Η «προοδευτική» αθώωση των Αμερικανών…

Γράφει ο Δημήτρης Κόκκος.  

Με ενδιαφέρον διαβάσαμε πριν λίγες μέρες στο The Press Project το άρθρο με τίτλο «Σχέδιο Μάρσαλ, covid-19 και η ανάγκη παγκόσμιας συστράτευσης» που υπογράφει η Φωτεινή Μπακοδήμα βουλευτής του ΜέΡΑ25.

Δε θα σταθούμε εδώ σε μια ολοκληρωμένη τοποθέτηση για το Σχέδιο Μάρσαλ, καθώς έχουν γραφτεί αρκετά εδώ και χρόνια, ώστε ο αναγνώστης να είναι σε θέση να βγάλει ολοκληρωμένα συμπεράσματα. Θα αρκεστούμε να σχολιάσουμε ωστόσο ορισμένες πλευρές, από τη τοποθέτηση της κας Μπακαδήμα. Γράφει λοιπόν «Αφενός στήριζε τις ευρωπαϊκές, κυρίως, οικονομίες για να αποκατασταθούν οι αποδεκατισμένες περιοχές και να εκσυγχρονιστεί η βιομηχανία, προσφέροντας τους τεράστια στήριξη κι αφετέρου εξυπηρετούσε άμεσα την αμερικανική εξωτερική πολιτική, που επιθυμούσε να αποφευχθεί ο κίνδυνος να περιέλθουν οι χώρες αυτές, εξαιτίας της ανέχειας, στη σφαίρα επιρροής της Σοβιετικής Ένωσης».

Η γνώμη μας διαφέρει από τη δική της. Τα συνολικά ποσά του Σχέδιου κυμαίνονται σύμφωνα με τις πιο έγκυρες εκτιμήσεις, από 12,5 έως 17 δις δολάρια. Αν στήριζε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο, γιατί το 60% περίπου των ποσών κατευθύνθηκε σε μόλις 4 χώρες, την Βρετανία, την Γαλλία, την Ιταλία και την Γερμανία, από τις συνολικά 16 χώρες οι οποίες συμμετείχαν; Και γιατί, κανένα ποσό δεν κατευθύνθηκε στις χώρες της ανατολικής Ευρώπης, οι οποίες είχαν ανυπολόγιστες καταστροφές από τον πόλεμο; Η προφανής απάντηση, είναι ότι οι Αμερικάνοι, δεν ήθελαν να ενισχύσουν την ΕΣΣΔ και τις χώρες που πέρναγαν εκείνη τη περίοδο στο σοσιαλιστικό στρατόπεδο. Αυτό ωστόσο μάλλον η κα Μπακαδήμα το αντιμετωπίζει ως κάτι το «προφανές» το οποίο για εκείνη δεν έχει μεγάλη σημασία.

Παρακάτω γράφει «Πολλοί αναλυτές αντιμετωπίζουν εν γένει το Σχέδιο Μάρσαλ ως “αμερικανικό οικονομικό ιμπεριαλισμό” και απαρχή των “προγραμμάτων βοήθειας” που επιφέρουν καταστροφικά αποτελέσματα, όμως, δεν είναι δυνατόν να λειτουργούμε τόσο αφοριστικά, παραβλέποντας μια βασική παράμετρο που διαχωρίζει το συγκεκριμένο σχέδιο από το υπόλοιπα προγράμματα στήριξης, το γεγονός πως το Σχέδιο Μάρσαλ δεν ήταν δάνειο, ήταν χρηματικές ενισχύσεις προς τα ευρωπαϊκά κράτη και συνακόλουθα κουρέματα χρεών». Δεν ξέρουμε αν θα μπορούσε να «ξεπλυθεί» καλύτερα ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός και η πολιτική της ξενοδουλείας και της υποτέλειας της άρχουσας τάξης, από «προοδευτική» σκοπιά. Δυστυχώς για εκείνη, ακόμα και οι Αμερικάνοι αξιωματούχοι της περιόδου, την διαψεύδουν.

Σε συνέντευξη του στη «Καθημερινή» στις 17.6.2007 ο Τζέιμς Γουόρεν, ηγετικό στέλεχος της αμερικανικής οικονομικής αποστολής που υλοποίησε το σχέδιο Μάρσαλ στην Ελλάδα έλεγε: «(…)Κατέληξαν με την κυβέρνηση Τσαλδάρη σε μια πολύ αυστηρή συμφωνία, πολλές πτυχές της οποίας αποτελούσαν σαφή παρέμβαση στα εσωτερικά της Ελλάδας. Μπορεί κάλλιστα να πει κανείς ότι επρόκειτο όχι για απλή παρέμβαση, αλλά για επέμβαση στην εθνική κυριαρχία της χώρας.(…) Για τα επόμενα χρόνια η Ελλάδα έπρεπε να καταπιεί την περηφάνια της και να αποδεχθεί ευρείες παρεμβάσεις. Αυτό ήταν το πνεύμα της συμφωνίας μεταξύ των δύο χωρών» (1). Όσον αφορά την «ανάπτυξη» που έφεραν τα παραπάνω από 2 δις δολάρια της αμερικάνικης βοήθειας από το 1944 έως το 1951 (2) έχουμε να κάνουμε δύο παρατηρήσεις. Η πρώτη έχει να κάνει με το πώς καθόριζαν οι ίδιοι οι Αμερικάνοι τη φύση της βοήθειας στην Ελλάδα πριν την εφαρμογή του Σχεδίου, δηλαδή έβαζαν ως προτεραιότητες την εθνική ασφάλεια της χώρας, τη συγκράτηση του πληθωρισμού και την «κοινωνική αντιμετώπιση» του κομμουνιστικού κινδύνου (3). Κατά δεύτερον, σε πλειάδα περιπτώσεων η «φούρια» που είχαν οι ΗΠΑ να ελέγξουν την Ευρώπη και οι ασφυκτικοί συστηματικοί όροι που επέβαλαν δεν έπαιρναν πολλές φορές υπόψιν ούτε τις βασικές (καπιταλιστικές) ανάγκες που είχαν οι επιμέρους χώρες.

Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, αποκαλυπτική είναι η έκθεση Βαρβαρέσου (4). Αξιοσημείωτη είναι επίσης η έκθεση του Tenebaum. Αναφέρεται εκεί: «Μία ειλικρινής και έγκυρη αξιολόγηση των πολιτικών που ακολουθήσαμε στο παρελθόν, οδηγεί αναπόφευκτα στο συμπέρασμα ότι τα αποτελέσματά τους είναι αρνητικά. Σταματήσαμε τον κομμουνισμό. Αλλά δεν έχουμε τίποτα βιώσιμο στη θέση του. Δώσαμε πολύ βοήθεια στην Ελλάδα Αλλά ελάχιστη έφθασε στους Έλληνες που την χρειάζονται περισσότερο. Πληρώσαμε για ακριβές επενδύσεις. Αλλά όσο τις εξετάζουμε, τόσο λιγότερο νόημα φαίνεται να έχουν. (...) Αποκαταστήσαμε την τάξη. Αλλά αυτή η τάξη προστατεύεται από διαδοχικές αδύνατες κυβερνήσεις, αντιδημοφιλείς, αναξιόπιστες, και διαβρωμένες από τη διαφθορά Προκαλέσαμε την ανασυγκρότηση, στα χαρτιά Αλλά η Ελλάδα δεν δείχνει ακόμα σημάδια ότι (...) μπορεί να στηρίξει τον εαυτό της στο μέλλον. Χτίσαμε δρόμους - σύντομα θα καταρρεύσουν. Αυξήσαμε τους μισθούς - οι τιμές αυξήθηκαν πιο γρήγορα. Δώσαμε πλοία - τα έσοδά τους δεν επιστρέφουν στην Ελλάδα Συνοπτικά, στην Ελλάδα έχουμε ό,τι είχαμε και στην Κίνα - μια χώρα διαλυμένη από τον πόλεμο, με τεράστια κοινωνικά προβλήματα και χωρίς θεμελιακές αλλαγές, που αντιμετωπίζει έναν διογκωμένο πληθωρισμό και συνεχίζει να επιβιώνει με τη δική μας συνεχιζόμενη βοήθεια» (5). Δεν γνωρίζουμε πώς από «προοδευτική» μπάντα η κα Μπακαδήμα κατέληξε στα δικά της συμπεράσματα, ωστόσο ελπίζουμε να είναι απλώς η ελλιπής γνώση της για αυτά που καταπιάστηκε να γράψει και η προσπάθεια της να κάνει πολιτική «χρήση» της ιστορίας.

…και ο «ρεαλισμός» της υποταγής

Ύστερα από την ιστορική αναδρομή, η αρθρογράφος καταπιάνεται με την συζήτηση που υπάρχει διεθνώς για ένα «νέο Σχέδιο Μάρσαλ» αυτή τη φορά από την ΕΕ. Ανεξάρτητα από τις προθέσεις, η βουλευτής του ΜέΡΑ25 επιχειρεί να αθωώσει στην ουσία, να «μασκαρέψει» τον χαρακτήρα της ΕΕ, ως Ένωσης των μονοπωλίων, που κουμάντο κάνουν τα πιο ισχυρά από τα μονοπώλια, δηλαδή αυτά της Γαλλίας και της Γερμανίας πλέον, του ιμπεριαλιστικού κέντρου, και έχουν ως συνοδοιπόρους τα υπόλοιπα. Αφήνει να εννοείται ότι η ΕΕ μετασχηματίζεται, είναι δυνατόν να αποκτήσει «φιλολαϊκά» χαρακτηριστικά, αν κάποιες «προοδευτικές δυνάμεις» πάρουν το «πάνω χέρι» μέσα στον ιμπεριαλιστικό οργανισμό. Δικαίωμα της να το πιστεύει.

Η πραγματικότητα, και δη η πρόσφατη, της τελευταίας 30ετίας δηλαδή, συνηγορεί στο αντίθετο. Το Μάαστριχτ ούτε ωφέλησε την χώρα και τις πλούσιες δυνατότητες που έχει, κι ούτε πρόκειται να το κάνει. Η πλασματική ευημερία της περιόδου 2000-2007, ήρθε να πέσει με πάταγο στα μνημόνια που επέβαλε η ΕΕ με την πλήρη συμφωνία και συμμετοχή της άρχουσας τάξης και την καταστροφή που αυτά έφεραν στο λαό και τον τόπο.

Το «μέτωπο» στο οποίο μας καλεί το ΜέΡΑ25, ενάντια στα «πολιτικά και ολιγαρχικά συμφέροντα» δεν είναι παρά μια «παλιά συνταγή» δοκιμασμένη ήδη από τον «αντιμνημονιακό» ΣΥΡΙΖΑ, η οποία σκοπίμως δεν αγγίζει τον πραγματικό αντίπαλο, την ΕΕ και τον αμερικανικό παράγοντα που διαφεντεύει τον τόπο και την εξουσία των ντόπιων μονοπωλίων και των πολιτικών εκπροσώπων τους. Η προηγούμενη δεκαετή πείρα συνηγορεί στα γραφόμενα μας. Διότι «σκίσιμο μνημονίων» και «φιλολαϊκή ανάπτυξη» μέσα στην ΕΕ δεν γίνεται.

Απέναντι στον «ρεαλισμό της υποταγής» της «τίμιας διαπραγμάτευσης» και τον ευρωμονόδρομο οι κομμουνιστές, οι προοδευτικοί και οι αριστεροί άνθρωποι, ο λαϊκός παράγοντας και οι μαζικές του οργανώσεις πρέπει να προτάξουν τον αγώνα για την άμεση έξοδο από την ΕΕ, την στάση πληρωμών του χρέους, την απειθαρχία στις κατευθύνσεις και διαταγές του Μάαστριχτ, στη κατεύθυνση ενός άλλου δρόμου ανάπτυξης, ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τα μονοπώλια, με γνώμονα τις λαϊκές ανάγκες και τις παραγωγικές δυνατότητες του τόπου. Εκεί βρίσκεται συνολικά «το κλειδί» ώστε να πάρει «ανάσα» ο λαός και να χτίσει ένα καλύτερο μέλλον για εκείνον και τα παιδιά του.

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ

1. «Το Σχέδιο Μάρσαλ άλλαξε την Ελλάδα», Καθημερινή 17/6/2007.
2. "ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΜΑΡΣΑΛ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ - Ο ΠΛΗΡΗΣ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΜΑΡΣΑΛ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΙΟΥΛΙΟΣ 1948 - ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1952", σελ. 11
3. Report of the Economic Adviser of the American Mission for Aid to Greece on the Economic and Financial Condition of Greece December 1, 1947, RG 59 LOT 24, box 19 Records of the Office of Greek, Turkish and Iranian Affairs, “Economic and Financial Clay Reports”.
4. ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΘΑΚΗΣ, ΤΟ ΔΟΓΜΑ ΤΡΟΥΜΑΝ ΚΑΙ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΜΑΡΣΑΛ Η ιστορία της αμερικανικής βοήθειας στην Ελλάδα, εκδόσεις Βιβλιόραμα, Α' έκδοση Μάιος 2004, σ. 408-414
5. O' Donell (Secretary of Bisell) to P. Porter, (Chief-European Office of MSA), The Tenenbaum Report, December 29, 1951 (Special Representative to Europe, Country Files: Greece), σ. 4. Περιέχεται στο: ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΘΑΚΗΣ, ΤΟ ΔΟΓΜΑ ΤΡΟΥΜΑΝ ΚΑΙ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΜΑΡΣΑΛ Η ιστορία της αμερικανικής βοήθειας στην Ελλάδα, εκδόσεις Βιβλιόραμα, Α' έκδοση Μάιος 2004

πηγη: ergatikosagwnas.gr

1) Ποιοί είναι οι στόχοι και ο μέχρι στιγμής απολογισμός της Αγωνιστικής Πρωτοβουλίας SOSΠειραιάς;

Απάντηση: Κεντρικοί στόχοι όπως αυτοί ομόφωνα συμφωνήθηκαν στην ιδρυτική συνέλευση είναι η αγωνιστική παρέμβαση της Πρωτοβουλίας στα εργατικά - τοπικά - λαϊκά και κοινωνικά προβλήματα του Πειραιά και των συνοικιών του.

Η στήριξη και η πλαισίωση των αγώνων που αναπτύσσονται στην πόλη. Η συνεργασία με άλλες αντισυστημικές δυνάμεις του λαϊκού μαζικού κινήματος σε κοινούς στόχους και διεκδικήσεις.

Η ανάδειξη ενός άλλου δρόμου για τα λαϊκά προβλήματα που θα βρίσκεται στον αντίποδα της πολιτικής των αστικών κομμάτων και των αντίστοιχων δυνάμεών τους στις δημοτικές και περιφερειακές αρχές.

Ο μέχρι τώρα απολογισμός είναι αξιόλογος και σε κάθε περίπτωση θετικός αφού η Αγωνιστική Πρωτοβουλία είχε ενεργητικότατη παρουσία σε όλες τις κινητοποιήσεις που αναπτύχθηκαν, ιδιαίτερα στα προβλήματα που αφορούν τα σχέδια κυβέρνησης - Cosco στο λιμάνι, σε ζητήματα περιβαλλοντικά, είχε παρουσία σε εργατικούς αγώνες καθώς και πλήθος άλλων κινητοποιήσεων που εξελίχθηκαν στον Πειραιά.

2) Ποιές δυνάμεις συμμετέχουν στην Πρωτοβουλία και στις μέχρι στιγμής κινητοποιήσεις;

Απάντηση: Η συντριπτική πλειοψηφία των δυνάμεων που πλαισιώνουν την Πρωτοβουλία είναι ανένταχτοι με αριστερό προσανατολισμό, δυνάμεις εργατικών σωματείων, συνταξιούχων, εργατικών συλλογικοτήτων αλλά και αγωνιστές που συμμετέχουν σε διάφορες πολιτικές κινήσεις και οργανώσεις.

Βασική επιδίωξη είναι η ακόμη μεγαλύτερη διεύρυνση και η συμμετοχή και άλλων δυνάμεων έτσι ώστε η πρωτοβουλία αυτή να διατηρήσει τον πλατύ, ανοιχτό - δημοκρατικό χαρακτήρα της και το κυριότερο να αποκτήσει γείωση, δεσμούς και αγωνιστικές σχέσεις τόσο με τα τοπικά κινήματα, τις συνοικίες και γειτονιές, σε εργασιακούς χώρους και να έχει την δική της ξεχωριστή συμβολή στην ανάπτυξη ενός ριζοσπαστικού ανατρεπτικού κινήματος στον Πειραιά που θα βάλει μπροστά τις λαϊκές ανάγκες, τα εργατικά δικαιώματα, την προστασία του περιβάλλοντος, την ποιότητα της ζωής των πολιτών σε όλη την γεωγραφική έκταση του Πειραιά.

3) Ποιές εξελίξεις υπάρχουν στο ΕΚΠ; Ποιά η στάση του ΠΑΜΕ;

Απάντηση: Οι εξελίξεις που συνδέονται με τα εσωτερικά του ΕΚΠ αφορούν την πρωτοβουλία που έχει ληφθεί σχετικά με τα αντιδραστικά σχέδια κυβέρνησης - Coscoπου εν συντομία αφορούν:

- την επέκταση της προβλήτας στην Πειραϊκή για τα μεγαθήρια κρουαζιερόπλοια,

- την κατάργηση της ναυπηγοεπισκευαστικής με την δημιουργία ναυπηγείου της Cosco,

- τα εργατικά δικαιώματα τα οποία ποδοπατούνται από τους κινέζους αλλά και τις ελληνικές   επιχειρήσεις στην Ζώνη,

- η δημιουργία CarTerminal- κέντρο Logisticsκ.λπ.

Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ έχουν κάνει σαφές ότι δεν επιθυμούν κατά οποιοδήποτε τρόπο την εμπλοκή και αγωνιστική δράση του ΕΚΠ με σκοπό αυτά τα τερατώδη σχέδια των κινέζων να σταματήσουν.

Όμως δεν σταματούν σε αυτό, βάζουν εμπόδια, δημιουργούν προσκόμματα, προβαίνουν σε ανεπίτρεπτες πραξικοπηματικές ενέργειες να μπλοκάρουν με κάθε θεμιτό και αθέμιτο τρόπο οποιαδήποτε παρέμβαση του ΕΚΠ.

Στην ουσία αναπαράγουν μια αντιδημοκρατική αντίληψη που μεταφράζεται σε πρακτικό επίπεδο σε ενέργειες που θέλουν να καταστήσουν την κορυφαία οργάνωση των εργαζομένων του Πειραιά σε ένα άδειο κουφάρι χωρίς λόγο, ρόλο και καμιά αγωνιστική δράση.

Οι ευθύνες τους είναι σοβαρές, θεωρούμε ότι οι παρεμβάσεις αυτές θα πέσουν στο κενό.

Έχουμε καταστήσει περισσότερο από σαφές ότι το ΕΚΠ δεν μπορεί να είναι μόνιμα παροπλισμένο ή να μετατρέπεται επιλεκτικά σε μηχανισμό έκδοσης ψηφισμάτων προς το ΠΑΜΕ και τα Σωματεία του.

Σε κάθε περίπτωση ο λόγος ανήκει στους εργαζόμενους του Πειραιά που καλούνται οι ίδιοι να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους.

4) Ποιά είναι τα επόμενα βήματα της Πρωτοβουλίας;

Απάντηση: Το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα με πρωτοβουλία του ΕΚΠ διοργανώνονται μια σειρά αγωνιστικές δράσεις, μεταξύ των οποίων και Παμπειραϊκή συγκέντρωση - διαδήλωση, που η "Αγωνιστική Πρωτοβουλία - SOSΠειραιάς" έχει αποφασίσει να στηρίξει με όλες τις δυνάμεις της αυτές τις δράσεις.

Παράλληλα θα συνεχίσει την αγωνιστική συμμετοχή στις κινητοποιήσεις που γίνονται στην Πειραϊκή στην οποία στο επίκεντρο είναι τα έργα βυθοκόρησης της Cosco τα οποία συνιστούν ένα τεράστιο σκανδαλώδες περιβαλλοντικό έγκλημα σε βάρος της ζωής των κατοίκων του Πειραιά και όλης της Αττικής.

Η "Αγωνιστική Πρωτοβουλία - SOSΠειραιάς" στο επόμενο διάστημα θα αναπτύξει επίσης δράσεις και κινητοποιήσεις και σε άλλα προβλήματα όπως είναι το συγκοινωνιακό για τον Πειραιά, η λεγόμενη αστική ανάπλαση που δρομολογείται από την κυβέρνηση και τον Δήμο Πειραιά σε διάφορες περιοχές που είναι κομμένη και ραμμένη στα μέτρα του κεφαλαίου και των κερδοφόρων επιχειρήσεών του, οι παρεμβάσεις για το πράσινο, τους χώρους άθλησης, τις παιδικές χαρές κ.α.

Επίσης η "Αγωνιστική Πρωτοβουλία - SOSΠειραιάς" θα έχει την δική της παρέμβαση σε κεντρικά λαϊκά προβλήματα που αφορούν τους πλειστηριασμούς, την πάλη κατά των ιδιωτικοποιήσεων, τα δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες.

Αντώνης Νταλακογεώργος

Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ

Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στις 18/6/2020 στην εβδομαδιαία εφημερίδα "ΞΕΚΙΝΗΜΑ"

Προς: - Μέλη Διοίκησης Ε.Κ.Πειραιά

         - Σωματεία Μέλη Ε.Κ.Πειραιά

Στην τακτική συνεδρίαση του Δ.Σ της ΠΕΝΕΝ, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 11-6-2020, ανάμεσα στα θέματα της ημερήσιας διάταξης που συζητήθηκαν ήταν και η πρόταση 15 σωματείων της δύναμης του ΕΚΠ με την οποία ζητούν την σύγκληση έκτακτου συνεδρίου του ΕΚΠ, το οποίο σύμφωνα με τις διατάξεις του καταστατικού πρέπει να πραγματοποιηθεί εν μέσω της καλοκαιρινής περιόδου.

Σχετικά με την πρόταση αυτή θέλουμε να σημειώσουμε τα παρακάτω:

1) Η πρόταση των 15 σωματείων είναι απολύτως σεβαστή αφού το δικαίωμα αυτό περί έκτακτου συνεδρίου αποτελεί σαφή καταστατική διάταξη.

Από την άλλη οφείλουμε να επισημάνουμε ότι επίκληση στις διατάξεις του καταστατικού δεν πρέπει να γίνεται μόνο στο πεδίο των δικαιωμάτων αλλά και των απαρέγκλιτων υποχρεώσεων.

Στην βάση αυτή θέλουμε να υπογραμμίσουμε ότι κανένα από τα 15 αναφερόμενα σωματεία δεν έχει τακτοποιήσει τις οικονομικές συνδρομές όπως επίσης με σαφήνεια καθορίζει το καταστατικό προκειμένου αυτά να αποκτήσουν το δικαίωμα υποβολής αιτήματος περί έκτακτου συνεδρίου.

Από αυτό προκύπτει ότι καταστατικά η πρόταση είναι άκυρη και με τον τρόπο αυτό δεν παράγει αποτέλεσμα και μάλιστα την απαίτηση περί έκτακτου συνεδρίου.

2) Το τελευταίο χρονικό διάστημα και πάντως από την στιγμή που δρομολογήθηκε από το Δ.Σ του ΕΚΠ με δύο διαδοχικές αποφάσεις η εξαγγελία δράσεων και κινητοποιήσεων για το λιμάνι και το MasterPlanτης Cosco, οι δυνάμεις της ΔΕΣΚ (ΠΑΜΕ) και τα μέλη του Δ.Σ με επικεφαλής τον Πρόεδρο έχουν προβεί σε ενέργειες οι οποίες είναι παράνομες, καταχρηστικές και συνδικαλιστικά ανεπίτρεπτες, θέτοντας προβλήματα στην ομαλή υλοποίηση των αποφάσεων του Δ.Σ και τον σχεδιασμό που αποφασίστηκε για το παραπάνω θέμα.

Θεωρούμε ότι το γεγονός αυτό είναι απόλυτα συνδεδεμένο με το αίτημα των 15 σωματείων που ανήκουν στο μπλοκ της συνδικαλιστικής επιρροής του ΠΑΜΕ και μέσα από αυτό επιχειρείται η ουσιαστική κατάργηση των αποφάσεων της Διοίκησης και της αντικατάστασής αυτής, ως θεμελιώδες όργανο του ΕΚΠ, από κάποια απόφαση "ενός έκτακτου συνεδρίου" το οποίο καλείται να υποκαταστήσει τον ρόλο της Διοίκησης και στην ουσία να την καταργήσει, εάν και εφόσον βέβαια ευδοκιμήσουν οι σχεδιασμοί τους......

3) Συνέδριο μέσα στην θερινή περίοδο χωρίς να προσδιορίζεται το έκτακτο ή το επείγον θέμα και όταν μάλιστα το αναφερόμενο θέμα είναι γενικόλογα ο "προγραμματισμός δράσης" καθίσταται σαφές ότι η όλη προσπάθεια εξυπηρετεί ένα και μόνο στόχο, την ματαίωση των δράσεων που έχει αναλάβει να υλοποιήσει το Δ.Σ του ΕΚΠ και για τις οποίες θέλουμε να σημειώσουμε ότι, παρά και ενάντια στην σφοδρή αντίθεση της ΔΕΣΚ, έχει σημειώσει μια πρώτη νίκη και επιτυχία, όπως ήταν αυτή της προσωρινής αναστολής των βυθοκορήσεων στην Πειραϊκή από το ΣτΕ.

Εκτός βέβαια και πέφτουμε έξω στις εκτιμήσεις μας και η ΔΕΣΚ έχει σκοπό να κηρύξει τους μήνες Ιούλη - Αύγουστο απεργιακές κινητοποιήσεις - συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις για τον Πειραιά, τους εργαζόμενους και τα Σωματεία τους..... Σε κάθε περίπτωση θέλουμε να δηλώσουμε ότι η γραμμή παροπλισμού του ΕΚΠ που ακολουθείται όλα τα τελευταία χρόνια μας βρίσκει κατηγορηματικά αντίθετους.

4) Με δεδομένο ότι το τακτικό συνέδριο του ΕΚΠ αναβλήθηκε (και με πρόταση της ΔΕΣΚ) λόγω του υγειονομικού προβλήματος, θεωρούμε ότι πράγματι υπάρχει ανάγκη να οδηγηθούμε σε ένα έκτακτο συνέδριο με εντελώς συγκεκριμένη ατζέντα, η οποία θα συμφωνηθεί στα πλαίσια του Δ.Σ, να υπάρχει επαρκής χρόνος για την προετοιμασία και οργάνωσή του με στόχο την καθολική συμμετοχή των εκλεγμένων αντιπροσώπων σε αυτό.

Προφανώς ούτε ο Ιούλης, ούτε ο Αύγουστος προσφέρονται για κάτι τέτοιο....

Θεωρούμε απόλυτα ρεαλιστικό ο χρόνος πραγματοποίησης του έκτακτου συνεδρίου να είναι ο Οκτώβρης 2020 σε ημερομηνία που επίσης θα καθορίσει η Διοίκηση.

Στο μεταξύ για όλα τα τρέχοντα θέματα, όπως απορρέει από το καταστατικό του ΕΚΠ, με ευθύνη της Διοίκησης μπορεί οποιαδήποτε στιγμή να συνεδριάσει και αυτή για τον σκοπό αυτό να λάβει τις σχετικές αποφάσεις.

Αποφάσεις για δράσεις, κινητοποιήσεις και αγώνες στην βάση των εργατικών προβλημάτων και εφόσον αυτοί σχεδιάζονται, οργανώνονται και συντονίζονται από το ΕΚΠ δηλώνουμε εκ των προτέρων ότι οι δυνάμεις μας στην Διοίκηση του ΕΚΠ θα τους στηρίξουν.

Τέλος θεωρούμε αυτονόητο ότι η πρότασή μας για την πραγματοποίηση έκτακτου συνεδρίου τον Οκτώβρη θα πρέπει να συζητηθεί από κοινού με αυτή των 15 σωματείων και η εκλεγμένη Διοίκηση να λάβει την απόφασή της και την οποία απόλυτα θα σεβαστούμε.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Υ.Γ.: Ενημερώνουμε τους "φίλους μας" της ΔΕΣΚ ότι η ΠΕΝΕΝ είναι ένα από τα ελάχιστα σωματεία που έχει ήδη τακτοποιήσει τις οικονομικές υποχρεώσεις (συνδρομές) του προς το ΕΚΠ.

Της Άννας Κανδύλη

Αντισυνταγματική έκρινε το Δ΄ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας τη πώληση του 50% του μετοχικού κεφαλαίου, τόσο της ΕΥΔΑΠ, όσο και της ΕΥΑΘ, στην "Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας ΑΕ" (ΕΕΣΥΠ). Ωστόσο λόγω μείζονος σπουδαιότητας του θέματος και οι δύο υποθέσεις παραπέμφθηκαν προς οριστική κρίση στην Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου.

Στο ΣτΕ είχαν προσφύγει κάτοικοι της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης καθώς και το Σωματείο των εργαζομένων στην ΕΥΑΘ, ζητώντας να ακυρωθεί ως αντισυνταγματικό το νομοθετικό πλαίσιο (Ν.4389/2016, κ.ά.) με το οποίο, μέσω του ΤΑΙΠΕΔ μεταβιβάζονται οι μετοχές της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ στην ΕΕΣΥΠ.

Το σκεπτικό

Όπως ομόφωνα έκριναν οι σύμβουλοι επικαλούμενοι και παλαιότερες αποφάσεις του Δικαστηρίου «ο έλεγχος της πλειοψηφίας του μετοχικού κεφαλαίου της ΕΥΔΑΠ Α.Ε. δύναται να ασκείται όχι μόνο ευθέως από το Ελληνικό Δημόσιο, αλλά και εμμέσως από αυτό, δια της παρεμβολής άλλου νομικού προσώπου. Τούτο όμως είναι επιτρεπτό μόνο υπό την προϋπόθεση ότι το παρεμβαλλόμενο νομικό πρόσωπο έχει συσταθεί για την εξυπηρέτηση σκοπού δημοσίου συμφέροντος, υπόκειται, ως προς τις εξουσίες που διαθέτει σε σχέση με τη διαχείριση της ΕΥΔΑΠ [δια της κατοχής της πλειοψηφίας του μετοχικού της κεφαλαίου], στις ουσιαστικές δεσμεύσεις οι οποίες απορρέουν από το Σύνταγμα σε σχέση με την παρεχόμενη συγκεκριμένη υπηρεσία κοινής ωφέλειας και, επιπροσθέτως, το Ελληνικό Δημόσιο, αφενός, κατέχει το μετοχικό του κεφάλαιο και, αφετέρου, ελέγχει πλήρως τα όργανα διοίκησής του, δια του διορισμού, ιδίως, των μελών του Διοικητικού του Συμβουλίου».

Υπογραμμίζεται δε, ότι ο ν. 4389/2016, όπως ισχύει, διαγράφει εξαιρετικό καθεστώς για τις δημόσιες επιχειρήσεις εν γένει, ενώ από τις διατάξεις των άρθρων 185 παρ. 2, 197 παρ. 6 και 7 και 201 παρ. 9 του ν. 4389/2016 και τον ν. 4425/2016, σε συνδυασμό με την εισηγητική έκθεση του νόμου αυτού, προβλέπονται ειδικότερες δεσμεύσεις για τη διαχείριση της ΕΥΔΑΠ Α.Ε. και της ΕΥΑΘ Α.Ε., η οποία δεν επιτρέπεται, να "ιδιωτικοποιηθεί" κατ' ουσίαν».

ΠΗΓΗ: enikos.gr