Μιχάλης Παπαμακάριος 

▸ Διεκδικούμε τις άμεσες ζωτικές λαϊκές ανάγκες, ενάντια στην κυβέρνηση
και τους κανίβαλους του κεφαλαίου

Αυτήν την περίοδο οι εργαζόμενοι και η νεολαία δίνουμε μια διπλή μάχη. Μια μάχη ενάντια στην πανδημία του κορονοϊού και μια μάχη ε-
νάντια στη κυβέρνηση, το κεφάλαιο και τους μηχανισμούς του, που για μια ακόμη φορά επιχειρεί να φορτώσει στις πλάτες του λαού τα σπασμένα της υγειονομικής κρίσης αλλά και προκαταβολικά τα βάρη της επόμενης οικονομικής κρίσης, που όπως όλα δείχνουν βρίσκεται μπροστά μας.
Σε αυτή τη μάχη «δεν μένουμε όλοι μαζί». Οι εργοδότες εκμεταλλεύονται το πάγιο και το τρέχον οπλοστάσιο μέτρων που τους παρέχει η κυβέρνηση για να επιβάλλουν αντεργατικά μέτρα με τη βούλα του κράτους. Επώνυμοι, celebrities, τηλεπερσόνες και επιφανείς προσωπικότητες της αστικής τάξης προβάλουν ότι έκαναν το τεστ σε γνωστές ιδιωτικές κλινικές, αυτές που η κυβέρνηση αντί να επιτάξει, επιδοτεί με 7,7 εκατ. ευρώ για διάθεση 80 κλινών ΜΕΘ για 2 μήνες, τη στιγμή που δεν υπάρχουν τεστ για το πληθυσμό της χώρας και ειδικά τις ευπαθείς ομάδες. Για άλλη μια φορά αντί το αστικό κράτος να επιτάξει τα μεγάλα ιδιωτικά θεραπευτήρια, τα μεγάλα ιδιωτικά θεραπευτήρια επίταξαν το αστικό κράτος.

Η κυβέρνηση απαγόρευσε την κυκλοφορία με το πρόσχημα των λίγων επιπόλαιων, τη στιγμή που χιλιάδες άνθρωποι αναγκάζονται να εκτίθενται στον ιό σε βιομηχανίες, βιοτεχνίες, εργοτάξια και στα σύγχρονα εργασιακά κάτεργα της βιομηχανίας παροχής υπηρεσιών (π.χ. τηλεπικοινωνίες). Η κυβέρνηση στοχεύει στην απαγόρευση της συνδικαλιστικής και πολιτικής δράσης που αντικειμενικά προκαλεί η οξυμένη αντεργατική πολιτική της αυτή τη περίοδο. Προκαλεί έκπληξη πρώτου μεγέθους τόσο η ανοχή του ΚΚΕ σε αυτό, όσο και η αποδοχή της και η μη εκτίμηση του κινδύνου που αναπτύσσεται από αυτή την επιλογή από κάποιες δυνάμεις της ανατρεπτικής και ριζοσπαστικής αριστεράς και του αντιεξουσιαστικού χώρου, που ούτε καν την καταγγέλλουν. Μήπως, ξαφνικά, η κυβέρνηση της ΝΔ και το αστικό κράτος έγινε φίλος του λαού και δεν το καταλάβαμε;

Αναβολή στην ταξική πάλη δεν υπάρχει. Θα δώσουμε
τη μάχη με μη συνηθισμένα μέσα και σε πρωτοφανέρωτες συνθήκες

Η μάχη με το κεφάλαιο και την κυβέρνηση πρέπει να δίνεται από τώρα. Αναβολή στην ταξική πάλη δεν υπάρχει, μας το δείχνει αυτό με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο η κυβέρνηση και οι καπιταλιστές. Ναι, τη μάχη υποχρεούμαστε να τη δώσουμε με μη συνηθισμένα μέσα και σε πρωτοφανέρωτες συνθήκες, αλλά είμαστε αναγκασμένοι να τα βρούμε και να τη δώσουμε σήμερα, για να μην είναι τα πράγματα ακόμη πιο δύσκολα αύριο. Δίνουμε τη μάχη διεκδικώντας τις άμεσες και ζωτικές λαϊκές ανάγκες για:
Πραγματική και όχι στα λόγια ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας τόσο για την αντιμετώπιση της πανδημίας όσο και για την αντιμετώπιση των υπόλοιπων τρεχουσών αναγκών υγείας. Παύση πληρωμών του χρέους, ακύρωση των εξοπλιστικών προγραμμάτων και πέρασμα όλου του πλεονάσματος, που έχει βγει από τον ιδρώτα των εργαζομένων και τις περικοπές των κοινωνικών υπηρεσιών, για τις ανάγκες της δημόσιας υγείας. Για αποφασιστική ενίσχυση της δημόσιας Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, για το άνοιγμα νέων ΜΕΘ και ΜΑΦ και τον αναγκαίο εξοπλισμό προστασίας του υγειονομικού προσωπικού. Μαζικές προσλήψεις μόνιμου υγειονομικού προσωπικού στα δημόσια νοσοκομεία, στα κέντρα υγείας και στο ΕΚΑΒ που άλλωστε ήταν τελείως αναγκαίες και πριν την επιδημία. Επίταξη χωρίς αποζημίωση του ιδιωτικού τομέα της υγείας, με δημόσιο έλεγχο από τους φορείς του υγειονομικού κινήματος, που γνωρίζουν καλύτερα από το καθένα τις ανάγκες του συστήματος υγείας, τουλάχιστον για όσο κρατάει η πανδημία. Μαζικά τεστ στον πληθυσμό δωρεάν και υπό πλήρη κρατικό έλεγχο για στοχευμένη αντιμετώπιση του υιού. Ούτε ένα ευρώ στον ιδιωτικό τομέα της υγείας που θησαυρίζει από τη διαρκή υποβάθμιση του δημοσίου συστήματος υγείας.

Ακύρωση όλων των αντεργατικών μέτρων. Καμιά απόλυση, κανένας κομμένος μισθός, καμιά μονομερής αλλαγή και υπέρβαση του νόμιμου ωραρίου. Πλήρης επιδότηση των εργατικών μισθών στις επιχειρήσεις που έχουν κλείσει ή που έχουν μειώσει τις δραστηριότητες τους λόγω της πανδημίας ανεξάρτητα από το είδος των συμβάσεων εργασίας (μπλοκάκια, συμβασιούχοι, αδήλωτοι). Έκτακτη φορολόγηση των τραπεζών και των μεγάλων κερδοφόρων επιχειρήσεων. Να πληρώσει το κεφάλαιο και όχι οι εργαζόμενοι την κρίση.
Πλήρης κάλυψη με όλα τα αναγκαία μέτρα προστασίας από την πανδημία για όσους είναι αναγκαίο να εργάζονται ακόμα, στη πρωτογενή παραγωγή και την εφοδιαστική αλυσίδα, με ευθύνη και έξοδα των επιχειρήσεων. Ειδικό επίδομα για τους εργαζόμενους στα σούπερ μάρκετ και τα delivery. Αναστολή εργασιών των μη αναγκαίων οικονομικών δραστηριοτήτων (π.χ. δημόσια ή ιδιωτικά έργα) για όσο διάστημα κρατάει η πανδημία με επιδότηση των εργατικών μισθών. Ακύρωση της χρηματοδότησης του προγράμματος «Ελλάδα 1821-2021» και διάθεση των χρημάτων αυτών για να καλυφθούν οι μισθοί των εργαζομένων.

Πάγωμα των χρεών σε τράπεζες και διαγραφή των λογαριασμών των ΔΕΚΟ για τους φτωχούς αυτοαπασχολούμενους, αγρότες και μικροεπαγγελματίες για όσο διάστημα κρατά η πανδημία. Ο κόσμος που δεν δουλεύει δεν μπορεί να ζήσει με το επίδομα των 800 ευρώ για ενάμιση μήνα. Κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη πρώτης ανάγκης, μείωση των τιμών τους. Απελευθέρωση και απεγκλωβισμός των προσφύγων από τα στρατόπεδα. Στέγασή τους σε κατοικίες με συνθήκες υγιεινής διαβίωσης. Ειδική μέριμνα για τους άστεγους συμπολίτες μας, όπως και για τους χώρους των φυλακών. Να αναιρεθούν όλα τα κουτοπόνηρα αντιδραστικά μέτρα που λαμβάνονται με πρόσχημα την επιδημία και που όμως είναι επικίνδυνα ακόμα και από καθαρά υγειονομική άποψη (π.χ. εκκένωση φοιτητικών εστιών που εγκυμονεί κίνδυνο μαζικής μετάδοσης στα χωριά, αναγκαστικός εγκλεισμός των οπλιτών στις μονάδες, ενώ τα στελέχη μπαινοβγαίνουν ανεξέλεγκτα και χωρίς τεστ, με κίνδυνο μαζικής μετάδοσης στους έγκλειστους μέσα σε μικρούς χώρους φαντάρους κλπ).
Ακύρωση της αντισυνταγματικής απαγόρευσης της κυκλοφορίας καθώς και της αντίστοιχης διάταξης περί συναθροίσεων. Ο λαός μας έχει δείξει σοβαρή και υπεύθυνη στάση για την αντιμετώπιση της πανδημίας δεν περίμενε την κυβέρνηση να του επιβάλλει να το κάνει. Η απαγόρευση δεν βασίζεται σε επιστημονικά δεδομένα αντιμετώπισης της πανδημίας, στοχεύει συγκεκριμένα στα συνδικαλιστικά, πολιτικά και δημοκρατικά δικαιώματα του λαού. Ισότιμη προβολή από τα κρατικά και ιδιωτικά ΜΜΕ όλων των απόψεων που αναπτύσσονται στη διεθνή και εγχώρια επιστημονική κοινότητα για την αντιμετώπιση της πανδημίας.

ΠΗΓΗ:  prin.gr

Την Τρίτη 24 Μάρτη 2020 στο λιμάνι του Πειραιά έλαβε χώρα μία πρωτοφανής επιχείρηση βίας και εκδιωγμού εναντίον δεκάδων αστέγων οι οποίοι έχουν βρει το δικό τους «καταφύγιο», για να εξασφαλίσουν την διαμονή τους, σε διάφορους χώρους στο λιμάνι του Πειραιά.

Σύμφωνα με καταγγελία που μας γνωστοποιήθηκε προχθές το βράδυ από πρώην Ναυτεργάτες - αστέγους που βρίσκονται εκεί με 100 - 120 ακόμη άτομα, το λιμενικό σώμα οργάνωσε ολόκληρη επιχείρηση και με την άσκηση βίας απομάκρυνε τους αστέγους από τον χώρο του λιμανιού ενώ από την μανία και τον υπερβάλλοντα ζήλο των λιμενικών δεν γλίτωσαν διάφορα προσωπικά αντικείμενα που διατηρούσαν για την προστασία τους και την καλύτερη διαμονή τους σε διάφορα σημεία του λιμανιού και κοντά στις πύλες Ε8 και Ε9.

Να σημειώσουμε ότι σε αυτήν τη χρονική περίοδο το λιμάνι είναι εντελώς «ερημωμένο» αφού η επιβατική κίνηση και ο αριθμός των επιβατών που μετακινούνται προς τα νησιά είναι ελάχιστος.

Η ανυπαρξία κρατικής κοινωνικής πρόνοιας και η αντίστοιχη έλλειψη φροντίδας από τις τοπικές δημοτικές αρχές αναγκάζουν αυτούς τους ανθρώπους να βιώνουν τον δικό τους Γολγοθά για την επιβίωσή τους ενώ οι συνθήκες διαμονής τους είναι τραγικές όποιο χώρο και αν επιλέξουν.

Δεν φθάνει που το απάνθρωπο καπιταλιστικό σύστημα τους έχει οδηγήσει στον κοινωνικό αποκλεισμό, δεν φθάνει που δεν τους παρέχει στέγη, ιατρική – νοσοκομειακή και φαρμακευτική φροντίδα και αρωγή, δεν φθάνει που καμιά υπηρεσία δεν ασχολείται με αυτούς, τώρα αντιμετωπίζουν τον αυταρχισμό, την βία και την καταστολή των ένστολων του λιμενικού σώματος στο όνομα της καλής δημόσιας εικόνας ενός λιμανιού το οποίο είναι απονεκρωμένο!!!

Η επιχείρηση βίας εναντίον των αστέγων εγείρει σοβαρά ερωτηματικά για τους υπαίτιους αυτής της παλιανθρωπιάς που εξελίχθηκε εναντίον των ανήμπορων αστέγων στο λιμάνι του Πειραιά.

Η κυβέρνηση της Ν.Δ, η κινέζικη Cosco (που έχει γίνει ιδιοκτήτης του μεγαλύτερου λιμανιού της χώρας μας), η ηγεσία του ΥΕΝ και του Λιμενικού σώματος και οι συμμετέχοντες σε αυτή την επιχείρηση είναι οι ηθικοί και φυσικοί αυτουργοί και πρέπει να λογοδοτήσουν.

Η ΠΕΝΕΝ καταδικάζει την επίθεση εναντίον των αστέγων και θα προβεί σε διάβημα και καταγγελία στις τοπικές δικαστικές αρχές της πόλης.

Παράλληλα θεωρούμε επιβεβλημένο σε αυτές τις δύσκολες κοινωνικές συνθήκες που έχει διαμορφώσει η υγειονομική κρίση, να ληφθούν άμεσα όλα τα αναγκαία μέτρα από τις κρατικές και δημοτικές υπηρεσίες για την στέγαση, την ανθρώπινη διαμονή, την περίθαλψη και την διατροφή των αστέγων.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Τα πολυαναμενόμενα κυβερνητικά μέτρα για την κατάσταση που διαμορφώθηκε στην ακτοπλοΐα με την υγειονομική κρίση, επιβεβαίωσαν τους χειρότερους φόβους των Ναυτεργατών και δικαιώνουν τις εκτιμήσεις της ΠΕΝΕΝ σε ότι αφορά τον χαρακτήρα και το περιεχόμενό τους.

Πρόκειται για μέτρα τα οποία καταφέρνουν συντριπτικό πλήγμα στο υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο, υπονομεύουν σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες το ακτοπλοϊκό δίκτυο και την σύνδεση της νησιωτικής Ελλάδας με την ηπειρωτική χώρα, χτυπούν αδίστακτα και καταστρέφουν τα κατοχυρωμένα ναυτεργατικά δικαιώματα, οδηγούν σε μαζικές απολύσεις μέσω των αποδρομολογήσεων, των ακινησιών ακτοπλοϊκών πλοίων, της χρονικής παράτασης στην έναρξη των δρομολογίων των ταχύπλοων πλοίων και της αντίστοιχης εφαρμογής της θερινής οργανικής σύνθεσης.

Ειδικότερα από τα ανακοινωθέντα μέτρα από τον Υπουργό Ε.Ν αποδεικνύεται ότι το κύριο μέλημα της κυβέρνησης είναι η στήριξη και ενίσχυση των ακτοπλοϊκών εταιρειών με την παροχή ζωντανού δημόσιου χρήματος, η σκανδαλώδης διευκόλυνση να αντιμετωπίσουν και να ξεπεράσουν την κρίση με πλήθος μέτρων και προνομίων που γενναιόδωρα εξασφαλίζει η κυβέρνηση.

Το ταξικό πρόσημο αυτών των μέτρων δεν κρύβεται, στους εφοπλιστές, με αυτά και άλλα μέτρα που θα ακολουθήσουν, η κυβέρνηση σπρώχνει δεκάδες εκατομμύρια ευρώ στα ταμεία τους και για τους Ναυτεργάτες επιφυλάσσει ένα ξεροκόμματο κι αυτό όχι για όλους.

Σε αυτό το πλαίσιο τα μέτρα που προβλέπονται είναι τα παρακάτω:

- Η ενίσχυση των ακτοπλοϊκών εταιρειών και επιχειρήσεων μέσα από ειδικό καθεστώς, προκειμένου να ενισχυθούν από την καθίζηση της ακτοπλοϊκής κρίσης.

- Εντάσσονται οι επιχειρήσεις της Ακτοπλοΐας στους ΚΑΔ.

- Διαμορφώνονται συνθήκες εκτεταμένων αποδρομολογήσεων πλοίων παρέχοντας την σχετική ελευθερία στους εφοπλιστές να ενεργήσουν σχετικά κατά παράβαση του σχετικού νομοθετικού πλαισίου.

- Το ίδιο ισχύει για τις εταιρείες που δεν θα δρομολογήσουν τα πλοία τους το επόμενο διάστημα.

- Παρατείνει την χειμερινή σύνθεση έως 30/4/2020.

- Μειώνει κατά 20% τα λιμενικά τέλη σε όλα τα λιμάνια της χώρας.

- Παρατείνει ακόμη περισσότερο τις ακινησίες των ταχύπλοων πλοίων αφήνοντας τελείως ανοιχτό πότε αυτά θα δρομολογηθούν.

- Προβλέπεται νέα νομοθετική ρύθμιση για έκτακτη ανάθεση συμβάσεων δημόσιας υπηρεσίας, τόσο στο κύριο όσο και στο τοπικό συγκοινωνιακό ακτοπλοϊκό δίκτυο.

Η κυβέρνηση με τις εξαγγελίες της αυτές αποδείχνει πέρα πάσης αμφιβολίας την ταξική της προσήλωση στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων του κεφαλαίου και την στήριξή του να αντεπεξέλθει στην παρούσα κρίση.

Από την άλλη, στα μέτρα που ανακοίνωσε για τους Ναυτεργάτες επιφυλάσσει το επίδομα ανεργίας που είναι σε επίπεδα φτώχειας και εξαθλίωσης και την έκτακτη οικονομική ενίσχυση των 800 ευρώ για τα οποία, με τις εξαγγελθείσες προτάσεις της, ένα τεράστιο μέρος δεν θα είναι δικαιούχοι.

Είναι τέτοια και τόση η προκλητική και εξόφθαλμη άνιση μεταχείριση των Ναυτεργατών από την πλευρά των κυβερνητικών μέτρων, που δεν πήραν υπόψη ότι ένας τεράστιος αριθμός Ναυτεργατών δεν απώλεσε την εργασία του στην ευρύτερη εσωτερική ακτοπλοΐα την 1η Μάρτη 2020 αλλά στην πραγματικότητα από την 1η Νοέμβρη 2019 που τέθηκε σε εφαρμογή η χειμερινή οργανική σύνθεση και όλοι αυτοί παραμένουν άνεργοι και η επιδότησή τους ξεκίνησε μετά τον 4ο μήνα.

Τα κυβερνητικά μέτρα για την Ακτοπλοΐα αποτελούν συνέχεια της ίδιας αντιλαϊκής πολιτικής η οποία είχε και έχει στο επίκεντρο τα εφοπλιστικά συμφέροντα και την κερδοφορία τους.

Αγνοεί και περιφρονεί τα προβλήματα, τις ανάγκες και τα ναυτεργατικά δικαιώματα.

Το ταξικό σ.κ οφείλει και πρέπει σήμερα να λογαριαστεί με την κατεδάφιση των εργατικών δικαιωμάτων. Αυτή την αντιδραστική πολιτική οφείλουμε να την αντιμετωπίσουμε τώρα, όχι αύριο, πρέπει οι Ναυτεργάτες να μην υποκύψουν σε τετελεσμένα, πρέπει να υπερασπιστούν το δικαίωμα στη δουλειά, να επιβάλλουν ουσιαστικά μέτρα για την προστασία των δικαιωμάτων τους, τα οποία γίνονται θυσία στο βωμό της επιβίωσης των εφοπλιστικών επιχειρήσεων.

Μπροστά σε αυτή τη νέα επίθεση η ΠΕΝΕΝ θα είναι στην πρωτοπορία μίας οργανωμένης αντίστασης και πάλης, όπως επιβάλλουν οι συνθήκες, δεν θα περιοριστεί μόνο στην καταγγελία και αποδοκιμασία της αντιλαϊκής κυβερνητικής πολιτικής. Δεν θα υποταχθούμε στο κυβερνητικό δόγμα "μένουμε στο σπίτι" την στιγμή που συντρίβονται τα εργατικά δικαιώματα, δεν θα συμμορφωθούμε με το αντιδραστικό νομοθετικό πλαίσιο των απαγορεύσεων, των διώξεων και της καταστολής.

Καλούμε τους Ναυτεργάτες μέσα και έξω από τα καράβια, τηρώντας όλους τους κανόνες για την προστασία της υγείας, να δώσουμε από κοινού τον αγώνα για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας.

Πειραιάς 28/3/2020

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΛΑΛΗΣ

Η Αμερική στη δίνη του κορωνοϊού, το γεωοικονομικό παιχνίδι πίσω από την πυρετώδη προσπάθεια εξεύρεσης του φαρμάκου για την καταπολέμηση της πανδημίας και οι θανάσιμες επιπτώσεις των οικονομικών κυρώσεων των ΗΠΑ απέναντι στο Ιράν. Πώς συνδέονται όλα αυτά; Ακολουθούν οι απαντήσεις…

Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές ο Μιτς Μακόνελ , επικεφαλής της Ρεπουμπλικανικής πλειοψηφίας της αμερικανικής Γερουσίας ανακοινώνει το νέο «Σχέδιο Μάρσαλ», την «ιστορική συμφωνία» μεταξύ Ρεπουμπλικανών και Δημοκρατικών για το έκτακτο οικονομικό πακέτο ύψους 2 τρισ. δολαρίων που θα δοθεί  ως αντίβαρο στην οικονομική κρίση που προκαλεί στις ΗΠΑ η πανδημία του κορωνοϊού.

Πρόκειται για χρήματα που θα διανεμηθούν «απευθείας στα νοικοκυριά», τόνισε κατά την έξοδό του από τη Γερουσία ο Μακόνελ, προσθέτοντας ότι μέρος αυτών προορίζεται για τη σταθεροποίηση σημαντικών τομέων της  «εθνικής οικονομίας», αλλά και για τα  «νοσοκομεία και τα ιατρικά κέντρα».

Οι δηλώσεις Μακόνελ, έρχονται λίγες μόνο ώρες μετά την ανακοίνωση της εκπροσώπου του ΠΟΥ, Μάργκαρετ Χάρις , η οποία ούτε λίγο ούτε πολύ δήλωσε ότι οι ΗΠΑ έχουν τις «προϋποθέσεις» για να μετατραπούν στο νέο παγκόσμιο επίκεντρο της πανδημίας.

Μέχρι τώρα, βάσει των στοιχείων του Πανεπιστημίου Τζον Χόπκινς , στη χώρα έχουν καταγραφεί επισήμως 55χιλ. κρούσματα, με τα 25χιλ. απ’ αυτά να εντοπίζονται στη Ν. Υόρκη, ενώ πληθαίνουν οι φωνές που προβλέπουν-  στο πιο εφιαλτικό από όλα τα σενάρια- την εισαγωγή έως και  140χιλ. ατόμων  στα νοσοκομεία, όταν σε όλη την επικράτεια διαθέτονται  μόλις 3χιλ. κρεβάτια σε ΜΕΘ [CTV Νews, BBC].

Παράλληλα, η αμερικανική φαρμακοβιομηχανία παίζει τα ρέστα της για την εξεύρεση πιθανής θεραπείας από τον κορωνοϊό, με την εταιρεία Gilead Sciences (G.S) να ‘χει αναπτύξει ένα νέο πειραματικό σχέδιο, χορηγώντας το φάρμακο remdesivir (που μέχρι τώρα προορίζονταν για την ασθένεια του Έμπολα) σε πάσχοντες από τον COVID-19.

Το θέμα έχει και γεωπολιτικό ενδιαφέρον, μα, για την ώρα, θα αρκεστούμε να αναφέρουμε ότι όταν το Ινστιτούτο Ιολογίας της Wuhan υπέβαλλε αίτηση για δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, ώστε να κατέχει εκείνο το μονοπώλιο στην παραγωγή του φαρμάκου, η G.S πολέμησε με νύχια και με δόντια για να ακυρώσει αυτή την προοπτική, καθώς υπήρχε το ενδεχόμενο να… μετριαζόταν ο ενθουσιασμός των επενδυτών που ανέβασαν τη μετοχή της κατά 22% τους δύο τελευταίους μήνες.

Στο πεδίο της οικονομίας, πέραν απ’ τις καμπάνες- όχι πια καμπανάκια- που βαρούν στη Wall Street, στην  πραγματική οικονομία, δηλαδή χάνονται εκατομμύρια θέσεις εργασίας κάθε εβδομάδα, ενώ τα όποια προστατευτικά για την υγεία και τα δικαιώματα των εργαζομένων μέτρα πάρθηκαν, δεν αποτελούν παρά σταγόνα στον Ατλαντικό, μιας και είναι αρκετές οι καταγγελίες εργαζομένων που κάνουν λόγο για ανεπαρκή μέτρα προστασίας στους χώρους εργασίας και για ανύπαρκτη προνοιακή πολιτική από την πλευρά της κεντρικής κυβέρνησης για όσους έχασαν τη δουλειά τους ή αναγκάστηκαν να μείνουν  στο σπίτι τους, λόγω του lockdown σε διάφορες πολιτείες.

Κι ενώ ο ιός μεταδίδεται με ταχύτητα φωτός στη γη της ελευθερίας, ένας από τους μεγάλους αντιπάλους της Ουάσινγκτον, το Ιράν μέτρησε μέσα σε ένα μόλις εικοσιτετράωρο άλλους 122 νεκρούς , με τον εκπρόσωπο του υπουργείου Υγείας, Κ. Τζαχανπούρ να προσθέτει επιπλέον 1.762 κρούσματα στη λίστα των ήδη 24.811 καταγεγραμμένων φορέων του νέου ιού.

Η κατάσταση, δίχως άλλο, είναι τραγική.  Με το καθεστώς να βαρύνεται με την κατηγορία της αποσιώπησης των πραγματικών δεδομένων, τουλάχιστον για το διάστημα λίγο μετά την εμφάνιση του πρώτου κρούσματος στις 19 Φεβρουαρίου, γεγονός που οδήγησε, λένε οι επικριτές της ιρανικής κυβέρνησης, στην έκρηξη των κρουσμάτων, αφού, μετά την εμφάνιση του ιού στη χώρα, αρκετοί κάτοικοι των μεγαλουπόλεων κατέφυγαν στην επαρχία με αποτέλεσμα τη διασπορά του ιού.

Εκτός, όμως, από τις κατηγορίες για απόκρυψη του πραγματικού αριθμού των προσβληθέντων από τον COVID-19, ο Πρόεδρος Χασάν Ρουχανί έχει να αντιμετωπίσει τις νέες, ακόμη πιο δραστικές κυρώσεις των ΗΠΑ.

Ο Τράμπ, αφού έκανε αισθητή εκ νέου την εχθρική του παρουσία στη Βενεζουέλα, επιβάλλοντας επιπλέον κυρώσεις, αξιοποίησε για άλλη μια φορά το άρθρο 311 του Patriot, στρέφοντας τα οικονομικά του πυρά απέναντι  στο Ιράν, δίνοντας όμως έτσι ένα βολικό άλλοθι στο καθεστώς της Τεχεράνης ώστε να κρύψει τις τεράστιες ευθύνες του για την εξάπλωση του ιού στη χώρα.

Πέραν όμως του σκληρού ανταγωνισμού των δύο ηγεσιών (οι Ιρανοί αξιωματούχοι, παρότι δεν προσέρχονται με τον  λουστραρισμένο κυνισμό των Αμερικανών ομολόγων τους στο τραπέζι της διεθνούς διπλωματίας , παίζουν εξίσου δυναμικά κορόνα ή γράμματα το μέλλον της ανθρωπότητας), υπάρχει κι ο αντίκτυπος αυτών των κυρώσεων στις ζωές των πολιτών της μεσανατολικής χώρας.

Στην εποχή πριν την πανδημία (συνηθίστε το, έτσι θα ορίζεται ο κόσμος μας πλέον), έπειτα από τις πρώτες κυρώσεις που ακολούθησαν την αποχώρηση των ΗΠΑ από τη  συμφωνία για το πυρηνικό  πρόγραμμα του Ιράν,  το ΑΕΠ της Ισλαμικής Δημοκρατίας υποχώρησε κατά 4,8% το 2018 (ΔΝΤ), η ανεργία αυξήθηκε από το 14,5% στο 16,8%, ενώ, βάσει των στοιχείων της ΠΤ, ο καλπασμός του πληθωρισμού (έτερο τέκνο των αμερικανικών κυρώσεων) είχε ως αποτέλεσμα την εκτόξευση της τιμής βασικών αγαθών (όπως το κρέας) πάνω από το 100%.

Επιπλέον, όπως αναφέρει η Έκθεση του Παρατηρητηρίου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στο Ιράν (ΠΑΔ): «οι οικονομικές κυρώσεις (…) των ΗΠΑ», έθεσαν σοβαρά εμπόδια στην εισαγωγή «φαρμάκων και ιατρικού εξοπλισμού» στη χώρα, αφήνοντας ουσιαστικά τους Ιρανούς που πάσχουν από «χρόνιες παθήσεις, χωρίς τη θεραπεία που έχουν ανάγκη».

Καταλαβαίνουμε  τι σημαίνει αυτό την περίοδο που διανύουμε, με τις ευπαθείς ομάδες της παγκόσμιας κοινότητας να αποτελούν την κατεξοχήν κατηγορία πολιτών που προσβάλλονται (πιθανότατα θανάσιμα) από τον COVID19;

Νομίζουμε, η απάντηση είναι προφανής.

Φυσικά, στην κυνική γλώσσα της «ρίαλπολιτίκ» του ιμπεριαλισμού, οι κυρώσεις δεν αποτελούν παρά «ένα μέτρο χαμηλού κόστους και κινδύνου- μεταξύ πολέμου και διπλωματίας- εκεί όπου η στρατιωτική επέμβαση δεν είναι εφικτή», αποσκοπώντας στην οικονομική απομόνωση του αντιπάλου και, γιατί όχι, στην αντικατάσταση της εχθρικής κυβέρνησης  με μια άλλη, πιο φιλική προς τους γραβατωμένους πολιτικούς υπηρέτες της οικονομικής ελίτ.

Η χρονική στιγμή επιβολής των  νέων οικονομικών πολεμικών μέτρων από τον Τραμπ, μόνο τυχαία δεν μπορεί να θεωρηθεί, αφού εκτός του προφανούς, την προσπάθεια δημιουργίας κλίματος οικονομικής και κοινωνικής ασφυξίας εν μέσω μιας απειλής για τη δημόσια υγεία, δεν είναι λίγοι εκείνοι, σε Ουάσινγκτον και Τελ Αβίβ,  που θέλουν να επισπεύσουν την όποια εμπλοκή με το Ιράν πριν τη διεξαγωγή των αμερικανικών εκλογών και, προς θεού, πριν σκάσει η «βόμβα» του κοροναϊού για τα καλά στις ΗΠΑ.

Αυτά, όμως, είπαμε, αποτελούν τη γλώσσα των πολεμοκάπηλων γερακιών που βλέπουν σε κάθε κρίση την ευκαιρία να μπουκώσουν με ακόμα περισσότερα αιματοβαμμένα δολάρια τα ήδη ξέχειλα σεντούκια του ξεδιάντροπου πλουτισμού τους.

Γιατί, στην πραγματική ζωή, των πραγματικών ανθρώπων η διπλωματία τους έχει θύματα. Με ονοματεπώνυμο και οικογένεια. Ως εκ τούτου, κανείς δε μπορεί να μείνει βουβός απέναντι σε πολιτικές, οι οποίες, όπως πρόσφατα δήλωσε ο πρώην υψηλόβαθμος αξιωματούχος του ΟΗΕ, AlfreddeZayas, εκτός από «παράλογες» μπορούν να χαρακτηριστούν και γενοκτονικές…

πηγη: imerodromos.gr