του Θανάση Σκαμνάκη

Όπως εκείνη η παλιά έγινε σύμβολο ενός βρόμικου πολέμου, η σημερινή γίνεται η εικόνα του 21ου βρόμικου αιώνα. Ο κορονοϊός είναι η πανδημία των νέων απειλών για την ζωή των ανθρώπων, και η βία, ασκούμενη στους πιο αδύναμους, στο εξωτερικό και στο εσωτερικό της μεγάλης υπερδύναμης, είναι η νέα απειλή για την επιβίωση τους.  

Η επίθεση και η δολοφονία του Σουλεϊμανί στη Βαγδάτη είναι η πράξη διεθνούς τραμπουκισμού. Η εικόνα του αστυνομικού στη Μινεάπολη είναι σύμβολο του απόλυτου ακήρυκτου πολέμου. 

Ας την κρατήσουμε σαν αυτό που δείχνει, έναν λευκό αστυνομικό να πνίγει με το γόνατο έναν μαύρο αμερικανό πολίτη, ο οποίος προλαβαίνει να πει “δεν μπορώ να αναπνεύσω”…

Δεν μπορούμε να αναπνεύσουμε!… 

Η διαφορά ανάμεσα στις δυο φωτογραφίες δεν είναι μόνο οι περίπου 6 δεκαετίες. Όπως και η ομοιότητα δεν είναι μόνο η εικονιζόμενη βαρβαρότητα, συμβολοποιημένη, ενός συστήματος.

Ο πόλεμος του Βιετνάμ ήταν μια επιχείρηση στην ακμή της αμερικάνικης αυτοκρατορίας. Επιβολής της κυριαρχίας της σε μια ξένη χώρα. Η κλιμακούμενη βαρβαρότητα ηθελημένη αλλά και “αναγκαστική” εξ αιτίας της αντίστασης που γνώρισε η επίθεση, πρωτίστως στο Βιετνάμ και εν συνεχεία σε όλο τον κόσμο, και στο εσωτερικό των ΗΠΑ, προκαλούσε αμηχανία και εν τέλει πανικό στην υπερδύναμη. Η οποία αντιδρούσε με τον τρόπο που ήξερε, με ένταση της βίας, στην προσπάθεια να ξεμπερδεύει μια ώρα αρχύτερα από ένα αγκάθι στα πλευρά της. Η αλαζονεία της ισχύος, του παντοδύναμου και οικονομικά και στρατιωτικά κέντρου, έκανε την εμπλοκή ολοένα και πιο αδιέξοδη. Μέχρι την ήττα του.

Θυμάστε εκείνες τις υπέροχες σκηνές με τους πανικόβλητους αμερικανούς που συνωθούνται στα αναχωρούντα ελικόπτερα, όπως τις αποτύπωσε ο κινηματογράφος!..

Αυτή τη φορά η μεγάλη χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με έναν εσωτερικό εχθρό. Την τεράστια οικονομική και κοινωνική ανισότητα, τις διακρίσεις, τη φτώχεια, την εντεινόμενη δυσαρέσκεια, την υπόγεια ένταση και την απειλή μιας κοινωνικής έκρηξης. Και πάλι η αίσθηση της παντοδυναμίας, αλλά και η ανάγκη να κλείνει τις πληγές με τον τρόπο που ξέρει, με την ωμή βία, προκαλεί. Η αόρατη απειλή είναι πιο χειροπιαστή και άμεση από όσο δείχνει η εξωτερική εικόνα.

Όταν σε δημοσκοπήσεις παρουσιάζεται το 60% και πάνω των αμερικανών να θέλει το σοσιαλισμό. Όταν με κάθε αφορμή οι πληβείοι βγαίνουν στους δρόμους. Όταν η εθνοφρουρά εδώ και κάποια χρόνια κάνει ασκήσεις για την καταστολή εξεγέρσεων στις πόλεις, προφανώς κάτι συμβαίνει και, κυρίως, προειδοποιεί πως κάτι μπορεί να συμβεί.

Η αστυνομική βαρβαρότητα εξατομικευμένη στο πρόσωπο των αστυνομικών που σκοτώνουν κατά βούληση δεν είναι απλώς μια σκληρή τακτική, είναι μια αντίδραση στο φόβο της κοινωνικής έκρηξης.

Δεν ξέρουμε πως θα τελειώσει, τουλάχιστον άμεσα, αυτή η κλιμακούμενη αναμέτρηση, καθώς οι αστάθμητοι παράγοντες είναι πολλοί. Προς το παρόν πάντως είμαστε μάρτυρες του εξελισσόμενου εσωτερικού πολέμου.     

Όπως γράφει σχετικά ο Νίκος Μπογιόπουλος στον Ημεροδρόμο, ξεκινώντας από λίγο παλιότερα περιστατικά:

“Σε παλιότερο σημείωμα για το ίδιο θέμα είχαμε αναφερθεί στον τρόπο που τοποθετήθηκε στο ζήτημα της δολοφονίας του Μπράουν το 2014 ένας θρύλος του αμερικανικού μπάσκετ, το άγαλμα του οποίου δεσπόζει στο στάδιο των Λέικερς στο Λος Αντζελες, ο Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ. Είχε γράψει:

 «Και εφόσον δεν θέλουμε την αγριότητα του Ferguson να την καταπιεί η Ιστορία και να καταλήξει ένα ερέθισμα στο έντερο της, πρέπει δούμε την όλη κατάσταση όχι μόνο σαν άλλη μια πράξη στα πλαίσια του ρατσισμού του συστήματος, αλλά και ό,τι άλλο στην πραγματικότητα είναι: Ταξικός πόλεμος».

Υπάρχει τέτοιος «ταξικός πόλεμος» στις ΗΠΑ ή είναι αποκύημα της φαντασίας του Τζαμπάρ; Υπάρχει “ταξικός πόλεμος” όταν την ίδια στιγμή που την περίοδο της πανδημίας οι άνεργοι στις ΗΠΑ ανήλθαν στο αστρονομικό αριθμό των 40 εκατομμυρίων ανθρώπων, την ίδια στιγμή, την ίδια περίοδο, μέσα στην πανδημία, οι 600 δισεκατομμυριούχοι της Αμερικής έγιναν κατά 434 δισ. δολάρια πλουσιότεροι;;; Υπάρχει “ταξικός πόλεμος” όταν την περίοδο του λοκντάουν που χάθηκαν εκατομμύρια θέσεις εργασίας, το ίδιο αυτό διάστημα, οι Μπέζος, Γκέιτς, Ζούκεμπεργκ, Μπάφετ και Έλισον αύξησαν τις περιουσίες τους κατά 76 δισ.;”

Η εικόνα του αστυνομικού πάνω από τον Τζορτζ Φλόιντ, η εικόνα, παντού στον κόσμο, στη Μινεάπολη ή στη Γλάδστωνος και τα Σεπόλια, των πάνοπλων ρόμποκοπ, που έχουν το ελεύθερο να δέρνουν, να τραμπουκίζουν και να σκοτώνουν - στην ουσία αυτό επιτρέπουν οι σχετικές δικαστικές αποφάσεις για παρόμοια περιστατικά στο παρελθόν, ή οι γνωστές επιτροπές εξέτασης του ζητήματος που συγκροτούνται προς προστασία των δραστών - είναι μια περιφερόμενη οπτική απειλή, διασπορά φόβου και βίας σε εικόνα, κατ’ αρχήν!  Η πράξη ακολουθεί όταν δοθεί η ευκαιρία.

Πίσω από τις μάσκες, τις ασπίδες και τον άρτιο εξοπλισμό που τους κάνει απρόσβλητους, ή νομίζουν πως τους κάνει απρόσβλητους,  κρύβονται η υποκατάσταση της ανθρώπινης αξίας από μια στολή και η αγωνία του συστήματος για ανεξέλεγκτες εκτροπές. Ένας μηχανισμός που συγκροτείται, εκπαιδεύεται και άγεται πάνω από την πόλη και τους πολίτες, ικανός να πράξει οτιδήποτε απέναντι στον μοναδικό εχθρό, τον πολίτη, διαδηλωτή, αλλοδαπό και διαφορετικό, τον “εχθρό λαό”.   

Οι εικόνες που βλέπουμε δεν είναι οι τελευταίες. Ας ελπίσουμε, ας επιδιώξουμε, εκείνες που θα ακολουθήσουν να εκπνέουν μια κάθαρση!..

πηγη: kommon.gr

Γεράσιμος Λιβιτσάνος

Το… μαγικό τρόπο με τον οποίο εξυπηρετούνται ταυτόχρονα τα συμφέροντα των εργοδοτών και των εργαζόμενων, του κεφαλαίου και της εργασίας, ενόψει της οικονομικής ύφεσης και της νέας καπιταλιστικής κρίσης, περηφανεύεται ότι ανακάλυψε ο ΣΥΡΙΖΑ, παρουσιάζοντας το πρόγραμμα Μένουμε Όρθιοι ΙΙ.

Όμως, το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, όπως κάθε πολιτική πρόταση που διεκδικεί τον τίτλο της γεφύρωσης των ταξικών διαφορών, αντικειμενικά δεν συνιστά τίποτε περισσότερο από ένα διαφορετικό μείγμα οικονομική πολιτικής, σε σχέση με τη ΝΔ. Ένα πρόγραμμα που  έχει στον πυρήνα του τη χρηματοδότηση των επιχειρήσεων. Για τον λόγο αυτό προκρίνει έξτρα κονδύλια 13,4 δισ. ευρώ για την ενίσχυση των επιχειρήσεων σε αναστολή λειτουργίας, δράσεις της αναπτυξιακής τράπεζας για τη χρηματοδότηση εταιρειών, κρατικές εγγυήσεις για τον δανεισμό τους, όπως και ειδικά κονδύλια ενίσχυσης του κεφαλαίου που αναπτύσσεται στον τουρισμό. Η βασική διαφορά του από την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας είναι ο εμπροσθοβαρής χαρακτήρας, αφού ζητά την εκταμίευση μεγαλύτερου ποσού στην παρούσα φάση, ώστε να υπάρξει ένα ευεργετικό σόκ στην οικονομία.

Η πλέον αποκαλυπτική τοποθέτηση ήταν αυτή της αρμόδιας για ζητήματα εργασίας του ΣΥΡΙΖΑ Έφης Αχτσιόγλου. Θεώρησε ότι «στρίμωξε» την κυβέρνηση, λέγοντας πως το κόστος του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ για τους εργοδότες είναι μόνον 880 ευρώ… το «κεφάλι», μιλώντας για το ποσό που πρέπει να ξοδέψει ο εργοδότης για έναν εργαζόμενο με αμοιβή 1000 ευρώ. Αντίστοιχα –επιχειρηματολόγησε η Έφη Αχτσιόγλου– το κόστος με την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας είναι 968 ευρώ. Αυτό –εξήγησε– συμβαίνει γιατί η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ προβλέπει μεγαλύτερη επιδότηση του ασφαλιστικού κόστους για τον εργοδότη, παρότι προτείνει μεγαλύτερο ποσό αναπλήρωσης του μισθού, δηλαδή 60%, σε αντίθεση με την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας που προτείνει αναπλήρωση μέρους του μισθού που χάνεται με την εκ περιτροπής εργασία.

Στο πολιτικό επίπεδο, ήταν εξίσου αποκαλυπτική η αντιπαράθεση που υπήρξε ανάμεσα στον υπουργό Οικονομικών Χρήστο Σταϊκούρα και τον Ευκλείδη Τσακαλώτο. Αυτή προκλήθηκε μετά από ανακοίνωση του υπ. Οικονομικών που άσκησε κριτική στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ από τεχνοκρατική άποψη, με την κυβέρνηση να υποστηρίζει ότι οι εξαγγελίες της αξιωματικής αντιπολιτευσης δεν είναι συμβατές με τα ταμειακά διαθέσιμα της χώρας. Ανταπαντώντας, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος εστίασε κι αυτός με τη σειρά του στο πεδίο της «τεκμηρίωσης» του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ και όχι φυσικά σε ποι0ν απευθύνεται κοινωνικά το Μένουμε όρθιοι ΙΙ. Ο πρώην υπουργός Οικονομικών πανηγύρισε, επειδή, κατά την εκτίμησή του, το ο Χρήστος Σταϊκούρας «παραδέχθηκε ότι το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ βγαίνει». Μάλιστα, ήταν ο ίδιος που φρόντισε να υποδεχθεί με θετικό τρόπο την απόφαση της Κομισιόν για την παροχή στήριξης στο ευρωπαϊκο κεφάλαιο με 750 δισεκατομμύρια.

Είναι σαφές ότι το πρόγραμμα που παρουσίασε ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μια θέση εναλλακτικής διαχείρισης της κρίσης προς όφελος του κεφαλαίου. ενσωματώνει, όμως, και χαρακτηριστικά πολιτικής τακτικής, αφού πολλές από τις προτάσεις γίνονται στο όνομα της «μεσαίας τάξης» — δηλαδή των κοινωνικών στρωμάτων που ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί ότι συνέβαλαν στην εκλογική αποτυχία του 2019.

πηγη: prin.gr

Μετά από καταγγελίες προς την ΠΕΝΕΝ της συντριπτικής πλειοψηφίας του πληρώματος του Φ/Γ πλοίου HERCULESI, το οποίο βρίσκεται στην περιοχή της Σαλαμίνας, κλιμάκιο της Ένωσής μας μετέβη στο πλοίο και διαπίστωσε τα παρακάτω:

Στο πλοίο δεν υπάρχει τροφοδοσία, όπως επίσης φαγητό και νερό για το πλήρωμα, δεν λειτουργεί η ηλεκτρομηχανή με αποτέλεσμα συνολικά οι συνθήκες διαβίωσης του πληρώματος να είναι άθλιες και απαράδεκτες.

Παράλληλα όπως προκύπτει η εταιρεία οφείλει στο πλήρωμα δεδουλευμένους μισθούς που ξεπερνούν τα 60.000 ευρώ.

Επίσης η εταιρεία έχει οφειλή και προς το Ναυτικό Απομαχικό Ταμείο (ΝΑΤ) καθώς και τα υπόλοιπα ασφαλιστικά μας Ταμεία.

Μετά από τα αναφερόμενα προβλήματα η ΠΕΝΕΝ σε συνεργασία με το πλήρωμα προχώρησε σε επίσχεση εργασίας η οποία ξεκινάει από 1 Ιούνη 2020 απαιτώντας άμεσα την καταβολή των δεδουλευμένων αποδοχών των Ναυτεργατών καθώς επίσης και την αποκατάσταση σε τροφοδοσία - νερό και ρεύμα στο πλοίο.

Καλούμε τον Υπουργό Ε.Ν, τις αρμόδιες υπηρεσίες και τις Λιμενικές αρχές να κινηθούν άμεσα και αποτελεσματικά έτσι ώστε να διασφαλιστούν πλήρως τα δικαιώματα των Ναυτεργατών σε όλους τους τομείς.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Τη μεγαλύτερη συρρίκνωση των τελευταίων 70 ετών αναμένεται να καταγράψει σε παγκόσμιο επίπεδο φέτος ο τουρισμός, με τουλάχιστον 110 εκατομμύρια θέσεις εργασίας στον κλάδο να τίθενται άμεσα σε κίνδυνο.

Η πτώση εκτιμάται ότι θα είναι κατακόρυφη, αφού υπολογίζεται στο 70%, σύμφωνα με την πρόβλεψη του Γενικού Γραμματέα του Παγκόσμιου Οργανισμού Τουρισμού των Ηνωμένων Εθνών (UNWTO) Ζουράμπ Πολολικασβίλι, ο οποίος αναφέρεται μεταξύ άλλων σε νέες προτιμήσεις και προτεραιότητες των ταξιδιωτών.

Μιλώντας στην Handelsblatt, ο κ. Πολολικασβίλι εξηγεί ότι ο Οργανισμός έχει επεξεργαστεί τρία πιθανά σενάρια, σύμφωνα με τα οποία ο αριθμός των τουριστών για το 2020 θα περιοριστεί κατά 58-78%, ανάλογα με το πότε θα ανοίξει κάθε χώρα τα σύνορά της. «Υπολογίζω ότι το πιθανότερο είναι μια μείωση της τάξης του 70%», δηλώνει και εξηγεί ότι πρόκειται για τη σημαντικότερη πτώση από τότε που άρχισε να καταγράφεται η τουριστική κίνηση, στις αρχές των ετών του 1950. Τονίζει ωστόσο, ότι οι εκτιμήσεις του βασίζονται στην υπόθεση ότι τον Αύγουστο θα είναι ανοιχτά τα σύνορα των τουριστικών προορισμών.

«Φέτος θα δούμε περισσότερους ταξιδιώτες να παραμένουν στη χώρα τους, μόνο και μόνο επειδή οι αεροπορικές εταιρίες δεν θα εξομαλύνουν την λειτουργία τους πριν από το τέλος Ιουλίου ή τις αρχές Αυγούστου», προσθέτει ο επικεφαλής του UNWTO και τονίζει ότι ταυτόχρονα αλλάζουν και οι προτεραιότητες των τουριστών, οι οποίοι θα επιλέξουν πλέον προορισμό με βάση και το επίπεδο υγειονομικής φροντίδας.

Μια τάση, η οποία είχε ξεκινήσει ήδη πριν από την κρίση του κορονοϊού και αναμένεται να ενισχυθεί, σημειώνει ο κ. Πολολικασβίλι, αφορά στο αυξημένο ενδιαφέρον για διακοπές σε αγροτικές περιοχές και την αντίστοιχη μείωση του τουρισμού στις πόλεις. «Πρόκειται για πολύ θετική εξέλιξη, διότι προσφέρει επιπλέον έσοδα σε περιοχές, οι οποίες συχνά πλήττονται από την αστυφιλία. Είμαστε πεπεισμένοι ότι είναι μια τάση η οποία με τον κορονοϊό λαμβάνει επιπλέον ώθηση. Τα ταξίδια στα χωριά και στα βουνά θα συνεχίσουν να αυξάνονται και κατά τα επόμενα δύο έως πέντε χρόνια. Ήδη στην Ευρώπη υπάρχουν πολλές τέτοιες δυνατότητες. Ο αστικός τουρισμός, αντιθέτως, θα υποστεί αρχικά μείωση», αναφέρει. Ο UNWTO είχε ασχοληθεί ήδη με το θέμα, αναδεικνύοντας την στροφή προς τις αγροτικές περιοχές και ως πιθανή λύση για την υπερβολική τουριστική εκμετάλλευση που διαπιστώνεται σε πολλές χώρες, ειδικά με την ανάπτυξη μιας νέας μεσαίας τάξης, σε χώρες όπως η Κίνα.

Ο Οργανισμός, από κοινού με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας και τους κλάδους των αερομεταφορών και των επιχειρήσεων φιλοξενίας, έχει αναπτύξει προτάσεις για τις χώρες – τουριστικούς προορισμούς, τις οποίες αναμένεται να παρουσιάσει αργότερα απόψε. Σύμφωνα με την Handelsblatt, θα προτείνεται μεταξύ άλλων η χρήση της τεχνολογίας για ανέπαφη διαδικασία Check-in στα ξενοδοχεία, αλλά και η χρήση εφαρμογών για την καλύτερη ιχνηλάτηση των επαφών ενδεχόμενου κρούσματος. Οι χώρες θα πρέπει μάλιστα να ενθαρρύνουν τους επισκέπτες να χρησιμοποιούν τέτοιες εφαρμογές, ενώ συνιστάται στα ξενοδοχεία να διαθέτουν επιπλέον δωμάτια για πιθανά κρούσματα. «Επίσης, τα τεστ στα σύνορα ή ένα “διαβατήριο υγείας” με πληροφορίες για ανοσία του ατόμου, θα μπορούσαν να περιορίσουν τον κίνδυνο οι ταξιδιώτες να φέρουν μαζί τους τον ιό», επισημαίνει ο κ. Πολολικασβίλι.

Αναφερόμενος στην πληροφορία που θέλει κάποιες χώρες να σκέφτονται να μην επιτρέψουν την είσοδο σε άτομα από την Σουηδία, επειδή η χώρα δεν εφάρμοσε μέτρα περιορισμού κατά την πανδημία, ο επικεφαλής του UNWTO εμφανίζεται αρνητικός. Επιπλέον, υποστηρίζει «το άνοιγμα όλων των χωρών της Ευρώπης και όχι μόνο των κρατών – μελών της Ε.Ε.» και αναφέρεται συγκεκριμένα στην Τουρκία, η οποία, όπως υποστηρίζει, μπορεί να μην είναι μέλος της Ε.Ε., «αλλά είναι σημαντικός προορισμός διακοπών και δεν είχε σχεδόν καθόλου κρούσματα».

Σε ό,τι αφορά το μέλλον του Τουρισμού, ο κ. Πολολικασβίλι τονίζει ότι και κατά το παρελθόν έχει ανακάμψει σχετικά γρήγορα έπειτα από τρομοκρατικές επιθέσεις. «Ο κλάδος είναι πολύ ανθεκτικός. Θα κρατήσει ωστόσο κάμποσο, μέχρι να ξαναδούμε τα ρεκόρ των προηγούμενων χρόνων», τονίζει, ενώ αποφεύγει για την ώρα μια πρόβλεψη για το 2021.

ΠΗΓΗ: efsyn.gr