Μπορεί τα μάτια της παγκόσμιας κοινής γνώμης να είναι στραμμένα στην υγειονομική πανδημία, όμως οι σύγχρονοι πειρατές συνεχίζουν να λυμαίνονται τις θάλασσες.

Στις αρχές Μαΐου έγινε γνωστό ότι δέχτηκε πειρατική επίθεση το ελληνόκτητο product tanker «Vemahope». Η επίθεση πραγματοποιήθηκε με ταχύπλοο στο οποίο επέβαιναν οι πειρατές, ενώ έπλεε 178 ναυτικά μίλια νοτιοανατολικά του Λάγος της Νιγηρίας. Απήχθησαν 10 ναυτικοί.

Από τον περασμένο Νοέμβριο τρία υπό ελληνική σημαία και ελληνικών συμφερόντων πλοία, του Θανάση Μαρτίνου, της Αγγελικής Φράγκου και του Σπύρου Καρνέση, έπεσαν θύμα πειρατών στη συγκεκριμένη θαλάσσια περιοχή, για να προστεθεί τώρα τον Μάιο το τέταρτο περιστατικό στη σειρά.

Λόγω χαμηλού ύψους και περιορισμένης ταχύτητας τα product δεξαμενόπλοια, δηλαδή τα δεξαμενόπλοια που μεταφέρουν παράγωγα του πετρελαίου, είναι πιο εύκολα προσβάσιμα, ενώ στην εξίσωση μπαίνουν και τα δεξαμενόπλοια μεταφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου, τα LNG.

Σύμφωνα με την εταιρεία συμβούλων ασφαλείας Dryad Global, μέχρι στιγμής φέτος 42 μέλη πληρώματος έχουν απαχθεί από πλοία που επιχειρούν στη Δυτική Αφρική. Εκεί όπου τα πετρελαϊκά συμφέροντα ρίχνουν βαριά τη σκιά τους η πειρατεία έχει πάρει εφιαλτικές διαστάσεις.

Σύμφωνα με την έρευνα της Risk Intelligence που δημοσιεύτηκε στις αρχές του 2020, στην ευρύτερη περιοχή της Γουινέας το 2019 καταγράφηκαν 100 περιστατικά, εκ των οποίων το 1/3 αφορούσε δεξαμενόπλοια όλων των τύπων. Συγκριτικά, το 2016 μόλις τέσσερις ναυτικοί είχαν απαχθεί από πειρατές. Ο αριθμός τους πολλαπλασιάστηκε την περίοδο 2018-2019, με τις διαπραγματεύσεις να γίνονται πιο σκληρές, διάρκειας 6-8 εβδομάδων αντί για 2-4 το 2016, και τα λύτρα υψηλότερα. Οι απαχθέντες φυλακίζονται σε ειδικά διαμορφωμένο στρατόπεδο στη ζούγκλα.

Δεδομένης της αλματώδους αύξησης του φαινομένου της θαλάσσιας πειρατείας και λαμβάνοντας περαιτέρω υπόψη τις δραματικές συνέπειες που έχει μια ένοπλη πειρατική επίθεση και ομηρία στον σωματικό και ψυχικό κόσμο του παθόντος ναυτικού, το «business stories» ερεύνησε το ειδικό νομικό καθεστώς προστασίας των δικαιωμάτων των ναυτικών που υπηρετούν σε υπό ελληνική σημαία ή ελληνικών συμφερόντων πλοία απευθυνόμενο στον ναυτιλιακό δικηγόρο Νίκο Γ. Γερασίμου, μέλος του Δ.Σ. της Ελληνικής Ενωσης Ναυτιλιακών Δικηγόρων και του Δ.Σ. της Ελληνικής Ενωσης Ναυτικού Δικαίου:

«Κατ’ αρχάς, η ζημία που υπέστη ο ναυτικός λόγω της πειρατικής επίθεσης συνιστά ναυτεργατικό ατύχημα υπό την έννοια του Ν. 551/1915, υπό τη ρητή προϋπόθεση ότι η προκληθείσα σωματική βλάβη, ανικανότητα προς εργασία ή ακόμη και απώλεια ζωής οφείλεται σε βίαιο συμβάν αποδοτέο σε εξωτερικά -μη παθολογικά- αίτια, το οποίο έλαβε χώρα κατά την εκτέλεση της εργασίας ή εξ αφορμής αυτής», επισημαίνει αρχικώς ο κ. Γερασίμου και συνεχίζει: «Η ευθύνη μάλιστα της εργοδότριας-πλοιοκτήτριας εταιρείας σύμφωνα με τον Ν. 551/1915 είναι αντικειμενική και ανεξάρτητη από την ύπαρξη ή μη αμέλειας σε βάρος του εργοδότη-πλοιοκτήτη. Οσον αφορά το ύψος της αποζημίωσης που δικαιούται ο παθών ναυτικός για την περιουσιακή του ζημία, αυτό καθορίζεται σε συνάρτηση με την έκταση και τη διάρκεια της προκληθείσας ανικανότητας για εργασία».

O κ. Νίκος Γ. Γερασίμου

Σύμφωνα, με τη διάταξη του άρθρου 3 του παραπάνω νόμου, η ανικανότητα του ναυτικού προς εργασία διακρίνεται σε: α) πλήρη – διαρκή, β) μερική – διαρκή, γ) πλήρη – πρόσκαιρη και δ) μερική – πρόσκαιρη.

«Κατά συνέπεια, στις περιπτώσεις εκείνες που προκλήθηκε ανικανότητα προς εργασία άνω των δύο ετών και κατά ποσοστό ανικανότητας 100% (πλήρης – διαρκής ανικανότητα) οφείλεται αποζημίωση ίση με τους μισθούς έξι ετών, ενώ εάν το ποσοστό της ανικανότητας είναι κάτω του 100% (μερική – διαρκής ανικανότητα), τότε η οφειλόμενη αποζημίωση ισούται με το εξαπλάσιο του ποσού κατά το οποίο ελαττώθηκε ή μπορεί να ελαττωθεί το ετήσιο εισόδημα του παθόντος ναυτικού εξαιτίας της ανικανότητας αυτής», τονίζει ο κ. Γερασίμου.

«Εάν, ωστόσο, η προκληθείσα ανικανότητα για εργασία δεν υπερβαίνει τα δύο έτη και κατά ποσοστό ανικανότητας 100% (πλήρης – πρόσκαιρη ανικανότητα), σε αυτή την περίπτωση η οφειλόμενη αποζημίωση είναι ημερήσια και ίση με το ήμισυ του μισθού που ελάμβανε ο παθών κατά την ημέρα του ατυχήματος, ενώ στην περίπτωση που το ποσοστό της ανικανότητας είναι μικρότερο του 100% (μερική – πρόσκαιρη ανικανότητα), τότε οφείλεται ημερήσια αποζημίωση ίση με το ήμισυ της μείωσης του μισθού που ο παθών ελάμβανε κατά την ημέρα που συνέβη το ατύχημα. Στην περίπτωση, τέλος, που εξαιτίας της πειρατικής επίθεσης επήλθε ο θάνατος του ναυτικού, οι συγγενείς του (σύζυγος, παιδιά και σε ορισμένες περιπτώσεις οι γονείς ή και τα αδέλφια) δικαιούνται να λάβουν αποζημίωση ίση με τους μισθούς πέντε ετών».

Εκτός όμως από την ανωτέρω αποζημίωση, η εργοδότρια-πλοιοκτήτρια εταιρεία υποχρεούται περαιτέρω να καλύψει τα ιατρικά και φαρμακευτικά έξοδα, καθώς και τα νοσήλια και τα τυχόν έξοδα κηδείας.

«Επιπροσθέτως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 63 του Κώδικα Ιδιωτικού Ναυτικού Δικαίου – ΚΙΝΔ, ο ναυτικός δικαιούται ακόμη να λάβει αποζημίωση από την πλοιοκτήτρια-εργοδότρια εταιρεία για τα προσωπικά του αντικείμενα που τυχόν χάθηκαν ή καταστράφηκαν εξαιτίας του πειρατικού συμβάντος, εφόσον φυσικά αυτά ήταν απολύτως απαραίτητα για την προσωπική διαβίωση του ναυτικού και την προσφορά της ναυτικής του εργασίας στο πλοίο», υπογραμμίζει ο κ. Γερασίμου και προσθέτει:

«Πέραν των ανωτέρω, και υπό την προϋπόθεση ότι η ζημία που υπέστη ο ναυτικός οφείλεται αποκλειστικά σε δόλο του πλοιοκτήτη ή των προστιθέντων από την πλοιοκτήτρια εταιρεία προσώπων (π.χ. πλοίαρχος) ή εάν προκλήθηκε εξαιτίας μη τήρησης απαιτούμενων όρων ασφαλείας που προβλέπονται από ειδικότερους νόμους, διατάγματα ή κανονισμούς, όπως είναι ενδεικτικά ο Διεθνής Κώδικας για την Ασφάλεια των Πλοίων και των Λιμενικών Εγκαταστάσεων (ISPS), τότε ο παθών ναυτικός έχει το εκλεκτικό δικαίωμα, αντί της περιορισμένης αποζημίωσης του Ν. 551/1915, να αξιώσει την καταβολή πλήρους αποζημίωσης λόγω ευθύνης από αδικοπραξία, σύμφωνα πάντοτε με τα οριζόμενα στη διάταξη του άρθρου 914 του Αστικού Κώδικα.

Με τις ανωτέρω αξιώσεις του παθόντος ναυτικού συρρέει, τέλος, και η αξίωσή του για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης ή ψυχικής οδύνης σε περίπτωση απώλειας της ζωής του ναυτικού, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 932 του Αστικού Κώδικα. Για την εφαρμογή ωστόσο της παραπάνω διάταξης, αρκεί να συντρέχει οποιασδήποτε μορφής αμέλεια της εργοδότριας-πλοιοκτήτριας εταιρείας ή των υπευθύνων προσώπων.

Το ποσό της χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης ή ψυχικής οδύνης κρίνεται ελεύθερα από το δικαστήριο, το οποίο λαμβάνει υπόψη τους εξής παράγοντες: α) το είδος και τη βαρύτητα της ηθικής προσβολής ή της ψυχικής οδύνης, β) την περιουσιακή, κοινωνική και προσωπική κατάσταση των μερών και κυρίως του παθόντος ή των συγγενών αυτού σε περίπτωση θανάτου, γ) τη βαρύτητα του πταίσματος του υπευθύνου (στον βαθμό που επηρεάζει την ένταση της ηθικής βλάβης ή της ψυχικής οδύνης), και δ) τις ειδικότερες συνθήκες πρόκλησης της ηθικής βλάβης ή της ψυχικής οδύνης».

πηγη: newmoney.gr - e-nautilia.gr

Πρόβλημα με «ανεβασμένη» χοληστερόλη; Παρακάτω θα βρείτε απλές παρεμβάσεις και τρόπους με τους οποίους μπορείτε να τη ρυθμίσετε χωρίς φάρμακα

Έχετε αυξημένη χοληστερόλη; Μια φαρμακευτική αγωγή πιθανότατα να αποτελεί την πρώτη σκέψη σας, ωστόσο στις ιατρικές συστάσεις μπορεί να συμπεριληφθούν αλλαγές σε καθημερινές συνήθειες όπως η υιοθέτηση συγκεκριμένης διατροφής, η άσκηση ή η διακοπή επιβλαβών συνηθειών, όπως το κάπνισμα.

Πώς μπορείτε, λοιπόν, να αποφύγετε τα φάρμακα και να μειώσετε τις τιμές της χοληστερόλης;

1. Βελτιώστε τη διατροφή σας

• Περιορίστε την κατανάλωση τροφών υψηλής περιεκτικότητας σε χοληστερόλη, κορεσμένα και τρανς λιπαρά. Σε αυτές περιλαμβάνονται τα εξής: κόκκινο κρέας, συκώτι και άλλα εντόσθια ζώων, κρόκοι αυγών και γαλακτοκομικά προϊόντα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά, όπως τυριά με πολλά λιπαρά, πλήρες γάλα, παγωτό και ζωικό βούτυρο, επεξεργασμένα τρόφιμα που παρασκευάζονται με βούτυρο κακάο, φοινικέλαιο ή λάδι καρύδας, τηγανιτά προϊόντα, όπως πατατάκια, onion rings και τηγανητό κοτόπουλο, λιχουδιές όπως μπισκότα και muffins.
• Επιλέξτε άπαχες πηγές πρωτεΐνης, όπως το κοτόπουλο, το ψάρι και τα όσπρια.
• Αυξήστε την κατανάλωση τροφίμων πλούσιων σε φυτικές ίνες, όπως φρούτα, λαχανικά και δημητριακά ολικής αλέσεως.
• Προτιμήστε το φαγητό σας ψητό, στον ατμό ή στη σχάρα αντί τηγανιτό.
• Αποφύγετε το πρόχειρο φαγητό τύπου fast food.
• Η κατανάλωση ψαριών και άλλων τροφίμων που περιέχουν ωμέγα-3 λιπαρά οξέα μπορεί επίσης να βοηθήσει στη μείωση των επιπέδων της LDL (κακής) χοληστερόλης. Για παράδειγμα, ο σολομός, το σκουμπρί και η ρέγκα είναι πλούσιες πηγές ωμέγα-3 όπως και τα καρύδια, τα αμύγδαλα, οι αλεσμένοι σπόροι λιναριού και το αβοκάντο.

2. Υιοθετήστε νέες καλές συνήθειες και διακόψετε τις ανθυγιεινές 

Πέρα από ένα διαιτολόγιο χαμηλό σε χοληστερόλη και πλούσιο σε φυτικές ίνες, οι ειδικοί προτείνουν:

• Την αποφυγή υπερβολικής κατανάλωσης αλκοόλ.
• Διατήρηση ενός υγιούς σωματικού βάρους.
• Τακτική σωματική άσκηση.
• Διακοπή του καπνίσματος.

Και φυσικά μην ξεχνάτε πως θα πρέπει να ακολουθείτε τις οδηγίες του γιατρού σας για τον συστηματικό έλεγχο της χοληστερόλης σας.

πηγη: ygeiamou.gr

Ανάλυση: Δημήτρης Σταμούλης

Από την εξ αποστάσεως εργασία το κεφάλαιο έχει μόνο να κερδίσει! Κερδίζει σε λειτουργικό κόστος, σε αποδοτικότητα εργαζομένων, σε ακόμα μεγαλύτερο έλεγχο της εργασίας, ακόμα και  της ίδιας της ζωής των υπαλλήλων του. Στην Ελλάδα εκτιμάται ότι περίπου ένας στους τρεις εργαζομένους  θα μπορούσε να εργάζεται από το σπίτι. Ο ΣΕΒ ήδη προετοιμάζει το έδαφος με τους δικούς του όρους.

Στο lockdown ένας στους δύο εργάστηκε από το σπίτι

Η εργασιακή πραγματικότητα άλλαξε άρδην εν μέσω πανδημίας κορονοϊού. Δεν είναι μόνο οι χιλιάδες απολύσεις και αναστολές συμβάσεων, αλλά και όλα όσα εξελίσσονται με φόντο μια νέα ανερχόμενη μορφή εργασίας, στην Ελλάδα και διεθνώς, την τηλεργασία. Στη χώρα μας, ένας στους δύο από όσους συνέχισαν να εργάζονται, αναγκάστηκε να εργαστεί από το σπίτι με τηλεργασία, ενώ προ κορονοϊού το ποσοστό αυτό ήταν μόλις 4,57%. Σχεδόν δύο στους τρεις από όσους εργάζονταν και πριν από τον κορονοϊό από το σπίτι, δηλώνει πως η τηλεργασία έχει αλλάξει σε σχέση με την προ πανδημίας εποχή. Οι περισσότεροι φοβούνται πως πρέπει να αποδεικνύουν περισσότερο ότι δουλεύουν από το σπίτι απ’ ό,τι στο γραφείο!

Πλήθος επιχειρήσεων συνειδητοποίησαν ότι η τηλεργασία θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελεί μακροπρόθεσμα τη νέα «κανονικότητα», καθώς αυξάνει την παραγωγικότητα, αλλά παράλληλα μειώνει σημαντικά το κόστος λειτουργίας των γραφείων. Τεχνολογικοί κολοσσοί της Σίλικον Βάλεϊ, όπως Google, Facebook και Spotify, ανακοίνωσαν ότι η τηλεργασία θα συνεχίσει μέχρι την αρχή του 2021. Amazon και Microsoft παρατείναν την τηλεργασία ως τον Οκτώβριο, ενώ πιο ριζοσπαστική απόφαση έλαβε η τράπεζα Barclays που έθεσε σε τηλεργασία και τους 70.000 εργαζομένους της, διαμηνύοντας ότι τα μεγάλα γραφεία της μάλλον θα κλείσουν.

Αλλά και ο Μαρκ Ζάκερμπεργκ της Facebook διεμήνυσε ότι θα ξεκινήσει «επιθετικά τις προσλήψεις για τηλεργασία» με στόχο στα επόμενα 5-10 χρόνια περίπου οι μισοί υπάλληλοι να ενταχθούν στο νέο καθεστώς. Τελικά γιατί αναπτύσσεται διεθνώς η τάση ριζικής στροφής στην εξ αποστάσεως εργασία; Ποια είναι η τύχη που της επιφυλάσσει ο σύγχρονος καπιταλισμός της ευέλικτης και ολοκληρωτικά υπαγμένης στο κεφάλαιο ανθρώπινης εργασίας;

Κατ’ οίκον εργασιακό κάτεργο

«Η τηλεργασία είναι σπουδαίο εργαλείο για την εταιρεία και για τους εργαζομένους […] προβλέπω πως θα αυξηθεί στο μέλλον», σχολίασε στους New York Times υψηλόβαθμο στέλεχος της αμερικανικής τεχνολογικής εταιρείας DocuSign. Σύμφωνα με το υπουργείο Εργασίας των ΗΠΑ, πριν από την επέλαση του κορονοϊού το 2% των Αμερικανών βρισκόταν σε μόνιμο καθεστώς τηλεργασίας. Τώρα πολλές επιχειρήσεις εξετάζουν τη μονιμοποίηση της τηλεργασίας για τουλάχιστον το μισό εργατικό δυναμικό τους, σύμφωνα με την εταιρεία συμβούλων Gartner. Στην Ελλάδα η τηλεργασία προβλέπεται ήδη από το ν. 3846/2010, αλλά και από την ΕΓΣΣΕ 2006-2007, αν και έως σήμερα έχει πολύ περιορισμένη έκταση. Ωστόσο ο ΣΕΒ τόνισε με «οδηγία» του μέσα στην πανδημία, ότι «η τηλεργασία αποτελεί μια σύγχρονη και ανερχόμενη μορφή οργάνωσης της εργασίας», ότι «είναι εύκολη, και πρακτικά ανέξοδη διαδικασία» και ότι «εκτός συνθηκών κρίσης, δημιουργεί πολλαπλά επιπλέον οφέλη». Και εξηγεί: «μειώνει το λειτουργικό κόστος, αυξάνει την παραγωγικότητα, βελτιώνει τη δυνατότητα προσέλκυσης ειδικευμένου προσωπικού […]». Η τηλεργασία εκτιμάται ως «κατάλληλη για όποια εργασία μπορεί να υλοποιηθεί μέσω υπολογιστή ή/και τηλεφώνου». Ενδεικτικά, θέσεις όπως καταχώρηση και ανάλυση δεδομένων, τηλεφωνική και μέσω υπολογιστή υποστήριξη πελατών, τηλεφωνικές πωλήσεις, παραγγελιοληψία, συγγραφή κειμένων, ανάπτυξη λογισμικού, μελέτες, δημιουργικές δουλειές.
Περίπου ένας στους τρεις εργαζομένους θα μπορούσε να εργάζεται από το σπίτι, σύμφωνα με το ΚΕΠΕ. Η τηλεργασία επιχειρείται να παρουσιαστεί ως πιο δελεαστική για τους εργαζόμενους με το πρόσχημα ότι απευθύνεται σε «καλές εργασίες», δηλαδή επιστημονικά επαγγέλματα ή θέσεις στο Δημόσιο, με σχετικά υψηλές αμοιβές. Σύμφωνα με το ΚΕΠΕ, το 32,8% των εργαζομένων στην Ελλάδα ή 1.263.000 εργαζόμενοι θα μπορούσαν δυνητικά να εργαστούν από το σπίτι: Σχεδόν οι τρεις στους τέσσερις που ανήκουν στις επαγγελματικές κατηγορίες των υπαλλήλων γραφείου, των ανωτέρων διοικητικών και διευθυντικών στελεχών και των επαγγελματιών.

Στο «όμορφο περιτύλιγμα» που κάνει το κεφάλαιο στην τηλεργασία προστίθενται και ολίγοι… πράσινοι κόκκοι περιβαλλοντικής ευαισθησίας αλλά και εξοικονόμησης χρόνου από τις πολύωρες μετακινήσεις των εργαζομένων. Το κεφάλαιο έχει απάντηση και στο κατά πόσο ένας εξ αποστάσεως εργαζόμενους είναι ή όχι λιγότερο αποδοτικός από ό,τι στο χώρο εργασίας του. «Με την τηλεργασία μειώνεται σημαντικά το κόστος… ακόμα και εάν όσοι εργάζονται εξ αποστάσεως είναι κατά 5% λιγότερο αποδοτικοί, οι επιχειρήσεις μπορούν να σώσουν 20% από τη μείωση των χώρων απασχόλησης και να έχουν υψηλότερα κέρδη», τονίζει στέλεχος της Gartner.

Από την υπόθεση της εξ αποστάσεως εργασίας το κεφάλαιο έχει μόνο να κερδίσει! Κερδίζει σε λειτουργικό κόστος, σε αποδοτικότητα εργαζομένων, σε ακόμα μεγαλύτερο έλεγχο της εργασίας, ακόμα και της ίδιας της ζωής των υπαλλήλων του. Ο ΣΕΒ τονίζει πως είναι σκόπιμη η λήψη επιπλέον περιοριστικών μέτρων για τον εξοπλισμό που βάζει από την τσέπη του ο τηλεργαζόμενος στην Ελλάδα: Αυστηρός περιορισμός στους υπολογιστές από τους οποίους μπορεί να γίνει σύνδεση στα εταιρικά συστήματα. Έλεγχος στις ιστοσελίδες που θα έχει πρόσβαση ο εργαζόμενος από τον υπολογιστή που χρησιμοποιεί για τηλεργασία. Επιβολή περιορισμών στα προγράμματα λογισμικού που μπορούν να εγκατασταθούν στον υπολογιστή του. Απαγόρευση πρόσβασης σε πρόσωπα από το οικογενειακό ή/και φιλικό περιβάλλον. Περιορισμός στα πληροφοριακά συστήματα που μπορεί να έχει πρόσβαση ένας τηλεργαζόμενος όταν δουλεύει από απόσταση. Ακόμα και περιορισμός των χώρων από τους οποίους μπορεί να δουλέψει ένας τηλεργαζόμενος όταν διαχειρίζεται ευαίσθητα δεδομένα! Δηλαδή ένας Μεγάλος Αδελφός στήνεται μέσα στο ίδιο μας το σπίτι!
Πριν από λίγες ημέρες ήρθε στο προσκήνιο καταγγελία εργαζόμενου στην Ελλάδα ότι η επιχείρηση στην οποία εργάζεται απαίτησε τροποποίηση συμβάσεων για τηλεργασία με ανατριχιαστικούς όρους, όπως επιτόπιος έλεγχος ανά πάσα ώρα και στιγμή από τον εργοδότη ή ακόμα και χρήση κάμερας, απαίτηση για γρήγορο ίντερνετ (με… χρέωση φυσικά του εργαζομένου), μη χρήση ίντερνετ από άλλα μέλη της οικογένειας κατά τη διάρκειας της τηλεργασίας, καταστρατήγηση των ρεπό, και βέβαια ούτε λόγος για πληρωμένες υπερωρίες σε υπέρβαση ωραρίου.
Για τον πιο αποτελεσματικό έλεγχο των τηλεργαζόμενων, ΣΕΒ και κεφάλαιο, χωρίς να υποτιμούν την επιβολή ενός περιβάλλοντος ελέγχου, επιδιώκουν «σύγχρονα συστήματα αξιολόγησης και μέτρησης απόδοσης», τα οποία θα βασίζονται περισσότερο στην επίτευξη προκαθορισμένων στόχων. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι «εμείς σου ζητάμε αυτά, εσύ κόψε το κεφάλι σου και υλοποίησέ τα όποτε θέλεις!»

Πώς αποτιμούν όμως οι ίδιοι οι εργαζόμενοι όσα βίωσαν στο δίμηνο της καραντίνας; Σε έρευνα της KPMG, το 59% θεωρεί πρόβλημα την απουσία σαφών ορίων μεταξύ εργασίας και ξεκούρασης και το 57% την έλλειψη αλλαγής παραστάσεων. Επιπλέον ως πρόβλημα αναδεικνύουν την παραμονή στους ίδιους χώρους, την δυσκολότερη εξισορρόπηση προσωπικής-επαγγελματικής ζωής, την απομόνωση, την πιο δύσκολη συμβίωση-συγκατοίκηση με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας.

Πιο αποκαλυπτική είναι έρευνα της DESKEO στη Γαλλία όπου φαίνεται πως το 32% των Γάλλων που απασχολούνταν με τηλεργασία στην καραντίνα, δούλευαν περισσότερο από ό,τι στο κανονικό τους γραφείο ή σε άλλο χώρο δουλειάς, το 51% δεν έκανε καν διάλειμμα για μεσημεριανό, το 73% δεν έχει χωριστό δωμάτιο στο σπίτι όπου εργάζεται. Στο ερώτημα «πώς αξιοποιείτε το χρόνο που εξοικονομείται από τη διαδρομή μετάβασης προς τη δουλειά», 6 στους 10 απάντησαν «για να δουλεύω περισσότερο»!

Για τις επιχειρήσεις, η μορφή της τηλεργασίας έχει οφέλη ανεκτίμητα, αφού μαζί με την εκ περιτροπής εργασία αποτελούν την ταφόπλακα του «ενοχλητικού» για την κερδοφορία τους εργατικού δικαίου, όπως αυτό διαμορφώθηκε στον προηγούμενο αιώνα. Ελαστικοποιεί περαιτέρω τις σχέσεις εργασίας, προσφέρει στο κεφάλαιο την απόλυτη διαχείριση του τρόπου και του χρόνου εργασίας, μειώνει το κόστος παραγωγής και μεγιστοποιεί τα περιθώρια κέρδους.

Από την άλλη, οι εργαζόμενοι, πέρα από τον περιορισμό των εργασιακών δικαιωμάτων, βρίσκονται αντιμέτωποι με μια σειρά από ανεπανόρθωτες απώλειες. Η εργασία από το σπίτι τούς απομονώνει από τους υπόλοιπους συναδέλφους τους, τη συλλογικότητα, την επικοινωνία και την κοινή αγωνιστική δράση, προωθεί την εξατομίκευση και τον κατακερματισμό, τους καθιστά έρμαια στις διαθέσεις των εργοδοτών. Ο κίνδυνος διάχυσης του εργασιακού χρόνου στον ελεύθερο διογκώνεται, με αποτέλεσμα τη χειραγώγηση της προσωπικής, οικογενειακής και κοινωνικής ζωής τους. Ο κίνδυνος της ψηφιοποίησης των πάντων, της πλήρους καταγραφής των δράσεων των εργαζομένων και ο έλεγχός τους από την εργοδοσία οδηγούν σε περαιτέρω εντατικοποίηση της εργασίας. Ο τόπος κατοικίας και ο τρόπος διαβίωσης τελικά υπάγονται ολοκληρωτικά στη δικαιοδοσία του εργοδότη! Η κατ οίκον εργασία δεν διευκολύνει τον εργαζόμενο, αλλά εξασφαλίζει στον εργοδότη μεγιστοποίηση της ωφέλειας του.

«Πρωτοπόρες» οι τράπεζες στην τηλεργασία

▸ Δουλειά και τα σαββατοκύριακα, όλο το κόστος στους εργαζόμενους

Με αφορμή τη δίμηνη υγειονομική πανδημία, οι τραπεζίτες αξιοποίησαν τη δυνατότητα που τους δόθηκε, ώστε να εφαρμόσουν σε μαζικό επίπεδο την εξ αποστάσεως εργασία. Με βάση τον αριθμό των εργαζόμενων και τα ποσοστά που στις περισσότερες Διευθύνσεις έφταναν το 95% (σε κάποιες άγγιξαν και το απόλυτο), έχει τους περισσότερους εξ αποστάσεως εργαζόμενους από όλους του κλάδους στους οποίους χρησιμοποιήθηκε αυτό το μέτρο.

Η επιλογή και διαχείριση τους βοήθησε ώστε: Να εξασφαλίσουν την απρόσκοπτη κερδοφορία τους. Να διαπαιδαγωγήσουν τους εργαζόμενους, έτσι ώστε να μην έχουν απαιτήσεις όσον αφορά τους όρους παροχής της εργασίας τους. Να θεωρείται ντε φάκτο η εφαρμογή τέτοιων μέτρων, όταν και όποτε κρίνουν αυτοί αναγκαίο να χρησιμοποιούνται. Να μπορούν ανά πάσα στιγμή ως επίσημος big brother να παρακολουθούν και παρεμβαίνουν στους όρους ζωής (εξέλιξη του γνωστού 24/7 για την τράπεζα) των εργαζομένων. Δεν είναι λίγα τα παραδείγματα στις καθημερινές τηλεδιασκέψεις, με διευθυντικά στελέχη να «χαριτολογούν» και με «αθώα» πειράγματα να ασκούν κριτική στο ντύσιμο ή την εμφάνιση των συμμετεχόντων σε αυτές.

Αυτό που έγινε, συνεχίζεται να γίνεται και επιθυμούν και στο μέλλον να γίνεται είναι να μεταφέρεται κόστος εργασίας στους εργαζόμενους, αφού δεν έχουν αναλάβει καμιά ευθύνη ούτε για την υποστήριξη με τον απαραίτητο εξοπλισμό (όπως ηλεκτρονικούς υπολογιστές) ούτε για το κόστος χρήσης της γραμμής Internet που χρησιμοποιεί ο εργαζόμενος. Οι τηλεργαζόμενοι είναι πλέον αντιμέτωποι με τη συνολική απορρύθμιση της οικογενειακής ζωής, αφού στον ίδιο χώρο εργάζονται και προσπαθούν ταυτόχρονα να χειριστούν θέματα που δεν άπτονται της εργασίας τους. Οι ώρες εργασίας έχουν αυξηθεί συντριπτικά, με απαιτήσεις που φτάνουν ακόμα και σε δουλειά το Σαββατοκύριακο, με πρόσχημα την ικανοποίηση της πελατείας.

Σπύρος Ζουρτσάνος

Αγώνας ενάντια σε απομόνωση-εξατομίκευση

Για το ταξικό εργατικό κίνημα πρέπει να είναι σαφής η εναντίωση στην τηλεργασία, γιατί ενισχύει την αποξένωση από την ίδια την εργασία και την αποκοινωνικοποίηση μεγάλου αριθμού εργαζομένων, εντείνει το βαθμό εκμετάλλευσης, επιτείνει τον έλεγχο και την χειραγώγηση ακόμα και του ελεύθερου χρόνου που έχει απομείνει στον εργαζόμενο, εξανδραποδίζει και το τελευταίο τυπικά κύτταρο ελευθερίας του, την ίδια του την κατοικία.

Ο αστικοποιημένος συνδικαλισμός, όλο το προηγούμενο διάστημα, αρνήθηκε να διεκδικήσει αυτονόητα αιτήματα. Αρκείται σε γενικές διατυπώσεις και «εκκλήσεις» απέναντι στους εργοδότες, όπως αυτές έχουν διατυπωθεί στην Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση του 2006-2007. Όμως, από τότε, και ειδικά μετά την πανδημία, έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι και χιλιάδες εργαζόμενοι έχουν βρεθεί –ή θα βρεθούν-– υπό καθεστώς τηλεργασίας, χωρίς ουσιαστικά να μπορούν οι ίδιοι να το αποφασίσουν αφού το επιβάλλει μονομερώς η εργοδοσία, χωρίς κανένα ουσιαστικό δικαίωμα. Η ΓΣΕΕ, εν μέσω πανδημίας, το μόνο που ψέλλισε ήταν περί «θεσμοθέτησης σοβαρού θεσμικού πλαισίου». Ενώ και η ΟΤΟΕ αρνήθηκε να διατυπώσει αιτήματα όπως το κόστος τηλεργασίας να το πληρώσουν οι τράπεζες, να διατηρηθεί το 8ωρο, να καταγγελθούν οι καθημερινές πιέσεις από στελέχη τραπεζών για περισσότερες ώρες δουλειάς. Από την άλλη, έσπευσε ακόμα και να… θριαμβολογήσει για το «πόσο καλά ανταποκρίθηκαν οι εργαζόμενοι στα νέα δεδομένα»!

Η κατ’ οίκον εργασία μπορεί να αποτελεί δικαίωμα του εργαζομένου, το οποίο να ασκεί μόνο προς όφελός του, όπως όταν υπάρχει αδυναμία μετακίνησης, λόγω μόνιμου προβλήματος υγείας ή απόστασης. Για τους εργαζόμενους στους οποίους έχει επιβληθεί καθεστώς τηλεργασίας είναι κρίσιμο να διεκδικηθούν αιτήματα, όπως ειδικό επίδομα τηλεργασίας, το κόστος εξοπλισμού και τηλεπικοινωνιών στους εργοδότες, τήρηση ωραρίων, ηλεκτρονική καταγραφή και πληρωμή υπερωριών.

πηγη: prin.gr

Από Κ. Τ.

Την ώρα που η κυβέρνηση και τα παπαγαλάκια των media μιλάνε για ατέλειωτο χορό δις ευρώ που τάχα έρχεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση προς τη χώρα μας, τη στιγμή που ούτε ευρώ δεν έχει δοθεί από τις Βρυξέλλες, η ελληνική οικονομία κατρακυλάει στην πιο βαθιά ύφεση της ιστορίας της, ενώ ακόμα χειρότερα η αποεπένδυση σπάει όλα τα ρεκόρ, δίνοντας στην Ελλάδα όψεις τριτοκοσμικής χώρας.

Με κυβερνητική νομοθετική ρύθμιση που υπό μορφή τροπολογίας έφερε και ψήφισε η κυβέρνηση στη Βουλή, διαλύεται και το τελευταίο απομεινάρι συλλογικών συμβάσεων στη χώρα και δίνεται η δυνατότητα στους εργοδότες που έχουν μείωση τζίρου πάνω από τα 20% να θέτουν το προσωπικό τους σε μερική απασχόληση, πληρώνοντας το 50% του μισθού τους και με τους εργαζόμενους, μετά την επιδότηση του Δημόσιου, να χάνουν το 20% του μισθού τους, ενώ όσοι εργαζόμενοι συνεχίζουν να τελούν σε αναστολή εργασίας, μπορεί να χάνουν έως  το 50% του μισθού τους, αμοιβόμενοι με 533 ευρώ το μήνα.

Το πλέον τραγικό είναι ότι όσοι εργαζόμενοι δεν τεθούν υπό καθεστώς μερικής απασχόλησης μπορεί να απολυθούν την ίδια ώρα από την εργοδοσία και να μείνουν στο δρόμο.

Η κυβέρνηση ενώ θα επιχορηγεί τους εργοδότες και θα τους επιτρέπει άτυπα υπό την ομπρέλα της μερικής απασχόλησης να έχουν εργαζόμενους στην ουσία με πλήρες ωράριο, δεν θέτει καμία δέσμευση στους επιχειρηματίες, ούτε καν δέσμευση για τη διατήρηση των θέσεων εργασίας.

Η οικονομία της χώρας μετατρέπεται σε μια οικονομία όπου κυριαρχεί μια θάλασσα ελαστικών εργασιακών σχέσεων, από το ωρομίσθιο, το part time και κυρίως τη μερική απασχόληση, ενώ η πλήρης απασχόληση δεν είναι απλώς μειοψηφία αλλά η θλιβερή εξαίρεση στην ελληνική εργασιακή ζούγκλα.

Η έξοδος τη οικονομίας και της κοινωνίας από την καραντίνα αντί να δώσει ώθηση στην οικονομία και τα εισοδήματα, αποκαλύπτει το μέγεθος της οικονομικοκοινωνικής κατάρρευσης, ιδιαίτερα στον ιδιωτικό τομέα.

Πολλές μικρομεσαίες επιχειρήσεις δεν άνοιξαν καν, ενώ ένας μεγάλος αριθμός και από αυτές που άνοιξαν έχουν βάλει ή βρίσκονται σε πορεία να βάλουν λουκέτο.

Η μετα-καραντίνα περίοδος βλέπει την οικονομία και την κοινωνία να χειροτερεύει μέρα με τη μέρα, με πένητες εργαζόμενους και με έναν απέραντο αριθμό νοικοκυριών να ζουν μέσα στη φτώχεια, την καθημερινή δυστυχία και την εξαθλίωση, ενώ εξαπλώνεται κυριολεκτικά και η πείνα, σε μια συγκυρία που δεν μπορούν ούτε συσσίτια να πραγματοποιηθούν.

Κεντρικό πρόβλημα της οικονομίας είναι η κατάρρευση των επενδύσεων , για την οποία ένας βασικός λόγος από τους πολλούς, είναι η απουσία ρευστότητας στην οικονομία.

Οι τράπεζες είναι κλειστές για τη συντριπτική πλειοψηφία των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και κρατάνε κλειδωμένες τις στρόφιγγες των δανείων λειτουργώντας ως ληστρικά “ιδρύματα” τα οποία αντλούν τα κέρδη τους κατά κύριο λόγο από τις υπέρογκες προμήθειες και τις υψηλές επιβαρύνσεις που επιβάλλουν στις καθημερινές συναλλαγές που πραγματοποιούν ανάμεσα σε πολίτες και επιχειρήσεις.

Η Ελλάδα δεν πρόκειται να βγει από αυτό το τέλμα με την υποτιθέμενη χρηματοδοτική στήριξη της Ε.Ε. Και όχι μόνο γιατί στη ουσία αυτή η χρηματοδοτική στήριξη είναι “ψίχουλα” μπροστά στο μέγεθος της κρίσης αλλά και γιατί θα έχει ως συνέπειες την επιβάρυνση της χώρας με φόρους για την αποπληρωμή των επιχορηγήσεων της Ε.Ε και περαιτέρω υπερχρέωση από τη λήψη δανείων της Ε.Ε, ενώ και τα όσα κεφάλαια έρθουν θα κατευθυνθούν σε τομείς γερμανικών προδιαγραφών και θα συνοδευτούν με αθέμιτες δεσμεύσεις για τη χώρα.

Η Ελλάδα μέσα σε μια Ευρωπαϊκή Ένωση που έχει προσλάβει ολοκληρωτικά και νεοαποικιακά χαρακτηριστικά και στην οποία κυριαρχεί ένας πυρήνας χωρών με επικεφαλής τη Γερμανία, χωρίς καμία αίσθηση αλληλεγγύης και αιχμάλωτη ενός ξενόδουλου πολιτικού κατεστημένου, δεν έχει αυτή την ώρα καμία άλλη επιλογή από την επιστροφή της με νέους όρους στο εθνικό της νόμισμα και την αποδέσμευση της από την Ε.Ε , ως θεμελιώδη προϋπόθεση μιας ευρύτερης ανατροπής για να υπάρξει με εκτύπωση χρήματος διαγραφή χρεών και ικανή χρηματοδότηση της οικονομίας και της κοινωνίας, προκειμένου να εφαρμοστεί ένα σχέδιο για μια ανεξάρτητη Ελλάδα, ένα σχέδιο παραγωγικής ανάπτυξης και ανασυγκρότησης της οικονομίας, ριζικής αλλαγής του κράτους προκειμένου να αποκτήσει αποτελεσματικό και παραγωγικό προσανατολισμό, εκδημοκρατισμού της χώρας και νέων στρατηγικών κοινωνικής συμμετοχής και κοινωνικής δικαιοσύνης.

Κ.Τ

πηγη: iskra.gr