Την φράση με την οποία επί της ουσίας προανήγγειλε την δολοφονική επίθεση Τάγματος Εφόδου της Χρυσής Αυγής κατά συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ στο Πέραμα, τον Σεπτέμβριο του 2013, επανέλαβε αυτολεξί ο βουλευτής της νεοναζιστικής οργάνωσης, Γιάννης Λαγός.

Σε διαδικτυακή εκπομπή της Χρυσής Αυγής, που παρουσίασε μαζί με τον Ηλία Παναγιώταρο στις 07/07/2015, πριν το Συμβούλιο Εφετών αποφασίσει την εκ νέου προφυλάκισή του λόγω παραβίασης των περιοριστικών όρων, γίνεται αναφορά στο εργοδοτικό «σωματείο εργαζομένων» με την επωνυμία «Άγιος Νικόλαος», που έστησε η Χρυσή Αυγή στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη του Περάματος, το οποίο τα συνδικάτα της Ζώνης και του Πειραιά καταγγέλλουν ως δουλεμπορικό γραφείο.

«Να επαναλάβω για μια ακόμα φορά τη δήλωση που έχω κάνει και τους έχει πειράξει πολύ, οι λακέδες του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ θα εξαφανιστούν από το λιμάνι», ακούγεται να λέει το υπόδικο στέλεχος της Χρυσής Αυγής.

«Οι λακέδες του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ (…) θα εξαφανιστούν από εδώ πέρα», ήταν η δήλωση του από την Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη, λίγες μέρες πριν τη δολοφονική επίθεση κατά των μελών του ΠΑΜΕ, που περιλαμβάνεται στη δικογραφία βάση της οποίας ασκήθηκε δίωξη για σύσταση και διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης κατά του ηγετικού πυρήνα της ΧΑ.

Συναντήσεις με εφοπλιστές

 Στο μεταξύ, σύμφωνα με τα όσα αναφέρουν Παναγιώταρος και Λαγός στο επίμαχο βίντεο, εφοπλιστές έχουν ζητήσει να έρθουν σε επαφή με εκπροσώπους του «σωματείου», παρ’ ότι είναι γνωστό ότι στήθηκε και καθοδηγείται από μία οργάνωση που διώκεται ως εγκληματική, με «δομή, ιεραρχία και ναζιστικού τύπου πρακτική, που διέπραττε προς επίτευξη των πολιτικών της στοχεύσεων σωρεία εγκληματικών πράξεων».

«Μάς έχουν ζητήσει συνάντηση κάτω, άνθρωποι που είναι διατεθειμένοι να φέρουνε πλοία, είναι τρεις διαφορετικές περιπτώσεις, θα κάνουμε συνάντηση μαζί τους πιθανόν και μέσα στην εβδομάδα, θα καταφέρουμε έτσι ώστε να ξεκινήσει η δουλειά», αναφέρουν τα στελέχη της Χρυσής Αυγής.

Δείτε το επίμαχο απόσπασμα της εκπομπής, που εντόπισε και απομόνωσε η πρωτοβουλία Δικηγόρων για την Πολιτική Αγωγή στη δίκη της Χρυσής Αυγής, jailgoldendawn.com

Παίρνοντας θάρρος από το προκλητικότατο «χάιδεμα» του δικαστηρίου, τη διάψευση των ελπίδων (ή, πιο σωστά, αυταπατών) πολλών εργαζομένων και ανέργων για τον ΣΥΡΙΖΑ και την εμπέδωση της μνημονιακής κόλασης, οι φασίστες προσπαθούν να αναδειχθούν ως μια «ρεαλιστική» λύση ενάντια στην ακραία φτώχεια.

«Δεχτείτε να δουλεύετε σαν σκλάβοι κι εμείς θα σας εξασφαλίσουμε δουλειά», είναι το μήνυμα προς τους χιλιάδες ανέργους, τους οποίους προσφέρει ως καύσιμη ύλη μέσω των δουλεμπορικών γραφείων στο κεφάλαιο, εν προκειμένω στους εφοπλιστές.

Μια πρόταση που βρίσκει μόνο ανάχωμα τα ταξικά συνδικάτα και την Αριστερά, τον μόνο αντίπαλο που είναι ικανός να αναμετρηθεί με τους φασίστες και τα αφεντικά τους – και να νικήσει.

Γ.Μ.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΜΑΙΚΛ ΧΑΝΤΣΟΝ ΣΤΗΝ ΕΦΣΥΝ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΤΑΣΟ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ

Ο καθηγητής οικονομικών, Μάικλ Χάντσον, στο Πανεπιστήμιο του Μισούρι, κρίνει ότι η παραμονή στο ευρώ θα οδηγήσει το Βερολίνο στην επίτευξη του στόχου του που δεν είναι άλλος από το να συντρίψει την Ελλάδα

Ο Μάικλ Χάντσον θεωρεί ότι καλύτερη επιλογή για το χρέος είναι να προσφύγει η Ελλάδα νομικά στο Διεθνές Δικαστήριο καταγγέλλοντάς το ως απεχθές και στο διάστημα μέχρι να βγει η απόφαση, να προετοιμαστεί για την έξοδο από το ευρώ, καθώς κρίνει ότι η παραμονή σ’ αυτό θα οδηγήσει στην επίτευξη του στόχου του Βερολίνου: να συντρίψει την Ελλάδα.

Η κυβέρνηση Παπανδρέου πήρε το δάνειο χωρίς να ρωτήσει τους πολίτες. Η Ελλάδα θα έπρεπε να το κυνηγήσει αυτό νομικά. Δηλαδή ότι δεν πρέπει να πληρώσει την τρόικα. Η υπόθεση θα χρειαστεί από πέντε έως δέκα χρόνια στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Σ’ αυτό το διάστημα θα έχει τον χρόνο να προετοιμαστεί για να εγκαταλείψει το ευρώ και να ανακτήσει τις δυνάμεις και την ανάπτυξή της

• Ποια είναι η αποτίμησή σας για τη συμφωνία ανάμεσα στην ελληνική κυβέρνηση και τους δανειστές;

Μοιάζει σαν η Ελλάδα να παραδόθηκε έπειτα από μια στρατιωτική επέμβαση, η οποία έχει στόχο τα εδάφη σας, τα «ασημικά» σας, αλλά και τον δημόσιο τομέα. Το δίλημμα ήταν «παραδοθείτε τώρα, διότι αργότερα θα είναι χειρότερα». Έτσι, ο Τσίπρας παραδόθηκε ολοκληρωτικά.

Ομως δεν έπρεπε να το κάνει αυτό. Πίστευε ότι θα ήταν πολύ δύσκολο να εγκαταλείψει το ευρώ. Ωστόσο, όπως του έλεγαν ο Βαρουφάκης και ο Αμερικανός σύμβουλός του, Τζέιμς Γκαλμπρέιθ, δεν ήταν τόσο δύσκολο να βγείτε από το ευρώ. Θα υπήρχε μια μεταβατική περίοδος, στη διάρκεια της οποίας η ελληνική κυβέρνηση θα έπρεπε να αναλάβει τον έλεγχο των τραπεζών που θα κατέρρεαν. Η ανάληψη αυτού του ελέγχου δεν είναι καθόλου κακή ιδέα.

Εάν η κυβέρνηση το είχε κάνει και τις είχε εθνικοποιήσει, τότε θα είχε εξασφαλίσει τα μέσα πληρωμής κατά τη διάρκεια μετάβασης και έτσι θα έσωζε τον δημόσιο τομέα, τις συντάξεις και την περιουσία της χώρας. Έπρεπε να πει [στους δανειστές], «εάν δεν καταλήξουμε σε συμφωνία, θα αποκηρύξουμε το χρέος προς το ΔΝΤ, την ΕΚΤ και την τρόικα».

Αυτό το χρέος ήταν απεχθές, όπως είπε και η Επιτροπή Αλήθειας για το Χρέος που συστάθηκε από τη Βουλή. Το ΔΝΤ παραδέχτηκε ότι η συμφωνία για το δάνειο του 2010 δεν θα έπρεπε να έχει υπογραφεί. Η διεφθαρμένη ηγεσία του ΔΝΤ και ο Στρος-Καν παρέκαμψαν τους δικούς του κανόνες και η ελληνική κυβέρνηση έπρεπε να υποστηρίξει ότι αυτό ήταν λάθος και εξαιτίας αυτού ο λαός υπέφερε πολλά δεινά.

• Δεδομένου ότι η πρόσφατη έκθεση του ΔΝΤ αποδεικνύει ότι η συνέχιση της λιτότητας κάνει τα πράγματα χειρότερα, πιστεύετε ότι η Ελλάδα θα βρεθεί και πάλι αντιμέτωπη με μια κρίση χρέους;

Θα είναι μια πολύ χειρότερη κρίση από την προηγούμενη. Το κόστος ζωής θα αυξηθεί για τους Έλληνες περί το 30%, οι φόροι θα αυξηθούν επιπλέον γύρω στο 20% και το στύψιμο αυτό θα αναγκάσει σχεδόν το ένα πέμπτο του πληθυσμού να μεταναστεύσει πολύ γρήγορα.

Πρόθεση της Ευρώπης είναι να συντρίψει παντελώς την Ελλάδα. Ισως και ένα εκατομμύριο Έλληνες εργάτες θα αναγκαστούν να πάνε στη Γερμανία και σε άλλες χώρες και θα συμβάλουν στην πτώση των μισθών πανευρωπαϊκά. Είναι ένας ταξικός πόλεμος ενάντια στους εργαζόμενους της Ευρώπης.

• Τι σημαίνει αυτό για τη δημοκρατία στην Ευρώπη;

Προφανώς, με τους όρους αυτής της διάσωσης, η δημοκρατία είναι απλά σκουπίδια, όπως γράφτηκε σ’ ένα πρόσφατο άρθρο. Θυμάστε πως όταν ο Παπανδρέου ήταν να θέσει τους όρους για το πρώτο δάνειο σε δημοψήφισμα, αμέσως η Μέρκελ και ο Σαρκοζί του είπαν ότι δεν μπορεί να το κάνει, διότι όλοι [οι δανειστές] ήταν ενάντια.

Αυτός είναι ένας επιπλέον λόγος που κάνει το χρέος απεχθές, διότι η κυβέρνηση πήρε το δάνειο χωρίς να ρωτήσει τους πολίτες, οι οποίοι εκείνη την περίοδο ήταν στους δρόμους και διαμαρτύρονταν. Η Ελλάδα θα έπρεπε να το κυνηγήσει αυτό και νομικά. Δηλαδή ότι δεν πρέπει να πληρώσει την τρόικα. Η υπόθεση θα χρειαστεί από πέντε έως δέκα χρόνια στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.

Σ’ αυτό το διάστημα η Ελλάδα θα έχει τον χρόνο να προετοιμαστεί για να εγκαταλείψει το ευρώ και να ανακτήσει τις δυνάμεις της και την ανάπτυξή της. Τώρα όμως δεν υπάρχει καμία ελπίδα ανάκαμψης, καθώς έχεις μια ξένη χώρα η οποία έρχεται και σου αφαιρεί περιουσία και δημόσια αγαθά και μετατρέπει τις υποδομές σου και τις υπηρεσίες σου σε είδη προς πώληση. Είναι προφανές ότι οι ξένοι επενδυτές θέλουν να αγοράσουν προϊόντα όπως η εταιρεία ηλεκτρισμού, προκειμένου να κάνουν αυξήσεις και να έχουν κέρδη.

Το κόστος ζωής στην Ελλάδα θα αυξηθεί δραματικά. Αυτή είναι η κατεύθυνση πανευρωπαϊκά. Δεν είναι μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ. Και άλλα αριστερόστροφα κόμματα οδηγούνται σε προγράμματα που μας γυρίζουν στον περασμένο αιώνα. Αυτή είναι η επιλογή των Γερμανών και της τρόικας μέσω των μαζικών ιδιωτικοποιήσεων. Πρόκειται για λεηλασία του δημόσιου πλούτου.

• Πιστεύετε ότι η γερμανική ηγεσία, με την παρούσα τακτική της ταπείνωσης της Ελλάδας, αναβιώνει, κατά κάποιον τρόπο, τη Συνθήκη των Βερσαλιών, η οποία επέβαλε βαρύτατους όρους στη Γερμανία;

Αυτό συνέβη τη δεκαετία του 1920. Η διαφορά είναι ότι από το 1929 όλος ο κόσμος αναγνώριζε ότι η Γερμανία δεν μπορούσε να πληρώσει τις πολεμικές επανορθώσεις. Ετσι, η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών και οι Σύμμαχοι αποφάσισαν ότι δεν μπορούσαν να αναγκάσουν μια χώρα να πληρώσει πάνω από τις δυνάμεις της. Σήμερα αυτή η βασική αρχή απορρίπτεται και αγνοείται το γεγονός ότι η Ελλάδα δεν έχει τα αναγκαία έσοδα ώστε να αποπληρώσει τα δάνεια. Ετσι της λένε: «Εάν δεν έχετε να πληρώσετε, δεν πειράζει. Να δώσετε την περιουσία σας».

Ομως, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, κανένα κυρίαρχο κράτος δεν μπορεί να στερηθεί την περιουσία του. Εδώ δεν είναι μόνο το ότι γίνεται υπέρβαση της δημοκρατίας, αλλά απορρίπτεται ο ίδιος ο ορισμός του κυρίαρχου κράτους σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο. Αρα είναι κάτι πολύ πιο σοβαρό από μια επίθεση στη δημοκρατία. Είναι ένας διευρωπαϊκός πόλεμος. Και ο Τσίπρας δεν το αντιλαμβάνεται αυτό, όπως και η Αριστερά σε άλλες χώρες, π.χ. στην Ισπανία, στην Πορτογαλία, ακόμα και στην ίδια τη Γερμανία. Δεν αντιλαμβάνονται ότι πρόκειται για έναν οικονομικό πόλεμο.

• Ποιος είναι ο ρόλος της ΕΚΤ και του Μάριο Ντράγκι στη διάρκεια της χρηματοπιστωτικής κρίσης και κυρίως στο «ελληνικό πρόβλημα»;

Ο ρόλος της ΕΚΤ είναι να εκπροσωπεί το συμβούλιο των προέδρων των εμπορικών τραπεζών, οι οποίες δίνουν δάνεια σε ανθρώπους που ενδιαφέρονται να αγοράσουν τις ελληνικές υποδομές που θα ξεπουληθούν. Ετσι, η ΕΚΤ προσπαθεί να δημιουργήσει μια αγορά για τους πελάτες της. Είναι ο μόνος κοινός ευρωπαϊκός οικονομικός οργανισμός. Δεν υπάρχει άλλος κοινός νομοθετικός ή φορολογικός οργανισμός. Αυτό σημαίνει ότι η Ε.Ε. διοικείται από τους τραπεζίτες. Περνάει η δική τους αντίληψη για το πώς λειτουργεί η οικονομία.

Πιστεύουν ότι το όποιο δάνειο μπορεί να αποπληρωθεί μόνο κόβοντας τους μισθούς. Αυτό κάνουν και στην Ελλάδα και έτσι ενισχύουν τη μετανάστευση. Είναι η ίδια πολιτική που ακολουθήθηκε και τη δεκαετία του 1920 και οι θεωρίες που απορρίφθηκαν από τον Τζον Μέιναρντ Κέινς. Ολα σήμερα υποτάσσονται στη νεοφιλελεύθερη ιδεολογία των γερμανικών και γαλλικών τραπεζών.

Ο νεοφιλελευθερισμός είναι μέρος της πλύσης εγκεφάλου που μας επιβάλλουν. Η ΕΚΤ έχει τη νεοφιλελεύθερη ιδεολογία της μείωσης των μισθών για την αποπληρωμή των χρεών και της αύξησης των επιτοκίων, ώστε αυτά να γίνεται αδύνατο να αποπληρωθούν. Και όλο αυτό μέχρι να αναγκαστούν οι Ελληνες να δουλεύουν σχεδόν τσάμπα, άρα να μην μπορούν να αποπληρώσουν το χρέος.

• Πιστεύετε ότι υπάρχει ελπίδα να επανακτήσει η πολιτική τον έλεγχο από το χρηματοπιστωτικό σύστημα;

Οχι, διότι, για παράδειγμα, οι πολιτικοί των Βαλτικών Χωρών έχουν μεταφέρει τις προεκλογικές συζητήσεις από τα οικονομικά θέματα στις εθνικιστικές ταυτότητες. Εχουν στρέψει τους Λιθουανούς ή τους Λετονούς και τους Εσθονούς εναντίον των Ρώσων, μετατρέποντας τη συζήτηση σε μια μάχη κατά του σταλινισμού. Ετσι, οι λαοί δεν ασχολούνται με τον νεοφιλελευθερισμό και δεν αντιλαμβάνονται τι φταίει για τη μετανάστευση. Περίπου το 20% των Λετονών έχουν μεταναστεύσει.

*Πηγή : efsyn.gr

Τρίτη 21 Ιουλίου 2015

Του ΣΤΑΘΗ*

Η είδηση ως συνήθως ξηρή, όπως όταν πρόκειται για ειδήσεις ρουτίνας: Ανεργος 47 χρονών αυτοκτόνησε δι’ απαγχονισμού στη Λαμία.

Νομίζω προ δεκαημέρου, αν και έχω χάσει την αίσθηση του χρόνου, με το μυαλό μου περιπλανώμενο ανάμεσα σε συμφωνίες-γέφυρες και οδικούς χάρτες με τρία ορόσημα και δεκατρία τέρατα.

Αφησε ο άνεργος ένα φτωχό σημείωμα πίσω του, να μη σας γίνομαι βάρος, κι έφυγε. Εκδήμησε -τέτοιος Δήμος που γίναμε- και πήγε στο καλό. Ελπίζω να υπάρχει κάπου αυτό το καλό. Δεν διάβασα να μάθω το όνομά του, δεν το αντέχω άλλο κι ούτε υπολόγισα τον αύξοντα (στις αυτοκτονίες) αριθμό του. Οι αυτοκτονίες συνεχίζονται

κι ούτε γνωρίζω να σας πω και να σας «ενημερώσω» αν μετά τον συνάνθρωπό μας απ’ τη Λαμία έχει αυτοκτονήσει και κάποιος άλλος, κάπου αλλού,

ή και κάποιοι άλλοι. Διότι οι αυτοκτονίες συνεχίζονται, όπως συνεχίζεται και η ζωή εκείνων που δεν τις λογαριάζουν.

Μου γράφει η κυρία Β.Μ.: «Εχει μέρες τώρα που πηγαίνω στη δουλειά, κάθομαι στο γραφείο μου κι αναρωτιέμαι... Πότε ήταν πιο δύσκολα, όταν οι κυρίες του συμβουλίου και η διευθύντρια πάλευαν στην κατοχή να βρουν χορηγίες πάσης φύσεως για να θρέψουν τα παιδιά του ορφανοτροφείου, ή τώρα που κοιτάζω την πραγματικότητα και αντιλαμβάνομαι ότι θα αργήσει πολύ ξανά να γεμίσει με κάποια υποτυπώδη χρηματικά ποσά ο λογαριασμός μας στην τράπεζα, ώστε να μπορέσω να πληρώσω τους εργαζόμενους, ώστε να μπορέσω να ξοφλήσω τη ΔΕΗ, το νερό, τη βενζίνη, το πετρέλαιο... Τότε, λίγο πριν τον πόλεμο, τα παιδιά του ορφανοτροφείου κρέμονταν τις Κυριακές από τα κάγκελα, ώστε να διεγείρουν το φιλάνθρωπο συναίσθημα όσων περνούσαν απ’ έξω... και μου είπε κάποιος κύριος σε μία διήγησή του (για ένα με δύο χρόνια η Μέλισσα φιλοξένησε και αγόρια)... μα κυρία Μ. εγώ δεν ήθελα ένα τσαμπί σταφύλι που μου έδωσε μία κυρία, εγώ λαχταρούσα για σοκολάτες...

Και μόνο η περιγραφή αυτή με τρομάζει... Εγώ για τα κορίτσια της μέλισσας επιθυμώ το καλύτερο... όμως φοβάμαι... πρώτη φορά φοβάμαι γιατί δεν έχω ελπίδα δυνατή εντός μου... τα χρήματά μας τέλειωσαν... τώρα; τώρα τίποτα... περιμέναμε ως μάννα εξ ουρανού την κρατική επιχορήγηση... άραγε θα έρθει; σε όσους το συζητώ μου λένε ότι είμαι ρομαντική...

σας ευχαριστώ που με ακούσατε...

καληνύχτα».

Τι να πω στην κυρία Μ.;

Λέω σε σας ότι πρόκειται για το ίδρυμα Μέλισσα στη Θεσσαλονίκη. Που ανατρέφει κοριτσάκια. Για όσους έχετε κάποιο περίσσευμα, το τηλέφωνο: 2310 341965. Και το email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. - www. stegimelissa.gr. Σας είμαι ευγνώμων.

Κι αίφνης το κορίτσι απ’ την Ουκρανία πέθανε. Δούλευε «μαθητευόμενη» σε ξενοδοχείο στη Ζάκυνθο - θα μπορούσε να δουλεύει οπουδήποτε αλλού στην Ελλάδα, διότι παντού τα ίδια γίνονται. Εντατικοποίηση της δουλειάς-δουλείας στα όρια της ανθρώπινης αντοχής. Δωδεκάωρες βάρδιες χωρίς ρεπό.

Ελληνες κι αλλοδαποί τάχα «ειδικευόμενοι», ώστε να λαμβάνουν χαμηλή αμοιβή, εργάζονται έως τελικής πτώσεως, συχνά απλήρωτοι, ευέλικτη εργασία γαρ, για ένα πιάτο φαΐ και μία στέγη, με λίγα χρήματα έναντι, με τους περισσότερους να πληρώνονται μετά το τέλος της σαιζόν, μήνες μετά, και ορισμένους να μην πληρώνονται ποτέ. Απ’ τα

πεντάστερα ως τις πανσιόν και τα ενοικιαζόμενα δωμάτια, η ζούγκλα της ελεύθερης εργασίας απλώνεται, τρώγοντας τους επιχειρηματίες που πάνε με τον σταυρό στο χέρι και τους εργαζόμενους που κουβαλάνε σταυρό την ασυδοσία των θηρίων. Το κορίτσι απ’ την Ουκρανία είχε όνομα, όνειρα, έρωτες να ζήσει - έφυγε! τι να κάνουμε; έτσι είναι η ζωή, περιέχει και δευτερεύοντα όντα. Ιδιωτικοποιημένα.

Μου γράφει (με sms) ο πατήρ Αλέξιος: «Μίλησε, αγαπητέ μου Σ. Εχει πλεόνασμα η αγυρτεία και η υποκρισία. Να έρθουν στην εκκλησία μας να δουν τους φτωχούς μας πέντε χρόνια».

Παλεύει στην ενορία του ο πατέρας Αλέξιος όπως και χιλιάδες άλλοι παπάδες (αν είναι λιγότεροι, πάλι έχασες, Χριστέ μου) να αντιμετωπίσουν τη φτώχεια. «Οταν ήρθα στην ενορία μου (σ.σ.: πριν από την κρίση), είχαμε έναν-δυο φτωχούς να φροντίσουμε», μου έλεγε σε παλαιότερη συνάντησή μας ο καλός θεράπων του καλού, «ούτε καν φτωχούς, μάλλον απόμαχους. Τώρα οι φτωχοί και οι αδύναμοι πλήθυναν πολύ». Πλήθυναν και πληθαίνουν κι όλο και μαραζώνουν. Εχει κρατήσει πολύ καιρό το κακό, χάνουν την ελπίδα τους οι άνθρωποι, όλο και λιγοστεύουν οι πόροι των άλλων φτωχών (απ’ το υστέρημα των οποίων μάχεται ο πατέρας Αλέξιος να απαλύνει την ένδεια των φτωχότερων).

Κρατά, παππούλη, ώσπου να βγούμε απ’ τα μνημόνια, να έρθει ο σοσιαλισμός, να ’ρθεί κι ο Μόσκοβος να φέρει το σεφέρι. Κράτα, παππούλη...

Την άλλη την έλεγαν Αννα. Εζησε πριν πολλά χρόνια στη Μάνη. Μικροκαμωμένη, αλλά «διάολος μεταμορφωμένος», όπως έλεγαν σε ’κείνα, αλλά κι άλλα μέρη για τις ασυνήθιστες ως προς τα μέτρα εκείνης της εποχής γυναίκες - φωτεινές ψυχές κι ανήσυχα πνεύματα. Στην Κατοχή η Αννα ενστερνίσθηκε τον ευαγγελισμό του ΕΑΜ και πήγε με τους Αντάρτες. Της έκαψαν το σπίτι οι Χίτες, έκαψαν όλο το χωριό κι αγναντεύοντας τις φωτιές απ’ τις γύρω ράχες η Αννα έλεγε στους συγχωριανούς της ότι το δικό της σπίτι καίγεται καλύτερα από τα άλλα.

Η Αννα είχε ανήλικα παιδιά, είχε και κάτι ψωροελιές. Αντρα, προϊούσης της Κατοχής, έπαψε να ’χει. Εκείνη τη χρονιά έβγαλε το λάδι της, ζαλώθηκε δυο ντενεκέδες και πήγε στον λαδέμπορα στη Σπάρτη να το πουλήσει, ώστε να εξοικονομήσει λίγα απ’ τα απαραίτητα για τα παιδιά της. Ο λαδέμπορας της ζήτησε εκτός απ’ το λάδι να του δώσει και το σπίτι της. Δεν μίλησε η Αννα. Εδωσε το λάδι της στον βιβλιοπώλη και πήρε αντάλλαγμα ένα γραμμόφωνο κι έναν δίσκο. Επέστρεψε στο χωριό της, έβαλε το γραμμόφωνο να παίζει μπροστά απ’ τα αποκαΐδια κι εξηγούσε στα παιδιά της τη μουσική.

Τι μουσική άκουσαν και τι η Αννα έλεγε στα παιδιά της δεν είναι γνωστό, διότι η ιστορία με τα χρόνια απέκτησε τους δικούς της θρύλους - κάθε θρύλος κι εκδοχή...

Καλό Σαββατοκύριακο, καπετάνισσες και ναυτάκια μου, πολλές τέτοιες ιστορίες είναι κρυμμένες στα εικονοστάσια των σπιτιών κι άλλες τυλιγμένες στις κόκκινες σημαίες, όλες περιμένουν την ώρα τους, σαν τα φυλαχτά και σαν τα ποιήματα. Ο αγώνας συνεχίζεται, θα συνεχισθεί και θα συνεχίζεται...

*Δημοσιεύθηκε στο ''enikos.gr'' την Παρασκευή 24 Ιουλίου 2015