Της Μαρίας Π.

Άκου Έλληνα, με κάνεις να ασφυκτιώ τόσο πολύ, ώστε είπα να μοιραστώ μαζί σου τις σκέψεις μου. Δεν τρέφω καμιά ελπίδα ότι θα τις διαβάσεις ή ότι θα διορθωθείς ή ότι θα σκιρτήσει μέσα στο αδρανοποιημένο νοητικό σου σύστημα μια ικμάδα αντίδρασης, όμως θα γεμίσω αυτό το μικρό λευκό χαρτί που ’χω μπροστά μου με μολυβιές και θα το κλείσω σ’ένα μπουκάλι. Και θα στείλω το μπουκαλάκι μου στο διαδικτυακό ωκεανό, δίχως να ελπίζω σε τίποτα, όπως οι ναυαγοί που’χουν χάσει κάθε ελπίδα να ξαναγυρίσουν στο παλιό τους κόσμο και αποφασίζουν να διασκεδάσουν με ό,τι απλό τους περιτριγυρίζει.

Θα σου απευθύνω το λόγο σε πρώτο πρόσωπο, γιατί σε γνωρίζω θαρρώ καλά, ζω μαζί σου βλέπεις από στατιστικό ατύχημα αρκετά χρόνια. Αποβάλλω κάθε έπαρση ή ελιτισμό, μακριά από μένα αυτά. Ίσως είμαι η πιο αμόρφωτη απ’όλους τους μορφωμένους, η πιο φοβισμένη απ’όλους τους γενναίους, αλλά είμαι περήφανη που δεν έχω καμία σχέση με τα μούτρα σου και δεν θέλω να αναπνέω μαζί σου ούτε το ίδιο οξυγόνο.

Από πού θα ’θελες να ξεκινήσουμε Ελληνάκο; Από το μακρινό παρελθόν, το πρόσφατο ή το παρόν; Μα τι σημασία έχει; Ο διαχρονικά δούλος μόνο την υφή των αλυσίδων αλλάζει. Θα σε σκορπίσω πάνω στο τραπέζι σαν σημαδεμένη τράπουλα και θα σ’ αποδομήσω χαρτί χαρτί.

Συνήθισες τόσο στη σκλαβιά που έγινες εχθρός της ελευθερίας. Η αγαπημένη σου παροιμία είναι το «ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη». Γι’αυτό λοιπόν, ζεις στον αιώνιο χειμώνα σου ξορκίζοντας τους κούκους. «Εγώ θα βγάλω το φίδι από τη τρύπα;», λες και ξαναλές. Και τώρα ήρθε το φίδι στη δική σου τρύπα.
Σε φαντάζομαι στο χνουδωτό καναπέ σου να κρατάς σφιχτά το τηλεκοντρόλ σου και ακουμπώντας το στη σαπιοκοιλιά σου να αναφωνείς ανάμεσα σε ρεψίματα «όλοι ίδιοι είναι», καθώς μόλις πριν λίγο δέχτηκες μία ακόμα πλύση εγκεφάλου από το αγαπημένο σου δελτίο ειδήσεων.

Παλαιότερα ήλπιζα ότι δεν είναι δυνατό, κάτι θα σε έκανε να σκεφτείς, θα σε κινητοποιούσε. Τώρα πια απλά σε λυπάμαι. Είσαι το πιο παθητικό και άξιο λύπησης πλάσμα από το ζωικό βασίλειο γύρω μου. Είσαι πιο ελεεινός από τα σκατά που ψηφίζεις. Είσαι πιο θλιβερός ακόμα και από τους ζάμπλουτους δημοσιογράφους που έμαθες να παπαγαλίζεις. Αφού το λένε αυτοί, δεν γίνεται, έτσι θα’ναι.

Φυτοζωείς με σκυμμένο το κεφάλι σου, κρυμμένος μες την τρύπα σου, βολεμένος στα ψίχουλα που σου πετάν, ζητιάνος και ικέτης, άβουλο και πειθαρχημένο πιόνι, χειροκροτητής της ίδιας μόνιμης παράστασης που’χει κομπάρσο εσένα. Ολόκληρη η κοσμοθεωρεία σου συμπυκνώνεται σε ένα τρίπτυχο, από το οποίο για πατρίδα σου εννοείς το δικό σου σπιτάκι ή, στην καλύτερη, τα γεωγραφικά όρια που με συρματόσκοινα έφραξαν τα όνειρά σου, για θρησκεία σου το φόβο, την υποταγή, την εγκράτεια και τη προσμονή για μια άλλη ζωή καλύτερη που δεν υπάρχει ρε κορόιδο και για οικογένειά σου την εξουσία. Εκεί μπορείς και εσύ σαν σωστός ελληναράς να βγάλεις το άχτι σου.

Και φέρνεις και παιδιά στο κόσμο για να τα κάνεις σαν τα δικά σου χάλια. Δε φτάνει που είσαι φύρα για την ίδια τη ζωή ελληνάκο, θέλεις να σκοτώσεις και την ελπίδα, κάνεις παιδιά και τα βαφτίζεις στο όνομα της αγίας τριάδας, τους διδάσκεις την αξία της δουλείας και κοπιάζεις πολύ γι’αυτά τα παιδιά. Έκτοτε έχεις και άλλοθι, πανάθεμά σε. Μονολογείς ότι εσύ πια δεν μπορείς να αγωνιστείς γιατί έχεις ευθύνες. Πρέπει να γλύψεις κατουρημένες ποδιές για να βολέψεις το θρεφτάρι σου σε μια σίγουρη θεσούλα. Η πρώτιστη ευθύνη σου κακομοίρη είναι να μη σου μοιάσουν τα παιδιά σου.

Σε θυμάμαι να κυματίζεις πλαστικά σημαιάκια, στο πέρασμα των καιρών η πράσινη σημαία σου έγινε μπλε, μετά τη ξαναβούτηξες στη πράσινη μπογιά, πάλι ξανά στη θαλασσιά έως ότου αποφάσισες ότι ήρθε η στιγμή να αισθανθείς αριστερός, τρομάρα σου, και περήφανα ψήφισες την ελπίδα. Μια ελπίδα που εσύ πρώτος έχεις φροντίσει με το δικό σου βίο να σβήσεις. Οι πιο τιποτένιοι από το συνάφι σου στράφηκαν στους ναζί. Για εκείνους δεν ξοδεύω μελάνι. Ανέκαθεν υπήρχαν εφιάλτες και προδότες, τώρα απέκτησαν και το εγκληματικό κόμμα που αξίζει στους απογόνους των ταγματασφαλιτών. Μα που βρέθηκαν περίπου μισό εκατομμύριο σκατόμυαλοι ξαφνικά ελληνάκο;

Μήπως ενέδωσες και εσύ στο πειρασμό να ξεβρομίσει η Ελλάδα; Μα τι σε ρωτώ; Μήπως θα το’λεγες; Είναι σα να σε ακούω…. «αφού είναι όλοι ίδιοι γιατί να μη δοκιμάσουμε και τους ναζί!». Αν θέλεις να ξεβρομίσει η Ελλάδα ελληνάκο ετοίμασε βαλίτσες και ξεκουμπίσου μια ώρα αρχύτερα.

Ελληνάκο, μη βιάζεσαι, δεν τελείωσα. Στο χώμα που πατάς χύθηκε ποτάμι αίματος από ανθρώπους διαφορετικής πάστας από τη δική σου. Κάθε ανάσα που παίρνεις οφείλεται σε αγώνες άλλων που δεν τους φτάνεις ούτε στο χιλιοστό του ίσκιου τους ακόμα και αν εκείνοι είναι ξαπλωμένοι και εσύ όρθιος. Προτίμησες όμως ποταπό ανθρωπάκι πάντοτε τον πλουτισμό από τη σοφία, την ασφάλειά σου από τον αγώνα.
Αντί να ακούσεις τι έλεγε ο Άρης προτίμησες τον Τσώρτσιλ, σκότωσες τον Μπελογιάννη και έχεις πάντα μια καλή κουβέντα στα χείλη σου για κάθε Μεταξά και Παπαδόπουλο.

Όλα γίνονται για την ασφάλειά σου. Από μικρό παιδί έμαθες να μην αντιμιλάς στους δασκάλους σου, να μην έχεις διαφορετική γνώμη έως ότου κατέληξες να μην έχεις καθόλου γνώμη. Ανάθεσες ό,τι σε αφορά σε άλλους. Ανάθεση, ελληνάκο. Λέξη κλειδί. Ανάθεσες την ίδια σου τη ζωή σε χέρια ξένα. Ανάθεσες τα όνειρά σου. Σκότωσες όση παιδικότητα και ανθρωπιά σου απέμεινε, έπνιξες την όποια εξεγερτικότητα φώλιαζε μέσα σου και τώρα, κενός και περίλυπος, οχτρεύεις όσους αγωνίζονται.

Οι χτεσινοί ληστοσυμμορίτες μετατράπηκαν σε τρομοκράτες, ταραχοποιά στοιχεία, αναρχοκομμουνιστές, οι οποίοι τολμούν να διαταράξουν την αιώνια γαλήνη σου. Ποιοι είναι αυτοί που θα αμφισβητήσουν την κεκτημένη σου σκλαβιά; Γι’αυτό ζήτησες περισσότερη ασφάλεια. Τώρα πια θα πρέπει να αισθάνεσαι ήσυχος. Μυριάδες κάμερες παρακολουθούν ό,τι κινείται και αναρίθμητοι μπάτσοι κάθε λογής πληρώνονται για να είσαι ασφαλείς εσύ, αρκεί βέβαια να μην διαβείς το κατώφλι σου, γιατί τότε θα γίνεις μέρος του κινδύνου.

Στη συνομοταξία σου όμως δεν θα αφήσω εκτός και τους «αριστερούς». Εκείνους τους τύπους με τις γεμάτες τσέπες και την επαναστατική φρασεολογία που προσπαθούν ματαίως να εισέλθουν και να μπαστακωθούν στα έδρανα της βουλής. Οι αριστεροί χαλίφηδες που αναζητούν το θρόνο του Βεζίρη, οι πυροσβέστες της οργής που περιμένουν τις συνθήκες να ωριμάσουν και έως τότε βολεύονται στα γρανάζια του συστήματος.

Σε είδα ελληνάκο να μπαίνεις σε υπουργικά γραφεία, να συναλλάσσεσαι με την εξουσία, να ζητάς ρουσφέτια για να ανταλλάξεις τη ψήφο σου, σε άκουσα να χειροκροτείς και να ζητωκραυγάζεις κοινούς απατεώνες, μύρισα ξανά και ξανά την αηδία που αποπέμπεις στον αέρα. Περνάς δίπλα από τους άστεγους και σταυροκοπιέσαι που εσύ έχεις ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι σου και ένα πιάτο φαγητό. Αισθάνθηκα τη θλιβερή σου παρουσία σαν αγανακτισμένος πολίτης ενάντια στους μετανάστες και τους πρόσφυγες. Είπες ότι σου παίρνουν τη δουλειά. Ότι αυτοί φταίνε για τη κρίση.

Έκανες μάλιστα τον μάγκα και τον καμπόσο απέναντι στους φτωχοδιάβολους. Αναπολείς τις μέρες της ευδαιμονίας, όταν η καπιταλιστική φούσκα ήταν στα φόρτε της, όταν ζούσες με δανεικά και κλεμμένα. Πως θα’θελες να είχες εκείνο το πορτοφόλι με τις πιστωτικές σου και πάλι, ε ελληνάκο; Πως θα ήθελες να έπαιζες ξανά στο χρηματιστήριο;

Τελικά ξέρεις κάτι ελληνάκο; Αυτός είναι ο καπιταλισμός. Και επειδή ο καπιταλισμός δεν είναι κάτι υπερφυσικό, μάθε ότι εσύ τον στηρίζεις. ΕΣΥ και κανένας άλλος. Εσύ καταναλώνεις, εσύ υποκύπτεις, εσύ ψηφίζεις, εσύ εν τέλει πληρώνεις. Τι είπες; Δεν έχεις πια χρήματα; Δεν πειράζει, έχουν άλλοι. Εσύ αρκεί να ζεις σαν δούλος και όλα θα λειτουργούν στην εντέλεια. Έχει προνοήσει και για εσένα το σύστημα. Θα ζεις μία ελάχιστα εγγυημένη ζωή με κάποιο ελάχιστα εγγυημένο εισόδημα. Γιατί αν πεινάσεις πολύ ίσως στροφάρει αλλιώς το μυαλό σου υποκινούμενο απ’το στομάχι σου και αυτό είναι επικίνδυνο. Έχουν γνώση βλέπεις οι καπιταλιστικοί φύλακες…

Πολλά χρόνια πίστευα ότι θα αλλάξεις. Δεν είναι ότι απογοητεύτηκα. Είναι ότι προσπάθησα πολύ μαζί με πολλούς ακόμα ανθρώπους να σου δείξω μια άλλη λύση, μα πρέπει να το πάρω απόφαση ότι δεν θέλεις. Δεν είναι ότι δεν μπορείς. Είναι ότι δεν θέλεις. Γράφει ο Primo Levi στο «Αν αυτό είναι ο άνθρωπος» για την απελευθέρωση των τελευταίων κρατούμενων στο Άουσβιτς – Μπίρκεναου από του Σοβιετικούς: «Οι Ρώσοι μπορούν να έρθουν. Θα μας βρούνε υποταγμένους, σβησμένους, άξιους του θανάτου που μας περιμένει. Να εκμηδενίσεις τον άνθρωπο είναι δύσκολο, όσο και να τον δημιουργήσεις: δεν ήταν απλό, πήρε χρόνο, αλλά τα καταφέρατε Γερμανοί.»

Γι’αυτό λοιπόν μάθε πως ό,τι είναι να γίνει θα γίνει χωρίς εσένα. Εσύ εκμηδενίστηκες. Υπάρχουν και άλλοι άνθρωποι ελληνάκο. Άνθρωποι που δεν έχουν καμία σχέση με σένα. Και εκείνοι πιθανόν έκαναν πολλά λάθη, όμως έμαθαν από τα λάθη τους. Εσύ φροντίζεις να τα επαναλαμβάνεις.  Υπάρχουν άνθρωποι που ρίχνονται στη φωτιά, εγώ θα πέσω μαζί τους. Εσύ όταν δεις τη φλόγα πάρε πυροσβεστήρα. Κάποτε πίστευα ότι θα ξεκολλούσες από το καναπέ σου, τώρα θέλω μόνο το καναπέ σου, για το οδόφραγμα. Πολύ φοβάμαι ότι και τότε δεν θα σηκωθείς.

Ξέρω τι σκέφτεσαι ελληνάκο, ότι εγώ είμαι μία αθεράπευτα ρομαντική βλαμμένη που θα πεθάνω στη ψάθα ρισκάροντας τα πάντα, ενώ εσύ θα είσαι στο απυρόβλητο. Αφού μπορείς και κοιμάσαι ήσυχα, να’σαι καλά.

Κράτα πάντως ελληνάκο στο μυαλό σου τα λόγια του Χρήστου Τσιγαρίδα (τρομοκράτης ήταν και τούτος ελληνάκο), ο οποίος είπε:
«Δεν φτάνει που είμαστε μια χούφτα που πολεμάμε τη προστυχιά, μας ασκούν και κριτική όσοι βρίσκονται στο καναπέ».

ΠΗΓΗ: vathikokkino.gr

….τον περασμένο μήνα

«Πρωταθλήτρια» η Ελλάδα στους θανάτους από Covid-19

Μπορεί για την πλειονότητα των ελληνικών μέσων η είδηση πως η χώρα ξεπέρασε σε θανάτους ανά εκατομμύριο πολιτών τη Βρετανία από την αρχή της πανδημίας να είναι ήσσονος σημασίας, όμως δεν ισχύει το ίδιο για τη διεθνή ιστοσελίδα Euractiv, η οποία έκανε χθες εκτενή αναφορά στην εκτόξευση των θανάτων από κορονοϊό στην Ελλάδα.

Όπως αναφέρει η Euractiv, η Ελλάδα και η Βουλγαρία είδαν τον περασμένο μήνα δραματική αύξηση των θανάτων από Covid-19 σε σχέση με τον πληθυσμό τους, αναφέροντας περισσότερους από 2.300 θανάτους, την ώρα που στην υπόλοιπη Ευρώπη σημειώθηκε σημαντική μείωση στα ποσοστά θνησιμότητας.

«Η Γερμανία, η οποία έχει δέκα φορές μεγαλύτερο πληθυσμό από την Ελλάδα και τη Βουλγαρία, κατέγραψε μόλις 2.256 θανάτους» σημειώνει το μέσο, που επισημαίνει πως, όπως συμπέραναν οι ανταποκριτές του σε όλη την Ε.Ε., το εμβόλιο δεν αποτελεί πανάκεια και πως ελλοχεύει σοβαρός κίνδυνος να επισκιαστεί η συζήτηση για την κατάσταση των συστημάτων υγείας.

Όπως διαβάζουμε στο δημοσίευμα, πηγές της Ενωσης απέδωσαν στα χαμηλά ποσοστά εμβολιασμού και στο κακό σύστημα υγείας το υψηλό ποσοστό θνησιμότητας, καθώς το ποσοστό βρίσκεται μόλις στο 29,3% (με μόνο το 9,1% να έχει λάβει τρίτη δόση). Όσο για τη γειτονική Ρουμανία, κατέγραψε 1.273 θανάτους τον Ιανουάριο και τα ποσοστά εμβολιασμού δεν είναι καλύτερα: Μόλις το 42% του πληθυσμού έχει εμβολιαστεί, ενώ το 8,2% έχει λάβει τρίτη δόση.

Στην περίπτωση της Ελλάδας, όμως, που ήταν μεταξύ των πρώτων χωρών που επέβαλαν lockdown, η Κομισιόν είναι προβληματισμένη, καθώς το 68,9% του συνολικού πληθυσμού είναι πλήρως εμβολιασμένο, ενώ το 45,4% των πολιτών έχει επίσης λάβει αναμνηστική δόση.

Σύμφωνα με το Euractiv, πολλοί στις Βρυξέλλες θεωρούν ότι ορισμένες χώρες πρέπει να πάρουν το μάθημά τους όσον αφορά τον εκσυγχρονισμό των συστημάτων υγειονομικής περίθαλψης και γι’ αυτό υποστηρίζουν ότι το Ταμείο Ανάκαμψης προσφέρει μια τεράστια ευκαιρία προς αυτή την κατεύθυνση.

Πηγή: dimokratia.gr - iskra.gr

Από την 1η Ιανουαρίου 2022 ο κατώτατος μισθός, με τον οποίο αμείβονται κοντά 600.000 εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα, αυξήθηκε κατά 2%. Πρόκειται για την πρώτη αύξηση από το Φεβρουάριο του 2019, όταν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ τον αύξησε κατά σχεδόν 11%. Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση της ΝΔ αύξησε τον κατώτατο μισθό μετά από σχεδόν δύο χρόνια “παγώματος”.

Υπενθυμίζεται πως ήταν η οικουμενική κυβέρνηση Παπαδήμου (ΠΑΣΟΚ–ΝΔ–ΛΑΟΣ) που τον Φεβρουάριο του 2012 μείωσε με πράξη νομοθετικού περιεχομένου τον κατώτατο μισθό κατά 22%.

Έτσι, δέκα χρόνια μετά, και ενώ η Ελλάς έχει βγει εδώ και τέσσερα χρόνια (από το 2018) από τα Μνημόνια, ο κατώτατος μισθός “ανακτά” λίγο πάνω από το 50% του επιπέδου που είχε στην αρχή των Μνημονίων.

Ωστόσο, η “ανάκτηση” του χαμένου εδάφους θα γίνει μεγαλύτερη εντός του τρέχοντος, πρώτου εξαμήνου του νέου έτους, καθώς ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, υπό το βάρος του καλπάζοντος πληθωρισμού (5,5% το Γενάρη του 2022) έχει ήδη αναγγείλει νέα αύξηση.

Από την πλευρά του, ο Υπουργός Εργασίας Κωστής Χατζηδάκης έχει δηλώσει πως η δεύτερη αύξηση του κατώτατου θα είναι “αρκετά σημαντικότερη” από την πρώτη, με τις πληροφορίες να μιλούν για αύξηση 6%. Αυτό θα είναι το “μέρισμα” -όπως το χαρακτήρισε ο Χατζηδάκης- από την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας το 2021 αλλά και τις θετικές προβλέψεις για το 2022…

Αν επαληθευθούν οι πληροφορίες, τότε η κυβέρνηση θα έχει διαψεύσει τις προγραμματικές δεσμεύσεις της.

Σύμφωνα με αυτές, ο κατώτατος μισθός θα αυξάνεται, επί των ημερών της, κατά ποσοστό διπλάσιο σε σχέση με το ρυθμό του ΑΕΠ. Έτσι, δεδομένης της πρόβλεψης αύξησης του ΑΕΠ κατά 7,1% το 2021, ο κατώτατος μισθός το 2022 θα έπρεπε να αυξηθεί κατά …14,2%. Αντ’ αυτού, η κυβέρνηση έδωσε αύξηση 2% την 1η Ιανουαρίου του 2022 και θα δώσει νέα αύξηση το πολύ 6% το Μάιο, σύμφωνα με πληροφορίες. Συνολικά, δηλαδή 8%. Έτσι, η αύξηση θα είναι σχεδόν υποδιπλάσια σε σχέση με όσα προέκυπταν από τις προγραμματικές δεσμεύσεις της κυβέρνησης.

Ωστόσο, είχαμε ύφεση 9% το 2020, ανταπαντά η κυβέρνηση, λόγω των lock down και γενικότερα των περιοριστικών μέτρων κατά της εξάπλωσης της πανδημίας.

Έτσι, σύμφωνα με τις κυβερνητικές αιτιάσεις, ο Μητσοτάκης είναι και πολύ… “γενναιόδωρος”, καθώς ενώ είναι αρνητικός ο ρυθμός ανάπτυξης τη διετία 2020-2021 (σχεδόν -2%), δίνει το 2022 αυξήσεις κοντά στο 8% (2% από 1η Ιανουαρίου και πιθανότατα 6% τον Μάιο).

Αυτό σημαίνει πως η αύξηση που θα δώσει η κυβέρνηση στον κατώτατο μισθό το 2022 είναι πενταπλάσια του ρυθμού ανάπτυξης του ΑΕΠ της περασμένης διετίας… Δηλαδή, βλέποντας τις αποφάσεις για τον κατώτατο μισθό το 2022 με ορίζοντα 2020-2021 και όχι μόνο το 2022, η κυβέρνηση υπερακοντίζει τις αρχικές δεσμεύσεις της περί διπλάσιας -σε σχέση με το ΑΕΠ- αύξηση του κατώτατου μισθού.

Τι έπαθε, λοιπόν, ο Μητσοτάκης; Έχασε το… “λογαριασμό”; Και αν είναι έτσι, γιατί δεν έχουν ξεσηκωθεί ακόμα οι βιομήχανοι, αλλά και οι μικρομεσαίοι εναντίον του, κατηγορώντας τον για… “αριστερή” στροφή;

Και όχι μόνο αυτό, αλλά ο Μητσοτάκης έχει καταργήσει στην πράξη το ίδιο το θεσμικό πλαίσιο που διέπει τη διαδικασία λήψης της απόφασης της κυβέρνησης για την αναπροσαρμογή του κατώτατου μισθού. Βάσει αυτού έπρεπε να προηγηθεί αποστολή πορισμάτων από διάφορα think tanks των “κοινωνικών εταίρων” (ΣΕΒ, ΓΣΕΕ, κ.λπ.) αλλά και άλλων φορέων (Τράπεζα της Ελλάδας, ΙΟΒΕ, κ.λπ.) προς μια επιτροπή διαβούλευσης υπό το ΚΕΠΕ, έπειτα το ΚΕΠΕ έπρεπε να στείλει την πρότασή του στον Υπουργό Εργασίας και αυτός στο Υπουργικό Συμβούλιο, προκειμένου αυτό να αποφασίσει. Αντί γι’ αυτό, πολύ πριν ξεκινήσουν οι διαδικασίες αυτές, από τα τέλη του 2021 και πριν καν εφαρμοστεί η αποφασισμένη αύξηση 2% από την 1η Ιανουαρίου 2022, ο ίδιος ο Πρωθυπουργός έχει εξαγγείλει νέα αύξηση.

Μ’ άλλα λόγια, η κυβέρνηση αφού αθέτησε την προγραμματική δέσμευση για την “εξίσωση” αύξησης του κατώτατου (σ.σ. με βάση το ΑΕΠ), αθέτησε και το θεσμικό πλαίσιο των αποφάσεων, εξαγγέλλοντας αύξηση και μάλιστα “αρκετά σημαντικότερη” πριν καν ξεκινήσουν οι σχετικές διαδικασίες.

Τι έπαθε, λοιπόν, πάλι ο Μητσοτάκης; Ξέχασε το νόμο; Και αν είναι έτσι γιατί δεν βγήκε κανένας από τους εμπλεκόμενους στη διαβούλευση φορείς να τον καταγγείλει; Όταν η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, το 2019, χωρίς να έχει παραβιάσει τη διαβούλευση -εξαγγέλλοντας την αύξηση πριν ολοκληρωθούν οι διαδικασίες όπως έκανε ο Μητσοτάκης (αν και ποτέ δεν έκρυψε την πρόθεσή της να αυξήσει τον κατώτατο μισθό)- και ιδίως όταν προέβη στην αύξηση, σκύλιασαν οι εργοδοτικές οργανώσεις, ενώ ο ΣΕΒ προσέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας ζητώντας να κριθεί παράνομη η υπουργική απόφαση της τότε Υπουργού Εργασίας Έφης Αχτσιόγλου, σύμφωνα με την οποία η αύξηση 11% αφορούσε και το επίδομα τριετίας, το οποίο είχε καταργηθεί με μνημονιακό νόμο από το 2012…

Τώρα, όμως, ηχηρή… σιωπή από τα αφεντικά, όταν ο Μητσοτάκης φέρνει αύξηση  8% μετά από διετή ύφεση 2%, γράφοντας στα παλιά του τα παπούτσια τη διαδικασία που το ίδιο του το κόμμα ψήφισε το 2013.

Αυτό δείχνει πως μάλλον οι ίδιοι οι εργοδότες, στην καλύτερη περίπτωση, αδιαφορούν για τις “αυξήσεις” που αποφασίζει ο Μητσοτάκης με το δικό τους πορτοφόλι. Και αυτό γιατί θα αποφασίσουν οι ίδιοι αν και κατά πόσο θα δώσουν στην πράξη τις αυξήσεις αυτές στους δικαιούχους τους.

Επίσης, οι εργοδότες αδιαφορούν για τις διαδικασίες, καθώς ό,τι και αν προτείνουν οι ίδιοι, τα think tanks τους αλλά και οι διάφοροι φορείς (οι περισσότεροι από τους οποίους είναι κρατικοί, όπως ο ΟΜΕΔ, ο ΟΑΕΔ, το ΚΕΠΕ, ΕΙΕΑΔ, κ.λπ.), η κυβέρνηση θα αποφασίσει αυτό που αυτή πιστεύει.

Υπενθυμίζεται πως τη μισή σχεδόν δυνητική (με την έννοια ότι οι εργοδότες βρίσκουν τρόπο για να την αντισταθμίσουν) αύξηση 8% του κατώτατου μισθού την έχει χαρίσει απευθείας ο ίδιος σε όλους εργοδότες. Από το 2019, έχει μειώσει κατά 3,9% τις εισφορές, ενώ θα τις μειώσει επιπλέον 0,5% τον Ιούνιο. Συνεπώς οι εισφορές -το μεγαλύτερο μέρος των οποίων αφορά τους εργοδότες- θα έχουν πέσει έως τον Ιούνιο κατά 4,4%, ενώ δεν αποκλείεται νέα μείωση εισφορών κατά 0,6%.

Μάλιστα, η κυβέρνηση έχει καλύψει από τον κρατικό προϋπολογισμό πλήρως τις “τρύπες” που γεννήθηκαν στον προϋπολογισμό των ταμείων από τις μειώσεις των εισφορών των επιχειρήσεων, πολλώ δε μάλλον εν μέσω κορωνο-ύφεσης (η οποία έχει γεννήσει νέα ασφαλιστικά χρέη ύψους 3,7 δισ. ευρώ) και μαζικής κρατικής επιδότησης εισφορών των εργαζομένων (γύρω στα 2,5 δισ. ευρώ) που βγήκαν σε αναστολή, εντάχθηκαν στο μηχανισμό “Συν-Εργασία” κ.λπ. Με άλλα λόγια, δεν φτάνει που το κράτος κάλυψε τις εισφορές όλων των πληγέντων από την πανδημία επιχειρήσεων, μείωσε και τις εισφορές όλων των επιχειρήσεων (πληττόμενων και μη) σε μόνιμη βάση…

Εξάλλου, οι αυξήσεις στον κατώτατο μισθό -δηλαδή εκείνη που αποφάσισε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ το Φλεβάρη του 2019 (11%), εκείνη που ισχύει από το Γενάρη του 2022 (2%) με απόφαση της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, αλλά και εκείνη που θα έλθει το Μάιο του 2022 (πιθανότατα 6%)- εφαρμόζονται σε ένα έδαφος το οποίο είναι καλλιεργημένο με συμβάσεις ελαστικής απασχόλησης, υποδηλωμένης και αδήλωτης εργασίας. Βάσει στοιχείων των ταμείων, 1 στους 3 εργαζομένους έχει ελαστική σύμβαση εργασίας σαν συνέπεια των Μνημονίων αλλά και της κορωνοκρίσης, με μισθούς κάτω από τον κατώτατο μισθό. Επίσης από την πλήρη αναντιστοιχία του πλήθους των ανέργων που μετρά η ΕΛΣΤΑΤ και των καταγεγραμμένων ανέργων του ΟΑΕΔ, φαίνεται μία “γκρίζα” ζώνη κοντά 300.000 αδήλωτων εργαζομένων. Παράλληλα, σύμφωνα με εκτιμήσεις αρμοδίων παραγόντων, 1 στους 10 (δηλωμένους) εργαζομένους απασχολούνται περισσότερες ώρες σε σχέση με εκείνες που έχουν δηλώσει και έτσι ένα μέρος του μισθού τους είναι “μαύρο” προκειμένου να γλιτώσουν φόρους και εισφορές τα αφεντικά. Αυτό σημαίνει οι “αυξήσεις” Μητσοτάκη στον κατώτατο μισθό (όπως και εκείνες του Τσίπρα) πάνε… άκαπνες, καθώς αφορούν ένα κομμάτι της εργατικής τάξης και συγκεκριμένα στην εστίαση και το εμπόριο, όπου βασιλεύει η ελαστική, απλήρωτη, υποδηλωμένη και αδήλωτη εργασίας.

Όσον αφορά τους εργαζομένους σε άλλους κλάδους, όπου οι αμοιβές είναι πάνω από τον κατώτατο μισθό αυτοί είναι παγωμένοι για πολλά-πολλά χρόνια, στο επίπεδο που ήταν πριν από τα Μνημόνια, δηλαδή πριν από το 2010! Δηλαδή είναι παγωμένοι εδώ και 12 χρόνια! Και έτσι θα παραμείνουν, ειδικά μετά τα μέτρα που πέρασε ο Μητσοτάκης με το Χατζηδάκη με το νέο εργασιακό νόμο, τα οποία ουσιαστικά “απαγορεύουν” οποιαδήποτε συνδικαλιστική δράση, η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε αυξήσεις σε κλαδικό ή επιχειρησιακό επίπεδο. Ας μην ξεχνάμε, επίσης, πως κάτω από 1 στους 3 εργαζομένους αμείβεται με τον κατώτατο μισθό, ενώ 2 στους 3 αμείβονται με μισθό πάνω από τον κατώτατο. Έτσι μία αύξηση για το 1 στους 3 θα μπορούσε να υποσκελιστεί με μη αυξήσεις ή άλλα κόλπα που ξέρουν καλά οι εργοδότες για τους 2 στους 3…

Παράλληλα, οι Έλληνες καπιταλιστές και μικροαστοί είναι “χορτάτοι” -παρά την κορωνοκρίση- από μειώσεις φόρων και άλλες ελαφρύνσεις (πέραν των έκτακτων μέτρων στήριξης στους πληγέντες) που τους έχει χαρίσει ο Μητσοτάκης. Αν και αυτά τα μέτρα δεν είναι αρκετά για να αναχαιτίσουν τις συνέπειες του τρέχοντος πανδημικού και ενεργειακού σοκ, το οποίο επιδεινώνει την καπιταλιστική κρίση αλλά και την έκρηξη των δομικών αντιφάσεων του ελληνικού καπιταλισμού, τους δίνουν όμως μία ανάσα -έστω και από το οξυγόνο της εντατικής- για να καταπιούν αδιαμαρτύρητα τις σταγονίτσες των “αυξήσεων” Μητσοτάκη στον κατώτατο μισθό.

Αυτό είναι το “μέρισμα ανάπτυξης” για τους εργαζομένους, για το οποίο έκανε λόγο ο Χατζηδάκης, μετά από Μνημόνια και πανδημίες; Δύο αυξησούλες για 1 στους 3 μισθωτούς της χώρας στο όριο του πληθωρισμού από τις τσέπες -και έτσι υπό την αίρεση- των εργοδοτών, αφού έχει χαρίσει στους τελευταίους ένα σκασμό φόρους και εισφορές;

Δ.Κ.

Πηγη: neaprooptiki.gr

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα (πλατεία Κλαυθμώνος) το Σάββατο συγκέντρωση που οργάνωσε η Πρωτοβουλία για την κατάργηση του νόμου Χατζηδάκη (4808/21) και στηρίχθηκε από εργατικά σωματεία, σχήματα και συλλογικότητες.

Ανάμεσα στα σωματεία που απεύθυναν κάλεσμα συμμετοχής ήταν η ΠΕΝΕΝ, ο ΠΣΣ ΝΑΤ, ο Σύλλογος εργαζομένων ΤΕΕ, το Σωματείο βιβλίου χάρτου, ο Σύλλογος εργαζομένων ΕΛΓΟ - Δήμητρα, συλλογικότητες όπως η ΟΡΜΑ, η Εργατική συμμαχία στα δυτικά, η Ταξική πορεία, οι Αγωνιστικές κινήσεις εκπαιδευτικών, η Μαχόμενη εργατική κίνηση κλπ.

Χαιρετισμό στην συγκέντρωση έστειλαν οι εργαζόμενοι από τα Πετρέλαια Καβάλας.

Στην συγκέντρωση μίλησαν ή χαιρέτησαν εκπρόσωποι της Πρωτοβουλίας, των Σωματείων και εργατικών σχημάτων.

Τα συνθήματα που κυριάρχησαν ήταν μεταξύ των άλλων:

Κάτω ο νόμος Χατζηδάκη

Συνδικάτα ταξικά και όχι εργοδοτικά - κυβερνητικά

Κάτω τα χέρια από τα σωματεία, τους λαϊκούς αγώνες και την απεργία

Καμία συνθηκολόγηση, καμία υποταγή, ο νόμος Χατζηδάκη θα ανατραπεί

Με αγώνες στον δρόμο, να ρίξουμε το νόμο

Στην ομιλία του ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ μεταξύ των άλλων σημείωσε ότι ο νόμος 4808/21 δεν είναι ένας ακόμη αντεργατικός νόμος που προστέθηκε στο οπλοστάσιο της αντιλαϊκής πολιτικής κυβέρνησης - κεφαλαίου, αποτελεί τομή στην γραμμή τους για την κατάργηση των πιο θεμελιακών εργατικών δικαιωμάτων στην εργασία, στην απεργία, στο 8ωρο, σε όσα δικαιώματα έχουν περισωθεί τα χρόνια της μνημονιακής επέλασης.

Είναι στρατηγικής σημασίας στην επίθεσή τους με στόχο να εντείνουν την εκμετάλλευση των εργαζομένων, να αποδιοργανώσουν το μαχόμενο συνδικαλιστικό κίνημα, να επιβάλουν σιωπητήριο στην αντίσταση και στον αγώνα των εργαζομένων, να περάσει ο οδοστρωτήρας της πολιτικής τους για να αυγατίσουν τα κέρδη των επενδυτών του εγχώριου και ξένου κεφαλαίου.

Επίσης έκανε συγκεκριμένη αναφορά στην πρόσφατη απεργία των εργαζομένων στην Cosco επισημαίνοντας ότι παρότι αυτή είχε την κάλυψη του ΕΚΠ και τουλάχιστον ως αργά το βράδυ η νομιμότητά της ήταν δεδομένη, η παρέμβαση της κυβέρνησης και των δυνάμεων καταστολής υποδηλώνει την ανοιχτή στήριξη που προσφέρει το αστικό κράτος στην Cosco να συνεχίζει ασύδοτα την αντεργατική της πολιτική και την επιχειρηματική της ασυδοσία.

Ταυτόχρονα είναι ένα μήνυμα ότι ο νόμος Χατζηδάκη χρειάζεται πανεργατικό ξεσηκωμό, χρειάζεται οργάνωση, σχέδιο, μαζικό αγώνα για να μην εφαρμοστεί και αυτός ο αγώνας πρέπει να έχει όλα τα χαρακτηριστικά μιας γενικευμένης σύγκρουσης με την κυβέρνηση, ώστε το εργατικό κίνημα να τον καταργήσει στην πράξη.

Συνύπαρξη του νόμου Χατζηδάκη με το αγωνιστικό σ.κ δεν μπορεί να υπάρξει!

Είναι τεράστιο λάθος όλων εκείνων των δυνάμεων, τόσο πριν την ψήφισή του, όσο και μετά, που δεν θέτουν στην προμετωπίδα των διεκδικήσεών τους την κατάργηση αυτού του αντεργατικού - αντισυνδικαλιστικού τερατουργήματος.

Η συγκρότηση της Πρωτοβουλίας, η σημερινή συγκέντρωση, είναι ένα πρώτο βήμα στην κατεύθυνση σύγκρουσης με αυτόν το νόμο, η πρωτοβουλία αυτή πρέπει να στηριχθεί, να ενισχυθεί, να διευρυνθεί, να πάρουν μέρος σε αυτήν πολύ - πολύ ευρύτερες δυνάμεις από τα συνδικάτα και επιβάλλεται να συσπειρωθούν σε αυτήν όλες οι δυνάμεις της εξωκοινοβουλευτικής συνδικαλιστικής αριστεράς, όλες οι ζωντανές δυνάμεις στα συνδικάτα που αντιλαμβάνονται ότι ο νόμος Χατζηδάκη θα αποτελέσει ταφόπλακα για την παραπέρα πορεία και δράση του εργατικού και συνδικαλιστικού κινήματος.

Τέλος ακολούθησε πορεία στους δρόμους της Αθήνας και αυτή κατέληξε έξω από την Βουλή.