Της Νατάσσας Ν. Σπαγαδώρου
Και είναι γεγονός, ότι από την φτωχοποίηση αυτή, δεν έχει γλυτώσει κανείς, ενήλικες, παιδιά, ηλικιωμένοι, ενώ την ίδια ώρα, έχει δημιουργηθεί ένας τεράστιος αριθμός ανασφάλιστων πολιτών.
Το Ινστιτούτο Prolepsis, φροντίζει να μας θυμίσει μερικά στοιχεία, τα οποία καταδεικνύουν ότι τα πράγματα στην Ελλάδα είναι πολύ σοβαρά, με αποτέλεσμα η μεγαλύτερη μερίδα του Ελληνικού λαού, να έχει υποστεί μαζική φτωχοποίηση. Σταχυολογούμε μερικά στοιχεία από την έκθεση αυτή:
– 6 στους 10 μαθητές σε 64 σχολεία της Αθήνας αντιμετωπίζουν επισιτιστική ανασφάλεια.
– Το 61% των μαθητών στα παραπάνω σχολεία έχουν ένα γονιό χωρίς δουλειά, ενώ το 17% των οικογενειών δεν είχε κανένα γονιό που να εργάζεται.
– 11% από τα παιδιά είναι ανασφάλιστα και το 7% είχε ζήσει χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα για πάνω από μια βδομάδα κατά το έτος 2014, ενώ το 3% ζούσε ακόμα χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα.
– 406 σχολεία από όλη την Ελλάδα έλαβαν βοήθεια το 2014 για να σιτίσουν τους 61,876 μαθητές τους.
– 1,053 σχολεία έχουν κάνει αίτηση φέτος για να συμπεριληφθούν στο πρόγραμμα «Διατροφή», ώστε να λάβουν σίτιση οι 152,397 μαθητές τους εκ των οποίων σήμερα μόνο οι 15,520 μαθητές σε 150 σχολεία έχουν συμπεριληφθεί.
– 42,727 ερωτηματολόγια συμπληρώθηκαν από γονείς σε 23 νομούς όλης της χώρας και το 54% των οικογενειών αντιμετωπίζει επισιτιστική ανασφάλεια και το 21% πείνα.
Ακόμη, βάσει μελέτης του «Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους» της Βουλής:
– 3,8 εκατομμύρια Έλληνες ζουν κοντά στο όριο της φτώχειας (432 ευρώ το μήνα ανά άτομο)
– 2,5 εκατομμύρια Έλληνες ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας (233 ευρώ το μήνα ανά άτομο, που σημαίνει ακραία φτώχεια)
– Δηλαδή το 58% του Ελληνικού πληθυσμού, 6,3 εκατομμύρια πολίτες, ζουν κοντά ή κάτω από το όριο της φτώχειας.
Η λιτότητα αποδείχθηκε κακή συνταγή και εφιάλτης (όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά και για όλη την Ευρώπη) η οποία θα πρέπει να προβληματίσει όλους τους πολιτικούς ταγούς μας. Και εάν ένα παιδί πηγαίνει νηστικό στο σχολείο εν έτει 2015 (!), το ίδιο δραματικό, είναι και ένας ηλικιωμένος να μην βρίσκει τις απαραίτητες θεραπείες του και να κόβει στην μέση το φάρμακό του, ή ακόμη και ένας γιατρός να λιποθυμά από την εξάντληση μετά από άπειρες ώρες εξετάζοντας, ή χειρουργώντας αγόγγυστα, καθώς οι πόροι δεν επαρκούν για προσλήψεις και αναγκαία στελέχωση.
Τα δείγματα αυτά, δεν αποτελούν στοιχεία που καθιστούν πολιτισμένο ένα κράτος!
