουσουρή, είναι αυτοί που «συμπαραστάθηκαν» και παρεμβαίνουν σε σχολείο στον Γέρακα

Η φωτογραφία από την ιστοσελίδα τους: 

Το σήμα των ΕΣΑΤζήδων (και αυτό από την ιστοσελίδα τους) είναι αυτό που βλέπετε. Τι άλλο θέλουμε για να καταλάβετε πόσο ναζί είναι οι ΕΣΑτζήδες;

Δείτε τη θεματολογία των παρεμβάσεων τους (οι φωτογραφίες από τα βίντεο που έχουν αναρτήσει στο youtube):

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Σελίδα 3155 από 4478
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή